Κατηγορία: Ενημέρωση

Συνάντηση εργασίας με τον Δρ Ζοάο Μπρέντα επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ποιότητα της Φροντίδας και την Ασφάλεια των Ασθενών, που έχει ιδρύσει στην Αθήνα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πραγματοποίησε ο Θανάσης Δεβλιώτης, Πρόεδρος της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας.

Κοινός τόπος ήταν πώς η ενίσχυση της προληπτικής οδοντιατρικής φροντίδας, ιδιαίτερα στα παιδιά και στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αποτελεί προτεραιότητα και στο πλαίσιο αυτό οι δύο πλευρές συμφώνησαν στο να εντείνουν τη συνεργασία τους, με σκοπό την ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών και δράσεων.

Η συνάντηση των δύο ανδρών πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του ΠΟΥ.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Όλες οι εν εξελίξει κλινικές δοκιμές στην ΕΕ πρέπει να μεταφερθούν στο σύστημα πληροφοριών για τις κλινικές δοκιμές (CTIS) έως τις 31 Ιανουαρίου 2025, χρονικό ορόσημο που σηματοδοτεί το τέλος μιας τριετούς μεταβατικής περιόδου που ξεκίνησε από τη στιγμή που ο κανονισμός για τις κλινικές δοκιμές τέθηκε σε εφαρμογή στην ΕΕ.

Οι χορηγοί των κλινικών δοκιμών που αναμένεται να συνεχιστούν μετά τις 30 Ιανουαρίου 2025 πρέπει να λάβουν υπόψη τους τον χρόνο που απαιτείται από τα κράτη μέλη για την ολοκλήρωση της διαδικασίας αδειοδότησης, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και τρεις μήνες. Για να συμβάλουν στον εξορθολογισμό της διαδικασίας, τα κράτη μέλη θα εφαρμόσουν, όπου είναι δυνατόν, μια ταχεία διαδικασία για τη μετάβαση των δοκιμών στον CTR. Οι εν εξελίξει κλινικές δοκιμές δεν χρειάζεται να διακοπούν ή να τερματιστούν κατά τη μετάβαση από το προηγούμενο νομικό καθεστώς, την οδηγία για τις κλινικές δοκιμές (CTD), στον κανονισμό για τις κλινικές δοκιμές.

Για να βοηθηθούν οι ανάδοχοι στη μετάβαση, υπάρχει διαθέσιμη καθοδήγηση, ένας οδηγός βέλτιστης πρακτικής για ανάδοχους πολυεθνικών κλινικών δοκιμών και πρόσθετο υποστηρικτικό υλικό. Οργανώνονται επίσης ειδικές δραστηριότητες κατάρτισης, αρχής γενομένης με μια εκδήλωση για ακαδημαϊκούς φορείς στις 9 Φεβρουαρίου.

Η εφαρμογή της ΚΤΚ ενισχύει την Ευρώπη ως ελκυστικό τόπο για την κλινική έρευνα. Ο κανονισμός εξορθολογίζει τις διαδικασίες για την αίτηση και την εποπτεία των κλινικών δοκιμών, καθώς και τη δημόσια καταχώρισή τους: όλοι οι χορηγοί κλινικών δοκιμών χρησιμοποιούν το ίδιο σύστημα και ακολουθούν τις ίδιες διαδικασίες για να υποβάλουν αίτηση για την έγκριση μιας κλινικής δοκιμής, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής τους και την εθνική αρμόδια αρχή (ΕΑΑ) ή την εθνική επιτροπή δεοντολογίας με την οποία έχουν να κάνουν.

Η αδειοδότηση και η εποπτεία των κλινικών δοκιμών είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών της ΕΕ/ΕΟΧ, ενώ ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση του CTIS. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εποπτεύει την εφαρμογή του κανονισμού για τις κλινικές δοκιμές.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ένα ισχυρό δίκτυο Τοπικών Συντονιστών στα δημόσια νοσοκομεία δημιουργεί ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων

Περαιτέρω ενίσχυση της δωρεάς οργάνων και των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας αναμένεται να δώσει η επέκταση του θεσμού των Τοπικών Συντονιστών Μεταμοσχεύσεων που προωθούν Υπουργείο Υγείας και Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ).

Η δωρεά οργάνων, ένα πεδίο στο οποίο η Ελλάδα κατέγραφε διαχρονικά αρνητικές επιδόσεις, πλέον ακολουθεί μια σταθερά ανοδική πορεία. Το 2023 σημειώθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός αποβιωσάντων δοτών εδώ και 15 χρόνια, τη στιγμή που οι δότες οργάνων διπλασιάστηκαν την τελευταία 3ετία.

Με το βλέμμα στο «ισπανικό μοντέλο» που έχει καθιερωθεί ως πρότυπο στη δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις, η χώρα μας συνεχίζει δυναμικά και το 2024 ανεβάζοντας τον αριθμό των Τοπικών Συντονιστών Μεταμοσχεύσεων σε 35, από  επτά που έχει σήμερα. Εξ αυτών, οι οκτώ θα στελεχώσουν την κεντρική υπηρεσία του ΕΟΜ, συνεπώς ο συνολικός αριθμός Συντονιστών στα δημόσια νοσοκομεία θα ανέρχεται σε 27.

Διπλασιασμός των δοτών ο πρώτος στόχος

Οι υπεύθυνοι των μεταμοσχεύσεων εκτιμούν ότι η αύξηση των Τοπικών Συντονιστών θα φέρει συνεπακόλουθα και άνοδο του αριθμού των δοτών οργάνων. Πρώτος στόχος είναι ο διπλασιασμός των δοτών, από 8,5 ανά εκατομμύριο πληθυσμού που είναι σήμερα σε 15 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία εάν αναλογιστεί κανείς ότι διαχρονικά η Ελλάδα κυμαινόταν στους 4,5 με 5 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Ήδη ο θεσμός των Συντονιστών Μεταμοσχεύσεων έχει οδηγήσει σε σημαντική ώθηση της δωρεάς οργάνων. Πιο αναλυτικά, τα επτά νοσοκομεία που διαθέτουν Συντονιστή («Ευαγγελισμός», «Σωτηρία», Νίκαιας, «Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης, «Παπανικολάου», Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων και Πανεπιστημιακό Ηρακλείου) πριν την έναρξη του κομβικού αυτού ρόλου, την πενταετία που προηγήθηκε του 2022, κατέγραφαν 15 δότες ανά έτος. Από το 2022 και μετά έχουν διπλασιάσει τον αριθμό των δοτών, αναφέροντας 31 δότες ανά έτος.

Συνολικά το 2023 άφησε πίσω του ένα ισχυρό αποτύπωμα προσφοράς οργάνων. Πιο αναλυτικά, 87 οικογένειες δοτών συναίνεσαν στη δωρεά των οργάνων τους, δίνοντας ζωή σε πάνω από 200 ασθενείς. Οι δότες οργάνων το 2022 ανήλθαν συνολικά σε 69. Ο αριθμός των αποβιωσάντων δοτών το 2023 είναι ο υψηλότερος στην Ελλάδα την τελευταία δεκαπενταετία και σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με το 2020, όταν 48 δότες (4,4 ανά εκατομμύριο πληθυσμού) είχαν χαρίσει ζωή σε 131 ασθενείς. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα η καλύτερη χρονιά για τη δωρεά οργάνων ήταν το 2008 όταν είχαν δηλωθεί 98 δότες, χάρη στους οποίους έγιναν 266 μεταμοσχεύσεις.

Το 2023 σημειώθηκε και ρεκόρ ζώντων δοτών νεφρού. Συγκεκριμένα, 101 ζώντες δότες, του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος ασθενών υπό αιμοκάθαρση, προχώρησαν σε δωρεά νεφρού χωρίς προβλήματα, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη ισχυρών ανθρώπινων δεσμών, που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση, αλλά και τη μεγάλη ασφάλεια αυτής της χειρουργικής επέμβασης για τον δότη.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Μελέτες όπως αυτή είναι κρίσιμες για τη διασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος στην ιατρική των μεταγγίσεων, προσδιορίζοντας βιοδείκτες που υποδεικνύουν ποιο αίμα θα ήταν πιο αποτελεσματικό, καθώς η σπανιότητα εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα για εκατομμύρια ασθενείς που βασίζονται στις μεταγγίσεις.

Μεταγγίσεις: Μια συλλογική ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής τον καθηγητή της Ιατρικής Πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Anschutz, Angelo D’Alessandro, εντόπισε την κυνουρενίνη ως έναν κρίσιμο νέο βιοδείκτη στην ποιότητα των αποθηκευμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων (RBCs), ένα κρίσιμο βήμα στην ανάπτυξη πιο εξατομικευμένων μεταγγίσεων. Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύονται στο περιοδικό Blood. Η μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι μια από τις πιο κοινές ενδονοσοκομειακές ιατρικές διαδικασίες, δεύτερη μετά τον εμβολιασμό. Η παροχή αίματος εξαρτάται από αλτρουιστές αιμοδότες και τα δωρεάν RBC αποθηκεύονται σε τράπεζες αίματος για έως και 42 ημέρες μέχρι τη μετάγγιση.

Ο καθορισμός και ο χαρακτηρισμός των κριτηρίων για την κατάλληλη αποθήκευση ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι ένα ανεξερεύνητο συστατικό της ιατρικής για τη μετάγγιση και η ποιότητα των αποθηκευμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι κρίσιμη για μια επιτυχημένη μετάγγιση. Ο χρόνος είναι ένας παράγοντας, καθώς η αποτελεσματικότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων μειώνεται όσο περισσότερο αποθηκεύονται. Στη μελέτη τους, οι ερευνητές διερεύνησαν πώς διάφοροι βιοδείκτες, όπως η ηλικία του δότη, το φύλο και ο ΔΜΣ, κάνουν τη διαφορά στην αποθήκευση του αίματος. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το αίμα με υψηλά επίπεδα κυνουρενίνης, ενός μεταβολίτη που παίζει κρίσιμο ρόλο στην ανοσολογική απόκριση που βρίσκεται κυρίως σε συμμετέχοντες με υψηλό ΔΜΣ, σε άνδρες δότες και σε μεγαλύτερες γυναίκες δότριες, είναι δείκτης ευθραυστότητας, ο οποίος επηρεάζει την ευαισθησία των κυττάρων σε ρήξη. Το αίμα με υψηλότερα επίπεδα κυνουρενίνης είναι πιο πιθανό να διασπαστεί γρηγορότερα. Κατά την ταξινόμηση των μονάδων αίματος με βάση τα επίπεδα αυτού του νέου βιοδείκτη, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η ποιότητα του αίματος εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του δότη εξίσου ή περισσότερο από τον χρόνο που αποθηκεύτηκε στην τράπεζα αίματος. «Η μετάγγιση αίματος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος των σύγχρονων ιατρικών πρακτικών, με περισσότερες από 100 εκατομμύρια μονάδες που χρησιμοποιούνται ετησίως σε συνθήκες που εξαρτώνται από τη ζωή και σώζουν ζωές», λέει ο D’Alessandro. “Η έρευνά μας υπογραμμίζει τις δυνατότητες της εξατομικευμένης ιατρικής μετάγγισης. Εστιάζοντας στην κυνουρενίνη ως δείκτη, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα και να προβλέψουμε την ποιότητα του αποθηκευμένου αίματος, προσαρμόζοντας τις πρακτικές μετάγγισης στις ατομικές ανάγκες των ασθενών.” Ο Δρ Kirk Hansen από το CU Trauma Research Center πρόσθεσε: «Η μετάγγιση αίματος είναι μια βασική σωτήρια παρέμβαση για εκατομμύρια στρατιωτικούς και ασθενείς με τραύματα στις ΗΠΑ κάθε χρόνο». Αυτή η μελέτη χρησιμοποίησε μια κοινή βιοτράπεζα και βάση δεδομένων από τη Μελέτη Επιδημιολογίας Αποδεκτών και Αξιολόγησης Δοτών (REDS-III), μια ολοκληρωμένη πρωτοβουλία πολλαπλών τοποθεσιών που στοχεύει στη βελτίωση της διαδικασίας μετάγγισης αίματος.

Οι ερευνητές μπόρεσαν να αναλύσουν κυτταρικά δεδομένα από μια ποικιλία περισσότερων από 13.000 δωρητών, σχεδόν 700 από τους οποίους κλήθηκαν για δεύτερη δωρεά. Παρέχοντας πρόσθετη υποστήριξη, οι ερευνητές αξιοποίησαν έναν πληθυσμό με περισσότερα από 500 διαφορετικά στελέχη ποντικών, το καθένα με μοναδική γενετική και βιολογία. Αυτή η προσέγγιση επέτρεψε στους ερευνητές να κατανοήσουν ευρύτερα πώς οι μεταβολικές αλλαγές συμβάλλουν στη μακροζωία του αίματος. “Για πρώτη φορά, συνδέουμε τα επίπεδα της κυνουρενίνης και τα γενετικά χαρακτηριστικά που τα ρυθμίζουν με τα αποτελέσματα σε σχεδόν 5.000 λήπτες μετάγγισης, μια αξιοσημείωτη σύνδεση που υπογραμμίζει τον αντίκτυπο των ειδικών χαρακτηριστικών του δότη στην αποτελεσματικότητα της μετάγγισης” λέει ο Travis Nemkov. “Μελέτες όπως αυτή είναι κρίσιμες για τη διασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος στην ιατρική των μεταγγίσεων, προσδιορίζοντας βιοδείκτες που υποδεικνύουν ποιο αίμα θα ήταν πιο αποτελεσματικό, καθώς η σπανιότητα εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα για εκατομμύρια ασθενείς που βασίζονται στις μεταγγίσεις. “Είναι ενδιαφέρον ότι τώρα παρατηρούμε συγκρίσιμες υπογραφές σε περιπτώσεις ακραίου φυσιολογικού στρες, όπως το τρέξιμο στον υπερμαραθώνιο, που προκαλεί παρόμοιες βλάβες στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η δημιουργία αυτών των συνδέσεων απεικονίζει μια άλλη χρησιμότητα στη μελέτη του πληθυσμού των αιμοδοτών και ανυπομονούμε για τη μελλοντική μας εργασία σε αυτόν τον χώρο.”

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η χρόνια κόπωση χαρακτηρίζεται από τουλάχιστον έξι μήνες έντονης εξάντλησης που δεν βοηθείται από την ανάπαυση στο κρεβάτι.

Οι υγειονομικοί αξιωματούχοι δημοσίευσαν σήμερα την πρώτη αντιπροσωπευτική εκτίμηση σε εθνικό επίπεδο για το πόσοι ενήλικες στις ΗΠΑ έχουν σύνδρομο χρόνιας κόπωσης: 3,3 εκατομμύρια. Ο αριθμός των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων είναι μεγαλύτερος από ό,τι έχουν υποδείξει προηγούμενες μελέτες για το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και πιθανότατα ενισχύεται από ορισμένους από τους ασθενείς με μακροχρόνια COVID. Η πάθηση ξεκάθαρα “δεν είναι μια σπάνια ασθένεια”, δήλωσε η Δρ. Elizabeth Unger του CDC, μια από τις συν-συγγραφείς της έκθεσης.

Η χρόνια κόπωση χαρακτηρίζεται από τουλάχιστον έξι μήνες έντονης εξάντλησης που δεν βοηθείται από την ανάπαυση στο κρεβάτι. Οι ασθενείς αναφέρουν επίσης πόνο, εγκεφαλική ομίχλη και άλλα συμπτώματα που μπορεί να επιδεινωθούν μετά από άσκηση, εργασία ή άλλη δραστηριότητα. Δεν υπάρχει θεραπεία, ούτε εξέταση αίματος ή σάρωση για να καταστεί δυνατή η γρήγορη διάγνωση. Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν την αιτία, αν και η έρευνα δείχνει ότι πρόκειται για παρατεταμένη υπερβολική αντίδραση του οργανισμού σε μια μόλυνση ή άλλο τράνταγμα στο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η πάθηση έγινε γνωστή σχεδόν πριν από 40 χρόνια, όταν αναφέρθηκαν συστάδες κρουσμάτων στο Incline Village της Νεβάδα και στο Lyndonville της Νέας Υόρκης. Μερικοί γιατροί το απέρριψαν ως ψυχοσωματικό. Ορισμένοι γιατροί εξακολουθούν να υποστηρίζουν αυτή τη γνώμη, λένε ειδικοί και ασθενείς. Οι γιατροί «με αποκαλούσαν υποχόνδριο και είπαν ότι ήταν απλώς άγχος και κατάθλιψη», είπε η Hannah Powell, μια 26χρονη γυναίκα από τη Γιούτα που δεν είχε διαγνωστεί για πέντε χρόνια.

Η νέα έκθεση του CDC βασίζεται σε μια έρευνα 57.000 ενηλίκων των ΗΠΑ το 2021 και το 2022. Οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν εάν ένας γιατρός ή άλλος επαγγελματίας υγείας τους είχε πει ποτέ ότι είχαν μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα ή σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και αν το έχουν ακόμη. Περίπου το 1,3% είπε ναι και στις δύο ερωτήσεις. Αυτό μεταφράστηκε σε περίπου 3,3 εκατομμύρια ενήλικες στις ΗΠΑ, ανέφεραν αξιωματούχοι του CDC.

Μεταξύ των άλλων ευρημάτων:

Το σύνδρομο ήταν πιο συχνό στις γυναίκες παρά στους άνδρες και στους λευκούς σε σύγκριση με ορισμένες άλλες φυλετικές και εθνοτικές ομάδες. Αυτά τα ευρήματα συνάδουν με παλαιότερες, μικρότερες μελέτες. Ωστόσο, τα ευρήματα έρχονται σε αντίθεση με τις μακροχρόνιες αντιλήψεις ότι το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης είναι μια ασθένεια των πλουσίων λευκών γυναικών.

Υπήρχε μικρότερο χάσμα μεταξύ γυναικών και ανδρών από ό,τι πρότειναν κάποιες προηγούμενες μελέτες και δεν υπήρχε σχεδόν καμία διαφορά μεταξύ λευκών και μαύρων ανθρώπων. Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό των φτωχών ανθρώπων δήλωσε ότι το είχε από ότι οι εύποροι άνθρωποι.

Αυτές οι λανθασμένες αντιλήψεις μπορεί να προέρχονται από το γεγονός ότι οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται και υποβάλλονται σε θεραπεία «παραδοσιακά τείνουν να έχουν λίγο περισσότερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και ίσως είναι λίγο πιο πιστευτοί όταν λένε ότι είναι κουρασμένοι και συνεχίζουν να είναι κουρασμένοι και δεν μπορούν πήγαινε στη δουλειά», είπε ο Δρ Brayden Yellman, ειδικός στο Bateman Horne Center στο Salt Lake City της Γιούτα.

Η έκθεση βασίστηκε στις μνήμες των ασθενών, χωρίς να επαληθεύει τις διαγνώσεις τους μέσω ιατρικών αρχείων. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάποια υπερμέτρηση, αλλά οι ειδικοί πιστεύουν ότι μόνο ένα κλάσμα των ατόμων με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης διαγιγνώσκεται, είπε ο Δρ Daniel Clauw, διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Χρόνιου Πόνου και Κόπωσης του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν.

“Δεν γίνεται ποτέ, στις ΗΠΑ, μια κλινικά δημοφιλής διάγνωση για να δοθεί επειδή δεν υπάρχουν φάρμακα εγκεκριμένα για αυτήν. Δεν υπάρχουν κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας για αυτό”, είπε ο Clauw. Ο απολογισμός πιθανότατα περιλαμβάνει ορισμένους ασθενείς με μακροχρόνια COVID που υπέφεραν από παρατεταμένη εξάντληση, δήλωσαν αξιωματούχοι του CDC.

Η long COVID-19 ορίζεται ευρέως ως χρόνια προβλήματα υγείας εβδομάδες, μήνες ή χρόνια μετά από μια οξεία λοίμωξη COVID-19. Τα συμπτώματα ποικίλλουν, αλλά ένα υποσύνολο ασθενών έχουν τα ίδια προβλήματα που παρατηρούνται σε άτομα με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης. «Πιστεύουμε ότι είναι η ίδια ασθένεια», είπε ο Yellman. Ωστόσο, η μακρά COVID είναι ευρύτερα αποδεκτός από τους γιατρούς και διαγιγνώσκεται πολύ πιο γρήγορα, είπε.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Μέχρι σήμερα, καμία μελέτη δεν έχει αξιολογήσει κλινικά δεδομένα για μεγάλες διαφορετικές ομάδες παιδιών για την αντιμετώπιση αυτής της σημαντικής ερώτησης», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Hanieh Razzaghi, Ph.D., MPH

COVID-19: Ο εμβολιασμός κατά του SARS-CoV-2, του ιού που προκαλεί τη λοίμωξη COVID-19, μειώνει τον κίνδυνο σοβαρής οξείας ασθένειας σε παιδιά και εφήβους. Ωστόσο, ο ρόλος του στην προστασία από επίμονα προβλήματα υγείας τους μήνες μετά την COVID-19 ή τη “μακροχρόνια COVID” ήταν λιγότερο σαφής. Τώρα, ερευνητές από 17 συστήματα υγείας στις ΗΠΑ, σε εργασία με επικεφαλής ερευνητές στο Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας (CHOP), ανακάλυψαν ότι ο εμβολιασμός παρέχει μέτρια προστασία έναντι της μακροχρόνιας COVID.

Ο εμβολιασμός έχει επίσης ισχυρότερη επίδραση στους εφήβους, οι οποίοι έχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν μακροχρόνια COVID από τα μικρά παιδιά. Τα ευρήματα της μεγάλης αναδρομικής μελέτης, που βασίζεται σε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας που αναλύθηκαν στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας για την Έρευνα για τον COVID για την ενίσχυση της αποκατάστασης (to Enhance Recovery) (RECOVER), δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Pediatrics. Η δημοσίευση τιτλοφορείται «Η αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά της μακροχρόνιας COVID στα παιδιά». Ενώ η  σοβαρότητα του COVID-19 ήταν χαμηλότερη στα παιδιά από τους ενήλικες, το βάρος της μακροχρόνιας COVID-19 ήταν δύσκολο να περιγραφεί με ακρίβεια, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλλουν ευρέως και οι ακριβείς τρόποι που τα προκαλεί ο ιός είναι άγνωστοι. Ορισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν ομίχλη του εγκεφάλου, δύσπνοια, γαστρεντερική δυσλειτουργία, γενικευμένο πόνο και κόπωση, ενώ άλλα είναι πιο οξέα, όπως φλεγμονώδης αντίδραση ή καρδιακά προβλήματα. «Μέχρι σήμερα, καμία μελέτη δεν έχει αξιολογήσει κλινικά δεδομένα για μεγάλες διαφορετικές ομάδες παιδιών για την αντιμετώπιση αυτής της σημαντικής ερώτησης», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Hanieh Razzaghi, Ph.D., MPH, Διευθυντής Analytics στο PEDSnet and RECOVER/PCORnet EHR Coordinating. Κέντρα στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Κλινικής Έρευνας στο Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας. «Η χρήση κλινικών δεδομένων από διάφορα δίκτυα υγειονομικής περίθαλψης μας επέτρεψε να έχουμε ένα αρκετά μεγάλο δείγμα ασθενών για να εντοπίσουμε τις σπάνιες επιπτώσεις του ιού και τις επιπτώσεις του στα παιδιά». Οι ερευνητές ανέλυσαν τα αποτελέσματα μιας μεγάλης κλίμακας συνεργασίας συστημάτων υγείας από το PCORnet ως μέρος της πρωτοβουλίας Ερευνών για την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ COVID-19 (RECOVER) του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, η οποία δημιουργήθηκε για να μάθουν για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του COVID-19. Δεδομένα από 17 συστήματα υγείας χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του εμβολίου κατά της μακροχρόνιας COVID σε δύο ομάδες ασθενών μεταξύ πέντε και 11 ετών και 12 και 17 ετών, αντίστοιχα, καθώς και τη χρονική περίοδο κατά την οποία επηρεάστηκαν οι ασθενείς. Το ποσοστό εμβολιασμού ήταν 56% στην ομάδα των 1.037.936 παιδιών. Η συχνότητα εμφάνισης πιθανώς μακράς COVID-19 ήταν 4,5% μεταξύ των ασθενών με COVID-19, αν και μόνο το 0,7% των ασθενών διαγνώστηκε κλινικά με μακροχρόνια COVID-19.

Η μελέτη εκτίμησε την αποτελεσματικότητα του εμβολίου εντός 12 μηνών από τη χορήγηση σε 35,4% έναντι πιθανής μακροχρόνιας COVID και 41,7% έναντι διαγνωσμένης μακράς διάρκειας COVID. Η εκτίμηση ήταν υψηλότερη στους εφήβους σε σύγκριση με τα μικρότερα παιδιά (50,3% έναντι 23,8%) και υψηλότερη στους έξι μήνες (61,4%) αλλά μειώθηκε στο 10,6% στους 18 μήνες. Τα παιδιά που εμβολιάστηκαν μετά την ανάρρωσή τους από την COVID-19 φάνηκε να ωφελούνται, με αποτελεσματικότητα του εμβολίου 46% έναντι της πιθανής μακροχρόνιας COVID-19 μετά από ένα επόμενο επεισόδιο COVID-19. “Αυτή η μελέτη μας παρέχει σημαντικά δεδομένα που δείχνουν τις προστατευτικές επιδράσεις του εμβολίου έναντι της μακράς διάρκειας COVID και υποδηλώνει ότι αυτή η προστασία προέρχεται κυρίως από την πρόληψη ορατών λοιμώξεων. Ελπίζουμε ότι αυτό σημαίνει ότι καθώς βελτιώνονται τα εμβόλια θα είναι πιο αποτελεσματικά έναντι των σημερινών στελεχών του SARS -CoV-2, η προστασία τους από τη μακροχρόνια COVID θα βελτιωθεί επίσης», δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης Charles Bailey, MD, Ph.D., Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδιατρικής και συν-κύριος ερευνητής για τα Συντονιστικά Κέντρα EHR PEDSnet και RECOVER/PCORnet στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Κλινικής Έρευνας στη ΧΟΠ. «Αυτά τα αναδρομικά δεδομένα παρέχουν καθοδήγηση για πρόσθετη έρευνα σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους αναπτύσσεται για μεγάλο χρονικό διάστημα ο COVID και πώς μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα παιδιά και τους εφήβους».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μόλις αναπτυχθεί το τεστ, ή μετά από στενή παρακολούθηση των ασθενών με μακρά Covid, οι φαρμακευτικές εταιρείες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές πιθανών θεραπειών, δήλωσε ο Μπόιμαν. Τέλος, υπάρχουν ήδη φάρμακα που ρυθμίζουν και αναστέλλουν το σύστημα του συμπληρώματος για πολύ σπάνιες ανοσολογικές ασθένειες που επηρεάζουν τα νεφρά, τους μυς ή το νευρικό σύστημα και θα μπορούσαν να δοκιμαστούν σε ασθενείς με μακρά Covid, κατέληξε ο ερευνητής.
Μακρά Covid: Ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα σημαντικό τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος των ασθενών παραμένει σε εγρήγορση για μήνες μετά από μια οξεία λοίμωξη. Περίπου το 10%-20% των ασθενών με Covid-19 εμφανίζουν παρατεταμένα συμπτώματα τα οποία συχνά είναι εξουθενωτικά και μπορεί διαρκέσουν έως και μήνες. Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν μυϊκή αδυναμία, κόπωση και εγκεφαλική ομίχλη. Η βλάβη των ιστών, η επίμονη φλεγμονή, η παραγωγή αυτοαντισωμάτων και η επανενεργοποίηση της λανθάνουσας δεξαμενής του ιού είναι ορισμένοι παράγοντες που θεωρείται ότι προκαλούν τη μακρά Covid. Ωστόσο, η έλλειψη γνώσης σχετικά με τους ακριβείς μηχανισμούς που διέπουν την πάθηση έχει καθυστερήσει την ανάπτυξη διαγνωστικών εργαλείων και στοχευμένων θεραπειών.

Τώρα, μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science» εντόπισε μια επίμονη αλλαγή σε ορισμένες πρωτεΐνες του αίματος σε ασθενείς με μακρά Covid, η οποία δείχνει ότι ένα σημαντικό τμήμα του ανοσοποιητικού τους συστήματος παραμένει σε εγρήγορση για μήνες μετά από μια οξεία λοίμωξη. Τα ευρήματα θα μπορούσαν να εξηγήσουν τα εξουθενωτικά συμπτώματα της μακράς Covid και να ανοίξουν τον δρόμο για την ανάπτυξη διαγνωστικών εξετάσεων και στοχευμένων θεραπειών, λένε οι ερευνητές. Η ερευνητική ομάδα παρακολούθησε 113 ασθενείς με Covid-19 για διάστημα έως και ενός έτους μετά την αρχική μόλυνση, μαζί με 39 υγιή άτομα. Έξι μήνες μετά, 40 ασθενείς είχαν εμφανίσει συμπτώματα μακράς Covid. Οι επαναλαμβανόμενες δειγματοληψίες αίματος έδειξαν σημαντικές διαφορές στο αίμα τους. Μια ομάδα πρωτεϊνών έδειχνε ότι ένα τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζεται «σύστημα συμπληρώματος» παρέμενε σε εγρήγορση πολύ καιρό μετά την αρχική λοίμωξη. «Όταν έχετε μια ιογενή ή βακτηριακή λοίμωξη, το σύστημα συμπληρώματος ενεργοποιείται και συνδέεται με αυτούς τους ιούς και τα βακτήρια και στη συνέχεια τα εξοντώνει», εξήγησε ο Δρ. Ονούρ Μπόιμαν, καθηγητής ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στην Ελβετία και ένας από τους ερευνητές της μελέτης. Το σύστημα στη συνέχεια επιστρέφει στην φυσιολογική του κατάσταση. Αν όμως παραμείνει σε εγρήγορση μετά την εξάλειψη των ιών και των βακτηρίων, αρχίζει να βλάπτει τα υγιή κύτταρα, είπε ο ερευνητής. «Αυτά μπορεί να είναι ενδοθηλιακά κύτταρα που επενδύουν τα εσωτερικά στρώματα των αιμοφόρων αγγείων, ή τα κύτταρα του ίδιου του αίματος ή κύτταρα σε διάφορα όργανα, όπως ο εγκέφαλος ή οι πνεύμονες», συνέχισε. Το αποτέλεσμα είναι η βλάβη των ιστών και οι θρόμβοι στο αίμα.

Προηγούμενες μελέτες είχαν εντοπίσει διάφορους παράγοντες που συμβάλλουν στη μακρά Covid, όπως η αυξημένη πήξη του αίματος και η βλάβη των ιστών, η οποία μαζί με τους θρόμβους αίματος μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης ικανότητας άσκησης. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, η καρδιά αντλεί περισσότερο αίμα και «ταρακουνάει» τα ενδοθηλιακά κύτταρα μέσα στα αιμοφόρα αγγεία, τα οποία βρίσκονται παντού στο σώμα, δήλωσε ο ερευνητής. «Στους υγιείς ανθρώπους, τα φυσιολογικά ενδοθηλιακά κύτταρα μπορούν να δεχτούν αυτές τις αλλαγές, αλλά τα φλεγμονώδη ενδοθηλιακά κύτταρα στους ασθενείς με μακρά Covid δεν μπορούν», εξήγησε. Η Ακίκο Ιβασάκι, καθηγήτρια ανοσοβιολογίας και μοριακής, κυτταρικής και αναπτυξιακής βιολογίας στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου Γιέλ, η οποία δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη, σημείωσε ότι οι θρόμβοι μπορούν να μειώσουν το επίπεδο του οξυγόνου και των θρεπτικών ουσιών που παρέχονται στα διάφορα όργανα. «Εάν ο εγκέφαλός σας, για παράδειγμα, δεν λαμβάνει αρκετό οξυγόνο, προφανώς θα υπάρξουν πολλά προβλήματα με τη μνήμη, την εγκεφαλική ομίχλη και την κόπωση», είπε.

Ανοίγει ο δρόμος για την ανάπτυξη διαγνωστικών εξετάσεων και στοχευμένων θεραπειών;

Άλλες μελέτες έχουν επίσης εντοπίσει πιθανούς μηχανισμούς. Σε μια μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο στο περιοδικό «Cell», οι ερευνητές υπέθεσαν ότι τα υπολείμματα του ιού που παραμένουν στο έντερο των ασθενών με μακρά Covid προκαλούν μείωση της σεροτονίνης. Τα χαμηλότερα επίπεδα σεροτονίνης, είπαν, θα μπορούσαν να εξηγήσουν ορισμένα νευρολογικά και γνωστικά συμπτώματα. Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature» τον Σεπτέμβριο, διαπίστωσε ότι οι ασθενείς με μακρά Covid είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης από άλλους ασθενείς με Covid. Η κορτιζόλη είναι μια ορμόνη που κρατά τους ανθρώπους σε εγρήγορση. Οι ερευνητές συμφωνούν ότι η νέα έρευνα δείχνει τον δρόμο προς την ανάπτυξη διαγνωστικών εξετάσεων και θεραπειών, εστιάζοντας στις πρωτεΐνες του συστήματος συμπληρώματος. Ωστόσο, ο Μπόιμαν και οι συνάδελφοί του χρησιμοποίησαν πρωτοποριακές, περίπλοκες μεθόδους για την ανίχνευση των διαφορών σε αυτές τις πρωτεΐνες που δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ένα τυπικό διαγνωστικό εργαστήριο. «Χρειαζόμαστε εταιρείες που δραστηριοποιούνται ήδη στον τομέα της διάγνωσης και διαθέτουν επαρκές ανθρώπινο δυναμικό και οικονομική δύναμη για να αναπτύξουν ένα απλουστευμένο τεστ», είπε. Μόλις αναπτυχθεί το τεστ, ή μετά από στενή παρακολούθηση των ασθενών με μακρά Covid, οι φαρμακευτικές εταιρείες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές πιθανών θεραπειών, δήλωσε ο Μπόιμαν. Τέλος, υπάρχουν ήδη φάρμακα που ρυθμίζουν και αναστέλλουν το σύστημα του συμπληρώματος για πολύ σπάνιες ανοσολογικές ασθένειες που επηρεάζουν τα νεφρά, τους μυς ή το νευρικό σύστημα και θα μπορούσαν να δοκιμαστούν σε ασθενείς με μακρά Covid, κατέληξε ο ερευνητής.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatronet.gr/