Ο καρκίνος του μαστού «σταδίου 0» χρειάζεται μακροχρόνια παρακολούθηση

Αποτελέσματα μεγάλης μελέτης
Μια πρώιμη μορφή καρκίνου του μαστού που επηρεάζει μόνο τα κύτταρα
μέσα στους γαλακτοφόρους αδένες απαιτεί τουλάχιστον τρεις δεκαετίες στενής παρακολούθησης μετά τη θεραπεία λόγω υψηλότερων από το αναμενόμενο μακροπρόθεσμων κινδύνων, διαπίστωσε μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύτηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο The BMJ.Το in situ πορογενές καρκίνωμα του μαστού, που μερικές φορές ονομάζεται καρκίνος του μαστού Σταδίου 0, ανιχνεύεται συχνότερα σε μαστογραφίες προσυμπτωματικού ελέγχου. Το εάν δικαιολογεί ή όχι επιθετική θεραπεία είναι μέχρι τώρα αμφιλεγόμενο, επειδή δεν εισβάλουν τα καρκινικά κύτταρα στους περιβάλλοντες ιστούς, σε όλες τις περιπτώσεις.Μερικές φορές, το in situ πορογενές καρκίνωμα διαγιγνώσκεται εκτός προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου, όταν οι γυναίκες βρίσκουν ένα ψηλαφητό εξόγκωμα. Στην εν λόγω μελέτη, ερευνητές από το Ηνωμένο Βασίλειο παρακολούθησαν 27.543 τέτοιες γυναίκες που διαγνώστηκαν μεταξύ 1990 και 2018. Ετησίως, 13 στις 1.000 ανέπτυξαν διηθητικό καρκίνο του μαστού – ποσοστό 4 φορές πάνω από τον αναμενόμενο αριθμό μεταξύ των γυναικών του γενικού πληθυσμού, σύμφωνα με την μελέτη.Κάθε χρόνο, 3 ασθενείς στις 1.000 πεθαίνουν από καρκίνο του μαστού, αριθμός σχεδόν τετραπλάσιος από τον αναμενόμενο, σημειώνεται στη μελέτη. Οι υψηλότεροι από το μέσο όρο κίνδυνοι για διηθητικό καρκίνο και θάνατο από καρκίνο του μαστού παρέμειναν για τουλάχιστον 25 χρόνια μετά τη διάγνωση ενός in situ πορογενούς καρκινώματος. Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε αναφέρει προηγουμένως ότι τα ποσοστά διηθητικού καρκίνου και θανάτου από καρκίνο του μαστού σε γυναίκες με διαγνωσμένο in situ πορογενούς καρκινώματος είναι υπερδιπλάσια από αυτά των γυναικών στο γενικό πληθυσμό και παραμένουν αυξημένα για τουλάχιστον 20 χρόνια μετά τη διάγνωση. Στη νέα μελέτη, η μαστεκτομή δεν μείωσε τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με τη θεραπεία διατήρησης του μαστού, πιθανότατα λόγω καρκίνων που αναπτύχθηκαν στον άλλο μαστό. Μια μελέτη του 2023 διαπίστωσε ότι μεταξύ σχεδόν 13.000 γυναικών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για in situ πορογενές καρκίνωμα, μόνο το 52% συνέχισε τις ετήσιες μαστογραφίες.

 

 

Πηγη;HealthDaily

Τα φάρμακα για την παχυσαρκία καταπολεμούν και τη φλεγμονή

Ελπίδες ότι μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ
Η τελευταία γενιά φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας που έχουν γίνει τόσο
περιζήτητα, χάρη στην αποτελεσματικότητά τους στη θεραπεία του διαβήτη και στη μείωση του βάρους μειώνουν επίσης και τη φλεγμονή σε όργανα όπως ο εγκέφαλος, αυξάνοντας έτσι τις ελπίδες ότι μπορούν να βοηθήσουν και στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα φάρμακα που ταξινομούνται ως αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή στο ήπαρ, τα νεφρά και την καρδιά. Φαίνεται ακόμη και να μειώνουν τη φλεγμονή στον εγκέφαλο, οδηγώντας τους επιστήμονες να ελπίζουν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ, οι οποίες χαρακτηρίζονται από φλεγμονή του εγκεφάλου. Μια πρόσφατη ανασκόπηση απαρίθμησε περισσότερες από 20 κλινικές δοκιμές που διερευνούν τα εν λόγω φάρμακα ως πιθανές θεραπείες για τις δύο ασθένειες. «Η επόμενη γενιά αυτών των φαρμάκων θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο στοχευμένη στη μείωση των φλεγμονών που έχουμε εντοπίσει», λέει ο Daniel Drucker, ενδοκρινολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά, ο οποίος συνέγραψε μια μελέτη που διερευνά πώς τα φάρμακα μειώνουν τη φλεγμονή. Είναι γνωστό, ότι τα εν λόγω φάρμακα μιμούνται μια ορμόνη του εντέρου που μοιάζει με γλυκαγόνη (GLP-1), η οποία δρα στον εγκέφαλο για να μειώσει την όρεξη, αλλά παράλληλα ελέγχει και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Όμως, μια σειρά από ευρήματα, τα τελευταία χρόνια, δείχνουν την ικανότητα αυτής της ορμόνης και των μιμητών της να ηρεμούν τη φλεγμονή, που προκαλείται από μια επίθεση κυττάρων και χημικών ουσιών του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε ένα πείραμα, ένας αγωνιστής του υποδοχέα GLP-1 που ονομάζεται λιραγλουτίδη ανακούφισε τη φλεγμονή του ήπατος σε ποντίκια με λιπώδες ήπαρ. Παρόμοιο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε μια πιλοτική μελέτη σε ανθρώπους. Σε άλλα πειράματα με ποντίκια, η λιραγλουτίδη έδειξε αντιφλεγμονώδες δυνατότητες στους νεφρούς και στην καρδιά. Και το ίδιο το GLP-1 μειώνει τη φλεγμονή στον λιπώδη ιστό σε παχύσαρκα και διαβητικά ποντίκια. Οι μειώσεις του σωματικού βάρους και του σακχάρου στο αίμα που προκαλούν τα φάρμακα πιθανώς βοηθούν στον έλεγχο της φλεγμονής. Αλλά μερικά από τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα των φαρμάκων ξεκινούν ακόμη και πριν επιτευχθεί ουσιαστική απώλεια βάρους. Αυτός είναι ο λόγος που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχει ένας ξεχωριστός μηχανισμός σε αυτά τα φάρμακα. Ο Drucker και οι συνεργάτες του παρατήρησαν ότι οι υποδοχείς για το GLP-1 είναι σπάνιοι στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος σε πολλούς ιστούς στους οποίους η ορμόνη και οι μιμητές της μειώνουν τη φλεγμονή, αλλά είναι άφθονοι στον εγκέφαλο. Για να ελέγξει τον ρόλο του νευρικού συστήματος, η ομάδα του Drucker ξεκίνησε προκαλώντας φλεγμονή σε όλο το σύστημα ποντικών. «Πολλά φάρμακα GLP-1 βελτίωσαν την υγεία των ποντικών και μείωσαν τη φλεγμονή», λέει ο Drucker. Αλλά όταν οι ερευνητές χρησιμοποίησαν είτε γενετικές μεθόδους είτε φάρμακα για να μπλοκάρουν τους υποδοχείς GLP-1 στον εγκέφαλο των ζώων, τα φάρμακα GLP-1 δεν μπορούσαν πλέον να μειώσουν τη φλεγμονή σε πολλούς ιστούς. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Cell Metabolism τον Δεκέμβριο.

 

 

Πηγη: HealthDaily

ΗΠΑ: Περισσότερες θεραπείες για τον καρκίνο του πνεύμονα ζητούν οι Ογκολόγοι

Ερωτηματολόγια σε 250 ογκολόγους και δημιουργία λίστας αιτημάτων
Οι ογκολόγοι των ΗΠΑ που
ασχολούνται με τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) κάνουν έκκληση για περισσότερες θεραπείες, περισσότερους πόρους για τη διαχείριση έγχρωμων ασθενών, περισσότερη έρευνα για τη διαχείριση συννοσηροτήτων και περισσότερα εργαλεία για την αξιόπιστη πρόβλεψη της ανταπόκρισης στη θεραπεία. Το Ινστιτούτο Έρευνας Καρκίνου (CRI) και η Regeneron δημιούργησαν μια μεγάλη λίστα με αιτήματα αφού ρώτησαν 250 ογκολόγους που ασχολούνται με ασθενείς με προχωρημένο ΜΜΚΠ. Η έρευνα έδειξε ότι, παρ’ όλη την πρόοδο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες στο ΜΜΚΠ. Πιο συγκεκριμένα το 17% των ογκολόγων θεωρούν τις τρέχουσες θεραπευτικές επιλογές ως εξαιρετικές. Σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων είπε ότι υπάρχει περιθώριο για περισσότερες επιλογές ανοσοθεραπείας στον προχωρημένο ΜΜΚΠ. Το αίτημα για περισσότερες θεραπείες αντανακλά τους περιορισμούς των υφιστάμενων φαρμάκων, καθώς οι διαφορές μεταξύ των ασθενών που εμποδίζουν την αποτελεσματικότητα τους σε όλους. Οι περισσότεροι (96%) από τους ογκολόγους είπαν ότι είναι σημαντικό να υπάρχουν πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές. Σχεδόν το 90% των ογκολόγων θέλει να δει περισσότερη έρευνα για τη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο ΜΜΚΠ με συννοσηρότητες. Σχεδόν τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων είπαν ότι δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι για τον τρόπο διαχείρισης των καρδιαγγειακών παθήσεων. Οι ογκολόγοι θέλουν επίσης περισσότερους πόρους για τη διαχείριση εγκεφαλικών μεταστάσεων σε ασθενείς που ανήκουν στη μαύρη φυλή και σε ασθενείς ηλικίας 70 ετών και άνω.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Αναγκαίος ο εμβολιασμός κατά της γρίπης και της covid σε όλα τα τρίμηνα της εγκυμοσύνης

Τι ανέφεραν οι ειδικοί στην ημερίδα του ΕΔΔΥΠΠΥ
Ιδιαίτερη έμφαση στην αναγκαιότητα του αντιγριπικού εμβολιασμού σε όλα τα
τρίμηνα της εγκυμοσύνης, όπως και στις γυναίκες που βρίσκονται στην περίοδο της λοχείας και του θηλασμού έδωσαν όλοι οι επιστήμονες που συμμετείχαν στη διαδικτυακή ημερίδα, με θέμα «Οι Επιδημίες του Χειμώνα: Οι πολίτες ρωτούν, οι ειδικοί ιατροί απαντούν». Καθώς οι έγκυες είναι πιο ευάλωτες να παρουσιάσουν βαρύτερη επιπλοκή και να νοσηλευτούν, όπως και να αποβάλουν, το εμβόλιο της γρίπης προστατεύει τη μητέρα και το νεογέννητο για τουλάχιστον έξι μήνες. Είναι ασφαλές εμβόλιο μακράς πείρας και συνιστάται και από τις μαιευτικές εταιρείες της χώρας μας. Εξίσου σημαντικός είναι ο εμβολιασμός κατά του Covid-19 σε όλες τις φάσεις της εγκυμοσύνης. Δε βλάπτει το έμβρυο και δεν προκαλεί προβλήματα γονιμότητας στη γυναίκα και τον άνδρα. Αντιθέτως, η νόσηση της εγκύου από κορονοϊό μπορεί να προκαλέσει πρόωρο τοκετό, ελλιποβαρή ή και θνησιγενή παιδιά και να κινδυνεύσει και η ζωή ακόμα και της ίδιας της εγκύου. Επίσης οι ομιλητές τόνισαν την ανάγκη να εντατικοποιηθεί ο εμβολιασμός κατά της γρίπης και αντίστοιχα και κατά του Covid-19 με το νέο μονοδύναμο επικαιροποιημένο εμβόλιο, καθώς και να τηρούνται τα μέτρα πρόληψης και υγιεινής για την αντιμετώπιση του κύματος των ιώσεων που ταλαιπωρούν παιδιά και ενήλικες την περίοδο της τωρινής έξαρσης.Την ημερίδα διοργάνωσε το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων του Π.Ο.Υ. (ΕΔΔΥΠΠΥ), με τη συνεργασία και τη συμμετοχή της «Ομάδας μελέτης για την ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών» της Ελληνικής Εταιρείας Χημειοθεραπείας και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Συμμετείχαν οι Καθηγητές Ελένη Γιαμαρέλλου, Καθηγήτρια Παθολογίας- Λοιμώξεων ΕΚΠΑ, Κυριακή Κανελλακοπούλου, Ομότιμη Καθηγήτρια Παθολογίας-Λοιμώξεων ΕΚΠΑ, Μαρίζα Τσολιά, Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Λοιμώξεων, Συμεών Μεταλλίδης, Καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων του ΑΠΘ, Βησσαρία Σακκά, Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, Δ/ντρια ΕΣΥ. Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος του ΕΔΔΥΠΠΥ και του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης και η Γενική Διευθύντρια του ΕΔΔΥΠΠΥ, Ιατρός Ακτινοδιαγνώστρια Μαρία Κουρή.

 

 

Πηγη;HealthDaily

Αδυναμία κάλυψης των Ιατρικών αναγκών στην Ελλάδα καταγράφει η έκθεση της Κομισιον

Δεύτερη στη λίστα των χωρών της ΕΕ μετά την Εσθονία
Το ποσοστό των ανικανοποίητων αναγκών για ιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα
παραμένει το δεύτερο υψηλότερο στην ΕΕ μετά την Εσθονία, σύμφωνα με την ετήσια έκδοση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «State of Health in the EU | Greece: Country Health Profile 2023», που είδε το φως της δημοσιότητας πριν λίγες ημέρες. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, παρά τη σταθερή μείωση από το 2016, το ποσοστό των ανικανοποίητων ιατρικών αναγκών, λόγω οικονομικής αδυναμίας, μεγάλης απόστασης ή μεγάλου χρόνου αναμονής στην Ελλάδα είναι 9% και παραμένει σταθερά πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ (2,2%). Επιπλέον, μεταξύ 2021 και 2022, η Ελλάδα είδε τη μεγαλύτερη άνοδο, κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες, τη στιγμή που η συνολική αύξηση σε ολόκληρη την ΕΕ ήταν 0,2 %. Ειδικά περιοχές απομακρυσμένες και νησιωτικές αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις, που σχετίζονται με τη χαμηλή προσβασιμότητα στην υγειονομική περίθαλψη. Επιπλέον, ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών λόγω αυξημένου κόστους των ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών καταγράφεται στα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα (14,3%) σε σχέση με τις ομάδες υψηλού εισοδήματος (4,3%). Το πρόβλημα πρόσβασης αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας: την άνοιξη του 2021 το 19% των Ελλήνων ανέφερε ότι είχε παραιτηθεί από μια αναγκαία ιατρική εξέταση ή θεραπεία. Το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 16 % ένα χρόνο αργότερα (άνοιξη 2022). Η ιατροφαρμακευτική κάλυψη του ΕΟΠΥΥ δίνει πρόσβαση σε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών χρηματοδοτούμενων από το δημόσιο, ωστόσο η δωρεάν δημόσια οδοντιατρική κάλυψη είναι περιορισμένη για παιδιά έως 18 ετών. Άλλα πιθανά εμπόδια πρόσβασης είναι τα μηνιαία κατώτατα όρια στον αριθμό των αποζημιωθέντων από τον ΕΟΠΥΥ επισκέψεων σε γιατρούς, εργαστηριακών εξετάσεων και συνταγές φαρμάκων (κατά αξία) από γιατρούς που δεν είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ. Τα παραπάνω μπορεί να οδηγήσουν ορισμένους ασθενείς να καθυστερήσουν την ιατρική τους φροντίδα ή να πληρώσουν για μια ιδιωτική επίσκεψη σε γιατρό από την τσέπη τους. Οι ιδιωτικές δαπάνες για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πληρώνονται από την τσέπη των πολιτών αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο (33%) του συνόλου των δαπανών για την υγεία, ποσοστό υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 15%. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δαπανών αφορά αγορά φαρμάκων και ενδονοσοκομειακή περίθαλψη. Επίσης, το 2021, η Ελλάδα είχε το τρίτο υψηλότερο ποσοστό ακάλυπτων αναγκών για οδοντιατρική περίθαλψη (7,8 %) στην Ε.Ε και το 2022 αυτό το ποσοστό αυξήθηκε στο 12,1 % (το υψηλότερο στην Ε.Ε.).

 

 

Πηγη:HealthDaily

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επισκεπτών Υγείας – Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επισκεπτών Υγείας – Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας

Χορήγηση Αιγίδας Υπουργείου Υγείας στο 8ο Ετήσιο Συνέδριο Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου με θέμα: «Ο άνθρωπος στο επίκεντρο: Συνδημιουργώντας το πλαίσιο»

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στο 8ο Ετήσιο Συνέδριο Στελεχών Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου ΕΛΛΟΚ

Escherichia coli: Τα βακτήρια με πανίσχυρη μνήμη και χωρίς εγκέφαλο

Τα συνεχώς μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα αποτελούν πρόκληση για την επιβίωση και των βακτηρίων.

Στους ανθρώπους, οι επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με μια μεγάλη ποικιλία ερεθισμάτων μπορούν να ενεργοποιήσουν ξανά συγκεκριμένους νευρώνες για να παράγουν μακροπρόθεσμες μνήμες. Σε νέα έρευνα, βιολόγοι του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν ανακάλυψαν μια μνήμη πολλών γενεών στην κινητικότητα σμήνους των βακτηρίων Escherichia coli. Διαπίστωσαν ότι τα Escherichia coli χρησιμοποιούν τα επίπεδα σιδήρου ως έναν τρόπο αποθήκευσης πληροφοριών σχετικά με διαφορετικές συμπεριφορές, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να ενεργοποιηθούν ως απάντηση σε συγκεκριμένα ερεθίσματα.

Τα σπονδυλωτά χρησιμοποιούν το νευρικό τους σύστημα για την ταχύτερη λήψη αποφάσεων αποθηκεύοντας πληροφορίες σχετικά με τις προηγούμενες εμπειρίες τους.

Η διαδικασία αποθήκευσης και ανάκτησης πληροφοριών ονομάζεται μνήμη, η οποία μπορεί να αποθηκευτεί από μερικά δευτερόλεπτα έως αρκετά χρόνια.

Μια ισχυρότερη μνήμη μπορεί να επιδράσει στο σύστημα μέσω της «κλιμάκωσης» – μιας διαδικασίας κατά την οποία επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με ένα ερέθισμα μπορούν να συνδεθούν σταθερά με μια συγκεκριμένη αντίδραση, μειώνοντας δραστικά το χρόνο λήψης αποφάσεων.

Οι βιολόγοι είχαν παρατηρήσει προηγουμένως ότι τα βακτήρια που είχαν προηγούμενη εμπειρία σμηνουργίας (μετακινούνται σε μια επιφάνεια ως συλλογικότητα χρησιμοποιώντας τις μαστίγιες) βελτιώνουν τις επακόλουθες επιδόσεις σμηνουργίας.

Βακτήρια χωρίς εγκέφαλο, αλλά με μνήμη

Ο ερευνητής Souvik Bhattacharyya του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν να μάθουν το γιατί.

«Τα βακτήρια δεν έχουν εγκέφαλο, αλλά μπορούν να συλλέγουν πληροφορίες από το περιβάλλον τους, και αν έχουν συναντήσει συχνά αυτό το περιβάλλον, μπορούν να αποθηκεύουν αυτές τις πληροφορίες και να έχουν γρήγορη πρόσβαση σε αυτές αργότερα προς όφελός τους», αναφέρει στη μελέτη ο Δρ Bhattacharyya.

«Όλα επιστρέφουν στον σίδηρο, ένα από τα πιο άφθονα στοιχεία στη Γη. Τα μεμονωμένα και τα ελεύθερα επιπλέοντα βακτήρια έχουν διαφορετικά επίπεδα σιδήρου».

Οι συγγραφείς παρατήρησαν ότι τα κύτταρα Escherichia coli με χαμηλότερα επίπεδα σιδήρου ήταν καλύτεροι σμηνίτες.

Αντίθετα, τα βακτήρια που σχημάτιζαν βιοφίλμ, πυκνούς, κολλώδεις τάπητες βακτηρίων σε στερεές επιφάνειες, είχαν υψηλά επίπεδα σιδήρου στα κύτταρά τους.

Τα βακτήρια με ανοχή στα αντιβιοτικά είχαν επίσης ισορροπημένα επίπεδα σιδήρου.

Αυτές οι μνήμες σιδήρου παραμένουν για τουλάχιστον τέσσερις γενιές και εξαφανίζονται από την έβδομη γενιά.

«Πριν υπάρξει οξυγόνο στην ατμόσφαιρα της Γης, η πρώιμη κυτταρική ζωή χρησιμοποιούσε το σίδηρο για πολλές κυτταρικές διεργασίες», επισημαίνει ο Δρ Bhattacharyya.

«Ο σίδηρος δεν είναι κρίσιμος μόνο για την προέλευση της ζωής στη Γη, αλλά και για την εξέλιξη της ζωής και είναι λογικό τα κύτταρα να τον χρησιμοποιούν με αυτόν τον τρόπο».

Οι ερευνητές θεωρούν ότι όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι χαμηλά, οι βακτηριακές μνήμες ενεργοποιούνται για να σχηματίσουν ένα ταχέως κινούμενο μεταναστευτικό σμήνος για να αναζητήσουν σίδηρο στο περιβάλλον.

Όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι υψηλά, οι αναμνήσεις υποδεικνύουν ότι το περιβάλλον αυτό είναι ένα καλό μέρος για να παραμείνουν και να σχηματίσουν ένα βιοφίλμ.

«Τα επίπεδα σιδήρου είναι σίγουρα ένας στόχος για θεραπευτική αγωγή, επειδή ο σίδηρος είναι σημαντικός παράγοντας για την ιογένεια», σημειώνει ο Δρ Bhattacharyya.

«Σε τελική ανάλυση, όσο περισσότερα γνωρίζουμε για τη συμπεριφορά των βακτηρίων, τόσο ευκολότερη είναι η καταπολέμησή τους».

Η εργασία της ομάδας δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr

Μελέτη: Η πρωτεΐνη που βοηθά το 75% των καρκίνων να εξαπλωθούν

Οι επιστήμονες μελετούν πώς μπορούν να αναστείλουν την εξάπλωση του καρκίνου μέσω αυτής της πρωτεΐνης.

Η πρωτεΐνη MYC αποτελεί μέρος της υγιούς κυτταρικής δραστηριότητας, αλλά όταν αναπτύσσονται καρκινικά κύτταρα, ξεφεύγει από τον ελεγχόμενο ρόλο της και βοηθά τον καρκίνο να εξαπλωθεί. Τώρα, οι επιστήμονες μπορεί να έχουν βρει έναν τρόπο να το εμποδίσουν αυτό να συμβεί.

Μέρος του προβλήματος στον περιορισμό της MYC είναι ότι είναι μια άμορφη πρωτεΐνη, η οποία δεν έχει πραγματικά μία δομή που μπορεί να γίνει στόχος. Αυτό καθιστά δύσκολο για τα φάρμακα να αναγνωρίσουν αποτελεσματικά την MYC και να την «αναγκάσουν» να λειτουργεί σωστά. Ωστόσο, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Riverside (UCR) κατάφερε να αναπτύξει μία πεπτιδική ένωση που μπορεί να συνδεθεί ή να αλληλεπιδράσει με την MYC και να τη βοηθήσει να τεθεί ξανά υπό έλεγχο.

«Η MYC μοιάζει λιγότερο με τροφή για τα καρκινικά κύτταρα και περισσότερο σαν ένα στεροειδές που προάγει την ταχεία ανάπτυξη του καρκίνου», λέει ο βιοχημικός Min Xue, από το UCR. «Γι’ αυτό η MYC είναι ένοχη στο 75% όλων των περιπτώσεων καρκίνου στον άνθρωπο». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «κανονικά, η δραστηριότητα της MYC ελέγχεται αυστηρά. Στα καρκινικά κύτταρα, γίνεται υπερκινητική και δεν ρυθμίζεται σωστά».

Οι ερευνητές μπόρεσαν να μελετήσουν τις μικρές ποσότητες δομής που έχει η MYC προκειμένου να δημιουργήσουν μια βιβλιοθήκη πεπτιδίων που θα μπορούσαν να κολλήσουν σε αυτή τη δομή. Ένα πεπτίδιο συγκεκριμένα, το NT-B2R, αποδείχθηκε ιδιαίτερα ικανό στην απενεργοποίηση της MYC.

Ο ρόλος των πεπτιδίων στην ανάπτυξη φαρμάκων

Σε δοκιμές που χρησιμοποίησαν μία καλλιέργεια από καρκινικά κύτταρα ανθρώπινου εγκεφάλου, το NT-B2R αποδείχθηκε ότι συνδέεται με επιτυχία με την MYC, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα ρύθμιζαν πολλά από τα γονίδιά του και τελικά μειώνοντας τον μεταβολισμό και τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων. Είναι λίγο σαν να δένεις τα χέρια κάποιου πίσω από την πλάτη του, εμποδίζοντάς τον να κάνει το οτιδήποτε.

Το κλειδί για την ανακάλυψη ήταν μία παλαιότερη εργασία ερευνητών, οι οποίοι αναγνώρισαν ότι καθώς η δομή και το σχήμα των πεπτιδίων άλλαζαν, αυτά τα μόρια έγιναν καλύτερα στην αλληλεπίδραση με άμορφες πρωτεΐνες – όπως η MYC.

«Τα πεπτίδια μπορούν να λάβουν μια ποικιλία μορφών, σχημάτων και θέσεων. Μόλις τα λυγίσετε και τα συνδέσετε για να σχηματίσουν δακτυλίους, δεν μπορούν να υιοθετήσουν άλλες πιθανές μορφές, επομένως έχουν χαμηλό επίπεδο τυχαιότητας. Αυτό βοηθά στη σύνδεση», λέει ο Xue. «Βελτιώσαμε τη δεσμευτική απόδοση αυτού του πεπτιδίου σε σχέση με προηγούμενες εκδόσεις κατά δύο τάξεις μεγέθους. Αυτό το κάνει πιο κοντά στους στόχους μας για την ανάπτυξη φαρμάκων», πρόσθεσε.

Υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει, αν και αυτά τα πρώτα αποτελέσματα είναι πολλά υποσχόμενα. Αυτήν τη στιγμή το πεπτίδιο διανέμεται μέσω λιπαρών σφαιρών που ονομάζονται νανοσωματίδια λιπιδίων, τα οποία δεν είναι πραγματικά κατάλληλα για τη χορήγηση φαρμάκων, επομένως αυτό θα πρέπει να αλλάξει. Θα χρειαστεί επίσης να διεξαχθούν αυστηρές δοκιμές σε ανθρώπους, αλλά ίσως οι επιστήμονες έχουν βρει μια μέθοδο για να σταματήσουν έναν από τους τρόπους με τους οποίους ο καρκίνος παρασύρει τις υγιείς βιολογικές διεργασίες για να επιβιώσει. «η MYC αντιπροσωπεύει το χάος, βασικά, επειδή στερείται δομής», διευκρίνισε ο Xue.

«Αυτό, και ο άμεσος αντίκτυπός της σε τόσους πολλούς τύπους καρκίνου, την καθιστούν ένα από τα ιερά δισκοπότηρα της ανάπτυξης φαρμάκων για τον καρκίνο. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που είναι τώρα στα χέρια μας», κατέληξε. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Chemical Society.

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr

HIV: Η έγκαιρη θεραπεία είναι «κλειδί» για την ύφεση του ιού

Τα άτομα που ζουν με HIV πρέπει να λαμβάνουν αντιρετροϊκή αγωγή καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Επιστήμονες από το Institut Pasteur, το CEA, το Inserm, το Université Paris Cité και το Université Paris-Saclay, σε συνεργασία με το Institut Cochin και με την υποστήριξη των MSD Avenir και ANRS Emerging Infectious Diseases κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση έναρξη της θεραπείας στα άτομα με HIV προάγουν την ύφεση της ιατρικής κατάστασης. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Nature Communications στις 11 Ιανουαρίου 2024.

Σε αυτή τη νέα μελέτη, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο από πρωτεύοντα με λοίμωξη SIV, το οποίο τους επέτρεψε να ελέγχουν όλες τις παραμέτρους (φύλο, ηλικία, γενετική, ιικό στέλεχος κλπ.) που μπορεί να έχουν αντίκτυπο στην ανάπτυξη ανοσολογικών αποκρίσεων και στην εξέλιξη της νόσου. Σύγκριναν ομάδες που είχαν λάβει δύο χρόνια θεραπείας, ξεκινώντας είτε λίγο μετά τη μόλυνση (στην οξεία φάση) είτε αρκετούς μήνες μετά τη μόλυνση (στη χρόνια φάση), είτε χωρίς θεραπεία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η έναρξη της θεραπείας εντός τεσσάρων εβδομάδων από τη μόλυνση προάγει έντονα τον έλεγχο του ιού μετά τη διακοπή της θεραπείας. Αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα χάνεται εάν η θεραπεία ξεκινήσει μόλις πέντε μήνες αργότερα. «Δείξαμε τη σχέση μεταξύ της έγκαιρης θεραπείας και του ελέγχου της λοίμωξης μετά τη διακοπή της θεραπείας και η μελέτη μας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την προώθηση της ύφεσης της λοίμωξης HIV», σχολίασε ο Asier Sáez-Cirión, επικεφαλής του Viral Reservoirs and Immune Control Unit του Pasteur’s Institut, και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.

Οι επιστήμονες απέδειξαν επίσης ότι η έγκαιρη θεραπεία προάγει την ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής ανοσοαπόκρισης κατά του ιού. Αν και τα αντιιικά CD8+ T ανοσοκύτταρα που αναπτύχθηκαν τις πρώτες εβδομάδες μετά τη μόλυνση έχουν πολύ περιορισμένο αντιιικό δυναμικό, η πρώιμη εισαγωγή μακροχρόνιας θεραπείας προάγει την ανάπτυξη των CD8+ Τ κυττάρων μνήμης, τα οποία έχουν ισχυρότερο αντιιικό δυναμικό και επομένως είναι ικανά να ελέγχουν αποτελεσματικά την ιική ανάκαμψη που εμφανίζεται μετά τη διακοπή της θεραπείας.

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr