Κατηγορία: Ενημέρωση

Η Ιλαρά βρίσκεται σε έξαρση γεγονός που έχει θέσει σε κόκκινο συναγερμό τις υγειονομικές αρχές. Την ίδια στιγμή ηχηρό καμπανάκι κρούει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) καθώς 30 φορές περισσότερα είναι τα κρούσματα ιλαράς στην Ευρώπη το 2023 σε σχέση με το 2022

Μάλιστα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καλεί τα κράτη – μέλη της Ευρώπης να εντατικοποιήσουν τους εμβολιασμούς.

Σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία «μεταξύ Ιανουαρίου και Οκτωβρίου 2023, περισσότερα από 30.000 κρούσματα καταγράφηκαν από τα 40 κράτη εκ των 53 της περιοχής», η οποία εκτείνεται έως την κεντρική Ασία, ανακοίνωσε η υπηρεσία του ΟΗΕ. Το 2022, είχαν καταγραφεί 941 κρούσματα.

Με 183 κρούσματα, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η χώρα της δυτικής Ευρώπης όπου η επανεμφάνιση της νόσου, η οποία θεωρείτο ότι είχε εξαλειφθεί το 2021, είναι η πιο σαφής.

«Διαπιστώσαμε στην περιοχή όχι μόνο έναν πολλαπλασιασμό επί 30 των κρουσμάτων της ιλαράς, αλλά και σχεδόν 21.000 νοσηλείες και πέντε θανάτους που οφείλονται στην ιλαρά. Είναι ανησυχητικό» δήλωσε ο περιφερειακός διευθυντής του ΠΟΥ Χανς Κλούγκε, τον οποίο επικαλείται η ανακοίνωση. «Απαιτούνται επείγουσες προσπάθειες εμβολιασμού για να σταματήσει η μετάδοση και να αποτραπεί η εξάπλωση».
ΠΟΥ: Γιατί επανεμφανίστηκε η ΙλαράΣε έξαρση η ιλαρά

Η επανεμφάνιση αυτής της πολύ μεταδοτικής ιογενούς νόσου, που μπορεί να επιφέρει επιπλοκές μοιραίες για τη ζωή του ασθενούς και μεταδίδεται με τον αέρα, αποδίδεται στη μείωση της εμβολιαστικής κάλυψης κατά τη διάρκεια των ετών της Covid.

«Η πανδημία της Covid-19 είχε σημαντικό αντίκτυπο στις επιδόσεις του συστήματος εμβολιασμού κατά την περίοδο αυτή, οδηγώντας σε μια συσσώρευση μη εμβολιασμένων ή πλημμελώς εμβολιασμένων παιδιών».

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο οποίος ζητεί την εντατικοποίηση των εκστρατειών για την ευαισθητοποίηση των μη εμβολιασμένων κοινοτήτων, περισσότερο από 1,8 εκατομμύριο βρέφη δεν εμβολιάστηκαν κατά της ιλαράς μεταξύ 2020 και 2022.

Σε τοπικό επίπεδο, είναι σημαντικό τουλάχιστον το 95% παιδιών να είναι εμβολιασμένο για να αποφευχθούν πιθανές εξάρσεις κατά την εισαγωγή του ιού. Το 2022, μόνο το 92% των παιδιών στην Ευρώπη είχαν λάβει τη δεύτερη δόση του εμβολίου.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Στην ανάγκη άμεσης επίλυσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι φαρμακευτικές εταιρείες, στην αξία της φαρμακευτικής καινοτομίας, αλλά και στα εμπόδια πρόσβασης στις νέες θεραπείες των ασθενών στην Ελλάδα, εστιάζει η Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου του PhARMA Innovation Forum Greece (PIF) και Πρόεδρος της AbbVie Ελλάδας, Κύπρου και Μάλτας, Λαμπρίνα Μπαρμπετάκη, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο HealthReport.gr.

Η κ. Μπαρμπετάκη επισημαίνει την επιτακτική ανάγκη η κυβέρνηση να στηρίξει τον κλάδο της καινοτόμου φαρμακοβιομηχανίας , προκειμένου οι ασθενείς στην Ελλάδα να εξακολουθήσουν να έχουν ισότιμη και ταχεία πρόσβαση σε σύγχρονες θεραπείες όπως όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες.

ΕΡ. Πώς κρίνετε την αλλαγή ηγεσίας στο Υπουργείο Υγείας;

Είναι πολύ θετικό ότι η υγεία αποτελεί μια από τις βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να δοθεί και μια άμεση προτεραιότητα για τη βελτίωση της κατάστασης στην αγορά φαρμάκου, η οποία είναι ιδιαιτέρως δύσκολη. Θα πρέπει να είναι σαφές σε όλους ότι για το φάρμακο έχει φτάσει η ώρα μηδέν.

Τώρα, θα πρέπει ληφθούν άμεσα μέτρα και να υπάρξει σαφής ενίσχυση της χρηματοδότησης. Είναι ιδιαιτέρως θετικό ότι έχουμε έναν νέο Υπουργό τον οποίο καλωσορίζουμε και ο οποίος είναι γνωστός για την ταχύτητα και την αποφασιστικότητά του. Ήδη στις πρώτες ημέρες που έχει αναλάβει, έχει ανοίξει το διάλογο με τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις, κάτι που μας ικανοποιεί. Το ζήτημα είναι τώρα να προχωρήσουμε στις λύσεις που θα αποσυμπιέσουν τη δραματική κατάσταση που υπάρχει στην αγορά του φαρμάκου.

ΕΡ. Πώς διαμορφώνεται η κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα με τις νέες καινοτόμες θεραπείες, διότι ο κλάδος συχνά πυκνά διαμαρτύρεται.

Σήμερα, το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργούν οι καινοτόμες φαρμακευτικές επιχειρήσεις στη χώρα είναι ασφυκτικό, καθώς παραμένει εδώ και πάνω από μια δεκαετία η υποχρηματοδότηση του φαρμάκου, ενώ η ανεξέλεγκτη αύξηση των συνολικών επιστροφών απειλεί πλέον ευθέως τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Είναι γεγονός ότι πρόκειται για ένα παλιό πρόβλημα που δεν αντιμετωπίστηκε έγκαιρα και αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουμε οδηγηθεί σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση με ανεξέλεγκτες συνέπειες, ειδικά για τη φαρμακευτική καινοτομία αλλά και για τους ασθενείς οι οποίοι δικαίως ζητούν να έχουν την καλύτερη δυνατή θεραπεία.

Υπάρχουν δομικά προβλήματα όπως η άνιση κατανομή των επιβαρύνσεων μεταξύ των καναλιών διανομής φαρμάκων, ενώ δεν υπάρχει καμία ουσιαστική πρόοδος για τη διόρθωση των στρεβλώσεων και την εξοικονόμηση πόρων από άλλα σημεία του συστήματος για την ενίσχυση εκείνων των σημείων που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, όπως είναι τα καινοτόμα φάρμακα.

Βεβαίως, από πλευράς μας έχουμε ξεκαθαρίσει ότι χρειάζεται να δοθούν άμεσα λύσεις και μάλιστα έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις που θα φέρουν γρήγορα μια ουσιαστική βελτίωση της παρούσας κατάστασης. Για παράδειγμα, σημειώνω ότι έχουμε καταθέσει συγκεκριμένη κοστολογημένη πρόταση για το νοσοκομειακό clawback, το οποίο πλέον φθάνει στο 70%, και πιστεύω ότι μπορούμε να συνεργαστούμε πιο στενά με την πολιτεία ώστε να βρεθεί κοινός τόπος για τα μέτρα που θα οδηγήσουν στον έλεγχο και τη μείωση των υποχρεωτικών επιστροφών. Όλα αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν την βάση μια συμφωνίας ή συναντίληψης κράτους, φαρμακοβιομηχανίας και ασθενών ώστε από κοινού να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.Η Πρόεδρος του PIF Λαμπρίνα Μπαρμπετάκη παραχωρεί συνέντευξη στο HealthReport.gr

ΕΡ: Θεωρείτε κ.Μπαρμπετάκη ότι υπάρχει περιθώριο για αύξηση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης;

Είμαι βέβαιη ότι υπάρχει περιθώριο να αυξηθεί η δημόσια χρηματοδότηση για το φάρμακο, ειδικά στις παρούσες συνθήκες που η Ελληνική οικονομία σημειώνει μια συνεχή ανάπτυξη με πρωτογενή πλεονάσματα. Ταυτόχρονα, βλέπουμε ότι υπάρχει μια σταθερή αύξηση των άμεσων ξένων επενδύσεων, ενώ οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης καθοδηγούν ένα ενάρετο οικονομικό κύκλο. Μέσα σε αυτές τις θετικές οικονομικές συνθήκες, θα πρέπει να δούμε και την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο φάρμακο, καθώς η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στη χώρα μας υπολείπεται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ακόμα και των αντίστοιχων χωρών του Ευρωπαϊκού νότου.

Επίσης, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε το γεγονός ότι κάθε χρόνο αυξάνονται περίπου κατά 10% οι ανάγκες των ασθενών. Έχουμε αύξηση της νοσηρότητας, αύξηση διαγνωστικών μεθόδων και νέα επιστημονικά επιτεύγματα. Ταυτόχρονα, ο πληθυσμός πλέον γηράσκει ακριβώς εξαιτίας των νέων θεραπειών και της καλύτερης διατροφής, έχουμε δηλαδή μία σημαντική αύξηση του προσδόκιμου ζωής.

Ωστόσο, τα τελευταία 10 χρόνια η δημόσια χρηματοδότηση παραμένει σχεδόν σταθερή. Και δυστυχώς, δεν μπορούμε να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι, γιατί φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση από την πλευρά της Πολιτείας ουσιαστικής ενίσχυσης του διαθέσιμου προϋπολογισμού του φαρμάκου πέραν από τις μικρές τονωτικές ενέσεις που δίδονται -και ελπίζω να συνεχίζουν να δίνονται- μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης έως το 2025.

ΕΡ. Ποιες είναι οι συνέπειες του φαινομένου αυτού στη φαρμακοβιομηχανία και στους Έλληνες ασθενείς;

Είναι γεγονός ότι τις υπερβάσεις του προϋπολογισμού τις πληρώνουν οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις, οι οποίες πλέον αποτελούν και το βασικό χρηματοδότη του φαρμάκου στη χώρα. Και ακριβώς επειδή κάποιος άλλος πληρώνει «το μάρμαρο» φαίνεται ότι διαχρονικές τις εκάστοτε κυβερνήσεις δεν τις απασχολούσαν οι συνεχείς υπερβάσεις του υπάρχοντος προϋπολογισμού και οι υπερβολικές υποχρεωτικές επιστροφές που πληρώνουν οι επιχειρήσεις. Μάλιστα, υπήρχε η πεποίθηση ότι δεν πρόκειται να δημιουργηθεί κάποιο σημαντικό πρόβλημα, καθώς οι πολιτικές ηγεσίες θεωρούν ότι δεν επηρεάζονται οι ασθενείς.

Επιπλέον, κατηγορούσαν τον κλάδο ότι φταίει για την αύξηση της δαπάνης και όχι οι αυξημένες ανάγκες του πληθυσμού. Και έτσι ασχολούμαστε με αποσπασματικές λύσεις όπως οι «κόφτες» ή τα φίλτρα συνταγογράφησης και άλλα ανάλογα μέτρα, αντί να κοιτάμε να διορθώσουμε πραγματικά το πρόβλημα σε μια ολιστική προσέγγιση. Να μην παρεξηγηθώ, υπερασπίζομαι την εξοικονόμηση πόρων και τα διαρθρωτικά μέτρα, αλλά ταυτόχρονα θέλω να σημειώσω ότι σε κάθε πολιτισμένο κράτος το εκάστοτε σύστημα υγείας εξοικονομεί πόρους από εκεί που δεν χρειάζονται για να χρηματοδοτεί αυτό που χρειάζεται, όπως για παράδειγμα τη φαρμακευτική καινοτομία.

Γιατί θα πρέπει να μας είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη κατάσταση έχει εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις τόσο για τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις όσο και για τους ασθενείς, καθώς καθιστά πλέον αμφίβολη τη δυνατότητα των εταιριών να φέρουν τις νέες θεραπείες στη χώρα μας και επομένως αμφίβολη την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών στη φαρμακευτική καινοτομία.

Αυτό δηλαδή που κινδυνεύουμε να χάσουμε είναι τα τεράστια οφέλη της θεραπευτικής καινοτομίας, τη δυνατότητα ικανοποίησης ακάλυπτων ιατρικών αναγκών, τα οφέλη των καινοτόμων φαρμάκων συνολικά για το σύστημα υγείας, όπως είναι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση, η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, η εξοικονόμηση πόρων στα νοσοκομεία με την αποφυγή χειρουργείων και τη μείωση των επισκέψεων των ασθενών.

ΕΡ: Ποια λύση προτείνετε;

Πρέπει να αλλάξει το μοντέλο. Να υπάρχει συνυπευθυνότητα. Εκτός αυτού όμως πρέπει να αλλάξει το ψευδές αφήγημα ότι όλοι οι ασθενείς έχουν πρόσβαση σε όλες τις θεραπείες. Είναι μύθος.
Δεν υπάρχει πλήρης πρόσβαση των ασθενών που ζουν στην Ελλάδα στα φάρμακα. Παρότι υπάρχει η αίσθηση ότι όλες οι θεραπείες έρχονται στην Ελλάδα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αυτό δεν είναι αλήθεια. Και αυτό αποδεικνύεται από σειρά έγκριτων Ευρωπαϊκών μελετών. Για να έρθει μια θεραπεία που δεν αποζημιώνεται κανονικά, χρειάζεται μια τεράστια γραφειοκρατική διαδικασία, η οποία έχει καθυστερήσεις και αφορά τελικά μόνο 1 στους 50 ασθενείς που πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις.

Υπάρχει βεβαίως και το Σύστημα της Ηλεκτρονικής Προέγκρισης (ΣΗΠ) με φάρμακα που ενώ αποζημιώνονται στην Ελλάδα, δεν δίνονται σε όλους τους πάσχοντες με αποτέλεσμα να απαιτείται μία ατέρμονη γραφειοκρατική διαδικασία που δημιουργεί καθυστερήσεις. Εξαιτίας αυτού του συστήματος υποθεραπεύεται ένα τεράστιο ποσοστό ασθενών.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνει σαφές ότι το κράτος είναι συνυπεύθυνο -ή πιο σωστά θα έλεγα ότι αυτό είναι κυρίως υπεύθυνο- για τον έλεγχο της δαπάνης και τη διόρθωση των στρεβλώσεων. Όπως ανάφερα προηγουμένως, χρειάζεται ένα μίγμα πολιτικής που να αυξήσει τη χρηματοδότηση του φαρμάκου και θα προωθήσει συγκεκριμένα διαρθρωτικά μέτρα για τη διόρθωση των στρεβλώσεων.

ΕΡ: Οι δυσκολίες αυτές αφορούν μόνο τις νέες θεραπείες ή και τις υπάρχουσες;

Οι δυσκολίες αυτές αφορούν όλες τις θεραπείες, κυρία Ευθυμιάδου, άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο.

Γιατί δεν συζητάμε μόνο για αύξηση των αναγκών του πληθυσμού για τις νέες θεραπείες, αλλά και για τις θεραπείες που υπάρχουν ήδη. Αν θέλουμε να έχουμε μια συνολική λύση, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι το φάρμακο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της υγείας. Και επίσης θα πρέπει να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα των ιδιαιτέρως αυξημένων υποχρεωτικών επιστροφών και οι στρεβλώσεις που υπάρχουν, δεν εστιάζονται μόνο στο κανάλι των νοσοκομείων, αλλά και στο κανάλι του ΕΟΠΥΥ, αφορά δηλαδή όλες τις καινοτόμες θεραπείες για σοβαρές και χρόνιες παθήσεις.

ΕΡ: Μα αυξήθηκαν οι δαπάνες για την Υγεία τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Διαφωνείτε;

Δυστυχώς, η δημόσια χρηματοδότηση για το φάρμακο δεν έχει αυξηθεί επαρκώς, με αποτέλεσμα όμως να μην μπορούν να ικανοποιηθούν οι πρόσθετες ανάγκες του πληθυσμού. Γιατί το ζήτημα είναι ότι το φάρμακο λανθασμένα παραμένει αποκομμένο από την υπόλοιπη Υγεία.

Γιατί δεν μπορείς να φτιάχνεις μέτρα για το σύστημα Υγείας και να μην υπολογίζεις τις ανάγκες για το φάρμακο.

Πρέπει να γίνει αποτύπωση των πραγματικών αναγκών. Αυτό είναι το μοντέλο. Όμως οι καινοτόμες θεραπείες τιμωρούνται, αντί να πριμοδοτούνται όπως γίνεται σε άλλες χώρες.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρχουν 3 «κανάλια» με διαφορετική προσέγγιση στις υποχρεωτικές επιστροφές, αλλά ένας ενοποιημένος προϋπολογισμός για όλα τα φάρμακα.

Διότι σήμερα υπάρχουν εξαιρέσεις σε διάφορες κατηγορίες, επειδή υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η καινοτομία είναι ακριβή. Ωστόσο, και αυτό είναι ένας μύθος. Στη χώρα μας έχουμε από τα πιο φτηνά καινοτόμα φάρμακα στην Ευρώπη, καθώς οι τιμές των νέων θεραπειών καθορίζονται με βάση το μέσο όρο των δύο χαμηλότερων τιμών στην Ευρωζώνη. Επιπρόσθετα, παρά τις πληθωριστικές πιέσεις δεν επιτρέπεται να κάνουμε αυξήσεις τιμών, αλλά μόνο μειώσεις.

Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση για τις νέες θεραπείες θα πρέπει να επικεντρωθεί όχι στο κόστος, αλλά στην αξία την οποία αυτές φέρνουν για τους ασθενείς. Ακριβό είναι το φάρμακο το οποίο είναι περιττό και δεν χρειάζεται. Κάθε θεραπεία για απειλητικές για τη ζωή ασθένειες και χρόνιες παθήσεις, καθώς και νέες θεραπευτικές επιλογές και λύσεις που βελτιώνουν την πρόγνωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών, θα πρέπει να είναι διαθέσιμες και να αποζημιώνονται κανονικά.

 

 

Πηγη:https://www.healthreport.gr/

Τι αναφέρουν Κινέζοι επιστήμονες και τι επισημαίνουν σχετικά με τον μηχανισμό δράσης του.

Επιστήμονες στην Κίνα απέδειξαν ότι ένα νέο είδος αντικαταθλιπτικού θα μπορούσε επίσης να έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά ορισμένους τύπους καρκίνου.

Σε συνδυασμό με φάρμακα κατά του όγκου, το από του στόματος αντικαταθλιπτικό υδροχλωρική ανσοφαξίνη φαίνεται να αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του παχέος εντέρου σε κυτταροκαλλιέργειες και σε ποντίκια, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα και προκαλώντας μια μορφή προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.

Ωστόσο, δεν είναι σαφές πώς τα αποτελέσματα θα μεταφραστούν ως πραγματική θεραπεία για τον καρκίνο.

Oι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η υδροχλωρική ανσοφαξίνη ενίσχυσε ορισμένα κύτταρα σε ποντίκια, που ονομάζονται CD8+T, τα οποία είναι οι πιο ισχυροί τελεστές της αντικαρκινικής ανοσολογικής απόκρισης. Τα ποντίκια στη μελέτη έδειξαν αυξημένο ποσοστό φυσικών φονικών κυττάρων και μακροφάγων στη σπλήνα και τον όγκο τους, αναστέλλοντας τελικά την ανάπτυξη του καρκίνου τους.

Όταν οι ερευνητές χορήγησαν, τόσο ανσοφαξίνη, όσο και μια θεραπεία ανοσοθεραπείας για τον καρκίνο σε ποντίκια, η ομάδα κατάφερε να εξαλείψει πλήρως τους όγκους από το 20% του δείγματός τους, δημιουργώντας μακροχρόνια ανοσία.

Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα “συνολικά φαίνεται ότι η συνδυασμένη υδροχλωρική ανσοφαξίνη μπορεί να είναι μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση για τη θεραπεία του καρκίνου“.

Τι είναι

Ως αντικαταθλιπτικό, η υδροχλωρική ανσοφαξίνη έχει περάσει από κλινικές δοκιμές φάσης ΙΙΙ και έχει εγκριθεί για τη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής στην Κίνα. Στις ΗΠΑ, το από του στόματος φάρμακο βρίσκεται υπό εξέταση από αξιωματούχους της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Αυτό που ξεχωρίζει το φάρμακο από άλλα αντικαταθλιπτικά είναι η τριπλή προσέγγισή του για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Δεν αναστέλλει μόνο την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης, αλλά επιβραδύνει επίσης την επαναπρόσληψη της νορεπινεφρίνης και της ντοπαμίνης.

Ένα παρόμοιο αντικαταθλιπτικό, η φλουοξετίνη, είναι επίσης αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης, και σε μελέτες σε ποντίκια, μπορεί επίσης να συνδυαστεί με αντικαρκινικά φάρμακα για να ελέγξει κάπως την ανάπτυξη του όγκου προκαλώντας θάνατο καρκινικών κυττάρων.

Η φλουοξετίνη, ωστόσο, είναι ένα παλαιότερο φάρμακο που καθυστερεί να δράσει και μερικές φορές μπορεί να έχει δυσάρεστες παρενέργειες.

Μέχρι στιγμής, η ανσοφαξίνη φαίνεται να καλύπτει αυτούς τους περιορισμούς, και ωστόσο ο ρόλος της στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου είναι ως επί το πλείστον άγνωστος.

Κατάθλιψη και καρκίνος

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάθλιψη και άλλες μορφές ψυχολογικού στρες είναι παράγοντες κινδύνου για την προώθηση της ανάπτυξης των καρκίνων, πιθανότατα καταστέλλοντας τις ανοσολογικές αποκρίσεις, αλλά το αν τα αντικαταθλιπτικά μπορούν ή όχι να βοηθήσουν στην καταπολέμηση αυτού του κινδύνου είναι πιο δύσκολο να επιβεβαιωθεί.

Λίγες μελέτες έχουν διερευνήσει το ερώτημα με αυστηρό τρόπο μεταξύ των ανθρώπινων συμμετεχόντων και τα αποτελέσματα αυτών των πειραμάτων είναι δύσκολο να εξαχθούν συμπεράσματα.

Το 2022, το αντικαταθλιπτικό φάρμακο σερτραλίνη (άλλος αναστολέας επαναπρόσληψης σερατονίνης) έδειξε αντικαρκινικό δυναμικό έναντι πολλών γραμμών ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των καρκινικών κυττάρων του πνεύμονα, του παχέος εντέρου, του μαστού, του ηπατοκυτταρικού, της λευχαιμίας, του εγκεφάλου, του δέρματος, του στόματος, των ωοθηκών και του προστάτη.

Επιπλέον, το 2021, ένας παλαιότερος τύπος αντικαταθλιπτικού που ονομάζεται αναστολέας μονοαμινοξειδάσης βρέθηκε επίσης ότι ενισχύει την ανοσολογική απόκριση ενός ποντικιού στον καρκίνο.

Συνδυασμός

Είναι σημαντικό ότι τα αντικαταθλιπτικά δεν φαίνεται να λειτουργούν από μόνα τους στην καταπολέμηση του καρκίνου. Πρέπει να συνδυαστούν με αντικαρκινικά φάρμακα που εμποδίζουν τους όγκους να κρύβονται από το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.

Μόλις το ανοσοποιητικό σύστημα μπορέσει να αναγνωρίσει τον καρκινικό ιστό, η χρήση αντικαταθλιπτικών φαίνεται να παράγει περισσότερα μόρια που είναι τοξικά για τα καρκινικά κύτταρα.

Αυτή η γραμμή έρευνας είναι ακόμη στα σπάργανα, αλλά οι αρχικές μελέτες δείχνουν ότι τα αντικαταθλιπτικά μπορούν με κάποιο τρόπο να ενισχύσουν τα αντικαρκινικά φάρμακα επηρεάζοντας τις μεταβολικές οδούς των καρκινικών κυττάρων, αν και άλλες μελέτες υποδεικνύουν δοκιμαστικά ότι η χρήση αντικαταθλιπτικών μπορεί πράγματι να προκαλέσει καρκίνο.

Μέχρι να γίνει περισσότερη έρευνα, λίγα μπορούν να ειπωθούν ή να γίνουν στην κλινική πράξη.

Πηγές:
Science Alert

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η τριπλή θεραπεία θα μπορούσε να έχει θετική επίδραση στη συχνότητα των εξάρσεων της ΧΑΠ.

Οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) επωφελούνται από έναν τριπλό συνδυασμό δύο βρογχοδιασταλτικών και ενός αντιφλεγμονώδους παράγοντα. Αυτό αναφέρθηκε από μια ομάδα εργασίας της Cochrane στη βάση δεδομένων Cochrane Database of Systematic Reviews

Η εισπνεόμενη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα της ΧΑΠ και να αποτρέψει τα αναπνευστικά προβλήματα. Οι αναπνευστήρες που χρησιμοποιούνται συνήθως για τον σκοπό αυτό περιέχουν ένα ή περισσότερα διαφορετικά δραστικά συστατικά.

Αυτά περιλαμβάνουν βρογχοδιασταλτικά μακράς δράσης για τη διεύρυνση των αεραγωγών, όπως οι β-2 αγωνιστές μακράς δράσης (LABA) και οι μακράς δράσης μουσκαρινικοί ανταγωνιστές (LAMA). Μια άλλη κατηγορία ουσιών είναι τα εισπνεύσιμα κορτικοστεροειδή (ICS), όπως η φλουτικαζόνη, η βεκλομεθαζόνη ή η βουδεσονίδη, τα οποία έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.

Η συγγραφική ομάδα βρήκε τέσσερις μελέτες με συνολικά περισσότερους από 15.000 ασθενείς με ΧΑΠ στις οποίες συγκρίθηκαν τριπλές θεραπείες LABA/LAMA/ICS με διπλές θεραπείες LABA/LAMA. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στη μελέτη βρίσκονταν στην ηλικία των 65 ετών, έπασχαν από σοβαρά ή πολύ σοβαρά συμπτώματα ΧΑΠ και είχαν πρόσφατα τουλάχιστον μία έξαρση της ΧΑΠ.

Σύμφωνα με τις μελέτες, η ποιότητα ζωής των ασθενών βελτιώνεται με την τριπλή θεραπεία σε σύγκριση με τη διπλή θεραπεία LABA/LAMA. Ωστόσο, τα άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία με τριπλή θεραπεία έχουν πιθανώς υψηλότερο κίνδυνο πνευμονοπάθειας.

Σύμφωνα με την αξιολόγηση, η τριπλή θεραπεία θα μπορούσε να έχει θετική επίδραση στη συχνότητα των εξάρσεων της ΧΑΠ σε σύγκριση με τους διπλούς αναπνευστήρες. Ωστόσο, σύμφωνα με την ομάδα Cochrane, αυτό είναι αβέβαιο, καθώς τα αποτελέσματα των επιμέρους μελετών διέφεραν σημαντικά.

“Βρήκαμε περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις της τριπλής θεραπείας σε σύγκριση με ένα συνδυασμό αναπνευστήρων LABA/LAMA σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ΧΑΠ και σε ασθενείς χωρίς πρόσφατο ιστορικό παροξύνσεων”, πρόσθεσαν οι ερευνητές της Cochrane.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, με αφορμή το ρεπορτάζ για τη σύγκριση των απολαβών στην Ευρώπη.

Στα ευρωπαϊκά όργανα θα προσφύγει ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (ΠΙΣ) για το θέμα των χαμηλών απολαβών και των συνθηκών, υπό τις οποίες καλούνται να εργαστούν οι γιατροί.

“Οι αριθμοί για τους μισθούς των γιατρών στην Ελλάδα είναι σαφείς, αλλά δεν περιγράφουν τις μεγάλες διαφορές στις συνθήκες εργασίας”, αναφέρει στο iatronet.gr ο πρόεδρος του ΠΙΣ Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, με αφορμή σημερινό ρεπορτάζ για το χάσμα στους μισθούς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΙΣ, ο μικρότερος αριθμός των γιατρών στα ελληνικά νοσοκομεία, οδηγεί σε τρομακτική πίεση, ενώ οι γραφειοκρατικές διαδικασίες τούς επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο, δημιουργώντας θέματα ασφάλειας ασθενών και γιατρών.

Όπως εξηγεί, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει γραμματειακή υποστήριξη του έργου των γιατρών, η οποία στην Ελλάδα παρέχεται από τους ειδικευόμενους γιατρούς!

Ο πρόεδρος του ΠΙΣ επικαλείται το πρόσφατο τραγικό περιστατικό με την 44χρονη αναισθησιολόγο του “Γ. Παπανικολάου”, η οποία έπαθε εγκεφαλικό μετά από 16 συνεχείς ώρες σε χειρουργική αίθουσα στην εφημερία.

Με αφορμή το θέμα αυτό, το προεδρείο του Συλλόγου έστειλε επιστολή στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, με την οποία καταγγέλλει ότι η χώρα μας δεν έχει προσαρμοστεί και δεν εφαρμόζει τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για το μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο απασχόλησης και υπερωριακής εργασίας των ιατρών.

Οι γιατροί ζητούν την εφαρμογή τους “στον ελάχιστον δυνατό χρόνο, χωρίς νέες νομοθετικές ρυθμίσεις που αναστέλλουν την εφαρμογή τους”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι δείχνουν τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και τι σχολίασε χθες ο υπουργός Υγείας.

Στα τάρταρα βρίσκονται οι μισθοί των ειδικευμένων γιατρών στην Ελλάδα, σε σύγκριση με τους αντίστοιχους των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Με την πίεση στα νοσοκομεία να αυξάνεται καθημερινά και το κόστος ζωής να είναι στα ύψη, οι Έλληνες γιατροί καλούνται να επιβιώσουν με λιγότερα από 3.500 ευρώ τον μήνα, όταν οι συνάδελφοί τους στη Γερμανία εισπράττουν μηνιαίως 12.500 ευρώ, στη Γαλλία 7.000 και στην Ισπανία 6.500 ευρώ.

Την ώρα που το υπουργείο Υγείας αναζητεί τρόπους να λύσει τον “γόρδιο δεσμό” της κάλυψης των κενών θέσεων στο ΕΣΥ, τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) αποκαλύπτουν πως η Ελλάδα έχει μείνει δεκαετίες πίσω στην αποζημίωση της μισθωτής εργασίας στους γιατρούς και όχι μόνον…

Το iatronet.gr παρουσιάζει τον ακόλουθο πίνακα, ο οποίος προκύπτει από τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ, με βάση δεδομένα από τα έτη 2021 και 2022.

Όπως φαίνεται, η Ελλάδα βρίσκεται την προ-τελευταία θέση, πριν από την Ουγγαρία. Το Λουξεμβούργο βρίσκεται στην κορυφή, με μισθούς άνω των 21.000 ευρώ στους ειδικευμένους γιατρούς, ενώ ψηλά είναι και χώρες, όπως η Πολωνία (89.978 ευρώ).

Ετήσιες απολαβές ειδικευμένων γιατρών

Διαφορές

Τα παραπάνω ποσά δεν αποτυπώνουν ακριβώς την εικόνα, η οποία είναι πολύ χειρότερη για τη χώρα μας. Ενδεικτικό είναι πως στο Λουξεμβούργο, το μέσο ετήσιο εισόδημα ενός ειδικευμένου γιατρού μπορεί να φτάσει τα 330.000 ευρώ και στην Ολλανδία τα 240.000 ευρώ.

Στο θέμα αναφέρθηκε χθες ο υπουργός Υγείας, λέγοντας πως η Κύπρος δίνει 5.000 ευρώ το μήνα σε ένα γιατρό του ΕΣΥ και δεν έχει γιατρούς, ενώ η Ρουμανία δίνει 7.000 ευρώ.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης τόνισε πως η έλλειψη γιατρών, ιδιαίτερα σε ορισμένες ειδικότητες σήμερα είναι πανευρωπαϊκό πρόβλημα.

Όπως είπε, η αμοιβή για την εφημέρευση ενός αναισθησιολόγου είναι 250 ευρώ και δεν μπορούμε όμως να φτάσουμε τους μισθούς άλλων χωρών.

“Η ιδέα να πάμε το γενικό μισθό στο ΕΣΥ στα 10.000 ευρώ δεν μπορεί να γίνει. Δεν το αντέχει το κράτος. Οι μεγάλοι μισθοί στη Ιρλανδία είναι συνέπεια της μεγάλης έλλειψης γιατρών και νοσηλευτών στη χώρα αυτή“, σημείωσε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η φλοιώδης φαιά ουσία, τείνει να γίνεται λεπτότερη σε ανθρώπους που τελικά θα εμφανίσουν άνοια.

Επιστήμονες στο University of Texas Health Science Center at San Antonio ανακάλυψαν ότι συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφαλικού ιστού, η φλοιώδης φαιά ουσία, τείνει να γίνεται λεπτότερη σε ανθρώπους που τελικά θα εμφανίσουν άνοια.

Η μελέτη καταλήγει ότι αυτή η λέπτυνση του εγκεφαλικού ιστού φαίνεται να είναι ακριβής βιοδείκτης άνοιας 5-10 χρόνια πριν την εμφάνιση σχετικών συμπτωμάτων.

Η  εξέλιξη θα μπορούσε να βελτιώσει τις ζωές πολλών ανθρώπων στο μέλλον.

Η έρευνα περιέλαβε 1.000 ανθρώπους από τη Μασαχουσέτη που συμμετείχαν στην  Framingham Heart Study. Περιελήφθησαν και ακόμα 500 άνθρωποι από την Καλιφόρνια (44% έγχρωμοι και Λατίνοι).

Η ηλικία τους ήταν 70 – 74 ετών όταν υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία.

Η Claudia Satizabal, δήλωσε ότι το μεγάλο ενδιάφεραν σε αυτή τη μελέτη είναι οτι αν μπορεί να επαναληφθούν σε επιπλέον δείγματα, η λέπτυνση της φλοιώδους φαιάς ουσίας θα είναι δείκτης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ανθρώπων με υψηλό κίνδυνο άνοιας.

Η επανάληψη των ευρημάτων της Framingham στον πιο ποικίλο πληθυσμό της Καλιφόρνια δίνει την πεποίθηση ότι τα αποτελέσαντα είναι ισχυρά.

Η έρευνα συνέκρινε συμμετέχοντες με άνοια και χωρίς άνοια όταν υποβλήθηκαν στη μαγνητική τομογραφία.

Η Sudha Seshadri, δήλωσε ότι οι ερευνητές εξέτασαν μαγνητικές τομογραφίες που έγιναν 10 χρόνια νωρίτερα και στη συνέχεια τις ανέμειξαν ώστε να διαπιστώσουν αν μπορούσε να προκύψει μοτίβο που με αξιοπιστία θα μπορούσε να ξεχωρίσει αυτούς που στη συνέχεια θα εμφάνιζαν άνοια.

Tα ευρήματα ήταν σταθερά σε όλους τους πληθυσμούς. Γενικά, οι πιο λεπτές λωρίδες συνδέονταν με καλύτερο αποτέλεσμα.

Είναι μια καλή αρχή, αν και χρειάζονται νέες έρευνες για την επικύρωση του βιοδείκτη, δήλωσαν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές εστίασαν στο γονίδιο APOE4, που συνδέεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ και δεν φάνηκε να συνδέεται με τη λέπτυνση της φαιάς ουσίας.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Alzheimer’s & Dementia.

Πηγές:
Alzheimer’s & Dementia.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Φορητή συσκευή έγχυσης για τη χορήγηση του “χρυσού προτύπου” φαρμάκου λεβοντόπα. Οι ασθενείς αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται καλά.

Για τους πάσχοντες από Πάρκινσον, η δραστική ουσία λεβοντόπα (Levodopa) αποτελεί το “χρυσό πρότυπο” στη φαρμακευτική θεραπεία.

Πρόσφατα έγινε διαθέσιμη μια νέα μορφή χορήγησης που υπόσχεται καλύτερη ποιότητα ζωής σε προχωρημένες περιπτώσεις της νόσου. Πρόκειται για μια φορητή συσκευή έγχυσης που χορηγεί τη λεβοντόπα υποδόρια – δηλαδή στον υποδόριο λιπώδη ιστό, ανέφερε η γιατρός Stephanie Hirschbichler, σε σημερινή συνέντευξη Τύπου στη Βιέννη.

Το φάρμακο Levodopa/Carbidopa/Entacapone – Sandoz, σύμφωνα με την Κομισιόν, ενδείκνυται για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με νόσο του Parkinson και διακυμάνσεις της κινητικότητας στο τέλος της δόσης, που δεν έχουν σταθεροποιηθεί με θεραπευτική αγωγή λεβοντόπα/ αναστολέα της ντόπα αποκαρβοξυλάσης.

Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον. Πρόκειται για τη δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική νόσο με περίπου δέκα εκατομμύρια ανθρώπους να πάσχουν παγκοσμίως. Οι αριθμοί αυξάνονται λόγω της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, μάλιστα η νευρολόγος αναφέρθηκε στον όρο “πανδημία του Πάρκινσον”.

Η νόσος χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό των λεγόμενων σωμάτων Lewy από κακώς διπλωμένες ενδογενείς πρωτεΐνες για άγνωστους ακόμη λόγους, που οδηγούν σε αυξανόμενο νευροεκφυλισμό.

Αυτό επηρεάζει τους ντοπαμινεργικούς νευρώνες, οι οποίοι παράγουν τον νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη, ο οποίος είναι επίσης απαραίτητος για την κίνηση. Ακόμα και στα αρχικά στάδια, η κίνηση επιβραδύνεται, οι μύες γίνονται δύσκαμπτοι και εμφανίζεται τρέμουλο.

Για πέντε δεκαετίες, ο “χρυσός κανόνας” στη θεραπεία ήταν η από του στόματος χορήγηση της πρόδρομης ουσίας της ντοπαμίνης – λεβοντόπα σε μορφή δισκίων, εξήγησε η Hirschbichler.

Ωστόσο, καθώς η νόσος εξελίσσεται, η από του στόματος χορήγηση οδηγεί όλο και περισσότερο σε ασυνήθιστα υψηλές και χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη αποτελέσματος και παρενέργειες.

Σύμφωνα με την Hirschbichler, αυτό είναι το τελευταίο σημείο στο οποίο θα πρέπει να εξεταστούν οι θεραπείες με βάση συσκευές, οι οποίες μέχρι τώρα συνήθως απαιτούσαν χειρουργική επέμβαση – για παράδειγμα γαστρικό σωλήνα.

Τώρα υπάρχει μια ελάχιστα επεμβατική εναλλακτική λύση με τη μορφή της θεραπείας υποδόριας έγχυσης. Τα αποτελέσματα των μελετών έδειξαν βελτίωση της ποιότητας ζωής και ήπιες έως μέτριες παρενέργειες, ορισμένες από τις οποίες εμφανίζονται επίσης κατά τη λήψη λεβοντόπας από το στόμα.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει το CDC σχετικά με τα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού και για τις τρεις λοιμώξεις του αναπνευστικού. Ένας οδηγός εμβολιασμού με σημαντικές επισημάνσεις αναπτύχθηκε για την ευαισθητοποίηση των κλινικών γιατρών, ώστε να ενθαρρυνθεί ο εμβολιασμός.

Τα στοιχεία προέρχονται από δημοσίευση στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό JAMA ( μόλις στις 17 Ιανουαρίου 2024)  σχετικά με την πιο πρόσφατη προειδοποίηση και επιδημιολογική ενημέρωση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), όσον αφορά στις ΗΠΑ. Την δημοσίευση παρουσιάζουν περιληπτικά η καθολόγος καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η βιολόγος Παναγιώτα Ζαχαράκη.

Ενδεικτικό του επιδημολογικού κρεσέντο είναι πως από τον Νοέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 2023, τα ποσοστά νοσηλείας στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 200% για τη γρίπη, 51% για λοίμωξη Covid-19 και 60% για τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV) σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, σύμφωνα με το CDC.  Ωστόσο υπολογίζεται πως από τις 9 Δεκεμβρίου του 2023, λιγότεροι από το 50% των ενηλίκων σε εθνικό επίπεδο στις ΗΠΑ είχαν λάβει εμβόλιο κατά της γρίπης και λιγότερο από το 20% είχε λάβει επικαιροποιημένο εμβόλιο για έναντι της Covid-19. Επιπλέον, μόνο το 17% περίπου των ενηλίκων ηλικίας 60 ετών και άνω είχε λάβει εμβόλιο κατά του RSV, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν στην Εβδομαδιαία Έκθεση Νοσηρότητας και Θνησιμότητας του CDC.

Αντίστοιχα τα μέσα Νοεμβρίου, τα ποσοστά για παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 17 ετών ήταν επίσης χαμηλότερα από την εποχή της γρίπης 2022-2023: περίπου 36% για τη γρίπη και 8% για το επικαιροποιημένο εμβόλιο για την λοίμωξη Covid-19.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Για μια ακόμη χρονιά, μετά την περίοδο των Εορτών, παρατηρούνται σοβαρές ελλείψεις σε μονάδες αίματος στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης και ολόκληρης της χώρας. Η μειωμένη προσέλευση στις αιμοδοσίες το προηγούμενο διάστημα λόγων των εορταστικών ημερών, αλλά και ο αυξημένος αριθμός των ιώσεων και των κρουσμάτων από Covid-19, συνετέλεσαν στο να μείνουν άδεια τα ψυγεία των αιμοδοσιών, καθώς οι ανάγκες σε αίμα είναι μεγαλύτερες από τις προσφερόμενες ποσότητες. Τεράστιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με θαλασσαιμία, καθώς δεν λαμβάνουν τις απαραίτητες μονάδες αίματος που απαιτούνται για τη σωστή θεραπεία τους. Πολλές μεταγγίσεις αναβάλλονται και υπάρχει μεγάλη ανησυχία στους ασθενείς, αφού πολλοί αιμοδότες νοσούν από ιώσεις, εποχική γρίπη ή Covid-19 και αποκλείονται από την αιμοδοσία. Ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να αιμοδοτήσει να το κάνει τώρα, καθώς διανύουμε ένα κρίσιμο διάστημα για την επάρκεια αίματος και με ελλείψεις που θέτουν σε κίνδυνο των θαλασσαιμικών ασθενών.

 

 

 

Πηγη:https://healthdaily.gr