Ροή

«Πολύ χαμηλός» ο κίνδυνος μόλυνσης ανθρώπου χάρη στα υψηλά ποσοστά εμβολιασμού, διαβεβαιώνει το Ινστιτούτο «Ρόμπερτ Κοχ»

Οεξαιρετικά μεταδοτικός ιός πολιομυελίτιδας «άγριου τύπου» (WPV1) ανιχνεύθηκε σε δείγμα λυμάτων στη Γερμανία, όπως ανακοίνωσε σήμερα το Ινστιτούτο «Ρόμπερτ Κοχ» (RΚΙ), τονίζοντας ταυτόχρονα ότι για την ώρα δεν έχει αναφερθεί μόλυνση ανθρώπου.

Το RKI δεν αποκάλυψε από πού ακριβώς ελήφθη το συγκεκριμένο δείγμα λυμάτων, τόνισε πάντως ότι αξιολογεί τον κίνδυνο για οποιαδήποτε μορφή πολιομυελίτιδας ως «πολύ χαμηλό», χάρη στο υψηλό ποσοστό εμβολιασμών στην Γερμανία. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, ο ιός πολιομυελίτιδας τύπου 2 (cVDPV2), προερχόμενος από εμβόλια που χορηγούνται από το στόμα με εξασθενημένους ζωντανούς ιούς, τα οποία δεν χρησιμοποιούνται πλέον σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, είχε ανιχνευθεί στα λύματα σε διάφορες τοποθεσίες στη χώρα και στο τέλος του 2024. Όπως σημειώνει το RΚΙ, πρόκειται για οπισθοδρόμηση στις παγκόσμιες προσπάθειες εξάλειψης της ασθένειας, η οποία θεωρείτο εξαφανισμένη στη Γερμανία εδώ και περίπου 30 χρόνια. Η τελευταία λοίμωξη πολιομυελίτιδας από ιό «άγριου τύπου» εντοπίστηκε στη χώρα το 1990, ενώ η Ευρώπη κηρύχθηκε «απαλλαγμένη» το 2002.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί 39 κρούσματα άγριας πολιομυελίτιδας στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν και 177 κρούσματα στη Νιγηρία, το Τσαντ, την Υεμένη και την Αιθιοπία.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η στοχευμένη αντιμετώπιση ενός συγκεκριμένου μηχανισμού άμυνας των βακτηρίων είναι πολύ πιθανό, σύμφωνα με τους ερευνητές, να ενισχύσει ουσιαστικά τη μάχη κατά της μικροβιακής αντοχής

Μια σημαντική ανακάλυψη για τον τρόπο με τον οποίο τα βακτήρια αναπτύσσουν αντοχή στα κοινά αντιβιοτικά θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για πιο αποτελεσματικές θεραπείες απέναντι στις ανθεκτικές λοιμώξεις, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του Intependent, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου διαπίστωσαν ότι η στοχευμένη αντιμετώπιση ενός συγκεκριμένου μηχανισμού άμυνας των βακτηρίων θα μπορούσε να ενισχύσει ουσιαστικά τη μάχη κατά της μικροβιακής αντοχής –μιας από τις πιο επικίνδυνες και ταχέως αυξανόμενες απειλές για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως.

Το σύστημα επιδιόρθωσης Rtc

Συγκεκριμένα, η ερευνητική ομάδα μελέτησε ένα σύστημα επιδιόρθωσης, γνωστό ως Rtc, το οποίο διαθέτουν ορισμένα βακτήρια για να αντιμετωπίζουν τις επιδράσεις συγκεκριμένων αντιβιοτικών. Το σύστημα αυτό λειτουργεί επιδιορθώνοντας το RNA — το κρίσιμο μόριο που είναι υπεύθυνο για τη μετάφραση της γενετικής πληροφορίας σε λειτουργικές πρωτεΐνες μέσα στα κύτταρα. Με τη διατήρηση της παραγωγής πρωτεϊνών και της κυτταρικής ανάπτυξης, το Rtc επιτρέπει στα βακτήρια να επιβιώνουν ακόμη και υπό την επίδραση αντιβιοτικών.

Ένα βασικό εύρημα της μελέτης, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, ήταν η απρόβλεπτη φύση της βακτηριακής αντίδρασης στα αντιβιοτικά, που φαίνεται να οφείλεται στις διαφορές στην ενεργοποίηση του συστήματος Rtc από κύτταρο σε κύτταρο. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι, αν οι θεραπείες σχεδιαστούν ώστε να στοχεύουν συγκεκριμένα συστατικά του συστήματος Rtc, θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα των υπαρχόντων αντιβιοτικών και να τα καταστήσουν πιο ικανά να εξαλείψουν τις λοιμώξεις. Η ανακάλυψη προέκυψε μέσω συνδυασμού υπολογιστικής μοντελοποίησης και εργαστηριακών πειραμάτων, στα οποία χρησιμοποιήθηκε το βακτήριο E. coli, γνωστό για την ικανότητά του να αναπτύσσει αντοχή στα αντιβιοτικά.

Επείγουσα ανάγκη για νέες προσεγγίσεις

Η Δρ. Άντρεα Βάις, από τα Τμήματα Βιολογικών Επιστημών και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, η οποία ηγήθηκε της έρευνας, τόνισε την επείγουσα ανάγκη για νέες προσεγγίσεις.

«Τα βακτήρια είναι έξυπνοι μικροί οργανισμοί. Μαθαίνουν συνεχώς πώς να αποφεύγουν τα αντιβιοτικά μας -και γίνονται ολοένα καλύτερα σε αυτό», δήλωσε.

«Αν δεν βρούμε νέα φάρμακα ή νέους τρόπους να τα ξεγελάσουμε, θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν οι αμυντικοί τους μηχανισμοί. Μόλις κατανοήσουμε πλήρως τον μηχανισμό, θα μπορέσουμε να βρούμε πιο έξυπνους τρόπους για να τους νικήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις λοιμώξεις πιο αποτελεσματικά» σημείωσε.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Αφορούν έξι συνθέσεις φαρμάκων: cyclophosphamide, etoposide, mercaptopurine, methotrexate, procarbazine και temozolomide.

Κάθε χρόνο, εκτιμάται ότι 400.000 παιδιά και έφηβοι αναπτύσσουν καρκίνο, ωστόσο τα ποσοστά επιβίωσης παραμένουν κάτω από 30% στις περισσότερες χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (LMICs) σε σύγκριση με πάνω από 80% σε χώρες υψηλού εισοδήματος.

Ένα σημαντικό εμπόδιο είναι η έλλειψη φαρμάκων κατάλληλων για την ηλικία. Τα παιδιά με καρκίνο συχνά βασίζονται σε σκευάσματα ενηλίκων που είναι δύσκολο ή μη πρακτικό να χορηγηθούν, οδηγώντας σε ανακριβή δοσολογία και περιττούς κινδύνους θεραπείας.

Η δημοσίευση με τίτλο “Επιτάχυνση της ανάπτυξης σκευασμάτων προτεραιότητας στον παιδικό καρκίνο” ορίζει προφίλ προϊόντων – στόχους (TPPs) με βέλτιστα και ελάχιστα πρότυπα για νέες, φιλικές προς τα παιδιά συνθέσεις έξι φαρμάκων: cyclophosphamide, etoposide, mercaptopurine, methotrexate, procarbazine και temozolomide.

Τα TPPs αναπτύχθηκαν μέσω μιας τυποποιημένης διαδικασίας του ΠΟΥ, συμπεριλαμβανομένης μιας διαβούλευσης εμπειρογνωμόνων που πραγματοποιήθηκε εικονικά τον Δεκέμβριο του 2024, αξιοποιώντας την εμπειρογνωμοσύνη των εταίρων και των παγκόσμιων εμπειρογνωμόνων στο Παγκόσμιο Δίκτυο Επιταχυντή για Παιδιατρικά Σκευάσματα (GAP-f) του ΠΟΥ.

Από την ανακοίνωση του πρώτου καταλόγου προτεραιότητας για παιδιατρικούς καρκίνους  τον Ιανουάριο του 2024, ο ΠΟΥ ηγείται του έργου για την ανάπτυξη TPPs στον παιδικό καρκίνο, συνεργαζόμενος στενά με εταίρους του GAP-f, συμπεριλαμβανομένου του  Παιδιατρικού Ερευνητικού Νοσοκομείου St. Jude, της  Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Παιδιατρικής Σύνθεσης (EuPFI)  και της  Διεθνούς Εταιρείας Παιδιατρικής Ογκολογίας (SIOP).

Μια δημόσια διαβούλευση την άνοιξη του 2025 συγκέντρωσε πρόσθετα σχόλια από ειδικούς του κλάδου, φαρμακοβιομηχανίες, την επιστημονική κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων  ογκολόγων για παιδιά, φαρμακοποιών και ειδικών σε σκευάσματα, εφαρμοστών, κλινικών ιατρών και προσωπικού προγραμμάτων υγείας που ασχολείται επί του παρόντος με τη διαχείριση του παιδικού καρκίνου.

Αυτές οι προσπάθειες οδήγησαν στην επιτυχή έναρξη των έξι TPPs, παρέχοντας ένα σχέδιο που περιγράφει τα επιθυμητά χαρακτηριστικά βελτιστοποιημένων φιλικών προς τα παιδιά σκευασμάτων. Το έργο αυτό υποστηρίζει άμεσα τους στόχους της  Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για τον Παιδικό Καρκίνο  και συμπληρώνει τις προσπάθειες της  Παγκόσμιας Πλατφόρμας για την Πρόσβαση σε Φάρμακα για τον Παιδικό Καρκίνο, προωθώντας την ισότιμη πρόσβαση σε ασφαλή, αποτελεσματικά και εύκολα στη χορήγηση φάρμακα για τον καρκίνο για παιδιά παγκοσμίως.

“Κάθε παιδί με καρκίνο αξίζει φάρμακα που είναι ασφαλή, αποτελεσματικά και κατάλληλα για την ηλικία του”, λέει η Martina Penazzato, επικεφαλής του GAP-f στο Τμήμα Επιστήμης για την Υγεία του ΠΟΥ. “Το έργο του ΠΟΥ και των εταίρων του στο GAP-f σε αυτά τα TPP χρησιμεύει ως υπενθύμιση της επείγουσας ανάγκης για επενδύσεις και καινοτομία στην ανάπτυξη παιδιατρικών ογκολογικών φαρμάκων – ένας τομέας που εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με την Ογκολογία ενηλίκων κατά σχεδόν μια δεκαετία“.

Αυτά τα έξι TPP παρέχουν σαφείς οδηγίες στους παρασκευαστές για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων δίνοντας προτεραιότητα στα εξής:

• Ευέλικτες, φιλικές προς τα παιδιά δοσολογικές μορφές, όπως διασπειρόμενα ή διασπειρόμενα στο στόμα δισκία, μικροδισκία ή πολυσωματιδιακά δισκία.
• Σταθερές συνθέσεις κατάλληλες για ζεστά και υγρά κλίματα, με διάρκεια ζωής άνω των 24 μηνών.
• Εύγευστα και αποδεκτά γευστικά προφίλ, δοκιμασμένα μέσω επικυρωμένων αξιολογήσεων.
• Σαφείς οδηγίες φροντίδας για ασφαλή χειρισμό, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλόντων χαμηλού αλφαβητισμού· και
• Προσιτή, βιώσιμη παραγωγή για τη διασφάλιση της προσβασιμότητας στις φτωχές ή αναπτυσσόμενες χώρες.

Τα νέα TPP θα θέσουν τη βάση για πιθανή μελλοντική συμπερίληψη αυτών των σκευασμάτων στον κατάλογο Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος Προεπιλογής του ΠΟΥ και, τελικά, στον  Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων για Παιδιά, μόλις καταστούν διαθέσιμα νέα σκευάσματα.

Εξαιτίας αυτής της εξέλιξη διοργανώθηκε στις 11 Νοεμβρίου μία εκδήλωση προκειμένου να διερευνήσει τεχνικές λύσεις, κοινές προκλήσεις και ευκαιρίες συνεργασίας για την επιτάχυνση της ανάπτυξης και της πρόσβασης σε παιδιατρικά σκευάσματα.

Τα κύρια θέματα της ημερήσιας διάταξης περιελάμβαναν συζητήσεις σχετικά με τον τρόπο ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών που δραστηριοποιούνται στην ανάπτυξη παιδιατρικών φαρμάκων και στον φαρμακευτικό τομέα, σύμφωνα με  τη Στρατηγική GAP-f 2025-2030, καθώς και μια ειδική θεματική συνεδρία για τον παιδικό καρκίνο, με στόχο την ενίσχυση της αμοιβαίας κατανόησης των εναπομενουσών προκλήσεων και των κοινών λύσεων.

Πηγές:
who.int/

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Επιστήμονες του Γερμανικού Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (DZL) στο Χάιντελμπεργκ, σε συνεργασία με μια διεθνή ομάδα, απέδειξαν ότι η στρατηγική δοκιμών που συνιστά η Διεθνής Ένωση για τη Μελέτη του Καρκίνου του Πνεύμονα (IASLC) για τον προσδιορισμό της συγγένειας πολλαπλών εστιών όγκων για τον καρκίνο του πνεύμονα μπορεί να εφαρμοστεί αξιόπιστα στην κλινική καθημερινότητα – ακόμη και όταν διατίθενται μόνο μοριακές εξετάσεις με βάση μικρά γονιδιακά πάνελ.

Συνδυάζοντας την προσέγγιση της IASLC με μια νέα βιοπληροφορική μέθοδο, η ακρίβεια στη διάκριση μεταξύ ξεχωριστών πρωτοπαθών όγκων του πνεύμονα και ενδοπνευμονικών μεταστάσεων βελτιώθηκε σημαντικά.

Για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα με πολλαπλούς όγκους, ένα κρίσιμο ερώτημα είναι αν πρόκειται για ξεχωριστούς πρωτοπαθείς όγκους ή για μεταστάσεις ενός υπάρχοντος όγκου. Οι σύγχρονες μέθοδοι αλληλούχισης, οι οποίες χρησιμοποιούνται ούτως ή άλλως στο πλαίσιο της θεραπευτικής αγωγής, παρέχουν ένα γενετικό αποτύπωμα του όγκου, με το οποίο μπορούν να συγκριθούν δείγματα όγκων.

Η απάντηση έχει άμεση επίδραση στη σταδιοποίηση της νόσου και στην επιλογή της θεραπείας.

Οι κλασικές ιστολογικές μέθοδοι παραμένουν πολύτιμες, αλλά συχνά φτάνουν στα όριά τους, ειδικά όταν πρόκειται για μικρά δείγματα βιοψίας.

Για να βελτιώσει αυτό το πρόβλημα, η IASLC πρότεινε πρόσφατα έναν αλγόριθμο που συνδυάζει την παθολογική αξιολόγηση με στοχευμένες μοριακές παθολογικές εξετάσεις.

Για τους παθολόγους, τους γιατρούς και τους φυσικούς επιστήμονες υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Stenzinger και του Δρ. Kirchner ήταν σημαντικό να ελέγξουν αν αυτή η προσέγγιση λειτουργεί αξιόπιστα και υπό συνήθεις συνθήκες, δηλαδή υπό συνθήκες όπου συνήθως διατίθενται μόνο μικρές ποσότητες ιστού και μικρότερα πάνελ αλληλουχίας.

Σε μία από τις μεγαλύτερες μέχρι σήμερα πρακτικές μελέτες, η ομάδα του Heidelberg ανέλυσε 240 δείγματα όγκων από 120 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC). Έλαβαν υπόψη ασθενείς με και χωρίς λεμφαδενικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις, διαφορετικούς ιστολογικούς υποτύπους καθώς και συντηρημένο (FFPE) ιστό – δηλαδή τυπικές συνθήκες της κλινικής πρακτικής.

Τα περισσότερα δείγματα εξετάστηκαν με πάνελ μόνο 31-54 γονιδίων – το πρότυπο σε πολλές ευρωπαϊκές κλινικές. Μεγαλύτερα πάνελ με πάνω από 500 γονίδια χρησιμοποιήθηκαν κυρίως μόνο όταν η αρχική διάγνωση δεν έδωσε σαφή απάντηση.

Η ομάδα ανέπτυξε ένα νέο βιοπληροφορικό εργαλείο που λαμβάνει υπόψη τη συχνότητα ή τη σπανιότητα συγκεκριμένων γενετικών μεταλλάξεων. Αυτό επιτρέπει μια πιο αξιόπιστη ταξινόμηση της κλωνικότητας. Βάση ήταν η συχνότητα των μεταλλάξεων σε μια ανεξάρτητη ομάδα αναφοράς NSCLC με 3.477 δείγματα.

Με το νέο εργαλείο, το ποσοστό των ασαφών ευρημάτων μειώθηκε σε μόλις 2 %, ακόμη και σε μικρά πάνελ.

“Η ακριβής διάκριση μεταξύ του εάν πολλαπλοί όγκοι του πνεύμονα είναι συγγενείς ή έχουν αναπτυχθεί ανεξάρτητα είναι καθοριστική για τον σχεδιασμό της θεραπείας. Αυτό το ερώτημα μας τίθεται συχνά στην καθημερινή κλινική διαγνωστική πρακτική”, λέει ο Δρ Michael Allgäuer, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

“Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι ακόμη και με τα περιορισμένα πάνελ που είναι διαθέσιμα σήμερα σε πολλά νοσοκομεία, είναι δυνατές αξιόπιστες απαντήσεις – ειδικά με την υποστήριξη του ελεύθερα προσβάσιμου βιοπληροφορικού εργαλείου μας”, προσθέτει η Δρ Martina Kirchner, η οποία είχε αναλύσει εκ νέου τα εκτεταμένα γενετικά δεδομένα.

Ιδιαίτερα σημαντικό: οι ασθενείς που ταξινομήθηκαν ως φορείς ξεχωριστών πρωτοπαθών όγκων επέζησαν σημαντικά περισσότερο από εκείνους με μεταστατική νόσο – μια σαφής απόδειξη της κλινικής σημασίας της ακριβούς ταξινόμησης.

Το ελεύθερα διαθέσιμο “Clonality Checker” από τη Χαϊδελβέργη συνδυάζει την προσέγγιση IASLC με τη νέα βιοπληροφορική μέθοδο. Έτσι, τα κλινικά και παθολογικά κέντρα σε όλο τον κόσμο έχουν στη διάθεσή τους ένα εύκολα προσβάσιμο, τεκμηριωμένο εργαλείο για τη βελτίωση της διαγνωστικής ακρίβειας – ακόμη και σε περιπτώσεις όπου οι δυνατότητες αλληλούχισης είναι περιορισμένες.

Αυτό το έργο κατέστη δυνατό χάρη στη στενή συνεργασία μιας διεπιστημονικής ομάδας παθολόγων και φυσικών επιστημόνων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Χαϊδελβέργης, καθώς και γιατρών της Θωρακοκλινικής της Χαϊδελβέργης – σε συνεργασία με εμπειρογνώμονες από την Πορτογαλία, τη Γαλλία, την Ελβετία και τις Κάτω Χώρες. Το έργο δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό “Journal of Thoracic Oncology”.

Πηγές:
Γερμανικό Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο του Πνεύμονα – Journal of Thoracic Oncology

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η Έκθεση Προόδου της Αμερικανικής Ένωσης για την Έρευνα στον Καρκίνο (AACR) για το 2025 αναδεικνύει τις ραγδαίες εξελίξεις στην αντιμετώπιση των αιματολογικών κακοηθειών. Οι νέες θεραπείες προσφέρουν ελπίδα και ουσιαστική βελτίωση της πρόγνωσης για χιλιάδες ασθενείς.

Εντυπωσιακή πρόοδος έχει σημειωεί στις αιματολογικές κακοήθειες.Οι στοχευμένες θεραπείες και οι ανοσοθεραπείες έχουν μεταμορφώσει την αντιμετώπιση ασθενειών που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ανίατες. Η πενταετής επιβίωση σε παιδιά με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία ξεπερνά πλέον το 90%, ενώ νέοι συνδυασμοί φαρμάκων βελτιώνουν αισθητά την πρόγνωση στην οξεία μυελογενή λευχαιμία.Τα στοιχεία παρουσιάζουν οι  ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής).

CAR-T και bispecific antibodies στην πρώτη γραμμή

Οι θεραπείες με Τ λεμφοκύτταρα που φέρουν χιμαιρικό υποδοχέα αντιγόνου (CAR-T) αποτελούν κορυφαία καινοτομία, με εξατομικευμένα κύτταρα να στοχεύουν και να εξουδετερώνουν τα καρκινικά κύτταρα. Νέες μορφές CAR-T εγκρίνονται για λεμφώματα και πολλαπλούν μυέλωμα, ενώ δοκιμές επεκτείνουν τη χρήση τους σε περισσότερους τύπους καρκίνου του αίματος. Παράλληλα, οι θεραπείες με αμφι-ειδικά αντισώματα ενεργοποιούν τα Τ-κύτταρα του ασθενούς με υψηλή ακρίβεια.

Γονιδιακή έρευνα και εξατομίκευση της θεραπείας

Η μοριακή ανάλυση έχει αναδείξει νέους βιοδείκτες που επιτρέπουν έγκαιρη διάγνωση και επιλογή στοχευμένων θεραπειών. Η ανίχνευση μεταλλάξεων οδηγεί σε φαρμακευτικές παρεμβάσεις που αντιμετωπίζουν τα αίτια της νόσου, μειώνοντας τις παρενέργειες και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής.

Προκλήσεις και προοπτικές

Παρά την πρόοδο, το υψηλό κόστος περιορίζει την πρόσβαση, ενώ η άνιση συμμετοχή σε κλινικές δοκιμές στερεί από πολλούς ασθενείς τις νέες δυνατότητες. Οι παρενέργειες των CAR-T απαιτούν εξειδικευμένη φροντίδα και παρακολούθηση. Ωστόσο, η ανοδική πορεία είναι σαφής. Οι αιματολογικοί καρκίνοι αποτελούν πρότυπο για την ανάπτυξη θεραπειών που σύντομα θα επεκταθούν και σε άλλες μορφές καρκίνου, με την έρευνα και την ισότιμη πρόσβαση να αποτελούν κλειδιά για το μέλλον.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Μία ακόμη ανάσα ζωής αναμένεται να δώσει το υπουργείο Υγείας στο επικουρικό προσωπικό του ΕΣΥ το οποίο βρίσκεται σε εργασιακή ομηρία εδώ και χρόνια.

Ειδικότερα, παράταση αναμένεται να λάβουν οι συμβάσεις επικουρικών και συμβασιούχων στα νοσοκομεία.
Όπως δεσμεύθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης με τους εργαζόμενους στα δημόσια νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) πρόκειται να δοθεί παράταση στην εργασία χιλιάδων επικουρικών και συμβασιούχων στο ΕΣΥ, προκειμένου να συνεχίσουν να καλύπτονται οι ανάγκες που υπάρχουν στις δημόσιες μονάδες υγείας.

Αναλυτικότερα ο Υπουργός Υγείας, δεσμεύτηκε για την παράταση όλων των συμβάσεων επικουρικών και ΣΟΧ και τη σύσταση ενιαίου κλάδου Νοσηλευτικού προσωπικού (ΠΕ,ΤΕ,ΔΕ). Παράλληλα παραδέχθηκε ότι οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ υποαμείβονται ενώ υποσχέθηκε την άμεση ένταξή του στα Βαρέα και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ)

Πάντως ο Άδωνις Γεωργιάδης υπεραμύνθηκε του έργου που γίνεται στην Δημόσια Υγεία, παρότι παραδέχθηκε τις ελλείψεις προσωπικού παραπέμποντας στην έλλειψη ενδιαφέροντος από νέους επαγγελματίες υγείας να εργαστούν στο Σύστημα.

Υπουργείο Υγείας: Έρχεται ρύθμιση

Ωστόσο η αλήθεια φαίνεται ότι απέχει παρασάγγας. Εδώ και χρόνια οι εκάστοτε κυβερνήσεις αρνούνται να προχωρήσουν σε μόνιμες προσλήψεις προσωπικού, για αυτό και επιλέγουν τη λύση του επικουρικού προσωπικού.

Πρόκειται για εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες και μόνιμες ανάγκες στα δημόσια νοσοκομεία, χωρίς ωστόσο να έχουν τα ίδια εργασιακά δικαιώματα με το υπόλοιπο προσωπικό.

Ταυτόχρονα κάθε χρόνο βρίσκονται σε εργασιακή αγωνία, αφού δεν γνωρίζουν εάν και πότε θα παραταθούν οι συμβάσεις τους και αν θα μονιμοποιηθούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι και το ιατρικό επικουρικό προσωπικό βιώνει αντίστοιχες εργασιακές συνθήκες, ενώ σήμερα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπάρχουν γιατροί με συμβάσεις που αγγίζουν ακόμη και τα 8 χρόνια.

Το υπουργείο υγείας αναμένεται έως το τέλος του χρόνου να προωθήσει ειδική διάταξη για την παράταση του επικουρικού προσωπικού των δημόσιων νοσοκομείων.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

..

Ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) εγκρίνει για πρώτη φορά θεραπεία για ασθενείς με ασυμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε συμπτωματική νόσο

Ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) ενέκρινε για πρώτη φορά τη χρήση του daratumumab σε ασθενείς με υψηλού κινδύνου ασυμπτωματικό (smoldering) πολλαπλούν μυέλωμα, προσφέροντας μια νέα θεραπευτική επιλογή σε μια φάση της νόσου όπου μέχρι σήμερα η καθιερωμένη πρακτική ήταν η απλή παρακολούθηση. Πρόκειται για μια έγκριση-ορόσημο και ακολουθεί την αντίστοιχη έγκριση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA), καθώς δίνει τη δυνατότητα πρώιμης παρέμβασης σε ασθενείς με ασυμπτωματική νόσο που όμως κινδυνεύουν να εξελιχθεί σύντομα σε ενεργό πολλαπλούν μυέλωμα, πριν εμφανιστούν βλάβες στα όργανα.

Η απόφαση βασίστηκε στα αποτελέσματα της τυχαιοποιημένης κλινικής μελέτης φάσης 3 AQUILA. Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε στο διεθνούς κύρους περιοδικό New England Journal of Medicine και πρώτος συγγραφέας είναι ο Καθηγητής και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής, ΓΝ Αλεξάνδρα, Θάνος Δημόπουλος από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ. Η μελέτη συνέκρινε την υποδόρια χορήγηση daratumumab ως μονοθεραπεία για 36 μήνες με την ενεργό παρακολούθηση σε ασθενείς με ασυμπτωματικό μυέλωμα υψηλού κινδύνου και απέδειξε ότι η θεραπεία μειώνει κατά 51% τον κίνδυνο εξέλιξης σε συμπτωματική νόσο ή θάνατο. Πέντε χρόνια μετά την έναρξη της μελέτης, το 63,1% των ασθενών που έλαβαν daratumumab παρέμεναν χωρίς εξέλιξη, έναντι 40,8% στην ομάδα παρακολούθησης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην κλινική μελέτη Aquila, στην οποία συμμετείχε ενεργά η Θεραπευτική Κλινική και οδήγησε στην έγκριση του φαρμάκου σε Ευρώπη και ΗΠΑ, συμμετείχαν μόνον ασθενείς που είχαν τουλάχιστον 10% διήθηση από μονοκλωνικά πλασματοκύτταρα στο μυελό των οστών και παρουσίαζαν υψηλό κίνδυνο εξέλιξης σε συμπτωματική νόσο σύμφωνα με την παρουσία τουλάχιστον ενός από τα ακόλουθα κριτήρια: παρουσία μονοκλωνικής παραπρωτεΐνης στον ορό του ασθενούς τουλάχιστον 3g/dL, IgA ασυμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα, ανοσοπάρεση με μειωμένα επίπεδα των 2 μη εμπλεκόμενων ανοσοσφαιρινών, λόγο εμπλεκόμενης προς μη εμπλεκόμενης ελεύθερης ελαφριάς αλυσίδας (FLC) στον ορό τουλάχιστον 8 αλλά λιγότερο από 100, και ποσοστό διήθησης του μυελού των οστών περισσότερο από 50% αλλά λιγότερο από 60%.

Από τους ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη, το 41% ανήκαν στην ομάδα υψηλού κινδύνου για πρόοδο νόσου σύμφωνα με τα κριτήρια Mayo 2018 (20/2/20). Σε ασθενείς με πολύ υψηλό κίνδυνο, η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη δεν είχε επιτευχθεί στην ομάδα θεραπείας, ενώ στην ομάδα ελέγχου ήταν 22,1 μήνες. Η συνολική επιβίωση παρουσίασε επίσης όφελος με το daratumumab, με την πενταετή επιβίωση να ανέρχεται σε 93% έναντι 86,9%, αντίστοιχα.

Το προφίλ ασφάλειας της θεραπείας ήταν σύμφωνο με προηγούμενες ενδείξεις του φαρμάκου, χωρίς νέα ανησυχητικά ευρήματα. Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (βαθμού 3 ή 4) εμφανίστηκαν στο 40,4% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία έναντι 30,1% στην ομάδα παρακολούθησης, ενώ το ποσοστό διακοπής λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών παρέμεινε χαμηλό (5.7%).

Συμπερασματικά, η έγκριση αυτή σηματοδοτεί μια νέα εποχή στη διαχείριση των ασθενών με ασυμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε συμπτωματική νόσο, καθώς για πρώτη φορά οι κλινικοί γιατροί και οι ασθενείς έχουν στη διάθεσή τους μια θεραπευτική στρατηγική που μπορεί να καθυστερήσει ή/και να αποτρέψει την εξέλιξη σε ενεργό νόσο, διατηρώντας τη λειτουργικότητα των οργάνων και την ποιότητα ζωής των ασθενών μακροχρόνια. Επιπλέον, αποδεικνύεται η αξία συμμετοχής σε κλινικές μελέτες, καθώς δίνεται στους ασθενείς η δυνατότητα πρόσβασης σε σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις αρκετά χρόνια πριν την επίσημη κυκλοφορία στην αγορά.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/