Πηγη: https://www.healthstat.gr

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Η ακρίβειά της έφτασε στο 96% στις πρώτες δοκιμές σε ανθρώπους. Τι λένε οι ερευνητές.

 

 

Πηγη: https://eportal.gr/

Η γονιδιακή επεξεργασία αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο ελπιδοφόρα πεδία της ιατρικής και της βιοτεχνολογίας, προσφέροντας τη δυνατότητα να διορθωθούν γενετικά ελαττώματα που προκαλούν σοβαρές ασθένειες. Η εξέλιξη της τεχνικής prime editing, που βασίζεται στο σύστημα CRISPR, έχει ήδη φέρει σημαντικές βελτιώσεις, επιτρέποντας την ακριβή τροποποίηση του DNA χωρίς να δημιουργούνται κοψίματα και στις δύο αλυσίδες του DNA. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα υπήρχε ένας μικρός, αλλά σημαντικός κίνδυνος να εισαχθούν ανεπιθύμητες μεταλλάξεις, που θα μπορούσαν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις, όπως η πιθανότητα ογκογένεσης.

Επιστήμονες του ΜΙΤ κατάφεραν να μειώσουν δραστικά τα λάθη αυτά, παρουσιάζοντας μια νέα εκδοχή του prime editor, την οποία ονόμασαν vPE. Η ανακάλυψη αυτή δημοσιεύθηκε σε ένα σημαντικό άρθρο στο Nature, και σηματοδοτεί μια σημαντική πρόοδο στην τεχνολογία της γονιδιακής επεξεργασίας. Το νέο σύστημα μειώνει τα σφάλματα κατά 60 φορές σε σχέση με τις προηγούμενες εκδοχές, κάνοντας τις διορθώσεις στο DNA πιο ασφαλείς και αξιόπιστες.

Η τεχνική prime editing λειτουργεί με τη χρήση μιας τροποποιημένης πρωτεΐνης Cas9, που κόβει μόνο μια από τις δύο αλυσίδες του DNA και δημιουργεί μια «φτερούγα» όπου μπορεί να ενσωματωθεί η νέα γονιδιακή αλληλουχία. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζονταν ήταν η ανταγωνιστική επανένωση της παλιάς αλυσίδας DNA, που μπορούσε να προκαλέσει λανθασμένη ενσωμάτωση ή «indels», δηλαδή ακραίες μεταλλάξεις. Η ομάδα του MIT προσπάθησε να αντιμετωπίσει αυτόν τον περιορισμό τροποποιώντας την πρωτεΐνη Cas9 ώστε να κόβει DNA σε θέσεις λίγο διαφορετικές από την καθιερωμένη, αποσταθεροποιώντας έτσι την παλιά αλυσίδα και διευκολύνοντας την σωστή τοποθέτηση της νέας αλληλουχίας.

Μέσω στοχευμένων μεταλλάξεων στην Cas9, οι ερευνητές κατάφεραν πρώτα να μειώσουν τα λάθη στο 1/20 του αρχικού επιπέδου. Στη συνέχεια, με συνδυασμό δύο διαφορετικών μεταλλάξεων, τα λάθη μειώθηκαν ακόμη περισσότερο, στο 1/36. Τέλος, ενσωματώνοντας τις βελτιώσεις σε μια πιο ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική που σταθεροποιεί το RNA-πρότυπο της νέας αλληλουχίας, δημιούργησαν το πρωτότυπο vPE. Αυτό έφερε τη μείωση του ρυθμού λαθών σε 1/101 και ακόμα 1/543 σε συγκεκριμένες λειτουργίες, αποτελέσματα που δοκιμάστηκαν και σε ανθρώπινα αλλά και σε ποντικά κύτταρα.

Η σημασία αυτής της ανακάλυψης είναι πολλαπλή. Αφενός, η βελτίωση στην ακρίβεια καθιστά τις γονιδιακές θεραπείες πιο ασφαλείς, μειώνοντας τον κίνδυνο ανεπιθύμητων μεταλλάξεων που μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές παρενέργειες ή ακόμα και σε καρκίνο. Αφετέρου, η νέα τεχνολογία δεν προσθέτει περιπλοκές στη διαδικασία παράδοσης του editor στα κύτταρα, που παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη γονιδιακή θεραπεία.

Επιπλέον, η ομάδα εργασίας του ΜΙΤ δηλώνει πως η νέα πλατφόρμα θα βοηθήσει όχι μόνο στις επεμβάσεις για τη θεραπεία γενετικών νόσων, αλλά και στη βασική έρευνα, όπως τη μελέτη ανάπτυξης ιστών, την παρακολούθηση εξέλιξης καρκινικών κυττάρων και την ανάλυση της απόκρισης σε φάρμακα. Αυτό σημαίνει ότι το vPE θα μπορούσε να γίνει εργαλείο αναφοράς για πολλές εργαστηριακές μελέτες και να ενισχύσει τη βιοϊατρική έρευνα παγκοσμίως.

Τέλος, οι ερευνητές του ΜΙΤ συνεχίζουν να δουλεύουν πάνω σε περαιτέρω βελτιώσεις. Στόχος τους είναι η αύξηση της αποτελεσματικότητας και η ανάπτυξη μεθόδων για πιο στοχευμένη παράδοση του prime editor σε συγκεκριμένους ιστούς του σώματος, ώστε να γίνει πραγματικότητα μια νέα γενιά θεραπειών που θα μπορούν να διορθώνουν γενετικά προβλήματα με τη μέγιστη ασφάλεια και ακρίβεια.

Η επανάσταση στο prime editing που ξεκίνησε με αυτή την ανακάλυψη έχει μεγάλο αντίκτυπο στο μέλλον της ιατρικής, φέρνοντάς την ένα βήμα πιο κοντά σε θεραπείες που θα αλλάξουν τη ζωή πολλών ανθρώπων παγκοσμίως.

 

 

Πηγη: https://scinews.eu

Όσο περισσότερα χρόνια περνάμε στα θρανία, τόσο πιο αποτελεσματικά προστατεύουμε τον εγκέφαλό μας από τη φθορά του χρόνου και την άνοια, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι διαπιστώνει ότι τα χρόνια φοίτησης συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας στην τρίτη ηλικία.

Η παραμονή στα χρόνια εκπαίδευσης μπορεί να λειτουργήσει ως «ασπίδα» ενάντια στην άνοια, ενισχύοντας τις γνωστικές ικανότητες και προστατεύοντας τον εγκέφαλο από την εκφύλιση που φέρνει το γήρας, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι ανακάλυψαν ότι όσο περισσότερα χρόνια εκπαίδευσης λαμβάνει ένα άτομο, τόσο καλύτερα προστατεύεται από τη γνωστική εξασθένηση στα γηρατειά.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο PLOS One, βασίστηκε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν σε διάρκεια 50 ετών και έδειξε ότι τα χρόνια φοίτησης επηρεάζουν τον εγκέφαλο ακόμη και μισό αιώνα αργότερα.

«Η εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία γνωστικού αποθέματος – δηλαδή της ικανότητας του εγκεφάλου να αντισταθμίζει τις συνέπειες της γήρανσης» όπως τονίζει η επικεφαλής της έρευνας, Άννι Βάριονεν.

Παρότι η άνοια είναι μια πολυπαραγοντική νόσος που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες του τρόπου ζωής, η Βάριονεν τονίζει ότι ακόμη και όσοι δεν έχουν τη δυνατότητα μακράς εκπαίδευσης μπορούν να ενισχύσουν τη γνωστική τους εφεδρεία μέσα από:

• κοινωνική δραστηριότητα,
• τακτική σωματική άσκηση,
• ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης,
• υγιεινή διατροφή,
• αποφυγή καπνίσματος και υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ.

Η μελέτη, που ξεκίνησε το 1975, παρακολούθησε την υγεία των συμμετεχόντων για 50 χρόνια και διερεύνησε πώς οι παράγοντες κινδύνου και προστασίας που καταγράφηκαν στην αρχή επηρέασαν τη γνωστική τους λειτουργία άνω των 90 ετών.

Οι συμμετέχοντες ανέφεραν το επίπεδο εκπαίδευσής τους – από πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μέχρι επαγγελματική κατάρτιση ή πανεπιστημιακές σπουδές.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι είχαν φοιτήσει 12 ή περισσότερα χρόνια σημείωσαν καλύτερες επιδόσεις στα γνωστικά τεστ σε σχέση με όσους είχαν κάτω από 7 χρόνια εκπαίδευσης. Ακόμη και όσοι είχαν 7 έως 11 χρόνια φοίτησης υπερείχαν έναντι της χαμηλότερης κατηγορίας.

Η επίδραση της εκπαίδευσης

«Η προστατευτική επίδραση της εκπαίδευσης, ακόμη και στην ηλικία των 90 ετών, μπορεί να σχετίζεται με την ικανότητα του εγκεφάλου να αντισταθμίζει τη γήρανση – μια ικανότητα που ενισχύεται από την εκπαίδευση», πρόσθεσε η Βάριονεν.

Η έρευνα προσπάθησε επίσης να συνδέσει τους καρδιαγγειακούς παράγοντες με τη γνωστική λειτουργία στην τρίτη ηλικία, χωρίς ωστόσο να διαπιστώσει σημαντικές συσχετίσεις.

«Η γνωστική γήρανση σε άτομα άνω των 90 είναι ελάχιστα μελετημένη, παρότι ο πληθυσμός αυτής της ηλικίας αυξάνεται ραγδαία και ο κίνδυνος για διαταραχές μνήμης είναι ιδιαίτερα υψηλός» σημειώνει ο συν-επικεφαλής της μελέτης Ίερο Βουοκσιμάα.

Οι ερευνητές τόνισαν επίσης ότι τα επίπεδα εκπαίδευσης σχετίζονται συχνά με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες και τη νοητική επίδοση της παιδικής ηλικίας, στοιχεία που μπορεί επίσης να συνδέονται με καλύτερη γνωστική υγεία.

Παλαιότερη μελέτη από την Ιαπωνία (2023) είχε δείξει ότι ακόμη και η παρακολούθηση μαθημάτων εκπαίδευσης ενηλίκων μειώνει τον κίνδυνο άνοιας κατά 19% μέσα σε πέντε χρόνια σε μεσήλικες και ηλικιωμένους.

Σύμφωνα με την Alzheimer’s Society, περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι πάσχουν σήμερα από άνοια στο Ηνωμένο Βασίλειο – αριθμός που αναμένεται να φτάσει τα 1,4 εκατομμύρια έως το 2040.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μελέτη σε ασθενείς με καρκίνο μαστού ανακάλυψε σχέση μεταξύ φλεγμονής και κόπωσης.

Η μάχη κατά του καρκίνου μπορεί να οδηγήσει ασθενείς σε κόπωση και ερευνητές τώρα πιστεύουν ότι γνωρίζουν την αιτία.

Η φλεγμονή συνδέθηκε με την κόπωση σε περίπου 200 γυναίκες με καρκίνο αρχικού σταδίου κατά τη διάρκεια και μετά την αγωγή με ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, αναφέρουν ερευνητές στο Cancer.

Η φλεγμονή φάνηκε να προάγει γενική και σωματική κόπωση στις γυναίκες αλλά όχι ψυχική ή συναισθηματική.

Η Julienne Bower, του UCLA, δήλωσε ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η φλεγμονή παίζει ρόλο σε ορισμένα θέματα της κόπωσης που συνδέεται με τον καρκίνο αλλά όχι σε άλλα και ότι αυτή η επίδραση συνεχίζεται και μετά την αγωγή.

Αυτό είναι σημαντικό για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών για το σύμπτωμα, πρόσθεσε.

Οι ερευνητές μελέτησαν επίπεδα πρωτεϊνών που συνδέονται με φλεγμονή, στο αίμα 192 γυναικών που διαγνώστηκαν με καρκίνο μαστού αρχικού σταδίου. Οι εξετάσεις αίματος έγιναν πριν την αγωγή και για 18 μήνες μετά από αυτή.

Οι γυναίκες επίσης ανέφεραν τα είδη κόπωσης. Γενική, σωματική, ψυχική και συναισθηματική.

Υψηλότερα επίπεδα προφλεγμονωδών κυτοκινών συνδέονταν με μεγαλύτερη γενική κόπωση, που αφορούσαν αισθήματα κούρασης και εξάντλησης.

Η σχέση ίσχυε ακόμα και όταν ελήφθησαν υπόψη παράγοντες όπως στάδιο καρκίνου, ηλικία, φυλή, εκπαίδευση και ΔΜΣ.

Αυτές οι βιοχημικές ουσίες, επίσης συνδέονταν με αυξημένη σωματική κούραση, που αφορούσε αισθήματα σωματικής αδυναμίας και αίσθησης βάρους.

Με βάση τα αποτελέσματα, οι ομάδες περίθαλψης ενδεχομένως θα θελήσουν να εξετάσουν τρόπους ελέγχου της φλεγμονής των ασθενών, καθώς η μείωσή της θα μπορούσε να τις βοηθήσει να διατηρήσουν την παρακίνηση και να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσης.

Επίσης, συμπεριφορικές παρεμβάσεις που είναι αποτελεσματικές στον έλεγχο της κόπωσης λόγω καρκίνου, όπως σωματική δραστηριότητα, γνωστική συμπεριφορική θεραπεία και ενσυνείδητος διαλογισμός, μειώνουν τη φλεγμονή.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το φάρμακο ενσωματώνεται σε ένα νανοφορέα, που λειτουργεί ως “όχημα” για τη μεταφορά του στο κύτταρο – στόχο. Μόλις το βρει προσδένεται στον υποδοχέα του και εκεί απελευθερώνει τη δραστική ουσία για την εξουδετέρωσή του, αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή κύτταρα. Ο μηχανισμός δράσης των νανοφαρμάκων διαφέρει από αυτόν των συμβατικών φαρμάκων και προσφέρει μια σειρά από πλεονεκτήματα ως προς το θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Ο φαρμακοποιός – φυσικός, επιστημονικός συνεργάτης του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ στον Τομέα Φυσιολογίας, Κωνσταντίνος Φουρκιώτης (φωτογραφία), χαρακτηρίζει τη Νανοφαρμακευτική ως μια επανάσταση στην Φαρμακολογία και ως την “επόμενη μεγάλη πρόκληση για τον φαρμακοποιό”, όπως είναι και ο τίτλος της εισήγησής του στο φαρμακευτικό συνέδριο – έκθεση Pharma Point 2025, που διοργανώνει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος εξηγεί τους λόγους στο iatronet.gr και περιγράφει τον ρόλο του φαρμακοποιού ως συνδετικού κρίκου μεταξύ της επιστημονικής καινοτομίας και του πολίτη – χρήστη, ενόψει της διείσδυσης των νανοφαρμάκων στα ράφια των φαρμακείων.

Καινοτομία σε νανοκλίμακα

Από το 5^ο έτος των σπουδών του στο Τμήμα Φαρμακευτικής του ΑΠΘ ο κ. Φουρκιώτης έδειξε αυξημένο ενδιαφέρον για τη Νανοφαρμακευτική, ως κύριο πυλώνα της εξέλιξης του φαρμάκου. Έκτοτε μελετά και παρακολουθεί στενά τις ραγδαίες εξελίξεις της έρευνας στο συγκεκριμένο πεδίο. “Το νανοφάρμακο εκμεταλλεύεται την κλίμακα νάνο, στην οποία το φάρμακο παρουσιάζει διαφορετικές ιδιότητες, με προορισμό να θεραπεύσει ασθένειες στις οποίες τα συμβατικά φάρμακα δεν κατάφεραν να βρουν λύση ή το κατάφεραν αλλά με πολλές παρενέργειες”, λέει και περιγράφει τον τρόπο δράσης του: “Αποστολή του είναι να βρει τα κύτταρα – στόχους (για παράδειγμα τα καρκινικά κύτταρα) να συζευχθεί μαζί τους και να απελευθερώσει μόνο εκεί το φάρμακο. Έτσι επιτυγχάνει μικρότερη τοξικότητα και λιγότερες παρενέργειες, σε σύγκριση με το συμβατικό φάρμακο, το οποίο κυκλοφορεί σε όλο το αίμα και πηγαίνει και σε υγιή κύτταρα”.

Το πρώτο νανοφάρμακο (λιποσωμική δοξορουβικίνη), που αναπτύχθηκε το 1995έναντι κάποιων μορφών καρκίνου, χρησιμοποιεί ένα λιπόσωμα ως “όχημα” για τη μεταφορά της δραστικής ουσίας, αποφεύγοντας την καρδιοτοξικότητα που προκαλούσε στη συμβατική του μορφή. Τα εμβόλια mRNA που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 μιμούνται τον μηχανισμό δράσης άλλου νανοφαρμάκου, που εγκρίθηκε το 2018 και υπό αυτή την έννοια έχουμε οι περισσότεροι μια κάποια εμπειρία, όπως παρατηρεί ο φαρμακοποιός.

Στα πλεονεκτήματα των νανοφαρμάκων, εκτός από τη μειωμένη τοξικότητα λόγω της στοχευμένης δράσης, περιλαμβάνεται η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα, η παρατεταμένη δράση λόγω της αύξησης του χρόνου ημιζωής του φαρμάκου, αλλά και η δυνατότητα ελεγχόμενης αποδέσμευσης. “Μπορούμε να βάλουμε νανοσωματίδια που παίρνουν ερεθίσματα από το εξωτερικό περιβάλλον και έτσι να καθορίσουμε εμείς πότε θα απελευθερώσουν τη δραστική ουσία. Αυτό το πετυχαίνουμε είτε με κάποιο μαγνητικό πεδίο απ΄ έξω είναι με κάποια φωτοβολία”, σημειώνει ο κ. Φουρκιώτης.

Μια επανάσταση που απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας

Περίπου 50 νανοφάρμακα είναι σήμερα εγκεκριμένα από διεθνείς ρυθμιστικές αρχές έναντι συγκεκριμένων μορφών καρκίνου και άλλων ασθενειών, με την χρήση τους να είναι προς το παρόν περιορισμένη. Όπως λέει ο κ. Φουρκιώτης, στα ράφια των φαρμακείων υπάρχουν σήμερα προϊόντα νανοτεχνολογίας, που αφορούν προς το παρόν όχι φάρμακα, αλλά λιποσωμιακά συμπληρώματα διατροφής, αντηλιακά, αλοιφές για επούλωση τραυμάτων, ορούς με νανολιποσώματα που διεισδύουν στο δέρμα κ.ά. Ο ίδιος προβλέπει αλματώδη ανάπτυξη μέσα στην επόμενη δεκαετία και υποστηρίζει πως οι φαρμακοποιοί πρέπει να προετοιμαστούν για αυτή.

“Η Νανοφαρμακευτική δεν είναι μόνο μια επιστημονική πρόοδος. Είναι μια αλλαγή νοοτροπίας που πρέπει να την αντιληφθούμε, να την εξηγήσουμε και να την διαχειριζόμαστε”, επισημαίνει, προσθέτοντας πως η πρώτη σημαντική πρόκληση που αφορά τους φαρμακοποιούς είναι η εκπαίδευση για την ενημέρωση του ασθενή. “Ο φαρμακοποιός έχει κρίσιμο ρόλο να προσπαθήσει να στρώσει το χαλί ώστε να έρθει αυτή η νέα φαρμακευτική – φαρμακολογική επανάσταση. Καλείται να ‘μεταφράσει’ τον τρόπο δράσης των νανοφαρμάκων στο θεραπευτικό αποτέλεσμα και να εξηγήσει ότι δεν είναι επικίνδυνα και πειραματικά, αλλά είναι προϊόντα πολυετούς έρευνας και αυστηρής αξιολόγησης”, υπογραμμίζει και συμπληρώνει: “Είναι αυτός που μεταφράζει την επιστήμη σε φροντίδα, την τεχνολογία σε εμπιστοσύνη και το φάρμακο σε ελπίδα”.

Εκτός από τον φαρμακοποιό του φαρμακείου, η επανάσταση αντανακλά στη φαρμακευτική επιστήμη στο σύνολό της: “Ο φαρμακοποιός ως ακαδημαϊκός επιστήμονας μπορεί να δημιουργήσει εκ νέου ένα νανοφάρμακο, ή να επέμβει και να συνεχίσει την έρευνα για φάρμακα που έχουν ‘κολλήσει’ σε φάσεις Ι και ΙΙ. Από την πλευρά του, ο φαρμακοποιός στη φαρμακοβιομηχανία πρέπει να εκπαιδευτεί κατάλληλα στην παραγωγή τους σε μεγάλη κλίμακα”, καταλήγει ο κ. Φουρκιώτης.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αθήνας συνοψίζουν πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Lancet Primary Care.

 

Η διάγνωση του καρκίνου δεν είναι πάντα μια υπόθεση “ξεκάθαρων” συμπτωμάτων. Για πολλούς ασθενείς, τα πρώτα σημάδια της ασθένειας δεν είναι οι κλασικές προειδοποιήσεις, όπως το αίμα στα κόπρανα ή η παρουσία εξογκώματος, αλλά ασαφείς ενοχλήσεις: ανεξήγητη απώλεια βάρους, έντονη κούραση, απώλεια όρεξης, ασαφείς πόνοι.

Αυτά τα “μη ειδικά” συμπτώματα μπορεί να κρύβουν τόσο καλοήθεις παθήσεις όσο και σοβαρές νόσους, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Το μεγάλο ερώτημα για τους γιατρούς της πρωτοβάθμιας φροντίδας είναι πώς να ξεχωρίσουν εγκαίρως ποιες περιπτώσεις πρέπει να διερευνηθούν άμεσα.

Η καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (βιολόγος) συνοψίζουν τα δεδομένα πρόσφατης μελέτης.

Σε αυτό το κενό έρχεται να απαντήσει το πρόγραμμα SCAN (Suspected CANcer Pathway), που εφαρμόστηκε πιλοτικά στην Οξφόρδη το 2017 και από το 2020 έχει ενταχθεί στη βασική παροχή υπηρεσιών υγείας στην περιοχή. Το SCAN είναι μια “ταχεία διαγνωστική διαδρομή” σχεδιασμένη για ασθενείς με μη ειδικά συμπτώματα που μπορεί να παραπέμπουν σε καρκίνο.

Πρόκειται για ένα σύστημα που ξεκινά με παραπομπή από τον γενικό γιατρό, εφόσον ο ασθενής είναι άνω των 40 ετών και δεν πληροί τα κριτήρια για άλλες εξειδικευμένες διαδρομές διάγνωσης. Η διαδικασία περιλαμβάνει αξονική τομογραφία θώρακα, κοιλιάς και λεκάνης, μια σειρά αιματολογικών εξετάσεων και τεστ κοπράνων, ενώ παράλληλα οι ασθενείς μπορούν να συνεισφέρουν δείγματα σε ειδική βιοτράπεζα για μελλοντική έρευνα.

Mια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Lancet Primary Care περιγράφει τα αποτελέσματα των πρώτων έξι χρόνων λειτουργίας του SCAN. Από το 2017 έως το 2023, παραπέμφθηκαν 4.823 ασθενείς. Η πλειονότητα ήταν γυναίκες (56,8%), με μέση ηλικία σχεδόν τα 70 έτη και το 89% προερχόταν από λευκό πληθυσμό – κάτι που αντανακλά τη δημογραφική σύνθεση της Οξφόρδης.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι περίπου 9% των παραπομπών οδήγησαν σε διάγνωση καρκίνου και σχεδόν 11% σε άλλες σοβαρές παθήσεις. Εξίσου εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι σχεδόν 1 στους 5 ασθενείς εμφάνισε “τυχαία ευρήματα” σε απεικονιστικές εξετάσεις, δηλαδή ανωμαλίες που δεν σχετίζονταν άμεσα με τον λόγο παραπομπής αλλά απαιτούσαν περαιτέρω διερεύνηση.

Οι συχνότεροι καρκίνοι που εντοπίστηκαν ήταν του πνεύμονα, του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, του μαστού και τα λεμφώματα. Είναι κατηγορίες όγκων που συχνά εκδηλώνονται με ασαφή συμπτώματα και άρα κινδυνεύουν να διαγνωστούν καθυστερημένα.

Παρά την έγκαιρη διαδρομή που προσφέρει το SCAN, η πλειονότητα των καρκίνων εξακολουθεί να ανιχνεύεται σε προχωρημένα στάδια: σχεδόν οι μισοί ασθενείς διαγνώστηκαν σε στάδιο IV, ενώ μόνο το 18% εντοπίστηκε σε πρώιμο στάδιο. Περίπου ένας στους τρεις ασθενείς μπόρεσε να λάβει θεραπεία με σκοπό την ίαση, κυρίως με χημειοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση.

Πέρα από τον καρκίνο, το SCAN αποκάλυψε και μια σειρά άλλων παθήσεων που εξηγούσαν τα συμπτώματα των ασθενών: γαστρίτιδα, πέτρες στη χολή, αναιμία, αυτοάνοσα νοσήματα και λοιμώξεις του αναπνευστικού. Σε άλλες περιπτώσεις, τα συμπτώματα αποδόθηκαν σε ήδη γνωστά χρόνια νοσήματα, όπως διαβήτη, καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Τέλος, ένα ποσοστό ασθενών δεν έλαβε καμία νέα διάγνωση και περιορίστηκε σε οδηγίες για τον τρόπο ζωής.

Η αξία του προγράμματος δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των διαγνώσεων, αλλά και στον τρόπο που δίνει στους γιατρούς ένα νέο εργαλείο για να εμπιστευθούν το ένστικτό τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η παραπομπή λόγω “διαίσθησης” του γιατρού – η λεγόμενη “gut feeling” – ήταν από τους ισχυρότερους δείκτες που τελικά σχετίζονταν με καρκίνο.

Επίσης, ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν τα “ανεξήγητα αποτελέσματα εξετάσεων”, όπως χαμηλή αιμοσφαιρίνη ή αυξημένοι δείκτες φλεγμονής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ποσοστό καρκίνου ήταν σημαντικά υψηλότερο. Ένα ειδικό αιματολογικό τεστ, το CA125, βρέθηκε να έχει θετική προγνωστική αξία σχεδόν 30% και να συνδέεται με διαφορετικούς τύπους καρκίνου, μεταξύ άλλων του παγκρέατος και του πνεύμονα.

Βεβαίως, η εφαρμογή μιας τόσο εκτεταμένης διαγνωστικής διαδικασίας έχει και τις προκλήσεις της. Η συχνή ανίχνευση τυχαίων ευρημάτων μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω εξετάσεις, ανησυχία των ασθενών και αυξημένο φόρτο για τα νοσοκομεία. Από την άλλη, κάποια από αυτά τα “παράπλευρα” ευρήματα μπορεί να αποδειχθούν σωτήρια, αν εντοπιστούν εγκαίρως προβλήματα που αλλιώς θα περνούσαν απαρατήρητα.

Η μελέτη αναδεικνύει επίσης το γεγονός ότι, παρά την πρόοδο, δεν έχει ακόμα επιτευχθεί ουσιαστική μετατόπιση προς την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου. Αυτό θέτει ερωτήματα για το πώς θα μπορούσαν οι ασθενείς να φτάνουν νωρίτερα στον γιατρό ή να παραπέμπονται ταχύτερα, και κατά πόσο χρειάζονται βελτιώσεις στα φίλτρα επιλογής. Ταυτόχρονα, εγείρονται ζητήματα κόστους και κατανομής πόρων, αφού η διαχείριση χιλιάδων ασθενών με τέτοιο εύρος πιθανών ευρημάτων απαιτεί μεγάλη επένδυση σε προσωπικό και υποδομές.

Παρά τις δυσκολίες, το SCAN αποτελεί μια καινοτόμα απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα διαγνωστικά προβλήματα της ιατρικής: πώς να μην παραβλέπεται ο καρκίνος όταν «κρύβεται» πίσω από καθημερινά συμπτώματα. Ο συνδυασμός της κλινικής διαίσθησης του γιατρού με προηγμένα διαγνωστικά εργαλεία δείχνει ότι μπορεί να σώσει ζωές, έστω κι αν η μάχη για πιο πρώιμη διάγνωση παραμένει μπροστά μας.

Το βέβαιο είναι ότι τα επόμενα χρόνια, καθώς περισσότερα κέντρα υιοθετούν αντίστοιχες διαδρομές σε όλη τη Βρετανία αλλά και διεθνώς, θα έχουμε καλύτερη εικόνα για το πώς τέτοια συστήματα επηρεάζουν τη συνολική πορεία της νόσου και την εμπειρία των ασθενών.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο Εθνικός Συντονιστής για τις Εξαρτήσεις, Αθανάσιος Θεοχάρης, πραγματοποίησε ως ομιλητής παρεμβάσεις στη θεματική ενότητα για την πρόληψη της χρήσης ουσιών και στη θεματική ενότητα για την αντιμετώπιση των μεταδιδόμενων νοσημάτων που σχετίζονται με τη χρήση ουσιών εκπροσωπώντας τη χώρα μας.

 

Η Ελλάδα, μέσω του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ), συμμετείχε στο πλαίσιο των Θεματικών Συζητήσεων της 68ης Ενδιάμεσης Συνόδου της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά (CND) που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη από τις 29/9 ως τις 2/10.

Ο Εθνικός Συντονιστής για τις Εξαρτήσεις, Αθανάσιος Θεοχάρης, πραγματοποίησε ως ομιλητής παρεμβάσεις στη θεματική ενότητα για την πρόληψη της χρήσης ουσιών και στη θεματική ενότητα για την αντιμετώπιση των μεταδιδόμενων νοσημάτων που σχετίζονται με τη χρήση ουσιών εκπροσωπώντας τη χώρα μας.

 

 

Επένδυση στην πρόληψη με μετρήσιμα στοιχεία

Στην πρώτη παρέμβαση, ο κ. Θεοχάρης ανέδειξε τη σημασία της επένδυσης στην πρόληψη μέσω ενός ενιαίου, επιστημονικά τεκμηριωμένου και θεσμικά θωρακισμένου συστήματος υπηρεσιών. Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη για μετρήσιμα αποτελέσματα, συνεχή χρηματοδότηση, αλλά και για μία ενιαία στρατηγική πρόληψης σε εθνικό επίπεδο, ενώ επισήμανε και τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στο πεδίο των εξαρτήσεων, όπως η αύξηση της χρήσης συνθετικών οπιοειδών και η πολυχρησία. Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα υπηρεσίες πρόληψης σε όλη τη χώρα, ενώ έχει ενσωματώσει τις 33 Ευρωπαϊκές Προδιαγραφές Ποιότητας στην Πρόληψη (EDPQS), εξασφαλίζοντας ποιοτικές υπηρεσίες για όλους τους ωφελούμενους.

Από πλευράς πολιτικής εφαρμογής η πρόληψη μπορεί να πετύχει τους στόχους της μόνο αν αποτελεί προσπάθειας της κοινωνίας ως ολότητα και υλοποιείται με την διυπουργική συνεργασία, την υιοθέτησή της στην εκπαιδευτική πρακτική, στο πλαίσιο κοινοτικών παρεμβάσεων, και λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στο πεδίο των εξαρτήσεων και στην ανάπτυξη της τεχνολογίας, ανέφερε ο κ. Θεοχάρης.

 

Για 1η φορά στη χώρα πιλοτικό πρόγραμμα για τις εξαρτήσεις

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο διεθνές πρόγραμμα CHAMPS, που ξεκινά πιλοτικά στην Ελλάδα σε συνεργασία με το UNODC -Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα, στοχεύοντας σε ηλικιακά εστιασμένες παρεμβάσεις πρόληψης από την παιδική ηλικία έως την ενηλικίωση. Η Ελλάδα αποτελεί μία εκ των πρώτων χωρών του ΟΗΕ που εντάχθηκε στο πρόγραμμα CHAMPS. Η συμμετοχή σε μία τέτοιας σημασίας πρωτοβουλία, στη βάση διεθνών βέλτιστων πρακτικών και με διασυνοριακή προσέγγιση, καθιστά τη χώρα μας ως πρωτοπόρο για ακόμη μία φορά στην ανάπτυξη μίας ολιστικής προσέγγισης για την πρόληψη των εξαρτήσεων.

Η καινοτομία της Ελλάδας στο επίκεντρο των συζητήσεων του ΟΗΕ

Στη δεύτερη παρέμβασή της Ελλάδας, παρουσιάστηκε το καινοτόμο πρόγραμμα «Τιτυός», που στοχεύει στη μικροεξάλειψη της Ηπατίτιδας C στους ωφελούμενους του ΕΟΠΑΕ. Μία ουσιαστική παρέμβαση μείωσης της βλάβης. Η επίτευξη μικροεξάλειψης της HCV πριν το 2028 εκτιμάται ότι θα προλάβει 180 περιπτώσεις κίρρωσης, 65 περιπτώσεις απορρύθμισης και 29 πρόωρους θανάτους, ενώ θα εξοικονομήσει πάνω από 6 εκατομμύρια ευρώ στο σύστημα υγείας. Αναλυτικά, μέχρι σήμερα, το 95,6% των ωφελούμενων έχει ελεγχθεί, το 87,3% έχει λάβει θεραπεία και το 96% εξ αυτών έχει θεραπευθεί πλήρως, ξεπερνώντας τους στόχους του ΠΟΥ.

Χαρακτηριστικά ο Εθνικός Συντονιστής για τις Εξαρτήσεις της χώρας κ. Θεοχάρης ανέφερε ότι «Η εμπειρία της Ελλάδας αποδεικνύει ότι η εξάλειψη της Ηπατίτιδας C δεν είναι μια μακρινή φιλοδοξία, αλλά αποτελεί μια εφικτή πραγματικότητα. Μέσω του προγράμματος «Τιτυός», προλαμβάνουμε νοσήματα, σώζουμε ζωές και μειώνουμε το κόστος υγειονομικής περίθαλψης».

Σημείωσε ότι οι παρεμβάσεις μείωσης βλάβης πραγματικά αποδίδουν αποτελέσματα. Η υιοθέτηση των πρακτικών μείωσης βλάβης στη συνολική φιλοσοφία της αντιμετώπισης των εξαρτήσεων αποτελεί στρατηγική επιλογή για κάθε χώρα. Η Ελλάδα, πρόσθεσε, έχει πραγματοποιήσει τεράστια βήματα στη μείωση της βλάβης, στον περιορισμό των αρνητικών επιπτώσεων από την χρήση ουσιών, με τελευταία εξέλιξη την πλήρη διεύρυνση της ναλοξόνης για χορήγηση από όλους για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

 

Σύνοδος ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά: Οι παρεμβάσεις πρόληψης και μείωσης βλάβης της Ελλάδας

Η Ελλάδα, μέσω του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ), συμμετείχε στο πλαίσιο των Θεματικών Συζητήσεων της 68ης Ενδιάμεσης Συνόδου της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά (CND) που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη από τις 29/9 ως τις 2/10. Ο Εθνικός Συντονιστής για τις Εξαρτήσεις, κ. Αθανάσιος Θεοχάρης, πραγματοποίησε ως ομιλητής παρεμβάσεις στη θεματική ενότητα για την πρόληψη της χρήσης ουσιών και στη θεματική ενότητα για την αντιμετώπιση των μεταδιδόμενων νοσημάτων που σχετίζονται με τη χρήση ουσιών εκπροσωπώντας την χώρα μας.

Επένδυση στην πρόληψη με μετρήσιμα στοιχεία

Στην πρώτη παρέμβαση, ο κ. Θεοχάρης ανέδειξε τη σημασία της επένδυσης στην πρόληψη μέσω ενός ενιαίου, επιστημονικά τεκμηριωμένου και θεσμικά θωρακισμένου συστήματος υπηρεσιών. Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη για μετρήσιμα αποτελέσματα, συνεχή χρηματοδότηση, αλλά και για μία ενιαία στρατηγική πρόληψης σε εθνικό επίπεδο, ενώ επισήμανε και τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στο πεδίο των εξαρτήσεων, όπως η αύξηση της χρήσης συνθετικών οπιοειδών και η πολυχρησία. Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα υπηρεσίες πρόληψης σε όλη τη χώρα, ενώ έχει ενσωματώσει τις 33 Ευρωπαϊκές Προδιαγραφές Ποιότητας στην Πρόληψη (EDPQS), εξασφαλίζοντας ποιοτικές υπηρεσίες για όλους τους ωφελούμενους.

Από πλευράς πολιτικής εφαρμογής η πρόληψη μπορεί να πετύχει τους στόχους της μόνο αν αποτελεί προσπάθεια της κοινωνίας ως ολότητα και υλοποιείται με τη διυπουργική συνεργασία, την υιοθέτησή της στην εκπαιδευτική πρακτική, στο πλαίσιο κοινοτικών παρεμβάσεων, και λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στο πεδίο των εξαρτήσεων και στην ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Για 1η φορά στη χώρα πιλοτικό πρόγραμμα για τις εξαρτήσεις

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο διεθνές πρόγραμμα CHAMPS, που ξεκινά πιλοτικά στην Ελλάδα σε συνεργασία με το UNODC –Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα, στοχεύοντας σε ηλικιακά εστιασμένες παρεμβάσεις πρόληψης από την παιδική ηλικία έως την ενηλικίωση. Η Ελλάδα αποτελεί μία εκ των πρώτων χωρών του ΟΗΕ που εντάχθηκε στο πρόγραμμα CHAMPS. Η συμμετοχή σε μία τέτοιας σημασίας πρωτοβουλία, στη βάση διεθνών βέλτιστων πρακτικών και με διασυνοριακή προσέγγιση, καθιστά την χώρα μας ως πρωτοπόρο για ακόμη μία φορά στην ανάπτυξη μίας ολιστικής προσέγγισης για την πρόληψη των εξαρτήσεων.

Η καινοτομία της Ελλάδας στο επίκεντρο των συζητήσεων του ΟΗΕ

Στη δεύτερη παρέμβασή της Ελλάδας, παρουσιάστηκε το καινοτόμο πρόγραμμα «Τιτυός», που στοχεύει στη μικροεξάλειψη της Ηπατίτιδας C στους ωφελούμενους του ΕΟΠΑΕ. Μία ουσιαστική παρέμβαση μείωσης της βλάβης. Η επίτευξη μικροεξάλειψης της HCV πριν το 2028 εκτιμάται ότι θα προλάβει 180 περιπτώσεις κίρρωσης, 65 περιπτώσεις απορρύθμισης και 29 πρόωρους θανάτους, ενώ θα εξοικονομήσει πάνω από 6 εκατομμύρια ευρώ στο σύστημα υγείας. Αναλυτικά, μέχρι σήμερα, 95,6% των ωφελούμενων έχουν ελεγχθεί, 87,3% έχουν λάβει θεραπεία και 96% εξ αυτών έχουν θεραπευθεί πλήρως, ξεπερνώντας τους στόχους του ΠΟΥ.

Ο Εθνικός Συντονιστής για τις Εξαρτήσεις της χώρας κ. Θεοχάρης ανέφερε ότι «Η εμπειρία της Ελλάδας αποδεικνύει ότι η εξάλειψη της Ηπατίτιδας C δεν είναι μια μακρινή φιλοδοξία, αλλά αποτελεί μια εφικτή πραγματικότητα. Μέσω του προγράμματος Τίτυος, προλαμβάνουμε νοσήματα, σώζουμε ζωές και μειώνουμε το κόστος υγειονομικής περίθαλψης».

Οι παρεμβάσεις μείωσης βλάβης πραγματικά αποδίδουν αποτελέσματα. Η υιοθέτηση των πρακτικών μείωσης βλάβης στη συνολική φιλοσοφία της αντιμετώπισης των εξαρτήσεων αποτελεί στρατηγική επιλογή για κάθε χώρα. Η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει τεράστια βήματα στη μείωση της βλάβης, στον περιορισμό των αρνητικών επιπτώσεων από τη χρήση ουσιών, με τελευταία εξέλιξη την πλήρη διεύρυνση της ναλοξόνης για χορήγηση από όλους για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας.

Η Ελλάδα και ο ΕΟΠΑΕ συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της διεθνούς προσπάθειας για μια ολιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη πολιτική αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, με την πρόληψη και τη θεραπεία στο επίκεντρο. Η χώρα μας αποδεικνύει ότι η διατομεακή συνεργασία, η καινοτομία και οι ολιστικές και ανθρωποκεντρικές παρεμβάσεις οδηγούν σε μετρήσιμα αποτελέσματα ενισχύοντας την κοινωνική πολιτική της χώρας μας, αλλά και ενδυναμώνοντας το σύστημα υγείας με την κάλυψη των αναγκών των ευάλωτων συνανθρώπων μας.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η θεραπεία «μείωσε σημαντικά» τα επίπεδα αμυλοειδούς κατά σχεδόν 45% σε ποντίκια, ενώ οι γνωστικές δοκιμές αποκάλυψαν «σημαντικές βελτιώσεις στην χωρική μάθηση και τη μνήμη, με επίπεδα απόδοσης συγκρίσιμα με αυτά των ποντικιών άγριου τύπου».

 

Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει έναν πιθανό νέο στόχο θεραπείας για την νόσο Αλτσχάιμερ. Αυτό συνέβη μετά την εφαρμογή μιας καινοτόμου τεχνικής που βελτίωσε τις γνωστικές λειτουργίες σε ποντίκια που πάσχουν από την νόσο.

Η νόσος Αλτσχάιμερ θεωρείται ότι προκαλείται από την ανώμαλη συσσώρευση πρωτεϊνών μέσα και γύρω από τα εγκεφαλικά κύτταρα. Μία από αυτές ονομάζεται αμυλοειδές – οι αποθέσεις του οποίου σχηματίζουν πλάκες γύρω από τα εγκεφαλικά κύτταρα.

Ο οργανισμός Alzheimer’s Research UK δήλωσε ότι η νέα μελέτη «προσθέτει στα αυξανόμενα στοιχεία ότι η αποκατάσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού θα μπορούσε να προσφέρει έναν νέο τρόπο θεραπείας της νόσου του Αλτσχάιμερ», αλλά πρόσθεσε ότι είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς αν η μέθοδος θα λειτουργήσει σε άτομα με Αλτσχάιμερ.

Σε μια πρώιμη μελέτη, οι ερευνητές προκάλεσαν την απομάκρυνση του αμυλοειδούς από τον εγκέφαλο ποντικών.

Σε άρθρο τους στο περιοδικό Signal Transduction and Targeted Therapy, ειδικοί από την Κίνα και την Ισπανία περιέγραψαν τη «νέα θεραπευτική στρατηγική» τους, η οποία χρησιμοποιεί νανοσωματίδια για να στοχεύσει μια άλλη πρωτεΐνη που ονομάζεται LRP1 στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

Αυτή η μέθοδος προκαλεί έναν φυσικό μηχανισμό που απομακρύνει το αμυλοειδές από τον εγκέφαλο.

Διάρκεια έξι μηνών

Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι η θεραπεία «μείωσε σημαντικά» τα επίπεδα αμυλοειδούς κατά σχεδόν 45% σε ποντίκια, ενώ οι γνωστικές δοκιμές αποκάλυψαν «σημαντικές βελτιώσεις στην χωρική μάθηση και τη μνήμη, με επίπεδα απόδοσης συγκρίσιμα με αυτά των ποντικιών άγριου τύπου»..Τα οφέλη διήρκεσαν έως και έξι μήνες μετά τη θεραπεία, ανέφεραν.

«Αυτή η εργασία πρωτοπορεί σε ένα νέο πρότυπο στο σχεδιασμό φαρμάκων», έγραψαν οι επιστήμονες.

Οι συγγραφείς δήλωσαν ότι η εργασία τους «επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο του αιματοεγκεφαλικού φραγμού στην νόσο Αλτσχάιμερ» και «αποδεικνύει ότι η στόχευση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού μπορεί να κάνει τις θεραπευτικές παρεμβάσεις σημαντικά πιο αποτελεσματικές».

Η Δρ Julia Dudley, επικεφαλής της έρευνας στο Alzheimer’s Research UK, δήλωσε: «Στη νόσο του Αλτσχάιμερ, ο προστατευτικός αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να γίνει λιγότερο αποτελεσματικός, προκαλώντας βλάβη στον εγκέφαλο.

«Αυτή η μελέτη έδειξε ότι η χρήση νανοσωματιδίων για την αποκατάσταση της αποτελεσματικής λειτουργίας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση του αμυλοειδούς από τον εγκέφαλο των ποντικών.

Αυτό προστίθεται στα αυξανόμενα στοιχεία που δείχνουν ότι η αποκατάσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού θα μπορούσε να προσφέρει έναν νέο τρόπο θεραπείας της νόσου του Αλτσχάιμερ.

Είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν αυτή η μέθοδος θα λειτουργήσει σε άτομα με Αλτσχάιμερ – η μελέτη αυτή διεξήχθη σε ποντίκια, οπότε θα υπάρχουν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η νόσος στους ανθρώπους.

«Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να εξετάσουν αν αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία ατόμων με Αλτσχάιμερ».

Ο Francesco Aprile, αναπληρωτής καθηγητής βιολογικής χημείας στο Τμήμα Χημείας του Imperial College του Λονδίνου, δήλωσε: «Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός προστατεύει τον εγκέφαλο, αλλά καθιστά επίσης πιο δύσκολη τη χορήγηση φαρμάκων και την απομάκρυνση των αποβλήτων.

Σε αυτή τη μελέτη σε ποντίκια, οι ερευνητές επαναπρογραμματίζουν μια φυσική οδό εξαγωγής για να βοηθήσουν στην απομάκρυνση της αμυλοειδούς βήτα από τον εγκέφαλο.

Είναι αρκετά καινοτόμο, διότι αντί να προσπαθούν απλώς να εισάγουν φάρμακα, ενισχύουν μία από τις φυσικές οδούς του εγκεφάλου για την απομάκρυνση των τοξικών πρωτεϊνών του Αλτσχάιμερ με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα».

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/