Ροή

Όταν η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή γίνεται ανάγκη, όχι επιλογή .Τι ζητά η Ενωση Σπάνιων Παθήσεων Ελλάδος από τον ΕΟΠΥΥ.

Για χιλιάδες οικογένειες στην Ελλάδα που ζουν με μια Σπάνια Γενετική Νόσο, η απόφαση για τεκνοποίηση συνοδεύεται από αγωνία, διλήμματα και δυσβάσταχτα έξοδα. Η ταυτοποίηση μιας γενετικής μετάλλαξης σε ένα μέλος της οικογένειας ανοίγει έναν δύσκολο δρόμο – όχι μόνο ιατρικό, αλλά βαθιά υπαρξιακό και ηθικό.
Σχετικά με αυτό, μάθαμε ότι η Ένωση Σπανίων Ασθενών Ελλάδος (Ε.Σ.Α.Ε.), στο πλαίσιο της δημόσιας τοποθέτησής της για την αναθεώρηση του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας (Ε.Κ.Π.Υ.), έχει ζητήσει την άμεση ενσωμάτωση ρητής πρόβλεψης αποζημίωσης για τεχνικές ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ΙΥΑ) σε οικογένειες φορέων Σπάνιων Γενετικών Παθήσεων στο άρθρο 35 που αφορά τη Μαιευτική Περίθαλψη – Ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Οπως αναφέρει η Ε.Σ.Α.Ε σε επιστολή της προς τον ΕΟΠΥΥ:

Η γενετική διάγνωση αποτελεί σημαντικό εργαλείο πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης. Για πολλές οικογένειες, όμως, αποτελεί και αφετηρία δύσκολων αποφάσεων. Όταν εντοπίζεται μια κληρονομική νόσος – π.χ. Μυϊκή Δυστροφία Duchenne, Νωτιαία Μυϊκή ατροφία, Σύνδρομο Rett, Σύνδρομο Εύθραυστου Χ, νόσος Fabry κ.α.– τα μέλη της οικογένειας αναγκάζονται να εξετάσουν εναλλακτικές μορφές αναπαραγωγής.

Προεμφυτευτικός γενετικός έλεγχος (PGD), εξωσωματική γονιμοποίηση, δωρεά ωαρίων ή σπέρματος – όλες αυτές οι λύσεις μπορεί να είναι η μόνη εφικτή επιλογή για να γεννηθεί ένα υγιές παιδί. Όμως, η οικονομική επιβάρυνση είναι δυσθεώρητη, και η ψυχολογική πίεση μεγάλη.

Παρά την τεκμηριωμένη ανάγκη, ο ισχύων Ε.Κ.Π.Υ. δεν προβλέπει ρητά την αποζημίωση των τεχνικών ΙΥΑ σε οικογένειες με γνωστή γενετική προδιάθεση για σοβαρή Σπάνια Πάθηση. Αυτό αφήνει τις οικογένειες μόνες απέναντι στο κόστος – οικονομικό, συναισθηματικό και κοινωνικό.

Η Ε.Σ.Α.Ε. υπογραμμίζει ότι πρόκειται για θέμα αναπαραγωγικής δικαιοσύνης, συμπερίληψης και θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η επιλογή της τεκνοποίησης δεν μπορεί να τίθεται υπό όρους κοινωνικής και οικονομικής επιφάνειας. Η πολιτεία οφείλει να στηρίζει όσους – με πλήρη γνώση και υπευθυνότητα – επιλέγουν να φέρουν στον κόσμο παιδιά χωρίς το φορτίο μιας νόσου που θα μπορούσε να αποφευχθεί με τις κατάλληλες τεχνικές.

Η πρόταση που έχει καταθέσει η Ένωση είναι ξεκάθαρη: να ενταχθούν στον Ε.Κ.Π.Υ. προβλέψεις για οικονομική κάλυψη τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σε ζευγάρια ή οικογένειες με γνωστή σπάνια γενετική μετάλλαξη, υπό προϋποθέσεις ιατρικής γνωμάτευσης και σχετικής τεκμηρίωσης.

Μια τέτοια ρύθμιση:

  • Θα ενισχύσει την πρόληψη εμφάνισης σοβαρών Σπανίων Παθήσεων στο μέλλον,
  • Θα μειώσει τη συνολική οικονομική επιβάρυνση του συστήματος υγείας σε βάθος χρόνου,
  • Και κυρίως, θα αναγνωρίσει την ανάγκη των οικογενειών να τεκνοποιούν με ασφάλεια, χωρίς φόβο και στιγματισμό.

Η τεκνοποίηση για τις οικογένειες που ζουν με τη Σπάνια Νόσο δεν είναι μια απλή βιολογική διαδικασία. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη και ηθική απόφαση που αξίζει στήριξη, κατανόηση και πρόσβαση σε όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά μέσα. Η Ε.Κ.Π.Υ. του αύριο οφείλει να είναι ένα πλαίσιο που δεν περιορίζεται στις θεραπείες, αλλά αγκαλιάζει και την πρόληψη, την ελπίδα και τη ζωή που ξεκινά.

 

 

Πηγη:https://www.iatronet.gr/

Διπλάσιος ο κίνδυνος long Covid στα παιδιά έπειτα από δεύτερη μόλυνση

Μεταξύ των παθήσεων που σχετίζονται με τη long Covid στα παιδιά και τους έφηβους, η μυοκαρδίτιδα ήταν η πιο συχνή, με τον κίνδυνο να τριπλασιάζεται έπειτα από τη δεύτερη λοίμωξη Covid.

Τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν μακροχρόνια Covid (long Covid) έπειτα από δεύτερη μόλυνση με Covid-19, σε σύγκριση με όσους έχουν μολυνθεί μία φορά, όπως διαπιστώνει έρευνα σε περισσότερα από 465.000 παιδιά και έφηβους στις ΗΠΑ.

Μεταξύ των παθήσεων που σχετίζονται με τη long Covid στα παιδιά και τους έφηβους, η μυοκαρδίτιδα ήταν η πιο συχνή, με τον κίνδυνο να τριπλασιάζεται έπειτα από τη δεύτερη λοίμωξη Covid. Οι θρόμβοι αίματος ήταν δύο φορές πιο πιθανό να εμφανιστούν στα παιδιά έπειτα από δεύτερη λοίμωξη. Επιπλέον, τα παιδιά διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο και για άλλες παθήσεις, όπως βλάβη στα νεφρά, ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς, πονοκέφαλο, κοιλιακό πόνο και σοβαρή κόπωση.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο κίνδυνος για μακροχρόνια Covid ήταν αυξημένος ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, την εθνικότητα ή από το αν ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι αυτός ο αυξημένος κίνδυνος υπογραμμίζει τη σημασία της πρόληψης των μολύνσεων Covid-19, μέσω εμβολιασμού και άλλων προστατευτικών μέτρων, όπως η χρήση μάσκας και η κοινωνική αποστασιοποίηση.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Lancet Infectious Diseases», αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας «Recover», που χρηματοδοτείται από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ (NIH) και στο οποίο συμμετέχουν 40 παιδιατρικά νοσοκομεία και ιδρύματα υγείας των ΗΠΑ, με στόχο να μελετηθούν οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της Covid-19.

Τα αρχεία υγείας που μελετήθηκαν στην παρούσα έρευνα αφορούν στην περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2022 έως τις 13 Οκτωβρίου 2023, όταν η Όμικρον ήταν η κυρίαρχη παραλλαγή. Στο μέλλον οι ερευνητές σχεδιάζουν να μελετήσουν δεδομένα για παιδιατρικούς ασθενείς που καλύπτουν μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα και να εξετάσουν εάν οι νεότερες παραλλαγές της Covid αλλάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης μακροχρόνιας Covid.

 

 

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

«Συγκρότηση και ορισμός μελών στην Επιτροπή καθορισμού όρων, προϋποθέσεων και αξιολόγησης Κέντρων κατάλληλων για την εμφύτευση Κοχλιακών Εμφυτευμάτων, του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.)»

ΑΠΟΦΑΣΗ ΨΑ85465ΦΥΟ-ΞΣ1

 

 

..

Βίντεο της εκπαιδευτικής συνάντησης ΙΣΗ με θέμα : Δεξιότητες επικοινωνίας στη λήψη ιατρικού ιστορικού

“ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΗ ΛΗΨΗ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ, προσέγγιση του ασθενούς

Καλεσμένος ομιλητής ήταν:

Εμμανουήλ Σμυρνάκης

Γενικός Ιατρός, Καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας & Ιατρικής Εκπαίδευσης

Τμήμα Ιατρικής ΑΠΘ

Με διαδραστικό τρόπο έγινε αναφορά σε διάφορα θέματα που οδηγούν στην ποιοτική επικοινωνία και στην θεμελίωση της θεραπευτικής σχέση ιατρού–ασθενούς.

Παρουσιάστηκαν πρακτικές τεχνικές και εργαλεία που βοηθούν στην καλύτερη λήψη του ιστορικού οδηγώντας στην βέλτιστη συνεργασία και υψηλότερη ικανοποίηση του ασθενούς.

 

Η εκδήλωση εμπλουτίστηκε με ενεργή συζήτηση. Τα σχόλια και οι ερωτήσεις του κοινού συνέβαλαν σε μια ολοκληρωμένη και σφαιρική προσέγγιση του θέματος.

 

Το βίντεο της εκδήλωσης μπορείτε να το παρακολουθήσετε κάνοντας κλικ εδώ.

 

 

 

..

 

 

7ο Διαδικτυακό Σεμινάριο «Ιατρική και Λογοτεχνία», με τίτλο: «Η γραφή στην υπηρεσία της μάχης με τον καρκίνο»

7ο Διαδικτυακό Σεμινάριο «Ιατρική και Λογοτεχνία», με τίτλο: «Η γραφή στην υπηρεσία της μάχης με τον καρκίνο»,

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2025, ώρα 20:30–22:00, μέσω ZOOM.

 

Στο σεμινάριο συμμετέχουν οι SOS ΙΑΤΡΟΙ και η Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ).

Απευθύνεται στο σύνολο των Επαγγελματιών Υγείας, ανεξαρτήτως ειδικότητας.

 

Σύμφωνα με τα κριτήρια της UEMS – EACCME, και με την έγκριση του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου,

θα χορηγηθούν 1,5 Μόρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης (CME–CPD credits).

 

Περισσότερες πληροφορίες:
https://www.sosiatroi.gr/our-news/coprorate-activity/diadiktyako-seminario-iatriki-logotexnia/

 

Σύνδεσμος Εγγραφής: Κύκλος Διαδικτυακών Σεμιναρίων “Ιατρική και Λογοτεχνία” – SOS ΙΑΤΡΟΙ

 

 

 

 

 

 

 

       
  Ηπείρου 1, 10433, Αθήνα
T: +30 2108211739 (101) E-mail: [email protected]

Web: www.eeeei.gr

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Υγείας θα μειώσει τις δαπάνες κατά 25%

Τα ψηφιακά εργαλεία στον χώρο της υγείας και η αξιοποίηση της καινοτομίας συνιστούν μια «ήσυχη επανάσταση» στην υγεία, ανοίγοντας τον δρόμο για καλύτερες υπηρεσίες και πιο αποδοτικά συστήματα.

Υπολογίζεται ότι 20% έως 25% των δαπανών στα συστήματα Υγείας σπαταλώνται, ενώ η σωστή διαχείριση και η αξιοποίηση καινοτόμων εργαλείων θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντικές εξοικονομήσεις πόρων.

Η Ευρώπη διαθέτει αρκετά κονδύλια στον τομέα της καινοτομίας, το ερώτημα είναι αν αυτά πιάνουν τόπο και η απάντηση δεν είναι σαφής, ανέφερε ο Δημήτριος Τσιόδρας, ευρωβουλευτής, εκπρόσωπος τύπου Ευρωομάδας ΝΔ, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με θέμα «Δημόσια Υγεία και One Health σε Μετάβαση: Ευρωπαϊκές Πολιτικές, Καινοτομία και Ανθεκτικότητα», η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του InnoHealth Forum 2025.

«Έχουμε χρήματα και υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό, η αγορά όμως είναι κατακερματισμένη», ανέφερε ο κ. Τσιόδρας, τονίζοντας την ανάγκη μείωσης της γραφειοκρατίας και τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς καινοτομίας.

Τόνισε ότι η Ευρώπη διαθέτει πολιτικές πρόληψης, με νέα προγράμματα για τον καρκίνο και τα καρδιαγγειακά, σημειώνοντας ότι 5.000 Ευρωπαίοι πεθαίνουν καθημερινά από καρδιαγγειακά νοσήματα.

Παράλληλα, επεσήμανε την εξάρτηση της Ευρώπης από την Ασία σε φάρμακα και ιατροτεχνολογικά προϊόντα, υπογραμμίζοντας ότι ειδικά για τα κρίσιμα φάρμακα εξετάζονται τρόποι επάρκειας. Στον τομέα της ογκολογίας, καταγράφονται ήδη 800 νέα φάρμακα που δοκιμάζονται κλινικά, την ώρα που πάνω από 50.000 ασθενείς στην Ευρώπη τα τελευταία 4 χρόνια δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν σε μελέτες, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρείες στρέφονται σε ΗΠΑ και Ασία.

Ο Χαράλαμπος Μπιλλίνης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας εστίασε στην Ενιαία Υγεία (One Health), η οποία είναι μια προσέγγιση που αναγνωρίζει τη στενή σύνδεση και αλληλεξάρτηση της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος και προωθεί μια ολιστική προσέγγιση στην υγεία. Και σε αυτή την αλυσίδα πρέπει να λειτουργούν σωστά όλοι οι κρίκοι. Πρόκειται, είπε, για μια διεπιστημονική στρατηγική που ακολουθεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, με στόχο την εξασφάλιση καθαρού νερού, αέρα, ασφαλών τροφίμων και βιώσιμου περιβάλλοντος.

Ο πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, καθηγητής Αριστείδης Ζιμπής χαρακτήρισε τον ψηφιακό μετασχηματισμό ως μια «ήσυχη επανάσταση» που αλλάζει το τοπίο στον χώρο της υγείας. Είναι μια πρόκληση που πρέπει να προλάβουμε, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ζίμπης. Υπογράμμισε τον ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας στην εφαρμογή της Ενιαίας Υγείας, τονίζοντας ότι η αξιοποίηση των δεδομένων που συλλέγονται επιτρέπουν τη μελέτη δεικτών, την έγκαιρη πρόληψη και την πρόβλεψη θεραπευτικών μέτρων και έτσι ωφελείται τόσο ο ασθενής όσο και τα συστήματα Υγείας.

Στα νέα ψηφιακά εργαλεία, όπως ο Εθνικός Ηλεκτρονικός Φάκελος Υγείας, το ηλεκτρονικό «βραχιολάκι» στα ΤΕΠ, η Τηλειατρική, η αξιολόγηση των υπηρεσιών Υγείας από τους ασθενείς, αναφέρθηκε η Εύη Δραμαλιώτη, γενική γραμματέας Συντονισμού στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο πρόγραμμα προληπτικών εξετάσεων «Προλαμβάνω».

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ψηφιακά εργαλεία στον χώρο της υγείας που πριν από 10 χρόνια δεν είχαμε καν σκεφθεί, ανέφεραν οι ομιλητές και το διακύβευμα είναι σαφές: αν δεν «προλάβουμε το τρένο της τεχνολογίας», θα χαθεί η ευκαιρία για μια ολιστική και αποδοτική προσέγγιση στην υγειονομική φροντίδα, ανέφεραν οι ομιλητές.

Φορείς από 7 χώρες παρουσίασαν τα καινοτόμα προϊόντα τους

Το διήμερο 26 και 27 Σεπτεμβρίου στον προηγμένο κόμβο ψηφιακής καινοτομίας – Πάρκο Καινοτομίας JOIST στη Λάρισα συναντήθηκαν επιχειρήσεις, startups, ερευνητές και ακαδημαϊκά ιδρύματα και παρουσιάστηκαν σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία και λύσεις, συνεργασίες με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα στο πλαίσιο του InnoHealth Forum 2025.

Εκπρόσωποι Οργανισμών από 7 χώρες παρουσίασαν καινοτόμα προϊόντα και περισσότερα από 700 άτομα ήρθαν σε επαφή, αντάλλαξαν απόψεις, ανοίγοντας δρόμους συνεργασίας. Συζήτησαν για την υποβολή κοινών προτάσεων και έργων ύψους 1 δισ. ευρώ, προκειμένου να εξελίξουν την τεχνολογία στον τομέα της υγείας.

Είναι η έκτη φορά που διοργανώνεται το InnoHealth Forum στο Πάρκο Καινοτομίας JOIST στη Λάρισα. Στόχος είναι να μπορέσουμε να συνδέσουμε την καινοτομία, την τεχνολογία και τους ανθρώπους της επιχειρηματικότητας προκειμένου να παράξουν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον προϊόν που θα έχει οφέλη για το κοινωνικό σύνολο, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Τάσος Βασιλειάδης, Ιδρυτής και CEO στο Πάρκο Καινοτομίας JOIST. «Εμείς, βοηθάμε επιχειρήσεις να βρουν συνεργασίες στο εξωτερικό, περίπου σε 40 χώρες που συνεργαζόμαστε, και να αντλήσουν κεφάλαια που στηρίζουν την καινοτομία» τόνισε.

Ο κ. Βασιλειάδης πρόσθεσε ότι πέρυσι στο InnoHealth Forum οι φορείς που συμμετείχαν δημιούργησαν περισσότερα από 15 consortium σε πανευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να συνεργαστούν πάνω σε καινοτόμες τεχνολογίες που μπορούν να εφαρμοστούν στον χώρο της υγείας.

Παράλληλα ο κ. Βασιλειάδης σημείωσε ότι το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν έχουμε νεοφυείς επιχειρήσεις και δεν έχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση και κουλτούρα για την αξιοποίηση της καινοτομίας. Ωστόσο, ανέφερε ότι υπάρχουν πράγματα στη χώρα μας που έχουν προχωρήσει αρκετά και γίνονται καλύτερα από άλλες ανεπτυγμένες χώρες, όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και άλλα που έχουμε μείνει πίσω.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βρετανική μελέτη: 1 στους 3 νέους έχουν άμεση ανάγκη ψυχικής στήριξης

Την ευαλωτότητα των νέων κυρίως ανθρώπων σε θέματα ψυχικής υγείας και την ανάγκη τους να βρουν στήριξη, ώστε να μπορέσουν να ισορροπήσουν στη ζωή τους, αναδεικνύει μια νέα βρετανική μελέτη, ποσοτικοποιώντας το μέγεθος του προβλήματος, ανά ηλικιακή ομάδα.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου University College London διαθέτει ελληνική υπογραφή, καθώς επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας είναι ο Έλληνας καθηγητής Ψυχιατρικής Παιδιών και Εφήβων του ΕΚΠΑ και του UCL, Αργύρης Στριγγάρης. Τα στοιχεία αυτά προσθέτουν ένα ακόμα λιθαράκι στο συσσωρευόμενο όγκο των επιστημονικών δεδομένων που δείχνουν ότι τελικώς οι μεσήλικες είναι πιο ανθεκτικοί από τους νέους, παρότι οι νέοι θεωρούνται «άτρωτοι» και «αθάνατοι». Όμως τα φαινόμενα απατούν και όπως θα διαπιστώσετε, οι εμπειρίες «χτίζουν» ανθεκτικότητα με την ηλικία.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα που πραγματοποίησε η ακαδημαϊκή πρωτοβουλία «Η μεγάλη πρόκληση της ψυχικής υγείας και της ευζωίας» («Grand Challenge of Mental Health & Wellbeing») του University College London, η πλειονότητα των νέων Βρετανών (64%) αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα ψυχικής υγείας και ο ένας στους τρεις (32%) χρειάζεται άμεση υποστήριξη, μέσα στο τρέχον έτος, για να τα βγάλει πέρα. Τα ευρήματα σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα υποδηλώνουν ότι ο τομέας της ψυχικής υγείας παραμένει υποτιμημένος και παραμελημένος και πως απαιτούνται πρόσθετες έρευνες ώστε να αναπτυχθούν «εργαλεία» έγκαιρης παρέμβασης.

Όπως άλλωστε επισημαίνει, από την εγχώρια επιστημονική κοινότητα, ο ψυχίατρος ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Οικονόμου, το μεγαλύτερο πρόβλημα αναφορικά με τις ψυχικές διαταραχές είναι πως δεν υπάρχει μια εξέταση-«δείκτης» που να τοποθετεί την διάγνωση. Τα ψυχικά νοσήματα δεν είναι σαν την αρτηριακή πίεση που την μετράμε με ένα πιεσόμετρο ούτε σαν την χοληστερόλη, που την βρίσκουμε υψηλή με μια εξέταση αίματος.

Δύο στους τρεις νέους αντιμετωπίζουν ψυχικές δυσκολίες

Η βρετανική μελέτη απευθύνθηκε σε ανθρώπους ηλικίας 16-25 ετών διαπιστώνοντας ότι δύο στους τρεις (64%) αντιμετωπίζουν δυσκολίες, στο φάσμα της ψυχικής υγείας. Το αντίστοιχο ποσοστό είναι υψηλότερο στις ηλικίες των 20-21 ετών, όπου το 40% απάντησε πως τώρα βιώνουν δυσκολίες και ένα επιπλέον 31% δήλωσε ότι αντιμετώπισαν δυσκολίες στο παρελθόν, με συνέπεια το συνολικό ποσοστό να αγγίζει το 71% στους 20αρηδες. Οι γυναίκες εμφανίζουν χειρότερα σκορ από τους άνδρες με το 72% των νεαρών γυναικών να αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας, σε σύγκριση με το 56% των νεαρών ανδρών (κατά μέσο όρο).

Τα αίτια της ψυχικής πίεσης

Όταν οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν για τα αίτια της ψυχικής πίεσης που υφίστανται, οι απαντήσεις τις οποίες έδωσαν ήταν πολυπαραγοντικές. Οι πιο συχνές εμπλέκουν ζητήματα στο σχολείο, το κολλέγιο ή το πανεπιστήμιο και την οικονομική πίεση που υφίστανται οι νέοι άνθρωποι, λόγω χαμηλών απολαβών, με τα εκπαιδευτικά προβλήματα να συνεισφέρουν στο 17% και τα επαγγελματικά προβλήματα στο 16% των διαταραχών ψυχικής υγείας.

Τα προβλήματα ψυχικής υγείας είναι πολύ πιο έντονα στις νέες και τους νέους που ούτε εργάζονται ούτε σπουδάζουν, με το 47% των ατόμων που υπάγονται σε αυτή την κατηγορία να αναφέρουν ψυχική επιβάρυνση, σε σύγκριση του 32% του συνολικού δείγματος της έρευνας. Οι ερευνητές του UCL είχαν σε προηγούμενη μελέτη διαπιστώσει ότι η ακαδημαϊκή πίεση-ειδικά σε περιόδους εξετάσεων- σχετίζεται στενά με ζητήματα ψυχικής υγείας στην νεολαία.

Η Essi Maria Viding, Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχοπαθολογίας στο University College London, στη Σχολή Επιστημών του Εγκεφάλου, (όπου συνδιευθύνει τη Μονάδα Αναπτυξιακού Κινδύνου και Ανθεκτικότητας) και συνεργάτης του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης του King’s College του Λονδίνου, επισημαίνει: «Η έρευνα μας επιβεβαιώνει και άλλα προγενέστερα ευρήματα που δείχνουν ότι οι ψυχικές διαταραχές πλήττουν κυρίως τους νέους ανθρώπους και υπογραμμίζει την ανάγκη «χτισίματος» ψυχικής ανθεκτικότητας στις νεαρές ηλικίες. Βέβαια, αυτό το εύρημα μπορεί να σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τα προβλήματα καλύτερα στην εποχή μας, ότι έχει δηλαδή βελτιωθεί η διάγνωσή τους. (Πρόκειται για κάτι ανάλογο με τον αυτισμό, που μια επικρατούσα θεωρία υποστηρίζει πως δεν αυξήθηκε στατιστικά, αλλά εντοπίζεται περισσότερο, καθώς παλαιότερα τα περιστατικά διέφευγαν της προσοχής). Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για να κατανοήσουμε πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνισή τους και πώς μπορούν να υποστηριχθούν οι πλέον ευάλωτοι, ώστε να έχουν άμεση πρόσβαση σε εμπεριστατωμένη στήριξη. Για τα πιο σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα απαιτείται στήριξη (με συνεδρίες) και παράλληλα φαρμακευτική αγωγή». Η καθηγήτρια Essi Maria Viding, τελεί χρέη Πρύτανη (ακαδημαϊκού ηγέτη) στην πρωτοβουλία του UCL, με τίτλο «Η μεγάλη πρόκληση της ψυχικής υγείας και της Ευζωίας».

Συνυπολογίζοντας τις ιδιαιτερότητες του βρετανικού ΕΣΥ

Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι στο βρετανικό ΕΣΥ, το NHS, ο ασθενής δεν έχει καθόλου εύκολη πρόσβαση στον ειδικευμένο γιατρό και κυρίως απευθύνεται σε γενικούς οικογενειακούς γιατρούς και σε νοσηλευτές. Για παράδειγμα ένας ασθενής ηλικιωμένος με νευρολογική πάθηση, στη Μ. Βρετανία μπορεί να μην εξεταστεί ποτέ από νευρολόγο. Θα τον βλέπει (εφόρου ζωής) μια νοσηλεύτρια ή ένας γηρίατρος-κάτι που στην πατρίδα μας δεν ισχύει, καθώς ο ασθενής στο ΕΣΥ έχει καθολική πρόσβαση στους γιατρούς ειδικοτήτων.

Το στίγμα και η πρόσβαση

Στη Μ. Βρετανία η πλειονότητα των ανθρώπων με ψυχικά προβλήματα (86%) αναζητά υποστήριξη, με τους άνδρες να είναι λιγότερο ευέλικτοι από τις γυναίκες. Στην έρευνα, το 16% των νέων ανδρών ομολογεί ότι δεν ζήτησε καμία στήριξη σε σύγκριση με το 7% των νέων γυναικών. Τα ψυχικά προβλήματα εξακολουθούν παγκοσμίως να συνοδεύονται από στίγμα και έτσι οι μισοί από τους νέους που χρειάζονται στήριξη δεν την αναζητούν «επίσημα» αλλά στους φίλους και την οικογένεια. Το 53% των νέων στρέφεται στους φίλους για συμπαράσταση και βοήθεια και το 47% στην οικογένεια. Από όσους δεν αναζητούν βοήθεια από ειδικούς, το 88% απαντά ότι υποστηρίχθηκε από φίλους και το 70% από την οικογένεια.

Από τους ανθρώπους που στράφηκαν σε επαγγελματία ψυχικής υγείας (ιδιώτη) το 74% θεωρεί ότι η βοήθεια ήταν σημαντική. Σε αυτούς που στράφηκαν στους επαγγελματίες υγείας του βρετανικού ΕΣΥ (NHS) τα ποσοστά ικανοποίησης ήταν χαμηλότερα, (56%) και ακόμα πιο χαμηλά γι’ αυτούς που στράφηκαν στον οικογενειακό γιατρό (53%). Ο οικογενειακός γιατρός ή γενικός γιατρός είναι ο GP που παρέχει πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας και ο οποίος πρέπει να εκδώσει το σχετικό παραπεμπτικό, για να υπάρξει πρόσβαση σε γιατρό ειδικότητας στη Μ. Βρετανία.

Τι επισημαίνει ο έλληνας καθηγητής Ψυχιατρικής

Ο Έλληνας καθηγητής ψυχιατρικής του UCL, Αργύρης Στριγγάρης που περιλαμβάνεται κι αυτός μεταξύ των ακαδημαϊκών ηγετών (πρυτάνεων) της πρωτοβουλίας για την ψυχική υγεία και την ευζωία και ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στη συγκεκριμένη μελέτη υπογραμμίζει:

«Απαιτείται περισσότερη δουλειά (έρευνα) για την αξιολόγηση της σοβαρότητας των ψυχικών διαταραχών στους νέους ανθρώπους και φυσικά θα χρειαστεί να σχεδιαστούν με μεγάλη προσοχή οι παρεμβάσεις οι οποίες πρέπει να γίνονται στα πρώιμα στάδια, για να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Επιπλέον, είναι πιθανό διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες και διαφορετικές κοινότητες να αναφέρουν διαφορετικά ψυχικά προβλήματα οπότε η αξιολόγηση και η παρέμβαση πρέπει να είναι εξατομικευμένες. Ο όρος ‘δυσκολίες ψυχικής υγείας’ είναι ιδιαίτερα ευρύς και περιλαμβάνει πληθώρα βιωμάτων τα οποία δεν συνδέονται όλα με ψυχικό νόσημα».

Ο καθηγητής Αργύρης Στριγγάρης και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν αυτή τη μελέτη το καλοκαίρι που μάς πέρασε διαπιστώνοντας ότι για τους ασθενείς που προσήλθαν στο βρετανικό ΕΣΥ για την αντιμετώπιση δύο ψυχικών διαταραχών, της κατάθλιψης και της αγχώδους διαταραχής, η αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας ήταν μικρότερη στις ηλικίες 16-24 ετών σε σύγκριση με την έτερη ηλικιακή ομάδα 25-65 ετών. Ο επικεφαλής καθηγητής τονίζει ότι η ψυχοθεραπεία με συνεδρία δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις νεαρότερες ηλικίες και πως η ψυχιατρική πρέπει να αναπτύξει νέους τρόπους προσέγγισης των ατόμων μικρότερης ηλικίας.

 

 

Πηγη: https://www.insider.gr/

Ερευνητές δημιούργησαν ωάρια από δερματικά κύτταρα

Αν και πολύ πρώιμο στάδιο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι αν καταφέρουν να τελειοποιήσουν τη διαδικασία, θα μπορούσαν να παράσχουν γενετικά συγγενή ωάρια για γυναίκες, που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά λόγω μεγαλύτερης ηλικίας, ασθένειας ή ιατρικής θεραπείας.

Ερευνητές δημιούργησαν ανθρώπινα ωάρια από κύτταρα του δέρματος, αλλάζοντας ενδεχομένως την εξωσωματική γονιμοποίηση για ζευγάρια που δεν έχουν άλλες επιλογές.

Η έρευνα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, αλλά αν οι επιστήμονες καταφέρουν να τελειοποιήσουν τη διαδικασία, θα μπορούσαν να παράσχουν γενετικά συγγενή ωάρια για γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά λόγω μεγαλύτερης ηλικίας, ασθένειας ή ιατρικής θεραπείας. Η ίδια διαδικασία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ωαρίων για ζευγάρια ανδρών του ίδιου φύλου.

«Η μεγαλύτερη ομάδα ασθενών που θα μπορούσαν να ωφεληθούν θα ήταν οι γυναίκες προχωρημένης ηλικίας», δήλωσε ο καθηγητής Shoukhrat Mitalipov, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον στο Πόρτλαντ. «Μια άλλη ομάδα είναι εκείνες που έχουν υποβληθεί σε χημειοθεραπεία, επειδή αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά τους να έχουν βιώσιμα ωάρια».

Ενώ οι γυναίκες αναμένεται να είναι οι κύριοι ωφελούμενοι, τα κύτταρα του δέρματος που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των ωαρίων δεν χρειάζεται να προέρχονται από πιθανές μητέρες. «Χρησιμοποιήσαμε γυναικεία δερματικά κύτταρα σε αυτή τη μελέτη, αλλά θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και δερματικά κύτταρα από άνδρες», δήλωσε ο Mitalipov στον Guardian. «Θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ωάρια για άνδρες, και με αυτόν τον τρόπο, φυσικά, αυτό θα ήταν εφαρμόσιμο σε ζευγάρια του ίδιου φύλου».

Η εργασία βασίζεται στην κλωνοποίηση που πρωτοστάτησε τη δεκαετία του 1990 στο Ινστιτούτο Roslin στη Σκωτία. Μια ομάδα με επικεφαλής τον αείμνηστο Ian Wilmut χρησιμοποίησε πυρήνα σωματικών κυττάρων για να δημιουργήσει την πρόβατο Dolly. Η διαδικασία περιελάμβανε την αφαίρεση του πυρήνα από ένα κύτταρο ενήλικου προβάτου και την τοποθέτησή του σε ένα ωάριο προβάτου, από το οποίο είχε αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας. Το ωάριο που προέκυψε μεταφέρθηκε στην παρένθετη μητέρα της Dolly.

Η ομάδα του Όρεγκον ακολούθησε μια παρόμοια προσέγγιση συλλέγοντας δερματικά κύτταρα από γυναίκες και αφαιρώντας τον πυρήνα. Ο πυρήνας περιέχει τα 46 χρωμοσώματα που φέρουν τα περίπου 20.000 γονίδια, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τον ανθρώπινο γενετικό κώδικα. Κάθε πυρήνας δερματικού κυττάρου τοποθετήθηκε σε ένα υγιές ωάριο δότη από το οποίο είχε αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας.

Η κύρια πρόκληση που αντιμετώπισαν οι επιστήμονες ήταν ότι τα υγιή ανθρώπινα ωάρια περιέχουν μόνο 23 χρωμοσώματα. Τα άλλα 23 φτάνουν στο σπέρμα κατά τη γονιμοποίηση και είναι απαραίτητα για να αναπτυχθεί το γονιμοποιημένο ωάριο σε έμβρυο και τελικά σε μωρό.

Γράφοντας στο Nature Communications, η ομάδα του Όρεγκον περιέγραψε πώς ξεπέρασε το πρόβλημα των χρωμοσωμάτων. Αφού γονιμοποίησαν τα ωάρια με σπέρμα, τα ενεργοποίησαν χρησιμοποιώντας μια ένωση που ονομάζεται ροσκοβιτίνη. Αυτό προκάλεσε τη μετακίνηση περίπου των μισών χρωμοσωμάτων των ωαρίων σε μια δομή που ονομάζεται πολικό σωμάτιο, αφήνοντας τα υπόλοιπα χρωμοσώματα να ζευγαρώσουν με αυτά του σπέρματος.

Σε ένα υγιές, γονιμοποιημένο ανθρώπινο ωάριο, τα 23 χρωμοσώματα της μητέρας ζευγαρώνουν με τα 23 του πατέρα. Αλλά η ομάδα του Όρεγκον διαπίστωσε ότι τα χρωμοσώματα στα ωάριά τους διαχωρίζονταν και ζευγαρώνουν τυχαία. Αυτό οδήγησε σε έμβρυα πρώιμου σταδίου με λάθος αριθμό χρωμοσωμάτων και λάθος ζεύγη χρωμοσωμάτων.

«Αυτά τα μη φυσιολογικά συμπληρώματα χρωμοσωμάτων δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα υγιές μωρό», δήλωσε η καθηγήτρια Paula Amato, επίσης συντάκτρια της μελέτης στο Όρεγκον. Η ομάδα τώρα εργάζεται για να βρει τρόπους να βελτιώσει τη διαδικασία.

Από τα 82 ωάρια που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο του Όρεγκον, λιγότερα από το 10% αναπτύχθηκαν στο στάδιο εκείνο, όπου τα έμβρυα της εξωσωματικής γονιμοποίησης μεταφέρονται συνήθως στη μήτρα της μητέρας. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η διαδικασία δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Κανένα δεν καλλιεργήθηκε πέραν των έξι ημερών.

Ο Mitalipov χαρακτήρισε την όλη εργασία ως «απόδειξη της ιδέας» που έχει περισσότερες προκλήσεις μπροστά της. Η τελειοποίηση της τεχνικής και η επίδειξη της ασφάλειάς της σε ασθενείς θα μπορούσε να διαρκέσει άλλη μια δεκαετία. «Νομίζω ότι θα είναι πιο δύσκολο από ό,τι έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια μέχρι στιγμής, αλλά δεν είναι αδύνατο», είπε.

Άλλοι επιστήμονες επαίνεσαν την ανακάλυψη. Ο καθηγητής Richard Anderson του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου δήλωσε πως «πολλές γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια επειδή έχουν χάσει τα ωάριά τους, κάτι που μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης θεραπείας μετά από καρκίνο. Η ικανότητα δημιουργίας νέων ωαρίων θα ήταν μια σημαντική πρόοδος. Θα υπάρξουν πολύ σημαντικές ανησυχίες για την ασφάλεια, αλλά αυτή η μελέτη είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση της βοήθειας πολλών γυναικών να αποκτήσουν τα δικά τους γενετικά παιδιά».

Ο καθηγητής Ying Cheong του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον σημείωσε πως «στην πράξη, οι κλινικοί γιατροί βλέπουν όλο και περισσότερους ανθρώπους που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δικά τους ωάρια, συχνά λόγω ηλικίας ή ιατρικών παθήσεων. Ενώ αυτό είναι ακόμη πολύ πρώιμο εργαστηριακό έργο, στο μέλλον θα μπορούσε να μεταμορφώσει τον τρόπο που κατανοούμε τη στειρότητα και την αποβολή και ίσως μια μέρα να ανοίξει την πόρτα στη δημιουργία κυττάρων που μοιάζουν με ωάρια ή σπερματοζωάρια για όσους δεν έχουν άλλες επιλογές».

Ο καθηγητής πολικό σωμάτιο του Πανεπιστημίου του Χαλ επισήμανε ότι η επιστήμη είναι «εντυπωσιακή», αλλά τόνισε την ανάγκη για «ανοιχτό διάλογο» με το κοινό σχετικά με τις εξελίξεις στην αναπαραγωγική έρευνα. «Εξελίξεις σαν κι αυτή μας εντυπώνουν την ανάγκη για ισχυρή διακυβέρνηση, για να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να χτιστεί η εμπιστοσύνη του κοινού», είπε χαρακτηριστικά.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Γονίδιο DIORA1: Νέες προοπτικές για τις ρευματικές νόσους

Αυτοάνοσες ρευματικές νόσοι: Οι ερευνητές τονίζουν ότι το επόμενο στάδιο είναι να μελετήσουν πώς το DIORA1 επηρεάζει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μια νέα μελέτη έρχεται να φωτίσει τον ρόλο ενός γονιδίου που συνδέεται με ρευματικές αυτοάνοσες νόσους — του DIORA1 (FAM167A) — και τον τρόπο με τον οποίο ελέγχει την κίνηση των κυττάρων. Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει δρόμους για βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών που διέπουν παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο λύκος και η νόσος Sjögren.

Η ταυτότητα του DIORA1 και το μυστήριο της λειτουργίας του

Παρά το γεγονός ότι είχε εντοπιστεί πως το DIORA1 σχετίζεται με ρευματικές νόσους, μέχρι πρόσφατα η λειτουργία του στο κύτταρο παρέμενε ασαφής. Ερευνητές από το Karolinska Institutet και το Πανεπιστήμιο Linköping κατάφεραν να αποκαλύψουν ότι το DIORA1 παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της κινητικότητας των κυττάρων, αλληλεπιδρώντας στενά με μια οικογένεια πρωτεϊνών γνωστών ως MRCK κινάσες.

Οι MRCK κινάσες είναι ένζυμα που ρυθμίζουν τη δομή του κυττάρου — τον «σκελετό» του — και τη δυνατότητά του να κινείται. Η έρευνα έδειξε πως το DIORA1 δένει με αυτές τις κινάσες και επηρεάζει τη δράση τους, επηρεάζοντας, συνεπώς, τη δομή και την κινητικότητα του κυττάρου.

Πειράματα και ευρήματα

Οι επιστήμονες ξεκίνησαν με τεχνικές προστασίας εγγύτητας πρωτεϊνών (proximity proteomics) για να καθορίσουν ποιες πρωτεΐνες βρίσκονται κοντά στο DIORA1 μέσα στο κύτταρο. Έπειτα, επιβεβαίωσαν τη σύνδεσή του με τις MRCK κινάσες και ανίχνευσαν τα σημεία επαφής τους.

Με τη χρήση της τεχνολογίας CRISPR, μάλιστα, μείωσαν την έκφραση του DIORA1 σε ανθρώπινα κύτταρα και παρατήρησαν ότι αλλάζει ο τρόπος που εκφράζονται άλλα γονίδια και πρωτεΐνες που σχετίζονται με την κινητικότητα. Επιπλέον, τα κύτταρα με μειωμένο DIORA1 εμφάνισαν αυξημένη ικανότητα “εισβολής” στο περιβάλλον τους — δηλαδή, να διασπώνται και να κινούνται πιο εύκολα.

Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι, όταν το DIORA1 λειτουργεί σωστά, ελέγχει «πόσο πολύ» μπορούν να κινηθούν τα κύτταρα — μια ρύθμιση που μπορεί να είναι κρίσιμη σε νόσους όπου η φλεγμονή και η αυτοάνοση επίθεση δημιουργούν υπερκινητικότητα ή αφύσικες μετακινήσεις κυττάρων.

Ποιες είναι οι συνέπειες για τις ρευματικές νόσους

Η σύνδεση του DIORA1 με τη ρύθμιση της κινητικότητας των κυττάρων προσφέρει σημαντικά στοιχεία για το πώς αναπτύσσονται οι ρευματικές νόσοι:

  • Σε παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ο λύκος, τα ανοσοκύτταρα συχνά «εισβάλλουν» σε ιστούς που κανονικά δεν θα έπρεπε. Εάν το DIORA1 ελέγχει το πόσο εύκολα μπορούν τα κύτταρα να κινηθούν, τότε οι δυσλειτουργίες του μπορούν να ενισχύσουν αυτή την παθολογική μετακίνηση.

  • Θεραπείες που στοχεύουν την αλληλεπίδραση DIORA1 – MRCK κινάσες μπορεί να περιορίσουν την υπερβολική κινητικότητα κυττάρων και τη φλεγμονή στους ιστούς.

  • Επιπλέον, αν κατανοήσουμε πώς το DIORA1 ρυθμίζει αυτές τις κινητικές διαδικασίες, θα μπορούμε να σχεδιάσουμε φάρμακα που να επαναφέρουν την ισορροπία — δηλαδή να επιτρέπουν στα κύτταρα να κινηθούν όταν είναι απαραίτητο (π.χ. για ανοσολογική ανταπόκριση), αλλά να αποτρέπουν την ανεξέλεγκτη «εισβολή».

Προοπτικές και επόμενα βήματα

Οι ερευνητές τονίζουν ότι το επόμενο στάδιο είναι να μελετήσουν πώς το DIORA1 επηρεάζει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα, όχι μόνο μεμονωμένα κύτταρα. Στο πλαίσιο αυτό, σχεδιάζονται μελέτες σε ποντίκια που θα «αποκλείουν» (knockout) το γονίδιο DIORA1, ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η συνολική επίδρασή του σε όργανα και ιστούς.

Επίσης, συνεργάτες από το Linköping ανέλαβαν τη μοντελοποίηση της δομής των πρωτεϊνών, για να κατανοηθεί καλύτερα η αλληλεπίδραση DIORA1 – MRCK στο μοριακό επίπεδο. Οι εφαρμογές αυτών των ευρημάτων μπορεί να είναι ουσιώδεις: από νέες θεραπείες για αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, μέχρι βιοδείκτες που θα επιτρέπουν την πρώιμη ανίχνευση και παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/