Ροή

Πως θα εφαρμοστεί η Γονιδιωματική Ιατρική στο Ελληνικό σύστημα Υγείας

Πώς πέτυχε η Αυστραλία
Το παράδειγμα της Αυστραλίας στη γονιδιωματική, τους κύριους παράγοντες
επιτυχίας του και τις πιθανότητες να εφαρμοστεί η γονιδιωματική ιατρική στο
ελληνικό σύστημα υγείας, παρουσίασε ο καθηγητής Ιωάννης Χριστοδούλου,
Director, Genomic Medicine Theme, Murdoch Children’s Research Institute,
Melbourne, Victoria, Australia στην εισαγωγική ομιλία του στο 6ο Διεθνές
Συνέδριο για τις Σπάνιες Παθήσεις. Όπως ανέφερε, το υπουργείο Υγείας της
Αυστραλίας χρηματοδότησε αρχικά το έργο “Australian Genomics”, το οποίο
τελικά έλαβε σε μια περίοδο 10 ετών περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια.
Αυτό επέτρεψε να δημιουργηθούν δίκτυα με επιστήμονες, ερευνητές και
εφευρέτες, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του τοπίου και
στην καθοδήγηση της πολιτικής.
Το Μοντέλο της Αυστραλίας (Australian Genomics)
Mέσω της συμμαχίας Australian Genomics, υλοποιήθηκε ένα δεκαετές ερευνητικό
πρόγραμμα με στόχο να αποδείξει σε εθνικό επίπεδο τα οφέλη της πρόσβασης
στις γονιδιωματικές τεχνολογίες. Το πρόγραμμα εστίασε στην οικονομική
αποδοτικότητα, στον εντοπισμό των εμποδίων εφαρμογής και στην ενίσχυση
της μεταφραστικής έρευνας. Δύο εμβληματικά προγράμματα αναδεικνύουν τη
σημασία αυτής της προσέγγισης:
1. Mackenzie’s Mission: Ένα πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου φορέων σε
ζευγάρια για 1.300 γονίδια ασθενειών. Διαπιστώθηκε ότι 1 στα 50 ζευγάρια
διατρέχει αυξημένο κίνδυνο να αποκτήσει παιδί με σοβαρή γενετική διαταραχή,
συχνά πέρα από τις τρεις συνήθεις παθήσεις (κυστική ίνωση, εύθραυστο Χ,
μυϊκή δυστροφία).
2. Πιλοτικό Πρόγραμμα Νεογνικού Ελέγχου: Εξετάστηκαν 1.000 βρέφη για
600 σοβαρές καταστάσεις πρώιμης έναρξης που διαθέτουν θεραπευτική επιλογή.
Η τεχνολογία επέτρεψε αποτελέσματα σε μόλις 2 εβδομάδες, εντοπίζοντας
περιπτώσεις που δεν θα ανιχνεύονταν με τα κλασικά προγράμματα νεογνικού
ελέγχου, επιτρέποντας στοχευμένη θεραπεία και πρόληψη.
Προτάσεις για τον Μετασχηματισμό στην Ελλάδα
Για την αναβάθμιση της φροντίδας των σπανίων παθήσεων στην Ελλάδα,
προτείνονται τα εξής κρίσιμα βήματα: Ενίσχυση και ενσωμάτωση των
τεχνολογιών γονιδιωματικής αλληλούχισης στο εθνικό σύστημα υγείας.
Ανάπτυξη προγραμμάτων νεογνικού ελέγχου με ηθικά τεκμηριωμένο τρόπο.
Υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, όπως η πρωτεομική και η αλληλούχιση RNA (RNA
sequencing), για την ενίσχυση της διαγνωστικής ακρίβειας. Εφαρμογή Τεχνητής
Νοημοσύνης (AI) και μηχανικής μάθησης σε συνδυασμό με τους ηλεκτρονικούς
ιατρικούς φακέλους για ακριβέστερη διάγνωση και θεραπεία. Προετοιμασία για τις
αναδυόμενες θεραπείες, όπως η επαναχρησιμοποίηση φαρμάκων ή οι προηγμένες
γονιδιακές θεραπείες. Ο τελικός στόχος πρέπει να είναι ένα σύστημα υγείας που
διέπεται από τις αρχές των 4P: Nα είναι Προγνωστικό (Predictive), Προληπτικό
(Preventive), Εξατομικευμένο (Personalized) και Συμμετοχικό (Participatory).
Ο καθηγητής επεσήμανε ότι για να υπάρξει επιτυχής μεταφορά τεχνογνωσίας
από την Αυστραλία στην Ελλάδα, θα πρέπει να προσδιοριστούν οι κρίσιμοι
παράγοντες επιτυχίας και οι απαραίτητες αλλαγές στην εθνική πολιτική υγείας για
τον πλήρη γονιδιωματικό μετασχηματισμό του συστήματος.

 

 

Πηγη:HealthDaily

«Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή»: Επιστημονικές εξελίξεις, Ηθικές και Νομικές προεκτάσεις

Εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Keele
Επτά εκατομμύρια παιδιά έχουν γεννηθεί παγκοσμίως με την ιατρικώς
υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Οι αριθμοί διαφέρουν από χώρα σε χώρα,
ανάλογα με τις δυνατότητες που δίνει η νομοθεσία και η πρόοδος της επιστήμης.
40.000 κύκλοι υποβοήθησης και 6.000 γεννήσεις λαμβάνουν χώρα ετησίως
στην Ελλάδα. Επίσης, το διακεκριμένο επιστημονικό δυναμικό της χώρας, σε
συνδυασμό με τις εκτεταμένες επενδύσεις σε ιατρική τεχνολογία και υποδομές
αιχμής, καθιστούν την Ελλάδα έναν παγκόσμιο προορισμό αριστείας στην
αναπαραγωγική ιατρική. Σε μια πρωτοβουλία που επαναπροσδιορίζει τον
ρόλο του σύγχρονου Πανεπιστημίου ως φορέα κοινωνικού διαλόγου, το νέο
παράρτημα του δημόσιου Βρετανικού Πανεπιστήμιου Keele στην Ελλάδα
συνέχισε τον επιτυχημένο κύκλο ανοιχτών συζητήσεων “Reflections”, θέτοντας
στο επίκεντρο το ζήτημα της Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Η εκδήλωση,
που πραγματοποιήθηκε με τη στρατηγική συνεργασία της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς
Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, συγκέντρωσε διακεκριμένους επιστήμονες από
την Ελλάδα και το εξωτερικό, ακαδημαϊκούς, νομικούς, φιλοσόφους, θεολόγους
και εξειδικευμένους δικηγόρους, φωτίζοντας τις σύνθετες ηθικές προκλήσεις
και τις νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως οι συναινέσεις των δοτών, η προστασία των
υπογόνιμων ατόμων και τα θέματα της παρένθετης μητρότητας. Το πλαίσιο του
προβληματισμού έθεσε η Ισμήνη Κριάρη, Κοσμήτωρ της Σχολής Ανθρωπιστικών
και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Keele και Πρόεδρος της Εθνικής
Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Η κ. Κριάρη προχώρησε σε
μια διεισδυτική σύγκριση των ευρωπαϊκών μοντέλων, συνδέοντας τη νομοθεσία
με τη θρησκευτική και πολιτισμική κληρονομιά κάθε χώρας. Όπως εξήγησε, στις
χώρες με προτεσταντική παράδοση, όπως η Σουηδία, η Νορβηγία και η Μεγάλη
Βρετανία, κυριαρχεί μια φιλοσοφία απόλυτης διαφάνειας που επιβάλλει τον
«επώνυμο δότη», ώστε το παιδί να γνωρίζει την καταγωγή του. Αντίθετα, στην
Ελλάδα, όπως και σε άλλες μεσογειακές χώρες, η υπογονιμότητα παραμένει ένα
ιδιότυπο κοινωνικό ταμπού. Παρά την παραδοσιακή εξωστρέφεια του Έλληνα,
ο οποίος συζητά ανοιχτά για κάθε άλλη ιατρική περιπέτεια ή θεραπεία, το θέμα
της αναπαραγωγής καλύπτεται από μια «απόλυτη δυσκολία» παραδοχής και
δήλωσης της αλήθειας στα παιδιά που γεννιούνται από δότη.

 

Πηγη:HealthDaily

Γιατροί στα μικρά νησιά: Νέο πακέτο με 2.100 ευρώ, στέγη και μετακινήσεις

Η 2η ΥΠΕ ενεργοποιεί νέα πρόσκληση γιατρών του ΕΣΥ για ενίσχυση νησιωτικών μονάδων υγείας, προσφέροντας ειδική αποζημίωση 2.100 ευρώ, κάλυψη εξόδων και πρόσθετο πλέγμα κινήτρων για τις πιο δύσκολες περιοχές του Αιγαίου.

 

Η 2η ΥΠΕ Πειραιώς και Αιγαίου ανοίγει νέο κύκλο κινητοποίησης για την ενίσχυση των νησιωτικών μονάδων υγείας, καλώντας γιατρούς του ΕΣΥ από όλη τη χώρα να μετακινηθούν σε δομές του Αιγαίου με ειδική αποζημίωση 2.100 ευρώ, πλήρη κάλυψη μετακίνησης και διαμονής. Παράλληλα, «τρέχει» και ξεχωριστή οικονομική ενίσχυση 1.500 ευρώ τον μήνα για γιατρούς που υπηρετούν σε μικρά νησιά κάτω των 4.000 κατοίκων.

Η απόφαση να ανοίξει εκ νέου η διαδικασία ενίσχυσης των νησιωτικών δομών υγείας δεν ήρθε τυχαία. Η 2η ΥΠΕ Πειραιώς και Αιγαίου ανάρτησε ανακοίνωση με τίτλο «Νέα ισχυρά κίνητρα για ιατρούς – Ενίσχυση των νησιωτικών δομών υγείας», σηματοδοτώντας μια νέα προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα διαχρονικά κενά σε Κέντρα Υγείας, Περιφερειακά Ιατρεία και άλλες μονάδες των νησιών. Η παρέμβαση στηρίζεται στο άρθρο 63 του ν. 5129/2024, που έχει ήδη ενεργοποιηθεί για τις μετακινήσεις ιατρικού προσωπικού στις δομές της 2ης ΥΠΕ.

Πίσω από την επίσημη πρόσκληση βρίσκεται ένα χρόνιο και απολύτως συγκεκριμένο πρόβλημα: η υγειονομική κάλυψη των μικρών και απομακρυσμένων νησιών εξακολουθεί να εξαρτάται από προσωρινές μετακινήσεις, εσωτερικές ανακατανομές προσωπικού και συχνά από την προσωπική διάθεση των γιατρών να σηκώσουν ένα δυσανάλογο βάρος. Η τουριστική περίοδος, οι αυξημένες ανάγκες των κατοίκων και οι δυσκολίες πρόσβασης στις νησιωτικές περιοχές μετατρέπουν κάθε κενή θέση σε κρίσιμο επιχειρησιακό ζήτημα για το ΕΣΥ.

Η δράση αφορά τα Κέντρα Υγείας και Περιφερειακά Ιατρεία σε: Τήνο, Καρλόβασι, Μύκονο, Ίο, Μήλο, Αμοργό, Πάτμο, Γαλατά, Αίγινα, Πάρο, Άνδρο, Σύμη, Κέα, Σίφνο, Μεγίστη, Λειψούς, Δονούσα, Σχοινούσα, Τήλο, Σέριφο, Φολέγανδρο, Ανάφη, Σίκινο, Νίσυρο, Αγαθονήσι, Χάλκη, Κύθνο, Ηράκλεια, Φούρνους και Σπέτσες.

Τι προβλέπει το πακέτο των 2.100 ευρώ

Το πρώτο και πιο άμεσο κίνητρο είναι η ειδική αποζημίωση των 2.100 ευρώ για έναν μήνα, πέραν των υπόλοιπων πρόσθετων αμοιβών και παροχών που ήδη δικαιούνται οι γιατροί. Η 2η ΥΠΕ έχει ήδη αναρτήσει από τον Ιούνιο του 2025 σχετική ενημέρωση για την εφαρμογή της διάταξης, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για ειδική αποζημίωση που συνδέεται με μετακίνηση ιατρικού προσωπικού για την κάλυψη έκτακτων υπηρεσιακών αναγκών.

Στην πράξη, το πακέτο δεν περιορίζεται στο καθαρό ποσό της αποζημίωσης. Το μοντέλο που ενεργοποιείται για τις νησιωτικές μετακινήσεις περιλαμβάνει πλήρη κάλυψη εξόδων μετάβασης και επιστροφής, κάλυψη διαμονής και ημερήσια αποζημίωση εκτός έδρας. Με άλλα λόγια, το κράτος επιχειρεί να μειώσει όχι μόνο το οικονομικό κόστος για τον γιατρό, αλλά και το πρακτικό ρίσκο μιας προσωρινής μετακίνησης σε νησιωτική μονάδα με αυξημένες απαιτήσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: η κάλυψη των νησιών δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στο φιλότιμο. Χρειάζεται και οργανωμένο οικονομικό αντιστάθμισμα.

Η πρόσκληση απευθύνεται σε γιατρούς νοσοκομείων του ΕΣΥ από όλη την επικράτεια, οι οποίοι καλούνται να συμμετάσχουν στην ενίσχυση μονάδων υγείας της αρμοδιότητας της 2ης ΥΠΕ. Πρόκειται για μια προσπάθεια που επιχειρεί να κινητοποιήσει υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό, αντί να περιμένει μόνο από νέες προκηρύξεις να λύσουν το πρόβλημα των ελλείψεων. Σε διοικητικό επίπεδο, αυτό μεταφράζεται σε ταχύτερη αντίδραση. Σε επιχειρησιακό επίπεδο, όμως, παραμένει μια λύση ανάγκης και όχι οριστικής στελέχωσης.

Η ξεχωριστή ενίσχυση των 1.500 ευρώ για τα πολύ μικρά νησιά

Παράλληλα με το σχήμα των μετακινήσεων, η 2η ΥΠΕ έχει αναρτήσει και ξεχωριστή ανακοίνωση για την οικονομική ενίσχυση ιατρών μονάδων υγείας μικρών νησιών. Στην επίσημη σελίδα της, στις 13 Μαρτίου 2026, αναφέρεται ρητά ότι πρόκειται για δωρεά του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος Στέλιος Χατζηιωάννου, με στόχο την οικονομική στήριξη γιατρών που υπηρετούν σε νησιά της χώρας με πληθυσμό κάτω των 4.000 κατοίκων. Η ίδια η 2η ΥΠΕ σημειώνει ότι περισσότερες πληροφορίες για τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις θα ανακοινωθούν ξεχωριστά.

Από την πλευρά του, το Ίδρυμα Στέλιος Χατζηιωάννου ανακοίνωσε στις 5 Μαρτίου ότι η δωρεά ανέρχεται συνολικά σε 10 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2026-2032 και προβλέπει καθαρή μηνιαία οικονομική ενίσχυση 1.500 ευρώ, για 12 μήνες τον χρόνο, σε 80 γιατρούς που υπηρετούν σε 47 μικρά νησιά της Ελλάδας. Εδώ μιλάμε για διαφορετική φιλοσοφία: όχι τόσο για βραχυπρόθεσμη μετακίνηση, όσο για κίνητρο παραμονής ή σταθερής υπηρεσίας σε ιδιαίτερα ευάλωτες και δυσπρόσιτες περιοχές.

Ενδεικτικά τα νησιά ενίσχυσης είναι: Αγκίστρι, Αντικύθηρα, Πόρος, Σπέτσες, Ύδρα, Άγιος Ευστράτιος, Ψαρά, Οινούσσες, Ανάφη, Σίκινος, Φολέγανδρος, Αγαθονήσι, Αστυπάλαια, Λειψοί, Αρκιοί, Κάσος, Κέα, Κύθνος, Νίσυρος, Κίμωλος, Σέριφος, Σίφνος, Δονούσα, Ηρακλειά, Κουφονήσια, Σχοινούσα, Αντίπαρος, Μεγίστη, Τήλος, Χάλκη, Φούρνοι Κορσεών, Ψέριμος, Θηρασιά, Θύμαινα, Σύμη, Αμοργός και Ίος.

Αυτό είναι ίσως και το πιο ουσιαστικό σημείο της νέας παρέμβασης. Το κράτος προσπαθεί να καλύψει τις άμεσες τρύπες με το σχήμα των μετακινήσεων και το Ίδρυμα επιχειρεί να ενισχύσει τη μονιμότερη παρουσία γιατρών στα πολύ μικρά νησιά. Οι δύο κινήσεις δεν είναι ταυτόσημες, αλλά συμπληρωματικές. Η μία απαντά στο “ποιος θα πάει τώρα”. Η άλλη στο “ποιος θα μείνει”.

Γιατί τα νησιά μένουν ακάλυπτα παρά τα κίνητρα

Το ερώτημα, βέβαια, δεν είναι μόνο πόσα χρήματα δίνονται, αλλά γιατί χρειάζονται συνεχώς νέα κίνητρα για να καλυφθούν αυτονόητες ανάγκες. Η απάντηση είναι σύνθετη. Στα μικρά νησιά, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο μισθός. Είναι η στέγη, η ακρίβεια, η απομόνωση, η ελλιπής υποστήριξη δεύτερης γραμμής, η επαγγελματική εξουθένωση και η δυσκολία να χτίσει κάποιος μακροπρόθεσμο οικογενειακό και επαγγελματικό σχέδιο ζωής.

Γι’ αυτό και η ύπαρξη πρόσθετων κινήτρων από δήμους και περιφέρειες, όπως στέγαση, σίτιση ή άλλες διευκολύνσεις, έχει ιδιαίτερη σημασία. Η ίδια η 2η ΥΠΕ έχει αναπτύξει ειδική ενότητα «Κίνητρα Ιατρών» στον ιστότοπό της, ακριβώς επειδή το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με ένα οριζόντιο χρηματικό μπόνους. Χρειάζεται ένα τοπικό πλέγμα διευκολύνσεων που να κάνει τη μετακίνηση ή την παραμονή βιώσιμη.

Με αυτό το δεδομένο, τα 2.100 ευρώ τον μήνα για μετακίνηση και τα 1.500 ευρώ για τα μικρά νησιά δεν πρέπει να διαβαστούν ως απλή «παροχή». Είναι εργαλεία επιβίωσης ενός ήδη πιεσμένου συστήματος. Η ουσία βρίσκεται στο αν θα καταφέρουν να αλλάξουν πραγματικά τους όρους στελέχωσης ή αν θα λειτουργήσουν απλώς ως προσωρινές βαλβίδες εκτόνωσης κάθε φορά που οι ελλείψεις οξύνονται.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Μελέτη στο Science βάζει τα γονίδια στο επίκεντρο της μακροζωίας

Νέα επιστημονική εργασία στο Science επαναφέρει με ένταση τη συζήτηση για τη μακροζωία, υποστηρίζοντας ότι η γενετική μπορεί να εξηγεί περίπου το μισό της διακύμανσης στη διάρκεια ζωής, όταν απομονώνονται καλύτερα οι εξωτερικές αιτίες θανάτου.

Νέα μελέτη στο Science αμφισβητεί την παλαιότερη εκτίμηση ότι η γενετική παίζει σχετικά περιορισμένο ρόλο στη μακροζωία και υποστηρίζει ότι, όταν απομονώνονται καλύτερα οι εξωτερικοί παράγοντες θνησιμότητας, η κληρονομικότητα της ανθρώπινης διάρκειας ζωής μπορεί να φτάνει περίπου το 50%.

Η εργασία με τίτλο Heritability of intrinsic human life span is about 50% when confounding factors are addressed δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2026 και επιχειρεί να επανατοποθετήσει τη συζήτηση για το τι καθορίζει τη διάρκεια ζωής. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι προηγούμενες μελέτες πιθανόν υποεκτιμούσαν τον γενετικό ρόλο, επειδή δεν διαχώριζαν επαρκώς τους θανάτους από εξωγενείς παράγοντες, όπως τα ατυχήματα ή οι λοιμώξεις, από τις πιο «ενδογενείς» διαδικασίες γήρανσης.

Τι αλλάζει σε σχέση με όσα πιστεύαμε μέχρι σήμερα

Για χρόνια, οι πιο διαδεδομένες εκτιμήσεις τοποθετούσαν την κληρονομικότητα της διάρκειας ζωής περίπου στο 20%-25%, ενώ ορισμένες νεότερες αναλύσεις είχαν κατεβάσει το ποσοστό ακόμη χαμηλότερα. Η νέα μελέτη υποστηρίζει ότι αυτή η εικόνα ήταν πιθανώς ατελής, ακριβώς επειδή στο τελικό αποτέλεσμα «αναμειγνύονταν» αιτίες θανάτου που δεν σχετίζονται άμεσα με τη βιολογική γήρανση. Όταν αυτοί οι συγχυτικοί παράγοντες λαμβάνονται καλύτερα υπόψη, η γενετική συμβολή φαίνεται να αυξάνεται σημαντικά.

Η διατύπωση, πάντως, χρειάζεται προσοχή. Η μελέτη δεν λέει ότι τα γονίδια «καθορίζουν απόλυτα» το πόσα χρόνια θα ζήσει κάθε άνθρωπος. Λέει ότι μπορούν να εξηγούν περίπου το 50% της διακύμανσης στη διάρκεια ζωής σε επίπεδο πληθυσμού, όταν αναλύεται η ενδογενής διάρκεια ζωής και περιορίζονται όσο γίνεται οι εξωγενείς επιδράσεις. Πρόκειται για μια σημαντική αλλά πιο τεχνική διαφορά, η οποία αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παρουσιαστεί το εύρημα δημόσια.

Πάνω σε ποια δεδομένα βασίστηκε η ανάλυση

Η ανάλυση αξιοποίησε, μεταξύ άλλων, στοιχεία από δίδυμους στη Σουηδία, πληθυσμιακά δεδομένα από τη Δανία και οικογένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες με έντονη παρουσία υπεραιωνόβιων μελών. Η πολυεπίπεδη αυτή προσέγγιση έδωσε στους ερευνητές τη δυνατότητα να συγκρίνουν διαφορετικά ιστορικά, κοινωνικά και υγειονομικά περιβάλλοντα, αναζητώντας πιο σταθερά σήματα κληρονομικότητας στη διάρκεια ζωής.

Σύμφωνα με την εργασία, μεγάλο μέρος της μεθοδολογικής καινοτομίας βρίσκεται ακριβώς στην προσπάθεια να διαχωριστεί η «intrinsic» διάρκεια ζωής από θανάτους που προκύπτουν από εξωτερικά αίτια. Αυτή η διόρθωση εξηγεί γιατί η νέα εκτίμηση απομακρύνεται τόσο έντονα από τις παλαιότερες. Οι συγγραφείς θεωρούν ότι, χωρίς αυτόν τον καθαρισμό του σήματος, ο γενετικός ρόλος μοιάζει μικρότερος απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

Η ιδέα της “γενετικής οροφής”

Το εύρημα αυτό ενισχύει την ιδέα ότι κάθε άνθρωπος ενδέχεται να έχει ένα βιολογικό δυναμικό μακροζωίας που σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με το γενετικό του υπόβαθρο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο τρόπος ζωής είναι αδιάφορος, αλλά ότι ενδέχεται να λειτουργεί περισσότερο ως τροποποιητής της πορείας και όχι ως απόλυτος αρχιτέκτονας του τελικού ορίου. Η μελέτη ουσιαστικά μεταφέρει το βάρος της συζήτησης από το «τι κάνουμε» μόνο, στο «με τι βιολογικό υπόστρωμα ξεκινάμε».

Σε αυτή τη βάση, οι συγγραφείς εκτιμούν ότι οι συνήθειες, όπως η διατροφή, η άσκηση ή το κάπνισμα, μπορούν πράγματι να επηρεάσουν τη διάρκεια ζωής, αλλά όχι απεριόριστα. Μπορούν να βελτιώσουν ή να επιβαρύνουν την πορεία της υγείας, να καθυστερήσουν ή να επιταχύνουν την εμφάνιση νοσημάτων, αλλά δεν φαίνεται να αναιρούν πλήρως τα όρια που θέτει η βιολογική κληρονομικότητα, ειδικά όταν μιλάμε για ακραία μακροζωία. Αυτή είναι η κεντρική λογική της μελέτης, όχι ότι ο τρόπος ζωής «δεν μετρά».

Δεν έχουν όλα τα αίτια θανάτου την ίδια γενετική βαρύτητα

Ένα ακόμη ενδιαφέρον σημείο είναι ότι η γενετική επίδραση δεν φαίνεται να είναι ίδια για όλες τις αιτίες θανάτου. Η μελέτη αναφέρει ότι ορισμένες καταστάσεις, όπως η άνοια, δείχνουν ισχυρότερη γενετική βάση, ενώ άλλες, όπως ο καρκίνος, εμφανίζουν πιο σύνθετη και λιγότερο άμεση κληρονομική επιρροή. Αυτό υποδηλώνει ότι η γενετική της μακροζωίας δεν είναι ένας ενιαίος μηχανισμός, αλλά ένα μωσαϊκό διαφορετικών βιολογικών διαδρομών.

Η παρατήρηση αυτή έχει σημασία και για την ιατρική της γήρανσης. Αν η μακροζωία και η ευαλωτότητα σε συγκεκριμένες νόσους συνδέονται με διαφορετικά γενετικά μοτίβα, τότε η μελλοντική έρευνα ίσως μπορέσει να εντοπίσει πιο στοχευμένα μοριακά μονοπάτια που ευνοούν όχι μόνο τα περισσότερα χρόνια ζωής, αλλά και τα περισσότερα υγιή χρόνια ζωής. Αυτό είναι και ένα από τα σημεία που καθιστούν τη μελέτη σημαντική για τη γηριατρική και τη δημόσια υγεία.

Τι δεν πρέπει να παρεξηγηθεί

Παρά το ισχυρό μήνυμα για τη γενετική, οι ερευνητές δεν ακυρώνουν τη σημασία του τρόπου ζωής. Αντιθέτως, αναγνωρίζουν ότι οι συμπεριφορές υγείας επηρεάζουν ουσιαστικά την ποιότητα ζωής, τη νοσηρότητα και την πιθανότητα εμφάνισης χρόνιων ασθενειών. Η νέα εκτίμηση δεν σημαίνει ότι η υγιεινή ζωή είναι δευτερεύουσα, αλλά ότι ίσως δεν αρκεί από μόνη της για να εξηγήσει την ακραία μακροζωία ή τις μεγάλες διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους.

Υπάρχουν και σαφείς περιορισμοί. Τα δεδομένα αφορούν κυρίως πληθυσμούς βόρειας ευρωπαϊκής καταγωγής και βασίζονται σε σύνθετα στατιστικά μοντέλα, άρα τα συμπεράσματα δεν μεταφέρονται αυτόματα σε κάθε πληθυσμό ή σε κάθε κοινωνικό πλαίσιο. Επιπλέον, η «κληρονομικότητα» ως μέγεθος δεν είναι σταθερή φυσική σταθερά. Εξαρτάται από το περιβάλλον, από τις συνθήκες θνησιμότητας και από τη δομή του πληθυσμού που μελετάται.

Γιατί η μελέτη τραβά τόσο μεγάλο ενδιαφέρον

Η νέα εκτίμηση ανεβάζει τη μακροζωία πιο κοντά σε άλλα σύνθετα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που έχουν ισχυρή γενετική συμβολή. Αυτό σημαίνει ότι η αναζήτηση γονιδίων και βιολογικών μηχανισμών που συνδέονται με τη μεγάλη διάρκεια ζωής μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο χρήσιμη για την ιατρική απ’ όσο θεωρούσε μέχρι τώρα μέρος της επιστημονικής κοινότητας. Αν η γενετική συμβολή είναι πράγματι τόσο μεγάλη, τότε η βιολογία της γήρανσης ίσως κρύβει περισσότερες δυνατότητες παρέμβασης απ’ όσες πιστεύαμε.

Το πιο ισορροπημένο συμπέρασμα, λοιπόν, δεν είναι ότι «όλα είναι γραμμένα στο DNA», αλλά ότι η βιολογική προδιάθεση φαίνεται να παίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο απ’ όσο είχαμε μάθει να πιστεύουμε. Ο τρόπος ζωής παραμένει κρίσιμος για την υγεία και τη λειτουργικότητα, αλλά η ακραία μακροζωία ίσως είναι, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, θέμα κληρονομικής αρχιτεκτονικής.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Πώς το μικροβίωμα μπορεί να αλλάξει το μέλλον της ιατρικής

Το ανθρώπινο μικροβίωμα δεν θεωρείται πλέον ένας απλός βοηθός της πέψης, αλλά ένας κρίσιμος ρυθμιστής της υγείας και της νόσου. Καθώς η επιστήμη αποκαλύπτει τον ρόλο του στον μεταβολισμό, τη φλεγμονή και την ανταπόκριση στα φάρμακα, ανοίγει ο δρόμος για μια πιο ακριβή εξατομικευμένη ιατρική.

Η ιατρική μπαίνει σε μια νέα εποχή, στην οποία η γενετική από μόνη της δεν αρκεί για να εξηγήσει γιατί δύο άνθρωποι με παρόμοιο βιολογικό προφίλ δεν ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο στην ίδια θεραπεία. Όλο και περισσότερα δεδομένα δείχνουν ότι το ανθρώπινο μικροβίωμα, αυτό το πολύπλοκο οικοσύστημα μικροοργανισμών που ζει κυρίως στο έντερο, μπορεί να αποτελέσει έναν από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες για το μέλλον της πραγματικά εξατομικευμένης ιατρικής.

Από την πέψη στη συνολική ρύθμιση της υγείας

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το μικροβίωμα παρουσιαζόταν κυρίως ως ένας σύμμαχος της πέψης. Σήμερα, η εικόνα αυτή έχει αλλάξει ριζικά. Οι επιστήμονες το αντιμετωπίζουν πλέον ως ένα δυναμικό βιολογικό σύστημα που επηρεάζει τον μεταβολισμό, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, τη φλεγμονή και, ενδεχομένως, την εμφάνιση ή την πορεία πολλών νοσημάτων.

Ακόμη πιο κρίσιμο είναι το γεγονός ότι το μικροβίωμα φαίνεται να επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός ανταποκρίνεται στα φάρμακα. Αυτό σημαίνει ότι δεν εξετάζουμε πλέον μόνο τον ασθενή και τη νόσο του, αλλά και το μικροβιακό περιβάλλον μέσα στο οποίο δρα κάθε θεραπεία.

Το “κρυφό στρώμα” πληροφορίας που λείπει από την κλασική ιατρική

Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η βιολόγος Αλεξάνδρα Σταυροπούλου και ο Θάνος Δημόπουλος, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής και τέως Πρύτανης του ΕΚΠΑ, επισημαίνουν ότι η εξατομικευμένη ιατρική στηρίχθηκε έως σήμερα κυρίως στη μελέτη του ανθρώπινου γονιδιώματος.

Η λογική ήταν σαφής: αν οι γιατροί εντοπίσουν μεταλλάξεις ή βιολογικούς δείκτες που συνδέονται με μια ασθένεια, μπορούν να επιλέξουν πιο στοχευμένη θεραπεία. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση δεν εξηγεί τα πάντα. Το ανθρώπινο DNA παραμένει σε μεγάλο βαθμό κοινό από άτομο σε άτομο, ενώ το μικροβίωμα μπορεί να διαφέρει θεαματικά. Και αυτή ακριβώς η διαφορά ίσως αποτελεί το «κρυφό στρώμα» πληροφορίας που έλειπε από την κλασική ιατρική ανάγνωση.

Ένα γενετικό οπλοστάσιο μεγαλύτερο από το ανθρώπινο γονιδίωμα

Το έντερο φιλοξενεί τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς, κυρίως βακτήρια, αλλά και ιούς, μύκητες και άλλους μικροβιακούς πληθυσμούς. Συλλογικά, αυτοί οι οργανισμοί διαθέτουν ένα γενετικό οπλοστάσιο πολύ μεγαλύτερο από το ανθρώπινο γονιδίωμα. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να επηρεάζουν αμέτρητες βιολογικές διεργασίες.

Μπορούν να μετατρέπουν συστατικά της τροφής σε βιοδραστικές ουσίες, να ενισχύουν ή να αποδυναμώνουν την ανοσιακή απόκριση και, όπως δείχνουν όλο και περισσότερα στοιχεία, να αλληλεπιδρούν άμεσα με φαρμακευτικές ουσίες. Έτσι, η σχέση μικροβιώματος και φαρμάκων αναδεικνύεται σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και πολλά υποσχόμενα πεδία της σύγχρονης βιοϊατρικής έρευνας.

Η αμφίδρομη σχέση με τα φάρμακα

Το εντερικό μικροβίωμα και τα φάρμακα αλληλεπιδρούν αμφίδρομα. Από τη μία πλευρά, ορισμένοι μικροοργανισμοί μπορούν να μεταβολίζουν ή να τροποποιούν φαρμακευτικές ουσίες, αλλάζοντας την αποτελεσματικότητα ή και την τοξικότητά τους. Από την άλλη, πολλά φάρμακα επηρεάζουν τη σύνθεση και τη λειτουργία του ίδιου του μικροβιώματος.

Αυτές οι αλληλεπιδράσεις ίσως εξηγούν γιατί ασθενείς με παρόμοια διάγνωση και κοινά κλινικά χαρακτηριστικά εμφανίζουν συχνά διαφορετική ανταπόκριση ή διαφορετικές παρενέργειες στην ίδια θεραπεία. Αν η επιστήμη καταφέρει να αποκωδικοποιήσει βαθύτερα αυτούς τους μηχανισμούς, τότε η ιατρική θα μπορεί στο μέλλον να σχεδιάζει θεραπείες με βάση όχι μόνο τη νόσο και το ανθρώπινο γονιδίωμα, αλλά και το μικροβιακό αποτύπωμα κάθε ασθενούς.

Γιατί η έρευνα στο μικροβίωμα παραμένει δύσκολη

Παρά τη μεγάλη πρόοδο, η έρευνα στο μικροβίωμα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ποια μικρόβια υπάρχουν στο έντερο. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι τι ακριβώς κάνουν, ποιες ουσίες παράγουν, ποιες βιοχημικές οδούς ενεργοποιούν και πώς αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπινους ιστούς και τις φαρμακευτικές ουσίες.

Μέχρι σήμερα, πολλά δεδομένα παραμένουν κυρίως περιγραφικά. Χαρτογραφούν τη σύνθεση του μικροβιώματος, αλλά δεν αποκαλύπτουν πάντοτε τη λειτουργία του. Επιπλέον, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν τα εργαστήρια διαφέρουν σημαντικά, κάτι που δυσκολεύει την αναπαραγωγή των ευρημάτων και καθυστερεί τη μετατροπή τους σε πρακτικά εργαλεία για την κλινική πράξη και τη φαρμακευτική ανάπτυξη.

Η τεχνητή νοημοσύνη ανοίγει νέο δρόμο

Σε αυτό το δύσκολο τοπίο, η συνδυασμένη χρήση πειραματικών μεθόδων υψηλής απόδοσης και τεχνητής νοημοσύνης δημιουργεί μια νέα προοπτική. Οι ερευνητές δεν περιορίζονται πλέον μόνο σε στατικές παρατηρήσεις. Μπορούν να σχεδιάζουν μαζικά πειράματα, να εκθέτουν διαφορετικές μικροβιακές κοινότητες σε φάρμακα και να καταγράφουν με μεγάλη ακρίβεια τι αλλάζει πριν και μετά.

Η ανάλυση δεν αφορά μόνο τα ίδια τα μικρόβια, αλλά και τα μόρια που παράγουν, μετασχηματίζουν ή αφήνουν πίσω τους. Αυτή η πολυεπίπεδη καταγραφή δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα να κατανοηθεί όχι απλώς ποιος βρίσκεται εκεί, αλλά ποιος κάνει τι και με ποιο βιολογικό αποτέλεσμα.

Η νέα λογική των βιοτεχνολογικών εταιρειών

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναδύονται και νέες βιοτεχνολογικές εταιρείες, όπως η Outpost Bio στις Ηνωμένες Πολιτείες, που επιχειρούν να καταστήσουν την ανθρώπινη μικροβιολογία περισσότερο «υπολογίσιμη». Η βασική ιδέα είναι ότι δεν αρκεί η απλή συγκέντρωση υφιστάμενων δεδομένων από διαφορετικές πηγές. Χρειάζεται η συστηματική παραγωγή νέων, λειτουργικών και ανθρώπινων δεδομένων, με ελεγχόμενο και αναπαραγώγιμο τρόπο.

Η προσέγγιση αυτή βασίζεται σε έναν διαρκή κύκλο ανάμεσα στο πείραμα και τον αλγόριθμο. Οι επιστήμονες πραγματοποιούν πειράματα σε ανθρώπινες μικροβιακές κοινότητες, συλλέγουν δεδομένα από πολλά επίπεδα ανάλυσης και στη συνέχεια εκπαιδεύουν μοντέλα μηχανικής μάθησης για να προβλέψουν πώς θα συμπεριφερθεί ένα φάρμακο ή ποιοι μεταβολίτες ενδέχεται να αποδειχθούν τοξικοί. Τα αποτελέσματα επιστρέφουν στο εργαστήριο, όπου σχεδιάζονται νέα πειράματα, με στόχο όλο και πιο αξιόπιστες προβλέψεις.

Από το εργαστήριο στην ανάπτυξη νέων θεραπειών

Η λογική αυτή μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη τη διαδρομή ανάπτυξης ενός φαρμάκου. Στα προκλινικά στάδια, μια φαρμακευτική εταιρεία θα μπορούσε να εξετάζει νωρίς αν μια υποψήφια ουσία επηρεάζεται από το μικροβίωμα ή αν προκαλεί ανεπιθύμητες μεταβολές σε αυτό.

Στις κλινικές δοκιμές, η ανάλυση του μικροβιώματος ενδέχεται να βοηθήσει στον εντοπισμό των ασθενών που είναι πιθανότερο να ανταποκριθούν καλύτερα ή να εμφανίσουν περισσότερες παρενέργειες. Και στην καθημερινή ιατρική πράξη, δεν μοιάζει πλέον απίθανο το ενδεχόμενο ένας γιατρός να επιλέγει κάποτε θεραπεία όχι μόνο με βάση τις εξετάσεις αίματος και το γενετικό προφίλ, αλλά και με βάση το μικροβιακό αποτύπωμα του εντέρου.

Η ιατρική του μέλλοντος θα κοιτά και τους “συγκάτοικούς” μας

Παρά τον ενθουσιασμό, βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή αυτής της διαδρομής. Πολλά ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά, τόσο σε επίπεδο βασικής βιολογίας όσο και σε επίπεδο εφαρμογής στην κλινική πράξη. Ωστόσο, η κατεύθυνση φαίνεται όλο και πιο καθαρή.

Η ιατρική του μέλλοντος δεν θα περιορίζεται μόνο στα ανθρώπινα κύτταρα. Θα χρειαστεί να λαμβάνει υπόψη και τους αόρατους μικροσκοπικούς «συγκάτοικούς» μας, οι οποίοι επηρεάζουν πολύ περισσότερα από όσα πιστεύαμε. Αν οι επιστήμονες καταφέρουν να μετατρέψουν την πολυπλοκότητα του μικροβιώματος σε πρακτική γνώση, τότε θα ανοίξει ο δρόμος για θεραπείες πιο ακριβείς, πιο ασφαλείς και πραγματικά εξατομικευμένες.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Τρεις νέες Επιστημονικές Εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου Αιγαίου για «Εφαρμογές ΑΙ για Ιατρούς»

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στους επόμενους μήνες διοργανώνει τις τρεις παρακάτω νέες Επιστημονικές Εκδηλώσεις σε σχέση με την Εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης για Ιατρούς.

 

1) Καταρχάς, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου διοργανώνει το 8ο Επιμορφωτικό Πρόγραμμα «ChatGPT και Εφαρμογές ΑΙ για Ιατρούς», το οποίο θα διενεργηθεί τόσο ασύγχρονα (100 ώρες) όσο και με online μέθοδο διδασκαλίας (10 ώρες) μέσω Webinar τοΣαββατοκύριακο 16 και 17 Μαΐου 2026.  Μπορείτε να βρείτε ενδεικτικό εκπαιδευτικό υλικό του ενισχυμένου επιμορφωτικού μας προγράμματος στην παρακάτω πλήρως ανανεωμένη ιστοσελίδα μας:

 

https://www.panagiotissymeonidis.com/ai4doctors/index.php

 

2) Επίσης, παρακαλούμε να ενημερώσετε τα μέλη σας ότι μπορούν να εγγραφούν εγκαίρως στο 2ο Θερινό Σχολείο «ChatGPT & Εφαρμογές AI για Ιατρούς», το οποίο θα διοργανωθεί από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου τόσο εξ αποστάσεως όσο και δια ζώσης από το Σάββατο 25 Ιουλίου έως την Τετάρτη 29 Ιουλίου 2025 στην Μυτιλήνη της Λέσβου. Μπορείτε ναδείτε μέρος του εκπαιδευτικού μας προγράμματος και φωτογραφίες/βίντεο από τον χώρο διεξαγωγής του θερινού σχολείου στον ακόλουθο σύνδεσμο:

 

https://www.panagiotissymeonidis.com/ai4doctorssummer/index.php

3) Τέλος, παρακαλούμε να ενημερώσετε τα μέλη σας ώστε μην χάσουν την έκπτωση 20%, εφόσον εγγραφούν έως 31 Μαϊου 2026, στο Διεθνές Συνέδριο της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Υγεία (aiHealth2026) που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στις 27–29 Ιουλίου 2026, στη Μυτιλήνη της Λέσβου. Εκτός από απλή συμμετοχή, εφόσον έχουν κάποια δική τους ερευνητική εργασία σε σχέση με την Εφαρμογή του ΑΙ στην Υγεία, τότε τουςπροσκαλούμε να υποβάλλουν μια Περίληψη της έως 30/4, ώστε εάν εγκριθεί να μας την παρουσιάσουν στο Συνέδριο. Όλες οι περιλήψεις θα δημοσιευθούν στο Βιβλίο Περιλήψεων, ενώ επιλεγμένες υψηλού επιπέδου Περιλήψεις θα επεκταθούν και θα υποβληθούν σε ειδικό τεύχος του περιοδικού Health Information Science and Systems της Springer Nature. Καταληκτική Ημερομηνία Υποβολής Περιλήψεων: 30 Απριλίου 2026. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο του Συνεδρίου:

 

https://aihealth2026.com/

 

4) Τέλος, συνημμένα σας αποστέλλουμε 3 διαφημιστικά φυλλάδια (ένα για κάθε επιστημονική εκδήλωση).

 

Με εκτίμηση,

 

 

 

Παναγιώτης Συμεωνίδης

Αναπληρωτής Καθηγητής

Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Επιστημονικός Υπεύθυνος

 

 

προκήρυξη-πρόσκληση για το Ξενόγλωσσο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών : “ΜSc in Vascular Ultrasound in Diagnosis and Management” για το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027

προκήρυξη-πρόσκληση

για την υποβολή δικαιολογητικών

για το Ξενόγλωσσο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών

του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

με τίτλο: “ΜSc in Vascular Ultrasound in Diagnosis and Management”

για το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027

CALL FOR APPLICATIONS 2026

 

..

Ζήτηση Ιατρών -Κύπρος

Το Mediterranean Hospital of Cyprus, ένα τριτοβάθμιο Ιδιωτικό Νοσοκομείο, πλήρως τεχνολογικά εξοπλισμένο στη Λεμεσό (Κύπρο) αναζητά Ιατρούς με εξειδίκευση στη Νευρολογία.

Οι θέσεις είναι πλήρους και μόνιμης απασχόλησης.

Οι Ιατροί που θα επιλεγούν θα συμμετέχουν στις εργασίες του Τμήματος Νευρολογίας του Νοσοκομείου μας όπου με βάση το Πρόγραμμα του Τμήματος θα καλύπτουν τις ανάγκες του Νοσοκομείου σε Τακτικά Ιατρεία και την κάλυψη του ΤΑΕΠ του Νοσοκομείου για την Ειδικότητα Νευρολογίας.

Απαιτούμενα Προσόντα

  • Πτυχίο Ιατρικής και αναγνωρισμένη Ειδικότητα Νευρολογίας
  • Δυνατότητα ερμηνείας αποτελεσμάτων σε εξετάσεις Ηλεκτρομυογράφημα (EMG) ή/και Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG)
  • Ακεραιότητα χαρακτήρα, υπευθυνότητα, πρωτοβουλία και ευθυκρισία.
  • Πολύ καλή γνώση της Ελληνικής και Αγγλικής γλώσσας.
  • Συμμετοχή στο Σύστημα Εφημερίας του Νοσοκομείου.
  • Ομαδικό πνεύμα και διάθεση για συνεργασία με όλες τις λοιπές ειδικότητες.

Προσφέρεται ελκυστικό πακέτο απολαβών με Ετήσιο Εγγυημένο Εισόδημα καταβλητέο σε μηνιαίες δόσεις, Κίνητρα, συμμετοχή σε πρόγραμμα συνεχούς εκπαίδευσης και μεγάλες προοπτικές ανέλιξης σε ένα δυναμικό νοσοκομειακό περιβάλλον.

Σε πρώτο στάδιο θα οριστεί μέρα και ώρα για τηλεσυνάντηση γνωριμίας με την Διοίκηση όπου θα αναλυθεί το Καθηκοντολόγιο και θα συζητηθεί η προοπτική συνεργασίας με το Νοσοκομείο.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στέλνουν το Βιογραφικό τους στο email [email protected]  με θέμα “Ενδιαφέρον Ιατρού για Τμήμα Νευρολογίας” και να επικοινωνούν στο τηλέφωνο: +(357) 25 200 112 ή +(357) 25 200 116.

 

 

 

Μουσική-Λογοτεχνική εκδήλωση για τη μνήμη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εκδήλωση με θέμα τη «Μνήμη»
Σάββατο 4 Απριλίου 2026, ώρα 20:30
Χώρος «Ανδρομέδα» (Στουρνάρα 10-12, Τρίκαλα)

Το Κέντρο Ημέρας για Άτομα με Άνοια «ΝΟΗΜΑ» Τρικάλων της ΕΠΑΨΥ, σε συνεργασία με το Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής «ΛΕΞΗ-ΛΕΞΗ» του συγγραφέα Νίκου Μάντζιου, διοργανώνουν το Σάββατο 4 Απριλίου 2026, στις 20:30, στον χώρο «Ανδρομέδα», εκδήλωση αφιερωμένη στη θεματική της «Μνήμης».

Η εκδήλωση εστιάζει στη σημασία της μνήμης και των αναμνήσεων, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Στο πρώτο μέρος θα παρουσιαστούν λογοτεχνικά κείμενα, γραμμένα από συμμετέχοντες του εργαστηρίου, καθώς και τραγούδια εμπνευσμένα από τη μνήμη και την ανθρώπινη εμπειρία.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τη συμμετοχή του Στέλιου Στυλιανίδη, Ομότιμου Καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ιδρυτή της ΕΠΑΨΥ, καθώς και του Αχιλλέα Οικονόμου, Ψυχιάτρου και Επιστημονικά Υπεύθυνου του Κέντρου Ημέρας και της Κινητής Μονάδας για Άτομα με Άνοια «ΝΟΗΜΑ». Η Λογοτεχνική Επιμέλεια είναι του συγγραφέα Νίκου Μάντζιου. Τον συντονισμό της συζήτησης θα έχει η δημοσιογράφος Αγγελική Σπανού.

Στο δεύτερο μέρος, η βραδιά θα συνεχιστεί με μουσική και τραγούδια από τους Δημήτρη Λατσάρα, Νάσια Κρανιά, Στέλλα Γουλοπούλου και Χάρη Καραμπέρη.

Η εκδήλωση φιλοδοξεί να αναδείξει τη δύναμη της μνήμης ως στοιχείο ταυτότητας, σύνδεσης και δημιουργικής έκφρασης, μέσα από τον λόγο, τη μουσική και τον διάλογο.

Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

Περισσότερες πληροφορίες στο 2431181625 & [email protected]