Δεδομένου ότι η διάγνωση μίας παθολογίας τίθεται μόνο κατόπιν απεικονιστικών εξετάσεων, ένα από τα βασικά θέματα του ΕΣΥ είναι πρωτίστως η διατήρηση της λειτουργίας των Ακτινολογικών Εργαστηρίων σε 24ωρη και καθημερινή βάση στα νησιά και στα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας και κατόπιν οι χρόνοι αναμονής για απεικονιστικές εξετάσεις.
Ως ενδεχόμενη λύση εμφανίζεται η εξ αποστάσεως διάγνωση μιάς και η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει αυτή την δυνατότητα. Η μέθοδος αυτή μάλιστα χρησιμοποιείται ήδη από αρκετά νοσοκομεία (Γεν. Κρατικό Νίκαιας, Γ.Ν. Κέρκυρας, Γ.Ν. Καρδίτσας, Ευαγγελισμό, Ασκληπιείο Βούλας, Κ.Υ. Νάξου κ.α.) τα οποία δεν έχουν το απαραίτητο προσωπικό.
Συγκεκριμένα, η απουσία Ακτινολόγων Ιατρών (Α.Ι.) από τα εργαστήρια, καλύπτεται από ιδιωτικές εταιρίες Α.Ι. οι οποίοι κάνουν διάγνωση από απόσταση. Δηλαδή η ακτινογραφία πραγματοποιείται στην Κέρκυρα και η διάγνωση γίνεται στην Αθήνα. Αυτό δίνει την δυνατότητα στους κλινικούς ιατρούς ( παθολόγους π.χ.) να έχουν την διάγνωση του Α.Ι. βελτιώνοντας έτσι την παροχή υπηρεσιών στον ασθενή.
Η συνθήκη αυτή μάλιστα έχει καθιερώσει μία αυξητική τάση στην δημιουργία εταιριών διάγνωσης εξ αποστάσεως. Οι Α.Ι. παραιτούνται από το Δημόσιο και ιδρύουν μονάδες διαδικτυακής διάγνωσης για να συνεργαστούν με το…Δημόσιο.
Ωστόσο, ένα πρόβλημα παραμένει σε όλα σχεδόν τα εργαστήρια της χώρας, δημιουργώντας σοβαρά προσκόμματα στην νόμιμη λειτουργία των εργαστηρίων.
Η σύγχρονη τεχνολογία δεν ανέτρεψε μόνο τον έως τώρα τρόπο λειτουργίας των εργαστηρίων. Ταυτόχρονα «κατήργησε» και την νομοθεσία που διέπει την πραγματοποίηση των εξετάσεων. Αν η νομοθεσία δεν ακολουθήσει την ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις νέες εφαρμογές στην λειτουργία των εργαστηρίων, θα οδηγήσει σε αδιέξοδο όλες τις αλλαγές που γίνονται προς όφελος των ασθενών.
Ο Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας (Τ.Α.Α.) είναι ο επιστήμονας που εφαρμόζει τις πρακτικές πτυχές της απεικόνισης (αξονική, μαγνητική τομογραφία κ.α.). Το επάγγελμά του δε είναι νομοθετικά και επαγγελματικά ρυθμιζόμενο.
Το Π.Δ. 101/2018, ΦΕΚ 194/Α/20- 11-2018, Άρθρο 57, παρ.2, επιβάλλει την φυσική παρουσία του Α.Ι. σε κάθε εξέταση που πραγματοποιεί ο Τ.Α.Α. Δηλαδή δεν επιτρέπεται στον Τ.Α.Α. να πραγματοποιήσει καμία εξέταση χωρίς την φυσική παρουσία του Α.Ι.
Εδώ και 20 έτη όμως, στην πλειονότητα των εργαστηρίων, οι Τ.Α.Α., λόγω έλλειψης Α.Ι., εργάζονται χωρίς την παρουσία Α.Ι. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη νομοθεσία τα εργαστήρια αυτά δεν θα έπρεπε να λειτουργούν (ολοκληρωτικά η τις ημέρες και ώρες απουσίας του Α.Ι.).
Ως εκ τούτου, ο Τ.Α.Α. που κάνει εξετάσεις υπό αυτή την συνθήκη είναι παράνομος (όπως και ο Β. Νοσηλευτή στο Γ.Ν.Π. Τζάνειο).
Η πλειονότητα των νοσοκομείων έως και σήμερα, στερείται η δεν έχει επαρκή αριθμό Α.Ι. Παρόλα αυτά κανένα εργαστήριο δεν έκλεισε. Κανένας Τ.Α.Α. δεν έκανε χρήση του νόμου. Κανένας Τ.Α.Α. δεν αρνήθηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον πάσχοντα. Και πάντα με τον κίνδυνο να κινηθεί η όποια πειθαρχική διαδικασία εναντίον του επειδή προχώρησε σε απεικόνιση ασθενούς χωρίς την παρουσία Α.Ι. (παραβίαση πρωτόκολλου).
Οι διαγνωστικές εξετάσεις με αλλαγές από τον ΕΟΠΥΥ στο ΕΣΥ
Ένας «σταυρός» που κουβαλάει ο Τ.Α.Α. χρόνια τώρα στο όνομα της ενσυναίσθησής του, της ηθικής του και των ανθρώπινων δεσμών που αναπτύσσονται εντός της κλειστής επαρχιακής – νησιωτικής (και όχι μόνο) κοινωνίας μας, αναμένοντας πως κάποια στιγμή θα ρυθμιστεί αυτή η κατάσταση και δεν θα είναι υπόλογος γιατί κάνει την δουλειά του.
Σήμερα η τεχνολογία καταργεί τα δεδομένα του χθες και εγκαθιστά άλλα χωρίς όμως να έχει επιλύσει αυτό το πρόβλημα, το οποίο μεταφέρει στην νέα εποχή.
Οι Α.Ι. φεύγουν από τα εργαστήρια και εγκαθίστανται πλέον στο απομακρυσμένο γραφείο τους ασκώντας την ειδικότητά τους εξ αποστάσεως. Στο εργαστήριο παραμένει μόνο ο Τ.Α.Α. που πραγματοποιεί και διαχειρίζεται τις εξετάσεις, συνεχίζοντας όμως να μην του επιτρέπεται νομικά η πραγματοποίηση απεικόνισης εν τη απουσία του Α.Ι.
Φυσικά δεν αποτελεί αποδεκτή λύση η «ψηφιακή ανάληψη κλινικών ευθυνών» προκειμένου να υποχρεώσουμε τον Τ.Α.Α. ,με κάθε είδους πιέσεις, σε ενέργειες που θα τον καθιστούν υπόλογο έναντι του νόμου.
Αυτό πρέπει να αλλάξει δίνοντας την δυνατότητα στον Τ.Α.Α. να ασκεί την ειδικότητά του έστω και χωρίς την παρουσία Α.Ι. ,σε συνεργασία με τον κλινικό ιατρό, χωρίς να κινδυνεύει ανα πάσα στιγμή με πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες. Ειδάλλως, οι Τ.Α.Α. θα υποχρεωθούν (προστατεύοντας τον εαυτό τους) να τηρούν απαρέγκλιτα το νόμο.
Αν το σύστημα Υγείας έχει νέες απαιτήσεις από τους Τ.Α.Α. θα πρέπει να περιγραφούν αυτές στα Επαγγελματικά τους Δικαιώματα. Δεν μπορεί ο καθένας να προσθέτει η να αφαιρεί αυθαίρετα, δικαιώματα και υποχρεώσεις σε ένα επάγγελμα το οποίο είναι ήδη ρυθμισμένο από την Πολιτεία.
Θεωρούμε ορθό η Πολιτεία αφού πρώτα διακριβώσει τις πραγματικές συνθήκες διενέργειας των εξετάσεων στο συντριπτικά μεγαλύτερο αριθμό των ακτινολογικών εργαστηρίων της χώρας, να προχωρήσει σε επικαιροποίηση των Επαγγελματικών Δικαιωμάτων και αλλαγή των σχετικών διατάξεων επιτρέποντας την διενέργεια απεικόνισης στους Τ.Α.Α. ακόμα και χωρίς την φυσική παρουσία Α.Ι.
Η απουσία των Α.Ι. και η αριθμητική ανεπάρκεια τους να καλύψουν τα εργαστήρια της χώρας σε συνδυασμό με την συντήρηση της ισχύουσας νομοθεσίας, πολύ πιθανό να καταστήσουν την τεχνολογία της εξ αποστάσεως διάγνωσης σε ευχολόγιο παρά σε λύση.
Σε αυτή την περίπτωση, όλες οι διαδικασίες εντός των εργαστηρίων θα μεταφερθούν στον Τ.Α.Α. μέσω πιέσεων και επιστολών την εφαρμογή των οποίων θα επιχειρούν οι εκάστοτε Διευθυντές και Διοικήσεις νοσοκομείων μέσω των «εντέλλεσθε».
Αποτελεί παραδοξότητα η νομοθετική επιμονή στη φυσική παρουσία του Α.Ι. προκειμένου να γίνει μία εξέταση με την «εν τοις πράγμασι» απουσία αυτού από το εργαστήριο.
Ο Κώστας Γεωργιάδης γράφει για το ΕΣΥ
Κωνσταντίνος Γεωργιάδης, Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας,
Πρόεδρος Δ.Σ. της Ένωσης Τεχνολόγων Ακτινολόγων Ελλάδας
Πηγη: https://www.healthreport.gr