Απώλεια βάρους και μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού
Ποιος είναι ο ρόλος των GLP-1
Η ευρεία χρήση των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 για την αντιμετώπιση
της παχυσαρκίας και του σακχαρώδους διαβήτη έχει δημιουργήσει ένα νέο
και ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα στην ογκολογία: θα μπορούσαν φάρμακα
όπως η σεμαγλουτίδη και η τιρζεπατίδη, πέρα από την απώλεια βάρους και τη
βελτίωση της μεταβολικής υγείας, να επηρεάζουν και τον κίνδυνο εμφάνισης ή
την πορεία του καρκίνου του μαστού; Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της
Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής
-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος), Δρ. Μαρία Καπαρέλου
(Παθολόγος-Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-
Ογκολογίας-Αιματολογίας) αναφέρουν ότι το ερώτημα έχει ιδιαίτερη σημασία,
καθώς η παχυσαρκία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του
μαστού, ιδιαίτερα μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και με δυσμενέστερες εκβάσεις
μετά τη διάγνωση. Ο λιπώδης ιστός αποτελεί έναν μεταβολικά και ενδοκρινικά
ενεργό ιστό, ενώ η παχυσαρκία συνοδεύεται από χρόνια φλεγμονή, αντίσταση
στην ινσουλίνη και ορμονικές και μεταβολικές μεταβολές που μπορούν να
δημιουργήσουν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την ανάπτυξη του καρκίνου.
Τι έδειξε αναδρομική μελέτη για τη χρήση αγωνιστών GLP-1
Νέα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο Ετήσιο Συνέδριο της American Society
of Clinical Oncology (ASCO) 2026 εξετάζουν για πρώτη φορά σε μεγάλους
πληθυσμούς τη σχέση των GLP-1 με την πρόληψη, την ανίχνευση και την
έκβαση του καρκίνου του μαστού. Σε αναδρομική μελέτη 80.480 γυναικών
με παχυσαρκία και αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού λόγω
γενετικών, οικογενειακών ή άλλων παραγόντων, η χρήση αγωνιστών GLP-1
συσχετίστηκε με περίπου 16% χαμηλότερο σχετικό κίνδυνο εμφάνισης της
νόσου. Μετά από στατιστική εξισορρόπηση των δύο πληθυσμών, καρκίνος
του μαστού εμφανίστηκε στο 2,95% των γυναικών που λάμβαναν GLP-1
έναντι 3,07% εκείνων που δεν λάμβαναν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει
το γεγονός ότι η συσχέτιση ήταν περισσότερο εμφανής σε γυναίκες με σοβαρή
παχυσαρκία, οικογενειακό ιστορικό ή καλοήθεις παθήσεις του μαστού και κυρίως
στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Μια δεύτερη μεγάλη μελέτη προσέγγισε το
ζήτημα από την πλευρά της ανίχνευσης του καρκίνου. Μεταξύ περισσότερων
από 111.000 γυναικών ηλικίας 45 έως 80 ετών που υποβλήθηκαν σε απεικόνιση
μαστού, η προηγούμενη χρήση GLP-1 συσχετίστηκε με μικρότερη πιθανότητα
διάγνωσης καρκίνου. Μετά την προσαρμογή για παράγοντες όπως η ηλικία, ο
δείκτης μάζας σώματος, η πυκνότητα του μαστού και ο ΣΔ, καρκίνος ανιχνεύθηκε
στο 1,6% των γυναικών που είχαν λάβει GLP-1 έναντι 2,3% στην ομάδα ελέγχου.
Τα αποτελέσματα χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία.
Και οι τρεις μελέτες είναι μελέτες παρατήρησεις και επομένως μπορούν να
αναδείξουν συσχετίσεις, όχι να αποδείξουν αιτιώδη σχέση. Δεν γνωρίζουμε
ακόμη εάν ενδεχόμενο όφελος οφείλεται στην ίδια τη δράση των GLP-1, στην
απώλεια βάρους, στη βελτίωση του μεταβολικού και καρδιαγγειακού προφίλ ή
σε άλλες διαφορές μεταξύ των γυναικών που λαμβάνουν και εκείνων που δεν
λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα.
Πηγη:HealthDaily