Η λήψη υπνωτικών χαπιών δεν είναι η καλύτερη θεραπεία για την χρόνια αϋπνία, ενώ ούτε ο συνδυασμός της με συμπεριφορική θεραπεία είναι ενδεδειγμένος για όλους τους πάσχοντες.
Στην πραγματικότητα, η συμπεριφορική θεραπεία είναι πιο αποδοτική από μόνη της. Ωστόσο σε μερικούς ασθενείς μπορεί να συνδυάζεται με υπνωτικά χάπια, σύμφωνα με νέες κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Ακαδημίας Ιατρικής Ύπνου (AASM).
Οι οδηγίες δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση Journal of Clinical Sleep Medicine. Η AASM ανέθεσε σε ομάδα καταξιωμένων εμπειρογνωμόνων να κάνουν συνδυασμένη ανάλυση (μετανάλυση) και αξιολόγηση των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων για τις θεραπείες κατά της αϋπνίας.
Όπως αναφέρει η AASM, οι προγενέστερες κατευθυντήριες οδηγίες της (του 2017 και του 2021) συνιστούσαν ως μεμονωμένες θεραπείες τα φάρμακα και τη συμπεριφορική θεραπεία. Ωστόσο δεν είχαν αξιολογήσει εάν ο συνδυασμός αυτών των δύο βελτιώνει την έκβαση των ασθενών.
Παρά την έλλειψη συγκριτικών δεδομένων, ο συνδυασμός συμπεριφορικής θεραπείας και φαρμάκων χρησιμοποιείται συχνά στην καθημερινή πρακτική. Ωστόσο η νέα ανάλυση υποδηλώνει ότι «η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία από μόνη της είναι η πιο αποτελεσματική πρώτης γραμμής θεραπεία για την αϋπνία», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας των νέων οδηγιών Dr. Daniel J. Buysse, καθηγητής Ιατρικής Ύπνου & Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ.
Ωστόσο, «η προσθήκη και υπνωτικών χαπιών παρέχει κάποια μετρίας βαρύτητας οφέλη σε συγκεκριμένες εκβάσεις», πρόσθεσε. «Μία τέτοια έκβαση είναι η αύξηση της συνολικής διάρκειας του ύπνου».
Πόσο συχνή είναι
Η χρόνια αϋπνία είναι αρκετά συχνή. Υπολογίζεται ότι το 10% έως 15% των ενηλίκων πάσχουν από αυτήν. Η χρόνια αϋπνία εκδηλώνεται με δυσκολία στην έναρξη ή διατήρηση του ύπνου ή από μειωμένη ποιότητα ύπνου. Για να χαρακτηριστεί ως χρονία, τα συμπτώματα αυτά πρέπει:
- Να αναπτύσσονται 3 ή περισσότερες νύχτες την εβδομάδα και επί περισσότερο από 3 μήνες
- Να εκδηλώνονται παρά τις επαρκείς ευκαιρίες για ύπνο
- Να οδηγούν σε ημερήσια δυσλειτουργία
Για την αντιμετώπισή της υπάρχουν συμπεριφορές θεραπείες (όπως η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία) και φάρμακα τα οποία:
- Διευκολύνουν την έναρξη του ύπνου
- Ευνοούν την διατήρηση του ύπνου
- Ασκούν και τις δύο δράσεις
Οι νέες οδηγίες επισημαίνουν ότι, ανεξαρτήτως κατηγορίας, τα φάρμακα από μόνα τους παρέχουν το μικρότερο όφελος. Ωστόσο έχουν και έναν αστερίσκο: δεν υπάρχουν πολλά επιστημονικά δεδομένα γι’ αυτές και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες.
Επομένως, «οι οδηγίες μας δεν συνιστούν μία προσέγγιση που ταιριάζει σε όλους», επισήμανε ο Dr. Buysse. «Ο στόχος τους ήταν να υποστηρίξουν τις ενημερωμένες αποφάσεις με επίκεντρο τον ασθενή».
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/