Ευρώπη: Οι ανισότητες στην πρόσβαση στα νεα φάρμακα χειροτερεύουν
Νέα στοιχεία από δύο εκθέσεις που δημοσίευσε η EFPIA
Νέα στοιχεία από δύο εκθέσεις, που δημοσιεύθηκαν χθες από την EFPIA, υπογραμμίζουν τις συνεχιζόμενες προκλήσεις για την ισότητα της πρόσβασης στα φάρμακα σε όλη την Ευρώπη. Ο δείκτης της EFPIA Patients W.A.I.T. (Patients Waiting to Access Innovative Therapies) δείχνει επίμονη και σημαντική διακύμανση στην πρόσβαση σε νέα φάρμακα μεταξύ των χωρών σε όλη την ΕΕ, ενώ η έκθεση CRA για τις βασικές αιτίες της μη διαθεσιμότητας και της καθυστέρησης στην πρόσβαση στα καινοτόμα φάρμακα προσδιορίζει τους λόγους πίσω από τις καθυστερήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς. Ο δείκτης Patients W.A.I.T. παρέχει μια ολοκληρωμένη ανάλυση για 173 νέα φάρμακα που εγκρίθηκαν μεταξύ 2020 και 2023. Το 2024, χρησιμοποιώντας τον μέσο όρο της ΕΕ σε 27 κράτη μέλη, τα δεδομένα δείχνουν τα εξής:• Λιγότερο από τα μισά (46%) των κεντρικά εγκεκριμένων καινοτόμων φαρμάκων ήταν διαθέσιμα στους ασθενείς – από 48% το 2019. • Μόνο το 29% των φαρμάκων ήταν πλήρως διαθέσιμα μέσω δημόσιας αποζημίωσης, σημειώνοντας μείωση από 42% το 2019. • Επιπλέον, το 17% των φαρμάκων ήταν διαθέσιμα με περιορισμούς, από 6% που ήταν το 2019. • Ο μέσος χρόνος από την έγκριση ενός φαρμάκου μέχρι την πρόσβαση στον ασθενή έχει πλέον φτάσει τις 578 ημέρες – δηλαδή ένα μήνα περισσότερο από το 2023. Παραμένουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών. Η ταχύτερη είναι η Γερμανία με 128 ημέρες, με τους Πορτογάλους ασθενείς να αντιμετωπίζουν πλέον τη μεγαλύτερη αναμονή, που φθάνει τις 840 ημέρες. Σε όλους τους τομείς θεραπείας, τον καρκίνο, τα ορφανά φάρμακα και τις συνδυαστικές θεραπείες, ο μέσος χρόνος αναμονής έχει αυξηθεί. Ο μέσος χρόνος διαθεσιμότητας για ογκολογικά προϊόντα συνεχίζει να αυξάνεται: 33 ημέρες παραπάνω από την περσινή έκθεση και 66 ημέρες παραπάνω από το 2022. Σύμφωνα με την έκθεση CRA οι βαθύτερες αιτίες της μη διαθεσιμότητας και των καθυστερήσεων οφείλονται σε ένα συνδυασμό παραγόντων, που περιλαμβάνουν αργή ρυθμιστική διαδικασία, καθυστερημένη έναρξη της αξιολόγησης για την πρόσβαση στην αγορά, διπλάσιες απαιτήσεις αποδεικτικών στοιχείων, καθυστερήσεις αποζημίωσης και τοπικές αποφάσεις τυποποίησης. Συγκεκριμένα παραδείγματα δείχνουν τον ρόλο αυτών των παραγόντων στην πράξη. Στην Ελλάδα, οι εταιρείες μπορούν να υποβάλουν αίτηση για αποζημίωση μόνο αφού ένα φάρμακο αποζημιωθεί σε τουλάχιστον πέντε από τις 11 καθορισμένες χώρες της ΕΕ. Αυτή η συνθήκη προσθέτει άλλες καθυστερήσεις, συμπεριλαμβανομένης της περιορισμένης χρηματοδότησης της υγειονομικής περίθαλψης. Η Βουλγαρία ακολουθεί παρόμοια προσέγγιση: οι εταιρείες μπορούν να εισέλθουν στη λίστα θετικών φαρμάκων μόνο αφού αποζημιωθεί το φάρμακο σε τουλάχιστον πέντε από τις 17 καθορισμένες χώρες της ΕΕ. Από την άλλη στην Ιταλία, ο μέσος χρόνος για την πρόσβαση των ασθενών σε ένα νέο φάρμακο μετά την μετά την έγκρισή του είναι 65 ημέρες, αριθμός ωστόσο που κυμαίνεται από 1 έως 773 ημέρες. Οι ασθενείς στις βόρειες περιοχές έχουν συνήθως ταχύτερη πρόσβαση σε νέα φάρμακα από εκείνους στις νότιες περιοχές. Η EFPIA επιδιώκει να δημιουργήσει συνεργασίες για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων στις χώρες όπου οι ασθενείς αντιμετωπίζουν μερικές από τις πιο πιεστικές προκλήσεις πρόσβασης.
Πηγη:HealthDaily