Καρκίνος του πνεύμονα: Η έγκαιρη διάγνωση και οι νέες θεραπείες αλλάζουν τα δεδομένα
Low-Dose CT: Σημαντικό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου
Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της
σύγχρονης ιατρικής, καθώς αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου από καρκίνο
παγκοσμίως. Ωστόσο, η σημαντική πρόοδος στην έγκαιρη διάγνωση, τη
μοριακή βιολογία και την ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών αλλάζει σταδιακά
την πορεία της νόσου. Οι πρόσφατες ανακοινώσεις στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο
Παθολογικής Ογκολογίας (ESMO 2026), ανέδειξαν σημαντικές εξελίξεις τόσο
στον μη μικροκυτταρικό όσο και στον μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα,
με νέα θεραπευτικά σχήματα που παρατείνουν την επιβίωση και δημιουργούν
ουσιαστική ελπίδα για τους ασθενείς. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της
Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος-Ογκολόγος)
και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Ογκολογίας-Αιματολογίας)
αναφέρουν ότι η έγκαιρη διάγνωση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους
παράγοντες για την επιτυχή αντιμετώπιση της νόσου. Η αξονική τομογραφία
θώρακος χαμηλής δόσης ακτινοβολίας (Low-Dose CT) αποτελεί σήμερα ένα
ιδιαίτερα σημαντικό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου, καθώς επιτρέπει
την ανίχνευση μικρών όγκων πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων. Μεγάλες
κλινικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι ο τακτικός έλεγχος με τη συγκεκριμένη
εξέταση μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα από καρκίνο του πνεύμονα
σε άτομα υψηλού κινδύνου. Σύμφωνα με διεθνείς συστάσεις, ο ετήσιος έλεγχος
αφορά κυρίως άτομα ηλικίας 50-80 ετών με σημαντικό ιστορικό καπνίσματος,
συνήθως τουλάχιστον 20 πακέτα-έτη, τα οποία εξακολουθούν να καπνίζουν ή
έχουν διακόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια. Η επιλογή των ατόμων που
χρειάζονται έλεγχο πρέπει να γίνεται με ιατρική αξιολόγηση, ενώ η διακοπή του
καπνίσματος παραμένει το σημαντικότερο μέτρο πρόληψης.
Πρόοδος στον μοριακό έλεγχο των όγκων
Παράλληλα, η πρόοδος στον μοριακό έλεγχο των όγκων έχει αλλάξει ριζικά τον
τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο καρκίνος του πνεύμονα. Σήμερα γνωρίζουμε
ότι δεν πρόκειται για μία ενιαία νόσο, αλλά για διαφορετικούς βιολογικούς
υποτύπους με ιδιαίτερα γενετικά χαρακτηριστικά. Με σύγχρονες τεχνικές, όπως
η αλληλούχηση νέας γενιάς (Next Generation Sequencing-NGS), αναζητούνται
μεταλλάξεις και άλλες γενετικές αλλοιώσεις, όπως EGFR, ALK, ROS1, KRAS, BRAF
και MET. Η αναγνώρισή τους επιτρέπει τη χορήγηση στοχευμένων θεραπειών, οι
οποίες παρεμβαίνουν σε συγκεκριμένους μηχανισμούς ανάπτυξης των καρκινικών
κυττάρων. Εξίσου σημαντική είναι η αξιολόγηση του βιοδείκτη PD-L1, ο οποίος
συμβάλλει στην επιλογή της κατάλληλης ανοσοθεραπείας.
Σημαντικές εξελίξεις και στην ανοσοθεραπεία
Ιδιαίτερα σημαντικά ήταν τα αποτελέσματα της μελέτης φάσης ΙΙΙ KRAScendo-1,
η οποία αξιολόγησε το divarasib σε ασθενείς με προχωρημένο μη μικροκυτταρικό
καρκίνο του πνεύμονα που είχαν ήδη λάβει προηγούμενη θεραπεία. Εξίσου
σημαντική ήταν η μελέτη φάσης ΙΙΙ SAFFRON, η οποία ανέδειξε νέες δυνατότητες
αντιμετώπισης της αντοχής στις στοχευμένες θεραπείες. Σημαντικές εξελίξεις
καταγράφονται και στην ανοσοθεραπεία, η οποία έχει ήδη μεταβάλει ουσιαστικά
την αντιμετώπιση του προχωρημένου καρκίνου του πνεύμονα
Πηγη:HealthDaily