Κυριάκος Σουλιώτης: Η πανδημία ως ευκαιρία για ενδυνάμωση των διεθνών σχέσεων στον τομέα της υγείας

Η πανδημία του νέου κορονοϊού που ξέσπασε στις αρχές του έτους και έπληξε σταδιακά όλες τις χώρες, μας υπενθύμισε την οικουμενική διάσταση των ζητημάτων που αφορούν στην υγεία του πληθυσμού. Αυτό ανέφερε μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Σουλιώτης Καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στη διάρκεια ομιλίας του στην κορυφαία σύνοδο  “Η Εβδομάδα Ειρήνης της Γενεύης” η οποία λαμβάνει χώρα στις 2-6 Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με τον κ. Σουλιώτη με δεδομένη εδώ και δεκαετίες την άρση κάθε γεωγραφικού περιορισμού όσον αφορά τη λειτουργία της οικονομίας, τις μετακινήσεις του πληθυσμού, τις επικοινωνίες, τη διάχυση των νέων τεχνολογιών κ.λπ., ένα πρόβλημα δημόσιας υγείας σε μία χώρα είναι πιθανό να καταστεί πρόβλημα σε κάθε άλλη χώρα.

Παράλληλα στην ομιλία του ο κ. Σουλιώτης υπογράμμισε πως ο εξ ορισμού «διεθνής» όμως αυτός χαρακτήρας των θεμάτων που σχετίζονται με την υγεία δεν εξαντλείται στα παραπάνω και στις αυξημένες πιθανότητες εξάπλωσης μιας επιδημίας, αλλά επεκτείνεται και μέσω ενός πλέγματος ρυθμίσεων υπερεθνικού χαρακτήρα για μια σειρά θεμάτων που συνδέονται με την υγεία όπως π.χ. τα τρόφιμα, τα φάρμακα κ.ά. Περαιτέρω, η έρευνα στον τομέα της υγείας και η διαρκής προσπάθεια ανακάλυψης νέων, πιο αποτελεσματικών διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων αποτελεί μία κατ’ εξοχήν «παγκόσμια υπόθεση», καθώς, αργά ή γρήγορα, τα αποτελέσματα αυτών των διεργασιών επαναπροσδιορίζουν τη λειτουργία κάθε συστήματος υγείας.

Καταλήγοντας υπογράμμισε πως στο περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης είναι ευδιάκριτη και η ενδυνάμωση του ρόλου διεθνών οργανισμών που σχετίζονται με την υγεία, όπως π.χ. ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, δεδομένης της ανάγκης χάραξης ενιαίων πολιτικών για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων, η οποία προϋποθέτει ευρύτερες συνέργειες σε ερευνητικό επίπεδο, οργανωμένη ανταλλαγή πληροφοριών και, τελικά, επέκταση της εφαρμογής διεθνών καλών πρακτικών.

Με δεδομένο λοιπόν όλο αυτό το υπόβαθρο, η πανδημία του νέου κορονοϊού θα μπορούσε να αποτελέσει μία ευκαιρία για επέκταση των διακρατικών συνεργασιών και επικράτηση ενός πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών κατά την αντιμετώπιση κρίσιμων καταστάσεων υγείας. Επιλογή, η οποία με τη σειρά της αναμένεται να επηρεάσει θετικά πολλούς στόχους του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, καθώς η υγεία υπεισέρχεται σχεδόν σε κάθε έναν από αυτούς. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, η πανδημία αυτή να σηματοδοτήσει τη μετάβασης προς μια «Παγκόσμια Πολιτική Υγείας», στο πλαίσιο της οποίας οι χώρες θα συνεργάζονται διαρκώς μεταξύ τους χαράσσοντας ενιαίες στρατηγικές υγείας, υπό την καθοδήγηση διεθνών οργανισμών και στη βάση τεκμηρίων που παράγονται από έγκυρες, διεθνώς αναγνωρισμένες επιστημονικές διεργασίες.