Μελέτη για τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα του συστήματος Υγείας
Εγκαινιάζεται και στην Ελλάδα
Με σκοπό την εξασφάλιση της ανθεκτικότητας των συστημάτων υγείας απέναντι σε μελλοντικές κρίσεις, ιδρύθηκε το 2020 η διεθνής συνεργασία Partnership for Health System Sustainability & Resilience (PHSSR) από το London School of Economics, το World Economic Forum, και την AstraZeneca, που αργότερα πλαισιώθηκαν από άλλους παγκόσμιας εμβέλειας εταίρους, μεταξύ των οποίων η Royal Philips.
Στην Ελλάδα, της μελέτης ηγείται ο Κώστας Αθανασάκης, Επίκουρος Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας (i-hecon).
Κατά την εναρκτήρια συνάντηση της συνεργασίας PHSSR που συντόνισε ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου, ο Καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος μιλώντας για τη συνεργασία PHSSR είπε πως η πανδημία ανέδειξε ότι υπάρχει κενό στην διακυβέρνηση της υγείας σε παγκόσμιο αλλά και περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Σε ό,τι αφορά τα προβλήματα ανθεκτικότητας και βιωσιμότητας του συστήματος υγείας σε εθνικό επίπεδο, ο κ. Μόσιαλος αρίθμησε πολλά, αλλά κυρίως τόνισε ότι η οργάνωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, της πρόληψης και της δημόσιας υγείας αυξάνουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος και βελτιώνουν τη σχέση κόστους – οφέλους. Δεν μειώνουν κατ’ ανάγκη το κόστος, υπογράμμισε, αλλά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής.
Ο Κώστας Αθανασάκης παρουσίασε τα ευρήματα της μελέτης αναφορικά με τους κινδύνους για τη βιωσιμότητα του ελληνικού συστήματος υγείας, αλλά και τις ευκαιρίες που αναδύονται σήμερα, για τη διασφάλιση του μέλλοντος του συστήματος, σε όρους βιωσιμότητας και ανθεκτικότητας. Η ανάλυση εστίασε σε επτά τομείς του ελληνικού συστήματος υγείας: στη διακυβέρνηση, τη χρηματοδότηση, το ανθρώπινο δυναμικό, τη διαχείριση του φαρμάκου και τεχνολογίας υγείας, την παροχή των υπηρεσιών υγείας, το επίπεδο υγείας του πληθυσμού, και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του συστήματος υγείας.
Σύμφωνα με την μελέτη, βασικές απειλές για τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας αποτελούν η κεντρομόλος διοίκηση του συστήματος, οι ημιτελείς μεταρρυθμίσεις, η περιορισμένη εμπειρία σε πολιτικές που βασίζονται στα τεκμήρια και την ανάλυση των δεδομένων, η υψηλή ιδιωτική δαπάνη υγείας, η σχεδόν μονομερής διαχρονική εστίαση στη νοσοκομειακή φροντίδα, τα στεγανά μεταξύ των επαγγελματιών υγείας κατά την παροχή υπηρεσιών υγείας, η απουσία συστηματικών προσεγγίσεων για την κατανομή των πόρων για τις τεχνολογίες υγείας, η απουσία δομών μακροχρόνιας φροντίδας, η υψηλή έκθεση στους παράγοντες κινδύνου για την υγεία και η απουσία πολιτικών που θα προβλέπουν τη ζήτηση για υπηρεσίες υγείας στο μέλλον, με βάση το φορτίο νοσηρότητας αλλά και τις μεταβολές στο φυσικό και τεχνητό περιβάλλον (π.χ. κλιματική αλλαγή).
Αντίθετα, σημαντικές ευκαιρίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας και της ανθεκτικότητας του συστήματος υγείας αποτελούν ο ταχύς ψηφιακός μετασχηματισμός των υπηρεσιών υγείας, η ανάδειξη της Δημόσιας Υγείας ως τομέα προτεραιότητας της κοινωνικής πολιτικής, η αναδιοργάνωση της ΠΦΥ-ιδίως με την εντατική χρήση νέων πολιτικών αποζημίωσης των παρόχων, όπως η κατά κεφαλήν αποζημίωση ή η αποζημίωση βάσει αποτελεσμάτων, η εισαγωγή προγραμμάτων πληθυσμιακού προσυμπτωματικού ελέγχου, κ.ά
Πηγη:HealthDaily