Τι παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Καρκίνο
του Πνεύμονα
Σημαντικές εξελίξεις που αναμένεται να επηρεάσουν την κλινική πρακτική
παρουσιάστηκαν στο Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Καρκίνο του Πνεύμονα
(World Conference on Lung Cancer – WCLC 2026), που πραγματοποιήθηκε στη
Σεούλ. Από τη μακροχρόνια επιβίωση ασθενών με πρώιμο EGFR-μεταλλαγμένο
καρκίνο έως νέες στοχευμένες θεραπείες, bispecific αντισώματα και antibody-
drug conjugates (ADCs), τα δεδομένα ανέδειξαν πόσο γρήγορα μεταβάλλεται το
θεραπευτικό τοπίο του καρκίνου του πνεύμονα.
Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής
Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος-Ογκολόγος) και Θάνος
Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Ογκολογίας-Αιματολογίας, τ. Πρύτανης
ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα αφορούσε τη
μελέτη ADAURA, η οποία έχει ήδη αλλάξει την αντιμετώπιση του χειρουργημένου
μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (NSCLC) με μεταλλάξεις του EGFR.
Οφέλη από θεραπείες ανθεκτικά στο χρόνο
Με οκτώ πλέον χρόνια παρακολούθησης, το όφελος της επικουρικής θεραπείας
με osimertinib αποδεικνύεται ιδιαίτερα ανθεκτικό στον χρόνο. Στους ασθενείς
σταδίου IB–IIIA, το 79% όσων έλαβαν osimertinib για τρία χρόνια ήταν εν
ζωή στα οκτώ χρόνια, έναντι 64% με placebo, με μείωση κατά 48% του
σχετικού κινδύνου θανάτου. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι η στοχευμένη
θεραπεία μπορεί να προσφέρει μακροχρόνιο όφελος ακόμη και μετά την πλήρη
χειρουργική εξαίρεση και υπογραμμίζουν τη σημασία του μοριακού ελέγχου ήδη
από τα πρώιμα στάδια της νόσου. Στη μεταστατική νόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον
συγκέντρωσε η HARMONi-2, που ενδέχεται να σηματοδοτεί την είσοδο μιας
νέας γενιάς ανοσοθεραπείας. Σε ασθενείς με PD-L1-θετικό προχωρημένο NSCLC,
η διάμεση συνολική επιβίωση έφθασε τους 30,8 μήνες έναντι 22,6 μηνών με
pembrolizumab, με μείωση κατά 27% του σχετικού κινδύνου θανάτου.
Μοριακή εξατομίκευση της θεραπείας
Η μοριακή εξατομίκευση της θεραπείας αποτέλεσε κεντρικό θέμα του συνεδρίου.
Στη μελέτη DESTINY-Lung04, ασθενείς με μεταστατικό HER2-mutant NSCLC
που έλαβαν trastuzumab deruxtecan (T-DXd) ως θεραπεία πρώτης γραμμής
είχαν διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου 14,3 μήνες, έναντι 8,3 μηνών
με pembrolizumab και χημειοθεραπεία, ενώ το ποσοστό ανταπόκρισης
έφθασε το 70%.
Νέος θεραπευτικός στόχος και για τον μικροκυτταρικό καρκίνο
του πνεύμονα
Μεγάλο μέρος της προσοχής στράφηκε φέτος και στον μικροκυτταρικό καρκίνο
του πνεύμονα (SCLC), μια νόσο στην οποία η θεραπευτική πρόοδος υπήρξε επί
δεκαετίες περιορισμένη. Δύο ανεξάρτητες phase III μελέτες ανέδειξαν το B7-H3
ως ιδιαίτερα ενδιαφέρον νέο θεραπευτικό στόχο. Στην ARTEMIS-008, το B7-H3-
directed ADC risvutatug rezetecan μείωσε κατά 54% τον κίνδυνο θανάτου έναντι
του topotecan σε ασθενείς με υποτροπιάζον SCLC. Παράλληλα, η TAISHAN-302
έδειξε επίσης σημαντική βελτίωση της συνολικής και της χωρίς εξέλιξη επιβίωσης
με ένα δεύτερο B7-H3 ADC, το tambotatug pelitecan.
Πηγη: HealthDaily
