Ο όρος αλλεργία αναφέρεται σε μία πληθώρα αντιδράσεων του ανθρώπινου οργανισμού. Πρόκειται για αντιδράσεις σε διάφορες ουσίες που θεωρεί ξένες και ονομάζονται αλλεργιογόνες. Όταν οι ουσίες αυτές εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα, εκκρίνονται αντισώματα ή απελευθερώνεται ισταμίνη με αποτέλεσμα, τα γνωστά σε όλους συμπτώματα των αλλεργιών.
Οι αλλεργίες επηρεάζουν περισσότερο από το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ οι τροφικές αλλεργίες περίπου το 6% των παιδιών και 2-3% των ενηλίκων. Τα τελευταία 20 χρόνια μάλιστα ,έχει αυξηθεί η επικράτηση των αλλεργιών στα πιο ανεπτυγμένα κράτη, ενώ παρουσιάζεται αντίστοιχη αύξηση και στα περιστατικά άσθματος.
- Αν ένας γονέας είναι αλλεργικός, τότε ο απόγονος έχει 48% πιθανότητα να εμφανίσει αλλεργίες, ενώ το ποσοστό φτάνει στο 70% εάν και οι δυο γονείς είναι αλλεργικοί
Κατά πόσο ένα άτομο θα εμφανίσει συμπτώματα αλλεργίας εξαρτάται από τις συνδυασμένες επιδράσεις γενετικών, περιβαλλοντικών, λοιμογόνων, φυσικών ή και ορμονικών παραγόντων. Η συνέργεια και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ αυτών των παραγόντων δεν είναι πλήρως κατανοητές, ενώ πρόσφατες πληροφορίες οδηγούν στην ανάπτυξη νέων υποθέσεων όπως η υπόθεση υγιεινής. Η γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση αλλεργιών καλείται ατοπία.
Πού και πότε εμφανίζονται τα κλινικά σημεία;
Τα κλινικά σημεία των αλλεργιών, συνήθως εμφανίζονται σε περιοχές του σώματος οι οποίες είναι άμεσα εκτεθειμένες στο περιβάλλον όπως είναι το δέρμα, το γαστρεντερικό σύστημα καθώς οι ανώτερες και κατώτερες αναπνευστικοί οδοί. Εξωγενείς εκκινητές αλλεργικών αντιδράσεων μπορεί να είναι είτε περιβαντολλογικοί παράγοντες είτε ουσίες που περιέχονται στα τρόφιμα της διατροφής μας. Στα βρέφη, για παράδειγμα, το πρώτο και μεγαλύτερο αλλεργικό φορτίο προέρχεται από την τροφή, η οποία γενικά μπορεί να προκαλέσει δερματικές και γαστρεντερικές εκδηλώσεις. Ο επιπολασμός των ανεπιθύμητων αντιδράσεων από τρόφιμα και των τροφικών αλλεργιών είναι δύσκολο να εκτιμηθεί εξαιτίας της φύσης των διαταραχών που προκαλούν.
Σχεδόν όλα τα συστατικά των τροφών μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες σε ασθενείς με τροφική υπερευαισθησία αλλά το 90% αυτών προκαλούνται από οκτώ τρόφιμα. Τα περισσότερα τροφικά αλλεργιογόνα είναι πρωτεΐνες ή γλυκοπρωτεΐνες, ενώ πολλά τρόφιμα περιέχουν πολλαπλές πρωτεΐνες που προκαλούν αλλεργία. Τα αλλεργιογόνα μπορούν να ταξινομηθούν σε ανωτέρα και κατώτερα αλλεργιογόνα. Για παράδειγμα μια πρωτεΐνη που προκαλεί αλλεργίες στο 50% ή στους περισσότερους από τους αλλεργικούς ασθενείς, αποτελεί ένα ανώτερο αλλεργιογόνο.
Ποια είναι τα συνηθισμένα αλλιεργιογόνα;
Οι χιλιάδες αλλεργιογόνες ουσίες της φύσης δε δρουν σε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο. Συνεπώς, δεν προκαλούν σε όλους αλλεργίες. Τα πιο συνηθισμένα αλλεργιογόνα στη χώρα μας είναι τα ακάρεα της οικιακής σκόνης, η γύρη της ελιάς, τα οικόσιτα ζώα, το δηλητήριο της μέλισσας και των σφηκών, τα αντιβιοτικά (κυρίως η πενικιλίνη), οι ξηροί καρποί, το ψάρι, τα οστρακοειδή, το αυγό, οι φράουλες και το γάλα.
Διάγνωση τροφικής αλλεργίας
Για τη διάγνωση της τροφικής αλλεργίας, ο αλλεργιολόγος είναι ο υπεύθυνος ιατρός για τη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού. Στη συνέχεια, για την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό της διάγνωση, μπορεί να ακολουθήσουν διάφορα δερματικά τεστ, προσδιορισμός ειδικών αντισωμάτων στο αίμα, τροφικές προκλήσεις ή δίαιτες αποφυγής.
Θεραπεία τροφικής αλλεργίας
Πρωταρχικός στόχος για την αποφυγή μίας αλλεργικής αντίδρασης είναι ο εντοπισμός του ένοχου τροφίμου και η πλήρης αποφυγή του. Καθότι αυτό μπορεί να είναι κάτι εύκολο για ορισμένα τρόφιμα, για άλλα όπως το γάλα και το αυγό είναι δυσκολότερο για τον λόγο ότι συχνά αυτά τα τρόφιμα περιέχονται σαν συστατικά σε πολλές μαγειρικές παρασκευές και τυποποιημένα προϊόντα. Για το λόγο αυτό, τα άτομα με τροφική αλλεργία θα πρέπει να έχουν πάντα μαζί τους αδρεναλίνη ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν άμεσα τα συμπτώματα σε περίπτωση που αυτά προκύψουν καθώς και αντιισταμινικά και κορτικοστεροειδή μέχρι να μεταφερθούν σε χώρο στον οποίο θα τους παρασχεθεί ιατρική φροντίδα.
Πηγή: Mednutrition
Πηγη:https://healthmag.gr/
