Προσωπικός γιατρός: Το μακρύ ταξίδι της μεταρρύθμισης στην ΠΦΥ – Τα θετικά βήματα και η επόμενη μέρα

Ο κ. Ευάγγελος Φραγκούλης, Γενικός Οικογενειακός Γιατρός, ΓΓ της Ελληνικής Ακαδημίας Γενικής/ Οικογενειακής Ιατρικής και ΠΦΥ, αποτυπώνει την πορεία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τις ανάγκες της επόμενης μέρας στον θεσμό του Προσωπικού Ιατρού

Πριν ακριβώς 12 χρόνια, με την οικονομική κρίση να έχει χτυπήσει ισχυρά τη χώρα και επί υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη ξεκινούσε πανυγηρικά μια μεγάλη προσπάθεια μεταρρύθμισης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) της χώρας μας υπό την αυστηρή καθοδήγηση των Ευρωπαίων Εταίρων μας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Είχαν διακρίνει την επιτακτική ανάγκη και επιβάλει την άμεση δόμηση συστήματος ΠΦΥ με θεμέλιο της τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού. Στην κεντρική εκδήλωση ένας από τους σκαπανείς της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής ωρυόταν πως η οργάνωση ενός συστήματος ΠΦΥ δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη και απαιτείται μια δεκαετία. Όσο χρόνο χρειάστηκε ο Οδυσσέας να φθάσει στην Ιθάκη.

Η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Υγείας καλείται να φέρει την προσπάθεια εις πέρας και να πετύχει τους πρωταρχικούς στόχους της μεταρρύθμισης: Όλοι οι πολίτες να έχουν τον προσωπικό τους γιατρό- καθολική κάλυψη του πληθυσμού- που θα αποτελεί το σημείο πρώτης επαφής τους με το σύστημα υγείας, θα αντιμετωπίζει την πλειοψηφία των αναγκών υγείας τους και θα συντονίζει και κατευθύνει την φροντίδα τους, όταν απαιτείται παραπομπή τους σε εξειδικευμένη φροντίδα στην κοινότητα ή/ και στο νοσοκομείο με την εφαρμογή ενός συστήματος αναφοράς από την ΠΦΥ προς την εξειδικευμένη φροντίδα.

Αναμένεται τις επόμενες βδομάδες να δοθεί η δυνατότητα στους πολίτες να επιλέγουν ως ΠΙ τους έναν αμιγώς ιδιώτη ιατρό που θα αμοίβεται από τους ίδιους, ρύθμιση που έχει ψηφίστεί σχεδόν ένα χρόνο πριν, αλλά παρουσιάζει προβλήματα εφαρμογής. Πολύ λίγες χώρες χρησιμοποιούν αμιγώς ιδιώτες ιατρούς στο σύστημα ΠΦΥ τους και αυτές συχνά επιβάλλουν ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για να προστατεύσουν τον πολίτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που θα μπορούσαμε να αντιγράψουμε σε κάποιο βαθμό η Γαλλία. Στα θετικά είναι πως αρκετοί πολίτες που είναι δηλωμένοι σε ΠΙ, για να αποφύγουν τα αντικίνητρα που είχαν αρχικά θεσμοθετηθεί και δεν τον χρησιμοποιούν, καθώς χρησιμοποιούν έναν αμιγώς ιδιώτη, θα ελευθερώσουν τώρα θέσεις για άλλους πολίτες που τις επιδιώκουν.

Αναμένεται παράλληλα ο σχεδιασμός- ανακοίνωση του συστήματος αναφοράς από τον ΠΙ προς την εξειδικευμένη φροντίδα, που εκτός από νευραλγική λειτουργία για να μπουν σε τάξη οι άναρχες ροές ασθενών στο σύστημα υγείας, αποτελεί προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση της χώρας από το RRF. Αυστηρά συστήματα αναφοράς, όπως το Βρετανικό που η πρόσβαση στην εξειδικευμένη φροντίδα αποκλείεται χωρίς παραπομπή από τον GP, δύσκολα θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στη χώρα. Αντίθετα πιο χαλάρα συστήματα, όπως το Γαλλικό, που δίνονται οικονομικά κίνητρα στον πολίτη να χρησιμοποιεί τον ΠΙ του ως σημείο πρώτης επαφής, χωρίς να αποκλείουν την πρόσβαση στην εξειδικευμένη φροντίδα απουσία παραπομπής, είναι πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα.

Στα πολύ θετικά της τελευταίας περιόδου:

• H στροφή της χώρας προς την πρόληψη με σημαντικά εθνικά προγράμματα προσυμπτωματικών ελέγχων να τίθενται σε εφαρμογή. Από αυτά θα σταθώ στο «Προλαμβάνω τα Καρδιαγγειακά» που είναι το πρώτο πρόγραμμα Δημόσιας Υγείας που χρησιμοποιεί τους γιατρούς της ΠΦΥ ως εκτελεστικό του βραχίονα και, ταυτόχρονα, το πρώτο πρόγραμμα που τους δίνει οικονομικά κίνητρα για την διεκπεραίωσή του και σημείωνει όχι τυχαία πολύ μεγαλύτερη διείσδυση από όλα. Αποτελεί υπόδειγμα πως θα μπορούσαν εθνικές πολιτικές υγείας να εξυπηρετούνται μέσω παροχής κινήτρων στους γιατρούς της ΠΦΥ και αξιολόγησης της απόδοσής τους. Θα είναι ευχής έργο αυτό, αλλά και άλλα παρόμοια προγράμματα, να συνεχίσουν να λειτουργούν και μετά την επόχη του RRF εντασσόμενα στον τακτικό προϋπολογισμό, προσθέτοντας ένα σταθερό στοιχείο αποζημίωσης βάση απόδοσης στην συνολική αποζημίωση του ΠΙ, κάνοντας την πιο ελκυστική.
• H υλικοτεχνική αναβάθμιση των δημόσιων δομών ΠΦΥ σε όλη τη χώρα που πραγματοποιείται μέσω του RRF.

Θεωρώ πως, παρά τα μεγάλα βήματα που έγιναν τα τελευταία 12 έτη για την οργάνωση της ΠΦΥ στη χώρα μας, απαιτείται μια νέα ώθηση για να φθάσουμε στην Ιθάκη. Ο υπουργός υγείας έχει την μοναδική ευκαιρία να ολοκληρώσει το έργο που ο ίδιος ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Απαιτείται σταθερή πολιτική βούληση, μεγαλύτερη επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό και κατάλληλο ρυθμιστικό- οργανωτικό πλαίσιο.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/