Τι δείχνουν τα διεθνή δεδομένα για την πλασμαφαίρεση

Δεν έχει καμία σχέση με τις «θεραπείες ευεξίας»
Η συνεχής δημόσια συζήτηση για την πλασμαφαίρεση, κυρίως από μη
επιστήμονες, προκάλεσε νέα ενημερωτική παρέμβαση του Καθηγητή Θάνου
Δημόπουλου, Διευθυντή της Θεραπευτικής Κλινικής στο Νοσοκομείο
«Αλεξάνδρα» και πρώην Προέδρου της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας
και του Αιματολόγου Κωνσταντίνου Γιάννακα, με βάση την επαγγελματική
έκδοση των MSDManuals -του διεθνούς ιατρικού εγχειριδίου αναφοράς- και τις
κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Αφαίρεσης (ASFA).

Σκοπός της είναι να επαναπροσδιορίσει τη θεραπευτική ανταλλαγή πλάσματος στη σωστή
της θέση: μια τεκμηριωμένη, άμεσα σωτήρια ιατρική πράξη με σαφείς ενδείξεις,
αυστηρές προϋποθέσεις ασφαλείας και ρητά όρια εφαρμογής. Στη θεραπευτική
ανταλλαγή πλάσματος, το αίμα του ασθενούς περνά από ειδικό διαχωριστή
κυττάρων: το πλάσμα -που περιέχει την επιβλαβή ουσία- απορρίπτεται, ενώ τα
ερυθρά αιμοσφαίρια, τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια επιστρέφουν
στον οργανισμό μαζί με υγρό αντικατάστασης. Ως υγρό προτιμάται η αλβουμίνη
5% (και όχι νωπό κατεψυγμένο πλάσμα, εκτός από τις περιπτώσεις θρομβωτικής
θρομβοπενικής πορφύρας), ακριβώς επειδή προκαλεί λιγότερες αντιδράσεις
και δεν μεταδίδει λοιμώξεις. Η διαδικασία θυμίζει αιμοκάθαρση, με μία
σημαντική διαφορά: μπορεί να αφαιρέσει και ουσίες συνδεδεμένες με πρωτεΐνες.
Μια ανταλλαγή ενός όγκου πλάσματος απομακρύνει περίπου το 65% των
κυκλοφορούντων επιβλαβών συστατικών. Όλα τα κυτταρικά στοιχεία του αίματος
επιστρέφουν – ο ασθενής δεν «χάνει αίμα».
Πότε προσφέρει αποδεδειγμένο όφελος
Το κλειδί του οφέλους, είναι απλό και αυστηρό: η ανταλλαγή πλάσματος ωφελεί
μόνο σε νοσήματα στα οποία το πλάσμα περιέχει γνωστό παθογόνο παράγοντα
(συχνά αντισώματα), και αρκεί να τον αφαιρεί ταχύτερα απ’ όσο ο οργανισμός τον
παράγει. Γι’ αυτό εφαρμόζεται σχεδόν πάντα παράλληλα με ανοσοκατασταλτική
αγωγή, που επιβραδύνει τη νέα παραγωγή επιβλαβών ουσιών.
Ο φόβος τροφοδοτείται και από τη σύγχυση με διαφημιζόμενες πρακτικές
«ευεξίας» ή «αποτοξίνωσης», που δεν έχουν επιστημονική βάση. Η θεραπευτική
ανταλλαγή πλάσματος δεν είναι υπηρεσία ευεξίας: είναι ιατρική πράξη με ρητές
ενδείξεις, αντίστοιχους κινδύνους και αυστηρά κριτήρια επιλογής ασθενών.

 

 

Πηγη: HealthDaily