ΧΕΝ, HIV/AIDS και προγράμματα παρεμβάσεων
Οι χρήστες ουσιών είναι ένας πληθυσμός που οφείλει να έχει προ-τεραιότητα στις δράσεις πρόληψης, φροντίδας και θεραπείας για την HIV/AIDS λοίμωξη, καθώς αποτελούν μια σημαντική ομάδα ενδιαφέροντος για την επιδημιολογική επιτήρησης του νοσήματος.
Η απόκριση στην HIV επιδημία στους ΧΕΝ του 2011 υπήρξε πολυ-επίπεδη με σημαντική επέκταση της κάλυψης των προγραμμάτων δωρεάν διανομής βελονών, συρίγγων, προφυλακτικών και σημα-ντική αύξηση της δυναμικότητας των προγραμμάτων απεξάρτησης. H διατηρουμένη μείωση των νέων HIV διαγνώσεων στους ΧΕΝ είναι ενθαρρυντική. Μπορεί κανείς να κάνει υποθέσεις για την επιδημι-ολογική εικόνα που παρατηρείται. Πολλοί παράγοντες μπορεί να έχουν συμβάλλει όπως η ευρέως χορηγουμένη αντιρετροϊκή θε-ραπεία που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ιικού φορτίου στην κοινότητα αλλά και στην ομάδα των χρηστών (Williams et al, 2018). Παρά τη σημειούμενη σταδιακή μείωση των νέων διαγνώσεων σε αυτό τον πληθυσμό, ο ιός εξακολουθεί να ενδημεί στους ΧΕΝ, κα-θιστώντας επιτακτική την ανάγκη: (1) διατήρησης και επέκτασης των προγραμμάτων παρέμβασης και μείωσης της βλάβης, (2) ενίσχυσης της επιδημιολογικής επιτήρησης, (3) της έρευνας για την πορεία της επιδημίας αλλά και την αξιολόγηση των συμπεριφορών υψηλού κινδύνου, (4) της αναβάθμισης των υπηρεσιών υγείας: όπως η ένταξη σε προγράμματα απεξάρτησης, η διασφάλιση της διασύνδεσης των ΧΕΝ που ζουν με τον HIV με τις Μονάδες Λοιμώξεων, η παραμονή τους στην θεραπεία (HAART) και παρακολούθηση, η προώθηση του HIV ελέγχου, (5) παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της αστεγίας και των διακρίσεων . Οι ΧΕΝ αποτελούν μια πληθυ-σμιακή ομάδα που συμμετέχει στην επιδημιολογική εικόνα της HIV λοίμωξης στην Ελλάδα, από την αρχή της επιδημίας. Διαδραματίζουν ρόλο στην εξάπλωση της HIV λοίμωξης, καθώς δυνητικά δημιουρ-γούνται γέφυρες μετάδοσης στον γενικό πληθυσμό. Η πανδημία του COVID-19 και η προτεραιότητα που αναγκαστικά δόθηκε στην αντιμετώπισή της, μεγέθυνε τα προϋπάρχοντα κενά στα συστήματα υγείας όλων των χωρών, με τον μεγάλο κίνδυνο να δημιουργούνται εμπόδια στην πρόσβαση τόσο στη διάγνωση όσο και στη θεραπεία για άλλες ασθένειες. Το φαινόμενο αυτό επισημάνθηκε ιδιαίτερα στον πληθυσμό των ατόμων που κάνουν χρήση ουσιών και αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για δευτερογενείς επιδημίες μετά την αντιμετώπιση του COVID-19. Η ανάπτυξη μιας αειφόρου στρατηγικής διαχείρισης της επιδημίας στους ΧΕΝ δεν αποτελεί επιλογή αλλά μια υποχρεωτική ανάγκη και δέσμευση της χώρας.
πΗΓΗ:HealthDaily