Το ελληνικό σύστημα υγείας μεταξύ των χειρότερων στην ΕΕ
Το ελληνικό σύστημα υγείας ταξινομείται μεταξύ των χειρότερων στην ΕΕ, είτε με βάση τις απόψεις των πολιτών (Euro Barometer) είτε με βάση μια σειρά τυποποιημένους δείκτες μέτρησης των υπηρεσιών υγείας των χωρών της ΕΕ (Euro Health Consumer Index), τόνισε ο Μιλτιάδης Νεκτάριος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά, μιλώντας στο 15ο Συνέδριο “Τhe Future of Healthcare in Greece”. Και πρόσθεσε ότι οι Έλληνες πολίτες υφίστανται την μεγαλύτερη επιβάρυνση για τις ιδιωτικές δαπάνες υγείας, σε σχέση με όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, αφού ληφθεί υπόψη και η έκταση της ασφαλιστικής κάλυψης των δαπανών αυτών. Η συνολική επιβάρυνση των νοικοκυριών ανέρχεται στο 40% της συνολικής δαπάνης υγείας. Αλλά αυτή η τεράστια επιβάρυνση μειώνεται μόνο κατά 6% μετά την αγορά ιδιωτικής ασφάλισης υγείας. Με δεδομένα τα παραπάνω, κύριος στόχος κυρίως για μετά το 2027 είναι η συγκράτηση των αυξητικών τάσεων μακροχρόνια κάτω από το επίπεδο αύξησης του ΑΕΠ. Ο κ. Νεκτάριος πρότεινε την αναδόμηση του τομέα υγείας, σε 3 άξονες: Στην πλευρά της Προσφοράς υπηρεσιών υγείας, προτείνεται η δημιουργία ενός νέου ΝΠΔΔ, του «ΕΣΥΝΠΔΔ»(Μητρική εταιρία όλων των νοσοκομείων). Στην πλευρά της Ζήτησης, ο ΕΟΠΥΥ συγκεντρώνει όλη την χρηματοδότηση και αγοράζει υπηρεσίες υγείας τόσο από τον δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, δημιουργείται μια «εσωτερική αγορά υπηρεσιών υγείας». Το Υπουργείο Υγείας θα πρέπει να αναδιοργανωθεί και να επικεντρωθεί στην εκπόνηση και υλοποίηση της πολιτικής υγείας, χωρίς να έχει την άμεση διοίκηση των νοσοκομείων. Αναφορικά με την εσωτερική αγορά, προτείνεται: Ανάδειξη/εκμετάλλευση του spare capacity των Νοσοκομείων ΕΣΥ, καθώς και των Α’ Βάθμιων Μονάδων Υγείας, βελτίωση υπηρεσιών και υποδομών, με στόχο «Δημόσια Νοσοκομεία καλύτερα από τα Ιδιωτικά». Επίσης, προσέλκυση εργασιών των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών (περίπου 1 δισ. ευρώ), νέο σύστημα αμοιβών γιατρών και εργαζομένων στην υγεία με αντίστοιχα κίνητρα, ανοιχτοί διαγωνισμοί για τον ΕΟΠΥΥ, με στόχο τη μείωση των δαπανών για τις αγορές υπηρεσιών υγείας από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα υγείας. Ενίσχυση της σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην υγεία και ενίσχυση της ροής των πόρων από το ιδιωτικό προς το δημόσιο σύστημα υγείας, μέσω της «πακετοποίησης» όλων των δαπανών υγείας που βαρύνουν τους πολίτες, ως αφαιρετέες απαλλαγές (deductibles) και ποσοστά συνασφάλισης (coinsurance) για πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες υπηρεσίες υγείας, καθώς και συμμετοχή για φάρμακα, ιατρικά υλικά, γυαλιά, και οδοντιατρικές δαπάνες.
Πηγη:HealthDaily