Νέα δεδομένα για τα φάρμακα GLP-1

Πιθανή προστατευτική δράση έναντι των καρκίνων που
σχετίζονται με την παχυσαρκία
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Annals of Oncology φέρνει στο προσκήνιο
ιδιαίτερα ενθαρρυντικά ευρήματα σχετικά με τους αγωνιστές του υποδοχέα του
GLP-1, μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία
της παχυσαρκίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η χορήγηση των φαρμάκων
αυτών σε παχύσαρκα άτομα χωρίς σακχαρώδη διαβήτη συσχετίστηκε με
σημαντικά χαμηλότερη βραχυπρόθεσμη επίπτωση καρκίνων που σχετίζονται με
την παχυσαρκία, συγκριτικά με άτομα που έλαβαν αποκλειστικά συμβουλευτική
παρέμβαση για δίαιτα και άσκηση.
Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΚΠΑ, η μελέτη αξιοποίησε δεδομένα
πραγματικής κλινικής πρακτικής (real-world evidence) από το δίκτυο TriNetX,
το οποίο περιλαμβάνει ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία περίπου 113 εκατομμυρίων
ασθενών από 64 υγειονομικά ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην ανάλυση
συμπεριλήφθηκαν 229.467 παχύσαρκοι ενήλικες χωρίς ιστορικό σακχαρώδους
διαβήτη ή προηγούμενης διάγνωσης καρκίνου σχετιζόμενου με την παχυσαρκία.
Από αυτούς, περισσότεροι από 86.000 έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές GLP-1,
ενώ οι υπόλοιποι αντιμετωπίστηκαν με προγράμματα διαιτητικής και σωματικής
παρέμβασης. Μετά από αντιστοίχιση των ομάδων, δημιουργήθηκαν δύο πλήρως
συγκρίσιμες ομάδες των 80.899 ατόμων.
41% μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνων που σχετίζονται
με την παχυσαρκία
Με διάμεση παρακολούθηση δύο ετών, η χρήση αγωνιστών GLP-1 συσχετίστηκε
με 41% σχετική μείωση του κινδύνου εμφάνισης οποιουδήποτε καρκίνου
που σχετίζεται με την παχυσαρκία. Επιπλέον, η προστατευτική αυτή συσχέτιση
διατηρήθηκε στις περισσότερες προκαθορισμένες υποομάδες, ανεξάρτητα από το
φύλο, τον βαθμό παχυσαρκίας ή το χρησιμοποιούμενο φάρμακο, είτε επρόκειτο
για σεμαγλουτίδη είτε για τιρζεπατίδη. Παρότι τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα
ενθαρρυντικά, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πρόκειται για μελέτη παρατήρησης
και δεν μπορεί να τεκμηριώσει σχέση αιτίου-αποτελέσματος. Επιπλέον, ο σχετικά
περιορισμένος χρόνος παρακολούθησης δεν επιτρέπει την πλήρη εκτίμηση της
επίδρασης των φαρμάκων στην ανάπτυξη κακοηθειών με μεγάλη λανθάνουσα
περίοδο. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται μεγάλες προοπτικές τυχαιοποιημένες
μελέτες καθώς και μακροχρόνια προγράμματα φαρμακοεπαγρύπνησης που θα
ενσωματώνουν την καταγραφή ογκολογικών εκβάσεων.

 

 

Πηγη:HealthDaily