Συντάκτης: grammateia

Τι τόνισαν 53 διακεκριμένοι ομιλητές στο συνέδριο της FairLife
Απαντήσεις για τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του πνεύμονα, τη διαδικασία της διάγνωσης στην πρώιμη και μεταστατική νόσο, τις υποστηρικτικές θεραπείες καθώς και το στίγμα του καπνίσματος που «συνοδεύει» τους ανθρώπους που βιώνουν την ασθένεια έδωσαν οι 53 ομιλητές και σχολιαστές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, (εκπρόσωποι φορέων από την επιστημονική, ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα της Ελλάδας και του εξωτερικού, εκπρόσωποι της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Ελληνικής Πολιτείας αλλά και των ασθενών καθώς και στελέχη της φαρμακοβιομηχανίας) κατά τη διάρκεια του 3ου ετήσιου συνεδρίου της FairLife Φροντίδα και πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα, με τίτλο: «Ο καρκίνος του πνεύμονα σε πρώτο πλάνο – από την καθημερινή πρακτική στη βέλτιστη αντιμετώπιση». Ένα από τα βασικά θέματα που συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών του συνεδρίου ήταν ο ρόλος και η στάση της πολιτείας στην αντιμετώπιση της νόσου του καρκίνου του πνεύμονα (ΚτΠ) καθώς και η ανάγκη για συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Έχει κατατεθεί στο Υπουργείο Υγείας, στην Εθνική Επιτροπή Δημόσιας Υγείας και στον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας μελέτη με κατευθυντήριες οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα και σχέδιο προτυποποιημένης διαδικασίας εφαρμογής του στην Ελλάδα με σαφή κριτήρια. Στη μελέτη συμμετείχαν 55 επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων, ενώ για πρώτη φορά εμπλέκονται ενεργά και οι ασθενείς. Έως σήμερα, δεν υπάρχει κάτι νεότερο επί του θέματος. Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας τόνισε ότι το Υπουργείο είναι συμπαραστάτης σε αυτή την προσπάθεια και ήδη εργάζονται για τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών υγείας και την πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας υγείας έκανε ειδική μνεία στην ανάγκη του προσυμπτωματικού ελέγχου και αναφέρθηκε στα πρόσφατα ανησυχητικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που δείχνουν σημαντική αύξηση του καρκίνου του πνεύμονα σε νέες γυναίκες. Από την πλευρά τους οι εκπρόσωποι της επιστημονικής κοινότητας υπογράμμισαν ότι η επιστημονική κοινότητα είναι έτοιμη να στηρίξει ποιοτικότερες υπηρεσίας υγείας αλλά το σύστημα υγείας χρειάζεται εξυγίανση, ενίσχυση.Η αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης ακτινοβολίας (LDCT) σε άτομα υψηλού κινδύνου που έχουν ιστορικό καπνίσματος έχει τεκμηριωθεί με μετα-αναλύσεις και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές και αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένη πρακτική. Η εμπειρία από άλλες χώρες δείχνει ότι ευάλωτες ομάδες, π.χ. χρήστες ουσιών, ψυχικά ασθενείς, άνθρωποι χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων δεν συμμετέχουν σε προγράμματα δωρεάν προσυμπτωματικού ελέγχου, άρα απαιτείται ειδική μέριμνα για την πρόσβαση αυτών των ομάδων σε προγράμματα πρόληψης. Στο συνέδριο τονίστηκε επίσης η αναγκαιότητα της ύπαρξης διεπιστημονικής επιτροπής που θα παρακολουθεί κάθε ασθενή, καθώς και η ανάγκη μέριμνας για ανακουφιστική φροντίδα του ασθενούς αλλά και το απαραίτητο ψυχολογικό υποστηρικτικό πλαίσιο, όχι μόνο για τους ασθενείς αλλά και τους φροντιστές. Οι εκπρόσωποι του φαρμακευτικού κλάδου συμφώνησαν στην ανάγκη εθνικής στρατηγικής για ολοκληρωμένη προσέγγιση στην πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και φροντίδα του καρκίνου του πνεύμονα.

Πηγη:HealthDaily

44532-23 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Η νευροχειρουργική θεραπεία με βαθιά διέγερση του εγκεφάλου σε μια σχετικά νέα περιοχή-στόχο έχει αποδειχθεί ότι ανακουφίζει τον ακούσιο τρόμο στη νόσο Πάρκινσον και τον ιδιοπαθή τρόμο για τουλάχιστον 5 και 10 χρόνια αντίστοιχα από την έναρξη της θεραπείας.

Επιπλέον, με τη χρήση αυτής της περιοχής ως στόχου, η επέμβαση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί υπό γενική αναισθησία. Αυτό φαίνεται σε μια διατριβή του Rasmus Stenmark Persson στο Πανεπιστήμιο Umeå.

Η βαθιά διέγερση του εγκεφάλου (DBS) περιλαμβάνει τη μόνιμη εμφύτευση ενός ή δύο ηλεκτροδίων σε διαφορετικές περιοχές-στόχους του εγκεφάλου και ενός νευροβηματοδότη που τοποθετείται κάτω από το δέρμα στο στήθος. Με τη συνεχή ηλεκτρική διέγερση, είναι δυνατή η προσαρμογή των παθολογικών σηματοδοτικών μοτίβων στον εγκέφαλο και η ανακούφιση συμπτωμάτων όπως ο τρόμος.

Ο παραδοσιακός στόχος για τον τρόμο, μια δομή που ονομάζεται θάλαμος, δεν είναι ορατός στη μαγνητική απεικόνιση (MRI). Ως εκ τούτου, η χειρουργική επέμβαση βαθιάς διέγερσης του εγκεφάλου για τρόμο γίνεται συνήθως ενώ ο ασθενής είναι ξύπνιος προκειμένου να επιβεβαιωθεί η σωστή τοποθέτηση ηλεκτροδίων με τη βοήθεια, μεταξύ άλλων, της διέγερσης μέσω του τεστ.

Αρκετές μικρότερες μελέτες έχουν δείξει ότι το βαθιά διέγερση του εγκεφάλου που στοχεύει σε μια νέα περιοχή-στόχο, μια δομή που ονομάζεται cZi (caudal zona incerta), ανακουφίζει από τον τρόμο και βελτιώνει τις λεπτές κινητικές δεξιότητες σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον και ακούσιο τρόμο.

Η νέα μέθοδος για χειρουργική επέμβαση υπό γενική αναισθησία

Δεδομένου ότι το cZi βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από δομές ορατές στην μαγνητική τομογραφία, είναι δυνατό να επιβεβαιωθεί μια καλή θέση για τα ηλεκτρόδια με τη βοήθεια ακτίνων Χ, η οποία επιτρέπει τη χειρουργική επέμβαση υπό γενική αναισθησία. Ωστόσο, αυτές οι μελέτες έχουν διεξαχθεί με μη τυφλές αξιολογήσεις, χωρίς ομάδα ελέγχου και με σχετικά σύντομη παρακολούθηση, γεγονός που περιόρισε την επιστημονική ισχύ των αποτελεσμάτων τους.

Για πρώτη φορά, η θετική επίδραση του cZi-DBS στα κινητικά συμπτώματα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον αποδείχθηκε σε μια τυχαιοποιημένη, τυφλή μελέτη θεραπείας. Το cZi-DBS είχε πολύ καλή επίδραση στον τρόμο, μέτρια επίδραση στις λεπτές κινητικές δεξιότητες και βελτίωσε την ποιότητα ζωής.

«Σε δύο μακροχρόνιες μελέτες, είδαμε ότι ο τρόμος ανακουφίστηκε σημαντικά για τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά την επέμβαση για ασθενείς με νόσο Πάρκινσον και 10 χρόνια για τον ιδιοπαθή τρόμο», λέει ο Δρ. Persson.

«Αναλύσαμε επίσης το αποτέλεσμα ενός έτους του cZi-DBS για τον ιδιοπαθή τρόμο και συγκρίναμε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επέμβαση ενώ ήταν ξύπνιοι με αυτούς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση υπό γενική αναισθησία και είδαμε παρόμοια αποτελέσματα και επιπλοκές μεταξύ των διαφορετικών χειρουργικών μεθόδων», προσθέτει ο ειδικός.

Εμπλέκοντας τις νευρικές οδούς

«Αναλύοντας τη θέση του ηλεκτροδίου στον εγκέφαλο και δημιουργώντας προσομοιώσεις του ηλεκτρικού πεδίου γύρω από τα ηλεκτρόδια, μπορέσαμε να χαρτογραφήσουμε ποιες δομές επηρεάστηκαν από τη διέγερση», σημείωσε ο επιστήμονας.

Η έρευνα έδειξε ότι η διέγερση ήταν συγκεντρωμένη σε μια περιοχή που περιελάμβανε τόσο την ζώνη cZi όσο και τα παρακείμενα νευρικά μονοπάτια από την παρεγκεφαλίδα μέχρι τον θάλαμο. Αυτές οι νευρικές οδοί έχει αποδειχθεί προηγουμένως ότι εμπλέκονται στον μηχανισμό της νόσου πίσω από τον τρόμο τόσο στη νόσο Πάρκινσον όσο και στον ιδιοπαθή τρόμο.

Αυξημένη ακρίβεια

Μια πιο αντικειμενικά επιβεβαιωμένη αποτελεσματικότητα του cZi-DBS στη νόσο Πάρκινσον σημαίνει ότι υπάρχει πλέον μια πρόσθετη περιοχή-στόχος για χρήση της DBS σε αυτή τη νόσο. Για πρώτη φορά, αποδείχθηκε ότι η επίδραση στον τρόμο διαρκεί αρκετά χρόνια μετά την επέμβαση, ακόμη και για τον ιδιοπαθή τρόμο.

Μαζί με παρόμοια αποτελεσματικότητα μεταξύ χειρουργικής επέμβασης με επίγνωση και με αναισθησία, υπάρχουν πλέον πολλά πλεονεκτήματα στη χρήση του cZi ως στόχου για το DBS αντί του παραδοσιακού στόχου στον θάλαμο.

«Πιστεύουμε ότι το γεγονός ότι η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία μπορεί να αυξήσει την ακρίβεια, να μειώσει πιθανώς τις επιπλοκές και να βελτιώσει την εμπειρία της επέμβασης για τους ασθενείς», καταλήγει ο Δρ. Persson.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Η συνεργασία των ΓτΚ Ελλάδας και Ιαπωνίας απέδωσε στη δοκιμαζόμενη από τον πόλεμο χώρα έναν χώρο 240 τ.μ. για παιδιά και ενήλικες

Χάρη στη συνεργασία των Γιατρών του Κόσμου – Ελλάδας και των Γιατρών του Κόσμου – Ιαπωνίας, στο πλαίσιο του προγράμματος «Αποκατάσταση υποδομών υγειονομικής περίθαλψης στην Ουκρανία» (H.I.R. Project), μια παρέμβαση που περιλαμβάνει εργασίες ανακαίνισης επιλεγμένων εγκαταστάσεων υγείας στις περιοχές Sumy και Chernivtsi της Ουκρανίας, το νοσοκομείο επειγόντων περιστατικών στο Chernivtsi κατάφερε να ανακαινίσει πλήρως πολλούς από τους χώρους του.

Συγκεκριμένα, ανακαινίστηκαν οι αίθουσες εξέτασης (για παιδιά και ενήλικες) και η αίθουσα της εισόδου, καθώς και τα γραφεία και τους χώρους ανάπαυσης για τους γιατρούς και το προσωπικό αλλά και άλλοι σημαντικοί χώροι για τη λειτουργία ενός νοσοκομείου, με κονδύλια από το πρόγραμμα της ιαπωνικής κυβέρνησης. Το συνολικό εμβαδόν των ανακαινισμένων χώρων είναι σχεδόν 240 m2.

Επίσης, μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο του έργου, το νοσοκομείο επειγόντων περιστατικών Chernivtsi θα παραλάβει 2 ιατρικά φορεία με διαφανές ρυθμιζόμενο ερεισίνωτο πλάτης για ακτίνες Χ. Πρόκειται για απαραίτητο εξοπλισμό για την παροχή καλύτερων ιατρικών υπηρεσιών. Στα εγκαίνια του Κέντρου Τραύματος παρευρέθηκαν από τους Γιατρούς του Κόσμου Ελλάδας o Στράτος Χιώτης, Head of Mission Ukraine Crisis και ο Oleksiy Hrushko, Field Coordinator των ΓτΚ στην Ουκρανία.

Το νοσοκομείο συνεργάζεται με τους Γιατρούς του Κόσμου – Ελλάδας από το καλοκαίρι του 2022. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έχει λάβει διάφορες ανθρωπιστικές προμήθειες, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων, αναλώσιμων υλικών και εξοπλισμού για το τμήμα επειγόντων περιστατικών.

Οι Γιατροί του Κόσμου – Ελλάδας μετρούν ήδη 20 μήνες συνεχούς παρουσίας και δράσης στην Ουκρανία υποστηρίζοντας τον άμαχο πληθυσμό.

«Είμαστε ευγνώμονες για την υποστήριξη της υγειονομικής περίθαλψης από τους εταίρους μας. Η συνεργασία μας συνεχίζεται και εργαζόμαστε από κοινού για να διασφαλίσουμε ότι οι κάτοικοι της Bukovyna θα λαμβάνουν ιατρικές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας και εξειδίκευσης», δήλωσε ο Ruslan Zaparaniuk, Διοικητής της περιφέρειας Chernivtsi. Μεταξύ άλλων, το “παρών” έδωσε στα εγκαίνια και ο Oleksiy Boyko, Επικεφαλής του περιφερειακού συμβουλίου Chernivtsi καθώς και εκπρόσωποι των τοπικών αρχών.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι γυναίκες που παρακολουθούνται τακτικά με μαστογραφίες στο πλαίσιο προσυμπτωματικού ελέγχου μπορεί να έχουν μειωμένο κίνδυνο θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας) και Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) συνοψίζουν τα δεδομένα της μελέτης, η οποία παρουσιάστηκε από τους Smith et al στην ετήσια συνάντηση της Radiological Society of North America (RSNA) 2023.

Η πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου του μαστού, πριν από την παρουσία συμπτωμάτων, μπορεί να είναι κρίσιμη για την επιβίωση. Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, οι γυναίκες ηλικίας μεταξύ 45 και 54 ετών θα πρέπει να υποβάλλονται σε μαστογραφία κάθε χρόνο και όσοι είναι ηλικίας 55 ετών και άνω μπορούν να υποβάλλονται σε μαστογραφία κάθε δεύτερο χρόνο ή να συνεχίσουν με ετήσιες μαστογραφίες. Η παράλειψη μόνο μιας προγραμματισμένης μαστογραφίας μπορεί να οδηγήσει σε πιο προχωρημένη διάγνωση καρκίνου του μαστού, επηρεάζοντας σημαντικά την πιθανότητα επιβίωσης του ασθενούς.

Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης τόνισε ότι ο σκοπός του προληπτικού ελέγχου είναι η ανίχνευση του καρκίνου του μαστού προτού γίνουν εμφανή τα συμπτώματα. Αν και οι τακτικές μαστογραφίες είναι σημαντικός παράγοντας στην έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου του μαστού, εξακολουθούν να υπάρχουν διάφορα εμπόδια που περιορίζουν τις γυναίκες από την πραγματοποίηση αυτής της εξέτασης, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε κάποιο κέντρο για μαστογραφικό έλεγχο, των υποχρεώσεων στην εργασία ή των οικογενειακών υποχρεώσεων.

Στην πρόσφατη αυτή μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν το ιστορικό μαστογραφίας προσυμπτωματικού ελέγχου σε 37.079 ασθενών με καρκίνο του μαστού που επισκέφθηκαν ογκολογικά κέντρα σε όλη τη Σουηδία από το 1992 έως το 2016 – με στόχο να προσδιορίσουν τον αντίκτυπο της παράλειψης της μαστογραφίας.

Οι ερευνητές κατέγραψαν από τις αναλύσεις τους ότι οι γυναίκες που υποβλήθηκαν σε όλες τις προγραμματισμένες μαστογραφίες είχαν ποσοστό επιβίωσης άνω του 80%, ενώ εκείνες που δεν συμμετείχαν σε καμία προληπτική εξέταση είχαν ποσοστό επιβίωσης που κυμαίνεται από 59,1% έως 77,6%.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι οι γυναίκες που υποβλήθηκαν στις τελευταίες πέντε μαστογραφίες πριν από τη διάγνωση καρκίνου του μαστού είχαν σχεδόν τρεις φορές λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με τις ασθενείς που δεν είχαν υποβληθεί σε καμία μαστογραφία. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι η συμμόρφωση στις τακτικές μαστογραφίες βελτιώνει την επιβίωση των γυναικών στις οποίες διαγιγνώσκεται καρκίνος του μαστού.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι περισσότερες από τις λοιμώξεις του χειμώνα, όπως ωτίτιδα, βρογχίτιδα, ιγμορίτιδα και το κοινό κρυολόγημα, που εκδηλώνεται με συνάχι, βήχα, πονόλαιμο, πόνο στους μύες, στα κόκκαλα και πυρετό, είναι ιώσεις που θεραπεύονται από μόνες τους σε περίπου τρεις ημέρες

Σημαντικά αυξημένα είναι τα ποσοστά αντοχής γνωστών παθογόνων σε κοινά αντιβιοτικά, γεγονός που σημαίνει ότι τα φάρμακα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις λοιμώξεις, ένα εξαιρετικά ανησυχητικό φαινόμενο που λαμβάνει πολύ μεγάλες διαστάσεις στη χώρα μας. Η κατανάλωση των αντιβιοτικών έχει μπει σε ένα πλαίσιο και δεν είναι τόσο ανεξέλεγκτη όσο παλαιότερα, ωστόσο οι Έλληνες συνεχίζουν να λαμβάνουν αντιβιώσεις: 3 στους 4 έλαβαν αντιβιοτικό το τελευταίο 12μηνο. Οι γιατροί, μάλιστα, προτείνουν να γίνει υποχρεωτικό το strep test πριν ληφθεί αντιβιοτικό για λοιμώξεις που προκαλούν φαρυγγίτιδες και αμυγδαλίτιδες. Πρόκειται για συνηθισμένες αιτίες σύγχυσης στη χορήγηση αντιβιοτικών.

Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε χθες από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (ΙΣΑ), το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και την Ελληνική Εταιρεία Χημειοθεραπείας, ο πνευμονιόκοκκος, μια κοινή αιτία εξωνοσοκομειακών πνευμονιών παρουσιάζει αντοχή από 35-40% στην πενικιλλίνη κατά τη χορήγησή της στην κοινότητα και 50-60% στις μακρολίδες. Επίσης, ο πυογόνος στρεπτόκοκκος εμφανίζει αντοχή 15-25% στις μακρολίδες. Τα ποσοστά αυτά σημαίνουν ότι μια πνευμονία από πνευμονιόκοκκο ή μια λοίμωξη με στρεπτόκοκκο καταπολεμώνται πιο δύσκολα και τα φάρμακα μπορεί να μην έχουν αποτέλεσμα.

«Όλο αυτό έχει δημιουργηθεί εξαιτίας της τεράστιας κατάχρησης», ανέφερε η Ομότιμη Καθηγήτρια Παθολογίας-Λοιμώξεων ΕΚΠΑ, μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Χημειοθεραπείας, Κυριακή Κανελλακοπούλου. Ακόμη ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κολοβακτηρίδιο (Escherichia coli), το οποίο ευθύνεται για το μεγαλύτερο ποσοστό ουρολοιμώξεων. Η αντοχή του στην αμπικιλλίνη υπερβαίνει το 50%, ενώ στις κινολόνες είναι περίπου 20%.

3 στους 4 Έλληνες κατανάλωσαν αντιβιοτικά τον τελευταίο χρόνο

Έρευνα που πραγματοποίησε η KΑΠΑ Research για λογαριασμό του ΙΣΑ και της Ελληνικής Εταιρίας Χημειοθεραπείας δείχνει ότι 3 στους 4 Έλληνες πήραν κάποιο αντιβιοτικό τους τελευταίους 12 μήνες ενώ δύο στους δέκα δεν έχουν λάβει ποτέ αντιβιοτικό.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα 4-7 Νοεμβρίου σε δείγμα 1.097 ατόμων στις 13 περιφέρειες της χώρας και παρουσιάστηκε στη χθεσινή Συνέντευξη Τύπου από τον Γενικό Διευθυντή της KΑΠΑ Research, κ. Τάσο Γεωργιάδη.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 16% πήρε αντιβιοτικό για οδοντιατρικούς λόγους, ένα 21% για διάφορους λόγους σοβαρών ασθενειών ή χειρουργικών επεμβάσεων, ένα 11% για αντιμετώπιση λοιμώξεων και ένα ποσοστό 19% αναφέρει ως αιτία τον επίμονο βήχα και προβλήματα με αναπνευστικό ή βρογχίτιδες.

Ένα πρώτο θετικό συμπέρασμα που προκύπτει από τα στοιχεία είναι, πως την τελευταία δεκαετία έχει μειωθεί σημαντικά το ποσοστό εκείνων που παίρνουν αντιβιοτικά χωρίς συνταγή (από 16% το 2013 στο 6% το 2023. Από τη μείωση το σημαντικότερο μέρος της καταγράφεται την τελευταία διετία (από 12% το 2021 στο 6% το 2023). Παρόλα αυτά ένα σημαντικό ποσοστό 32% συνεχίζει να κρατά αντιβιοτικά στο ψυγείο του σπιτιού για ώρα ανάγκης (το ποσοστό αυτό είναι ελαφρά μειωμένο σε σχέση με το 2013 που ήταν 36%).

Ένα δεύτερο θετικό συμπέρασμα αφορά τις παρενέργειες. Το ποσοστό των ατόμων που αναφέρουν παρενέργειες από τη χρήση αντιβιοτικού πέφτει στο 19% το 2023 από 26% στο 2013. Όπως σημείωσαν οι ειδικοί, η χρήση αντιβιοτικών μόνο με συνταγή γιατρού φαίνεται πως έχει συμβάλλει στο θέμα των παρενεργειών αφού η χρήση δεν είναι πια αλόγιστη αλλά γίνεται με τη παρακολούθηση ειδικών.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Αλλά σε πληθυσμούς με συγκεκριμένο κίνδυνο -για παράδειγμα, σε ορισμένες οικογενείς μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας- τα σημάδια αυτά θα βοηθήσουν στην έγκαιρη προειδοποίηση και ίσως οδηγήσουν σε θεραπευτική παρέμβαση.

Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Τι θα γινόταν αν οι βιολογικοί μηχανισμοί που προκαλούν την πολλαπλή σκλήρυνση ενεργοποιούνταν χρόνια πριν από την κλινική διάγνωση; Αυτό προτείνει μια ομάδα του Paris Brain Institute σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Neurology. Οι ερευνητές δείχνουν ότι, σε πληθυσμιακή κλίμακα, η συχνότητα διαταραχών όπως η κατάθλιψη, η δυσκοιλιότητα και οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος συνδέεται με τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας πέντε χρόνια αργότερα. Τα αποτελέσματα αυτά σκιαγραφούν μια προδρομική φάση της νόσου, αλλά σε αυτό το στάδιο δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη μιας τεχνικής έγκαιρης ανίχνευσης.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια νευρολογική ασθένεια κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στη μυελίνη, το προστατευτικό περίβλημα των νευρικών ινών, το οποίο παίζει κρίσιμο ρόλο στη διάδοση των νευρικών ερεθισμάτων μεταξύ του εγκεφάλου και των περιφερικών οργάνων. Στη Γαλλία, 120.000 άτομα πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας, η διαχείριση της οποίας έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία δέκα χρόνια. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμη καμία θεραπεία -και καμία θεραπευτική λύση για το 15% των ασθενών με προοδευτική μορφή. “Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες με την πολλαπλή σκλήρυνση είναι ότι δεν παρατηρούμε αυστηρή αντιστοιχία μεταξύ της σοβαρότητας των βλαβών στις νευρικές ίνες και των συμπτωμάτων των ασθενών. Αυτό περιορίζει σημαντικά την ικανότητά μας να προβλέψουμε την πορεία της νόσου”, εξηγεί η καθηγήτρια Céline Louapre, νευρολόγος στο νοσοκομείο Pitié-Salpêtrière και επικεφαλής του κέντρου κλινικών ερευνών του Ινστιτούτου Εγκεφάλου του Παρισιού. “Η πρόκληση σήμερα είναι να ανιχνεύσουμε τη νόσο όσο το δυνατόν νωρίτερα, πολύ πριν οι βλάβες γίνουν ορατές στη μαγνητική τομογραφία, με την ελπίδα να καθυστερήσουμε την εμφάνιση της αναπηρίας”. Αρκετές μελέτες έχουν ήδη υποδείξει ότι, σε ορισμένους ασθενείς, τα ανεπαίσθητα συμπτώματα ήταν παρόντα έως και δέκα χρόνια πριν από τη διάγνωση. Αυτό που απέμενε ήταν να ποσοτικοποιηθεί αυτό το φαινόμενο σε πληθυσμιακή κλίμακα, ώστε να οριστεί αυστηρά η “προδρομική φάση” της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δηλαδή μια περίοδος κατά την οποία η νόσος εκδηλώνεται διακριτικά. Επιπλέον, η καλύτερη κατανόηση των πρώιμων συμπτωμάτων της σκλήρυνσης κατά πλάκας θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να εντοπίσουν την ακριβή στιγμή κατά την οποία αρχίζει η φλεγμονώδης διαδικασία που προκαλεί βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Αξιοποίηση μαζικών επιδημιολογικών δεδομένων

Για τον σκοπό αυτό, ο Pr. Céline Louapre, συνοδευόμενη από τους Octave Guinebretière και Thomas Nedelac, συνέκρινε τα δεδομένα υγείας 20.174 ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας, 54.790 ασθενών χωρίς σκλήρυνση κατά πλάκας και 37.814 ασθενών που πάσχουν από δύο αυτοάνοσα νοσήματα τα οποία, όπως και η σκλήρυνση κατά πλάκας, προσβάλλουν κυρίως γυναίκες και νεαρούς ενήλικες – συγκεκριμένα 30.477 ασθενείς με νόσο του Crohn και 7.337 με λύκο. Χρησιμοποιώντας ανώνυμα ιατρικά αρχεία από το δίκτυο βελτίωσης της υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (THIN), η ομάδα ανέλυσε την πορεία της υγείας αυτών των ασθενών, εστιάζοντας στη συχνότητα 113 κοινών συμπτωμάτων και ασθενειών κατά τη διάρκεια πέντε ετών πριν και πέντε ετών μετά τη διάγνωση. Μια παρόμοια περίοδος αναφοράς χρησιμοποιήθηκε για τους ασθενείς ελέγχου χωρίς αυτοάνοσο νόσημα. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι πέντε συμπτώματα σχετίζονταν σημαντικά με τη μετέπειτα διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας: κατάθλιψη, σεξουαλικές διαταραχές, δυσκοιλιότητα, κυστίτιδα και άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. “Η συσχέτιση αυτή ήταν αρκετά ισχυρή σε στατιστικό επίπεδο ώστε να δηλώσουμε ότι πρόκειται για πρώιμα κλινικά προειδοποιητικά σημάδια, που πιθανώς σχετίζονται με βλάβες στο νευρικό σύστημα, σε ασθενείς που αργότερα θα διαγνωστούν με πολλαπλή σκλήρυνση”, εξηγεί η καθηγήτρια Céline Louapre. “Η υπερεκπροσώπηση αυτών των συμπτωμάτων παρέμεινε και μάλιστα αυξήθηκε κατά τη διάρκεια των πέντε ετών μετά τη διάγνωση”.

Ρίχνοντας φως στην πορεία της νόσου

Ωστόσο, αυτά τα πέντε συμπτώματα εμφανίστηκαν επίσης στην πρόδρομη φάση του λύκου και της νόσου του Crohn, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι ειδικά για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Το πιο σημαντικό είναι ότι είναι, επίσης, ευρέως διαδεδομένα σε υγιείς ανθρώπους. “Αυτά τα σημάδια από μόνα τους δεν αρκούν για την έγκαιρη διάγνωση, αλλά σίγουρα θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τους μηχανισμούς της σκλήρυνσης κατά πλάκας -η οποία έχει πολλές αιτίες- και να ανασυνθέσουμε τη φυσική της ιστορία”, προσθέτει. “Τέλος, αυτά τα νέα δεδομένα υποστηρίζουν την ιδέα ότι η νόσος αρχίζει πολύ πριν από την εμφάνιση των κλασικών νευρολογικών συμπτωμάτων”. Μόνον ένα ελάχιστο κλάσμα των ανθρώπων που εμφανίζουν κατάθλιψη, σεξουαλικά προβλήματα, δυσκοιλιότητα και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος θα διαγνωστούν με αυτοάνοσο νόσημα λίγα χρόνια αργότερα. Αλλά σε πληθυσμούς με συγκεκριμένο κίνδυνο -για παράδειγμα, σε ορισμένες οικογενείς μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας- τα σημάδια αυτά θα βοηθήσουν στην έγκαιρη προειδοποίηση και ίσως οδηγήσουν σε θεραπευτική παρέμβαση.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Πρέπει να εξετάσουμε το αίμα πιο προσεκτικά για να καταλάβουμε καλύτερα πόσο διαδεδομένος και σοβαρός είναι αυτός ο τύπος ελονοσίας στους ανθρώπους με το χαρακτηριστικό σιωπηλός – Duffy”.

Eλονοσία Μελέτη: Οι ερευνητές που μελετούν την ελονοσία εδώ και δεκαετίες, ελπίζοντας να βρουν μια θεραπεία, πίστευαν εδώ και καιρό ότι είχαν εντοπίσει έναν τύπο αίματος που φαινόταν να αμύνεται κατά της νόσου. Όμως, μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Cell Host & Microbe καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ακόμη και ορισμένοι άνθρωποι με την προστατευτική ομάδα αίματος μολύνθηκαν. Το ερώτημα τώρα είναι, πώς; “Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι η συγκεκριμένη γονιδιακή μετάλλαξη που σχετίζεται με αυτόν τον τύπο αίματος δεν σταματά εντελώς την ελονοσία ή ότι το μικρόβιο της ελονοσίας μπορεί να έχει βρει άλλον τρόπο να εισέρχεται στα κύτταρα του αίματος”, δήλωσε ο Peter Zimmerman, καθηγητής παθολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Case Western Reserve και κύριος συγγραφέας της μελέτης.

“Είναι μεγάλη υπόθεση, διότι μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούμε να απαλλαγούμε από αυτό το είδος παρασίτου της ελονοσίας”. “Αυτό το παράσιτο της ελονοσίας, που ονομάζεται Plasmodium vivax-ή P. vivax-ήταν συνηθισμένο στο βορειοανατολικό Οχάιο”, δήλωσε ο Christopher King, συν-ερευνητής της μελέτης και καθηγητής παθολογίας. “Και μεταδόθηκε εντός των Ηνωμένων Πολιτειών -στη Φλόριντα και το Τέξας- αυτό το καλοκαίρι για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια “Γνωρίζαμε”, δήλωσε ο King, “ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύουν από την επανεισαγωγή της ελονοσίας με τις κλιματικές αλλαγές και την αύξηση της μετανάστευσης και των ταξιδιών από περιοχές που ενδημούν στην ελονοσία”. Στους συνεργάτες της μελέτης περιλαμβάνονται ερευνητές από τη Γαλλία (Célia Dechavanne και Benoit Gamain, από το Εθνικό Ινστιτούτο Μεταγγίσεων Αίματος, INSERM/Πανεπιστήμιο Paris Diderot)- και τη Μαδαγασκάρη (Arsène Ratsimbasoa, από το Πανεπιστήμιο Fianarantsoa).

Η μελέτη

“Οι ερευνητές της ελονοσίας προσπαθούν να κατανοήσουν την ανθεκτικότητα και την ευαισθησία της λοίμωξης από P. vivax των αφρικανικών πληθυσμών για περισσότερα από 100 χρόνια”, δήλωσε ο Zimmerman. “Περισσότεροι από 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι μπορεί να ζουν στην Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία, όπου βρίσκεται το παράσιτο. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ετησίως πεθαίνουν από ελονοσία. Γενικά, η ελονοσία είναι μία από τις τρεις μεγάλες μολυσματικές ασθένειες παγκόσμιας υγείας – η ελονοσία, η φυματίωση και το HIV/AIDS”. Η ομάδα μελετά μια συγκεκριμένη ομάδα αίματος (Fy-αρνητική) στο αίμα των περισσότερων ανθρώπων στην Αφρική και αφρικανικής καταγωγής, που ονομάζεται “η σιωπηλή ομάδα αίματος Duffy”. Τα άτομα με αρνητική ομάδα Duffy έχουν μια μετάλλαξη στον κώδικα του DNA (GATA-1) που έχει ως αποτέλεσμα η πρωτεΐνη να μην εκφράζεται στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Οι ερευνητές έκαναν πειράματα χρησιμοποιώντας κύτταρα αίματος που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο και κύτταρα που ελήφθησαν από το μυελό των οστών για να μελετήσουν την ομάδα αίματος Duffy-silent. “Παραδόξως, διαπιστώσαμε ότι ακόμη και όταν στους ανθρώπους λείπει ο κώδικας GATA-1 του DNA, η πρωτεΐνη Duffy εμφανίζεται μερικές φορές στα ερυθρά αιμοσφαίριά τους”, δήλωσε ο Zimmerman. “Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι ο μυελός των οστών και άλλα μέρη όπου τα κύτταρα του αίματος δημιουργούνται για πρώτη φορά είναι σημαντικά για το παράσιτο της ελονοσίας ώστε να βρει τα ερυθρά κύτταρα με την πρωτεΐνη Duffy, να αναπτυχθεί και να προκαλέσει ασθένεια”. Σε άλλα πειράματα στο εργαστήριο, εξέτασαν το αίμα ανθρώπων με σιωπηλή ομάδα αίματος Duffy.

Παρατήρησαν ότι η λοίμωξη από ελονοσία P. vivax ανιχνεύεται συχνά με ένα ειδικό τεστ και όχι με το συνηθισμένο τεστ στο μικροσκόπιο. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι με σιωπηλή ομάδα αίματος Duffy μπορεί να εξακολουθούν να έχουν τη λοίμωξη, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να τη δουν στις συνήθεις εξετάσεις αίματος. Με άλλα λόγια, διαπίστωσαν ότι το P. vivax μπορεί να εισβάλει στα ερυθρά αιμοσφαίρια των ατόμων με το χαρακτηριστικό Duffy-silent. Επίσης, εάν έχουν τη μόλυνση στο μυελό των οστών, παράγουν τη μεταδοτική μορφή του παρασίτου. Τα κουνούπια μπορούν να το αποκτήσουν και να προκαλέσουν λοιμώξεις σε άλλους ανθρώπους. “Αυτή η ανακάλυψη εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς τα παράσιτα της ελονοσίας προκαλούν λοίμωξη και ασθένεια, ειδικά επειδή ορισμένοι άνθρωποι με τη λοίμωξη δεν εμφανίζουν πολλά σημάδια στο αίμα τους”, δήλωσε ο Zimmerman. “Πρέπει να εξετάσουμε το αίμα πιο προσεκτικά για να καταλάβουμε καλύτερα πόσο διαδεδομένος και σοβαρός είναι αυτός ο τύπος ελονοσίας στους ανθρώπους με το χαρακτηριστικό σιωπηλός – Duffy”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να καθορίσει αιτιώδεις παράγοντες. Όμως, οι ερευνητές προτείνουν: “Η νωρίτερη ηλικία κατά την [πρώτη έμμηνο ρύση] μπορεί να είναι ένας από τους πρώιμους δείκτες της ζωής για την πορεία της καρδιομεταβολικής νόσου στις γυναίκες”.

Περίοδος: Η έναρξη των εμμηνορροϊκών κύκλων σε νεαρή ηλικία -πριν από την ηλικία των 13 ετών- συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 στη μέση ηλικία, διαπιστώνει αμερικανική έρευνα που δημοσιεύεται online στο περιοδικό Διατροφή Πρόληψη & Υγεία BMJ (BMJ Nutrition Prevention & Health). Και φαίνεται επίσης να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου πριν από την ηλικία των 65 ετών σε όσους πάσχουν από τη νόσο, ιδίως σε όσους ξεκίνησαν να έχουν περίοδο πριν από την ηλικία των 10 ετών ή νεότεροι, σύμφωνα με τα ευρήματα.

Ο διαβήτης και οι επιπλοκές του αυξάνονται μεταξύ των νεαρών και μεσήλικων ενηλίκων των ΗΠΑ, ενώ η ηλικία στην οποία οι γυναίκες αρχίζουν να έχουν περίοδο μειώνεται παγκοσμίως, σημειώνουν οι ερευνητές Θέλησαν, λοιπόν, να διαπιστώσουν αν μπορεί να υπάρχει σχέση μεταξύ των δύο αυτών φαινομένων στις νεότερες γυναίκες και βασίστηκαν στις απαντήσεις της εθνικά αντιπροσωπευτικής Εθνικής Έρευνας για την Υγεία και τη Διατροφή (NHANES) 1999-2018. Στη μελέτη συμμετείχαν περίπου 17.377 γυναίκες ηλικίας 20 έως 65 ετών, οι οποίες προσδιόρισαν όλες την ηλικία κατά την οποία είχαν τον πρώτο τους έμμηνο κύκλο. Αυτή κατηγοριοποιήθηκε ως 10 ετών ή μικρότερη, 11, 12, 13, 14 και 15 ετών και άνω. Από το σύνολο, 1.773 (10%) ανέφεραν διάγνωση διαβήτη τύπου 2. Και από αυτές, 205 (11,5%) ανέφεραν κάποιο είδος καρδιαγγειακής νόσου. Η έναρξη της περιόδου πριν από τη μέση ηλικία των 13 ετών σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διhttps://www.healthweb.gr/%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%b1/kyklos-emminorroikos-mporoun-ta-emvolia-covid-19-na-epireasoun-tin-emmino-rysiαβήτη τύπου 2, μετά από συνεκτίμηση μιας σειράς παραγόντων που ενδέχεται να επηρεάσουν, όπως η ηλικία, η φυλή/εθνικότητα, η εκπαίδευση, η μητρότητα, η εμμηνόπαυση και το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα, η κατανάλωση αλκοόλ και το βάρος (ΔΜΣ). Το ποσοστό αυτό κυμαινόταν από 32% μεγαλύτερο (10 ετών ή μικρότερο) μέσω 14% μεγαλύτερου (11 ετών) έως 29% μεγαλύτερου (12 ετών). Μεταξύ των γυναικών με διαβήτη, η προγενέστερη ηλικία κατά τον πρώτο εμμηνορροϊκό κύκλο σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, αν και όχι καρδιαγγειακής νόσου γενικά, μετά από συνεκτίμηση του ίδιου συνόλου δυνητικά επιδραστικών παραγόντων. Η πολύ πρώιμη ηλικία κατά τον πρώτο εμμηνορροϊκό κύκλο – 10 ετών ή μικρότερη – συσχετίστηκε με υπερδιπλασιασμό του κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου μεταξύ των γυναικών κάτω των 65 ετών με διαβήτη, μετά από παρόμοιες προσαρμογές για παράγοντες επιρροής. Ο κίνδυνος αυτός μειώθηκε παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας: 81% μεταξύ εκείνων με την πρώτη εμμηνορροϊκή αιμορραγία στην ηλικία των 11 ετών, σε 32% στην ηλικία των 12 ετών και σε 15% στην ηλικία των 14 ετών.

Πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να καθορίσει αιτιώδεις παράγοντες. Όμως, οι ερευνητές προτείνουν: “Η νωρίτερη ηλικία κατά την [πρώτη έμμηνο ρύση] μπορεί να είναι ένας από τους πρώιμους δείκτες της ζωής για την πορεία της καρδιομεταβολικής νόσου στις γυναίκες”. Εξηγούν: “Μια πιθανή εξήγηση της οδού μπορεί να είναι ότι τέτοιες γυναίκες εκτίθενται σε οιστρογόνα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα και η πρώιμη έμμηνος ρύση έχει συσχετιστεί με υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων”. Επισημαίνουν ότι ενώ οι παρατηρούμενες συσχετίσεις μεταξύ της ηλικίας κατά τον πρώτο εμμηνορροϊκό κύκλο και των επιπλοκών του εγκεφαλικού επεισοδίου εξασθένησαν ελαφρώς μετά τη συνεκτίμηση του βάρους, αυτές παρέμειναν ακόμη στατιστικά σημαντικές. “Επομένως, η παχυσαρκία μπορεί, επίσης, να παίζει ρόλο στην παρατηρούμενη συσχέτιση μεταξύ της πρώιμης ηλικίας κατά τον [πρώτο εμμηνορροϊκό κύκλο] και των επιπλοκών του εγκεφαλικού επεισοδίου, καθώς η υψηλότερη παιδική παχυσαρκία σχετίζεται με πρώιμη ηλικία κατά την [εμμηνόρροια] και με καρδιομεταβολικά νοσήματα αργότερα στη ζωή”, προτείνουν. “Τα ευρήματα αυτά προσθέτουν μια άλλη διάσταση στους δυνητικά λιγότερο καλά κατανοητούς προσδιοριστικούς παράγοντες του καρδιομεταβολικού κινδύνου, ιδίως στις γυναίκες, οι οποίες έχουν σχετικά υποεκπροσωπηθεί σε αυτόν τον τομέα της έρευνας”, σχολιάζει η καθηγήτρια Sumantra Ray, εκτελεστική διευθύντρια του Παγκόσμιου Κέντρου Διατροφής και Υγείας NNEdPro, το οποίο είναι συνιδιοκτήτης του BMJ Nutrition Prevention & Health. “Και παρέχουν μια σαφή καθοδήγηση σχετικά με την ανάγκη σχεδιασμού παρεμβατικών μελετών που εξετάζουν την πρόληψη καρδιομεταβολικών νοσημάτων σε εθνοτικά διαφορετικές ομάδες γυναικών που αρχίζουν την έμμηνο ρύση σε νεαρή ηλικία”, προσθέτει.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/