Εβδομαδιαία Έκθεση Επιδημιολογικής Επιτήρησης Αναπνευστικών Λοιμώξεων της Διεύθυνσης Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης για Λοιμώδη Νοσήματα του ΕΟΔΥ, για ενημέρωσή σας.
Εβδομαδιαία έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης_Αναπνευστικές Λοιμώξεις (47.2023)
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
Μόνο για έξι μήνες και όχι για έναν χρόνο όπως είχε δεσμευτεί η ηγεσία του υπουργείου Υγείας, θα παραταθούν οι συμβάσεις για το επικουρικό προσωπικό των νοσοκομείων. Γιατροί νοσηλευτές αλλά και λοιπό προσωπικό οι συμβάσεις των οποίων λήγουν στο τέλος του 2023, θα εργασθούν για άλλους έξι μήνες στο ΕΣΥ, αλλά και στον ΕΟΠΥΥ και τον ΕΟΦ όπως αναφέρεται στη ρύθμιση του υπουργείου Υγείας.
Ειδικότερα με ρύθμιση του υπουργείου Υγείας που περιλαμβάνεται σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, οι συμβάσεις για το επικουρικό προσωπικό των δημοσίων νοσοκομείων αλλά και του ΕΟΠΥΥ και του ΕΟΦ, παρατείνονται για έξι μήνες ακόμη έως 30.6.2024.
Ωστόσο ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης σε συνάντηση που είχε πρόσφατα με τους εκπροσώπους των νοσοκομειακών γιατρών (ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ) είχε δεσμευτεί ότι θα δινόταν παράταση ενός χρόνου για όλο το επικουρικό προσωπικό (γιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό κ.λ.π.)
Σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία υπηρετούν περίπου 10.000 εργαζόμενοι με συμβάσεις επικουρικού προσωπικού οι οποίες ανανεώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Μάλιστα υπάρχουν εργαζόμενοι και γιατροί στα νοσοκομεία που είναι επικουρικοί ακόμη και 5 χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν εάν κάποια στιγμή θα μονιμοποιηθούν.
Άλλωστε οι μόνιμες προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο. Είναι ενδεικτικό ότι υπάρχει προκήρυξη για προσλήψεις 4000 ατόμων πάνω από 3 χρόνια και δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη. Αντίστοιχα και με τους γιατρούς, καθώς ακόμη αναμένονται στα νοσοκομεία οι περίπου 855 γιατροί που είχαν προαναγγελθεί εδώ και πάνω από έναν χρόνο από την προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Υγείας.
Τι αναφέρεται στη ρύθμιση για το επικουρικό προσωπικό
Η ρύθμιση που προβλέπει την παράταση για 6 μήνες για το επικουρικό προσωπικό αναφέρει:
«Για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών από την εμφάνιση και διάδοση του κορωνοϊού COVID-19 όλες οι ενεργές κατά την 31η.12.2023 συμβάσεις επικουρικού προσωπικού των κλάδων ιατρικού, νοσηλευτικού και πάσης φύσεως λοιπού προσωπικού των νοσοκομείων του Ε.Σ.Υ., των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, των εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου Υγείας, του Γ.Ν. Θεσσαλονίκης «Γ. Παπαγεωργίου», των στρατιωτικών νοσοκομείων, του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.), καθώς και των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, δύναται να παρατείνονται από τη λήξη τους και για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει την 30ή.6.2024.
Για την υλοποίηση των ανωτέρω μεριμνά ο Διοικητής κάθε επιμέρους φορέα, οι δε αναγκαίες πιστώσεις καλύπτονται κατόπιν ισόποσης επιχορήγησης από τον κρατικό προϋπολογισμό. Η παράταση των συμβάσεων δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα της σχέσης εργασίας, βάσει της οποίας προσλήφθηκαν οι απασχολούμενοι στις θέσεις αυτές».
Πηγη: https://www.healthreport.gr/
Τι δείχνει αναδρομική μελέτη κοόρτης στο Νότιγχαμ με επικεφαλή Έλληνα επιστήμονα.
Οι ασθενείς έρχονται αντιμέτωποι με αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικής θνησιμότητας για περίπου ένα έτος μετά από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
Γα τον λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνεται προσεκτική αξιολόγηση κινδύνου-οφέλους για τις επερχόμενες επεμβάσεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γράφουν οι συγγραφείς αγγλικής μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “JAMA Surgery”.
“Η εύρεση του βέλτιστου χρόνου για χειρουργική επέμβαση μετά από ένα καρδιαγγειακό επεισόδιο είναι πολύπλοκη. Οι μεταβαλλόμενοι σχετικοί κίνδυνοι για επιπλοκές του καρδιαγγειακού επεισοδίου, οι κίνδυνοι από την καθυστέρηση της χειρουργικής επέμβασης (π.χ. εξέλιξη της νόσου), οι απόλυτοι κίνδυνοι και οι προτιμήσεις του ασθενούς παίζουν ρόλο”, εξηγούν ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης Χρήστος Β. Χαλίτσιος από την Ακαδημαϊκή Μονάδα Ζωής και Πληθυσμιακής Υγείας του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ και οι συνεργάτες του.
Η αναδρομική μελέτη κοόρτης ανέλυσε νοσοκομειακά δεδομένα και δεδομένα θνησιμότητας από την Αγγλία. Συμπεριλήφθηκαν σε αυτά όλοι οι ενήλικες που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση με έξοδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας το χρονικό διάστημα μεταξύ Απριλίου 2007 και Μαρτίου 2018 (εξαιρουμένων των καρδιακών και νευρολογικών επεμβάσεων).
Το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο ήταν η θνησιμότητα από κάθε αιτία στις 30 ημέρες. Αναλύθηκαν περισσότεροι από 800.000 ασθενείς με καρδιαγγειακό συμβάν
Συνολικά, ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 877.430 ασθενείς με και 20.582.717 χωρίς προηγούμενο καρδιαγγειακό επεισόδιο. Στους ασθενείς με προηγούμενο καρδιαγγειακό επεισόδιο, η μετεγχειρητική θνησιμότητα αυξήθηκε σε διάστημα 11,3 μηνών.
Υπήρχε διαφορά μεταξύ εκλεκτικής και επείγουσας χειρουργικής επέμβασης: στην εκλεκτική χειρουργική επέμβαση, η περίοδος κινδύνου ήταν 14,2 μήνες, ενώ στην επείγουσα χειρουργική επέμβαση ήταν μόνο 7,3 μήνες. Οι συγγραφείς τηες μελέτης σημειώνουν επίσης ότι η διάρκεια των χρονικών περιόδων διέφερε μεταξύ των χειρουργικών κλάδων.
Το αν το καρδιαγγειακό συμβάν ήταν εγκεφαλικό επεισόδιο ή έμφραγμα του μυοκαρδίου δεν άλλαξε τη διάρκεια της περιόδου που σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικής θνησιμότητας. Ωστόσο, ο απόλυτος κίνδυνος ήταν υψηλότερος μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο από ό,τι μετά από καρδιακή προσβολή.
Όταν έγινε διαστρωμάτωση ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα της χειρουργικής επέμβασης, ο κίνδυνος θνησιμότητας 30 ημερών βρέθηκε 1,35 φορές υψηλότερος για την επείγουσα χειρουργική επέμβαση , και 1,83 φορές υψηλότερος για την εκλεκτική χειρουργική επέμβαση
“Σε αυτή τη μελέτη, η χειρουργική επέμβαση εντός ενός έτους μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο ή εγκεφαλικό επεισόδιο σχετιζόταν με αυξημένη μετεγχειρητική θνησιμότητα, ιδίως εάν ήταν εκλεκτική”, συνοψίζουν οι συγγραφείς της μελέτης.
Συστήνουν δε ότι τα πιθανά οφέλη της χειρουργικής επέμβασης θα πρέπει να σταθμίζονται έναντι του κινδύνου αυξημένης θνησιμότητας από την υπερβολικά γρήγορη χειρουργική επέμβαση μετά από ένα καρδιαγγειακό συμβάν.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Αποτελέσματα μελέτης που ανακοινώθηκαν sto Annals of Internal Medicine
Η εισπνοή αέρα κοντά σε πολυσύχναστους αυτοκινητόδρομους αυξάνει την αρτηριακή πίεση τόσο γρήγορα όσο και μια δίαιτα πλούσια σε αλάτι, σύμφωνα με μια μικρή νέα μελέτη. Οι ερευνητές οδήγησαν 16 υγιείς νέους και μεσήλικες σε τρεις διαδρομές σε ώρες αιχμής στο Σιάτλ, παρακολουθώντας την αρτηριακή τους πίεση κατά τη διάρκεια των διαδρομών και για 24 ώρες μετά.Κατά τη διάρκεια της μίας διδρομής, όταν χρησιμοποιήθηκαν φίλτρα HEPA υψηλής ποιότητας για να αποκλείσουν το 86% της σωματιδιακής ρύπανσης, η αρτηριακή πίεση των επιβατών δεν άλλαξε, όπως ανέφεραν οι ερευνητές τη Δευτέρα στο Annals of Internal Medicine.Κατά τη διάρκεια των άλλων δύο διαδρομών, όταν ο αφιλτράριστος αέρας από το δρόμο επετράπη να εισέλθει στο αυτοκίνητο, η αρτηριακή πίεση των συμμετεχόντων αυξήθηκε γρήγορα περισσότερο από 4,5 mm Hg, κορυφώνοντας περίπου μία ώρα μετά την οδήγηση και παρέμεινε υψηλή κατά τη διάρκεια της μελέτης. «Υπάρχει μια αυξανόμενη κατανόηση ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση συμβάλλει σε καρδιακά προβλήματα. Η ιδέα ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση των δρόμων σε σχετικά χαμηλά επίπεδα μπορεί να επηρεάσει τόσο την αρτηριακή πίεση είναι ένα σημαντικό κομμάτι του παζλ που προσπαθούμε να λύσουμε», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Joel Kaufman από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. Οι συμμετέχοντες δεν γνώριζαν αν ο αέρας ήταν φιλτραρισμένος η όχι, είπε η ερευνητική ομάδα.Οι περιορισμοί της μελέτης, που διεξήχθη μεταξύ 2014 και 2016, περιλαμβάνουν το ότι δεν έλαβε υπόψη τις εποχικές αλλαγές στα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης και ότι όλοι οι συμμετέχοντες ήταν υγιείς.
Πηγη:HealthDaily
Η αναιμία είναι ένα συχνό πρόβλημα σε ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του παχέος εντέρου και υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση.
Μία νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο The British Journal of Surgery, παρέχει στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι η ενδοφλέβια χορήγηση σιδήρου πριν από τη χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου βελτιώνει τα αποτελέσματα για τους νοσηλευόμενους μειώνοντας την ανάγκη μετάγγισης αίματος κατά 33%. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν ερευνητές από το UCL και το Royal Devon and Exeter Hospital.
Η αναιμία είναι ένα συχνό πρόβλημα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση του παχέος εντέρου λόγω της αιμορραγίας και της απώλειας αίματος κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Η αναιμία σχετίζεται επίσης με αίσθημα κόπωσης και αδιαθεσίας, βραδύτερη ανάρρωση και άλλες επιπλοκές μετά τη χειρουργική επέμβαση.
Η μετάγγιση αίματος χρησιμοποιείται όταν τα επίπεδα του αίματος είναι χαμηλά, αλλά υπάρχει ανησυχία ότι οι ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου μπορεί να έχουν υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών και υποτροπής του καρκίνου εάν έχουν υποβληθεί σε μετάγγιση. Ο σίδηρος χρησιμοποιείται συνήθως για τη θεραπεία της αναιμίας, με μια πλήρη θεραπεία να χορηγείται ενδοφλεβίως σε 15-30 λεπτά. Μέχρι σήμερα η ενδοφλέβια έγχυση σιδήρου έχει χρησιμοποιηθεί με φειδώ, ενώ παραμένει ένα ερώτημα αν η θεραπεία των ασθενών πριν από μείζονα χειρουργική επέμβαση θα μείωνε την ανάγκη για μετάγγιση αίματος.
Στη μελέτη αυτή, πραγματοποιήθηκε μία μετα-ανάλυση πέντε τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών από ερευνητές του UCL, εστιάζοντας σε ένα υποσύνολο ασθενών που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στο έντερο. Σε αυτές τις δοκιμές, οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, μια ομάδα ελέγχου και μια ομάδα που έλαβε σίδηρο ενδοφλεβίως πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Η ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς που είχαν λάβει έγχυση σιδήρου είχαν 33% λιγότερες πιθανότητες να χρειαστούν μετάγγιση αίματος κατά τη διάρκεια ή μετά τη χειρουργική επέμβαση.
Ο καθηγητής Toby Richards, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από το Τμήμα Χειρουργικής και Επεμβατικών Επιστημών του UCL, δηλώνει: «Είναι η πρώτη φορά που κλινικές δοκιμές έδειξαν όφελος για τους ασθενείς από τη θεραπεία με έγχυση σιδήρου πριν από τη χειρουργική επέμβαση, η οποία έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει την αναιμία και να μειώσει την ανάγκη για μετάγγιση αίματος. Προηγούμενες μελέτες δεν είχαν δείξει αυτό το όφελος για όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση στο NHS, αλλά η παρούσα ανάλυση εντοπίζει ένα υποσύνολο ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση στο έντερο, οι οποίοι θα δουν όφελος».
Ο καθηγητής Neil Smart, χειρουργός παχέος εντέρου από το Royal Devon and Exeter Hospital και συν-επικεφαλής της μελέτης, σημειώνει: «Με πάνω από 20.000 μείζονες εκτομές καρκίνου του παχέος εντέρου ετησίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα ευρήματα αυτής της μελέτης έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν τα αποτελέσματα για τη δεύτερη πιο κοινή αιτία θνησιμότητας από καρκίνο. Στο παρελθόν, οι χειρουργοί δεν ήταν σίγουροι αν τα οφέλη της έγχυσης σιδήρου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στα σύντομα χρονικά πλαίσια της φροντίδας του καρκίνου και κατά συνέπεια η υιοθέτηση αυτής της θεραπείας ήταν περιορισμένη. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι μπορούν να επιτευχθούν βελτιωμένα αποτελέσματα εάν η έγχυση σιδήρου χορηγείται στο διάστημα μεταξύ της διάγνωσης του καρκίνου και της χειρουργικής επέμβασης».
Εκτός από τη μείωση του κινδύνου για τους ασθενείς, οι λιγότερες μεταγγίσεις αίματος θα ήταν μια καλή είδηση σε μια εποχή που υπάρχουν ελλείψεις στην προμήθεια αίματος στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Sue Pavord, αντιπρόεδρος της Βρετανικής Εταιρείας Αιματολογίας, δήλωσε σχετικά: «Η πρόσφατη έλλειψη προμήθειας αίματος στο Ηνωμένο Βασίλειο σημαίνει ότι είναι πιο σημαντικό από ποτέ να επικεντρωθούμε σε τρόπους αποφυγής των μεταγγίσεων αίματος και των συναφών κινδύνων. Η ανάλυση αυτή δείχνει μείωση πάνω από το ένα τρίτο των μεταγγίσεων αίματος όταν οι αναιμικοί ασθενείς υποβάλλονται σε θεραπεία με ενδοφλέβιο σίδηρο πριν από την εγχείρηση παχέος εντέρου. Εάν μπορούσαμε να συνδυάσουμε αυτή τη γνώση με άλλες από την προηγούμενη μελέτη PREVENTT, τότε οι επανεισαγωγές στο νοσοκομείο θα μπορούσαν ενδεχομένως να μειωθούν ακόμη περισσότερο, κάτι που θα ήταν σημαντικό τόσο για τους ασθενείς όσο και για το NHS».
Πηγη: https://www.healthstat.gr/
Τώρα, αφού μελέτησε τις καρδιακές επιδράσεις της ακτινοβολίας –μια στρατηγική που χρησιμοποιείται συνήθως κατά του καρκίνου-σε έναν μικρό αριθμό από αυτούς τους ασθενείς και μοντελοποίησε τις επιδράσεις της ακτινοβολίας χαμηλής δόσης σε ποντίκια με καρδιακή ανεπάρκεια, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι η ακτινοθεραπεία χαμηλής δόσης φαίνεται να βελτιώνει τη λειτουργία της καρδιάς σε διάφορες μορφές καρδιακής ανεπάρκειας.
Απαιτείται περισσότερη έρευνα προτού οι ερευνητές μπορέσουν να αξιολογήσουν αυτή τη θεραπεία σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, αλλά η μελέτη υποδηλώνει ότι οι επιδράσεις της ακτινοβολίας σε τραυματισμένες καρδιές με υψηλά επίπεδα φλεγμονής μπορεί να είναι πιο ποικίλες -και ίσως ευεργετικές– από ό, τι είχε προηγουμένως κατανοηθεί.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Med, υποδηλώνει ότι η ακτινοθεραπεία χαμηλής δόσης βελτιώνει τη λειτουργία της καρδιάς, τουλάχιστον εν μέρει, μειώνοντας τον αριθμό των φλεγμονωδών ανοσοκυττάρων στον καρδιακό μυ.
«Η ακτινοθεραπεία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της κοιλιακής ταχυκαρδίας στοχεύει σε μια συγκεκριμένη θέση στην καρδιά· ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος της υπόλοιπης καρδιάς εκτίθεται σε χαμηλή δόση», δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας και καρδιολόγος, Ali Javaheri, επίκουρος καθηγητής ιατρικής και πρόσθεσε:
«Θέλαμε να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις της χαμηλής δόσης ακτινοβολίας στις καρδιές αυτών των ασθενών. Υπήρχε ανησυχία ότι θα μπορούσε να είναι επιβλαβής για τη συνολική καρδιακή λειτουργία, παρόλο που αντιμετωπίζουν επικίνδυνη αρρυθμία. Με έκπληξη διαπιστώσαμε το αντίθετο: Εμφανίστηκε βελτιωμένη καρδιακή λειτουργία μετά την ακτινοθεραπεία, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα».
Μια ομάδα εννέα ασθενών με κοιλιακή ταχυκαρδία αξιολογήθηκε με καρδιακή μαγνητική τομογραφία πριν και μετά τη θεραπεία με ακτινοβολία, με τις μαγνητικές τομογραφίες να δείχνουν βελτιωμένη καρδιακή λειτουργία αμέσως μετά την ακτινοβολία. Συγκεκριμένα, οι καρδιές των ασθενών παρουσίασαν βελτιωμένη ικανότητα άντλησης της αριστερής κοιλίας, η οποία τροφοδοτεί με αίμα ολόκληρο το σώμα. Η βελτίωση παρατηρήθηκε λίγες ημέρες μετά τη θεραπεία, επομένως κρίθηκε απίθανο να οφείλεται στη μείωση της αρρυθμίας, η οποία συμβαίνει πιο σταδιακά τις επόμενες εβδομάδες και μήνες.
Οι ερευνητές μελέτησαν επίσης τα αποτελέσματα παρόμοιας ακτινοβολίας χαμηλής δόσης στην καρδιά σε ομάδες ποντικών με καρδιακή ανεπάρκεια από τρεις διαφορετικές αιτίες. Παρόμοια με αυτό που παρατηρήθηκε σε ανθρώπους, οι ερευνητές βρήκαν βελτιωμένη καρδιακή λειτουργία σε ποντίκια που λάμβαναν ακτινοθεραπεία, ειδικά στην αριστερή κοιλία. Στα ποντίκια με προοδευτική καρδιακή ανεπάρκεια, η ακτινοθεραπεία αύξησε την επιβίωση των ζώων, υποδεικνύοντας ότι οι βελτιώσεις στην καρδιακή λειτουργία μεταφράζονται σε βελτιωμένη επιβίωση.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ανεπαρκείς καρδιές ποντικιών που έλαβαν ακτινοβολία είχαν μειωμένη ίνωση (ουλώδη ιστό) και μειώσεις στα καρδιακά μακροφάγα, έναν τύπο ανοσοκυττάρων που μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στην καρδιά. Γενικά, οι καρδιές που έλαβαν ακτινοβολία είχαν λιγότερα κύτταρα που πολλαπλασιάζονται γρήγορα -όπως κύτταρα του ανοσοποιητικού και ινοβλάστες- τα οποία τείνουν να συμβάλλουν στην επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας. Αντίθετα, τα φυσιολογικά κύτταρα του καρδιακού μυός γενικά δεν διαιρούνται συχνά, ή καθόλου.
«Γνωρίζουμε ότι τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα -όπως τα καρκινικά κύτταρα, για παράδειγμα- τείνουν να είναι πιο επιρρεπή στον θάνατο από ακτινοβολία», δήλωσε η συγγραφέας και ογκολόγος ακτινοβολίας Carmen Bergom, αναπληρώτρια καθηγήτρια ακτινοβολίας.
«Το αποτέλεσμα που βλέπουμε σε αυτές τις καρδιές είναι πιθανότατα πιο περίπλοκο από μια απλή μείωση των ταχέως διαιρούμενων φλεγμονωδών ανοσοκυττάρων. Συνεχίζουμε την έρευνά μας για να εμβαθύνουμε στο τι άλλο μπορεί να συμβαίνει, αλλά έχουμε εκπλαγεί ευχάριστα καθώς είδαμε στοιχεία ότι η δόση ακτινοβολίας σε αυτές τις καρδιές μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και να βοηθήσει στην αναδόμηση της καρδιάς με έναν ευεργετικό τρόπο», πρόσθεσε η ειδικός.
Για να κατανοήσουν περισσότερα σχετικά με τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας στην καρδιά, οι ερευνητές σχεδιάζουν να συνεχίσουν τις έρευνές τους σε ασθενείς που ήδη λαμβάνουν ακτινοθεραπεία για κοιλιακή ταχυκαρδία. Η τρέχουσα μελέτη έδειξε μέσω της μαγνητικής τομογραφίας, βελτιωμένη καρδιακή λειτουργία. Στη συνέχεια, οι ερευνητές σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν πιο προηγμένες μελέτες για να δουν εάν υπάρχουν ενδείξεις μειωμένης φλεγμονής στις ανθρώπινες καρδιές, παρόμοια με αυτή που βρήκαν σε ποντίκια.
Πηγη: https://www.oloygeia.gr/
Η συζήτηση διεξήχθη σε ιδιαίτερα καλό κλίμα με τον Δημήτρη Βαρτζόπουλο να παρέχει στους εκπροσώπους των Δημάρχων το περίγραμμα της νομοθετικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης για τις μεταρρυθμίσεις στους τομείς της ψυχικής υγείας και των εξαρτήσεων.
Επιπλέον, ο Υφυπουργός Υγείας εστίασε στην ανάγκη συμπόρευσης και συνέργειας με τους Δήμους.
Οι Δήμοι έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνική επανένταξη των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας, αλλά και των εξαρτημένων ατόμων.
Επεσήμανε την ιδιαίτερη συμβολή των Κέντρων πρόληψης και των εργαζομένων αυτών, τα οποία σε συνεργασία με τους Δήμους, τόσα χρόνια, παρέχουν ουσιαστικότατες υπηρεσίες, αλλά και την αναγκαία αναδιαμόρφωση του χώρου, με την πρόληψη να εντάσσεται στον ενιαίο φορέα πρόληψης και αντιμετώπισης εξαρτήσεων.
Από την ΚΕΔΕ δόθηκε στον Υφυπουργό αναμνηστικό δώρο με τη δραχμή, από τον εορτασμό των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση.
Πηγη: https://www.oloygeia.gr/
Οι διατροφικές συστάσεις για το νάτριο συζητούνται εν μέρει λόγω της μεταβλητής απόκρισης της αρτηριακής πίεσης στην πρόσληψη νατρίου. Επιπλέον, η επίδραση του διαιτητικού νατρίου στην αρτηριακή πίεση σε άτομα που λαμβάνουν αντιυπερτασικά φάρμακα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.
Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας) και Γιάννης Ντάνασης συνοψίζουν τα αποτελέσματα της πρόσφατης μελέτης των D.K.Gupta και συνεργατών του που δημοσιεύτηκαν στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA.
Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν να εξεταστεί η κατανομή της ατομικής απόκρισης της αρτηριακής πίεσης στη διαιτητική λήψη νατρίου, η διαφορά στην αρτηριακή πίεση μεταξύ των ατόμων που κατανεμήθηκαν να καταναλώσουν πρώτα μια δίαιτα υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και κατά πόσον τα αποτελέσματα διαφοροποιούνται ανάλογα με την αρχική αρτηριακή πίεση και τη χρήση αντιυπερτασικών φαρμάκων.
Συνολικά, στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ συμμετείχαν 213 άτομα ηλικίας 50 έως 75 ετών, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με φυσιολογικές τιμές αρτηριακής πίεσης (25%), ελεγχόμενη υπέρταση (20%), μη ελεγχόμενη υπέρταση (31%) και μη θεραπευόμενη υπέρταση (25%). Οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν μια αρχική επίσκεψη ενώ κατανάλωναν τη συνήθη διατροφή τους, και στη συνέχεια ακολούθησαν δίαιτες υψηλής (περίπου 2200 mg νατρίου που προστέθηκαν καθημερινά στη συνήθη διατροφή) και χαμηλής (περίπου 500 mg ημερησίως συνολικά) περιεκτικότητας σε νάτριο διάρκειας 1 εβδομάδας η καθεμία. 118 άτομα ακολούθησαν πρώτα δίαιτα υψηλής και ακολούθως χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και 95 άτομα ακολούθησαν πρώτα δίαιτα χαμηλής και ακολούθως υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο.
Η μέση ηλικία ήταν 61 έτη, το 65% ήταν γυναίκες και το 64% ανήκαν στη μαύρη φυλή. Η διάμεση μέτρηση της συστολικής αρτηριακής πίεσης των συμμετεχόντων ήταν 125, 126 και 119 mm Hg για τη συνήθη δίαιτα, δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, αντίστοιχα. Η διάμεση ατομική μεταβολή της μέσης αρτηριακής πίεσης μεταξύ της δίαιτας υψηλής και χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο ήταν 4 mm Hg (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 0-8 mm Hg, διαφορά στατιστικά σημαντική), ανεξάρτητα από την κατάσταση υπέρτασης.
Σε σύγκριση με τη δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, η δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο προκάλεσε μείωση της μέσης αρτηριακής πίεσης στο 73,4% των ατόμων. Το ευρέως χρησιμοποιούμενο όριο της μείωσης της μέσης αρτηριακής πίεσης κατά 5 mm Hg ή περισσότερο μεταξύ μιας δίαιτας υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και μιας δίαιτας χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο κατέταξε το 46% των ατόμων ως «ευαίσθητα στο αλάτι».
Στο τέλος της πρώτης εβδομάδας διαιτητικής παρέμβασης, η μέση διαφορά της συστολικής αρτηριακής πίεσης μεταξύ των ατόμων που είχαν κατανεμηθεί σε δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο και σε δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο ήταν 8 mm Hg, η οποία ήταν παρόμοια σε όλες τις υπο-ομάδες ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, τη φυλή, την υπέρταση, την αρχική αρτηριακή πίεση, την παρουσία σακχαρώδους διαβήτη και το δείκτη μάζας σώματος.
Συμπερασματικά, η μείωση του νατρίου μέσω της διατροφής μείωσε σημαντικά την αρτηριακή πίεση στην πλειονότητα των ενηλίκων μέσης και τρίτης ηλικίας. Η μείωση της αρτηριακής πίεσης από μια δίαιτα με υψηλή σε χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο ήταν ανεξάρτητη από την κατάσταση υπέρτασης και τη χρήση αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής, για σε όλες τις υποομάδες ασθενών χωρίς σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Πιο επίκαιρη από ποτέ η συναισθηματική υγεία, με το 88% των νέων της γενιάς Z και των Millennials να την θεωρούν ως την πιο σημαντική πλευρά της ζωής τους.
ΗMerck, κορυφαία εταιρεία επιστημών και τεχνολογίας διερεύνησε τις σκέψεις και τις απόψεις νέων, Ευρωπαίων πολιτών για τη συναισθηματική υγεία, τη βιωσιμότητα, την καινοτομία, την υγεία, την οικογένεια, και άλλα ενδιαφέροντα θέματα μέσω της έρευνας “Συναισθηματική Υγεία της γενιάς Ζ και των Millennials: τι κινητοποιεί τους νέους Ευρωπαίους;”. Στην έρευνα συμμετείχαν 7.500 νέοι, 19-25 (γενιά Z) και 26-36 (Millennials) ετών, από 12 Ευρωπαϊκές χώρες (Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία).
«Η Merck είναι μια εταιρεία επιστημών και τεχνολογίας και το 50% των εργαζομένων μας ανήκουν στις γενιές Ζ και Μillennials. Οι μελλοντικοί εργαζόμενοι και συνεργάτες μας, είναι μέρος αυτών των γενεών», επισήμανε η Susan King-Barnardo, Διευθύνουσα Σύμβουλος και Γενική Διευθύντρια για τη Merck στην Ελλάδα και την Κύπρο. «Συνεπώς, ένας από τους στόχους μας είναι να ακούσουμε τις νεότερες γενιές, να μάθουμε για τις ανησυχίες και τις επιθυμίες τους και να τις εντάξουμε στην ατζέντα μας. Αυτοί είναι το μέλλον μας. Αυτός είναι ο στόχος αυτής της σημαντικής ευρωπαϊκής έρευνας της Merck».
Σχετικά με τη συναισθηματική υγεία, το 88% της γενιάς Z και των Millennials την χαρακτηρίζουν ως την πιο σημαντική πλευρά της ζωής τους, ενώ σχεδόν 8/10 (76%) τη συζητούν μεταξύ τους και τους απασχολεί τακτικά. Οι νέοι Ευρωπαίοι αξιολογούν εξίσου υψηλά (87%) και τη σωματική τους υγεία και επιλέγουν ως κύριο εργαλείο φροντίδας του εαυτού τους τις τακτικές ιατρικές εξετάσεις (σχεδόν 1/3). Αντίστοιχα, 8 στους 10 υποστηρίζουν πως η πηγή που εμπιστεύονται περισσότερο για πληροφορίες σχετικά με την υγεία τους είναι το υγειονομικό προσωπικό.
Ως προς το μέλλον που οραματίζονται για την υγειονομική περίθαλψη, το 71% των νέων Ευρωπαίων θα ήθελε να δει την έρευνα να αντιμετωπίζεται περισσότερο σαν επένδυση παρά σαν κόστος, την ίδια στιγμή που μεγαλύτερες προκλήσεις που θα ήθελαν να εξαλείψουν αν μπορούσαν να ταξιδέψουν πίσω στο χρόνο θεωρούν τον καρκίνο (39%) και την κλιματική αλλαγή (33%). Παράλληλα, το 65% των Ευρωπαίων, 19-36 ετών, θα ήθελε περισσότερη ενημέρωση σχετικά με την υπογονιμότητα, ενώ αν μπορούσαν να πείσουν τους ηγέτες του πλανήτη για κάτι, θα έδιναν προτεραιότητα στην ενίσχυση της χρηματοδότησης για ιατρική έρευνα (4/10) και στην υποστήριξη της εκπαίδευσης και της πρόληψης σε θέματα υγείας.
Από την έρευνα προκύπτει επίσης ότι η γενιά Z και οι Millennials της Ευρώπης, ανησυχούν πολύ ή αρκετά (7 στους 10) για περιβαλλοντικά θέματα δηλώνοντας σε ποσοστό 25% πως η ανησυχία τους αυτή είναι ο λόγος που τους οδηγεί σε πιο βιώσιμες επιλογές τρόπου ζωής. Παράλληλα, αν ζούσαν σε έναν ιδανικό κόσμο, 7 στους 10 νέοι Ευρωπαίοι, θα ήθελαν να αποκτήσουν οικογένεια, ενώ στην ιεράρχηση των σχετικών με την αναπαραγωγική υγεία θεμάτων, ξεχώρισαν η σεξουαλική υγεία (42,5%), οι διαφορετικές μορφές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (32,4%) και τα αίτια της υπογονιμότητας (29,5%).
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία που προέκυψαν από τις απαντήσεις των Ελλήνων Gen Zs και Millennials, οι οποίοι κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό (93%) μεταξύ των Ευρωπαίων στη σημασία που δίνουν στη συναισθηματική τους υγεία, ενώ παράλληλα, από κοινού με τους Πορτογάλους και τους Ισπανούς, είχαν το υψηλότερο πανευρωπαϊκά ποσοστό (84%) στη βαρύτητα που έχει για αυτούς η ισότητα των φύλων.
Σύμφωνα πάντα με την έρευνα της Merck, το ποσοστό των νέων Ελλήνων που θεωρούν την εξάλειψη του καρκίνου ως την πλέον σημαντική πρόκληση για το μέλλον (58%), είναι το υψηλότερο που καταγράφηκε μεταξύ των συμμετεχόντων από τις 12 Ευρωπαϊκές χώρες. Τέλος, οι νέοι Έλληνες είναι εκείνοι που ενδιαφέρονται περισσότερο (53%) για τη σεξουαλική υγεία ως ζήτημα σχετικό με τα θέματα της αναπαραγωγής και της γονιμότητας, ενώ μαζί με τους Βρετανούς υπέδειξαν σε ποσοστό 27% την αποσύνδεση από τα τεχνολογικά μέσα, ως τον τρόπο που προτιμούν για να διαφυλάξουν την υγεία τους.
Πηγη:https://www.news4health.gr/
