Συντάκτης: grammateia

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα πραγματοποιείται συνέδριο για την ψυχική υγεία της γυναίκας. Σκοπός του μεταξύ άλλων είναι η προσπάθεια εδραίωσης στην Ελλάδα ενός εξειδικευμένου επιστημονικού βήματος, όπως ήδη υπάρχει και σε άλλες χώρες, που να προωθεί ζητήματα τα οποία άπτονται όλων των θεμάτων που σχετίζονται με τις γυναίκες σε βιολογικό, ψυχολογικό, κοινωνικό και θεσμικό επίπεδο.

«Η ψυχική υγεία της γυναίκας αποτελεί έναν ιδιαίτερο κλάδο με ταχεία ανάπτυξη στον διεθνή επιστημονικό χώρο  την τελευταία δεκαετία και η συνεννόηση μεταξύ των ειδικών από διάφορες ειδικότητες (ψυχιάτρους, ψυχολόγους, γυναικολόγους, ενδοκρινολόγους, παιδιάτρους κλπ) αποτελεί αναγκαιότητα για να εξυπηρετηθούν τα ειδικά περιστατικά, που δεν είναι καθόλου λίγα αλλά και για να δημιουργηθεί ένα πυρήνας στον ελληνικό χώρο που θα μπορέσει να βάλει τις βάσεις για την εξέλιξη αυτού του ειδικού κλάδου και στα καθ’ ημάς», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο καθηγητής Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ και πρόεδρος Εταιρίας Ψυχικής Υγείας της Γυναίκας, Γιάννης Ζέρβας.

Συχνές στις γυναίκες η κατάθλιψη και οι αγχώδεις διαταραχές

«Η κατάθλιψη και οι αγχώδεις διαταραχές αποτελούν ψυχικές διαταραχές που είναι πολύ συχνές στις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα της μονοπολικής κατάθλιψης είναι σχεδόν διπλάσια στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Η κατάθλιψη αποτελεί αυτή την στιγμή την πρώτη αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Ακόμη όμως πιο συνηθισμένα είναι τα καταθλιπτικά και τα αγχώδη συμπτώματα που συνοδεύουν αντίξοα γεγονότα της ζωής, καθώς και πολλές ψυχικές διαταραχές (π.χ. διαταραχές πρόσληψης τροφής, ψυχώσεις κλπ)», αναφέρει ο κ. Ζέρβας. Είναι χρήσιμο επομένως, συνεχίζει, να έχουμε ξεκάθαρη τη διάκριση ανάμεσα στην κλινικές οντότητες της κατάθλιψης και των αγχωδών διαταραχών, στις οποίες η βαρύτητα και η διάρκεια των συμπτωμάτων απαιτούν ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα και των ηπιότερων καταθλιπτικών και αγχωδών συμπτωμάτων, τα οποία είναι και πολύ συχνότερα στην κοινότητα.

10 με 15 χιλιάδες νέες μητέρες θα εμφανίσουν κατάθλιψη

Ειδική μνεία, σημειώνει ο κ. Ζέρβας, χρειάζεται για τα ζητήματα  της αναπαραγωγικής ψυχικής υγείας που αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας. «Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι στη ζωή μιας γυναίκας η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος χαράς και η απόκτηση παιδιού ευτυχία. Οι στατιστικές γενικά δεν το διαψεύδουν και φαίνεται πως στο 85-90 % των περιπτώσεων δεν υπάρχουν προβλήματα. Όμως στο υπόλοιπο 10-15 % τα πράγματα δεν είναι έτσι. Τόσο οι διεθνείς όσο και οι ελληνικές στατιστικές μας πληροφορούν ότι αυτό το ποσοστό στις κυοφορούσες και στις νέες μητέρες μπορεί να εμφανίσει «περιγεννητική κατάθλιψη», δηλαδή κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της κύησης ή της λοχείας».  Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα που έχουμε περίπου εκατό χιλιάδες γεννήσεις κατ’ έτος, «το ποσοστό αυτό μεταφράζεται σε 10 με 15 χιλιάδες νέες μητέρες κάθε χρόνο που θα εμφανίσουν κατάθλιψη. Στο ένα τρίτο μάλιστα από αυτές, όπως μας λένε οι ίδιες στατιστικές, έχει τέτοια βαρύτητα που να απαιτεί ειδική ψυχιατρική φροντίδα, μια φροντίδα που λείπει ακόμη σε συστηματικό και θεσμικό επίπεδο στην Ελλάδα».

Η σωστή ιατρική φροντίδα στην κύηση και στην λοχεία αποσκοπεί στη μεγιστοποίηση της δυνατότητας να γεννηθεί ένα υγιές βρέφος και να εξασφαλιστεί η υγεία της μητέρας για να μπορεί να το φροντίσει. Η περιγεννητική κατάθλιψη είναι μια συχνή, προβλέψιμη και θεραπεύσιμη κλινική οντότητα η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα και έγκαιρα, μπορεί να ζημιώσει την ψυχική αλλά και τη σωματική υγεία της μητέρας και να διακυβεύσει τη δυνατότητά της να φροντίσει το βρέφος.  Κάτι τέτοιο μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη φυσιολογική ψυχική αλλά και νευροβιολογική του ανάπτυξη, όπως γίνεται πια φανερό από μια πληθώρα επιστημονικών δεδομένων.

Μεγάλο ζήτημα η μετάβαση στην εμμηνόπαυση

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα που αφορά όλες τις γυναίκες έχει να κάνει με το τέλος της αναπαραγωγικής ζωής και τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες κατά την μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Τα συμπτώματα συναισθηματικής δυσφορίας, αλλά και αλλαγών στη ζωή και τις επιδιώξεις των γυναικών φαίνεται ότι είναι πολύ συχνά και χρήζουν ειδικής και σύνθετης κατανόησης και υποστήριξης τόσο από τις γυναίκες που βρίσκονται σε αυτή τη φάση της ζωής του όσο και για τους γιατρούς που τις φροντίζουν.

1ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Ψυχική υγεία της Γυναίκας

Στο προσεχές τριήμερο, 3-5 Νοεμβρίου στο Πολεμικό Μουσείο στην Αθήνα γίνεται το πρώτο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Ψυχική υγεία της Γυναίκας. Διοργανώνεται από την Εταιρεία Ψυχικής Υγείας της Γυναίκας και την Ελληνική Εταιρία για την Προαγωγή της Ψυχιατρικής και των Συναφών Επιστημών και τελεί υπό την αιγίδα της Ιατρικής Εταιρίας Αθηνών, της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρίας και της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας.

Οι εργασίες του συνεδρίου είναι ανοιχτές σε ειδικούς και μη ειδικούς, προκειμένου να αρχίσει να δημιουργείται η βάση αλληλοενημέρωσης για τα ειδικά ζητήματα αυτού του κλάδου, όπως ψυχικά ζητήματα στην κύηση και τη λοχεία, στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, στην εμμηνόπαυση, την γυναικεία σεξουαλικότητα, την κακοποίηση και την βία, τα προβλήματα των γυναικών στον εργασιακό χώρο, τις ειδικές διαταραχές του ορμονικού κύκλου των γυναικών, την αντιμετώπιση των γυναικολογικών καρκίνων και τις ψυχικές τους συνέπειες, τις διαταραχές ύπνου στις γυναίκες , τα προβλήματα στις σχέσεις και την οικογένειά τους κ.α.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ετήσιο έλεγχο για καρκίνο του πνεύμονα σε άτομα ηλικίας 50-80 ετών που καπνίζουν ή κάπνιζαν παλαιότερα και έχουν ιστορικό 20ετούς καπνίσματος συνιστά η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία στις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες που δημοσίευσε.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις ΗΠΑ και η δεύτερη πιο συχνά διαγνωσμένη κακοήθεια τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το 2023 θα διαγνωστούν 238.340 νέες περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα και θα σημειωθούν περίπου 127.070 θάνατοι από το νόσο.

Στις προηγούμενες κατευθυντήριες γραμμές η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία συνιστούσε τον ετήσιο έλεγχο σε όσους ήταν 55-74 ετών, είχαν 30ετές ιστορικό καπνίσματος και είχαν λιγότερα από 15 χρόνια διακοπής του καπνίσματος. Στις νέες οδηγίες, δεν απαιτούνται συγκεκριμένα χρόνια από τη διακοπή καπνίσματος, ο έλεγχος αφορά σε όσους είναι ηλικίας 50-80 ετών και έχουν 20ετές ιστορικό καπνίσματος.

Η ετήσια εξέταση που συνίσταται για προσυμπτωματικό έλεγχο είναι η αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης.

Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας «CA: A Cancer Journal for Clinicians».

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η κατασκευή των νοσηλευτικών ιδρυμάτων περνά πλέον στο στάδιο της υλοποίησης αφού τόσο το Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης όσο και το νέο νοσοκομειο Κομοτηνής είναι ένα βήμα πριν τις εργασίες

Μεταμορφώνεται η περίθαλψη στη Βόρεια Ελλάδα με τη δημιουργία των δύο νέων νοσοκομείων, του Παιδιατρικού στη Θεσσαλονίκη και του νοσοκομείου Κομοτηνής, τη στιγμή που ακόμη ένα σύγχρονο νοσηλευτικό ίδρυμα, στη Σπάρτη, θα αναβαθμίσει τον υγειονομικό χάρτη της Πελοποννήσου. Και τα τρία νέα νοσοκομεία αποτελούν δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» και αναμένεται να είναι έτοιμα προς το τέλος του 2026.

Η κατασκευή των νοσηλευτικών ιδρυμάτων περνά πλέον στο στάδιο της υλοποίησης αφού τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Κομοτηνή είναι ένα βήμα πριν τις εργασίες. Τα προηγούμενα 24ωρα, μάλιστα, πραγματοποιήθηκαν ανοιχτές εκδηλώσεις στις δύο πόλεις όπου παρευρέθηκαν ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους, και η γενική γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, Λίλιαν Βιλδιρίδη. Ανάλογη εκδήλωση αναμένεται σήμερα στη Σπάρτη.

Το παιδιατρικό νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη αποτελεί ένα πάγιο αίτημα ετών, αφού ολόκληρη η βόρεια Ελλάδα δε διαθέτει ειδικό νοσοκομείο για παιδιά. Όπως έχει προαναγγείλει και ο Υπουργός Υγείας, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, με τη νέα χρονιά ξεκινούν οι εργασίες για την κατασκευή του. Πιο συγκεκριμένα, το χρονοδιάγραμμα για την ανέγερση του παιδιατρικού νοσηλευτικού ιδρύματος έχει ως εξής: Από τον Ιανουάριο του 2024 έως τον Ιούνιο του 2024 θα πραγματοποιηθούν οι εκσκαφές. Οι σκυροδετήσεις θα διαρκέσουν από τον Μάρτιο του 2024 έως τον Ιούνιο του 2025, οι ξύλινες και μεταλλικές κατασκευές από τον Μάρτιο του 2025 έως το Νοέμβριο του 2025. Οι αρχιτεκτονικές και εξωτερικές εργασίες θα πραγματοποιηθούν το διάστημα από την άνοιξη του 2025 έως το φθινόπωρο του 2026.

Η νέα υγειονομική δομή θα περιλαμβάνει εξειδικευμένα τμήματα και ειδικότητες, όπως για παράδειγμα παιδοχειρουργούς. Επιπλέον, το νοσοκομείο αναμένεται να δώσει λύση στο χρόνιο πρόβλημα έλλειψης κλινών ΜΕΘ Παίδων. Σήμερα, όλη η βόρεια Ελλάδα καλύπτεται με μόλις οκτώ κλίνες ΜΕΘ Παίδων στο νοσοκομείο «Ιπποκράτειο». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρκετά περιστατικά να χρειάζονται διακομιδή, εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη κλίνη. Ο σχεδιασμός του, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει 140 γενικές Παιδιατρικές – παθολογικές/χειρουργικές κλίνες, 33 κλίνες έτοιμες να λειτουργήσουν ως κλίνες ΜΑΦ, 36 εξεταστήρια.

Στον απόηχο των παραιτήσεων και του συγκρατημένου ενδιαφέροντος για θέσεις που προκηρύσσονται στο ΕΣΥ – πρόβλημα που παραδέχεται η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας – ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι πώς θα στελεχωθούν τα τρία νέα νοσοκομεία της χώρας μας.

Ειδικά σε ό,τι αφορά στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, που θα είναι πανεπιστημιακό, το Υπουργείο Υγείας στοχεύει στην προσέλκυση γιατρών από το εξωτερικό, οι οποίοι θα έχουν ως δέλεαρ μια πανεπιστημιακή καριέρα. Ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας ανέφερε σε συνέντευξή του ότι όλα τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία της χώρας θα πάρουν θέσεις επίκουρων καθηγητών – αντί να αναλάβουν για παράδειγμα ως επιμελητές Β΄- γεγονός που τους δίνει ένα κίνητρο. «Και αυτό είναι και μία πραγματικά πολιτική πρακτική ενάντια στο brain drain. Να πώς αντιστρέφουμε τα πράγματα. Θα έρθουν δηλαδή από το εξωτερικό επιστήμονες, οι οποίοι θα θελήσουν να καταλάβουν ως υποψήφιοι επίκουροι καθηγητές τη θέση στην ιατρική σχολή της Κρήτης και ταυτόχρονα θα στελεχώσουν το νοσοκομείο μας με καλούς γιατρούς. Θα μπορώ να σας πω και αριθμό σε λίγες μέρες», ανέφερε προχθές ο κ. Χρυσοχοΐδης αναφερόμενος συγκεκριμένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κρήτης.

Παράλληλα, θα προκηρυχθούν νέες θέσεις και θα μεταφερθεί προσωπικό για τη στελέχωση των νέων νοσοκομείων, όπως για παράδειγμα στην Κομοτηνή, όπου ήδη λειτουργεί νοσοκομείο.

Έως το τέλος του μήνα, το Υπουργείο Υγείας θα ανακοινώσει ένα νέο «πακέτο» μέτρων με σκοπό να δώσει κίνητρα για θέσεις που βγαίνουν άγονες, αλλά και ιατρικές ειδικότητες που είναι «άγονες». Σύμφωνα με πληροφορίες πρόκειται να ανακοινωθούν τόσο οικονομικά κίνητρα όσο μέτρα που θα αφορούν στην εξέλιξη των γιατρών και θα ελκύονται προς το ΕΣΥ αντί να απομακρύνονται.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η ομάδα ελπίζει να διεξάγει περισσότερες μελέτες σχετικά με το πώς συγκεκριμένα γονίδια και μονοπάτια μπορούν να προκαλέσουν μείωση της μεταβολικής ελαστικότητας κατά τη γήρανση και την παχυσαρκία. Στη συνέχεια θα σχεδιάσουν στρατηγικές για την ενίσχυση της ελαστικότητας, ανακόπτοντας ενδεχομένως τη συνολική μεταβολική μείωση για τη βελτίωση της υγείας και της ευημερίας

“Μεταβολική ελαστικότητα”: Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή Duke-NUS, σε συνεργασία με ομολόγους τους από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ανέπτυξαν ένα νέο πλαίσιο για τη μέτρηση της μεταβολικής υγείας. Η έννοια της “μεταβολικής ελαστικότητας” διαμορφώνει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς το σώμα αντιδρά στις αλλαγές στη διαθεσιμότητα της τροφής και πόσο αποτελεσματικά η τροφή μετατρέπεται σε ενέργεια. Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύονται στο Cell Metabolism, παρέχουν νέες προοπτικές για την ανάπτυξη νέων τρόπων ελέγχου της μεταβολικής υγείας. Ενώ έχει καθιερωθεί ότι ο μεταβολισμός μας επιβραδύνεται με την ηλικία, οι τρέχουσες μετρήσεις για την αξιολόγηση της επιδείνωσης συνήθως καταγράφουν μια μόνο κατάσταση και δεν αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές που συμβαίνουν στη διαδικασία της πέψης. Ενδεικτικά, όταν ένα άτομο μένει χωρίς τροφή, ο μεταβολισμός του επιβραδύνεται. Όταν συνεχίζει να τρώει, ο μεταβολικός του ρυθμός αυξάνεται. Το σώμα πρέπει να προσαρμόζει συνεχώς τον μεταβολισμό του ανάλογα – από την κατάσταση ηρεμίας, στην ενεργοποίηση και στη συνέχεια στην αρχική του κατάσταση.

Για να λάβουν υπόψη αυτές τις μεταβάσεις, οι επιστήμονες του Duke-NUS και οι συνεργάτες τους από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια παρακολούθησαν τις αλλαγές σε βασικά μεταβολικά όργανα σε έναν κύκλο ανάπαυσης, νηστείας και επανασίτισης. Διαπίστωσαν ότι όσο πιο γρήγορα μπορεί το σώμα να μειώσει και στη συνέχεια να αποκαταστήσει τις μεταβολικές του παραμέτρους, όπως τα επίπεδα γλυκόζης, ινσουλίνης (μια ορμόνη που βοηθά το σώμα να μετατρέψει την τροφή σε ενέργεια) και λιπών, τόσο καλύτερη είναι η μεταβολική του ελαστικότητα. Αυτό με τη σειρά του, ρίχνει φως στη συνολική υγεία του μεταβολισμού ενός ατόμου. “Η μελέτη μας εισάγει τη μεταβολική ελαστικότητα ως ένα αποτελεσματικό μέσο αξιολόγησης και ελέγχου της μεταβολικής υγείας. Προβλέπουμε ότι αυτή η έννοια της ελαστικότητας θα επεκταθεί σε καταστάσεις πέραν της γήρανσης και της παχυσαρκίας, όπως ο διαβήτης, η άσκηση, ο καρκίνος και πολλές άλλες. Αναμένουμε ότι όλες αυτές οι καταστάσεις μπορούν να επαναδιατυπωθούν ως δυναμικές και ελαστικές διαδικασίες και όχι αποκλειστικά ως στιγμιότυπα μεμονωμένων μεταβολικών καταστάσεων ή μεταβάσεων”, δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας Zhou Qiuzhong, ανώτερος ερευνητής του Προγράμματος Καρδιαγγειακών και Μεταβολικών Διαταραχών στο Duke-NUS. Εμβαθύνοντας περισσότερο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μεταβολική ελαστικότητα καθορίζεται από το πόσο εύκολα ενεργοποιούνται και απενεργοποιούνται τα γονίδια που ελέγχουν τον μεταβολισμό. Περιγράφοντας αυτό ως γονιδιακή ελαστικότητα, διαπίστωσαν ότι υπάρχει κυρίως σε κύτταρα που έχουν μεταβολικές λειτουργίες σε διάφορα όργανα. Για παράδειγμα, στον λιπώδη ιστό, τα πιο ελαστικά γονίδια εκφράζονται στα κύτταρα που αποθηκεύουν ενέργεια ως λίπος. Στη συνέχεια οι επιστήμονες δοκίμασαν την ιδέα για να διερευνήσουν τον αντίκτυπο της γήρανσης και της παχυσαρκίας στη μεταβολική υγεία. Ανακάλυψαν ότι τόσο η ηλικία όσο και η παχυσαρκία αμβλύνουν τη μεταβολική ελαστικότητα, αποδυναμώνοντας το δυναμισμό πολλών μεταβολικών παραμέτρων, συμπεριλαμβανομένων των λιπώδους και άπαχου ιστού, καθώς και της γλυκόζης στο αίμα. Οι δίαιτες επηρεάζουν επίσης τη μεταβολική ελαστικότητα. Σε προκλινικές δοκιμές, ένα καθεστώς διαλείπουσας νηστείας έξι εβδομάδων βελτίωσε τη μεταβολική ελαστικότητα, ενώ σε μια δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά που προκάλεσε παχυσαρκία παρατηρήθηκε μείωση της μεταβολικής ελαστικότητας. Οι αλλαγές αντιστράφηκαν μετά την επιστροφή σε μια κανονική δίαιτα στις νεότερες ομάδες. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε ομάδες μεγαλύτερης ηλικίας, αυτή η αντιστροφή δεν παρατηρήθηκε/μειώθηκε πολύ, υπογραμμίζοντας και πάλι πώς η ηλικία εξασθενεί τη μεταβολική ελαστικότητα. “Η μεταβολική ελαστικότητα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ελατήριο. Όταν είναι καινούργιο, μπορεί να τεντωθεί και να επανέλθει εύκολα στο αρχικό του σχήμα.

Όμως με την ηλικία και την παχυσαρκία, επιδεινώνεται – χάνει την ελαστικότητά της και τεντώνεται υπερβολικά. Ως εργαλείο διαλογής, μπορεί να μας βοηθήσει να αναδείξουμε τα προειδοποιητικά σημάδια μιας τέτοιας μείωσης του μεταβολισμού μας, ώστε να μπορούμε να λάβουμε μέτρα για να κάνουμε αλλαγές στον τρόπο ζωής μας για καλύτερη υγεία”, δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας, αναπληρωτής καθηγητής Sun Lei από το Πρόγραμμα Καρδιαγγειακών και Μεταβολικών Διαταραχών στο Duke-NUS. “Η γήρανση και η παχυσαρκία είναι από τα πιο κρίσιμα ζητήματα υγείας που αντιμετωπίζουν σήμερα οι άνθρωποι παγκοσμίως. Τα ευρήματα αυτά αποκαλύπτουν μια νέα πτυχή του τρόπου με τον οποίο επιδεινώνεται ο μεταβολισμός σε αυτές τις καταστάσεις. Τέτοιες γνώσεις μπορούν να μας βοηθήσουν να αναπτύξουμε νέες στρατηγικές για την καταπολέμηση αυτών των διαδεδομένων προκλήσεων για την υγεία, την πρόληψη ή την καθυστέρηση της μεταβολικής δυσλειτουργίας και ενδεχομένως την παράταση της διάρκειας ζωής”, δήλωσε ο καθηγητής Patrick Tan, ανώτερος αντιπρύτανης για την έρευνα στο Duke-NUS. Η ομάδα ελπίζει να διεξάγει περισσότερες μελέτες σχετικά με το πώς συγκεκριμένα γονίδια και μονοπάτια μπορούν να προκαλέσουν μείωση της μεταβολικής ελαστικότητας κατά τη γήρανση και την παχυσαρκία. Στη συνέχεια θα σχεδιάσουν στρατηγικές για την ενίσχυση της ελαστικότητας, ανακόπτοντας ενδεχομένως τη συνολική μεταβολική μείωση για τη βελτίωση της υγείας και της ευημερίας

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Με τον όρο «αρθρίτιδα» εννοούμε τη φλεγμονή των αρθρώσεων, που εκδηλώνεται με πόνο, διόγκωση (πρήξιμο) και δυσκαμψία των αρθρώσεων, συμπτώματα που συνήθως επιδεινώνονται τις πρωινές ώρες. Η αρθρίτιδα είναι κύριο σύμπτωμα στις περισσότερες φλεγμονώδεις ρευματικές παθήσεις.

Οι παθήσεις αυτές είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα με συχνότητα περίπου 0,8%, η ψωριασική αρθρίτιδα με συχνότητα περίπου 0,5%, η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα με συχνότητα περίπου 0,4%, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος με συχνότητα περίπου 0,35%, το Σύνδρομο Sjogren με περίπου ίδια συχνότητα, και άλλες πιο σπάνιες παθήσεις όπως το σκληρόδερμα, οι μυοσίτιδες, οι συστηματικές αγγειίτιδες κ.λπ.

Οι ρευματικές παθήσεις αφορούν όλες τις ηλικίες. Μπορούν να εμφανιστούν σε μικρά παιδιά, αλλά και σε υπερήλικες. Η κύρια ηλικία εμφάνισης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι περίπου στα 40-50 έτη, του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου στα 20-50 έτη, της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας η 3η και η 4η δεκαετία της ζωής, όπως και της ψωριασικής αρθρίτιδας.

Υπάρχουν μεγάλες διαφορές όσον αφορά την κατανομή στα δύο φύλα. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι πιο συχνή στις γυναίκες σε αναλογία 3 προς 1, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος σε αναλογία γυναίκες/ άνδρες 9 προς 1, ενώ αντίθετα η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα είναι πιο συχνή στους άνδρες σε αναλογία 7 προς 1.
Πέραν της προσβολής των αρθρώσεων, όπως περιγράφηκε παραπάνω, πολύ σημαντικό σύμπτωμα είναι και ο φλεγμονώδης πόνος στη μέση, ο οποίος χαρακτηρίζει τα νοσήματα της ομάδας της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας. Ο πόνος αυτός διαφέρει από τον συνήθη μηχανικό πόνο στη μέση, καθώς είναι χειρότερος το πρωί, με συνοδό έντονη πρωινή δυσκαμψία, επιδεινώνεται με την ανάπαυση και βελτιώνεται με την κίνηση, αφυπνίζει τον ασθενή στο δεύτερο μισό της νύχτας και «απαντά» εντυπωσιακά στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Τα φλεγμονώδη ρευματικά νοσήματα μπορεί επίσης να έχουν και άλλα συμπτώματα, όπως εξανθήματα (π.χ. ψωρίαση, εξάνθημα του λύκου, αγγειιτιδικό εξάνθημα), χαμηλή πυρετική κίνηση, αίσθημα κόπωσης, ξηροστομία, ξηροφθαλμία, αναιμία, χαμηλό αριθμό λευκών ή αιμοπεταλίων, συμπτώματα από τους πνεύμονες, οφθαλμική φλεγμονή κ.ά.).

H αιτιολογία των ρευματικών νοσημάτων παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Ενοχοποιούνται κληρονομικοί (γονιδιακοί) παράγοντες, περιβαλλοντικοί (λοιμώξεις, ρύπανση) παράγοντες, το κάπνισμα και η κακή διατροφή, αλλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι αυτό που ξεκινά τη φλεγμονώδη διεργασία.

Η διάγνωση των ρευματικών νοσημάτων είναι κυρίως κλινική και βασίζεται στο λεπτομερές ιστορικό και την προσεκτική κλινική εξέταση. Οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι χρήσιμες στην επιβεβαίωση της διάγνωσης και στη διερεύνηση της γενικής κατάστασης του ασθενούς. Καμία θετική εξέταση από μόνη της (π.χ. θετικά αντιπυρηνικά αντισώματα ή θετικός ρευματοειδής παράγοντας) δεν μπορεί να θέσει τη διάγνωση ρευματικού νοσήματος, αλλά ο ειδικός ιατρός, ο Ρευματολόγος, είναι εκείνος που θα αξιολογήσει τη βαρύτητα της εξέτασης ανάλογα με τα συμπτώματα και την κλινική εικόνα του ασθενούς.

Η οστεοπόρωση είναι μια σιωπηλή νόσος, καθώς το πρώτο σύμπτωμά της είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε να αποφύγουμε, δηλαδή το κάταγμα. Τα οστεοπορωτικά κατάγματα συνήθως συμβαίνουν στη θωρακοοσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, στο ισχίο ή στον καρπό, και χαρακτηρίζονται ως κατάγματα «χαμηλής ενέργειας», δηλαδή χωρίς σοβαρή κάκωση που να δικαιολογεί τέτοια βλάβη. Τα κυριότερα αίτια της οστεοπόρωσης είναι η εμμηνόπαυση στις γυναίκες, η γοναδική ανεπάρκεια στους άνδρες, η μακροχρόνια λήψη κορτιζόνης, το χαμηλό σωματικό βάρος, το κάπνισμα, και βέβαια το οικογενειακό ιστορικό κατάγματος σε κάποιον γονέα. Η διάγνωση της οστεοπόρωσης γίνεται με το ιστορικό και τη μέτρηση οστικής πυκνότητας, ενώ η θεραπεία με τη χρήση διφωσφονικών ή ειδικών μονοκλωνικών αντισωμάτων, με παράλληλη λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D.

Βιολογικοί παράγοντες και οι νεότερες στοχευμένες θεραπείες

Κεφαλαιώδους σημασίας στα ρευματικά νοσήματα είναι η έγκαιρη διάγνωση και η έναρξη της σωστής επιθετικής θεραπευτικής αγωγής, με σκοπό τη γρήγορη καταπολέμηση της φλεγμονής, την πλήρη αποκατάσταση της καθημερινής λειτουργικότητας και την αποφυγή της μόνιμης βλάβης και της επακόλουθης αναπηρίας. Στα ρευματικά νοσήματα, η μόνιμη βλάβη των αρθρώσεων αλλά και των άλλων οργάνων, συμβαίνει στα πρώτα 1-2 χρόνια από την έναρξη των συμπτωμάτων, γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντική η έγκαιρη διάγνωση. Παρ’ όλα αυτά, πολύ συχνά οι ασθενείς αργούν να επισκεφθούν τον ειδικό γιατρό, για διάστημα αρκετών μηνών ή ακόμη και ετών.

Η ενημέρωση του κοινού, με τις δράσεις των Συλλόγων Ασθενών, αλλά και των λοιπών ιατρικών ειδικοτήτων (γενικών ιατρών, παθολόγων, ορθοπαιδικών) με τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση, έχει οδηγήσει σε σαφή βελτίωση στο θέμα αυτό. Κάθε ασθενής που έχει συμπτώματα όπως περιγράφηκαν παραπάνω, πρέπει άμεσα να επισκεφθεί ή να παραπεμφθεί στον ειδικό ιατρό, που είναι ο Ρευματολόγος.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της φλεγμονώδους αρθρίτιδας περιλαμβάνει αρχικά τη χορήγηση μικρών δόσεων κορτιζόνης για την άμεση καταπολέμηση της φλεγμονής, και κατόπιν την έναρξη θεραπείας με τα αντιρευματικά τροποποιητικά της νόσου φάρμακα, με κυριότερο εξ αυτών τη μεθοτρεξάτη. Τα τελευταία 20 χρόνια ζούμε μια πραγματική θεραπευτική επανάσταση στα ρευματικά νοσήματα, με την ανακάλυψη και χρήση των βιολογικών παραγόντων και των νεότερων στοχευμένων θεραπειών. Με τα φάρμακα αυτά, ένα μεγάλο μέρος των ασθενών οδηγείται σε ύφεση της νόσου ή σε κατάσταση ελάχιστης δυνατής ενεργότητας. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες τέτοιων φαρμάκων και μπορεί να γίνεται αλλαγή μεταξύ τους, μέχρι να βρεθεί αυτό που θα είναι το πιο κατάλληλο για τον συγκεκριμένο ασθενή (εξατομίκευση της θεραπείας).

Πολύ σημαντική στα ρευματικά νοσήματα είναι η σωστή και ειλικρινής επικοινωνία ιατρού και ασθενούς. Ο ασθενής πρέπει να συζητά με τον ιατρό του όλα τα προβλήματα που τον απασχολούν στην καθημερινότητά του, την εργασία του, τις διαπροσωπικές του σχέσεις. Ο ενημερωμένος και ενδυναμωμένος ασθενής μπορεί να καταλάβει καλύτερα τη νόσο και να συμμετάσχει στη θεραπευτική απόφαση (συναπόφαση ή ενημερωμένη συγκατάθεση).

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Τέλος, τα ευρήματα, τονίζει η κ Κορμπέτ, «υπογραμμίζουν την ανάγκη οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να εξετάσουν τις ευρύτερες επιπτώσεις στην υγεία των περιορισμών, όπως τα lockdown, όταν σχεδιάζουν μια μελλοντική αντιμετώπιση πανδημίας». Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Υγιής Μακροζωία The Lancet” (The Lancet Healthy Longevity).

Πανδημία Covid: Η υγεία του εγκεφάλου των ατόμων άνω των 50 ετών επιδεινώθηκε ταχύτερα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ακόμη και αν δεν είχαν Covid-19, όπως διαπιστώνει έρευνα, με επικεφαλής ομάδες του Πανεπιστημίου του Έξετερ και του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο King’s College του Λονδίνου. Οι ερευνητές εξέτασαν τα αποτελέσματα ηλεκτρονικών τεστ εγκεφαλικών λειτουργιών από περισσότερους από 3.000 συμμετέχοντες ηλικίας 50-90 ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο και συγκεκριμένα τη βραχυπρόθεσμη μνήμη των συμμετεχόντων και την ικανότητά τους να ολοκληρώνουν σύνθετες εργασίες. Όπως διαπίστωσαν, η γνωστική έκπτωση επιταχύνθηκε σημαντικά κατά το πρώτο έτος της πανδημίας και το ποσοστό αυτό ήταν υψηλότερο σε όσους είχαν ήδη ήπια γνωστική έκπτωση πριν από την πανδημία. Αυτό συνεχίστηκε και κατά το δεύτερο έτος της πανδημίας, γεγονός που υποδηλώνει επιπτώσεις πέραν της αρχικής περιόδου lockdown. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτός ο συνεχιζόμενος αντίκτυπος είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την τρέχουσα δημόσια υγεία και την πολιτική υγείας.

Η γνωστική έκπτωση φαίνεται ότι επιδεινώθηκε από διάφορους παράγοντες κατά τη διάρκεια της πανδημίας, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της μοναξιάς και της κατάθλιψης, της μείωσης της άσκησης και της μεγαλύτερης κατανάλωσης αλκοόλ. Προηγούμενες έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι η σωματική δραστηριότητα, η αντιμετώπιση της κατάθλιψης, η επιστροφή στην κοινότητα και η επανασύνδεση με τους ανθρώπους, είναι όλοι σημαντικοί τρόποι για τη μείωση του κινδύνου άνοιας και τη διατήρηση της υγείας του εγκεφάλου. Η επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, καθηγήτρια Έρευνας για την ‘Ανοια, Αν Κορμπέτ, επισημαίνει ότι τα ευρήματα «υποδηλώνουν πως τα λοκντάουν και οι άλλοι περιορισμοί που βιώσαμε κατά τη διάρκεια της πανδημίας είχαν πραγματικά διαρκή αντίκτυπο στην υγεία του εγκεφάλου των ατόμων ηλικίας 50 ετών και άνω, ακόμη και μετά το τέλος των λουκέτων». Αυτό εγείρει το σημαντικό ερώτημα, συνεχίζει η ίδια, «αν οι άνθρωποι διατρέχουν πιθανό υψηλότερο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης που μπορεί να οδηγήσει σε άνοια».

«Είναι τώρα πιο σημαντικό από ποτέ να διασφαλίσουμε ότι υποστηρίζουμε τα άτομα με πρώιμη γνωστική έκπτωση, ιδίως επειδή υπάρχουν πράγματα που μπορούν να κάνουν για να μειώσουν τον κίνδυνο άνοιας αργότερα. Εάν λοιπόν ανησυχείτε για τη μνήμη σας, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να κλείσετε ένα ραντεβού με τον γενικό γιατρό σας και να κάνετε μια αξιολόγηση», προσθέτει. Τέλος, τα ευρήματα, τονίζει η κ Κορμπέτ, «υπογραμμίζουν την ανάγκη οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να εξετάσουν τις ευρύτερες επιπτώσεις στην υγεία των περιορισμών, όπως τα lockdown, όταν σχεδιάζουν μια μελλοντική αντιμετώπιση πανδημίας». Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Υγιής Μακροζωία The Lancet” (The Lancet Healthy Longevity).

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα γνωρίζουμε για τον αντίκτυπο της περιγεννητικής κατάθλιψης στην ανάπτυξη του παιδιού και στα αποτελέσματα της υγείας, η εργασία θα βοηθήσει στην ενημέρωση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης ώστε να κατευθύνουν τους πόρους στην προγεννητική περίοδο. Αυτό θα ωφελήσει τις μητέρες μας και τα παιδιά τους, καθώς και την υγεία του πληθυσμού των μελλοντικών γενεών”.

Ψυχική Διαταραχή: Μια μεγάλης κλίμακας διεθνής μελέτη που εκτείνεται σε τρεις ηπείρους, με επικεφαλής ερευνητές του Προγράμματος Μεταφραστικής Νευροεπιστήμης του A*STAR του Ινστιτούτου Κλινικών Επιστημών της Σιγκαπούρης (SICS) στη Σιγκαπούρη, διαπίστωσε ότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα της μητέρας ξεκινούν από την αρχή της εγκυμοσύνης και μπορεί να διαρκέσουν έως και δύο χρόνια μετά τον τοκετό. Ενώ οι επαγγελματίες υγείας δίνουν συχνά έμφαση στο στάδιο μετά τον τοκετό ως περίοδο υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση κατάθλιψης, τα ευρήματα αυτής της τελευταίας μελέτης αποκαλύπτουν μια διαφορετική πραγματικότητα – ότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα της μητέρας μπορούν να εμφανιστούν από την αρχή της εγκυμοσύνης και επομένως απαιτούνται έγκαιρες παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για τον καλύτερο μετριασμό αυτών των συμπτωμάτων για καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί.

Προηγούμενα ευρήματα από το πρόγραμμα Μεγαλώνοντας στη Σιγκαπούρη προς Υγιή Αποτελέσματα Growing Up in Singapore Towards healthy Outcomes (GUSTO) έδειξαν σαφώς ότι η προγεννητική ψυχική υγεία της μητέρας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την υγεία των απογόνων της. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα της μητέρας μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη διατροφή, τη σωματική υγεία, τις γνωστικές λειτουργίες, την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη, τις ακαδημαϊκές επιδόσεις του παιδιού και επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ΔΕΠΥ και κατάθλιψης. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA Network Open στις 26 Οκτωβρίου 2023, με τίτλο “Περιγεννητικές τροχιές των καταθλιπτικών συμπτωμάτων της μητέρας σε προοπτικές, κοινοτικές κοόρτεις σε 3 ηπείρους”. “Perinatal Trajectories of Maternal Depressive Symptoms in Prospective, Community-Based Cohorts Across 3 Continents”. Συμμετείχαν επτά προοπτικές κοορτές παρατήρησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και τη Σιγκαπούρη. Οι ερευνητές του A*STAR ανέλυσαν τις τροχιές των μητρικών καταθλιπτικών συμπτωμάτων 11.563 εγκύων γυναικών, καλύπτοντας πολλές δεκαετίες, στη μεγαλύτερη τέτοια ανάλυση που έχει γίνει μέχρι σήμερα. Μεταξύ των κοορτών που αναλύθηκαν ήταν τρεις από τη Σιγκαπούρη: Μεγαλώνοντας στη Σιγκαπούρη Προς το Υγιή Αποτελέσματα (GUSTO), Σιγκαπούρη PREconception – Μελέτη των μακροπρόθεσμων μητρικών και παιδικών αποτελεσμάτων (S-PRESTO) και χαρτογράφηση του προγεννητικού μητρικού στρες (MAMS). Κάθε κοόρτη περιελάμβανε καταθλιπτικά συμπτώματα που μετρήθηκαν σε πολλαπλές περιγεννητικές χρονικές στιγμές και αναλύθηκαν ανεξάρτητα. Τα δεδομένα βασίστηκαν σε προοπτικές αυτοαναφορές των μητέρων σχετικά με τα καταθλιπτικά συμπτώματα, εξαλείφοντας την πιθανή προκατάληψη που συλλέγεται από τις αναδρομικές αναφορές. Η μελέτη έδειξε τρεις διακριτές ομάδες μητέρων με σταθερά χαμηλά, ήπια και υψηλά επίπεδα συμπτωμάτων κατά την περιγεννητική περίοδο – την περίοδο από την αρχή της εγκυμοσύνης έως και δύο χρόνια μετά τον τοκετό.

Οι τροχιές των καταθλιπτικών συμπτωμάτων ήταν παρούσες για όλες τις μητέρες. Αυτό ίσχυε ακόμη και για εκείνες που πληρούσαν τα κλινικά όρια για πιθανή κατάθλιψη, γεγονός που δείχνει ότι οι πιο σοβαρές περιπτώσεις κατάθλιψης στις γυναίκες ξεκινούν πριν από τη γέννηση του παιδιού. Με μια πιο ακριβή αντίληψη του πότε ξεκινούν τα καταθλιπτικά συμπτώματα για τις μητέρες, η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία των έγκαιρων παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για τον μετριασμό των καταθλιπτικών συμπτωμάτων της μητέρας και των επιπτώσεών τους στους απογόνους. Αυτή η αλλαγή παραδείγματος έχει εκτεταμένες συνέπειες για τους επαγγελματίες της υγείας, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και το ευρύ κοινό. “Αρκετές πρόσφατες μελέτες, συμπεριλαμβανομένης μιας που διεξήχθη σε τοπικό επίπεδο, υποδηλώνουν ότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα της μητέρας μπορεί να αρχίσουν πριν από τη σύλληψη, γι’ αυτό και οι παρεμβάσεις, οι κατευθυντήριες γραμμές για τη φροντίδα και οι πολιτικές δημόσιας υγείας που αποσκοπούν στην ανακούφιση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων της μητέρας θα πρέπει να στοχεύουν ήδη από την περίοδο πριν από τη σύλληψη, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός από τη μεταγεννητική περίοδο, για αποτελεσματικότερα αποτελέσματα”, αναφέρει η Δρ Michelle Kee, Ερευνήτρια στο SICS του A*STAR και πρώτη συγγραφέας της δημοσίευσης. Ο καθηγητής Michael Meaney, Διευθυντής του Προγράμματος Μεταφραστικής Νευροεπιστήμης στο SICS, προσθέτει: “Τα ιατρικά μέσα ενημέρωσης συνεχίζουν να αναφέρονται στη μητρική κατάθλιψη ως “μεταγεννητική κατάθλιψη”, υπονοώντας ότι η έναρξη των συμπτωμάτων συμβαίνει μετά τη γέννηση του παιδιού. Αυτή η εκτεταμένη ανάλυση δείχνει ότι η έναρξη των συμπτωμάτων γίνεται κατά την προγεννητική περίοδο και παραμένει σε μεγάλο βαθμό σταθερή στη συνέχεια”. “Αυτό ισχύει τόσο για τις γυναίκες της κοινότητας όσο και για εκείνες που εμφανίζουν πιο σοβαρά επίπεδα συμπτωμάτων. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν την πρώιμη προγεννητική περίοδο ως κρίσιμο χρονικό σημείο για τον εντοπισμό σταθερών τροχιών των καταθλιπτικών συμπτωμάτων της μητέρας και υπογραμμίζουν την κρίσιμη σημασία της προγεννητικής παρέμβασης”. Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Helen Chen, ανώτερη σύμβουλος του Τμήματος Ψυχολογικής Ιατρικής του Νοσοκομείου Γυναικών και Παίδων KK και κλινική αναπληρώτρια καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής Duke-NUS δήλωσε: “Η μελέτη αυτή παρέχει ισχυρές ενδείξεις σε όλους τους πληθυσμούς ότι είναι ζωτικής σημασίας να αντιμετωπιστεί η κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ώστε οι μητέρες να είναι καλά και έτοιμες να υποδεχθούν τα μωρά τους, αντί να περιμένουμε μέχρι τη μεταγεννητική περίοδο, καθώς παραδοσιακά το επίκεντρο είναι η μεταγεννητική κατάθλιψη”. “Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα γνωρίζουμε για τον αντίκτυπο της περιγεννητικής κατάθλιψης στην ανάπτυξη του παιδιού και στα αποτελέσματα της υγείας, η εργασία θα βοηθήσει στην ενημέρωση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης ώστε να κατευθύνουν τους πόρους στην προγεννητική περίοδο. Αυτό θα ωφελήσει τις μητέρες μας και τα παιδιά τους, καθώς και την υγεία του πληθυσμού των μελλοντικών γενεών”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Αύξηση κατά 34% των κερδισμένων ετών ζωής και μείωση κατά 260 εκατ. ευρώ στο έμμεσο κόστος του καρκίνου μέσα σε μια πενταετία τα σημαντικότερα αποτελέσματα μελέτης που παρουσιάστηκε στο 5ο Ογκολογικό Συνέδριο Κεντρικής Ελλάδας

Oκαρκίνος παραμένει παγκοσμίως μία από τις βασικότερες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας, αντιπροσωπεύοντας 1 στους 6 θανάτους.

Μόνο στην Ευρώπη προβλέπεται μία αύξηση της τάξης του 31% στα νέα περιστατικά καρκίνου μέχρι το 2035, ενώ και στην Ελλάδα το φορτίο της νόσου παραμένει εξαιρετικά βαρύ και αναμένεται να αυξηθεί κατά 27% (vs 20122). Έτσι, εκτός των συνεπειών σε οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο, οι ογκολογικοί ασθενείς οδηγούνται και σε αυξανόμενες ιδιωτικές δαπάνες υγείας, που ενίοτε είναι καταστροφικές για τα νοικοκυριά και αναδεικνύουν την κοινωνικοοικονομική διάσταση των ανισοτήτων στην ογκολογική φροντίδα.

H ζήτηση αυτών των υπηρεσιών υγείας συχνά μεταφράζεται ως ένα οικονομικό κόστος, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο ως μία δαπάνη υγείας – κυρίως φαρμακευτική. Ποια είναι όμως η επένδυση που απαιτείται από το κράτος, προκειμένου οι ογκολογικοί ασθενείς στην Ελλάδα να μπορέσουν να απολαύσουν τα οφέλη που προσφέρουν καινοτόμες ογκολογικές θεραπείες;

Στο ερώτημα αυτό έρχεται να απαντήσει η μελέτη με τίτλο «Αποτίμηση του κλινικού και οικονομικού αντίκτυπου των θεραπειών αντι-PD-1/PD-L1 στην ογκολογική φροντίδα υγείας στην Ελλάδα»4 που βασίστηκε στο μοντέλο ΗΙΡ (Health Impact Projection) και παρουσιάστηκε στο 5ο Ογκολογικό Συνέδριο Κεντρικής Ελλάδας (12-14 Οκτωβρίου 2023, Λάρισα).

Η μελέτη, που «έτρεξε» μεταξύ 40 χωρών παγκοσμίως, περιλαμβανομένης της Ελλάδας, συνέκρινε έναν κόσμο με και έναν κόσμο χωρίς καινοτόμες θεραπείες όπως τα anti-PD-(L)1 τα οποία στη χώρα μας αποζημιώνονται ήδη για σημαντικό αριθμό ογκολογικών ενδείξεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το μοντέλο ΗΙΡ4 επιχειρεί να αξιολογήσει τον αντίκτυπο της εισαγωγής αυτών των θεραπειών σε πέντε τύπους καρκίνου (πνεύμονα, μελάνωμα, νεφρό, ουροθήλιο και κεφαλής και τραχήλου), τόσο σε όρους εκβάσεων υγείας, όσο και σε οικονομικούς.

Τι έδειξε η μελέτη

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η χρήση των καινοτόμων θεραπειών, θα μπορούσε να αυξήσει κατά 34% σε πέντε χρόνια (2021-2025) τα κερδισμένα έτη ζωής (life years gained) προσφέροντας, με άλλα λόγια, στους ογκολογικούς ασθενείς στην Ελλάδα την ευκαιρία να ζήσουν όχι μόνο περισσότερο, αλλά και με κατά 40% καλύτερη ποιότητα ζωής, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς υποτροπή της νόσου τους. Τα οφέλη αυτά μπορούν να καταστούν εμφανή με μία επιπρόσθετη επένδυση της τάξης του 1.2% της συνολικής δαπάνης υγείας.

Παράλληλα, μία παράμετρος που συχνά παραβλέπεται, είναι το κοινωνικό κόστος του καρκίνου, το κόστος της χαμένης παραγωγικότητας, το οποίο αφορά όχι μόνο στους ασθενείς, αλλά και στους φροντιστές τους. Η παρούσα ανάλυση έδειξε ότι με τη χρήση των καινοτόμων αυτών θεραπειών, το Σύστημα Υγείας θα μπορούσε να μειώσει κατά 260 εκατομμύρια ευρώ το έμμεσο κόστος του καρκίνου μέσα σε μια πενταετία. Πηγαίνοντας ένα βήμα παρακάτω, αυτό για έναν ασθενή με καρκίνο μεταφράζεται στο ότι μπορεί να παραμείνει ενεργός και παραγωγικός, με αποτέλεσμα η κοινωνία να κερδίζει πίσω περίπου 9 εκατομμύρια ώρες εργασίας το χρόνο.

Τα προαναφερόμενα στοιχεία έρχονται να συμπληρώσουν τα αποτελέσματα μίας άλλης μελέτης που έτρεξε για την Ελλάδα5, η οποία αναλύοντας μία σειρά κριτηρίων (φορτίο της νόσου, δυνατότητα βελτίωσης της υγείας των πασχόντων, άμεσο & έμμεσο κόστος της νόσου, κ.α.) ανέδειξε τα κακοήθη νεοπλάσματα ως τη σημαντικότερη προτεραιότητα για την κατανομή των πόρων υγείας στην Ελλάδα, οι οποίοι θα πρέπει να αφορούν στο σύνολο του συνεχούς της νόσου.

Η μελέτη καταλήγει ότι, «επιβεβαιώνοντας την εμπειρική γνώση, τα αποτελέσματα της ανάλυσης μας δείχνουν ότι η υγεία δεν αποτελεί κόστος, αλλά επένδυση για κάθε σύστημα υγείας, το οποίο μπορεί να “τροφοδοτήσει“ ένα βιώσιμο μέλλον στη διαχείριση της φροντίδας υγείας του καρκίνου στην Ελλάδα».

Βιβλιογραφία

• Global Cancer Facts & Figures | American Cancer Society
• Globocan 2012 (προσαρμοσμένο)
• WHO Regional Office for Europe, 2019 and updates from the WHO Barcelona Office for Health Systems Financing
• D. Ktena, E. Dalakaki, Y. Dimitriadis, G. Mountain, R. Hughes, S. Clarke-Melville, A. Roediger, P. Naoum, K. Athanasakis. Assessing the impact of anti-PD-1/ PD-L1 inhibitors on cancer care health and budget in Greece. Value in Health, 2022

5. Can We Incorporate Societal Values in Resource Allocation Decisions Among Disease Categories? An Empirical Approach – PubMed (nih.gov)

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/