Συντάκτης: grammateia

Η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος στην Ελλάδα, η ενίσχυση της γονιμότητας και η ουσιαστική στήριξη της οικογένειας βρέθηκαν στο επίκεντρο των τοποθετήσεων ειδικών από τον χώρο της ιατρικής, της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, του δικαίου και της κοινωνικής δράσης. Οι ομιλητές ανέδειξαν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για παρεμβάσεις που θα συνδυάζουν την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, την ενημέρωση, την επιστημονική έρευνα και τη δημιουργία υποδομών για τη στήριξη των νέων οικογενειών.

Ο Στέφανος Χανδακάς, Πρόεδρος και Ιδρυτής της HOPEgenesis, Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ του HHG Group, Αναπληρωτής Καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος και Ιατρός Αναπαραγωγής, αναφέρθηκε στην ανάγκη αύξησης των γεννήσεων στην Ελλάδα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις ακριτικές και νησιωτικές περιοχές, όπου παρατηρείται σημαντική μείωση των γεννήσεων και περιορισμένη πρόσβαση των κατοίκων σε υπηρεσίες υγείας. Όπως σημείωσε, κρίσιμη παρέμβαση αποτελεί η υποστήριξη των εγκύων γυναικών μέσω συστημάτων τηλεϊατρικής, ώστε να αντιμετωπιστούν οι γεωγραφικές ανισότητες στην παροχή φροντίδας.

Ο Κωνσταντίνος Πάντος, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Ειδικός Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, Πρόεδρος της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, εστίασε στις αλλαγές που έχουν σημειωθεί στις αντιλήψεις της κοινωνίας γύρω από την τεκνοποίηση και τη γονιμότητα. Αναφέρθηκε στην ανάγκη να εξεταστεί το ζήτημα της ηλικίας κατά την οποία οι άνθρωποι αποφασίζουν να αποκτήσουν παιδί, καθώς και στον δείκτη γονιμότητας, επισημαίνοντας ότι οι κοινωνικές αντιλήψεις έχουν μεταβληθεί σημαντικά.

Σύμφωνα με την τοποθέτησή του, τα επιδόματα από μόνα τους δεν επαρκούν για να ανατρέψουν την πορεία του δημογραφικού προβλήματος, καθώς η ανθρώπινη αναπαραγωγή διέπεται και από βιολογικούς περιορισμούς. Ο κ. Πάντος υπογράμμισε, επίσης, τη σημασία της ενημέρωσης του κοινού, προτείνοντας την ένταξη εκστρατειών ευαισθητοποίησης και γνώσης στον δημόσιο διάλογο, ώστε οι πολίτες να έχουν πληρέστερη εικόνα για τη γονιμότητα και τους παράγοντες που επηρεάζουν τον οικογενειακό προγραμματισμό.

Στην ανάγκη για μια ολοκληρωμένη και διεπιστημονική προσέγγιση της γονιμότητας αναφέρθηκε ο Νικόλαος Δ. Πετρογιάννης, MD, PhD, MSc, Γυναικολόγος-Μαιευτήρας, Ειδικός Αναπαραγωγής, Διευθυντής της Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του Ν.Ν.Α. και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας (Ε.Μ.Γ.Ε.). Ο ίδιος παρουσίασε το έργο της Μονάδας, τονίζοντας ότι καταβάλλεται εντατική διεπιστημονική προσπάθεια για τη λειτουργία μιας ολοκληρωμένης διακλαδικής δομής, με στόχο την ολιστική αντιμετώπιση των ζητημάτων γονιμότητας.

Όπως ανέφερε, βασικοί άξονες της λειτουργίας της Μονάδας είναι η ποιότητα και η ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών, η απλοποίηση των διαδικασιών, η προετοιμασία των πολιτών για τη γονεϊκότητα μέσω ειδικών μαθημάτων, η ενίσχυση της έρευνας, της καινοτομίας και της επιστημονικής εξέλιξης, καθώς και η παραγωγή εθνικού και κοινωνικού έργου. Παράλληλα, σημείωσε την ανάγκη ενίσχυσης της επιστημονικής ομάδας με την παρουσία γενετιστή, προκειμένου να καλύπτονται πληρέστερα οι ανάγκες μιας σύγχρονης μονάδας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Η Ισμήνη Κριάρη, Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου και Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΑΙΥΑ), αναφέρθηκε στη θέση της Ελλάδας στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, επισημαίνοντας ότι η χώρα βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο και προσελκύει ενδιαφερόμενους από πολλές περιοχές του κόσμου. Όπως ανέφερε, το 2025 γεννήθηκαν στην Ελλάδα 1.700 παιδιά από αλλοδαπούς, ενώ σημαντικός αριθμός ανθρώπων από το εξωτερικό επιλέγει τη χώρα για υπηρεσίες ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Η κ. Κριάρη έθεσε, επίσης, ζητήματα που αφορούν την ανάγκη χρήσης γεννητικού υλικού από το εξωτερικό, όπως σπέρμα και ωάρια, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διερεύνησης των λόγων για τους οποίους καταγράφεται αυξημένη ζήτηση ξένου σπέρματος. Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη να αποσαφηνιστούν τα επιστημονικά και θεσμικά όρια καταλληλότητας του γεννητικού υλικού, καθώς και να υπάρξει συστηματική ενημέρωση και διάχυση της γνώσης γύρω από τα ζητήματα αυτά.

Στο πλαίσιο της παρέμβασής της, ανέδειξε τη σημασία της συμμετοχής της Βουλής στη διαμόρφωση πολιτικών για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και το δημογραφικό, επισημαίνοντας ότι τα συγκεκριμένα θέματα δεν αφορούν αποκλειστικά την εκάστοτε κυβέρνηση. Όπως υποστήριξε, το δημογραφικό αποτελεί πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα που απαιτεί ευρύτερη θεσμική αντιμετώπιση και κομματική συναίνεση, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Τέλος, η δικηγόρος κ. Σοκάρδου, μέσα από τη δική της μαρτυρία, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε η γενιά της σε σχέση με την απόκτηση παιδιού. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, πρόκειται για μια γενιά που έχει βιώσει αποτρεπτικές εμπειρίες, οι οποίες συνδέονται με την καθυστέρηση της τεκνοποίησης. Η προσωπική αυτή διάσταση ανέδειξε τη σημασία της κατανόησης των κοινωνικών και πρακτικών εμποδίων που επηρεάζουν τις αποφάσεις των ανθρώπων για τη δημιουργία οικογένειας.

Οι τοποθετήσεις των ομιλητών ανέδειξαν τις πολλαπλές διαστάσεις του δημογραφικού ζητήματος, από την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή έως την ενημέρωση, την επιστημονική έρευνα και τις κοινωνικές υποδομές.

Η ενίσχυση της οικογένειας και η αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας προϋποθέτουν συνδυασμό πολιτικών και δράσεων, με συμμετοχή της Πολιτείας, της επιστημονικής κοινότητας και της κοινωνίας, καθώς και έναν ευρύτερο διάλογο για τις συνθήκες υπό τις οποίες οι πολίτες επιλέγουν να αποκτήσουν παιδιά.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Με μελανά χρώματα περιέγραψαν οι ομιλητές τις δημογραφικές εξελίξεις στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας τη μείωση των γεννήσεων, τη γήρανση του πληθυσμού και τις χωρικές ανισότητες, κατά τη διάρκεια της ημερίδας «Υπογεννητικότητα & Οικογένεια: Συνθέτοντας Λύσεις για το Δημογραφικό Πρόβλημα».

Στην ένταση του δημογραφικού προβλήματος και στις επιπτώσεις του για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας αναφέρθηκε ο καθηγητής Κοινωνικής Δημογραφίας και Στατιστικής Κώστας Ρόντος. Όπως ανέφερε, το 2023 καταγράφηκαν περίπου 71.500 γεννήσεις, ενώ το 2025 ο αριθμός τους μειώθηκε κάτω από τις 66.000. Την ίδια περίοδο, το ισοζύγιο μετανάστευσης ήταν θετικό, χωρίς ωστόσο να ανακόψει τις ευρύτερες δημογραφικές πιέσεις.

Χωρικές ανισότητες και γήρανση του πληθυσμού

Στη δημογραφική γήρανση και στις διαφοροποιήσεις που καταγράφονται μεταξύ των περιοχών της χώρας, αναφέρθηκε η Καθηγήτρια Δημογραφίας, στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Αλεξάνδρα Τραγάκη, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πιο γερασμένες χώρες. Όπως τόνισε, η εικόνα της χώρας αποκαλύπτει τη χωρική διάσταση των δημογραφικών αλλαγών, καθώς μόλις τέσσερις περιφερειακές ενότητες διαθέτουν δυναμική δημογραφικής ανάπτυξης.

Η δημογραφική συρρίκνωση, σύμφωνα με την τοποθέτησή της, συνδέεται και με την αποδυνάμωση των υποδομών, δημιουργώντας σε αρκετές περιοχές αίσθηση παρακμής και εγκατάλειψης. Σε αυτό το περιβάλλον, όπως ανέφερε, ενισχύονται ο θυμός και η ανασφάλεια, ενώ διαμορφώνεται ένας νέος χάρτης ανισοτήτων.

Στάθηκε επίσης στις ανισότητες που αφορούν το κόστος κατοικίας αναδεικνύοντας τη στενή σχέση ανάμεσα στις συνθήκες στέγασης, τις οικονομικές δυνατότητες των νοικοκυριών και τις προοπτικές δημιουργίας οικογένειας.

Στο επίκεντρο η στήριξη της οικογένειας και της κατοικίας

Την ανάγκη για συγκεκριμένες παρεμβάσεις με στόχο την ενίσχυση των οικογενειών και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της στεγαστικής κρίσης ανέδειξε ο Γενικός Γραμματέας Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής. κ. Κωνσταντίνος Γλούμης Ατσαλάκης.

Μεταξύ των προτάσεων που τέθηκαν, περιλαμβάνονται ένα πρόγραμμα ανακαίνισης κατοικιών, η αξιοποίηση και ενίσχυση προγραμμάτων όπως το «Εξοικονομώ», καθώς και η στήριξη των φοιτητών. Παράλληλα, επισημάνθηκε η σημασία της ευρύτερης στήριξης των οικογενειών, αλλά και της υλοποίησης εκστρατείας ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για το δημογραφικό ζήτημα.

Οι τοποθετήσεις των ομιλητών ανέδειξαν την ανάγκη για συνδυασμό πολιτικών που θα αντιμετωπίζουν τις δημογραφικές εξελίξεις, τις κοινωνικές και χωρικές ανισότητες, αλλά και τις συνθήκες που επηρεάζουν τις αποφάσεις των πολιτών για τη δημιουργία οικογένειας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ALS ή νόσος του Lou Gehrig χαρακτηρίζεται από τρομερά, προοδευτικά επιδεινούμενα συμπτώματα και χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, μια ομάδα ερευνητών στην Ιαπωνία λέει ότι μπορεί να βρήκε μια πιθανή πορεία προς νέες θεραπευτικές επιλογές και ξεκίνησε με κάτι τόσο συνηθισμένο όσο ένα δείγμα αίματος. Η νέα τους εργασία υποδεικνύει μια ένωση που επιβράδυνε την εξέλιξη της ALS όταν δοκιμάστηκε σε ποντίκια και η πορεία προς αυτήν ξεκίνησε με ένα παράξενο μοτίβο που κρυβόταν στο αίμα των ασθενών.

Η ALS βλάπτει τα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν την κίνηση των μυών. Με την πάροδο του χρόνου, οι ασθενείς χάνουν τη μυϊκή τους δύναμη και τελικά την ικανότητα να κινούνται, να καταπίνουν και να αναπνέουν μόνοι τους.

Αυτή η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JCI Insight, λειτούργησε αντίστροφα με έναν έξυπνο τρόπο. Αντί να ξεκινήσουν με ένα φάρμακο και να το δοκιμάσουν σε ασθενείς, οι ερευνητές ξεκίνησαν με σήματα που υπήρχαν ήδη στο αίμα ατόμων που ζούσαν με ALS και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν αυτά τα στοιχεία για να καθοδηγήσουν την αναζήτηση ενώσεων που άξιζαν να δοκιμαστούν.

Υψηλότερα επίπεδα ενός μορίου αίματος

Οι ερευνητές συνέκριναν δείγματα αίματος από ασθενείς με ALS των οποίων η νόσος εξελισσόταν γρήγορα με δείγματα από ασθενείς των οποίων η νόσος εξελισσόταν πιο αργά. Μία ομάδα μορίων ξεχώρισε: Οι Ν-ακυλοταυρίνες ή NAT, εμφανίστηκαν σε υψηλότερα επίπεδα σε ασθενείς με ταχύτερα εξελισσόμενη νόσο, και αυτά τα επίπεδα παρακολουθούνταν στενά τόσο με την ταχύτερη λειτουργική παρακμή όσο και με τη μικρότερη επιβίωση.

Εδώ είναι που η ιστορία γίνεται λίγο αντιφατική. Υψηλότερα επίπεδα NAT παρατηρήθηκαν με χειρότερη ασθένεια, αλλά οι ερευνητές κατέληξαν να υποψιάζονται ότι η αύξηση δεν ήταν το ίδιο το πρόβλημα.

Τα NAT ανήκουν σε ένα δίκτυο σηματοδότησης στο σώμα που ονομάζεται διευρυμένο ενδοκανναβινοειδές σύστημα και η θεωρία της ομάδας είναι ότι η αύξηση μπορεί να είναι η προσπάθεια του σώματος να αντισταθεί στην ασθένεια, μια αντισταθμιστική απόκριση που απλά δεν είναι αρκετά ισχυρή από μόνη της. Αυτή η ιδέα, αντί να αντιμετωπίζονται τα NAT ως ένας απλός κακός, διαμόρφωσε όλα όσα ακολούθησαν.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο εγκέφαλος των σπονδυλωτών δεν προέρχεται από ένα μόνο προγονικό κύτταρο, αλλά αναπτύσσεται από δύο διακριτές και αμοιβαία αποκλειόμενες κυτταρικές σειρές, οι οποίες εξελίχθηκαν ανεξάρτητα η μία από την άλλη.

Επί αιώνες, οι ανατόμοι και οι νευροεπιστήμονες θεωρούσαν τον εγκέφαλο ως ένα μοναδικό, συνεχές όργανο που προέρχεται από μια κοινή ομάδα προγόνων κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη.

Τώρα, μια μελέτη με επικεφαλής αναπτυξιακούς βιολόγους στο Stanford Medicine αντικρούει αυτή τη θεμελιώδη υπόθεση. Δημοσιεύτηκε στο Nature Neuroscience και  δείχνει ότι αυτό που ονομάζουμε ανθρώπινο εγκέφαλο είναι στην πραγματικότητα δύο αρχαία, ανεξάρτητα νευρικά συστήματα που συναρμολογούνται δίπλα-δίπλα για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια εξελικτικής ιστορίας.

Δύο γενεαλογικές καταγωγές σε παράλληλες γραμμές

Ο ενήλικος εγκέφαλος χωρίζεται σε τρία κλασικά τμήματα: τον πρόσθιο εγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο και τον οπίσθιο εγκέφαλο. Ενώ ο πρόσθιος εγκέφαλος διέπει την εκτελεστική γνωστική λειτουργία, τη γλώσσα και την αφηρημένη σκέψη, ο οπίσθιος εγκέφαλος, κοινώς γνωστός ως εγκεφαλικό στέλεχος, συντονίζει τους αυτόνομους μηχανισμούς που είναι απαραίτητοι για τη βασική επιβίωση: ρυθμική αναπνοή, καρδιακή ρύθμιση, κύκλους ύπνου-αφύπνισης, μεταβολική ώθηση και κινητικό έλεγχο των εκφράσεων του προσώπου, της ομιλίας και της κατάποσης.

Διερευνώντας τα πρώιμα στάδια της εμβρυογένεσης σε ποντίκια κατά τη γαστριδίωση, οι  Rayyan Jokhai και Carolyn Dundes εντόπισαν δύο εντελώς μη επικαλυπτόμενους πληθυσμούς προγονικών κυττάρων:

Πρόσθια Γραμμική Καταγωγή (Otx2+): Αφιερωμένη αποκλειστικά στη δημιουργία του πρόσθιου και μεσεγκεφάλου.

Οπίσθια Γενεαλογία (Gbx2+): Δεσμευμένη από την αρχή στην κατασκευή του οπίσθιου εγκεφάλου.

Αυτοί οι κυτταρικοί πληθυσμοί δεν επικαλύπτονται ποτέ ούτε διασταυρώνονται μεταξύ τους. Οι επιγονιδιωματικές αξιολογήσεις αποκάλυψαν ότι το πρόσθιο και το οπίσθιο νευρικό εξώδερμα διαθέτουν διακριτές αρχιτεκτονικές συσκευασίας χρωματίνης, οι οποίες κλειδώνουν μόνιμα κάθε κυτταρικό τύπο στην συγκεκριμένη αναπτυξιακή του τροχιά.

«Προηγούμενες προσπάθειες δημιουργίας νευρώνων του οπίσθιου εγκεφάλου πιθανότατα προσπάθησαν να μετατρέψουν τους προγονικούς ιστούς του πρόσθιου και μεσεγκεφάλου σε κύτταρα του οπίσθιου εγκεφάλου, κάτι που η μελέτη μας δείχνει ότι δεν είναι δυνατό», εξήγησε ο Jokhai. «Στη βιολογία των βλαστοκυττάρων, οι άνθρωποι είναι πάντα εμμονικοί με τη δημιουργία του τελικού κυτταρικού τύπου, όπως ο νευρώνας. Αλλά είναι σημαντικό να ξεκινάμε από τα πρώτα στάδια της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Η προσοχή σε αυτό το πρώιμο χρονικό σημείο μας επέτρεψε να βρούμε αυτή τη θεμελιώδη διάσπαση».

Ένωση 550 εκατομμυρίων χρόνων

Για να εντοπίσουν την εξελικτική προέλευση αυτού του χάσματος, οι ερευνητές εξέτασαν απομακρυσμένους φυλογενετικούς κλάδους. Εντόπισαν τον ίδιο μηχανισμό διπλής προέλευσης σε κοτόπουλα, ζεβρόψαρα, ακόμη και σε θαλάσσια σκουλήκια, τα οποία αποσχίστηκαν από την κοινή μας γενεαλογία πριν από 550 εκατομμύρια χρόνια. Πιο πρωτόγονοι οργανισμοί όπως οι μέδουσες, οι οποίες αποκλίνουν πριν από 600 έως 700 εκατομμύρια χρόνια, διαθέτουν δύο ξεχωριστά νευρικά συστήματα που βρίσκονται σε αντίθετα άκρα της ανατομίας τους.

«Η έρευνά μας υποδηλώνει ότι η εξέλιξη πήρε δύο υπάρχοντα νευρωνικά συστήματα και τα συνένωσε χωρικά», σημείωσε ο Loh. «Το να έχουμε τον εγκέφαλο ως ένα όργανο θα ήταν πιθανώς πιο αποτελεσματικό, αλλά βασιζόμαστε σε αυτόν τον αρχέγονο τρόπο για να φτιάξουμε τον εγκέφαλο ως δύο ξεχωριστά κομμάτια».

Ξεκλειδώνοντας μοντέλα in vitro για ALS, SMA και μεταβολικά νοσήματα

Οπλισμένοι με το βιολογικό σχέδιο της προδιαγραφής του οπίσθιου εγκεφάλου, οι ερευνητές του Στάνφορντ καθοδήγησαν ανθρώπινα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα σε πλήρως λειτουργικούς κινητικούς νευρώνες του οπίσθιου εγκεφάλου. Τα κύτταρα που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο εμφάνισαν φυσιολογικά δυναμικά δράσης και εξέφρασαν δείκτες χαρακτηριστικούς των τμημάτων του οπίσθιου εγκεφάλου που ελέγχουν το μυϊκό σύστημα του προσώπου και την κατάποση.

Η ανακάλυψη αυτή παρέχει μια πειραματική πλατφόρμα για τη μελέτη ασθενειών που στοχεύουν το εγκεφαλικό στέλεχος. Σε διαταραχές όπως η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS) και η νωτιαία μυϊκή ατροφία (SMA), η εκφύλιση των κινητικών νευρώνων του οπίσθιου εγκεφάλου στερεί από τους ασθενείς την ικανότητα να καταπίνουν και να αναπνέουν, οδηγώντας σε θανατηφόρα πνευμονία εισρόφησης ή αναπνευστική ανακοπή. Επειδή η απόκτηση ζωντανού ιστού του εγκεφαλικού στελέχους από τους ασθενείς είναι αδύνατη, η ιατρική έρευνα έχει καθυστερήσει λόγω της έλλειψης προσβάσιμων ανθρώπινων κυτταρικών μοντέλων.

Πέρα από τη νόσο του κινητικού νευρώνα, το σύστημα παρέχει πληροφορίες για τη μεταβολική υγεία. Ο οπίσθιος εγκέφαλος φιλοξενεί ζωτικά νευρωνικά κυκλώματα που μεσολαβούν στον κορεσμό και την πείνα, τις ακριβείς οδούς που ρυθμίζονται από αγωνιστές GLP-1 όπως η σεμαγλουτίδη. Η καλλιέργεια ανθρώπινου οπίσθιου εγκεφαλικού ιστού in vitro θα επιτρέψει στους ειδικούς να αναλύσουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο οι ενώσεις που καταστέλλουν την πείνα αλληλεπιδρούν με τα κυκλώματα του ανθρώπινου εγκεφαλικού στελέχους.

«Τώρα έχουμε ένα μοντέλο για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτές τις καταστροφικές ασθένειες και να εργαστούμε για αναγεννητικές θεραπείες γι’ αυτές», δήλωσε ο Jokhai. «Πρόκειται για ένα πολύ συναρπαστικό νέο μέτωπο στην έρευνα για τον εγκέφαλο».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Περισσότεροι από 60 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα με άνοια παγκοσμίως, ενώ ο αριθμός αυτός προβλέπεται να ξεπεράσει τα 139 εκατομμύρια έως το 2050. Ήδη περισσότερο από το 60% των ανθρώπων με άνοια ζουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ποσοστό που αναμένεται να ξεπεράσει το 70% έως το 2050.

Το πεδίο ανάπτυξης καινοτόμων διαγνωστικών εργαλείων και θεραπειών για τη νόσο Alzheimer και άλλες μορφές άνοιας διευρύνεται για πρώτη φορά με ταχείς ρυθμούς. Ωστόσο, η πρόοδος αυτή κινδυνεύει να επιβραδυνθεί, εάν περισσότεροι άνθρωποι δεν συμμετάσχουν σε κλινικές δοκιμές και εάν δεν επανεξεταστούν ορισμένα από τα περιοριστικά κριτήρια επιλεξιμότητας, προειδοποιούν η Alzheimer’s Disease International (ADI) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών.

Οκτώ κλινικές δοκιμές Φάσης III αναμένεται να ολοκληρώσουν το κύριο στάδιο αξιολόγησής τους το 2026.

«Βρισκόμαστε σε μια στιγμή πραγματικής ελπίδας για την έρευνα γύρω από την άνοια. Μετά από δεκαετίες απογοητεύσεων, οι κλινικές δοκιμές έχουν δείξει για πρώτη φορά ότι νέες θεραπείες μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου Alzheimer, ενώ η διευρυνόμενη σειρά κλινικών δοκιμών για νέες θεραπείες δημιουργεί πραγματικές ελπίδες», δηλώνει ο Chris Lynch, προσωρινός Διευθύνων Σύμβουλος της Alzheimer’s Disease International.

«Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας επανάστασης στη διάγνωση και τη θεραπεία της άνοιας, όμως σημαντικά εμπόδια στη στρατολόγηση συμμετεχόντων στις κλινικές δοκιμές κινδυνεύουν να επιβραδύνουν αυτή την πρόοδο».

«Κάθε πιθανό νέο διαγνωστικό εργαλείο ή θεραπεία βασίζεται στην προσέλευση ανθρώπων που είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν εθελοντικά στην έρευνα. Ωστόσο, η πολύ περιορισμένη ενημέρωση του κοινού για τις κλινικές δοκιμές, σε συνδυασμό με τις αδυναμίες στη διαδικασία παραπομπής από γιατρούς και ειδικούς, όχι μόνο κινδυνεύουν να επιβραδύνουν την πρόοδο, αλλά μπορούν επίσης να στερήσουν από τους ανθρώπους το δικαίωμά τους να συμμετάσχουν σε κλινικές δοκιμές».

Παρά τα δεδομένα αυτά, η έκθεση επισημαίνει ότι σχεδόν οι μισές από τις 6.763 καταγεγραμμένες ενεργές ερευνητικές μονάδες για κλινικές δοκιμές φαρμάκων κατά της νόσου Alzheimer βρίσκονται στη Βόρεια Αμερική και σε χώρες υψηλού εισοδήματος. Η έκθεση καλεί περισσότερες κυβερνήσεις να επενδύσουν στην ανάπτυξη και ενίσχυση των υποδομών για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών στις χώρες τους, ώστε να καταγράφονται και να αξιοποιούνται σημαντικά εθνικά, περιφερειακά, πολιτισμικά και γενετικά χαρακτηριστικά, καθώς η έρευνα κινείται προς πιο εξατομικευμένες θεραπείες.

Εμπόδια στην πρόσβαση σε κλινικές δοκιμές στην Ελλάδα

Τα εμπόδια στη συμμετοχή σε κλινικές δοκιμές συχνά εμφανίζονται πολύ πριν ένας άνθρωπος φτάσει σε ένα ερευνητικό κέντρο. Η καθυστερημένη διάγνωση, η περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένες διαγνωστικές εξετάσεις, το κόστος μετακίνησης, τα γλωσσικά εμπόδια, καθώς και η πιθανή ανάγκη παρουσίας ενός περιθάλποντα ή συνοδού, μπορούν να εμποδίσουν την αξιολόγηση και ένταξη ενός ατόμου σε μια κλινική δοκιμή.

Οι προκλήσεις αυτές γίνονται ακόμη μεγαλύτερες όταν πρόκειται για την προσέλκυση εθελοντών που βρίσκονται σε προσυμπτωματικά στάδια ή παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Alzheimer και άλλων μορφών άνοιας. Ακόμη και όταν ένα άτομο ενδιαφέρεται να συμμετάσχει, το ιατρικό ή θεραπευτικό ιστορικό του μπορεί να το καταστήσει μη επιλέξιμο για μια συγκεκριμένη μελέτη.

Για το θέμα αυτό, η κα Μάγδα Τσολάκη, Ομότιμη Καθηγήτρια Α.Π.Θ., Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer Και Συναφών Διαταραχών, δηλώνει: «Η έρευνα στην Ελλάδα δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τις άλλες αναπτυγμένες χώρες. Αν και στη Θεσσαλονίκη εφαρμόζουμε δοκιμές φυσικών προϊόντων, η συμμετοχή δεν είναι μεγάλη. Προτείνω να εξετασθούν κλινικά όσοι περισσότεροι συνάνθρωποί μας έχουν προβλήματα με τη μνήμη ή τον λόγο τους στα Κέντρα Ημέρας της Ελληνικής Εταιρείας Νόσου Alzheimer ή στα Ιατρεία Μνήμης των Νοσοκομείων και στη συνέχεια, όσοι από αυτούς θέλουν μπορούν να δώσουν λίγο αίμα για την εξέταση ειδικών βιοδεικτών που θέτουν τη διάγνωση της Νόσου Alzheimer σε ποσοστό 90%».

Συμμετοχή σε κλινικές δοκιμές

Η συμμετοχή σε μια κλινική δοκιμή μπορεί να προσφέρει ελπίδα και να αποτελέσει μια προσωπικά σημαντική εμπειρία, μπορεί όμως ταυτόχρονα να είναι απαιτητική τόσο σε σωματικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Συχνά απαιτεί σημαντική επένδυση χρόνου, μετακινήσεις και συνεχή δέσμευση από την πλευρά των συμμετεχόντων και, σε πολλές περιπτώσεις, των ανθρώπων που τους φροντίζουν.

Παράλληλα, οι συμμετέχοντες ενδέχεται να χρειαστεί να υποβληθούν σε επαναλαμβανόμενες εξετάσεις, απεικονιστικούς ελέγχους και ιατρικά ραντεβού, να προσαρμόσουν την καθημερινότητά τους και να διαχειριστούν την αβεβαιότητα σχετικά με το εάν θα λάβουν ή θα ωφεληθούν από τη θεραπεία που μελετάται.

Μπορείτε να βρείτε το πλήρες κείμενο της έκθεσης της ADI εδώ: https://www.alzint.org/u/World-Alzheimer-Report-2026.pdf

Alzheimer’s Disease International (ADI)

Η ADI είναι η διεθνής ομοσπονδία 105 ενώσεων και ομοσπονδιών Alzheimer σε όλο τον κόσμο, και έχει επίσημες σχέσεις με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Το όραμα της ADI είναι η πρόληψη, η φροντίδα και η ένταξη σήμερα και η θεραπεία αύριο. Η ADI πιστεύει ότι το κλειδί για την αντιμετώπιση της άνοιας βρίσκεται στον μοναδικό συνδυασμό παγκόσμιων λύσεων και τοπικής γνώσης. Η ADI δρα σε τοπικό επίπεδο, ενδυναμώνοντας τις οργανώσεις Alzheimer ώστε να προωθούν και να παρέχουν φροντίδα και υποστήριξη στα άτομα με άνοια και στους ανθρώπους που τα φροντίζουν, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο εργάζεται για την ανάδειξη της άνοιας ως προτεραιότητας και προωθεί αλλαγές σε επίπεδο πολιτικής.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τη διεύθυνση www.alzint.org

Πανελλήνια  Ομοσπονδία Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Η Ομοσπονδία συστάθηκε το 2007 και αριθμεί 56 εταιρείες-μέλη ανά την Ελλάδα Ως στόχο της έχει τον συντονισμό και τη συνεργασία των εταιρειών – μελών στα πλαίσια της κοινωνικής προσφοράς και ευαισθητοποίησης γύρω από τις ανάγκες του ασθενούς με άνοια και του περιθάλποντά του.

Παγκόσμιος Μήνας Alzheimer

Ο Σεπτέμβριος έχει καθιερωθεί ως ο Παγκόσμιος Μήνας Alzheimer, μια διεθνής εκστρατεία για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την άνοια και την πρόκληση του στίγματος. Κάθε χρόνο, οι σύλλογοι Alzheimer και άνοιας, μαζί με όλους όσους εμπλέκονται στη θεραπεία, φροντίδα και υποστήριξη ατόμων με άνοια, από όλο τον κόσμο ενώνονται για να οργανώσουν εκδηλώσεις υπεράσπισης και παροχής πληροφοριών καθώς και Περιπάτους Μνήμης. Η 21η Σεπτεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Alzheimer.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αλλάξει πολλά.
Να δώσει απαντήσεις.
Να βοηθήσει το άτομο και την οικογένεια να προετοιμαστούν. Να ανοίξει τον δρόμο προς την κατάλληλη ενημέρωση, υποστήριξη και φροντίδα.

Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, η Alzheimer Hellas μοιράζεται μαζί σας το φετινό μας τηλεοπτικό μήνυμα, μέσα από το οποίο αναδεικνύουμε ένα σημαντικό μήνυμα:

Μην αγνοούμε τις αλλαγές.
Μιλάμε, ενημερωνόμαστε, αναζητούμε έγκαιρα βοήθεια.
Γιατί όσο νωρίτερα γνωρίζουμε, τόσο περισσότερα μπορούμε να κάνουμε.

Η Θεσσαλονίκη φωτίζει τη μνήμη, την ενημέρωση και την ελπίδα!

Σήμερα, Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου, από τις 17:00-21:00 απέναντι από το εμβληματικό γλυπτό «Ομπρέλες» του Γιώργου Ζογγολόπουλου, σας περιμένει στο ενημερωτικό περίπτερο της Alzheimer Ελλάς.

Στις 19:30 δίνουμε όλοι ραντεβού στις «Ομπρέλες» καθώς με τη δύση του ηλίου, ο Λευκός Πύργος και οι «Ομπρέλες» θα φωταγωγηθούν συμβολικά, σε μια δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τη νόσο Alzheimer και την άνοια.

Για την υλοποίηση των φωταγωγήσεων, η Alzheimer Ελλάς  ευχαριστεί θερμά τον Δήμο Θεσσαλονίκης και το Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου – George Zongolopoulos Foundation για την πολύτιμη υποστήριξή τους.

”Ελάτε να είμαστε όλοι εκεί και να στείλουμε μαζί ένα μήνυμα στήριξης στους ανθρώπους με άνοια και στις οικογένειές τους”!

Πηγη: https://www.dnews.gr/

To αχαρτογράφητο και συχνά παράνομο τοπίο λειτουργίας των ιδιωτικών διαγνωστικών εργαστηρίων, περιγράφει η  πρόεδρος  του Συνδέσμου των εργαστηριακών ιατρών Ελλάδος, ΣΥΝ.ΕΡΓΑΣ.ΙΑ Ελευθερία Μοσχούς,  θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για την εποπτεία, τη νομιμότητα και την προστασία των ασθενών. Με αφορμή την επιστολή προς τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, αποκαλύπτει τις στρεβλώσεις της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, που η απουσία ελέγχων, η υπερσυνταγογράφηση και το καθεστώς clawback έχουν μετατρέψει την αγορά υγείας σε «ζούγκλα» που λειτουργεί εις βάρος των εργαστηριακών ιατρών και της ποιότητας των υπηρεσιών.

Παραβιάσεις της νομοθεσίας και σοβαρές στρεβλώσεις στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας ανέδειξε η κ.Μοσχούς,  σε δηλώσεις της στον 98.4 FM. Με αφορμή την επιστολή του κλάδου προς τον ΠΙΣ, η Μοσχούς μιλά για μια «αγοραία ζούγκλα» που η απουσία ελέγχων, η υπερσυνταγογράφηση και το clawback απειλούν την ποιότητα των υπηρεσιών και την επιβίωση των εργαστηριακών ιατρών.

Το αίτημα προς τον ΠΙΣ 
Η ΣΥΝ.ΕΡΓΑΣ.ΙΑ ζητά από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και τους τοπικούς Ιατρικούς Συλλόγους να κοινοποιήσουν τα αδειοδοτημένα Βιοπαθολογικά Ιατρεία, καθώς και τους δηλωμένους Επιστημονικά Υπεύθυνους Ιατρούς. Στόχος είναι η χαρτογράφηση της νόμιμης λειτουργίας και ο εντοπισμός περιπτώσεων που «χρήζουν ελέγχου».

Το νομικό πλαίσιο – Τι προβλέπει ο νόμος και τι συμβαίνει στην πράξη
Σύμφωνα με το άρθρο 38 του ν. 4771/2021, για κάθε ιδιωτικό φορέα ΠΦΥ, συμπεριλαμβανομένων των διαγνωστικών εργαστηρίων ορίζεται επιστημονικά υπεύθυνος ιατρός αντίστοιχης ειδικότητας, καθώς και η φυσική παρουσία του ή του νόμιμου αντικαταστάτη του είναι υποχρεωτική καθ’ όλο το ωράριο λειτουργίας. Το δε Π.Δ. 84/2001 (τροποποιημένο) επιτρέπει τη λειτουργία φορέων ΠΦΥ από  φυσικά πρόσωπα που δεν είναι ιατροί, νομικά πρόσωπα,υπό την προϋπόθεση ότι ορίζεται επιστημονικά υπεύθυνος ιατρός. Η επιχειρηματική ιδιοκτησία μπορεί να είναι νόμιμη. Η λειτουργία χωρίς την απαιτούμενη φυσική παρουσία του υπεύθυνου ιατρού δεν είναι.

Τα κρίσιμα ερωτήματα – Η «απάτη» των πολλαπλών ωραρίων
Η κ. Μοσχούς θέτει ευθέως τα προβλήματα: Λειτουργούν εργαστήρια χωρίς επιστημονικά υπεύθυνο παρόντα; «Φυσικά, πάρα πολλά.» Υπάρχουν ιατροί δηλωμένοι ως υπεύθυνοι σε πολλαπλά ιατρεία με ωράρια που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;
Ο περιέγραψε η πρόεδρος δηλώνονται ωράρια τύπου:
– 07:00–09:00 στο ένα,
– 09:00–11:00 στο δεύτερο,
– 11:00–13:00 στο τρίτο.
«Οφθαλμοφανής η απάτη.» σχολίασε η κ. Μοσχούς.

Πώς διασφαλίζεται η φυσική παρουσία όταν ο ιατρός έχει ευθύνη σε διαφορετικούς νομούς; «Με… διακτινισμό;» αναρωτήθηκε  Ποιος ελέγχει ότι η δηλωμένη επιστημονική ευθύνη είναι πραγματική; Κανείς με επάρκεια, σχολίασε η ίδια.

Η οικονομική ασφυξία – Ο εργαστηριακός ιατρός εργάζεται και δεν πληρώνεται

Η Μοσχούς περιγράφει ένα καθεστώς που έχει οδηγήσει τους εργαστηριακούς ιατρούς σε οικονομική εξόντωση Clawback & rebate. Η πρόεδρος υπενθύμισε ότι
ννημονιακά μέτρα που συνεχίζουν να εφαρμόζονται: ο ιατρός εκτελεί τις εξετάσεις, πληρώνει το κόστος,απασχολεί προσωπικό,  χρησιμοποιεί εξοπλισμό και αναλώσιμα, και στο τέλος δεν γνωρίζει τι θα αποζημιωθεί.

Κλειστός προϋπολογισμός & υπερσυνταγογράφηση
Η υπέρβαση δαπάνης μετακυλίεται στον ιατρό. Η Πολιτεία δεν ελέγχει αποτελεσματικά την υπερσυνταγογράφηση, με εκατοντάδες εξετάσεις «χωρίς καμία διαγνωστική αξία». «Δεν μπορεί ο εργαστηριακός ιατρός να χρηματοδοτεί το σύστημα υγείας από την τσέπη του.» επεσήμανε ο κ. Μοσχούς.

Το συμπέρασμα – Μια αγορά υγείας που λειτουργεί χωρίς κανόνες
Η κ. Μοσχούς περιγράφει μια πραγματικότητα που η νομοθεσία παραβιάζεται, η εποπτεία είναι ανεπαρκής, η υπερσυνταγογράφηση εκτοξεύει τη δαπάνη,
 οι εργαστηριακοί ιατροί μένουν απλήρωτοι, και η ποιότητα της υγείας απειλείται.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Epidemiologia αναλύει τα δεδομένα θνησιμότητας COVID‑19 στην Ελλάδα, συνδέοντας την ηλικία, τον εμβολιασμό και τα υποκείμενα νοσήματα με τον κίνδυνο θανάτου. Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τον ΠΟΥ Ευρώπης, το WHO Office on Quality of Care and Patient Safety Athens και το ΕΚΠΑ, αξιοποίησε διασυνδεδεμένα ατομικά δεδομένα από τα εθνικά μητρώα COVID‑19 και εμβολιασμού για την περίοδο 2020–Ιανουαρίου 2023.

Αναφορικά με κύρια ευρήματα της μελέτης κι τον  ρόλο του εμβολιασμού, καταγράφηκε ότι από τους 33.740 θανάτους, το 70% αφορούσε ανεμβολίαστους.  Η λήψη δύο δόσεων συνδέθηκε με σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες θανάτου, ενώ οι επιπλέον δόσεις με ακόμη μεγαλύτερη προστασία, όπως επεσήμανε σε αναρτησή του ο Δρ. Χρήστος Τριανταφύλλου, Νοσηλευτής, MSCE, Διδάκτωρ Υπεύθυνος Έργου (Ποιότητα Φροντίδας), Γραφείο ΠΟΥ Αθήνας για την Ποιότητα Φροντίδας και την Ασφάλεια Ασθενών .

Η ηλικία ήταν καθοριστικός παράγοντας. Συγκεκριμένα,  το 81,5% των θανόντων ήταν 70 ετών και άνω. Επίσης, το 67,2% των θανάτων καταγράφηκε σε ανεμβολίαστους άνω των 70 ετών.

Υποκείμενα νοσήματα – Η επιβάρυνση των χρόνιων παθήσεων

Οι συχνότερες συνοσηρότητες:

– Υπέρταση (67,1%)
– Δυσλιπιδαιμία
– Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
– Στεφανιαία νόσος

Οι συνοσηρότητες αύξαναν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου, αναδεικνύοντας τη στενή σχέση μεταξύ COVID‑19 και μη μεταδοτικών νοσημάτων (NCDs).

Τι σημαίνουν τα ευρήματα – Μάθημα για το μέλλον
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι η προστασία των πληθυσμών από μελλοντικές υγειονομικές κρίσεις απαιτεί:
– Εμβολιασμό,
– Υγιή γήρανση,
– Πρόληψη και αποτελεσματική διαχείριση των χρόνιων νοσημάτων,
– Πρόσβαση σε ποιοτική φροντίδα,
– Αξιοποίηση των ψηφιακών δεδομένων υγείας για έγκαιρη δημόσια υγειονομική δράση.

Τα δεδομένα της Ελλάδας προσφέρουν ένα σαφές μήνυμα: η συνδυασμένη επένδυση στην πρόληψη, τον εμβολιασμό και τη διαχείριση των χρόνιων νοσημάτων αποτελεί θεμέλιο για ένα ανθεκτικό σύστημα υγείας.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances φωτίζει σε βάθος τους μοριακούς και κυτταρικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων η συστηματική άσκηση βελτιώνει τον μεταβολισμό και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Η έρευνα, με συμμετοχή επιστημόνων της Θεραπευτικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, αποκαλύπτει ότι η άσκηση αφήνει ένα βαθύ βιολογικό αποτύπωμα, επηρεάζοντας μεταβολικές οδούς, αντιοξειδωτική άμυνα και ανοσολογική λειτουργία.

Οι ερευνητές ανέλυσαν 86 νεαρούς ενήλικες, εκ των οποίων 40 ασκούνταν συστηματικά και 46 είχαν καθιστικό τρόπο ζωής. Η συστηματική άσκηση ορίστηκε ως ≥150 λεπτά μέτριας ή ≥75 λεπτά έντονης άσκησης εβδομαδιαίως. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν σε ηλικία, διατροφή, κάπνισμα, αλκοόλ ή ύπνο.

Μεταβολικές αλλαγές – Τι δείχνουν οι εξετάσεις και η μεταβολομική ανάλυση

Βασικά βιοχημικά ευρήματα
– Χαμηλότερη γλυκόζη νηστείας
– Μειωμένα τριγλυκερίδια
– Αυξημένη HDL χοληστερόλη
– Μεταβολές σε δείκτες αντιοξειδωτικής άμυνας

Μεταβολομικό αποτύπωμα

Η βαθιά μεταβολομική ανάλυση αποκάλυψε:
– αυξημένους μεταβολίτες στους ασκούμενους,
– μειωμένα λιπίδια,
– ενίσχυση οδών του κύκλου του Krebs, του μεταβολισμού αμινοξέων και της αντιοξειδωτικής άμυνας,
– αυξημένη οξείδωση λιπαρών οξέων και κετογένεση, που δείχνουν αποτελεσματικότερη αξιοποίηση λίπους ως ενέργεια.

Ενισχυμένα ήταν επίσης μόρια που προστατεύουν από το οξειδωτικό στρες, όπως είναι η βεταΐνη και το 2‑υδροξυβουτυρικό, ενώ παρατηρήθηκαν μεταβολές που συνδέονται με το εντερικό μικροβίωμα και τον μεταβολισμό χολικών οξέων.

Ανοσολογικές αλλαγές – Πώς η άσκηση επηρεάζει τα ανοσοκύτταρα
Η μελέτη ανέλυσε πάνω από 1,3 εκατομμύρια κύτταρα σε επίπεδο γονιδιακής έκφρασης και 640.000 κύτταρα σε επίπεδο επιγενετικής ρύθμισης.

Μονοκύτταρα
– Ενισχυμένη επεξεργασία και παρουσίαση αντιγόνων
– Μειωμένη δραστηριότητα μηχανισμών οξειδωτικού στρες, υποξίας και φλεγμονής

CD8+ Τ λεμφοκύτταρα
– Αυξημένη ενεργοποίηση
– Ενισχυμένη σηματοδότηση μέσω T‑cell receptor
– Ισχυρότερη απόκριση στην ιντερφερόνη‑γ
– Ενισχυμένη κυτταροτοξική δράση

NK cells (φυσικά φονικά κύτταρα)
– Ενισχυμένη κυτταροτοξικότητα
– Μειωμένα σήματα φλεγμονής

Συντονισμός ανοσολογικής απόκρισης
Η άσκηση ενισχύει την ενεργοποίηση Τ λεμφοκυττάρων μέσω MHC‑I και MHC‑II, ενώ μειώνει σήματα που προάγουν τη φλεγμονή, όπως η IL‑6.

Τι σημαίνουν όλα αυτά – Το βαθύ βιολογικό αποτύπωμα της άσκησης
Η συστηματική άσκηση δεν ενισχύει απλώς το ανοσοποιητικό.

Δημιουργεί ένα πολύπλοκο δίκτυο μεταβολικών και ανοσολογικών προσαρμογών που:
– βελτιώνουν την αξιοποίηση ενέργειας,
– ενισχύουν την αντιοξειδωτική άμυνα,
– αυξάνουν την αποτελεσματικότητα των ανοσοκυττάρων,
– μειώνουν τη χρόνια φλεγμονή.

Η μελέτη αποδεικνύει ότι η άσκηση αφήνει ένα μοριακό αποτύπωμα στον οργανισμό, επηρεάζοντας θεμελιώδεις βιολογικές λειτουργίες και προσφέροντας προστασία σε βάθος χρόνου.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τη Νόσο Alzheimer, το Υπουργείο Υγείας ανακοινώνει τη δημιουργία 20 νέων Μονάδων Ολικής Φροντίδας Ψυχικής Υγείας για άτομα με Άνοια/Alzheimer σε όλη τη χώρα, ενισχύοντας ουσιαστικά τις υπηρεσίες φροντίδας. Μία από τις νέες μονάδες θα λειτουργήσει στον Ασπρόπυργο, προσφέροντας ολοκληρωμένη υποστήριξη σε ασθενείς και οικογένειες στη Δυτική Αττική.

20 νέες Μονάδες Ολικής Φροντίδας Ψυχικής Υγείας – Η μία στον Ασπρόπυργο

Ο Σταμάτης Πουλής, Σύμβουλος του Υπουργού Υγείας και Α’ Αναπληρωματικός Βουλευτής Ν.Δ. Δυτικής Αττικής, ανακοίνωσε ότι το Υπουργείο προχωρά στη δημιουργία 20 νέων μονάδων για άτομα με Άνοια/Alzheimer και συναφείς διαταραχές. Η μονάδα του Ασπροπύργου θα ενισχύσει την πρόσβαση των πολιτών της Δυτικής Αττικής σε ποιοτικές, δωρεάν και ολοκληρωμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης στον Ασπρόπυργο

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Alzheimer, ο Σταμάτης Πουλής παρευρέθηκε σε δράση ενημέρωσης που διοργάνωσαν ο δήμαρχος Ασπροπύργου Γιάννης Ηλίας, ο αντιδήμαρχος Φροντίδας Τρίτης Ηλικίας Αντώνιος Κοναξής, σε συνεργασία με τα ΚΑΠΗ Ασπροπύργου και την Εταιρεία Alzheimer Αθηνών. Η εκδήλωση είχε στόχο την ενημέρωση, στήριξη και ενδυνάμωση των ατόμων με άνοια και των οικογενειών τους.

Ο Στ. Πουλής τόνισε ότι «Η φροντίδα των συμπολιτών μας αποτελεί ευθύνη και προτεραιότητα. Το Υπουργείο Υγείας προχωρά στη δημιουργία 20 νέων Μονάδων Ολικής Φροντίδας Ψυχικής Υγείας για άτομα με Άνοια/Alzheimer σε όλη την επικράτεια, εκ των οποίων η μία θα λειτουργήσει στον Ασπρόπυργο. Στόχος μας είναι η ολοκληρωμένη θεραπευτική φροντίδα και η ουσιαστική στήριξη των οικογενειών και των φροντιστών τους. Με σχέδιο και ουσιαστικές παρεμβάσεις, διασφαλίζουμε ισότιμη, καθολική και δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών της Δυτικής Αττικής σε ποιοτικές υπηρεσίες φροντίδας.»

Πηγη: https://virus.com.gr/