Συντάκτης: grammateia

Είτε πρόκειται για ολοκληρωμένη πολυεπιστημονική φροντίδα στις κλινικές, είτε για ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις μαζί με ιατρική εκπαίδευση, είτε για την τεχνολογία που μπορούμε να προσφέρουμε στους ασθενείς μας, ο διαβήτης βρίσκεται σταθερά στην πρώτη γραμμή της χρήσης ιατρικής ακριβείας για να βοηθήσει τους ανθρώπους που φροντίζουμε.

Διαβήτης: Ο διαβήτης μπορεί να εμφανιστεί σχεδόν σε όλους: έγκυες γυναίκες, μωρά, παιδιά, εφήβους, ενήλικες, τόσο σε μικρούς όσο και σε ηλικιωμένους. Αλλά οι διάφορες μορφές της πάθησης, που όλες επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα επεξεργάζεται το σάκχαρο στο αίμα, μπορεί να εκδηλωθούν εντελώς διαφορετικά στα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως που πάσχουν από τη νόσο—καθιστώντας την ιδανική για την εξατομικευμένη προσέγγιση γνωστή ως ιατρική ακριβείας, λένε οι ερευνητές της Stanford Medicine. .

«Η παραδοσιακή ιατρική ακολουθεί μια ενιαία προσέγγιση για τη θεραπεία και τη διάγνωση», δήλωσε η Jessie Wong, Ph.D., κλινική ψυχολόγος με την ομάδα παιδιατρικής ενδοκρινολογίας στο Stanford Medicine Children’s Health. «Αυτό λειτουργεί καλά για μερικούς ανθρώπους αλλά όχι για άλλους». Αντίθετα, η ιατρική ακριβείας δίνει τη δυνατότητα στους γιατρούς να συγχωνεύουν πληροφορίες για τον τύπο του διαβήτη του ασθενούς με τη γνώση για τη ζωή τους, χαράσσοντας μια εξατομικευμένη πορεία θεραπείας. Ως μέρος μιας ομάδας 200 ακαδημαϊκών από 28 χώρες, h Wong βοήθησε στη σύνταξη μιας ολοκληρωμένης έκθεσης σχετικά με την κατάσταση της ιατρικής ακριβείας για τον διαβήτη. Η έκθεση, που δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine και συνοδεύεται από πρόσθετες εργασίες στα Communications Medicine και The Lancet Diabetes & Endocrinology, συνόψισε όλα όσα είναι γνωστά για αυτήν την εξατομικευμένη προσέγγιση Τρεις άλλοι ειδικοί του διαβήτη του Stanford Medicine—Anna Gloyn, DPhil, Korey Hood, Ph.D., και Jennifer Ikle, MD, Ph.D.—ήταν επίσης μέλη της ομάδας. Η Wong μίλησε για τα βασικά συμπεράσματα της έκθεσης για την ιατρική ακριβείας και τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, το τμήμα της έκθεσης που βοήθησε στην παραγωγή. Από τις θεραπείες για τον διαβήτη τύπου 1 που εξετάσατε, ποια ευρήματα ξεχώρισαν; Εστιάσαμε στις τεχνολογίες του διαβήτη επειδή βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτού που θεωρείται πρότυπο για τη διαχείριση του διαβήτη Τύπου 1. Ορισμένες από αυτές τις τεχνολογίες συνδέουν ηλεκτρονικά τη συνεχή παρακολούθηση γλυκόζης ενός ασθενούς, συμπεριλαμβανομένου ενός αισθητήρα γλυκόζης που έχει τοποθετηθεί στο δέρμα, με την αντλία ινσουλίνης του. Η τεχνολογία παρακολουθεί συνεχώς το σάκχαρο του αίματος και αυτόματα χορηγεί και προσαρμόζει τις δόσεις ινσουλίνης. Ήταν υπέροχο να δούμε σταθερά οφέλη από αυτές τις τεχνολογίες για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, όπως οι μετρήσεις της αιμοσφαιρίνης A1c, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην αξιολόγηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα των τελευταίων τριών μηνών του ασθενούς και του “χρόνου εντός εύρους”, το ποσοστό της ώρας κάθε μέρα ότι η γλυκόζη του αίματος βρίσκεται στο εύρος στόχου.

Το άλλο στοιχείο που βρήκαμε – κάτι που νομίζω ότι έχει υποτιμηθεί – είναι ο θετικός αντίκτυπος της τεχνολογίας στις ζωές των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της ποιότητας του ύπνου και της ψυχοκοινωνικής ευημερίας. Μπορεί να τα θεωρούμε βοηθητικά, αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν ζείτε με διαβήτη τύπου 1, η διαχείριση της νόσου επηρεάζει ολόκληρη την εμπειρία της ζωής σας. Τι σημαίνει το εύρημα της ποιότητας ζωής για τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 και τις οικογένειές τους; Στα δεδομένα για τα παιδιά, διαπιστώσαμε ότι οι συσκευές συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης μπορεί να διαφέρουν κάπως ως προς το γλυκαιμικό τους όφελος ή το σάκχαρο του αίματος, με το πιο σημαντικό όφελος για τους μεγαλύτερους πληθυσμούς. Αλλά παρόλο που υπήρχε μικρότερο γλυκαιμικό όφελος για τα μικρότερα παιδιά, υπάρχουν πολλά ψυχοκοινωνικά οφέλη σε αυτήν την ομάδα – όχι μόνο για τους ασθενείς, αλλά και για τους γονείς τους. Προτού διατεθούν οι συσκευές συνεχούς παρακολούθησης, ένας γονέας μπορεί να ξυπνήσει μερικές φορές κάθε βράδυ για να ελέγξει το σάκχαρο του παιδιού του, για πολλά χρόνια. Με τις συσκευές που αναλαμβάνουν αυτό το έργο, οι γονείς κοιμούνται καλύτερα, έχουν λιγότερη αγωνία που σχετίζεται με τη διαχείριση του διαβήτη και αισθάνονται καλύτερα συναισθηματικά, κάτι που όχι μόνο τους ωφελεί αλλά και τους κάνει καλύτερους φροντιστές για τα παιδιά τους.

Ποια είναι τα κενά στις γνώσεις μας και σε τι πρέπει να επικεντρωθούν στη συνέχεια οι μελέτες ιατρικής ακριβείας;

Δεν υπήρχαν μελέτες που να συνέκριναν απευθείας τον ίδιο τύπο συσκευής ή τεχνολογίας διαβήτη μεταξύ των επωνυμιών. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι μελέτες διεξάγονται από κατασκευαστές συσκευών που έχουν τα δικά τους ενδιαφέροντα. Αλλά αυτού του είδους η έρευνα είναι απαραίτητη. Χωρίς συγκρίσεις κατά μέτωπο, είναι πιο δύσκολο να πούμε σε έναν μεμονωμένο ασθενή, “Αυτή η συσκευή είναι καλύτερη για εσάς με βάση αυτούς τους παράγοντες στη ζωή σας”. Λίγες μελέτες αξιολόγησαν εάν υπάρχουν υποομάδες ασθενών που δυσκολεύονται περισσότερο να αποκτήσουν πρόσβαση στην τεχνολογία του διαβήτη ή τον βαθμό στον οποίο οι ιατρικές ομάδες παρέχουν «τεχνολογική υποστήριξη» για τη χρήση της συσκευής. Αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία κάποιου να ξεκινήσει την τεχνολογία ή να συνεχίσει να τη χρησιμοποιεί. Είδαμε, επίσης, την ανάγκη για περισσότερη έρευνα για να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν οι τεχνολογίες —ή δεν λειτουργούν— για ασθενείς διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών επιπέδων και από όλες τις φυλετικές και εθνοτικές ομάδες. Πολλά από τα υπάρχοντα δείγματα της μελέτης αποτελούνται από μη Ισπανόφωνους λευκούς ασθενείς με υψηλότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Η όλη ιδέα πίσω από την ιατρική ακριβείας είναι ότι η εξέταση αυτών των παραγόντων θα πρέπει να βελτιώσει την ισότητα στη φροντίδα του διαβήτη και στην ιατρική γενικά. Χρειαζόμαστε όμως περισσότερες μελέτες που ακολουθούν μεγάλα, διαφορετικά δείγματα ασθενών, ώστε να μπορούμε να βρούμε τις σχέσεις μεταξύ των ατομικών χαρακτηριστικών τους και των αποτελεσμάτων τους. Εάν ένα παιδί με διαβήτη ή ένας γονέας σας ρωτούσε τι σημαίνει η αναφορά για την οικογένειά του, τι θα του λέγατε; Λέμε πάντα ότι η φροντίδα του διαβήτη είναι τέχνη και όχι επιστήμη, γιατί κανείς δεν πρόκειται να βιώσει τον διαβήτη ακριβώς όπως το παιδί σας ή εσείς. Αυτό είναι πραγματικά απογοητευτικό για τους ανθρώπους που ζουν με διαβήτη και τους γονείς τους να το ακούσουν. Θέλουν να είναι μια τέλεια εξίσωση όπου βάζεις τους αριθμούς και παίρνεις την ακριβή απάντηση που έχει νόημα. Αλλά η ιατρική ακριβείας φέρνει τη θεραπεία του διαβήτη πιο κοντά σε αυτό το ιδανικό. Βάζουμε περισσότερες μεταβλητές στην εξίσωση σχετικά με το ποιος είσαι, τη ζωή που ζεις, το γενετικό σου υπόβαθρο — όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν τον τρόπο που ο διαβήτης είναι μέρος της ζωής σου. Αυτοί οι παράγοντες προσθέτουν πολύτιμες πληροφορίες, ώστε να μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι αντιμετωπίζουμε τον διαβήτη σας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η καλύτερη προσέγγιση δεν πρόκειται να είναι η ίδια για όλους. Θέλουμε να φτάσουμε στο καλύτερο για εσάς. Υπάρχουν άλλες ειδικότητες όπου έχετε δει την εφαρμογή ιατρικής ακριβείας και σκεφτήκατε, “Μακάρι να το κάναμε αυτό στη φροντίδα του διαβήτη;” Είναι τόσο αστείο που το λες αυτό, γιατί πάντα έτσι νιώθω αντίστροφα! Είχα συναδέλφους σε άλλες υποειδικότητες που είπαν ότι χρησιμοποίησαν τον διαβήτη ως πρότυπο για να κάνουν πράξη την ιατρική ακριβείας. Είτε πρόκειται για ολοκληρωμένη πολυεπιστημονική φροντίδα στις κλινικές, είτε για ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις μαζί με ιατρική εκπαίδευση, είτε για την τεχνολογία που μπορούμε να προσφέρουμε στους ασθενείς μας, ο διαβήτης βρίσκεται σταθερά στην πρώτη γραμμή της χρήσης ιατρικής ακριβείας για να βοηθήσει τους ανθρώπους που φροντίζουμε.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Το Mycobacterium tuberculosis, ο αιτιολογικός παράγοντας της φυματίωσης, υπολογίζεται ότι προκαλεί 1,6 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο.

Μια ομάδα ερευνητών από την Ecole Polytechnique Federal de Lausanne με επικεφαλής τον Δρ. Vivek Thacker, τώρα επικεφαλής της ομάδας στο Τμήμα Λοιμωδών Νοσημάτων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Χαϊδελβέργης, μελέτησε γιατί τα βακτήρια της φυματίωσης σχηματίζουν μακριές ίνες και πώς αυτό επηρεάζει τη μολυσματικότητά τους. Τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες και έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Cell.

Ποια η αιτία της φυματίωσης;

Το Mycobacterium tuberculosis, ο αιτιολογικός παράγοντας της φυματίωσης, υπολογίζεται ότι προκαλεί 1,6 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο. Η έκβαση της λοίμωξης κυμαίνεται από ανάρρωση χωρίς ασθένεια έως χρόνια λοίμωξη με αδυνάτισμα και θάνατο. Αυτή η ευρεία μεταβλητότητα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ανοσολογική απόκριση του μολυσμένου ξενιστή. Η ανάλυση της αλληλεπίδρασης παθογόνου-ξενιστή είναι ένα κεντρικό ερευνητικό θέμα του Τμήματος Ιατρικής Μικροβιολογίας και Υγιεινής στο Τμήμα Λοιμωδών Νοσημάτων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Χαϊδελβέργης (UKHD).

Είναι γνωστό εδώ και πολύ καιρό ότι το Mycobacterium tuberculosis παράγει παράγοντα λώρου, ο οποίος είναι σημαντικός για τις ιδιότητες πρόκλησης της νόσου του παθογόνου, τη μολυσματικότητα του και που οδηγεί επίσης σε μια ειδική συμπεριφορά ανάπτυξης: Το Mycobacterium tuberculosis μπορεί να παράγει πυκνά συσσωρευμένους κλώνους πολλών βακτηρίων που μπορούν να παρατηρηθούν με μικροσκόπιο φωτός. Ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα νήματα ή κορδόνια συμβάλλουν στις παθογόνες ιδιότητες του Mycobacterium tuberculosis δεν ήταν ουσιαστικά κατανοητό μέχρι τώρα

Στην τρέχουσα εργασία, οι επιστήμονες με επικεφαλής τον Δρ Vivek Thacker, έχουν δημιουργήσει για πρώτη φορά μια σύνδεση μεταξύ αυτής της «μηχανικής» συμπεριφοράς ανάπτυξης και της βιολογίας των λοιμώξεων του Mycobacterium tuberculosis. Σε μια διεπιστημονική ερευνητική προσέγγιση, χρησιμοποίησαν μικροσκοπία ζωντανών κυττάρων και μοντέλα συνθετικών οργάνων (“πνεύμονας σε τσιπ”).

Οι βακτηριακοί κλώνοι συστέλλουν τον πυρήνα του κυττάρου

«Καταφέραμε να δείξουμε ότι η βακτηριακή συμπίεση οδηγεί στην αποθήκευση ενέργειας μέσω του παράγοντα καλωδίου στη μεμβράνη του παθογόνου», αναφέρει ο Thacker. «Αυτό επιτρέπει στα παθογόνα που έχουν προσληφθεί από φαγοκύτταρα στους πνεύμονες και που θα πρέπει να καταστραφούν να αναπτυχθούν σε κλώνους ακόμη και μέσα σε αυτά τα αμυντικά κύτταρα».

Η ομάδα του Δρ Vivek Thacker παρατήρησε ότι αυτή η ανάπτυξη συστέλλει και στραγγαλίζει τον πυρήνα του κυττάρου ξενιστή. Ως αποτέλεσμα, το κύτταρο ενεργοποιεί τους αμυντικούς μηχανισμούς σε μικρότερο βαθμό και ως εκ τούτου δεν μπορεί να περιέχει το παθογόνο. Επιπλέον, η άκαμπτη αρχιτεκτονική των κορδονιών έξω από τα κύτταρα οδηγεί στο να μπορεί το παθογόνο να εξαπλώνεται πιο εύκολα μεταξύ των επιθηλιακών κυττάρων που επενδύουν τις κυψελίδες και σε άλλα όργανα του σώματος

Τέλος, η ερευνητική ομάδα παρατήρησε ότι τα βακτήρια σε τέτοια κορδόνια προστατεύονται από τις επιδράσεις των αντιβιοτικών και μπορούν να αναπτυχθούν ξανά μετά το τέλος της αντιβιοτικής θεραπείας.

Νέο ερευνητικό πεδίο «μηχανοπαθολογίας»

«Καταφέραμε να συνδέσουμε τη συμπεριφορά μηχανικής ανάπτυξης σε κυτταρικό επίπεδο με βιολογικές λειτουργίες», λέει ο Δρ Vivek Thacker. «Η μηχανοπαθολογία είναι ένα πολλά υποσχόμενο νέο πεδίο έρευνας».

Ορισμένες πτυχές αυτής της συμπεριφοράς μηχανικής ανάπτυξης θυμίζουν βιομεμβράνες που σχηματίζονται από άλλα σημαντικά παθογόνα μολυσματικών ασθενειών, όπως οι σταφυλόκοκκοι και οι ψευδομονάδες, τα οποία συμβάλλουν ομοίως στην έλλειψη ευαισθησίας στα αντιβιοτικά και στην αναστολή της άμυνας του ξενιστή. Η σύνδεση της συμπεριφοράς της φυσικής ανάπτυξης και της βιολογίας των λοιμώξεων είναι επομένως ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων τομέας έρευνας που ίσως προσφέρει νέες γνώσεις για την ανάπτυξη των πολύ αναγκαίων θεραπειών.

«Είμαι ευχαριστημένος που με τον Δρ Vivek Thacker μπορέσαμε να προσελκύσουμε έναν εξαιρετικό επιστήμονα να εργαστεί εδώ στη Χαϊδελβέργη», λέει ο καθηγητής Δρ Alexander Dalpke, Ιατρικός Διευθυντής του Τμήματος Ιατρικής Μικροβιολογίας και Υγιεινής. «Ο Δρ Vivek Thacker συμπληρώνει ιδανικά την ερευνητική εστίαση του Ινστιτούτου και του Κέντρου Λοιμωδών Νοσημάτων. Ειδικότερα, στο πνεύμα του Ruperto Carola, χτίζει γέφυρες σε γειτονικούς ερευνητικούς τομείς. Η εξελιγμένη δουλειά του με μικροσκοπία ζωντανών κυττάρων και τα μοντέλα συνθετικών οργάνων είναι στραμμένη προς το μέλλον και ενισχύει τη λοιμώδη ιατρική στη Χαϊδελβέργη».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής επιτρέπει την ανάλυση δείγματος ιστού μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά και την ακριβή εκτίμηση της βλάβης και των ορίων της κατά την διάρκεια του χειρουργείου.

Καινοτόμος τεχνική, που ανέπτυξαν επιστήμονες του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, επιτρέπει την ταχεία και αξιόπιστη κυτταρική ανάλυση συμπαγών όγκων σε πραγματικό χρόνο, κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Η παγκόσμια καινοτομία δίνει τη δυνατότητα στον χειρουργό να διακρίνει τον τύπο του νεοπλάσματος, το βαθμό κακοήθειας και τα όρια του όγκου, καθοδηγώντας τις αποφάσεις του στην επέμβαση. Αυτό διευκολύνει την ακριβέστερη εξαίρεση του όγκου, γεγονός που εκτιμάται πως θα οδηγήσει σε καλύτερη πρόγνωση και επιβίωση του ασθενή.

Η διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής είναι αποτέλεσμα πολυετούς ερευνητικής δουλειάς του Γεώργιου Βαρθολομάτου , βιοχημικού, επιστημονικού υπεύθυνου της Μονάδας Μοριακής Βιολογίας και Μεταφραστικής Κυτταρομετρίας Ροής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων και του Γεώργιου Αλεξίου (φωτογραφία αριστερά), αναπληρωτή καθηγητή Νευροχειρουργικής στο ίδιο νοσοκομείο.

Όπως επισημαίνουν, μιλώντας στο iatronet.gr οι ερευνητές, η τεχνική έχει ήδη εφαρμοστεί στο πλαίσιο ερευνητικών πρωτοκόλλων για την χειρουργική αντιμετώπιση όγκων εγκεφάλου, αλλά και άλλων συμπαγών όγκων, όπως μαστού, παχέος εντέρου, ήπατος, γυναικολογικούς και άλλους καρκίνους.

Ανάλυση σε λιγότερο από 5 λεπτά

Σύμφωνα με τον κ. Βαρθολομάτο και τον κ. Αλεξίου, η κυτταρομετρία δεν είχε μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό στο παρελθόν σε συμπαγείς όγκους και έτσι η ανάλυση του κυτταρικού κύκλου απαιτούσε περισσότερο από μισή ώρα. “Εμείς αναπτύξαμε ένα πρωτόκολλο ταχείας ανάλυσης του δείγματος που επιτρέπει την διεγχειρητική του χρήση”, αναφέρουν, προσθέτοντας πως με τη χρήση του πρωτοκόλλου η ανάλυση του ιστοτεμαχίου γίνεται κατά τη διάρκεια της επέμβασης, μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά από την ώρα που ο χειρουργός θα δώσει το δείγμα. Το αποτέλεσμα της ανάλυσης δίνει μια λεπτομερή εικόνα του νεοπλάσματος, επιτρέποντας στον χειρουργό να λάβει τις βέλτιστες αποφάσεις στην στρατηγική αφαίρεσής του.

Όπως εξηγεί ο κ. Αλεξίου, το golden standard (ο χρυσός κανόνας) για να προσδιοριστεί ο βαθμός κακοήθειας και το είδος  μιας νεοπλασματικής βλάβης είναι η λήψη ιστοτεμαχίου για παθολογοανατομική εκτίμηση, καθώς οι απεικονιστικές εξετάσεις (όπως η μαγνητική τομογραφία) δίνουν πληροφορίες, οι οποίες όμως δεν βάζουν την σφραγίδα της διάγνωσης.

Το αποτέλεσμα μιας βιοψίας απαιτεί συνήθως περισσότερο από 2 εβδομάδες, ενώ η ταχεία βιοψία (frozen section) που λαμβάνεται διεγχειρητικά διαρκεί 15 με 30 λεπτά και δεν είναι πάντα ακριβής. “Η ακρίβειά της εξαρτάται από την εμπειρία του παθολογοανατόμου και επιπλέον είναι δύσκολο να στείλεις πολλαπλά δείγματα”, διευκρινίζει ο κ. Βαρθολομάτος.  Η διεγχειρητική κυτταρομετρία ροής δίνει απότέλεσμα σε πραγματικό χρόνο με μεγάλη ακρίβεια.

Μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα

Η καινοτόμος τεχνική που ανέπτυξαν οι Έλληνες επιστήμονες ακολουθήθηκε από πολλαπλές μελέτες σε όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, οι οποίες επιβεβαίωσαν τη μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα στο να διακρίνει τον βαθμό κακοήθειας, τον τύπο του νεοπλάσματος και τα ‘’όρια’’ του όγκου. “Δίνει τη δυνατότητα να γίνει σε μεγαλύτερο βαθμό η εξαίρεση του νεοπλάσματος, κάτι που θεωρητικά –γιατί δεν έχουμε κάνει ακόμα μελέτη επιβίωσης- θα ισοδυνομούσε με καλύτερη πρόγνωση για τον ασθενή”.

Η μέθοδος έχει εφαρμοστεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, στα πλαίσια ερευνητικού πρωτοκόλλου και σε πολλαπλές ερευνητικές μελέτες, όχι μόνο σε όγκους εγκεφάλου, αλλά και άλλους συμπαγείς όγκους, όπως μαστού, παχέος εντέρου, ήπατος, γυναικολογικούς καρκίνους. Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευτεί στο βιβλίο, με τίτλο “Διεγχειρητική Κυτταρομετρία Ροής” (Intraoperative Flow Cytometry, Springer, Nature, 2023), το οποίο μπορεί να αποτελέσει οδηγό για άλλους χειρουργούς που θα ήθελαν να την εφαρμόσουν, στα πλαίσια ερευνητικών πρωτοκόλλων, οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα και στον κόσμο. Η εφαρμογή της στην κλινική πράξη απαιτεί περισσότερες μελέτες για κάθε είδος όγκου ξεχωριστά.

Το βιβλίο απευθύνεται σε νευροχειρουργούς, γενικούς χειρουργούς, ωτορινολαρυγγολόγους, χειρουργούς μαστού, ακτινολόγους, παθολόγους, ογκολόγους, βιολόγους, βιοχημικούς και επιστήμονες που ασχολούνται με την κυτταρομετρία ροής.

Κόμβος καινοτομίας τα Ιωάννινα

Στο πλαίσιο πρόσφατης εκδήλωσης για την παρουσίαση της μεθόδου και του βιβλίου, ο Γεώργος Βαρθολομάτος ανέφερε πως η αμεσότητα που παρέχει μπορεί να προσφέρει λύσεις στο χειρουργείο, να επηρεάσει τη λήψη αποφάσεων, αλλάζοντας ενδεχομένως, τα χειρουργικά αποτελέσματα και την πρόγνωση των ασθενών.

“Τα Ιωάννινα, είναι παραδοσιακά κόμβος καινοτομίας και ακαδημαϊκής αριστείας. Με πολλούς συντελεστές να προέρχονται από αυτή την πόλη το βιβλίο είναι, από πολλές απόψεις, μια απόδειξη της πλούσιας κληρονομιάς των Ιωαννίνων στην ιατρική έρευνα”, σημείωσε και πρόσθεσε: “Σε τοπικό επίπεδο αναμένω διπλό αντίκτυπο: Από τη μια πλευρά το βιβλίο εδραιώνει τη φήμη των Ιωαννίνων ως κέντρου ιατρικής καινοτομίας. Από την άλλη παρέχει στους γιατρούς της πόλης μας έναν πολύτιμο εφόδιο, που ενδεχομένως επηρεάζει και βελτιώνει τις χειρουργικές πρακτικές στην περιοχή. Είναι μια πηγή υπερηφάνειας, αλλά και ένα εργαλείο για την τοπική πρόοδο”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Την αντίθεσή του στην εξαγγελία της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας Ειρήνης Αγαπηδάκη για μετατροπή των αγροτικών σε προσωπικούς γιατρούς, εκφράζει η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ).

Σε σημερινή ανακοίνωση, το προεδρείο της ΕΙΝΑΠ επισημαίνει τα εξής:

“Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ ενημερώθηκε για την εκφρασμένη σε δελτίο τύπου πρόθεση της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας κ. Αγαπηδάκη να καταθέσει νομοθέτημα σχετικά με την ‘Κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού του αγροτικού γιατρού’.

Πρόκειται για ένα επικίνδυνο και αντιεπιστημονικό σχέδιο για τους πολίτες που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Απαιτούμε να μην κατατεθεί.

Εδώ και πολλά χρόνια έχουμε επισημάνει την ανάγκη κατάργησης του θεσμού του γιατρού υπαίθρου που δεν καλύπτει τις υγειονομικές ανάγκες του πληθυσμού. Εδώ και πολλά χρόνια διεκδικούμε προσλήψεις μόνιμων παθολόγων και γενικών γιατρών καθώς και γιατρών όλων των ειδικοτήτων.

Αντί αυτού ανακοινώνεται η πρόθεση τοποθέτησης των ανειδίκευτων πτυχιούχων συναδέλφων σε θέσεις προσωπικού γιατρού. Αυτό προφανώς δεν καλύπτει τις ανάγκες της διαλυμένης ΠΦΥ, αφού θα λειτουργήσει ως ‘κόφτης’ ιατρικών υπηρεσιών. Πολύ απλά κανένας «προσωπικός γιατρός άνευ ειδικότητας» δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες καθημερινής εργασίας στο περιφερειακό ιατρείο ή στο κέντρο Υγείας, εφημέρευσης και διαχείρισης 2000 κατοίκων στα πλαίσια του Νομού ή της Περιφέρειας.

Για τους ίδιους λόγους το σχέδιο αυτό θα υπονομεύσει ευθέως την εργασιακές συνθήκες των νέων συναδέλφων μας, καθώς και την επιστημονική τους εξέλιξη. Ένα τέτοιο νομοθέτημα θα ενισχύσει την φυγή των νέων γιατρών στο εξωτερικό. Οι συνάδελφοι χωρίς ειδικότητα δεν μπορούν να αναλάβουν ευθύνες που δεν τους αναλογούν.

Τα οικονομικά κίνητρα που ευνοούν ορισμένες ειδικότητες έναντι άλλων μας βρίσκουν παντελώς αντίθετους. Η τακτική άλλης αμοιβής για άλλη ειδικότητα είναι πέρα από κάθε λογική.
Το Υπουργείο αντί να διχάζει τους γιατρούς της χώρας μπορεί απλά να αποδώσει τα οφειλόμενα σε όλους, όπως επιτάσσουν και οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις και να υλοποιήσει τα δίκαια αιτήματα του κλάδου για αυξήσεις αποδοχών σε όλους, είτε είναι νεοεισερχόμενοι είτε ήδη υπηρετούν.

Η κυβέρνηση δια στόματος της κ. Αγαπηδάκη προκαλεί όταν προτείνει να επιλέγονται προς ‘επαναπατρισμό’ γιατροί από Μ. Βρετανία και Κύπρο με 150.000€, ποσό πολλαπλάσιο του μισθού των ήδη υπηρετούντων γιατρών του ΕΣΥ. Αμειβόμαστε με ψίχουλα και παραμένουν χιλιάδες κενές θέσεις, όχι μόνο παθολόγων, αλλά γιατρών όλων των ειδικοτήτων. Χιλιάδες Έλληνες γιατροί εργάζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ. Προκειμένου να επιστρέψουν αλλά και να μην φύγουν και άλλοι νέοι επιστήμονες, είναι απαραίτητο να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας και να αυξηθούν δραστικά οι αποδοχές των ήδη υπηρετούντων.

Η αποστροφή ότι ‘η ανάπτυξη πανεπιστημιακών μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας  θα ενισχύσει την εκπαίδευση…κλπ’ είναι ομοίως εξαιρετικά προσβλητική για όλους τους ήδη υπηρετούντες που υλοποιούν την εκπαίδευση των νεότερων επί δεκαετίες.

Απαιτούμε:

Να μην κατατεθεί κανένα σχέδιο νόμου. Μία τέτοια κίνηση θα προκαλέσει μαζικές παραιτήσεις ιατών του ΕΣΥ, οδηγώντας το στην οριστική του διάλυση.

Ενίσχυση των νοσοκομείων και της ΠΦΥ με μόνιμο προσωπικό ώστε και να καλυφθούν οι χιλιάδες κενές θέσεις με προσλήψεις Επιμελητών ΄Β και ισχυρή χρηματοδότηση.

Μονιμοποίηση όλων των επικουρικών γιατρών.

Διπλασιασμός των μισθών του ΕΣΥ”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Από τις 25 θεραπείες έχουν αποσυρθεί επτά. Πόσο έτοιμα είναι τα συστήματα Υγείας να αποζημιώσουν τις πολύ υψηλές τιμές.

Ο πληθυσμός της Ευρώπης μεγαλώνει: έως το 2100 σχεδόν το ένα τρίτο των ανθρώπων θα έχει ξεπεράσει την ηλικία των 65 ετών. Μια σημαντική πρόκληση για αυτόν τον αιώνα, είναι πώς να διατηρήσουμε τους ανθρώπους υγιείς.

Ταυτόχρονα, την τελευταία δεκαετία τα εξατομικευμένα φάρμακα είναι εφικτά. Οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες προσαρμοσμένες σε μεμονωμένους ασθενείς μπορούν να θεραπεύσουν ασθένειες, από τη διόρθωση της κακής βιολογίας μέχρι την εκπαίδευση του ανοσοποιητικού συστήματος να σκοτώνει καρκινικά κύτταρα.

Αλλά με τιμές έως και 3 εκατ. ευρώ ανά θεραπεία, τα συστήματα υγείας απλά δεν έχουν σχεδιαστεί για να απορροφούν αυτού του είδους τις επιτυχίες.

Το ερώτημα τώρα είναι εάν η Ευρώπη θα μπορέσει να τετραγωνίσει τον κύκλο και να εκμεταλλευτεί πλήρως τις νέες θεραπείες. Ή μήπως οι περιορισμοί του προϋπολογισμού θα κρατήσουν απρόσιτες αυτές τις ιατρικές προόδους;

Μέχρι σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εγκρίνει 25 κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες για χρήση στην Ευρώπη.

Αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν προσεκτικό χειρισμό και ανάπτυξη ανθρώπινων κυττάρων που πρέπει να χορηγούνται συχνά ως εφάπαξ θεραπείες για εξουθενωτικές και συχνά θανατηφόρες σπάνιες ασθένειες και ορισμένους τύπους καρκίνου. Το tisagenlecleucel της Novartis, μια θεραπεία CAR-T που παρέχει γονίδια στο σώμα για να oδηγήσει το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί και να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα του αίματος, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Αυτά τα φάρμακα είναι συχνά εξατομικευμένα, γεγονός που τα καθιστά εξαιρετικά ακριβά.

Το onasemnogene abeparvovec της Novartis, μια γονιδιακή θεραπεία για παιδιά με νωτιαία μυϊκή ατροφία, είχε τιμή καταλόγου στις ΗΠΑ, 2,1 εκατ. δολ για εφάπαξ δόση όταν εγκρίθηκε τον Μάιο του 2019 (εγκρίθηκε στην ΕΕ τον Μάιο του 2020). Έκτοτε, έχασε τον τίτλο της πιο ακριβής θεραπείας στον κόσμο από τη γονιδιακή θεραπεία αιμορροφιλίας Β του CSL Behring, etranacogene dezaparvovec, μια εφάπαξ έγχυση που κοστίζει 3,5 εκατ. δολ η δόση.

Το μεγάλο αρχικό κόστος για την κατασκευή των πρώτων εγκαταστάσεων παραγωγής για αυτούς τους τύπους θεραπειών παίζει ρόλο στις υψηλές τιμές, δήλωσε ο Matthew Durdy, διευθύνων σύμβουλος του Cell and Gene Therapy Catapult, ενός ανεξάρτητου μη κερδοσκοπικού οργανισμού που συγκεντρώνει ακαδημαϊκό κόσμο, βιομηχανία, υπηρεσίες υγείας και κυβέρνηση. Ωστόσο, δηλώνει αισιόδοξος ότι αυτό το κόστος θα μειωθεί, όπως συμβαίνει με κάθε νέα τεχνολογία, από κινητά τηλέφωνα έως φορητούς υπολογιστές. Για να συμβεί όμως αυτό, τα συστήματα υγείας πρέπει να αρχίσουν να χρησιμοποιούν τις θεραπείες. Χωρίς αγορά, οι ανταγωνιστές δεν θα ακολουθήσουν και χωρίς ανταγωνισμό, οι τιμές δεν θα πέσουν.

Το δίλημμα του αγοραστή

Η εύρεση μιας τιμής που να είναι τόσο προσιτή στους πληρωτές υγειονομικής περίθαλψης όσο και κερδοφόρα για τις εταιρείες είναι μια «μείζων και σημαντική πρόκληση», δήλωσε ο Tim Hunt, διευθύνων σύμβουλος της Συμμαχίας για την Αναγεννητική Ιατρική (ARM), η οποία εκπροσωπεί τους προγραμματιστές αυτών των θεραπειών.

Και είναι κάτι που ώθησε τις εταιρείες να κλείσουν ορισμένες δραστηριότητες της ΕΕ.  Επτά από τις 25 κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες που έχουν εγκριθεί στην Ευρώπη έχουν ήδη αποσυρθεί από τις  τις αγορές της ΕΕ. Από το 2018, η αγορά κυτταρικής και γονιδιακής θεραπείας στην ΕΕ έχει αυξηθεί μόλις κατά 11 τοις εκατό, σε σύγκριση με 43 τοις εκατό στις ΗΠΑ και 531 τοις εκατό στην Κίνα.

Το ποτήρι μισογεμάτο

Μια ελπίδα βρίσκεται στον κανονισμό της Ευρώπης για την αξιολόγηση τεχνολογίας υγείας (HTA) του 2021.

Από το 2025, όλες οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες θα υποβάλλονται σε μια ενιαία αξιολόγηση της ΕΕ για την αξία που προσθέτουν στους ασθενείς και τα συστήματα υγείας, γεγονός που αναμένεται να τερματίσει την ανάγκη για 27 διπλές αναθεωρήσεις. Οι εταιρείες θα συναντηθούν επίσης από κοινού με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων και τη συντονιστική ομάδα HTA της Ευρώπης για να αναπτύξουν τα καλύτερα σχέδια κλινικών δοκιμών που παρέχουν δεδομένα, όχι μόνο για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα αλλά και για την προστιθέμενη αξία που έχουν οι συγκεκριμένες θεραπείες.

Και η τεχνολογία προχωρά ραγδαία. Ενώ η πλειονότητα των κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών περιλαμβάνει τη λήψη δείγματος ασθενούς και την προσαρμογή της θεραπείας, με τον καιρό ο στόχος είναι να παραδοθούν περισσότερα προϊόντα που αναπτύσσονται χωρίς την ανάγκη δείγματος ασθενούς.

«Πολλές εταιρείες προσπαθούν να επικεντρωθούν περισσότερο στις in vivo γονιδιακές θεραπείες και σε κυτταρικές θεραπείες που χρησιμοποιούν υλικά δωρητών», δήλωσε ο Stephen Majors, της ARM.

Αυτό θα μειώσει το κόστος παραγωγής, περιορίζοντας την ανάγκη για την εντατική διαδικασία αφαίρεσης των κυττάρων ενός ασθενούς, την αποστολή τους αλλού για τροποποίηση και τη χρήση υποδομής αποθήκευσης ψυχρής αλυσίδας, ανέφερε ο ίδιος.

Και αν τα μακροπρόθεσμα δεδομένα αποδώσουν καρπούς σε θεραπευτικά οφέλη, οι πληρωτές μπορεί να είναι πιο πρόθυμοι να πληρώσουν. Ορισμένοι προσαρμόζουν ήδη μοντέλα πληρωμών για να κατανέμουν το κόστος σε αρκετά χρόνια.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές ανέπτυξαν εργαλείο με βάση την τεχνητή νοημοσύνη, για τον υπολογισμό των πιθανοτήτων μακροπρόθεσμης επιβίωσης ενός ασθενούς που μόλις διαγνώστηκε με καρκίνο.

Αυτό αναφέρει έρευνα που παρουσιάστηκε στο συνέδριο American College of Surgeons (ACS) Clinical Congress 2023.

Χρησιμοποιώντας μηχανική μάθηση, οι ερευνητές δημιούργησαν πρωτότυπο εργαλείο που ονομάστηκε Cancer Survival Calculator, το οποίο δοκίμασαν σε βάση δεδομένων καρκίνου. Αρχικές δοκιμές υπολόγισαν την επιβίωση στην πενταετία σε ασθενείς με καρκίνο μαστού, θυρεοειδούς και παγκρέατος.

Η Dr., Lauren Janczewski, του Northwestern University McGaw Medical Center, στο Σικάγο, δήλωσε ότι η νέα έρευνα στόχευσε να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, του όγκου και της αγωγής, που επηρεάζουν πιο πολύ την επιβίωση για κάθε τύπο καρκίνου.

Μετά τη σύσταση χαρακτηριστικών προς μελέτη από ειδικούς, οι ερευνητές συνέλεξαν σχετικές πληροφορίες από ασθενείς που διαγνώστηκαν το 2015 και το 2017 με καρκίνο μαστού, παγκρέατος και θυρεοειδούς.

Tα τρία τέταρτα των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν για να εκπαιδευτούν οι αλγόριθμοι να αναγνωρίζουν μοτίβα μεταξύ χαρακτηριστικών στη διάγνωση και στην πενταετή επιβίωση και στη συνέχεια για να κατηγοριοποιηθούν οι παράγοντες με τη μεγαλύτερη επίδραση στην επιβίωση.

Με τα υπόλοιπα στοιχεία, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στατιστικές μεθόδους για τη δοκιμή της ακρίβειας του εργαλείου στον υπολογισμό της επιβίωσης.

Οι ερευνητές περιέλαβαν στοιχεία 259.485 ασθενών με καρκίνο μαστού, 76.624 με καρκίνο θυρεοειδούς και 84.514 με καρκίνο παγκρέατος.

Ανακάλυψαν πολλά χαρακτηριστικά συγκεκριμένα για τους ασθενείς, τους όγκους και τις αγωγές, σε 3 είδη καρκίνου που επηρεάζουν σημαντικά την επιβίωση.

Οι κύριοι 4 παράγοντες που επηρέαζαν το αν οι ασθενείς θα ζούσαν 5 χρόνια μετά τη διάγνωση ήταν οι ακόλουθοι

Καρκίνος μαστού : (1) αν ο ασθενής είχε υποβληθεί σε εγχείρηση για τον καρκίνο, (2)  η ηλικία στη διάγνωση, (3) το μέγεθος του όγκου και (4) ο χρόνος από τη διάγνωση έως την αγωγή
Καρκίνος θυρεοειδούς: (1) ηλικία στη διάγνωση, (2) μέγεθος όγκου, (3) χρονικό διάστημα έως την αγωγή και (4) εμπλοκή λεμφαδένων
Καρκίνος παγκρέατος: (1) εγχείρηση για καρκίνο, (2) ιστολογική ή μικροσκοπική ανάλυση του καρκίνου, (3) μέγεθος όγκου και (4) ηλικία στη διάγνωση.
Επίσης φάνηκε σημαντική για την επιβίωση από καρκίνο μαστού η κατάσταση ορμονικού υποδοχέα και η παρουσία του βιοδείκτη Ki-67.

Aν και ορισμένοι από τους προγνωστικούς παράγοντες όπως το μέγεθος όγκου είναι μέρος της σταδιοποίησης του καρκίνου, η Dr. Janczewski δήλωσε ότι τα αποτελέσματα έδειξαν ότι πολλοί περισσότεροι παράγοντες επηρεάζουν την επιβίωση των ασθενών πέρα από το στάδιο.

Η δοκιμή έδειξε ότι ο υπολογιστής ήταν πολύ ακριβής για τους 3 τύπους καρκίνου όσον αφορά τα ποσοστά επιβίωσης-εντός 9 έως 10 μηνών της πραγματικής επιβίωσης.

Πλεονεκτήματα

Το Cancer Survival Calculator διαφέρει με αρκετούς τρόπους από υπολογιστές επιβίωσης από καρκίνο που ήδη χρησιμοποιούνται, λέει η Dr. Janczewski:

1.  Το νέο υπολογιστικό εργαλείο περιλαμβάνει συγκεκριμένους βιοδείκτες όγκων και παράγοντες αγωγής που είναι γνωστό πως επηρεάζουν τον υπολογισμό της πρόγνωσης, που όπως δήλωσε η Dr. Janczewski λείπουν από προηγούμενα εργαλεία.

2.  Η βάση δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη του εργαλείου, NCDB, είναι πιο περιεκτική από άλλες.

3.  Tο Cancer Survival Calculator χρησιμοποιεί νεα μοντέλα στοιχείων, όπως μηχανική μάθηση, που επιταχύνει την επεξεργασία. Οι εκτιμήσεις του μοντέλου είχαν επίσης βελτιωμένη ακρίβεια έναντι προβλέψεων πιο παλιών υπολογιστικών εργαλείων.

Πηγές:
American College of Surgeons

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ασθενείς που κατέγραψαν περισσότερη δραστηριότητα περπατήματος πριν υποβληθούν σε εγχείρηση, άσχετα από την πολυπλοκότητά της ή την κατάσταση υγείας τους, είχαν 51% μειωμένες πιθανότητες για μετεγχειρητικές επιπλοκές.

Αυτό έδειξε έρευνα που παρουσιάστηκε στο συνέδριο American College of Surgeons (ACS) Clinical Congress 2023.

Οι ερευνητές ανέλυσαν πληροφορίες για την υγεία 475 ανθρώπων που χρησιμοποίησαν συσκευή η οποία φοριέται σαν ρολόι και μετρούσε τα καθημερινά τους βήματα.

Στόχος να εξεταστεί η σχέση μεταξύ σωματικής δραστηριότητας όπως μετράται από το Fitbit και μετεγχειρητικών επιπλοκών εντός 90 ημερών.

Τα στοιχεία για τη φόρμα των ασθενών δεν περιορίστηκαν στην περίοδο αμέσως μετά την εγχείρηση. Η διάρκεια της δραστηριότητας θα μπορούσε να είναι 6 μήνες ή αρκετά χρόνια πριν την εγχείρηση.

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε διάφορες εγχειρήσεις, όπως γενική, ορθοπεδική και νευροχειρουργική. Η μέση ηλικία τους ήταν τα 57 έτη.

Οι γυναίκες αποτελούσαν το 74,7% των συμμετεχόντων και το 85,2% των συμμετεχόντων ήταν λευκοί.

Περίπου το 12,6% των συμμετεχόντων είχε επιπλοκή εντός 90 ημερών από την εγχείρηση.

Οι πιθανότητες εμφάνισης επιπλοκής εντός 30 ημερών μετά την εγχείρηση ήταν 45% χαμηλότερες αν οι ασθενείς ξεπερνούσαν τα 7.500 βήματα την ημέρα πριν την εγχείρηση έναντι λιγότερων από αυτό το νούμερο.

Μετά από προσαρμογή για συννοσηρότητες, ΔΜΣ, φύλο, φυλή και πολυπλοκότητα της εγχείρησης, οι πιθανότητες επιπλοκής ήταν 51% χαμηλότερες αν οι ασθενείς είχαν στοιχεία Fitbit που έδειχναν ότι είχαν ξεπεράσει τα 7.500 βήματα ημερησίως πριν την εγχείρηση.

Περιορισμός της έρευνας ήταν ότι τα διαθέσιμα στοιχεία Fitbit προήλθαν από μια λιγότερο ποικίλη ομάδα ασθενών.

Πηγές:
American College of Surgeons

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/