Επιπλέον, οι σωματικές διαγραφές ή διπλασιασμοί μπορεί να αποτελούν έναν ανεξερεύνητο παράγοντα κινδύνου που σχετίζεται με άλλες διαταραχές. “Με αυτή τη μελέτη, δείχνουμε ότι είναι δυνατόν να βρεθούν σωματικές παραλλαγές σε μια ψυχιατρική διαταραχή που αναπτύσσεται στην ενήλικη ζωή”, λέει ο Maury. “Αυτό ανοίγει ερωτήματα σχετικά με το ποιες άλλες διαταραχές μπορεί να ρυθμίζονται από τέτοιου είδους μεταλλάξεις”.

Σχιζοφρένεια: Οι σωματικές παραλλαγές αριθμού αντιγράφων που σχετίζονται με τη σχιζοφρένεια από 12.834 περιπτώσεις αποκαλύπτουν επαναλαμβανόμενες διαταραχές των NRXN1 και ABCB11. Ως ψυχιατρική διαταραχή με έναρξη στην ενήλικη ζωή, η σχιζοφρένεια θεωρείται ότι προκαλείται από κάποιο συνδυασμό περιβαλλοντικών παραγόντων και γενετικής, αν και η ακριβής αιτία δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Κυτταρική Γονιδιωματική (Cell Genomics) οι ερευνητές διαπιστώνουν συσχέτιση μεταξύ της σχιζοφρένειας και των σωματικών παραλλαγών του αριθμού αντιγραφής, ενός τύπου μετάλλαξης που εμφανίζεται νωρίς στην ανάπτυξη αλλά μετά την κληρονομικότητα του γενετικού υλικού. Η μελέτη αυτή είναι μία από τις πρώτες που περιγράφει αυστηρά τη σχέση μεταξύ των σωματικών -όχι κληρονομικών- γενετικών μεταλλάξεων και του κινδύνου σχιζοφρένειας.

“Αρχικά θεωρούσαμε τη γενετική ως τη μελέτη της κληρονομικότητας. Τώρα, όμως, γνωρίζουμε ότι οι γενετικοί μηχανισμοί υπερβαίνουν κατά πολύ αυτό”, λέει ο επικεφαλής συγγραφέας Chris Walsh, ερευνητής στο Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes και επικεφαλής γενετικής και γονιδιωματικής στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης. “Εξετάζουμε μεταλλάξεις που δεν κληρονομούνται από τους γονείς”. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα γονότυπων-δεικτών από πάνω από 20.000 δείγματα αίματος ατόμων με ή χωρίς σχιζοφρένεια από την Κοινοπραξία Ψυχιατρικής Γονιδιωματικής. Εντόπισαν τελικά δύο γονίδια – το NRXN1 και το ABCB11 – τα οποία συσχετίστηκαν με περιπτώσεις σχιζοφρένειας όταν διαταράσσονται στη μήτρα. Το NRXN1, ένα γονίδιο που βοηθά στη μετάδοση σημάτων σε ολόκληρο τον εγκέφαλο, έχει συσχετιστεί και στο παρελθόν με τη σχιζοφρένεια. Ωστόσο, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που συσχετίζει σωματικές, όχι κληρονομικές, μεταλλάξεις του NRXN1 με τη σχιζοφρένεια. Σε αντίθεση με τις κληρονομικές μεταλλάξεις, οι οποίες είναι παρούσες σε όλα τα κύτταρα του σώματος, οι σωματικές μεταλλάξεις είναι παρούσες μόνο σε ένα κλάσμα των κυττάρων με βάση το πότε και πού συνέβη η μετάλλαξη. Εάν μια μετάλλαξη εμφανιστεί νωρίς στην ανάπτυξη, αναμένεται ότι η παραλλαγή είναι παρούσα σε όλο το σώμα σε ένα μωσαϊκό μοτίβο. Με βάση αυτή την αρχή, οι ερευνητές μπορούν να εντοπίσουν σωματικές μεταλλάξεις που εμφανίστηκαν νωρίς στην ανάπτυξη και είναι παρούσες όχι μόνο στον εγκέφαλο αλλά και σε ένα κλάσμα κυττάρων στο αίμα. “Εάν μια μετάλλαξη συμβεί μετά τη γονιμοποίηση, όταν υπάρχουν μόνο δύο κύτταρα, η μετάλλαξη θα είναι παρούσα στα μισά κύτταρα του σώματος”, λέει ο Walsh. “Αν εμφανιστεί σε ένα από τα τέσσερα πρώτα κύτταρα, θα είναι παρούσα στο ένα τέταρτο περίπου των κυττάρων του σώματος, και ούτω καθεξής”.

Το δεύτερο γονίδιο που εντόπισαν οι ερευνητές, το ABCB11, είναι περισσότερο γνωστό ότι κωδικοποιεί μια ηπατική πρωτεΐνη. “Αυτό μας ήρθε από το πουθενά”, λέει ο Eduardo Maury, φοιτητής στο πρόγραμμα MD-Ph.D. του Harvard-MIT. “Υπήρξαν κάποιες μελέτες που συσχετίζουν μεταλλάξεις σε αυτό το γονίδιο με ανθεκτική στη θεραπεία σχιζοφρένεια, αλλά δεν έχει εμπλακεί έντονα στη σχιζοφρένεια αυτή καθαυτή”. Όταν η ομάδα ερεύνησε περαιτέρω, διαπίστωσε ότι το ABCB11 εκφράζεται επίσης σε πολύ συγκεκριμένα υποσύνολα νευρώνων που μεταφέρουν ντοπαμίνη από το εγκεφαλικό στέλεχος στον εγκεφαλικό φλοιό. Τα περισσότερα φάρμακα για τη σχιζοφρένεια πιστεύεται ότι δρουν σε αυτά τα κύτταρα για να μειώσουν τα επίπεδα ντοπαμίνης ενός ατόμου, οπότε αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί το γονίδιο σχετίζεται με την αντίσταση στη θεραπεία. Στη συνέχεια, η ομάδα εργάζεται για τον εντοπισμό άλλων επίκτητων μεταλλάξεων που μπορεί να σχετίζονται με τη σχιζοφρένεια. Δεδομένου ότι η μελέτη ανέλυσε δείγματα αίματος, θα είναι σημαντικό να εξεταστούν πιο συγκεκριμένες μεταλλάξεις για τον εγκέφαλο, οι οποίες μπορεί να ήταν πολύ ανεπαίσθητες ή πρόσφατες στη ζωή ενός ασθενούς για να εντοπιστούν από αυτή την ανάλυση. Επιπλέον, οι σωματικές διαγραφές ή διπλασιασμοί μπορεί να αποτελούν έναν ανεξερεύνητο παράγοντα κινδύνου που σχετίζεται με άλλες διαταραχές. “Με αυτή τη μελέτη, δείχνουμε ότι είναι δυνατόν να βρεθούν σωματικές παραλλαγές σε μια ψυχιατρική διαταραχή που αναπτύσσεται στην ενήλικη ζωή”, λέει ο Maury. “Αυτό ανοίγει ερωτήματα σχετικά με το ποιες άλλες διαταραχές μπορεί να ρυθμίζονται από τέτοιου είδους μεταλλάξεις”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Αυτή η μελέτη σε ζώα δείχνει ότι τα εμβόλια με αντιγόνο τη νευραμινιδάση μπορούν να προστατεύσουν από τη γρίπη σχεδόν εξίσου καλά με τα εμβόλια με αντιγόνο αιμοσυγκολλητίνης. Η εκπληκτική μακροβιότητα των Τ-κυτταρικών αποκρίσεων έναντι της αιμοσυγκολλητίνης θα αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικής έρευνας.

Γρίπη των Πτηνών: Ερευνητές του Ινστιτούτου Paul-Ehrlich (PEI), σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Philipps-Universität Marburg, χρησιμοποίησαν την πλατφόρμα εμβολίου “ανασυνδυασμένος ιός εμβολίου ιλαράς” για να δοκιμάσουν υποψήφια εμβόλια κατά του επικίνδυνου ιού της γρίπης των πτηνών H7N9 σε ζωικό μοντέλο. Τα εμβόλια με εμβολιασμό με ένα πρότυπο αιμοσυγκολλητίνης (Η7) ή νευραμινιδάσης (Ν9) προκάλεσαν ειδικά αντισώματα σε ποντίκια που μπορούσαν να αναστείλουν αποτελεσματικά τους ιούς της γρίπης Η7Ν9. Τα ειδικά για τον H7 Τ-κύτταρα ανιχνεύονταν ακόμη στα ζώα δύο χρόνια μετά τον εμβολιασμό. Ο εμβολιασμός κατά του H7 προστάτευσε πλήρως τα ποντίκια από τη νόσο μετά τη μόλυνση. Ο εμβολιασμός κατά του Ν9 παρείχε κυρίως προστασία έναντι μιας σοβαρής πορείας της νόσου.

Ο ιός της γρίπης των πτηνών H7N9 ανακαλύφθηκε στην Κίνα το 2013. Έκτοτε, υπήρξαν περισσότεροι από 1.500 επιβεβαιωμένοι μολυσμένοι ασθενείς, το 39% των οποίων πέθαναν. Η μετάδοση είναι κυρίως ζωονοσογόνος από ζώο σε άνθρωπο και σπάνια συμβαίνει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ωστόσο, έχει ήδη παρατηρηθεί κάποια προσαρμογή του ιού στα θηλαστικά σε κουνάβια. Απαιτούνται αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια για να είμαστε προετοιμασμένοι για πιθανές πανδημίες. Η πανδημία COVID-19 έδειξε ότι οι τεχνολογίες των εμβολιαστικών πλατφορμών επιτρέπουν την ταχεία προσαρμογή των εμβολίων για προστασία έναντι άλλων ιών. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκε η πλατφόρμα “ανασυνδυασμένος ιός ιλαράς (MV)”, στην οποία οι ιοί ιλαράς που προέρχονται από στελέχη εμβολίων χρησιμοποιήθηκαν ως φορέας (όχημα μεταφοράς) για τη μετάδοση γονιδίων που κωδικοποιούν τις επιφανειακές πρωτεΐνες αιμαγλουτινίνη (Η7) ή νευραμινιδάση (Ν9) του ιού της γρίπης Η7Ν9. Τα δύο πρότυπα εμβόλια που αναπτύχθηκαν, το MVvac2-H7 (P) και το MVvac2-N9 (P), δοκιμάστηκαν σε ποντίκια. Τα ποντίκια εμβολιάστηκαν δύο φορές κάθε τέσσερις εβδομάδες και ανέπτυξαν υψηλούς τίτλους αντισωμάτων. Ο εμβολιασμός κατά του Ν9 απέτυχε σε ένα ποντίκι. Τα αντισώματα που σχηματίστηκαν όχι μόνο προσδέθηκαν στις γλυκοπρωτεΐνες του Η7Ν9, αλλά εμπόδισαν επίσης την αιμοσυγκολλητίνη να συνδεθεί με τον υποδοχέα της και τη νευραμινιδάση να είναι ενζυμικά ενεργή, γεγονός που εμποδίζει την απελευθέρωση νέων σωματιδίων του ιού. Με τον τρόπο αυτό ο ιός της γρίπης αδρανοποιείται και δεν μπορεί πλέον να προκαλέσει ασθένεια.

Εκτός από την αντισωματική απόκριση, ανιχνεύθηκαν επίσης ειδικά για τον H7 Τ-κύτταρα στα εμβολιασμένα με τον H7 ποντίκια. Τρεις εβδομάδες μετά τον δεύτερο εμβολιασμό, ορισμένα ποντίκια μολύνθηκαν με τον ιό της γρίπης H7N9. Ενώ τα ποντίκια ελέγχου αρρώστησαν σοβαρά και χρειάστηκε να υποβληθούν όλα σε ευθανασία, όλα τα εμβολιασμένα ποντίκια επέζησαν, εκτός από ένα που είχε εμβολιαστεί με το εμβόλιο Ν9. Τα εμβολιασμένα με τον H7 ποντίκια δεν εμφάνισαν κανένα σημάδι ασθένειας και το βάρος τους αυξήθηκε σταθερά κατά τη διάρκεια της μελέτης. Όλα τα ποντίκια που είχαν εμβολιαστεί με το εμβόλιο N9, εκτός από ένα, ανέκαμψαν πλήρως τέσσερις ημέρες μετά από μια μικρή αρχική πτώση του βάρους τους. Επτά ακόμη ποντίκια εμβολιάστηκαν ανά εμβόλιο και διατηρήθηκαν για δύο έτη. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, υπήρχαν τρία ποντίκια που είχαν εμβολιαστεί με H7 και δύο ποντίκια που είχαν εμβολιαστεί με H9 ζωντανά, πλησιάζοντας στο τέλος της φυσικής τους διάρκειας ζωής. Ενώ δεν υπήρχαν εμφανείς ειδικές για τον Ν9 Τ-κυτταρικές αποκρίσεις στα δύο ζώα που είχαν εμβολιαστεί με τον Η9, οι ειδικές για το αντιγόνο Τ-κυτταρικές αποκρίσεις μπορούσαν ακόμη να προκληθούν στα ποντίκια με τον Η7. Αυτό αποτελεί ένδειξη της μακροβιότητας αυτής της ανοσολογικής απάντησης. Αυτή η μελέτη σε ζώα δείχνει ότι τα εμβόλια με αντιγόνο τη νευραμινιδάση μπορούν να προστατεύσουν από τη γρίπη σχεδόν εξίσου καλά με τα εμβόλια με αντιγόνο αιμοσυγκολλητίνης. Η εκπληκτική μακροβιότητα των Τ-κυτταρικών αποκρίσεων έναντι της αιμοσυγκολλητίνης θα αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικής έρευνας.

Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό npj Vaccines.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η περίοδος εγγραφής αναμένεται να διαρκέσει 6 μήνες.

Στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της βουλεβιρτίδης (BLV) σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D που λαμβάνουν θεραπεία σε ελληνικά ηπατικά κέντρα στοχεύει η Ελληνική Πολυκεντρική Κλινική Μελέτη.

Ο επιπολασμός της λοίμωξης από τον ιό της ηπατίτιδας D (HDV) ποικίλλει ευρέως μεταξύ διαφορετικών χωρών και ακόμη και μεταξύ διαφορετικών περιοχών της ίδιας χώρας. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο επιπολασμός της λοίμωξης από HDV αναφέρθηκε ότι μειώνεται στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες, παράλληλα με τη μείωση του επιπολασμού της χρόνιας λοίμωξης από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV). Ωστόσο, η μετανάστευση από χώρες με υψηλό επιπολασμό HDV σε χώρες με χαμηλό επιπολασμό HDV μπορεί να έχει αλλάξει την επιδημιολογία του HDV στις ανεπτυγμένες χώρες σήμερα. Στην Ελλάδα, ο σημερινός επιπολασμός των αντισωμάτων κατά του HDV (anti-HDV) είναι περίπου 5-6% μεταξύ των HBsAg-θετικών ασθενών που επισκέπτονται τις ηπατικές κλινικές τριτογενών κέντρων.

Ανεξάρτητα από τον επιπολασμό του HDV σε οποιαδήποτε χώρα, σίγουρα υπάρχει υποδιάγνωση της λοίμωξης από HDV, καθώς η πλειονότητα των HBsΑg θετικών περιπτώσεων δεν ελέγχεται για HDV. Ειδικότερα στην Ελλάδα, το ποσοστό αντι-HDV προσυμπτωματικού ελέγχου των HBsAg-θετικών ασθενών που παρατηρούνται σε τριτοβάθμια ηπατικά κέντρα δεν ξεπερνά το 50% έχοντας μεγάλες διακυμάνσεις μεταξύ των διαφόρων κέντρων.

Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η χρόνια λοίμωξη από HDV επιδεινώνει την πρόγνωση των HBsAg θετικών ασθενών αυξάνοντας τον κίνδυνο εξέλιξης σε κίρρωση και ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (HCC). Ως εκ τούτου, μπορεί να υπάρξουν δραματικές συνέπειες εάν οι ασθενείς με HDV δεν διαγνωστούν και επομένως δεν αντιμετωπιστούν σωστά. Μέχρι πρόσφατα, η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη-άλφα (pegIFNa) ήταν ο μόνος παράγοντας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα D. Δεδομένου ότι το pegIFNa έχει αντενδείξεις και χαμηλότερο από το βέλτιστο προφίλ ασφάλειας και ανεκτικότητας, δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν όλοι οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D ή θα μπορούσε να παραμείνει σε θεραπεία. Επιπλέον, το pegIFNa δεν είναι αποτελεσματικό σε όλους τους ασθενείς που μπορούν να λάβουν τέτοια θεραπεία, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών θα παρουσιάσει υποτροπές μετά το τέλος της θεραπείας με pegIFNa.

Τον Ιούλιο του 2020, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων παρείχε έγκριση υπό όρους για τη χρήση της βουλεβιρτίδης (BLV) σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D. Το BLV αναστέλλει την είσοδο του HBV και κατά συνέπεια του HDV στα ηπατοκύτταρα δεσμεύοντας και απενεργοποιώντας το NTCP (Na+-ταυροχολικό πολυπεπτίδιο συμμεταφοράς ή συμμεταφορέας νατρίου/χολικού οξέος), ο οποίος είναι ένας μεταφορέας ηπατοκυττάρων χολικού άλατος που χρησιμεύει επίσης ως μεταφορέας εισόδου HBV/HDV αλληλεπιδρώντας με το HBsAg. Λόγω της απουσίας αποτελεσματικών επιλογών θεραπείας για τη χρόνια ηπατίτιδα D, η έγκριση του BLV βασίστηκε μόνο σε δεδομένα από δοκιμές φάσης ΙΙ συμπεριλαμβανομένου περιορισμένου αριθμού ασθενών. Τα τελευταία δύο χρόνια, το BLV έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται σε περιορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, και ως εκ τούτου η συστηματική αναφορά δεδομένων πραγματικής ζωής για τον BLV στη χρόνια ηπατίτιδα D είναι μεγάλης σημασίας.

Σκοπός

Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της βουλεβιρτίδης (BLV) σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D που λαμβάνουν θεραπεία σε ελληνικά ηπατικά κέντρα.

Ασθενείς – Θεραπεία

Αυτή η μελέτη θα περιλαμβάνει όλους τους ενήλικες (>16 ετών) ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα D που παρακολουθήθηκαν σε οποιοδήποτε από τα συμμετέχοντα κέντρα που ξεκίνησαν το BLV πριν από την έγκριση του πρωτοκόλλου της μελέτης. Έτσι, η απόφαση χρήσης του BLV δεν θα επηρεαστεί από την εγγραφή του ασθενούς στη μελέτη. Όλοι οι ασθενείς θα υποβάλλονται σε θεραπεία με ημερήσιες υποδόριες ενέσεις BLV των 2 mg, με ή χωρίς ταυτόχρονη χρήση αναλόγου πυρηνικού(t)ide. Μπορούν να συμπεριληφθούν ασθενείς με ταυτόχρονη χρήση πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης-άλφα.

Συμμετέχοντα κέντρα

Τα ακόλουθα κέντρα έχουν προσκληθεί και συμφωνηθεί να συμμετάσχουν στη μελέτη HERACLIS-BLV:

• Τμήμα Γαστρεντερολογίας, Ιατρική Σχολή Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό»
• Β’ Παθολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο»;
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ευαγγελισμός»
• 4η Παθολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ευαγγελισμός»
• Πανεπιστημιακό Τμήμα Παθολογίας, Γενικό και Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Άγιοι Ανάργυροι»
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα, Γενικό Αντικαρκινικό-Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Άγιος Σάββας».
• Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας-Πειραιά «Άγιος Παντελεήμων», Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής Αγία Βαρβάρα
• Τμήμα Εσωτερικής Ιατρικής, 417 NIMTS (Army Equity Fund Hospital)
• Γαστρεντερολογική Μονάδα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Αλεξάνδρα»
• Μονάδα Ήπατος, Ευρωκλινική Α.Ε., Αθήνα
• Τμήμα Ιατρικής και Ερευνητικό Εργαστήριο Παθολογίας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
• Β’ Παθολογική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης “Ιπποκράτειο”
• 4η Παθολογική Κλινική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο»
• 1ο Τμήμα Παθολογίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Αλεξανδρούπολη
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών
• Γαστρεντερολογικό Τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων
• Τμήμα Γαστρεντερολογίας & Ηπατολογίας Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης
• 1η Παθολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, Ελλάδα.

Η περίοδος εγγραφής αναμένεται να διαρκέσει 6 μήνες. Υπολογίζεται ότι θα εγγραφούν περίπου 60-80 ασθενείς. Η ελάχιστη παρακολούθηση θα είναι 24 μήνες μετά την έναρξη του BLV, αλλά τα μη τελικά αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα νωρίτερα. Οι τελικές στατιστικές αναλύσεις και η προετοιμασία χειρογράφων αναμένεται να διαρκέσουν 6 μήνες. Έτσι, η συνολική διάρκεια της μελέτης υπολογίζεται σε 36 μήνες.

Μέθοδοι – Παρακολούθηση

Η παρακολούθηση των ασθενών θα βασίζεται στις αρχές της καθιερωμένης κλινικής πρακτικής σύμφωνα με τις υπάρχουσες εθνικές συστάσεις για τη θεραπεία ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα D. Επομένως, η εγγραφή των ασθενών σε αυτή τη μελέτη δεν θα επηρεάσει την τυπική κλινική πρακτική για τη διαχείρισή τους. Το έντυπο αναφοράς περίπτωσης (CRF) θα χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή δεδομένων ασθενών πριν από την έναρξη της θεραπείας με BLV. Στη συνέχεια, τα τυπικά κλινικοεργαστηριακά δεδομένα θα καταγράφονται στους 6, 12, 18 και 24 μήνες θεραπείας με BLV. Τα δεδομένα των ασθενών σε διαφορετικές επισκέψεις θα καταγράφονται αναδρομικά ή προοπτικά ανάλογα με τη διάρκεια του BLV κατά τη συμπερίληψή τους σε αυτή τη μελέτη.

Πηγές:
https://clinicaltrials.gov/study/NCT05928000?locStr=Greece&country=Greece&distance=50&rank=3

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ελλιπής χρηματοδότηση και η ανεπαρκής προμήθεια καινοτόμων προϊόντων υποσκάπτουν τις παροχές του δημόσιου συστήματος υγείας.

Η στοχευμένη χρήση των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (Ι/Π) είναι αυταπόδεικτα απαραίτητη για τη στήριξη της δημόσιας υγείας. Η στόχευση αυτή θα πρέπει να γίνει σε δύο θέματα:

1 Στην αύξηση της χρηματοδότησης για προμήθεια ιατροτεχνολογικών προϊόντων, λαμβανομένου υπόψη ότι η Ελλάδα υπολείπεται σαφώς στη συνολική δαπάνη υγείας ως ποσοστού επί του ΑΕΠ σε σχέση με την αντίστοιχη της ομάδας EU27 (8,7% για την Ελλάδα έναντι 10,5% για την EU27, για το 2021 – Πηγή: Medtech Europe).

2 Στην εστίαση για προμήθειες καινοτόμων Ι/Π, τα οποία αποφέρουν τεράστια οφέλη σε πολλά επίπεδα, όπως π.χ. αποτελεσματικότερες θεραπείες, μείωση χρόνου νοσηλείας, ποιοτικότερη ζωή των ασθενών κ.ά. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί η αξία της καινοτομίας των Ι/Π τόσο για νοσοκομειακή χρήση όσο και για κατ’ οίκον νοσηλεία.

Αναφορικά με το θέμα των νοσοκομειακών προμηθειών, η κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι ευοίωνη. Πολλές από τις προμήθειες γίνονται με επείγουσες διαδικασίες και, αρκετές φορές, κατά παράβαση του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, με αποτέλεσμα να καθίσταται απαραίτητη η συχνή (δύο με τρεις φορές ανά έτος) «νομιμοποίηση» των διαδικασιών αυτών. Η χρήση στις διαδικασίες αυτές του Παρατηρητηρίου Τιμών (Π/Τ) σαν διατιμητήριο, δυσχεραίνει τα πράγματα και δημιουργεί στρεβλώσεις στην αγορά.

Η προσπάθεια της Εθνικής Κεντρικής Αρχής Προμηθειών Υγείας (ΕΚΑΠΥ) για διενέργεια κεντρικών προμηθειών είναι ως ένα σημείο εύλογη. Θα πρέπει, όμως, να ληφθεί σοβαρά υπόψη η ιδιαιτερότητα των διαφορετικών και ειδικών τεχνολογιών που αντιστοιχεί στα Ι/Π, με αποτέλεσμα την ύπαρξη ανάγκης εφαρμογής διαγωνιστικών διαδικασιών με ειδικά χαρακτηριστικά σε ειδικά νοσοκομεία, όπως π.χ. αντικαρκινικά νοσοκομεία, νοσοκομεία παίδων, ειδικά διαγνωστικά εργαστήρια κ.λπ.

Ερχόμενοι στο θέμα της κατ’ οίκον νοσηλείας, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην υποχρηματοδότηση των δαπανών του ΕΟΠΥΥ: ο κλειστός προϋπολογισμός του Οργανισμού παραμένει καθηλωμένος τα τελευταία χρόνια, περί τα 1,55 δισ. ευρώ. Λαμβανομένων, όμως, υπόψη αφενός της εισαγωγής νέων απαραίτητων προϊόντων στη λίστα αποζημιούμενων προϊόντων του ΕΟΠΥΥ, αφετέρου της εφαρμογής νέων καινοτόμων προϊόντων που βελτιώνουν θεαματικά την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, τα ποσοστά του clawback βρίσκονται σε ανοδική τάση, ασκώντας τεράστια πίεση στις προμηθεύτριες εταιρείες.

Αν σε όλα αυτά προστεθεί και η μεγάλη αύξηση του κόστους των Ι/Π λόγω προβλημάτων από την εφοδιαστική αλυσίδα και λόγω πληθωρισμού, δημιουργείται έντονο κλίμα αβεβαιότητας στην αγορά για την ικανότητα συνέχισης στήριξης της αγοράς Ι/Π στην κατ’ οίκον νοσηλεία, σε αρκετές κατηγορίες προϊόντων: πώς είναι δυνατόν να συνεχίσουν να αντέχουν οι προμηθεύτριες εταιρείες ποσοστά clawback που αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη;

Ανατρέχοντας στις οφειλές των νοσοκομείων του ΕΣΥ, η τάση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Εξετάζοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοσοκομείων, όπως αυτές ανακοινώνονται στο Μηνιαίο Δελτίο Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης και βλέποντας το κλείσιμο των τελευταίων 5 χρόνων, παρατηρούμε ότι αυτές ήταν: 294 εκατ. ευρώ το 2018, 344 εκατ. το 2019, 502 εκατ. το 2020, 606 εκατ. το 2021 και 909 εκατ. το 2022.

Είναι προφανές ότι ο ρυθμός των κρατικών επιχορηγήσεων προς τα νοσοκομεία, υστερεί σαφώς συγκρινόμενος με τον αντίστοιχο των προμηθειών που αυτά διενεργούν.

Αυτή η αρνητική εικόνα επιβαρύνεται επιπλέον από το γνωστό θέμα των ατιμολόγητων υλικών. Πρόκειται για ιατρικά υλικά που παραγγέλνονται με τη διαδικασία του επείγοντος, λ.χ. για τις ανάγκες έκτακτων χειρουργείων, για τα οποία η παραγγελία προς τους προμηθευτές δίνεται από τα νοσοκομεία έπειτα από πολύμηνη καθυστέρηση, για να ακολουθήσει και μια δεκάμηνη περίπου διάρκεια εξόφλησής τους, μετά την έκδοση του τιμολογίου…

Δημήτρης Νίκας

Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Ιατρικών & Βιοτεχνολογικών Προϊόντων (ΣΕΙΒ)

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι δημιουργικές δραστηριότητες δεν είναι μόνο ψυχαγωγικές, αλλά συμβάλλουν στην απομάκρυνση από τη ρουτίνα και με αυτές χρησιμοποιεί κάποιος το μυαλό του διαφορετικά και χαλαρώνει.

Aμερικανοί που ασχολούνται με δημιουργικές δραστηριότητες αναφέρουν καλύτερη ψυχική υγεία σύμφωνα με νέα έρευνα του American Psychiatric Association.

Ο  Dr. Petros Levounis δήλωσε ότι οι άνθρωποι ζουν σε στρεσογόνους καιρούς και ορισμένες φορές η εργασία τους και οι ευθύνες μπορούν να αποστραγγίξουν την ενέργειά τους και να επηρεάσουν την ψυχική τους υγεία.

Πρόσθεσε, ότι δημιουργικές δραστηριότητες δεν είναι μόνο ψυχαγωγικές αλλά συμβάλλουν στην απομάκρυνση από τη ρουτίνα και ότι με αυτές χρησιμοποιεί κάποιος το μυαλό του διαφορετικά και χαλαρώνει.

Περίπου το 46% των Αμερικανών ενηλίκων δήλωσαν ότι χρησιμοποιούν δημιουργικές δραστηριότητες για την ανακούφιση του άγχους. Όσοι αξιολόγησαν την ψυχική τους υγεία ως ‘’πολύ καλή’’ ή ‘’τέλεια’’ έτειναν να συμμετέχουν σε αυτού του είδους τις δημιουργικές δραστηριότητες περισσότερο έναντι όσων είχαν χειρότερη ψυχική υγεία.

Η έρευνα έγινε τον Ιούνιο σε 2,202 ενηλίκους.

Περίπου το 77% των Αμερικανών ενηλίκων δήλωσαν ότι η τρέχουσα ψυχική τους υγεία ήταν καλή ή καλύτερη, έναντι 63% στις αρχές του 2023.

Μεταξύ όσων ανέφεραν πολύ καλή ή τέλεια ψυχική υγεία, περίπου 7 στους 10 ασχολούνταν με δημιουργικές δραστηριότητες σε σύγκριση με 50% των ενηλίκων που ανέφεραν καλή ψυχική υγεία και 46% όσων ανέφεραν μέτρια ή φτωχή ψυχική υγεία.

Η έρευνα δεν μπορεί να αποδείξει ότι η καταφυγή στη δημιουργική πλευρά βελτιώνει την ψυχική υγεία.

Παρόλα αυτά σύμφωνα με τον Dr. Saul Levin δημιουργικές δραστηριότητες είναι τέλειος τρόπος να εκφράζεται κάποιος και να αφιερώνει χρόνο σε αυτές μακριά από την καθημερινή ρουτίνα.

Περίπου το 65% των συμμετεχόντων στην έρευνα δήλωσαν ότι ασχολούνταν με δημιουργικές δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο τους. Περίπου το 37% τις ξεκίνησαν λόγω ανίας, το 19% ενώ εργάζονταν και το 14% σε καιρό κρίσης.

Όταν ρωτήθηκαν τι δημιουργικό έκαναν για να απαλύνουν το άγχος τους το 77% δήλωσαν ότι άκουγαν μουσική, το 39% ότι ασχολούνταν με puzzles, το ένα τέταρτο τραγουδούσε ή χόρευε και ένα τέταρτο ζωγράφιζε ή ασχολείτο με τη γλυπτική.

Η δημιουργική γραφή και οι συναυλίες ήταν άλλες δημοφιλείς δραστηριότητες για τη μείωση του στρες. Άλλοι έπαιζαν ένα μουσικό  όργανο ή επισκέπτονταν μουσεία.

Περίπου 1 στους 10 έκανε άλλες δραστηριότητες, όπως μαγειρική ή κηπουρική.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ως αλλεργία ορίζεται μια υπερβολική απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος όταν έρχεται σε επαφή με μια εξωτερική ουσία-αλλεργιογόνο, στην οποία το σώμα αναπτύσσει ειδικά αντισώματα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αλλεργίας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Ιουλίου, και αποτελεί κοινή πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και του Παγκόσμιου Οργανισμού Αλλεργίας. Ως στόχο έχει την ευαισθητοποίηση του κοινού για τις συνέπειες των αλλεργιών στην ανθρώπινη υγεία και στην υιοθέτηση αποτελεσματικών μέτρων πρόληψης.

Ως αλλεργία ορίζεται μια υπερβολική απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος όταν έρχεται σε επαφή με μια εξωτερική ουσία-αλλεργιογόνο, στην οποία το σώμα αναπτύσσει ειδικά αντισώματα τα οποία πυροδοτούν μια φλεγμονώδη απόκριση (από ένα ήπιο εξάνθημα έως αναφυλαξία), η οποία μπορεί να εκδηλωθεί σε διάφορες περιοχές του σώματός μας.

Μεταξύ των πιο συχνών περιπτώσεων αλλεργίας είναι η ρινίτιδα, η κνίδωση, οι τροφικές αλλεργίες και η δερματίτιδα, ωστόσο, η βαρύτητα της αλλεργίας εξαρτάται από το χρόνο έκθεσης και μπορεί να γίνει ακόμη και χρόνια, όπως σε περιπτώσεις αλλεργικής ρινίτιδας.

Οι τροφικές αλλεργίες προκαλούνται από ορισμένα συστατικά ή ουσίες, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες ή δυσανεξίες σε ανθρώπους και συνιστούν κίνδυνο για την υγεία τους. Ένα ποσοστό από αυτούς δεν γνωρίζει εκ των προτέρων ότι είναι αλλεργικός ή έχει δυσανεξία σε ένα τρόφιμο ή μπορεί ένα τρόφιμο που μέχρι πριν από κάποιο χρονικό διάστημα κατανάλωνε κανονικά, ξαφνικά να του προκαλέσει αλλεργία.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συχνότερα αναφερόμενες αλλεργικές αντιδράσεις αφορούν σε τρόφιμα όπως τα αυγά, το γάλα, οι ξηροί καρποί, το αλεύρι και τα οστρακοειδή. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία, μέσω του Κανονισμού 1169/2011 στο Παράρτημα ΙΙ, όπου απαριθμούνται οι ουσίες και τα προϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες ή δυσανεξίες, προβλέπει μέχρι στιγμής 14 αλλεργιογόνα που πρέπει υποχρεωτικά να αναγράφονται ευδιάκριτα σε κάθε συσκευασία των προϊόντων που τα εμπεριέχουν. Αυτά τα αλλεργιογόνα είναι τα δημητριακά που περιέχουν γλουτένη, το γάλα, τα αυγά, οι ξηροί καρποί, τα φιστίκια, η σόγια, τα ψάρια, τα μαλακόστρακα, τα μαλάκια, το σέλινο, το λούπινο, το σουσάμι, η μουστάρδα και τα θειώδη. Η λίστα αυτή μπορεί να μεταβληθεί καθώς επιστήμονες από όλη την Ευρώπη μελετούν συνεχώς τα νέα επιστημονικά δεδομένα, για την ανάπτυξη βέλτιστων πρακτικών και διεθνών προτύπων τροφίμων καθώς και για την τροποποίηση της νομοθεσίας.

Ο ΕΦΕΤ παρακολουθεί συνεχώς τα αλλεργιογόνα στα τρόφιμα, μέσω επίσημων ελέγχων για την τήρηση της νομοθεσίας και με επικοινωνιακές δράσεις εκπαιδεύει τους καταναλωτές, ώστε να δίνεται προσοχή στην ανάγνωση των ετικετών κατά την αγορά των τροφίμων, για να είναι ενήμεροι για τα συστατικά τους αλλά και να μη διστάζουν να ρωτάνε σε εστιατόρια, φούρνους κ.λ.π. (για τρόφιμα που δεν είναι προσυσκευασμένα) εάν κάποιο τρόφιμο περιλαμβάνει κάποιο συστατικό, το οποίο μπορεί να είναι αλλεργιογόνο.

Στο link https://youtu.be/yzGw-LZ70O4 θα βρείτε ένα βίντεο, παραγωγής ΕΦΕΤ, με μερικές βασικές πληροφορίες για τα αλλεργιογόνα στα τρόφιμα.

Πηγές:
ΕΦΕΤ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/