Που οφείλεται η αύξηση περιστατικών Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 κατά την πανδημία COVID-19;

Η επίπτωση του Σακχαρώδη Διαβήτη δυστυχώς αυξάνει παγκοσμίως με ταχύτατους ρυθμούς. Από 529 εκατομμύρια το 2021 οι πάσχοντες από διαβήτη θα ξεπεράσουν τα 1,3 δισεκατομμύρια το 2050 (The Lancet Diabetes & Endocrinology).

Είναι επιβεβαιωμένο σε πολλές μελέτες αύξηση διαγνώσεων έως και 40% των νέων περιστατικών Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2), σε άτομα που νόσησαν με COVID-19, ενώ σε πολλούς δεν υπήρχε κανένας προδιαθεσικός παράγοντας για ΣΔ2. Σχέση «αίτιου – αιτιατού» ή τυχαίο εύρημα;

Πιθανές εξηγήσεις Πιθανολογούμενη συσχέτιση με απευθείας βλάβη του ιού στα κύτταρα, ή μηχανισμούς λανθασμένης διέγερσης, εξ αιτίας του ιού, του ανοσιακού μας συστήματος, είναι κάποιες υποθέσεις για να εξηγηθεί αυτή η αύξηση από την επιστημονική κοινότητα.

Τι γίνεται όμως με τον ινσουλινοεξαρτώμενο ή Νεανικό Διαβήτη τύπου 1;

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Lancet Diabetes & Endocrinology, από τον Mikael Knip, MD, New Children’s Hospital, Helsinki, Finland και τους συνεργάτες του, τόσο η συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη τύπου 1 όσο και η σοβαρότητα των συμπτωμάτων κατά την εμφάνιση, αυξήθηκαν μεταξύ των παιδιών και των εφήβων στη Φινλανδία στους πρώτους 18 μήνες της πανδημίας COVID-19, αλλά δεν είναι σαφές εάν αυτό οφειλόταν στον ίδιο τον ιό SARS-CoV-2, καθώς λίγοι είχαν επιβεβαιωθεί με λοίμωξη πριν από τη διάγνωση.

Δυστυχώς, σχεδόν έως και το ένα τέταρτο του πληθυσμού της μελέτης δεν είχε υποβληθεί σε τεστ SARS-CoV-2.

Οι ερευνητές στα συμπεράσματα τους, ισχυρίζονται ότι τα αποτελέσματά αυτής της μελέτης, υποδηλώνουν πως η αύξηση του ποσοστού της νόσου και της συχνότητας της σοβαρής και επικίνδυνης επιπλοκής, δηλαδή της διαβητικής κετοξέωσης σχετίζεται με τα προληπτικά μέτρα που εισήχθησαν στην αρχή της πανδημίας, όπως το lockdown και η φυσική απόσταση και πολύ λιγότερο με την άμεση επίδραση του SARS-CoV-2.

«Παρόλα αυτά εκτός από την ερμηνεία της αιτιώδους συνάφειας, δηλαδή ότι τα lockdown και όχι ο ιός μπορεί να παίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο, μια διαφορετική άποψη είναι ότι υπάρχει μια εμπλοκή του ιού, είτε μέσω φλεγμονής είτε ακόμη και άμεσης καταστροφικής επίδρασης στα βήτα κύτταρα του παγκρέατος.

Η υπόθεση αυτή στηρίζεται σε προηγούμενες μελέτες, όπου ο ιός έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 1, οι οποίες έχουν επίσης δείξει ότι μπορεί τα παιδιά να μην έχουν απαραίτητα 100% θετικότητα στον έλεγχο για αντισώματα λόγω της ετερογένειας της απόκρισης των Τ-κυττάρων και της αδυναμίας των τεστ να τον ανακαλύψουν.

Επικρατεί λοιπόν μεγάλη διαφωνία μεταξύ των «ειδικών» στο θέμα σε σχέση με τον Διαβήτη και την λοίμωξη COVID-19, δηλαδή σε τι βαθμό ο ιός παίζει ρόλο στην εμφάνιση νέων περιστατικών. Υπάρχουν σίγουρα στοιχεία ότι ακόμη και οι ήπιες λοιμώξεις από τον SARS-CoV-2, αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.

Αυτό από μόνο του χρειάζεται στενή διαχρονική προληπτική ιατρική παρακολούθηση με την πάροδο του χρόνου», επισημαίνει ο κ. Αντώνιος Λέπουρας Ειδικός Παθολόγος-Διαβητολόγος, Διευθυντής Παθολογικής-Διαβητολογικής Κλινικής και Διαβητολογικού Κέντρου Metropolitan General.

Η Διάγνωση του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 ήταν πιο συχνή κατά την εποχή της πανδημίας COVID-19 Ο Knip και οι συνεργάτες του συνέκριναν δεδομένα από το Φινλανδικό Μητρώο Παιδιατρικού Διαβήτη για την περίοδο από 1 Μαρτίου 2020 έως 31 Αυγούστου 2021, με εκείνα των ίδιων περιόδων για τα έτη 2014-2019.

Συνολικά 785 παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών διαγνώστηκαν κατά τη διάρκεια της 18μηνης πανδημικής περιόδου (3/20-8/21) και συνολικά 2.096 διαγνώστηκαν κατά τη συνδυασμένη περίοδο αναφοράς των 54 μηνών (3/14-8/19).

Η επίπτωση του διαβήτη τύπου 1 ήταν 61 ανά 100.000 πληθυσμού ηλικίας κάτω των 15 ετών κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σημαντικά υψηλότερη από 52,3 ανά 100.000 που παρατηρήθηκε κατά την περίοδο αναφοράς.

Συγκρίνοντας τις δύο περιόδους, η αναλογία ποσοστού επίπτωσης προσαρμοσμένη στην ηλικία και το φύλο ήταν 1,16, η οποία ήταν στατιστικά σημαντική.

Τα περισσότερα παιδιά είχαν σοβαρή επιπλοκή με διαβητική κετοξέωση στη διάγνωση κατά τη διάρκεια της πανδημίας (30,8% έναντι 22,6%) και με σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα κατά την εμφάνιση διαβήτη τύπου 1 (8,8% έναντι 5,6%).

Από τα 583 παιδιά στα οποία αναλύθηκαν τα αντισώματα SARS-CoV-2, (το 25,7% των ατόμων της μελέτης που διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 1), μόνο 5 (1%) θεωρήθηκε ότι είχαν οξεία λοίμωξη COVID-19 πριν από τη διάγνωση με βάση δύο διαφορετικές εξετάσεις αντισωμάτων.

Μπορεί να φταίει ο ιός, αλλά μπορεί και το “κλείδωμα στο σπίτι” (Lockdown) Τα προκαταρκτικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι το ποσοστό του διαβήτη τύπου 1 έχει μειωθεί στα παιδιά της Φινλανδίας μετά την άρση του περιορισμού της πανδημίας το καλοκαίρι του 2021. Καταγράφηκαν 211 νέα κρούσματα μεταξύ Σεπτεμβρίου 2021 και Φεβρουαρίου 2022, σε σύγκριση με 301 από την 1η Μαρτίου 2020 έως 31 Αυγούστου 2021.

Μπορεί να μην φταίει ο ιός για την αύξηση, αλλά ο εγκλεισμός «Σύμφωνα με αυτό που είναι γνωστό ως υπόθεση της βιοποικιλότητας, η μικροβιακή έκθεση και οι λοιμώξεις στην πρώιμη παιδική ηλικία μπορούν να ενισχύσουν την προστασία από αυτοάνοσα νοσήματα. Η μείωση των επαφών σε σχέση με το κοινωνικό lockdown μείωσε σημαντικά τις οξείες λοιμώξεις στα παιδιά, οι οποίες μπορεί να έχουν αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ανάπτυξη Διαβήτη τύπου 1.

Ο αντίλογος βέβαια είναι ότι η συσχέτιση που παρατηρήθηκε στη μελέτη δεν πρέπει να εξισωθεί ως αιτιολογική, ειδικά χωρίς βιοδείκτες ή συγκρίσεις μικροχλωρίδας εντέρου που θα μπορούσαν ενδεχομένως να τεκμηριώσουν τη βιολογική αληθοφάνεια αυτής της παρατήρησης.

Επίσης το ίδιο το στρες της κοινωνικής απομόνωσης μαζί με το άγχος θανάτου που καλλιεργήθηκε συστηματικά από τα ΜΜΕ, αποτελούν από μόνα τους παράγοντες ενεργοποίησης, παθολογικών μηχανισμών αυτοανοσίας με τελικό αποτέλεσμα αυτοκαταστροφής των εκκρινόντων ινσουλίνη β-κυττάρων του παγκρέατος.

Οι ακριβείς μηχανισμοί για να εξηγήσουν πώς τα μέτρα κοινωνικής απομόνωσης επηρεάζουν την αυτοανοσία και τη βιοποικιλότητα, είναι πολύ δύσκολο να τεκμηριωθούν και δεν έχουν ακόμη εξεταστεί.

Το μήνυμα αυτής της μελέτης είναι πώς πιθανόν να μην είναι αποκλειστικά υπεύθυνος ο ιός για την αύξηση των περιστατικών Σακχαρώδη Διαβήτη κατά την πανδημία. Τουλάχιστον για τον τύπο 1 ο προστατευτικός εγκλεισμός, δυστυχώς, μείωσε την μικροβιακή εν γένει έκθεση και τις λοιμώξεις, μειώνοντας με αυτό τρόπο τους μηχανισμούς αυτοπροστασίας του ανοσιακού μας συστήματος», καταλήγει ο κ. Λέπουρας.

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Τι πρέπει να προσέχουν οι καρδιοπαθείς το καλοκαίρι – Οδηγίες από την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία

Τι πρέπει να προσέχουν οι Καρδιοπαθείς το καλοκαίρι

Με αφορμή τις υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουμε τις τελευταίες ημέρες στην χώρα μας η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία δράττεται της ευκαιρίας να ενημερώσει τους πολίτες -και ιδιαίτερα τους Καρδιοπαθείς- για τα μέτρα προστασίας που θα πρέπει να λαμβάνουν.
Τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε συχνά το πρόβλημα της υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος με κύριες επιπλοκές τις κράμπες από υπερθερμία, την εξάντληση και σπανιότερα την πολύ- οργανική ανεπάρκεια λόγω υπερθερμίας (heat shock).
Επίσης έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στην συχνότητα εισαγωγών οξέων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε περιόδους καύσωνα, που φαίνεται να συσχετίζονται με την παρατηρούμενη αύξηση των συγκεντρώσεων των σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, του SO2 αλλά και του όζοντος, που προάγουν την φλεγμονώδη διεργασία. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι οι καύσωνες του 1976 και του 1995 στην πόλη του Λονδίνου συνδέθηκαν με 15% αύξηση της ολικής θνησιμότητας κατά τη διάρκεια των ημερών της αυξημένης θερμοκρασίας, ενώ ο καύσωνας του Ιουλίου του 1987 στην Αθήνα, συσχετίστηκε από 2000 επιπλέον θανάτους, δηλαδή σε 97% αύξηση της ημερήσιας θνητότητας.
Τα σύνδρομα υπερθερμίας μπορεί να παρατηρηθούν και σε σχετικά χαμηλότερες θερμοκρασίες περιβάλλοντος (>32oC) με υψηλή σχετική υγρασία (>60%) κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα, σε αλκοολικούς ή πάσχοντες από ψυχικές ασθένειες, άτομα που λαμβάνουν αντιψυχωσικά φάρμακα, διουρητικά, αντιχολινεργικά , ή σε άτομα που ζουν σε μη καλά αεριζόμενους χώρους χωρίς κλιματισμό. Τα σύνδρομα αυτά είναι πιο συνήθη να εκδηλωθούν κατά τις πρώτες μέρες του καύσωνα όπου ο οργανισμός δεν έχει ακόμα εγκλιματιστεί. Ο εγκλιματισμός χρειάζεται 7 με 14 ημέρες έκθεσης. Με τον εγκλιματισμό μειώνεται ο ουδός εμφάνισης ιδρώτα έτσι το άτομο ιδρώνει σε χαμηλότερη βασική θερμοκρασία. Ο ιδρώτας είναι ο πιο αποτελεσματικός φυσικός μηχανισμός ενάντια στην θερμοπληξία και μπορεί να παρατηρηθεί με μικρή ή και καμία μεταβολή της βασικής θερμοκρασίας του σώματος. Όσο ο ιδρώτας παραμένει το άτομο μπορεί να αντέξει ιδιαίτερες υψηλές θερμοκρασίες αρκεί να αντικαθιστά το νάτριο και το νερό που χάνεται.
Έτσι ο οργανισμός σε κατάσταση υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος ενεργοποιεί διάφορους θερμορυθμιστικούς μηχανισμούς, προκειμένου να εμποδίσει την άνοδο της θερμοκρασίας του και να αποβάλει την περίσσεια θερμότητας.
• Προκαλείται αγγειοδιαστολή, ώστε τα αγγεία που βρίσκονται κοντά στο δέρμα να αποβάλουν θερμότητα προς το περιβάλλον.
• Αντισταθμιστικά, η καρδιά αυξάνει τη συχνότητά της, ώστε να διατηρήσει σταθερή την παροχή αίματος στα όργανα (ταχυκαρδία).
• Ενεργοποιούνται οι ιδρωτοποιοί αδένες και η θερμότητα αποβάλλεται με εξάτμιση.
• Αυξάνεται η συχνότητα και το βάθος της αναπνοής για την αποβολή του θερμού αέρα.
Η πολλή ζέστη μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα που μπορεί να κυμαίνονται από αδυναμία, εξάντληση, κράμπες, μέχρι και την, απειλητική για τη ζωή, θερμοπληξία. Οι καρδιοπαθείς (ιδίως οι ηλικιωμένοι) ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου. 

Το καλοκαίρι θα πρέπει να αλλάξουμε τις διατροφικές μας συνήθειες ώστε να μην επιβαρύνεται ο οργανισμός. Θα πρέπει να τρώμε πολλά φρούτα, λαχανικά, σαλάτες και να πίνουμε πολλούς χυμούς και νερό.

Ύποπτα συμπτώματα που θα πρέπει να οδηγήσουν τους καρδιολογικούς ασθενείς στον ιατρό τους:

  • Θωρακική δυσφορία που επεκτείνεται στην κάτω γνάθο και ενδεχομένως αντανακλά στην πλάτη ή το χέρι (δηλωτικά στηθαγχικού πόνου).
  • Δύσπνοια
  • Αδυναμία / Καταβολή δυνάμεων,
  • Ελαττωμένο επίπεδο συνείδησης/Σύγχυση.
  • Αίσθημα παλμών/Ταχυκαρδία.
  • Κεφαλαλγία/Ζάλη.

Εκδηλώσεις θερμοπληξίας.

Πρόδρομα συμπτώματα είναι η δίψα, η αδυναμία, η ζάλη, ο ίλιγγος, ο πονοκέφαλος και η ναυτία. Όψιμα ο ασθενής παρουσιάζει απώλεια των αισθήσεων, σύγχυση, σπασμούς, λήθαργο και κώμα.

Γενικές οδηγίες:

  • Αποφυγή του ηλίου κατά τις ώρες υψηλής ακτινοβολίας (11.00-16.00).
  • Αποφυγή της βαριάς σωματικής εργασίας και της υπερβολικής άθλησης, ιδιαίτερα σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία ή υγρασία.
  • Αποφυγή των πολύωρων ταξιδιών με αστικά μέσα συγκοινωνίας κατά τη διάρκεια της υψηλής ζέστης.
  • Κατανάλωση άφθονων υγρών (έως 1,5 – 2 λίτρα).
  • Αποφυγή των μεγάλων γευμάτων.
  • Περιορισμός των οινοπνευματωδών ποτών όπως και των ποτών που περιέχουν πολλή καφεΐνη
  • Εάν η εφίδρωση είναι μεγάλη, προσθήκη αλατιού σε μικρές ποσότητες στη διατροφή για να εξισορροπηθεί η απώλεια ηλεκτρολυτών.
  • Κατανάλωση άφθονων φρούτων και λαχανικών.
  • Κατά τη διάρκεια της ημέρας αρκετά ντους με χλιαρό νερό.
  • Τροποποίηση της αντιυπερτασικής αγωγής. Οι υπερτασικοί το καλοκαίρι χρειάζονται μικρότερες δόσεις φαρμάκων γιατί η πίεση μειώνεται με τη ζέστη.
  • Τροποποίηση της αγωγής καρδιακής ανεπάρκειας. Αναπροσαρμογή της δοσολογίας φαρμάκων όπως τα διουρητικά και τα αγγειοδιασταλτικά γιατί υπάρχει ο κίνδυνος των ηλεκτρολυτικών διαταραχών και της αφυδάτωσης.
  • Το ταξίδι με αεροπλάνο ή άλλο μέσο απαγορεύεται στους ασθενείς με πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή στηθάγχη, πρόσφατη επέμβαση by pass ή απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας.
  • Γενικά όσοι έχουν μόνιμους καρδιακούς βηματοδότες μπορούν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο. Όμως κάποια είδη βηματοδοτών και εμφυτεύσιμων απινιδωτών απορρυθμίζονται από τα συστήματα ασφαλείας του αεροδρομίου. Καλό είναι οι ασθενείς να έχουν μαζί τους «την ταυτότητα» του βηματοδότη ή απινιδωτή.
  • Κάθε καρδιοπαθής πρέπει οπωσδήποτε να έχει όλα τα απαραίτητα φάρμακα που χρειάζεται μαζί του, το όνομα και τα τηλέφωνα του γιατρού του, και τις απαραίτητες πληροφορίες για την πάθηση και την περίθαλψή του.
Στη θάλασσα:
• Αποφυγή των επικίνδυνων ωρών του ήλιου, μεταξύ 12 – 4 μ.μ.
• H επαφή με το νερό να γίνεται σταδιακά.
• Να έχουν μεσολαβήσει τουλάχιστον 2 ώρες από το τελευταίο γεύμα.
• Κολύμβηση για 30 – 45 λεπτά την ημέρα (έστω και σε ήπια ένταση), γιατί το ευεργετικό όφελος της άσκησης είναι τότε περισσότερο εμφανές.

Στο βουνό:

Σε μεγάλο υψόμετρο υπάρχει μείωση του οξυγόνου και μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης αυξάνει την αρτηριακή πίεση και η μείωση του οξυγόνου αναγκάζει τον οργανισμό να κάνει συχνότερες, βαθύτερες αναπνοές, με αύξηση της καρδιακής συχνότητας. Εάν το υψόμετρο >2500μ. μπορεί να προκληθεί πονοκέφαλος, ζάλη, ταχυπαλμία, πνευμονικό οίδημα, συνεπώς καλό είναι οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να αποφεύγουν τα μεγάλα υψόμετρα.

Βρισκόμαστε ακόμα όμως αντιμέτωποι με την πανδημία του COVID-19. Οι υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος και η σταδιακή επαναφορά στην κανονικότητα δεν θα πρέπει να μας εφησυχάζουν. Έχουμε μπει σε νέα φάση κατά την οποία ο ιός μπορεί να μην φαίνεται, ωστόσο παραμένει και μας απειλεί. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει αυξημένη εγρήγορση και να ακολουθούμε σχολαστικά τους κανόνες προστασίας τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο. Το θέμα της λειτουργίας των κλιματιστικών μηχανημάτων είναι ένα σοβαρό ζήτημα που μας απασχολεί γιατί δεν είναι ο κορωνοϊός ο μόνος κίνδυνος, αποτελούν και οι υψηλές θερμοκρασίες απειλή ειδικά για τις ευπαθείς ομάδες. Το σοβαρό θέμα της χρήσης κλιματιστικών που μπορούν να αποτελέσουν πηγή διασποράς του ιού έχει απασχολήσει την Πολιτεία και συνιστάται η χρήση νωπού αέρα και ο καλός εξαερισμός των χώρων. Έχει συστηθεί σε επαγγελματικούς χώρους να γίνεται ρύθμιση των κεντρικών μονάδων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρχει ανακυκλοφορία του αέρα.

Για τα οικιακά κλιματιστικά συστήνεται να παραμένει ανοιχτό το παράθυρο και να λειτουργούν σε υψηλότερη θερμοκρασία, ενώ να ρυθμίζετε η ροή του αέρα να μην έχει φορά πάνω στα άτομα που βρίσκονται στο χώρο.

Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία συνιστά στους πολίτες την τήρηση όλων των μέτρων μερικής κοινωνικής αποστασιοποίησης και προσωπικής ασφάλειας, την αποφυγή έκθεσης σε περιβάλλον υψηλής θερμοκρασίας, την καλή ενυδάτωση και καλή διατροφή, ενώ για ασθενείς με καρδιολογικά νοσήματα που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή και διουρητικά την αναζήτηση συμβουλής από τον θεράποντα Καρδιολόγο τους για το ισοζύγιο υγρών που θα ακολουθούν.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ηλιακή βλάβη: Ποιοι πρέπει να προσέξουν

Η ηλιακή βλάβη στο δέρμα προκαλείται από αόρατη υπεριώδη (UV) ακτινοβολία , η οποία  φτάνει ως μεγάλα μήκη κύματος – η γνωστή ως UVA και ως μικρότερα μήκη κύματος – η γνωστή UVB.

Οι ακτίνες UVB  προκαλούν ηλιακά εγκαύματα και διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος. Ο αριθμός SPF ενός αντηλιακού αναφέρεται κυρίως στο πόση προστασία UVB παρέχει. Αλλά το μεγαλύτερο μήκος κύματος UVA είναι   επικίνδυνο, καθώς μπορεί να διεισδύσει στο δέρμα και να βλάψει τον ιστό σε βαθύτερα επίπεδα.

Οι ακτίνες UVA προκαλούν βλάβη στο δέρμα που οδηγεί στο μαύρισμα καθώς και στη γήρανση του δέρματος και τις ρυτίδες.   Είναι σημαντικό να αναζητήσετε τις λέξεις «ευρύ φάσμα» στην ετικέτα ενός προϊόντος, που σημαίνει ότι έχει συστατικά που μπορούν να σας προστατεύσουν από τις ακτίνες UVA και UVB.

Το μαύρισμα είναι ένα σημάδι του δέρματος που αντιδρά σε δυνητικά βλαβερή υπεριώδη ακτινοβολία παράγοντας επιπλέον χρωματισμό που του παρέχει κάποια – αλλά όχι σχεδόν αρκετή – προστασία από τα ηλιακά εγκαύματα.

Στην πραγματικότητα, το μαυρισμένο δέρμα είναι κατεστραμμένο δέρμα.

Ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος, είμαστε όλοι πιθανά θύματα του ηλιακού εγκαύματος και των άλλων επιβλαβών αποτελεσμάτων της υπερβολικής έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία. Αν και όλοι πρέπει να λάβουμε προφυλάξεις για να προστατεύσουμε το δέρμα μας, οι άνθρωποι που πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν βρίσκονται έξω είναι αυτοί που έχουν:

  • Χλωμό δέρμα
  • Ξανθά, κόκκινα ή ανοιχτά καστανά μαλλιά
  • Ιστορικό καρκίνου του δέρματος
  • Ένα μέλος της οικογένειας που είχε καρκίνο του δέρματος

Εάν έχετε κάποια ασθένεια και παίρνετε φάρμακα , ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τις πρόσθετες προφυλάξεις από τον ήλιο, επειδή ορισμένα φάρμακα μπορεί να αυξήσουν την ευαισθησία στον ήλιο.

Συμβουλή: 

Τα καλλυντικά που περιέχουν άλφα υδροξυοξέα (AHAs) μπορούν επίσης να αυξήσουν την ευαισθησία στον ήλιο και την ευαισθησία στο ηλιακό έγκαυμα. Αναζητήστε τη συνιστώμενη δήλωση προειδοποίησης για εγκαύματα από το FDA σε προϊόντα που περιέχουν AHA.

 

πηγή: WebMed

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Σε μεγάλο μέρος των Αμερικανών δεν φτάνουν οι θεραπείες για την ηπατίτιδα C

Μια νέα έκθεση του CDC υποδηλώνει ότι η πλειονότητα των ατόμων με ηπατίτιδα C εξακολουθεί να μην έχει θεραπευτεί   σχεδόν μια δεκαετία μετά την πρώτη έγκριση των πρωτοποριακών θεραπειών που καθαρίζουν την ιογενή λοίμωξηστις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για ένα προτεινόμενο εθνικό πρόγραμμαπου θα τερμάτιζε μεγάλο μέρος της ταλαιπωρίας και του θανάτου από ηπατίτιδα C εξαλείφοντας τη νόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες πάσχουν από ηπατίτιδα C, η οποία εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, συχνά οδηγεί σε σοβαρά και μερικές φορές θανατηφόρα αποτελέσματα, όπως καρκίνο του ήπατος και ηπατική ανεπάρκεια. Παρά την ύπαρξη μιας ασφαλούς και εξαιρετικά αποτελεσματικής από του στόματος θεραπείας για την ηπατίτιδα C, η λοίμωξη συνέβαλε στον θάνατο περισσότερων από 14.800 ανθρώπων το 2020.

Ενήλικες που διαγνώστηκαν και θεραπεύτηκαν από ηπατίτιδα C στις ΗΠΑ, 2013-2022 

«Δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί με ηπατίτιδα C παθαίνουν καρκίνο του ήπατος, υποφέρουν από ηπατική ανεπάρκεια ή πεθαίνουν επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε σωτήρια φάρμακα», δήλωσε ο Jonathan Mermin, MD, MPH, Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου CDC για τον HIV, Ιογενή Ηπατίτιδα, STD. και την πρόληψη της φυματίωσης . «Στο έθνος μας, κανείς δεν πρέπει να ζει γνωρίζοντας ότι υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία για τη δυνητικά θανατηφόρα ασθένειά του, αλλά απρόσιτη».

Η νέα μελέτη του CDC δείχνει ότι θεραπεύονται πολύ χαμηλός αριθμός ατόμων με γνωστή λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C και παρέχει την πρώτη σαφή εικόνα του μικρού ποσοστού των ατόμων χωρίς ασφάλιση υγείας που έχουν θεραπευτεί. 

Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα ποσοστά των ατόμων που θεραπεύτηκαν ήταν:

  • Χαμηλό συνολικά και σε όλες τις ηλικιακές και ασφαλιστικές ομάδες που αναλύθηκαν
  • Χαμηλότερο μεταξύ ατόμων χωρίς ασφάλιση υγείας 2 ή με κάλυψη Medicaid, καθώς και σε ενήλικες κάτω των 40 ετών – μια ομάδα που έχει τα υψηλότερα ποσοστά νέων μολύνσεων από ηπατίτιδα C
  • Το υψηλότερο μεταξύ των ατόμων 60 ετών και άνω με Medicare ή εμπορική ασφάλιση, αλλά ακόμα λιγότερο από τους μισούς είχαν θεραπευτεί

Εμπόδια και λύσεις στη θεραπεία της ηπατίτιδας C

«Η ανάπτυξη μιας ασφαλούς και εξαιρετικά αποτελεσματικής θεραπείας για την ηπατίτιδα C είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ιατρικά επιτεύγματα των τελευταίων 20 ετών», δήλωσε ο Francis S. Collins, MD, Ph.D., του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, ο οποίος υπηρετεί ως επικεφαλής του Εθνικού Προγράμματος Εξάλειψης της Ηπατίτιδας C του Λευκού Οίκου. «Αλλά δυστυχώς, πάρα πολλοί άνθρωποι στη χώρα μας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα εμπόδια στην πρόσβαση σε αυτήν τη θεραπεία – πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να εργαστούμε σκληρότερα. Το προτεινόμενο Εθνικό Πρόγραμμα Εξάλειψης της Ηπατίτιδας C περιλαμβάνει τολμηρές και μεταμορφωτικές ενέργειες που θα ξεπεράσουν πολλά από αυτά τα εμπόδια, σώζοντας ενδεχομένως δεκάδες χιλιάδες ζωές και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια υγειονομικής περίθαλψης– συμπονετική φροντίδα που συμβάλλει επίσης στη μείωση του ελλείμματος. Αυτή είναι μια πραγματικά ιστορική ευκαιρία».

Τα τρέχοντα εμπόδια στη θεραπεία της ηπατίτιδας C περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται σε):

  • Κόστος θεραπείας
  • Πολιτικές κάλυψης περιοριστικής θεραπείας
  • Προκλήσεις για τη διάγνωση της ηπατίτιδας C

Κόστος θεραπείας: Αν και το κόστος της θεραπείας της ηπατίτιδας C έχει μειωθεί την τελευταία δεκαετία, εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο για πολλούς, με φάρμακα που κοστίζουν δεκάδες χιλιάδες δολάρια. Ένα καινοτόμο εθνικό μοντέλο χορήγησης φαρμάκων για την ηπατίτιδα C θα καθιστούσε εφικτή τη θεραπεία για όλους, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που δεν είναι ασφαλισμένα και δεν είναι ασφαλισμένα.

Πολιτικές κάλυψης περιοριστικής θεραπείας: Ορισμένα κρατικά προγράμματα Medicaidκαι οι πάροχοι εμπορικών ασφαλίσεων εξακολουθούν να ισχύουν περιορισμοί θεραπείας. Αυτά συχνά περιλαμβάνουν περιορισμούς που:

  • σύγκρουση με την ιατρική καθοδήγηση
  • περιορισμός των ασθενών που είναι επιλέξιμοι για θεραπεία (για παράδειγμα: απαιτείται από τους ασθενείς να έχουν σοβαρή ηπατική βλάβη ή να περάσουν μήνες χωρίς χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών πριν από τη θεραπεία)
  • να περιορίσουν τους τύπους των παρόχων που μπορούν να συνταγογραφήσουν θεραπεία
  • απαιτείται προηγούμενη έγκρισηπριν ξεκινήσει η θεραπεία

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι ασφαλιστές θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο άρσης των περιορισμών κάλυψης θεραπείας που καθιστούν δύσκολη ή αδύνατη για άτομα με δημόσια ή ιδιωτική ασφάλιση την πρόσβαση σε θεραπεία για τη θεραπεία της ηπατίτιδας C.

Προκλήσεις για τη διάγνωση της ηπατίτιδας C: Ο έλεγχος για ηπατίτιδα C στις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτεί μια δοκιμή αντισωμάτων και, εάν είναι θετική, μια εργαστηριακή εξέταση νουκλεϊκού οξέος για επιβεβαίωση της μόλυνσης. Αυτή η διαδικασία είναι επίπονη, έχει ως αποτέλεσμα ορισμένοι άνθρωποι να μην λαμβάνουν ποτέ επιβεβαιωμένη διάγνωση και καθυστερεί τη θεραπεία.

Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετοι πόροι για την υποστήριξη της ανάπτυξης και της έγκρισης ιικών δοκιμών ταχείας θεραπείας (POC) για την ηπατίτιδα C, που θα επέτρεπε στους ανθρώπους να ελέγχονται και να συνδέονται με τη θεραπεία σε μία μόνο επίσκεψη. Τέτοιες δοκιμές, μαζί με μια επαρκώς χρηματοδοτούμενη ολοκληρωμένη προσπάθεια δημόσιας υγείας για την επέκταση της πρόληψης, των δοκιμών και της θεραπείας σε περισσότερα περιβάλλοντα, είναι ζωτικής σημασίας για:

  • Διάγνωση του 40% των ατόμων με ηπατίτιδα C στις Ηνωμένες Πολιτείες που δεν γνωρίζουν τη μόλυνση τους
  • Διεύρυνση της πρόσβασης σε υπηρεσίες πρόληψης για τον περιορισμό νέων λοιμώξεων από ηπατίτιδα C

Ομοσπονδιακοί εμπειρογνώμονες και επιστήμονες πιστεύουν ότι παρά αυτά τα εμπόδια, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν ακόμα να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να γίνουν παγκόσμιος ηγέτης στην πρόληψη της ταλαιπωρίας και του θανάτου από ηπατίτιδα C. Η επίτευξη αυτού του στόχου θα απαιτήσει δέσμευση με τη μορφή αυξημένων πόρων, αλλαγής πολιτικής και αφοσίωσης στην ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι με ηπατίτιδα C πρέπει να επωφεληθούν από τις θεραπείες για την ηπατίτιδα C που αλλάζουν το παιχνίδι – σήμερα, όχι σε άλλα δέκα χρόνια.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Οι αμερικανικές αρχές διεύρυναν την πρόσβαση σε μια νέα θεραπεία κατά του Αλτσχάιμερ

Οι αμερικανικές υγειονομικές αρχές έδωσαν σήμερα την πλήρη έγκρισή τους σε μια νέα θεραπεία κατά του Αλτσχάιμερ, διευρύνοντας την πρόσβαση σ’ αυτή μέσω του ομοσπονδιακού συστήματος ασφάλισης υγείας.

Το Leqembi, που έχει στόχο να μειώσει τη γνωστική εξασθένηση, εγκρίθηκε για τους ασθενείς που δεν έχουν ακόμη φθάσει σε προχωρημένο στάδιο της νόσου.

Το φάρμακο είχε εγκριθεί τον Ιανουάριο από την Αμερικανική Υπηρεσία Φαρμάκων (FDA) με επιταχυμένη διαδικασία. Η ανάλυση συμπληρωματικών ερευνών επιτρέπει πλέον την πλήρη έγκρισή του, εξήγησε η FDA με ανακοίνωσή της.

Το Leqembi χορηγείται ενδοφλεβίως κάθε δύο εβδομάδες και αναπτύχθηκε από την ιαπωνική φαρμακευτική εταιρεία Eisai και την αμερικανική Biogen. Η τιμή του ορίσθηκε στα 26.500 δολάρια κατ’ έτος και ανά ασθενή.

Το Leqembi εντάσσεται σε μια νέα γενιά θεραπειών που στοχοθετούν μια πρωτεΐνη που φέρει την ονομασία β-αμυλοειδές και σχηματίζει πλάκες στον εγκέφαλο των ασθενών.

Το φάρμακο αυτό είναι το πρώτο που κατέδειξε σαφώς μείωση της γνωστικής εξασθένησης (κατά 27%) στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής. Χωρίς να θεραπεύει τους ασθενείς, μπορεί να επιτρέψει να επιβραδυνθεί κατά τι η πρόοδος της νόσου.

Ωστόσο συνοδεύεται από προειδοποίηση: μπορεί να έχει σοβαρές παρενέργειες, όπως οιδήματα ή εγκεφαλικές αιμορραγίες, που μπορεί να αποδειχθούν μοιραίες.

«Η θεραπεία αυτή, παρόλο που δεν γιατρεύει, μπορεί να δώσει περισσότερο χρόνο στους ανθρώπους (…) για να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους και να κάνουν τα πράγματα που αγαπούν», δήλωσε η Τζοάν Πικ, πρόεδρος της ένωσης ασθενών Alzheimer Association.

Οι άνθρωποι που έχουν προσβληθεί «αξίζουν να έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν και να αποφασίσουν, με τον γιατρό τους και την οικογένειά τους, αν η θεραπεία αυτή είναι καλή γι’ αυτούς», πρόσθεσε.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Προχωράνε οι κλινικές δοκιμές για το εμβόλιο κατά της φυματίωσης

Η φυματίωση παραμένει μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια υγεία σήμερα. Παρά τις προσπάθειες για τον έλεγχο της νόσου τις τελευταίες δεκαετίες, στοίχισε πάνω από 1,6 εκατομμύρια ζωές το 2021, με πάνω από 10,6 εκατομμύρια ανθρώπους να αρρωστήσουν .

Αυτό οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη αποτελεσματικών εργαλείων για την καταπολέμηση της νόσου, όπως δοκιμές και εμβόλια, και αποτελεί παράδειγμα ενός  παγκόσμιου συστήματος έρευνας και ανάπτυξης που δεν ανταποκρίνεται στη ζήτηση.

Τώρα, μια κλινική δοκιμή όψιμης φάσης που χρηματοδοτείται από την Wellcome και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates επιδιώκει να προωθήσει ένα υποψήφιο εμβόλιο – M72/AS01E (M72) – σε κοινότητες που έχουν πληγεί περισσότερο, με τη δυνατότητα να γίνει το πρώτο νέο εμβόλιο φυματίωσης στον κόσμο  αν είναι αποτελεσματικό.

Η επείγουσα ανάγκη για νέο εμβόλιο κατά της φυματίωσης

Παρά την ανάγκη για καινοτομία, η πρόοδος για την ανάπτυξη καλύτερων επιλογών πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας για τη φυματίωση ήταν αργή.

Η ανάπτυξη εμβολίων είναι ιδιαίτερα στάσιμη, με μόνο ένα να έχει εγκριθεί εδώ και έναν αιώνα: το εμβόλιο Bacille Calmette-Guérin (BCG). Και ενώ έχει βοηθήσει να σωθούν πολλές ζωές, το εμβόλιο BCG έχει τους περιορισμούς του και προσφέρει πολύ λίγη προστασία κατά της πνευμονικής φυματίωσης   για εφήβους και ενήλικες – η οποία ευθύνεται για τις περισσότερες περιπτώσεις και μετάδοση.

Επιπλέον, η πρόσβαση στη θεραπεία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος –που αντιπροσωπεύουν το 80% των περιπτώσεων– για διάφορους λόγους, όπως τα μονοπώλια παραγωγής, οι περιοριστικοί όροι αδειοδότησης και οι υψηλές τιμές.

Αυτό, σε συνδυασμό με τον αντίκτυπο της πανδημίας Covid-19 και την άνοδο της πολυανθεκτικής φυματίωσης , έχει κάνει την ανάγκη για νέα και βελτιωμένα εργαλεία για την προστασία από τη νόσο πιο επιτακτική από ποτέ.

Η Wellcome και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates συνεργάστηκαν για την προώθηση της καινοτομίας του εμβολίου κατά της φυματίωσης, μετατοπίζοντας παράλληλα το επίκεντρο της έρευνας προς τις πληγείσες κοινότητες.

Μαζί, θα χρηματοδοτήσουν μια κλινική δοκιμή Φάσης 3 που θα δοκιμάζει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου M72 σε χώρες με υψηλά ποσοστά φυματίωσης στην Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία, με χορηγία του Ιατρικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Bill & Melinda Gates (GMRI).  Για να υποστηρίξει τη δοκιμή, η οποία θα κοστίσει περίπου 550 εκατομμύρια δολάρια, η Wellcome παρέχει έως και 150 εκατομμύρια δολάρια και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates θα χρηματοδοτήσει το υπόλοιπο, περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια.

Στη δοκιμή θα συμπεριληφθούν άτομα με και χωρίς λανθάνουσα φυματίωση, καθώς και όσοι ζουν με HIV, για τους οποίους η φυματίωση είναι η κύρια αιτία θανάτου.

Αρχικά αναπτύχθηκε από την GSK, το M72 έχει αποδείξει τις δυνατότητές του να μειώνει τον κίνδυνο ενεργού φυματίωσης σε εφήβους και ενήλικες σε πρώιμες κλινικές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που ζουν με HIV.

Οι πληγείσες κοινότητες θα βρίσκονται στο επίκεντρο του έργου και οι εταίροι θα συνεργαστούν στενά με κοινοτικά συμβουλευτικά συμβούλια, τοπικές ρυθμιστικές αρχές και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για να ευθυγραμμιστούν με τον σχεδιασμό της δοκιμής και να εξασφαλίσουν δίκαιη και αποτελεσματική πρόσβαση στο εμβόλιο όπου χρειάζεται.

Εάν αποδειχθεί ασφαλές και αποτελεσματικό στη δοκιμή Φάσης 3, το M72 θα μπορούσε να γίνει το πρώτο εμβόλιο στον κόσμο για την προστασία εφήβων και ενηλίκων από την πνευμονική φυματίωση, ο αντίκτυπος της οποίας θα άλλαζε τη ζωή για τις κοινότητες που επιβαρύνονται από τη νόσο.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Κατά πόσο είμαστε κοντά στη φαρμακευτική λύση για τη νόσο του Αλτζχάιμερ

Την συγκρατημένη αισιοδοξία του εξέφρασε ο καθηγητής Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αχιλλέας Γραβάνης για τα δυο νέα μονοκλωνικά αντισώματα κατά του β-αμυλοειδούς και τη νόσο του Αλτζχάιμερ. Σε μια προσπάθεια διαφώτισης ο καθηγητής σχολιάζει τα υπάρχοντα δεδομένα.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής σε ανάρτησή του στα social media έχουν ήδη αναπτυχθεί ανεπιτυχώς οκτώ αντισώματα. Το «πράσινο φως» έδωσε και ο FDA  με την πρόσφατη επιτάχυνση της μερικής αδειοδότησης τους για ασθενείς στα πρώτα στάδια της νόσου Αλζχάιμερ, με ήπια συμπτώματα.  Ο καθηγητής δηλώνει σκεπτικός για την αποτελεσματική και ασφαλή χρήση τους με βάση τα δεδομένα πως  τα εν λόγω αντισώματα «έχουν ως θεραπευτικό στόχο το β-αμυλοειδές (η συσσώρευση του στον εγκέφαλο είναι νευροτοξική), όμως έχουν συσσωρευθεί και πολλά στοιχεία τα τελευταία 30 χρόνια ότι τελικά το β-αμυλοειδές δεν είναι το παθοφυσιολογικό αίτιο αλλά ένα επιφαινόμενο της νόσου, χρήσιμο κυρίως ως βιοδείκτης. Ακόμη, στον προβληματισμό του ο καθηγητής προσθέτει το γεγονός πως «η κλινική αξιολόγηση των αντισωμάτων του β-αμυλοειδούς έγινε σε μικρό αριθμό ασθενών με αρχικά και πολύ ήπια ακόμη συμπτώματα, δύσκολα λόγω της ηπιότητας τους στην αξιολόγηση και σύγκριση τους με του υγιείς μάρτυρες, σε μια μάλιστα χρόνια νόσο. Οι πρώτες κλινικές μελέτες ισχυρίζονται καθυστέρηση κατά 27% στη πρόοδο της νόσου (κατά 5 μήνες στους 18 μήνες της παρατήρησης)». Στην ένστασή  του καθηγητή συμβάλλουν και τα στοιχεία για «τη τοξικότητα των αντισωμάτων κατά του β-αμυλοειδούς δεν είναι αμελητέα: εγκεφαλικό οίδημα, εγκεφαλικές μικρο-αιμορραγίες (ιδιαίτερα σε άτομα σε αντιπηκτική αγωγή ή αυτούς με μεταλλάξεις στο γονίδιο της λιποπρωτεΐνες ΑΡΟΕ) και ίσως επιτάχυνση της απώλειας εγκεφαλικής ουσίας, όπως έδειξαν οι απεικονιστικές εξετάσεις με β-amyloid-PET και με MRI σε ασθενείς που πήραν την θεραπεία».

Συνεπώς ο καθηγητής καταλήγει ότι τα δυο «φάρμακα» κατά του β-αμυλοειδούς  θα πρέπει να μελετηθούν περισσότερο και να υποβληθούν σε μακροχρόνια κλινική παρατήρηση. «Τα μέχρι στιγμής κλινικά δεδομένα της χρήσης τους είναι περιορισμένα για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων όσον αφορά και την αποτελεσματικότητα τους, πέραν της ασφαλείας τους» σχολιάζει ο καθηγητής.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Φως στο πως ξεγελά o ιός της Ηπατίτιδας C τα κύτταρα- Ελπίδα για νέες θεραπείες ιογενών ασθενειών

Με μια νέα μέθοδο εξέτασης δειγμάτων ιού ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης έλυσαν έναν παλιό γρίφο σχετικά με το πώς ο ιός της ηπατίτιδας C αποφεύγει την ανοσολογική άμυνα του ανθρώπινου οργανισμού. Νέες προοπτικές εκτιμάται ότι διανοίγονται για τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθούμε και αντιμετωπίζουμε τις ιογενείς ασθένειες γενικότερα.

Υπολογίζεται ότι περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν μολυνθεί με χρόνια ηπατίτιδα C. Ο ιός της ηπατίτιδας C μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και ουλές στο ήπαρ και στη χειρότερη περίπτωση καρκίνο του ήπατος, όπως μεταδίσει  το www.sciencedaily.com. Συγκεκριμέα, η ηπατίτιδα C εδώ και δεκαετίες  αποτελούσε αίνιγμα, αναφορικά με το πώς  ο ιός καταφέρνει να αποφεύγει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα και να εξαπλώνεται στον οργανισμό. Η απάντηση είναι ο ιός απλώς φοράει μια «μάσκα», δηλαδή παραμείνει κρυμμένος, ενώ δημιουργεί αντίγραφα του εαυτού του για να μολύνει νέα κύτταρα.  Ειδικότερα, παίρνει τη μορφή ενός μορίου που υπάρχει ήδη στα κύτταρά μας οπότε το ανοσοποιητικό μας σύστημα συγχέει τον ιό με κάτι αβλαβές που δεν χρειάζεται να αντιδράσει. Ειδικότερα, το μόριο FAD αποτελείται από τη βιταμίνη Β2 και το μόριο που μεταφέρει ενέργεια ΑΤΡ, δηλαδή είναι ζωτικής σημασίας για τα κύτταρά μας για τη μετατροπή της ενέργειας ώστε να  καθίσταται ιδανικό καμουφλάζ για έναν κακόβουλο ιό.

Για αρκετά χρόνια, η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστήμιου της Κοπεγχάγης με τους συνεργάτες της στο Νοσοκομείο Hvidovre  είκαζε ότι η FAD βοηθούσε τον ιό να κρύβεται στα μολυσμένα κύτταρα, αλλά δεν είχε έναν σαφή τρόπο να το αποδείξει. Για να λύσουν την πρόκληση, στράφηκαν στο Arabidopsis, ένα γνωστό πειραματικό φυτό. «Καθαρίσαμε ένα ένζυμο από το φυτό Arabidopsis που μπορεί να διασπάσει το μόριο FAD στα δύο”», εξηγεί η Anna Sherwood από το Τμήμα Βιολογίας, η οποία μαζί με τον Lizandro Rene Rivera Rangel είναι οι πρώτοι συγγραφείς της μελέτης.

Τώρα οι ερευνητές υποθέτουν πως και άλλοι ιοί ενδέχεται να χρησιμοποιούν το ίδιο «τέχνασμα» όπως και ο κορονοϊός και ο ιός της γρίπης, η ηπατίτιδα C είναι ένας ιός RNA. Το γενετικό του υλικό αποτελείται από RNA που πρέπει να αντιγραφεί μόλις ο ιός εισέλθει στον οργανισμό-ξενιστή του. Τα νέα αντίγραφα RNA χρησιμοποιούνται για την κατάληψη νέων κυττάρων και το ένα άκρο του γενετικού υλικού του RNA καλύπτεται από το FAD.

Σύμφωνα με τον Jeppe Vinther αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας, ο οποίος μαζί με τον αναπληρωτή καθηγητή Troels Scheel και τον καθηγητή Jens Bukh από το Πρόγραμμα Ηπατίτιδας C της Κοπεγχάγης ήταν επικεφαλής της έρευνας, είναι πολύ ρεαλιστικό ότι και άλλοι ιοί RNA χρησιμοποιούν παρόμοιες τεχνικές συγκάλυψης για να εξαπλωθούν χωρίς να ανιχνεύονται από τα κυτταρικά συστήματα ελέγχου. «Ανοίγει η δυνατότητα ανάπτυξης νέων και ίσως βελτιωμένων μεθόδων εντοπισμού και θεραπείας των ιογενών λοιμώξεων στο μέλλον», καταλήγει ο Jeppe Vinther.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Γιατί κάποιοι τύποι καρκίνου εμφανίζονται περισσότερο στους άνδρες

Το χρωμόσωμα Υ θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι άνδρες έχουν λιγότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να επιβιώσουν από ορισμένους καρκίνους, σύμφωνα με μελέτες που συνδυάζουν δεδομένα από ποντίκια και ανθρώπους. Δύο μελέτες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο Nature  αφορούν καρκίνους που είναι ιδιαίτερα επιθετικοί στους άνδρες: τον καρκίνο του παχέος εντέρου και τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης.

Συγκεκριμένα, η μία μελέτη διαπιστώνει ότι η απώλεια ολόκληρου του χρωμοσώματος Υ σε ορισμένα κύτταρα – η οποία συμβαίνει φυσιολογικά καθώς οι άνδρες γερνούν – αυξάνει τον κίνδυνο επιθετικού καρκίνου της ουροδόχου κύστης και θα μπορούσε να επιτρέψει στους όγκους της ουροδόχου κύστης να αποφεύγουν την ανίχνευση από το ανοσοποιητικό σύστημα2. Η άλλη διαπιστώνει ότι ένα συγκεκριμένο γονίδιο του χρωμοσώματος Υ σε ποντίκια αυξάνει τον κίνδυνο εξάπλωσης ορισμένων καρκίνων του παχέος εντέρου σε άλλα μέρη του σώματος1.

Στο σύνολό τους, οι δύο μελέτες αποτελούν ένα βήμα προς την κατανόηση του γιατί τόσοι πολλοί καρκίνοι  εμφανίζονται σε άνδρες όπως εξηγεί  η Sue Haupt, ερευνήτρια καρκίνου στο George Institute of Global Health στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, η οποία δεν συμμετείχε στην εργασία. “Γίνεται σαφές ότι είναι πέρα από τον τρόπο ζωής”, λέει. “Υπάρχει μια γενετική συνιστώσα“.

Η απώλεια του χρωμοσώματος Υ (LOY) παρατηρείται σε πολλούς τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του 10-40% των καρκίνων της ουροδόχου κύστηςαλλά η κλινική και βιολογική της σημασία είναι άγνωστη. Εδώ, χρησιμοποιώντας γονιδιωματικές και μεταγραφομικές μελέτες, αναφέρουμε ότι το LOY συσχετίζεται με κακή πρόγνωση σε ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Πραγματοποιήθηκαν  εμπεριστατωμένες μελέτες σε φυσικά μεταλλαγμένα κύτταρα καρκίνου της ουροδόχου κύστης με LOY καθώς και σε κύτταρα με στοχευμένη διαγραφή του χρωμοσώματος Y με CRISPR-Cas9. Οι Y-θετικοί (Y+) και οι Y-αρνητικοί (Y-) όγκοι αναπτύχθηκαν παρόμοια in vitro, ενώ οι Y- όγκοι ήταν πιο επιθετικοί από τους Y+ όγκους σε ανοσολογικά ικανούς ξενιστές κατά τρόπο εξαρτώμενο από τα Τ κύτταρα. Οι κυτταρομετρικές αναλύσεις ροής υψηλής διάστασης έδειξαν ότι οι όγκοι Υ- προάγουν εντυπωσιακή δυσλειτουργία ή εξάντληση των CD8+ Τ κυττάρων στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Τα ευρήματα αυτά επικυρώθηκαν με τη χρήση αλληλουχίας RNA ενός πυρήνα και χωρικής πρωτεομικής αξιολόγησης ανθρώπινων καρκίνων της ουροδόχου κύστης.

Αξίζει να σημειωθεί πως σε σύγκριση με τους όγκους Υ+, οι όγκοι Υ- παρουσίασαν αυξημένη ανταπόκριση στη θεραπεία αποκλεισμού του ανοσολογικού σημείου ελέγχου anti-PD-1 τόσο σε ποντίκια όσο και σε ασθενείς με καρκίνο. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν ότι τα καρκινικά κύτταρα με μεταλλάξεις LOY μεταβάλλουν τη λειτουργία των Τ-κυττάρων, προάγοντας την εξάντληση των Τ-κυττάρων και ευαισθητοποιώντας τα στην ανοσοθεραπεία με στόχο το PD-1. Η εργασία αυτή παρέχει πληροφορίες για τη βασική βιολογία της μετάλλαξης LOY και πιθανούς βιοδείκτες για τη βελτίωση της ανοσοθεραπείας του καρκίνου.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Αλβανία: Πτυχία Ιατρικής εφόσον οι φοιτητές υπογράψουν ότι θα μείνουν στην χώρα για 5 έτη

Βασικό όρο για την λήψη πτυχίου Ιατρικής  θέτει η αλβανική κυβέρνηση στους φοιτητές να εργαστούν στο σύστημα υγείας της χώρας για πέντε χρόνια. Το μέτρο θα ισχύσει με τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά.

Φρένο στην διαρροή του πνευματικού κεφαλαίου της χώρας επιχειρεί να βάλει ο Έντι Ράμα υποχρεώνοντας τους  πτυχιούχους ιατρικής να παραμείνουν στην χώρα και να προσφέρουν, σύμφωνα με το μέσο himara.gr. Συγκεκριμένα προβάλλεται το επιχείρημα ότι δεν μπορεί  να εκπαιδεύονται οι ιατροί στο Πανεπιστήμιο που πληρώνει με φόρους ο λαός και να φεύγουν την πρώτη μέρα που θα πάρουν το πτυχίο τους.  Όπως ανακοινώθηκε σε σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί με συνοπτικές διαδικασίες θα περιορίσει τη μετανάστευση και θα φροντίσει για την καλύτερη κατανομή των ιατρών σε όλη την χώρα. Οι νέοι φοιτητές θα κληθούν να υπογράψουν σχετική σύμβαση, ενώ με συμφωνία θα δεσμεύονται και οι δευτεροετείς, τριτοετείς και τεταρτοετείς για τρία χρόνια παραμονής, ενώ οι φοιτητές στο πέμπτο και έκτο έτος για δυο χρόνια. Εάν αρνηθούν θα πρέπει να καλύψουν τα δίδακτρα μόνοι τους.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/