Συντάκτης: grammateia

Ακούστε τον κ. Ιωάννη Μπάρκη, Δερματολόγο – Αφροδισιολόγο, Διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ και Πρόεδρο της Ελληνικής Δερματολογικής και Αφροδισιολογικής Εταιρείας, σε μια συζήτηση για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) και πώς το καλοκαίρι ευνοεί τη διασπορά τους, τα μέτρα πρόληψης και προστασίας όσο και τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης

Μια ιδιαίτερη σχέση συνδέει το καλοκαίρι με τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) δίκην επιβεβαίωσης ότι η θεά του έρωτα, η Αφροδίτη, δεν γεννήθηκε τυχαία στον αφρό της θάλασσα. Η εξωστρέφεια του καλοκαιριού και η «έκρηξη» σεροτονίνης από την ηλιοφάνεια θα σηματοδοτήσουν την έναρξη του ερωτικού παιχνιδιού, ενός παιχνιδιού που προσφέρεται για απόλαυση αλλά και δυσάρεστες εκπλήξεις.

«Τα ΣΜΝ δεν έχουν εποχή» διευκρινίζει ο κ. Ιωάννης Μπάρκης, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ και Πρόεδρος της Ελληνικής Δερματολογικής & Αφροδισιολογικής Εταιρείας, εξηγώντας όμως τους τρόπους που οι παραπάνω παράγοντες ευνοούν τις ριψοκίνδυνες σεξουαλικές συμπεριφορές, ιδίως στις νεότερες ηλικίες. «Η ερωτική ζωή αρχίζει σε πολύ μικρή ηλικία» αναφέρει ο κ. Μπάρκης, με την ηλικία των 16 ή και 14 ετών να αποτελεί αφετηρία της σεξουαλικής δραστηριότητας. Τα ΣΜΝ εντούτοις αφορούν κάθε ενεργά σεξουαλικό άτομο.

Πώς μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος μόλυνσης; Ποια μέτρα πρόληψης και προφύλαξης έχουμε στη διάθεσή μας; Τι γίνεται στην περίπτωση που δεν ελήφθη προστασία ή υπήρξε κάποιο ατύχημα κατά την ερωτική συνεύρεση; Πότε απευθυνόμαστε στον δερματολόγο και γιατί είναι σημαντική η έγκαιρη διάγνωση;

Ακούστε όλη τη συζήτηση στο podcast που ακολουθεί:

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Με ανακοίνωση που εξέδωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, τονίζει τη δυσαρέσκειά της σχετικά με το περιεχόμενο των δύο υπουργικών αποφάσεων, που καθορίζουν το πλαίσιο απόκτησης των εξειδικεύσεων της παιδιατρικής ενδοκρινολογίας και της παιδιατρικής γαστρεντερολογίας

Την αντίδραση της Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων προκαλούν δύο υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες καθορίζουν το πλαίσιο απόκτησης των εξειδικεύσεων της παιδιατρικής ενδοκρινολογίας και της παιδιατρικής γαστρεντερολογίας.

Χαιρετίζοντας την έκδοση των αποφάσεων η Ομοσπονδία, καθώς επισημαίνει ότι “εξεδόθησαν με καθυστέρηση πολλών δεκαετιών και γίνεται προσπάθεια καθορισμού του πλαισίου”, ζητεί από τη νέα ηγεσία του υπουργείου Υγείας να εστιάζει εκ νέου στο περιεχόμενό τους και να επιλύσει σημαντικά προβλήματα που ανακύπτουν.

«Μελετώντας τις διατάξεις των αποφάσεων και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 8 αυτών (Μεταβατικές Διατάξεις), εξεπλάγημεν δυσάρεστα με το περιεχόμενό τους, την προφανή προχειρότητα της σύνταξης και την αντισυνταγματικότητα του περιεχομένου τους, οδηγούμενοι στο
αυτονόητο συμπέρασμα ότι το περιεχόμενο των διατάξεων είναι αποτέλεσμα υποκείμενων ιδιαίτερων προσωπικών και κλαδικών επιδιώξεων. Τούτο δε επειδή όλως παρανόμως και αντισυνταγματικά αφήνεται εκτός νομικού πλαισίου ο κλάδος των ελευθεροεπαγγελματιών παιδιάτρων, οι οποίοι εκπαιδευθέντες είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό, υπηρετούν επί πολλές δεκαετίες με συνέπεια και αποτελεσματικότητα σε θέσεις αντίστοιχες των συναδέλφων τους ιατρών ΕΣΥ και Πανεπιστημιακών, ως διευθυντές και υπεύθυνοι τμημάτων ιδιωτικών φορέων, με αντικείμενο την ενδοκρινολογία ή γαστρεντερολογία” αναφέρει στο σχετικό υπόμνημα η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων.

Σύμφωνα με το ρυθμιστικό πεδίο των μεταβατικών διατάξεων των αποφάσεων, που επικαλείται η Ομοσπονδία, η απόκτηση της εξειδίκευσης γίνεται με δυο τρόπους, είτε χωρίς εξετάσεις είτε με εξετάσεις, εφόσον συντρέχουν κάποιες προϋποθέσεις, από τη δημοσίευση των υπουργικών αποφάσεων, δηλαδή 18-5-2023 και μέχρι 31-12- 2023.

Ειδικότερα:

α. Χωρίς εξετάσεις αποκτάται ο τίτλος της εξειδίκευσης, είτε εάν κάποιος παιδίατρος τον κατέχει από χώρες του εξωτερικού (χωρίς ωστόσο, όπως τονίζει η Ομοσπονδία, να εξετάζεται η ισχύουσα πιστοποίηση επάρκειας), είτε εάν έχει υπηρετήσει ή υπηρετεί ως υπεύθυνος τμήματος για περισσότερα από πέντε (5) έτη σε Παιδιατρικά Νοσοκομεία του ΕΣΥ ή σε Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές.

Αυτό σημαίνει, κατά τους εκπροσώπους των παιδιάτρων, ότι «επιτρέπεται να αποκτήσουν τις εξειδικεύσεις μόνο οι παιδίατροι που υπηρέτησαν ή υπηρετούν σε Νοσοκομεία του ΕΣΥ ή σε Πανεπιστημιακές Κλινικές, θέτοντας αντισυνταγματική διάκριση μεταξύ των παιδιάτρων, ήτοι σε ιατρούς εξαρτημένους από τους δημόσιους φορείς και σε ιατρούς των ιδιωτικών φορέων υγείας».

«Με τον παράνομο και αντισυνταγματικό περιορισμό του ρυθμιστικού περιεχομένου του εν λόγω άρθρου, πλήττονται τα θεμελιώδη δικαιώματα της ακώλυτης άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας», τονίζει η Ομοσπονδία και ζητεί από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας την άμεση τροποποίηση των διατάξεων του άρθρου 8 των ανωτέρω υπουργικών αποφάσεων, ώστε οι προϋποθέσεις που τέθησαν για τους ιατρούς που απασχολήθησαν ή απασχολούνται σε Κλινικές του ΕΣΥ ή Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές, να ισχύσουν και για τους απασχολούμενους παιδιάτρους σε ιδιωτικούς φορείς και σε Ιδιωτικά Νοσοκομεία.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός (Ε.Ε.Σ), προτείνει 10 απλές οδηγίες για προστασία από τις υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, ιδιαίτερα σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως ηλικιωμένοι και παιδιά.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός προτείνει:

• Παραμείνετε σε σκιερό μέρος
• Κρατήστε το σπίτι δροσερό
• Μείνετε ενυδατωμένοι
• Τραφείτε σωστά και επαρκώς
• Μείνετε σε επαφή με οικογένεια, φίλους και γείτονες
• Ντυθείτε ανάλαφρα
• Αποφύγετε την έντονη άσκηση και τις άσκοπες μετακινήσεις
• Μην καταναλώνετε αλκοόλ
• Φροντίστε τα κατοικίδιά σας
• Μην αφήνετε παιδιά ή κατοικίδια σε αυτοκίνητα χωρίς εξαερισμό

Πηγη: https://iatro.gr/

Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι η δεύτερη πιο συχνή αιματολογική κακοήθεια. Τα κακοήθη κύτταρα του πολλαπλού μυελώματος, τα πλασματοκύτταρα δημιουργούν μια «ασπίδα» γύρω τους για να εμποδίσουν τα κύτταρα της άμυνας να εισχωρήσουνμ να τα προσεγγίσουν και να τα εξουδετερώσουν.Τα αμφιειδικά αντισώματα (bispecifics) είναι αντισώματα τα οποία με το ένα άκρο τους προσδένονται στο μυελωματικό κύτταρο και με το άλλο τους άκρο σε ένα κύτταρο της άμυνας του οργανισμού το Τ-λεμφοκύτταρο. Με αυτό τον τρόπο δρουν διττά αφ’ενός καταστρέφοντας απευθείας τα μυελωματικά κύτταρα αλλά ταυτόχρονα τα Τ-λεμφοκύτταρα της άμυνας μπορούν να βρεθούν πλησίον των μυελωματικών κυττάρων, να τα αναγνωρίσουν και να τα εξοντώσουν και αυτά με τη σειρά τους ευκολότερα. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα νεώτερο τύπο ανοσοθεραπείας που έχει ήδη λάβει έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και  Φαρμάκων (FDA) και από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ).

Συγκεκριμένα το αμφιειδικό αντίσωμα teclistamab έχει λάβει έγκριση για τους ασθενείς που είναι ανθεκτικοί σε έναν από τους αναστολείς πρωτεασώματος (μπορτεζομίμπη, καρφιλζομίμπη, ιξαζομίμπη), σε ένα ανοσοτροποποιητικό φάρμακο, όπως η λεναλιδομίδη ή η πομαλιδομίδη και σε ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, όπως το daratumumab ή το isatuximab.

Παράλληλα, τόσο στο φετινό Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) όσο και στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Αιματολογίας (EHA), υπήρξαν πολλές ανακοινώσεις για άλλα αμφιειδικά αντισώματα, όπως το elranatamab, το talquetamab, και το linvoseltamab που στοχεύουν διαφορετικά αντιγόνα στην επιφάνεια του μυελωματικού κυττάρου.

Στην κλινική μελέτη φάσης 1β RedirecTT-1, 63 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και διάμεσο αριθμό 5 προηγούμενων θεραπειών έλαβαν θεραπεία με το συνδυασμό δύο αμφιειδικών αντισωμάτων, το teclistamab που στοχεύει το BCMA και το talquetamab που στοχεύει το GPRC5D. Η συχνότερη παρενέργεια που καταγράφηκε ήταν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (81%), η ουδετεροπενία (76%) και η αναιμία (60%). Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 84% σε όλα τα δοσολογικά επίπεδα που χρησιμοποιήθηκαν, ενώ έφτασε το 92% στη συνιστώμενη δόση για τη μετέπειτα μελέτη φάσης 2. Ειδικά για τους ασθενείς που είχαν εξωμυελική νόσο που αποτελεί επιθετικό χαρακτηριστικό της νόσου και επηρεάζει την πρόγνωση αυτών των ασθενών, το ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 73% για όλα τα δοσολογικά επίπεδα.

Στην κλινική μελέτη TRIMM-2 65 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας έλαβαν το συνδυασμό του αμφιειδικού αντισώματος talquetamab και του μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD38 daratumumab χωρίς παράλληλη χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 78% και οι ανταποκρίσεις βελτιώθηκαν στην πάροδο του χρόνου. Το διάμεσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 19.4 μήνες, ενώ το 93% των ασθενών επιβίωσαν τουλάχιστον 1 έτος από την έναρξη της θεραπείας. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι τα ποσοστά ανταπόκρισης ήταν υψηλά και στις υπο-ομάδες των ασθενών που ήταν ανθεκτικοί σε προηγούμενες θεραπείες με παράγοντες έναντι του CD38, έναντι του BCMA, καθώς και σε άλλα αμφιειδικά αντισώματα και αντι-BCMA θεραπεία με CAR Τ-λεμφοκύτταρα. Οι συχνότερες παρενέργειες που καταγράφηκαν ήταν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (78%), η δυσγευσία (75%), η ξηροστομία (55%), η αναιμία (52%), η καταβολή (45%) και η δερματική απολέπιση (45%).

Στην κλινική μελέτη φάσης 1/2 LINKER-MM1 252 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και διάμεσο αριθμό 5 προηγούμενων θεραπειών έλαβαν θεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα έναντι του BCMA linvoseltamab. Οι ασθενείς που έλαβαν linvoseltamab στη δόση των 200mg είχαν συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 64% ενώ όσοι έλαβαν linvoseltamab 50mg είχαν συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 50%. Στις υπο-αναλύσεις φάνηκε ότι η δόση του linvoseltamab 200mg ήταν πιο αποτελεσματική από τη δόση των 50mg στους υψηλού κινδύνου ασθενείς με υψηλή τιμή του βιοδείκτη BCMA στον ορό, υψηλό ποσοστό διήθησης του μυελού από πλασματοκύτταρα και προχωρημένο στάδιο νόσου RISS 3. Η πιο συχνή παρενέργεια του φαρμάκου ήταν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (έως 53% των ασθενών), η καταβολή (έως 33% των ασθενών) και η αναιμία (έως 40% των ασθενών).

Στις κλινικές μελέτες MagnetisMM-1, MagnetisMM-3 και MagnetisMM-9 συμπεριελήφθησαν 86 ασθενείς με διάμεσο αριθμό 7 προηγούμενων γραμμών θεραπείας και έλαβαν το αμφιειδικό αντίσωμα έναντι του BCMA elranatamab σε διάφορα δοσολογικά επίπεδα. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 45%, ενώ ήταν 41% για του ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως συζευγμένα μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του BCMA, και 53% για του ασθενείς που είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία με CAR Τ-λεμφοκύτταρα έναντι του BCMA. Για τους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν φαίνεται ότι οι ανταποκρίσεις διαρκούν τουλάχιστον 9 μήνες στο 72% των ασθενών. Το διάμεσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου για όλους τους ασθενείς ήταν 4.8 μήνες, ενώ το 60% των ασθενών επιβίωσαν για τουλάχιστον 9 μήνες από την έναρξη της θεραπείας. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες περιελάμβαναν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (65%), την αναιμία (59%), την ουδετεροπενία (44%), τη θρομβοπενία (41%), τη διάρροια (34%) και τη λεμφοπενία (33%).

Πολλά από τα αμφιειδικά αυτά αντισώματα βρίσκονται κοντά στην ολοκλήρωση των μελετών και οδεύουν σύντομα προς έγκριση από τις ρυθμιστικές αρχές. Οι θεραπείες με αυτά τα φάρμακα σε ασθενείς που δεν είχαν άλλη θεραπευτική επιλογή, έχουν οδηγήσει σε επιμήκυνση της επιβίωσης κατά τουλάχιστον 1-1,5 έτος. Επιπλέον, βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές κλινικές μελέτες με σκοπό την εφαρμογή αυτών των καινοτόμων θεραπειών σε πρωιμότερες γραμμές θεραπείας για να βελτιστοποιηθούν τα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Η Αιματολογική-Ογκολογική Μονάδα της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα συμμετέχει ενεργά σε πληθώρα κλινικών μελετών με αμφιειδικά αντισώματα ώστε οι ασθενείς να αποκτούν πρώιμα πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες. Συγκεκριμένα, αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη 8 κλινικές μελέτες αμφιειδικών αντισωμάτων που περιλαμβάνουν το teclistamab, elranatamab, talquetamab, linvoseltamab, cevostamab σε διάφορους θεραπευτικούς συνδυασμούς και σε διαφορετικά χρονικά σημεία της νόσου. Ακολουθεί αναφορά με τις συγκεκριμένες μελέτες και τα κυριότερα κριτήρια επιλογής των ασθενών.

• MAGNETISMM-7: Θεραπεία συντήρησης με το αμφιειδικό αντίσωμα elranatamab έναντι lenalidomide εντός 120 ημερών μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση ή εντός 60 ημερών από την ολοκλήρωση της θεραπείας εδραίωσης σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
• EMN 30-MAJESTEC 4: Θεραπεία συντήρησης με το συνδυασμό του αμφιειδικού αντισώματος teclistamab με lenalidomide έναντι μονοθεραπείας με lenalidomide εντός 120 ημερών μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
• MAGNETISMM-5: Μονοθεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα elranatamab έναντι του συνδυασμού elranatamab με daratumumab και dexamethasone έναντι του συνδυασμού daratumumab με pomalidomide και dexamethasone σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα μετά από τουλάχιστον μια προηγούμενη γραμμή θεραπείας που περιελάμβανε λεναλιδομίδη και έναν αναστολέα πρωτεασώματος (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
• R5458-ONC-2012: Συνδυαστική θεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα linvoseltamab, δεξαμεθαζόνη και daratumumab ή carfilzomib ή lenalidomide ή bortezomib σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 2 προηγούμενες γραμμές θεραπείας (κλινική μελέτη φάσης 1β)
• GO43227: Μονοθεραπεία με cevostamab (αμφιειδικό αντίσωμα έναντι του FcRH5) σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα που έχουν λάβει όλες τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές (κλινική μελέτη φάσης 1β)
• GO43980: Συνδυαστική θεραπεία με cevostamab και μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι της ιντερλευκίνης 15 σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας (κλινική μελέτη φάσης 1β)
• MajesTEC-9: Μονοθεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα teclistamab έναντι του συνδυασμού pomalidomide με bortezomib και dexamethasone ή carfilzomib με dexamethasone σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και 1 έως 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
• MONUMENTAL-3: Συνδυαστική θεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα talquetamab μαζί με daratumumab και pomalidomide έναντι talquetamab με daratumumab έναντι daratumumab, pomalidomide και dexamethasone σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 1 προηγούμενη γραμμή θεραπείας που περιλάμβανε λεναλιδομίδη και έναν αναστολέα πρωτεασώματος (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)

πΗΓΗ: https://iatro.gr/

Τι ζητούν από τη νέα κυβέρνηση για τα ναρκωτικά

• Ενίσχυση των δομών μείωσης της βλάβης με προσωπικό
• Βελτίωση της πρόσβασης των χρηστών στο σύστημα υγείας
• Μέτρα εξάλειψης του στίγματος
• Συμμετοχή των χρηστών στη λήψη αποφάσεων  Πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες θεραπείες

Παρά τα θετικά βήματα, που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα καταγράφεται ασυνήθιστα υψηλή θνησιμότητα στους χρήστες ενέσιμων ψυχοδραστικών ουσιών, σε σχέση με άλλες χώρες.

Σύσσωμοι οι μη κυβερνητικοί φορείς, που παρεμβαίνουν στο πεδίο, ζητούν από την νέα κυβέρνηση να λάβει μέτρα, ώστε να βελτιωθεί η πρόσβαση των χρηστών στο σύστημα Υγείας και να ενισχυθούν τα προγράμματα μείωσης της βλάβης. Ζητούν ενίσχυση των υφιστάμενων δομών, συμμετοχή των χρηστών στη λήψη αποφάσεων, αντιμετώπιση του στίγματος και πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες θεραπείες.

Τα σοβαρά προβλήματα, που υπάρχουν αλλά και οι προτάσεις για την αντιμετώπιση τους παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου, που οργάνωσε το Δίκτυο ομότιμων χρηστών. Η εκδήλωση με τίτλο: «Η επόμενη μέρα για την πολιτική αντιμετώπισης των ναρκωτικών» πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των οργανώσεων «PRAKSIS» και «Γιατροί του Κόσμου» καθώς και του Συλλόγου Οροθετικών «Θετική Φωνή» και του Συλλόγου Ασθενών Ήπατος «Προμηθέας».

Ο κ. Χρήστος Αναστασίου, συντονιστής του Δικτύου ομοτίμων ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η εμπλοκή των χρηστών στην λήψη αποφάσεων δίνει τη δυνατότητα στα άτομα να κάνουν επιλογές, σύμφωνα  με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις τους.

Ο σεβασμός του δικαιώματος του ατόμου να επιλέξει το φάρμακο, που του ταιριάζει αναγνωρίζει την προσωπική του αυτονομία και προωθεί την εξατομικευμένη θεραπεία.

Η προσφορά μιας σειράς επιλογών που βασίζονται σε στοιχεία και η συμμετοχή των ασθενών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων βελτιώνει θεαματικά  τα αποτελέσματα της θεραπείας. Η πρόσβαση σε όλες τις σύγχρονες και διαθέσιμες θεραπείες με αγωνιστές οπιοειδών, μπορεί να μειώσει όλους τους κινδύνους που σχετίζονται με τη παρανομία και να σταθεροποιήσει τη ζωή των ατόμων.

Η προσαρμογή της θεραπείας με βάση παράγοντες, όπως το ιατρικό ιστορικό, οι καταστάσεις ψυχικής υγείας, και οι προσπάθειες θεραπείας αυξάνει τη δέσμευση τους καιτην παραμονή τους στις υπηρεσίες. Η ενημέρωση και η συγκατάθεση διασφαλίζει ότι τα άτομα έχουν απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη, τους κινδύνους και τις παρενέργειες. Πλέον αυτά πρέπει να γίνουν σεβαστά και στην χώρα μας!».

Ο επιχειρησιακός διευθυντής των Γιατρών του Κόσμου κ. Τάσος Υφαντής μεταξύ άλλων δήλωσε: «Στα αστικά κέντρα της χώρας, σε καθημερινή βάση, δεκάδες και άλλοτε εκατοντάδες ανθρώπων διαβιούν σε άθλιες συνθήκες, προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την εξάρτησή τους από ψυχοδραστικές ουσίες.

Αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε τεράστια ανάγκη και παράλληλα εκτίθενται σε πολλαπλούς κινδύνους για την υγεία και τη ζωή τους κυρίως δε μετά από μία περίοδο ανάπτυξης νέων προγραμμάτων ψυχοκοινωνικής μέριμνας, όπου όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς είχαμε την προσδοκία μετριασμού των κινδύνων και μείωσης του αριθμού των άστεγων ατόμων που αντιμετωπίζουν θέματα εξαρτήσεων.

Ωστόσο σήμερα συνεχίζουμε μεταξύ των βασικών αιτημάτων για την υγεία των άστεγων ατόμων σε χρήση, να εντοπίζουμε την ανάγκη συνεχιζόμενης φροντίδας για σοβαρά αποστήματα και λοιμώξεις, καθώς και τη διενέργεια εξετάσεων ταχείας διάγνωσης και την άμεση διασύνδεση με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ενώ πολύ συχνά εμφανίζονται άνθρωποι με συννοσηρότητα ψυχικής υγείας που χρήζουν άμεσης βοήθειας και αποκλείονται από τα στεγαστικά προγράμματα.

Ο κύκλος της δημόσιας πολιτικής για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών πρέπει την επόμενη μέρα να είναι συμπεριληπτικός, να βασίζεται σε εφικτά και απτά αποτελέσματα και στις αρχές της Μείωσης Βλάβης. Για αυτό το λόγο η συμμετοχή της ίδιας της κοινότητας και της κοινωνία των πολιτών στη διαμόρφωση αλλά και την υλοποίησης της πολιτικής για τα ναρκωτικά είναι καθοριστική».

Ο πρόεδρος του συλλόγου Προμηθέας κ. Γιώργος Καλαμίτσης τόνισε ότι: «Ανησυχητικά υψηλή θνησιμότητα μεταξύ των χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών, η οποία ξεπερνάει κατά πολύ τα αντίστοιχα δεδομένα από τις χώρες του δυτικού κόσμου, καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.

Η πρόσφατη αλλαγή του νομικού πλαισίου που διευρύνει την δυνατότητα χρήσης της Ναλοξόνης προς τον γενικό πληθυσμό αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προστασίας των χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών. Η χορήγηση Ναλοξόνης προλαμβάνει θανάτους μόνο στην περίπτωση υπερδοσολογίας από οπιοειδή.

Τα αίτια της αυξημένης θνησιμότητας εντοπίζονται και στις  διαχρονικές παθογένειες που αντιμετωπίζει το ΕΣΥ. Συγκεκριμένα, οι χρήστες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και αυτό οφείλεται στην έλλειψη επαγγελματιών υγείας καθώς και στο γεγονός του στίγματος και των διακρίσεων που αντιμετωπίζουν στην προσπάθεια να προσεγγίζουν τις δομές υγείας».

Η κα Μαριανέλλα Κλώκα, εκ μέρους της PRAKSIS εστίασε στο στίγμα και την αντιμετώπιση του. Μεταξύ άλλων είπε: «Η χρήση της γλώσσας στο δημόσιο λόγο μπορεί να υποστηρίξει πολιτικές προσεγγίσεις, να ενισχύσει ή να αποδομήσει τα στερεότυπα. Στον τομέα της χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών η γλώσσα, τα περιεχόμενα και η οπτικοποίησή τους μέσα από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης και τα ΜΜΕ είναι ένα ακόμα πεδίο παρέμβασης για τις οργανώσεις μας.

Εδώ και 7 μήνες η PRAKSIS και το Δίκτυο Ομοτίμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών υποστηρίζουμε την πρωτοβουλία του Εθνικού Συντονιστή για τα Ναρκωτικά διοργανώνοντας εργαστήρια για δημοσιογράφους και επαγγελματίες υγείας που ασχολούνται με το θέμα της χρήσης, αλλά και τους ανθρώπους, που κάνουν χρήση ουσιών. Κοινός μας στόχος μας είναι ο προβληματισμός και οι προτάσεις για το πώς η γλώσσα, η οπτικοακουστική περιγραφή και η επιλογή των περιεχομένων μπορούν να ενημερώσουν πιο σφαιρικά και να δημιουργήσουν γέφυρες συνύπαρξης και αποδοχής».

Από την πλευρά του ο κ. Μάριος Ατζέμης, υπεύθυνος μείωσης της βλάβης της

Θετικής Φωνής αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις προτεραιότητες που έχει θέσει η Ισπανική Προεδρία της ΕΕ όπου κατά την ίδια έχει δοθεί έμφαση στην ανάδειξη της

καταπολέμησης του στίγματος και των διακρίσεων κατά του HIV σαν ένας από τους

κύριους άξονες δράσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τελευταία φορά που ο HIV έτυχε

κάποιας πολιτικής προσοχής σε επίπεδο ΕΕ ήταν το 2017!

Περαιτέρω η Ισπανική Προεδρία στην επικείμενη συνάντησή της μαζί μας στο

πλαίσιο του Civil Society Forum on Drugs έχει θέσει ως θέμα την ψυχική υγεία των

προβληματικών χρηστών και έχει λάβει ήδη ανάλογο feedback. Υπάρχει μια ευθεία

σύνδεση με αυτό και την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε στην πρώτη γραμμή και

συγκεκριμένα με το σίσα και την ψυχική επιβάρυνση των προβληματικών χρηστών

του.

Τέλος, ο κ. Ατζέμης υπογράμμισε την ανάγκη της εναρμόνισης της χώρας μας με την

Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Ναρκωτικά και το αντίστοιχο Σχέδιο Δράσης, τα οποία

προτείνουν την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή της Κοινωνίας των Πολιτών και

της θιγόμενης κοινότητας στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των υπηρεσιών και των

πολιτικών που άμεσα επηρεάζουν τις ζωές της.

πΗΓΗ: https://iatro.gr/

Για να φτάσουμε σε έναν κόσμο χωρίς καπνό
Για μια ολιστική προσέγγιση στη δημόσια υγεία, με συμπλήρωση των στρατηγικών που υιοθετούνται, ώστε να υπηρετούν το στόχο της μείωσης του καπνίσματος και της οικοδόμησης ενός κόσμου χωρίς καπνό, μίλησε στο διαδικτυακό σεμινάριο της SCHORE “Towards a Smoke-free World”, ο Θεόκλης Ζαούτης, Πρόεδρος του ΕΟΔΥ. O κ. Ζαούτης μίλησε για τον ρόλο των Εθνικών Οργανισμών Δημόσιας Υγείας και το πώς μπορούν να υποστηρίξουν στρατηγικές για έναν κόσμο χωρίς καπνό. Οι οργανισμοί θα μπορούσαν να συλλέγουν και να επεξεργάζονται στοιχεία που αφορούν το κάπνισμα, αλλά και τη χρήση εναλλακτικών προϊόντων. Τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν να μας πληροφορήσουν ποιες ομάδες κάνουν χρήση, με ποια συχνότητα κ.ά. Έτσι οι οργανισμοί δημόσιας υγείας θα μπορούν να πληροφορούν την επιστήμη, την κοινωνία και να παρέχουν την τεκμηρίωση για τις μελλοντικές πολιτικές υγείας. Εάν φανταστούμε τους οργανισμούς αυτούς ως μονάδες επιδημιολογικής επιτήρησης, μπορούμε να έχουμε πολύτιμα στοιχεία για τον επιπολασμό του καπνίσματος. Είναι ένας σημαντικός ρόλος που μπορούμε να παίξουμε, μαζί με αυτόν της συλλογής έγκυρων και αναλυτικών δεδομένων, τόνισε ο κ. Ζαούτης και πρόσθετε ότι συμπληρωματικές δράσεις των οργανισμών δημόσιας υγείας μπορεί να είναι καμπάνιες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, κινητοποίηση της κοινωνίας (όπως ήδη γίνεται αναφορικά με τον HIV και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα). Αναφερόμενος στις πολιτικές μείωσης της βλάβης, ο κ. Ζαούτης τόνισε ότι οι περισσότερες δράσεις δημόσιας υγείας έχουν να κάνουν με τη μείωση των κινδύνων. Για παράδειγμα, στο χώρο των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, η αποχή δεν είναι ένας στόχος που μπορεί να θεωρηθεί εφικτός, οπότε η προσπάθειά μας επικεντρώνεται στη μείωση των κινδύνων, με ενημέρωση και πρόληψη. Σε όλο το φάσμα της δημόσιας υγείας μπορούμε να βρούμε παραδείγματα που δείχνουν ότι η μείωση των κινδύνων είναι ένα σημαντικό βήμα στην μείωση και τελικά στην εξάλειψη των θανάτων και της νοσηρότητας. Ο κ. Ζαούτης αναφέρθηκε και στην πανδημία Covid-19, επισημαίνοντας ότι έκανε ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη για ένα κόσμο χωρίς καπνό: Τα άτομα που υπέφεραν περισσότερο από τις συνέπειες της Covid-19 ή τα άτομα που έχασαν τη ζωή τους, ήταν κυρίως άτομα με χρόνιες παθήσεις και, όπως όλοι γνωρίζουν, το κάπνισμα είναι από τους κύριους παράγοντες που ευθύνονται ή συμβάλλουν σε αυτές τις χρόνιες παθήσεις (καρδιαγγειακά, αναπνευστικά νοσήματα, κ.ά.).Ερωτηθείς από τον συντονιστή για τα αίτια της μη αποδοχής πολιτικών μείωσης της βλάβης από το κάπνισμα από αρκετές χώρες, ο κ. Ζαούτης ανέφερε ότι ένας κύριος λόγος είναι η ανάγκη συναίνεσης από πολλές διαφορετικές ομάδες που επηρεάζουν την άσκηση πολιτικών υγείας, κάτι που συμβαίνει συχνά στον χώρο της δημόσιας υγείας. Ανέφερε ως παράδειγμα την τεράστια διαμάχη που υπήρχε μεταξύ επιστημονικών φορέων, πολιτικών, εκπαιδευτικών κ.ά. στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, όταν συζητήθηκε η απαγόρευση των αναψυκτικών στα σχολεία, για να μειωθεί η κατανάλωση ζάχαρης. Συνεπώς η αλλαγή είναι σαφώς πιο δύσκολη, όταν απαιτεί την εμπλοκή και συναίνεση πολλών και διαφορετικών ομάδων σε μια κοινωνία, κατέληξε ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ.

Πηγη:HealthDaily

Διατομεακές συνεργασίες μεταξύ φορέων
Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος του ΟΔYΠΥ, στην ομιλία της στο χθεσινό webinar της SCHORE, παρουσίασε τα αποτελέσματα μιας διεθνούς αδημοσίευτης έρευνας (PaRIS/Patient-Reported Indicator Survey), στην οποία συμμετείχαν 19 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Η εν λόγω έρευνα αφορά άτομα που ζουν με χρόνιες παθήσεις και έχουν κάνει χρήση υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας (ΠΦΥ), αναφέροντας οι ίδιοι τις εμπειρίες τους στο σύστημα υγείας και τα αποτελέσματα της υγείας τους. Σημειώνεται ότι το κάπνισμα χρησιμοποιήθηκε ως δείκτης στην εν λόγω έρευνα. Όπως ανέφερε η κ. Καϊτελίδου, σήμερα ήδη εξάγεται πληθώρα δεδομένων από αυτή την έρευνα, ωστόσο η Ελλάδα αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις: τα δεδομένα δεν συλλέγονται συστηματικά, δεν κοινοποιούνται πάντα σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και δεν ενσωματώνονται στην καθημερινή κλινική πρακτική. Τα προγράμματα προαγωγής της υγείας θα πρέπει να συμπεριλάβουν συμβουλευτική για το κάπνισμα και κυρίως για τη διακοπή του καπνίσματος, για να βελτιώσουν την ποιότητα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και να αναπτύξουν εξατομικευμένα σχέδια για τις ευάλωτες ομάδες. Για να επιτύχουμε έναν κόσμο χωρίς καπνό – κατέληξε – πρέπει να παρακολουθούμε τον επιπολασμό του καπνίσματος για να σχεδιάσουμε τεκμηριωμένες πολιτικές ελέγχου του καπνίσματος και να εφαρμόσουμε διατομεακές συνεργασίες μεταξύ κυβερνητικών, εθνικών και διεθνών φορέων για την αντιμετώπιση των προκλήσεων, ανέφερε η κ. Καϊτελίδου.

Πηγη:HeALTHdAILY

Εγκρίθηκε από τον ΕΜΑ
Ο ΕΜΑ ενέκρινε κοινή δήλωση σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων COVID-19 που εκδόθηκε από τον Διεθνή Συνασπισμό Ρυθμιστικών Αρχών Φαρμάκων (ICMRA).

Όπως αναφέρεται στην κοινή ανακοίνωση, στοιχεία από περισσότερες από 13 δισεκατομμύρια δόσεις εμβολίων COVID-19 που χορηγήθηκαν παγκοσμίως δείχνουν ότι αυτά τα εμβόλια που στοχεύουν στην προστασία των ατόμων από σοβαρές εκβάσεις του COVID-19 έχουν πολύ καλό προφίλ ασφάλειας σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και ατόμων με υποκείμενες ιατρικές παθήσεις, ανοσοκατεσταλμένα ασθενείς και έγκυες γυναίκες.

Η δήλωση υπογραμμίζει επίσης ότι τα εμβόλια μειώνουν τις επιπτώσεις του long covid με βάση πολλές μελέτες RWE και ότι δεν υπάρχει σήμα για την ασφάλεια τους από το πολύ μεγάλο σύνολο δεδομένων που κατέχουν οι διεθνείς ρυθμιστικές αρχές που να υποδηλώνει ότι αυτή η κατάσταση είναι μια πιθανή παρενέργεια από τον εμβολιασμό κατά της COVID-19.

Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών των εμβολίων COVID-19 είναι ήπιες και προσωρινές, τα συστήματα παρακολούθησης ασφάλειας έχουν εντοπίσει ορισμένες πολύ σπάνιες (που εμφανίζονται σε λιγότερο από 1 στα 10.000 άτομα) αλλά σοβαρές παρενέργειες. οι χώρες του ICMRA διαθέτουν πολύ σταθερά συστήματα παρακολούθησης ασφάλειας που συνεχώς συλλέγουν και αναλύουν αναφορές για ύποπτες παρενέργειες, καθώς και ισχυρά μέτρα για τη μείωση του κινδύνου βλάβης από αυτές τις παρενέργειες.

Πηγη:HealthDaily

«Κλειδί» για την απόκτηση καλής καρδιοαναπνευστικής υγείας αλλά και την αποφυγή του καρκίνου μπορεί να αποτελέσει η σωματική δραστηριότητα. Μελέτη που διεξήχθη σε ανδρικό πληθυσμό κατέχειξε ότι θα μπορούσε να αποτρέψει 4-8% όλων των καρκινωμάτων παχέος εντέρου, 4% των θανάτων από καρκίνο πνεύμονα και 4-20% των θανάτων από καρκίνο προστάτη.

Προσοχή συνιστάται στην διατήρηση της καλής καρδιοαναπευστικής υγείας καθώς μεγαλώνοντας τείνουμε να παραμελούμε  τη σωματική δραστηριότητα, ενώ  έχει παρατηρηθεί ότι αυξάνει αντίστροφα η επίπτωση του καρκίνου.  Σημασία όμως έχει η ορθή εκτίμηση της σωματικής δραστηριότητας όχι με υποκειμενικές αξιολογήσεις, με τη χρήση ερωτηματολογίων. Για αυτό συνιστάται η μέτρηση της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης ως πιο αντικειμενική μέθοδο για την εκτίμηση της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας του ατόμου. Παρά το γεγονός  ότι η σωματική δραστηριότητα έχει σύνδεση με μείωση της επίπτωσης διαφόρων νεοπλασμάτων, όπως δεν διατίθενται ισχυρά στοιχεία για την συνέπεια της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης.

Με στόχο την αξιολόγηση αυτής της σύνδεσης ερευνητές σε πρόσφατη μελέτη που διενεργήθηκε στη Σουηδία και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA Network Open , διερευνήσαν στοιχεία από περίπου 180.000 άνδρες ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα δεδομένα της αξιολόγησης της κατάστασης υγείας που πραγματοποιείται σε Σουηδούς πολίτες και συγκεκριμένα το δείκτη μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VO2max) μετά από υπομέγιστη άσκηση. Από τις εθνικές βάσεις δεδομένων νεοπλασιών και θανάτων συνελέγησαν τα αντίστοιχα δεδομένα για τον υπό μελέτη πληθυσμό. Τα στοιχεία σχολιάζουν οι  Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής και Πρύτανης ΕΚΠΑ). Η  μελέτη κατέδειξε ότι οι ασθενείς με υψηλότερη δείκτη VO2max είχαν την χαμηλότερη επίπτωση και κίνδυνο θανάτου από καρκίνο παχέος εντέρου και πνεύμονα και χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο προστάτη.  Η έντονη άσκηση ενός άνδρα ώστε να αποφύγει να βρεθεί στη χαμηλότερη κλίμακα καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης, θα μπορούσε να αποτρέψει 4-8% όλων των καρκινωμάτων παχέος εντέρου, 4% των θανάτων από καρκίνο πνεύμονα και 4-20% των θανάτων από καρκίνο προστάτη.

Αναλυτικά  κατά τη διάρκεια ενός μέσου (SD) χρόνου παρακολούθησης 9,6 (5,5) ετών, συνολικά 499 περιστατικά παχέος εντέρου
καρκίνου του παχέος εντέρου, 283 περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα και 1918 περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη . Κατά τη διάρκεια του ίδιου μέσου χρόνου παρακολούθησης, σημειώθηκαν 152 θάνατοι λόγω καρκίνου του παχέος εντέρου, 207 λόγω καρκίνου του πνεύμονα και 141 λόγω καρκίνου του προστάτη. 
Προσαρμόζοντας για την ηλικία, οι ασθενείς με περιστατικά καρκίνου είχαν χαμηλότερη μέση (SE) εκτιμώμενη
V˙ O2max σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς καρκίνο:

• 35,4 (0,4) έναντι 36,7 (0,1) ml/min/kg (P < .001) για το παχύ έντερο καρκίνο,
• 35,8 (0,5) έναντι 36,7 (0,1) mL/min/kg (P = .01) για τον καρκίνο του πνεύμονα και
• 37,6 (0,2) έναντι 36,7 (0,1)mL/min/kg (P < 0,001) για τον καρκίνο του προστάτη.
• Οι ασθενείς που πέθαναν είχαν χαμηλότερο μέσο όρο (SE) CRF σε σύγκριση με εκείνους που δεν πέθαναν:
• 35,8 (0,7) έναντι 36,7 (0,1) mL/min/kg (P = .24) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου,
• 35,6 (0,6) έναντι 36,7(0,1) mL/min/kg (P = 0,09) για τον καρκίνο του πνεύμονα (αν και τα αποτελέσματα αυτά δεν ήταν σημαντικά),
• 34,8 (0,8) έναντι 36,7 (0,1) ml/min/kg (P = 0,01) για τον καρκίνο του προστάτη.
  

• Η υψηλότερη εκτιμώμενη V˙ O2max συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερους κινδύνους για παχύ έντερο (HR, 0,98; 95%
  CI, 0,96-0,98) και καρκίνο του πνεύμονα (HR, 0,98; 95% CI, 0,96-0,99), αλλά με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης
  εμφάνισης καρκίνου του προστάτη (HR, 1,01; 1,00-1,01) (Σχήμα 1). Η υψηλότερη εκτιμώμενη V˙ O2max συσχετίστηκε
  με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου (HR, 0,98; 95% CI, 0,96-1,00) και χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου λόγω καρκίνου του πνεύμονα (HR, 0,97; 95% CI, 0,95-0,99) και του προστάτη (HR, 0,95; 95% CI, 0,93-0,97)

Αξίζει να σημειωθεί πως τα πορίσματα της μελέτης κρίνονται ως εξόχως σημαντικά καθώς καταδεικνύουν τη σημασία της μέτρησης συγκεκριμένων αντικειμενικών παραμέτρων της σωματικής δραστηριότητας για την εκτίμηση του οφέλους από την άσκηση στην πρόληψη του καρκίνου. Μάλιστα τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι θα πρέπει να επιδιώκεται η μέτριας ως υψηλής έντασης άσκηση που βελτιώνει περισσότερο την καρδιοαναπνευστική φυσική κατάσταση.

Πηγη: https://virus.com.gr/