Πρόσκληση στην ημερίδα του ευρωπαϊκού προγράμματος e-SAFE: “Εκπαίδευση & κατάρτιση χειριστών τροφίμων για τη διασφάλιση γευμάτων υψηλής ποιότητας”
|
Συντάκτης: grammateia
Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) με τίτλο: «Θρόμβωση και Αντιθρομβωτική Αγωγή»
Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) με τίτλο: «Θρόμβωση και Αντιθρομβωτική Αγωγή», από το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με διευθυντή τον Καθηγητή Αγγειοχειρουργικής. κ. Μιλτιάδη Ματσάγκα.
Στο Π.Μ.Σ. γίνονται δεκτοί ως Μεταπτυχιακοί Φοιτητές (ΜΦ) πτυχιούχοι Τμημάτων Ιατρικής των Σχολών Επιστημών Υγείας των ΑΕΙ της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής καθώς και πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος τμημάτων πανεπιστημίων και πρώην ΑΤΕΙ.
Υποτροφία ύψους 2.000 ευρώ για εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δίδεται σε έναν εκ των αριστευσάντων φοιτητών.
Προθεσμία Υποβολής Αιτήσεων: 15 Σεπτεμβρίου έως 15 Οκτωβρίου 2023.
Ερευνα: Οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε πράσινους χώρους είναι βιολογικά νεότεροι κατά δυόμισι χρόνια
Στην πόλη, πάρκα και πράσινοι χώροι συμβάλλουν στην πτώση της θερμοκρασίας και προωθούν τη βιοποικιλότητα, όμως βοηθούν και στην επιβράδυνση της γήρανσης των κυττάρων: σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε χθες Τετάρτη στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε νησίδες πρασίνου είναι βιολογικά κατά μέσο όρο δυόμισι χρόνια νεότεροι σε σχέση με τους υπόλοιπους.
«Η ζωή κοντά σε πράσινο βοηθά να διατηρούμαστε πιο νέοι σε σχέση με την πραγματική μας ηλικία», εξήγησε η Κιέζου Κιμ, βασική συντάκτρια της έρευνας, μεταδιδακτορική ερευνήτρια ιατρικής στο πανεπιστήμιο Northwestern.
«Πιστεύουμε ότι η ανακάλυψή μας θα έχει σημαντικές συνέπειες στον αστικό σχεδιασμό σε ό,τι αφορά την επέκταση του πρασίνου, την προώθηση της δημόσιας υγείας και τον περιορισμό των ανισοτήτων στην υγεία», πρόσθεσε.
Ήδη είχε εντοπιστεί η σύνδεση μεταξύ της ύπαρξης πρασίνου και της καλύτερης καρδιαγγειακής υγείας των ανθρώπων, καθώς και των χαμηλότερων ποσοστών θνησιμότητας. Οι ερευνητές εκτιμούσαν ότι η σωματική άσκηση και οι κοινωνικές επαφές στα πάρκα διαδραμάτιζαν ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως μέχρι τώρα δεν ήταν ξεκάθαρο ότι τα ίδια τα πάρκα επιβραδύνουν τη γήρανση των κυττάρων.
Ανισότητες
Η Κιμ και οι συνάδελφοί της παρακολούθησαν περισσότερους από 900 ανθρώπους, λευκούς και μαύρους, σε τέσσερις αμερικανικές πόλεις (Μπέρμιγχαμ, Σικάγο, Μινεάπολη και Όκλαντ) για διάστημα 20 ετών, από το 1986 ως το 2006.
Με τη βοήθεια δορυφορικών εικόνων, η ομάδα μέτρησε την απόσταση μεταξύ των κατοικιών των συμμετεχόντων και των χώρων πρασίνου. Επίσης εξέτασε δείγματα αίματος που πήρε από τους συμμετέχοντες την 15η και την 20η χρονιά της έρευνας προκειμένου να καθορίσει τη βιολογική τους ηλικία.
Στη συνέχεια οι ερευνητές έφτιαξαν επιστημονικά μοντέλα για να αποτιμήσουν τα αποτελέσματα και έλαβαν υπόψη τους διάφορες μεταβλητές που θα μπορούσαν να τα επηρεάσουν, όπως η εκπαίδευση, το εισόδημα, αν είναι καπνιστές ή όχι…
Παρατήρησαν ότι τα άτομα τα σπίτια των οποίων είχαν γύρω τους 30% πρασίνου σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων ήταν κατά μέσο όρο νεότεροι βιολογικά κατά 2,5 χρόνια σε σχέση με αυτά που είχαν γύρω τους 20% πρασίνου.
Ωστόσο τα οφέλη δεν ήταν ίδια για όλους.
Οι μαύροι που ζούσαν κοντά σε πράσινο ήταν μόνο κατά ένα χρόνο νεότεροι από την πραγματική τους ηλικία, ενώ οι λευκοί κατά τρία χρόνια.
«Άλλοι παράγοντες όπως το στρες, η ποιότητα των πράσινων χώρων και διάφοροι κοινωνικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν τα οφέλη», εξήγησε η Κιμ, ενώ πρόσθεσε ότι αυτές οι διαφορές θα πρέπει να εξεταστούν από άλλες έρευνες.
Για παράδειγμα οι άνθρωποι που ζουν υποβαθμισμένες συνοικίες αποφεύγουν να συχνάζουν στα πάρκα εκεί, καθώς αυτά πολλές φορές χρησιμεύουν για παράνομες δραστηριότητες. Κατά συνέπεια τα οφέλη για την υγεία τους είναι μικρότερα.
Οι επόμενοι επιστήμονες μπορεί να εξετάσουν τη σύνδεση μεταξύ των πράσινων χώρων και συγκεκριμένων συνεπειών για την υγεία των ανθρώπων, σημείωσε η Κιμ. Ο τρόπος με τον οποίο το πράσινο καθυστερεί τη γήρανση δεν είναι ακόμη ξεκάθαρος, εξήγησε, προσθέτοντας ότι γνωρίζουμε απλώς ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ πρασίνου και νεότητας.
Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Καρκίνος Μαστού: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την αποκατάσταση του στήθους μετά από μαστεκτομή
Ο καρκίνος του μαστού παραμένει σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας του γυναικείου πληθυσμού. Σε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών, η μαστεκτομή είναι μέρος της θεραπείας του καρκίνου του μαστού, με τις γνωστές σωματικές και ψυχικές επιπτώσεις της. Επομένως, η ανάπλαση του αφαιρεθέντος μαστού αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της χειρουργικής θεραπείας του καρκίνου του μαστού, διότι συμβάλλει τόσο στη σωματική, όσο και στην ψυχική αποκατάσταση της ασθενούς.
Το αν και πότε θα γίνει ανάπλαση του μαστού εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες, οι βασικότεροι των οποίων είναι το στάδιο και η έκταση της νόσου και η πιθανόν απαιτουμένη συμπληρωματική θεραπεία. Έτσι, η ανάπλαση του μαστού είναι δυνατόν να αρχίσει να πραγματοποιείται είτε αμέσως, κατά τον ίδιο χειρουργικό χρόνο με την μαστεκτομή, είτε αργότερα, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η θεραπεία του καρκίνου.
Συνήθως, απαιτούνται περισσότερα από ένα στάδια για την ολοκλήρωση της ανάπλασης του αφαιρεθέντος μαστού, την επίτευξη συμμετρίας μεταξύ των δύο μαστών και την ανάπλαση του συμπλέγματος της θηλής και της θηλαίας άλω.
Μέθοδοι αποκατάστασης
Ποικίλες μέθοδοι εφαρμόζονται για την αποκατάσταση του μαστού μετά την μαστεκτομή. Οι παράγοντες που επηρεάζουν τη μέθοδο ανάπλασης του μαστού εξαρτώνται από τη διάπλαση του σώματος και ιδιαίτερα του θωρακικού τοιχώματος της ασθενούς, το μέγεθος των μαστών, τη διαθεσιμότητα ιστών στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα, τη χορήγηση ή μη ακτινοθεραπείας, τη γενική κατάσταση της ασθενούς, την ηλικία και την επιθυμία της.
Οι μέθοδοι ανάπλασης του μαστού είναι δυνατόν να διακριθούν σε τρείς κατηγορίες:
- Ανάπλαση μαστού με την χρήση συνθετικών υλικών, δηλαδή σιλικονούχων ενθεμάτων.
- Ανάπλαση μαστού από αυτόλογους ιστούς (ιστούς από το σώμα της ασθενούς).
- Ανάπλαση μαστού με τη μεταφορά αυτόλογων ιστών και τη σύγχρονη χρήση συνθετικών υλικών.
Ανάπλαση μαστού με την χρήση συνθετικών υλικών
Στην πρώτη κατηγορία, η ανάπλαση της μαστικής προβολής, εφόσον ο μαστός είναι μικρός και δεν είναι πτωτικός, επιτυγχάνεται αμέσως -συγχρόνως με τη μαστεκτομή- ή, αργότερα, με την τοποθέτηση ενθεμάτων σιλικόνης κάτω από τους μύες του πρόσθιου και πλάγιου θωρακικού τοιχώματος. Εάν ο μαστός είναι μεγαλύτερος, τότε απαιτείται η προκαταρκτική διάταση των μυών και του δέρματος του πρόσθιου και πλάγιου θωρακικού τοιχώματος, η οποία επιτυγχάνεται με τη χρήση διατατήρων ιστών, δηλαδή ενθεμάτων με βαλβίδα, μέσω της οποίας είναι δυνατή η σταδιακή πλήρωση αυτών με φυσιολογικό ορό και, ως εκ τούτου, η σταδιακή διάταση των υπερκείμενων μυών και του δέρματος. Όταν η διάταση φτάσει το επιθυμητό μέγεθος, σε μια δεύτερη χειρουργική επέμβαση ο διατατήρας ιστών αντικαθίσταται από το μόνιμο σιλικονούχο ένθεμα. Κατά τη δεύτερη αυτή χειρουργική επέμβαση, ελέγχεται και αποκαθίσταται η συμμετρία των δύο μαστών, ως προς τη θέση, το μέγεθος και το βαθμό πτώσεως.
Προσφάτως, γίνονται προσπάθειες τοποθετήσεως του τελικού σιλικονούχου ενθέματος στη θέση του αφαιρεθέντος μαστού, δηλαδή υπό το δέρμα και τον υποδόριο ιστό και όχι εν τω βάθει των μυών του πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος, ενίοτε δε και με διατήρηση του συμπλέγματος θηλής και θηλαίας άλω. Το ένθεμα καλύπτεται από ειδικά επεξεργασμένα πλέγματα τιτανίου. Η μέθοδος παρουσιάζει λίγο μεγαλύτερο ποσοστό διάσπασης του τραύματος σε σύγκριση με την προαναφερθείσα μέθοδο ανακατασκευής του μαστού.
Ανάπλαση μαστού από αυτόλογους ιστούς
Η δεύτερη κατηγορία μεθόδων ανάπλασης του μαστού αφορά στη μεταφορά αυτόλογων ιστών, υπό τη μορφή είτε μισχωτού κρημνού, είτε ελεύθερου αγγειουμένου κρημνού. Στη δεύτερη περίπτωση, απαιτείται η μικροχειρουργική -με μικροσκόπιο- συρραφή των αγγείων του κρημνού με αγγεία της περιοχής στην οποία μεταφέρεται, δηλαδή το πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα. Συνήθως οι κρημνοί αυτοί λαμβάνονται από το κατώτερο (υπομφάλιο) τμήμα του κοιλιακού τοιχώματος και μεταφέρονται στην περιοχή της μαστεκτομής προς σχηματισμό του αφαιρεθέντος μαστού. Το πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής είναι ότι ο αναπλασθείς μαστός αποτελείται εξ ολοκλήρου από ιστούς προερχόμενους από το ίδιο το σώμα της γυναίκας και, ως εκ τούτου, ακολουθεί όλες τις αλλαγές που υφίσταται αυτό κατά τη διάρκεια της ζωής της (αύξηση – μείωση βάρους κ.λπ.). Επιπλέον, το κοιλιακό τοίχωμα εμφανίζεται βελτιωμένο ως επί κοιλιοπλαστικής. Στην κατηγορία ανάπλασης του μαστού (ή μαστών) με αυτόλογους ιστούς πρέπει να περιληφθεί και η μέθοδος της αυτομεταμόσχευσης λίπους, το οποίο λαμβάνεται με λιποαναρρόφηση από το ίδιο το σώμα της ασθενούς και εντίθεται στην περιοχή του μαστού. Απαιτούνται προδιάταση των ιστών του θωρακικού τοιχώματος με ειδικό εξωτερικά εφαρμοζόμενο διατατήρα, καθώς και πολλές (3-4) συνεδρίες για την ολοκλήρωση της ανάπλασης του μαστού.
Ανάπλαση μαστού με τη μεταφορά αυτόλογων ιστών και τη σύγχρονη χρήση συνθετικών υλικών
Στην τρίτη κατηγορία των μεθόδων ανάπλασης του μαστού χρησιμοποιούνται αυτόλογοι ιστοί για την ανάπλαση των ιστών που αφαιρέθηκαν με τη μαστεκτομή και τη βελτίωση ιστών που παραμένουν στο θωρακικό τοίχωμα. Συγχρόνως, όμως, για να αυξηθούν ο όγκος και η προβολή του μαστού χρησιμοποιείται και σιλικονούχο ένθεμα. Ο ιστός που συνήθως μεταφέρεται είναι ο μυοδερματικός (μυς και δέρμα) ή μόνο ο μυϊκός κρημνός του πλατέος ραχιαίου μυός.
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η ανάπλαση του μαστού είναι δυνατόν να αρχίσει κατά τον ίδιο χειρουργικό χρόνο με την μαστεκτομή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων απαιτείται και δεύτερη χειρουργική επέμβαση για την επίτευξη συμμετρίας μεταξύ των μαστών. Η θηλαία άλως συνήθως δημιουργείται με δερματοστηξία (tattoo), ενώ με μία μικρή χειρουργική επέμβαση, υπό τοπική αναισθησία, αποκαθίσταται η θηλή. Η θηλαία άλως και η θηλή αναπλάθονται μόνο όταν το μέγεθος, το σχήμα και η συμμετρία των μαστών είναι ικανοποιητικά.
Όλες οι μέθοδοι έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ο Πλαστικός Χειρουργός πρέπει να είναι ενήμερος και ικανός να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε από αυτές, ώστε να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει την καταλληλότερη για κάθε ασθενή του.
Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/
HIV Ενέσιμη ART: Επιτυγχάνει ιολογική καταστολή σε ασθενείς με ανιχνεύσιμα ιικά φορτία και προκλήσεις προσκόλλησης
Σύμφωνα με τους συγγραφείς ενός συνοδευτικού άρθρου από το Ιατρικό Κέντρο της Βοστώνης, αυτά τα ευρήματα παρέχουν πειστικές αποδείξεις ότι η ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART θα μπορούσε να αλλάξει το τοπίο της θεραπείας και της πρόληψης του HIV επιτυγχάνοντας αποτελεσματικά ιολογική καταστολή για ασθενείς με ιαιμία όπου υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη και ευκαιρία.
HIV Ενέσιμη ART: Μια μελέτη ενηλίκων με δημόσια ασφάλιση που ζουν με HIV διαπίστωσε ότι η ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης (LA-ART) με καβοτεγκραβίρη (CAB) και ριλπιβιρίνη (RPV) πέτυχε ιολογική καταστολή στους περισσότερους ανθρώπους με ανιχνεύσιμα ιικά φορτία και προκλήσεις προσκόλλησης. Η μελέτη δημοσιεύεται στα Χρονικά Eσωτερικής Ιατρικής (Annals of Internal Medicine). Απαιτούνται προσπάθειες για τη διασφάλιση της δίκαιης εφαρμογής της ενέσιμης αντιρετροϊκής θεραπείας μακράς δράσης LA-ART για άτομα με HIV με καταστολή του ιού.
Η ενέσιμη καβοτεγκραβίρη CAB και ριλπιβιρίνη RPV υπόσχονται βελτίωση των αποτελεσμάτων μεταξύ πληθυσμών με φραγμούς προσκόλλησης, αλλά είναι εγκεκριμένη μόνο για εκείνους που έχουν επιτύχει ιολογική καταστολή με χρήση από του στόματος αντιρετροϊκής θεραπείας ART πριν από την έναρξη των ενέσιμων. Ερευνητές από το Γενικό Νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο προσπάθησαν να εξετάσουν την επίδραση της ενέσιμης αντιρετροϊκής θεραπείας μακράς δράσης LA-ART σε δημόσιους ασφαλισμένους ενήλικες που ζουν με HIV που είτε είχαν ιογενή καταστολή και επιθυμούσαν να στραφούν στην ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART, είτε σε άτομα με HIV και ιαιμία που πάλευαν με την καθημερινή συμμόρφωση στο χάπι αλλά εξέφρασαν προθυμία να επισκεφθείτε την κλινική για τακτικές ενέσεις. Η κοόρτη αντιμετώπισε εμπόδια στη συμμόρφωση, συμπεριλαμβανομένων των υψηλών ποσοστών ασταθούς στέγασης, ψυχικών ασθενειών και χρήσης ουσιών. Μεταξύ 133 ασθενών στη μελέτη, 76 ξεκίνησαν την ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART με ιολογική καταστολή και 57 ξεκίνησαν με ιαιμία. Όλοι εκτός από 2 συμμετέχοντες με ιαιμία πέτυχαν ιική καταστολή στις 26 εβδομάδες, η οποία είναι παρόμοια με τα ποσοστά από κλινικές δοκιμές.
Σύμφωνα με τους συγγραφείς ενός συνοδευτικού άρθρου από το Ιατρικό Κέντρο της Βοστώνης, αυτά τα ευρήματα παρέχουν πειστικές αποδείξεις ότι η ενέσιμη αντιρετροϊκή θεραπεία μακράς δράσης LA-ART θα μπορούσε να αλλάξει το τοπίο της θεραπείας και της πρόληψης του HIV επιτυγχάνοντας αποτελεσματικά ιολογική καταστολή για ασθενείς με ιαιμία όπου υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη και ευκαιρία.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Ηπατίτιδα C: Τα δεδομένα του CDC ενισχύουν τις εκκλήσεις για χρηματοδότηση του σχεδίου για τη νόσο
Ο Collins τόνισε, επίσης, την ανάγκη για αυξημένη και ενισχυμένη εξέταση ηπατίτιδας C, η οποία επί του παρόντος είναι μια διαδικασία δύο σταδίων. Επεσήμανε μια προσπάθεια σε συνεργασία με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας NIH και τoν Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων FDA να λάβουν έγκριση για ένα γρήγορο τεστ στο σημείο της φροντίδας για να ανοίξει ο δρόμος για εξετάσεις και θεραπεία στην ίδια ιατρική επίσκεψη.
Ηπατίτιδα C: Μόνο το ένα τρίτο των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με ηπατίτιδα C έχει θεραπευτεί τη δεκαετία από τότε που έγιναν διαθέσιμες θεραπείες για την ασθένεια, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Η ηπατίτιδα C είναι μια ιογενής φλεγμονή του ήπατος που μπορεί να είναι ασυμπτωματική αλλά να εξαπλωθεί μέσω του αίματος ή άλλων σωματικών υγρών. Χωρίς θεραπεία, η ηπατίτιδα C είναι μια χρόνια πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του ήπατος, ηπατική ανεπάρκεια ή άλλες συννοσηρότητες. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε τα πρώτα εξαιρετικά αποτελεσματικά αντιιικά φάρμακα άμεσης δράσης για τη θεραπεία της ηπατίτιδας C το 2013. Η θεραπεία λαμβάνει χώρα σε διάστημα 8 έως 12 εβδομάδων και έχει ποσοστό επιτυχίας 95%. Αλλά σχεδόν 15.000 Αμερικανοί εξακολουθούν να πεθαίνουν από ηπατίτιδα C ετησίως. “Αυτοί οι θάνατοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο στη χώρα μας και πολλοί περισσότεροι υποφέρουν από μια λοίμωξη που ήταν ιάσιμη εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια”, δήλωσε ο Jonathan Mermin, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου για τον HIV, Viral. Ηπατίτιδα, ΣΜΝ και Πρόληψη ΤΒ, σε τηλεφώνημα την Πέμπτη με δημοσιογράφους. Παρά τη διαθεσιμότητα αυτών των θεραπειών, τα εμπορικά δεδομένα έδειξαν ότι μόνο ένας στους έξι ανασφάλιστους ενήλικες κάτω των 40 ετών με ηπατίτιδα C έχει θεραπευτεί, σύμφωνα με μια Έκθεση Νοσηρότητας και Θνησιμότητας που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη και εξετάζει τις λοιμώξεις από ηπατίτιδα C την περίοδο 2013-2022. Τα υψηλότερα ποσοστά ίασης ήταν μεταξύ των ενηλίκων με εμπορική ασφάλιση ή καλυπτόμενα από το Medicare, αλλά και τα δύο ποσοστά εξακολουθούσαν να είναι κάτω από 50%. Η Carolyn Wester, διευθύντρια του τμήματος ιογενούς ηπατίτιδας του CDC, είπε ότι το υψηλό κόστος αυτών των θεραπειών και των ασφαλιστηρίων συμβολαίων που περιορίζουν ή καθυστερούν το άτομο που δικαιούται να παράσχει ή να λάβει θεραπεία έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη πρόσβαση, και ότι και τα δύο λειτουργούν ως σημαντικά εμπόδια. Οι ασθενείς με κάλυψη Medicaid και που είναι έγκλειστοι αντιμετωπίζουν επίσης εμπόδια στην πρόσβαση. Ο Φράνσις Κόλινς, ο πρώην διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας NIH που ηγείται του Εθνικού Προγράμματος Εξάλειψης της Ηπατίτιδας C του Λευκού Οίκου, είπε ότι τα δεδομένα «υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για μια τολμηρή απάντηση στην ηπατίτιδα C». Ο Κόλινς έκανε προεπισκόπηση του λόγου του για ένα εθνικό σχέδιο το περασμένο φθινόπωρο, σύμφωνα με το οποίο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια συνδρομή σε αυτά τα φάρμακα για να επεκτείνει την πρόσβαση με χαμηλότερο, σταθερό κόστος. Η Λουιζιάνα εφάρμοσε το πρώτο τέτοιο κρατικό μοντέλο το 2019.
Τον Μάρτιο, ο Λευκός Οίκος ζήτησε από το Κογκρέσο να συμπεριλάβει 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια για τη δημιουργία ενός εθνικού προγράμματος ηπατίτιδας στον προϋπολογισμό του, προσθέτοντας ότι μέχρι το 2032 το πρόγραμμα θα μείωνε τις ετήσιες δαπάνες του Medicaid κατά εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Ο Κόλινς, μιλώντας την Πέμπτη, επεσήμανε μια ξεχωριστή ανάλυση που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο, σύμφωνα με την οποία το πρόγραμμα θα μπορούσε να εξοικονομήσει 13,3 δισεκατομμύρια δολάρια στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε 10 χρόνια και 44,2 δισεκατομμύρια δολάρια σε 20 χρόνια. Κανένα από τα δύο επιμελητήρια δεν έχει δημοσιεύσει το νομοσχέδιο δαπανών Εργασίας-HHS-Εκπαίδευσης για το δημοσιονομικό 2024, αλλά ο Collins ελπίζει να βρει έναν τρόπο να προχωρήσει. «Υπάρχει ενδιαφέρον για το Κογκρέσο, τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία, μεταξύ των κομμάτων, αλλά δεν είναι ακόμη στο σημείο που πιστεύω ότι μπορώ να πω ακριβώς πώς θα διαμορφωθεί αυτό», είπε. “Πολλά από αυτά εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη νομοθετική γλώσσα και από το συμπέρασμα που θα καταλήξει το γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου όσον αφορά τα ζητήματα κόστους, διότι αυτό είναι προφανώς κάτι που όλοι περιμένουν.” Επεσήμανε την ενθάρρυνση από το μέλος κατάταξης της Επιτροπής Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων της Γερουσίας, Bill Cassidy, R-La., αιματολόγο που βοήθησε να ηγηθεί του πιλότου της Λουιζιάνα. «Σίγουρα η συνεργασία μαζί του και το επιτελείο του κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους ήταν κρίσιμη για τη διαμόρφωση αυτής της προσπάθειας», είπε ο Κόλινς, ο οποίος πιστώνει επίσης την υποστήριξη του αντιπροσώπου Hank Johnson, D-Ga., που έχει μιλήσει δημόσια για προηγούμενες μάχες για την ασθένεια. «Νομίζω πως υπάρχει λόγος να είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτό μπορεί να συμβεί και δεν είμαι ακόμη έτοιμος να μιλήσω για το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε αν δεν συνέβαινε».
Ο Collins τόνισε, επίσης, την ανάγκη για αυξημένη και ενισχυμένη εξέταση ηπατίτιδας C, η οποία επί του παρόντος είναι μια διαδικασία δύο σταδίων. Επεσήμανε μια προσπάθεια σε συνεργασία με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας NIH και τoν Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων FDA να λάβουν έγκριση για ένα γρήγορο τεστ στο σημείο της φροντίδας για να ανοίξει ο δρόμος για εξετάσεις και θεραπεία στην ίδια ιατρική επίσκεψη. «Πρόκειται για συμπονετική φροντίδα, αλλά μπορεί επίσης να συμβάλει στη μείωση του ελλείμματος», είπε ο Κόλινς. “Είναι σπάνιο, από την εμπειρία μου, να έχω την ευκαιρία να σώσω ζωές και να εξοικονομήσω χρήματα, αλλά αυτό ακριβώς είναι. Δεν ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν εξετάσει αυτήν την κατάσταση και δεν ένιωσαν ότι πρέπει να κάνουμε κάτι. “
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Τεχνητή Νοημοσύνη: Ποιά ιατρικά επαγγέλματα δεν θα απειλήσει
Τη λίστα με τα επαγγέλματα -μεταξύ αυτών και τα ιατρικά- που όχι μόνο θα αντέξουν στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά μάλιστα θα ανταμειφθούν πλουσιοπάροχα, καταγράφει έρευνα, επισημαίνοντας πως ίσως αμβλύνουν κάπως τις ανησυχίες για το μέλλον της εργασίας.
Tις καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας που κινδυνεύουν λιγότερο από την τεχνητή νοημοσύνη κατέγραψε η ειδική πλατφόρμα εύρεσης εργασίας Jobsite Adzuna βάσει ερευνών που έχει διεξαγάγει το OpenAI και το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Την λίστα αναδεικνύει η βρετανική Telegraph και η οποία αναπαράγεται από τα βρετανικά ΜΜΕ.
Οι… Ογκολόγοι βασιλιάδες της αγοράς εργασίας
Συγκεκριμένες ειδικές ειδικότητες από τον χώρο της υγείας μέχρι την… οικοδομή μάλλον δεν πρέπει να ανησυχούν.
Όγκολόγοι, ορθοδοντικοί και παιδίατροι, θα απολαμβάνουν μισθούς –στο Ηνωμένο Βασίλειο- που θα υπερβαίνουν τις 100.000 λίρες ετησίως.
Οι ογκολόγοι μπορούν ακόμη και να κερδίσουν περισσότερες από 200.000 λίρες, ενώ τον Ιούνιο του 2022 ήταν πιο χαμηλές οι αποδοχές τους στις 194.510 λίρες.
Αν και οι μισθοί ορισμένων επαγγελμάτων έχουν μειωθεί -όπως αυτές των ορθοδοντικών- ωστόσο, ορισμένοι μισθοί εκτοξεύτηκαν στα ύψη, όπως αυτοί της μαίας που αυξήθηκαν κατά 20% από πέρυσι.
Αυτό οφείλεται στο ότι πολλές κενές θέσεις άνοιξαν, μετά από μια έξοδο μαιών κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Αν και οι θέσεις δικαστών δεν αναφέρονται στις θέσεις εργασίας του ιστότοπου, ωστόσο, μπορούν να αναμένουν να βγάζουν έως και 100.000 λίρες ετησίως.
Άλλες δουλειές που φαινομενικά είναι ασφαλείς από την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης είναι οι life coaches, οι personal trainers και οι influencers, καθώς οι άνθρωποι πιθανότατα θα ήταν απρόθυμοι να δεχτούν εργασίες που περιλαμβάνουν «ανθρώπινες ιστορίες ή κίνητρα», σύμφωνα με τον ιστότοπο Adzuna.
Ωστόσο, σημειώνεται ότι οι μισθοί των personal trainers μειώθηκαν κατά 16,5% από 48.575 κατά μέσο όρο σε 40.560 λίρες.
Χειριστές μηχανημάτων περιζήτητοι
Πολλές εργασίες χειρωνακτικής εργασίας περιλαμβάνονταν επίσης στη λίστα ασφαλών θέσεων εργασίας της Adzuna και ιδιαίτερα οι χειριστές μηχαμημάτων για την κατασκευή οδοστρωμάτων, με μέσο μισθό 85.800 λίρες.
Ενώ οι ηθικοί χάκερ -αυτοί που ελέγχουν την online ασφάλεια των εταιρειών- περιλαμβάνονταν στις ασφαλείς θέσεις εργασίας με τον υψηλότερο μισθό, η αμοιβή τους μειώθηκε δραματικά και κερδίζουν μόνο τα μισά από αυτά που κέρδισαν πέρυσι.
Οι τεχνολογικές εργασίες όπως οι ηθικοί χάκερ θα μπορούσαν να επηρεαστούν σε μεγάλο βαθμό από την τεχνητή νοημοσύνη στο μέλλον, προειδοποίησε ο Adzuna.
300.000 θέσεις θα χαθούν
Βέβαια τα καλά νέα δεν περιλαμβάνουν επαγγέλματα όπως οι προγραμματιστές υπολογιστών, οι γραφίστες, οι συγγραφείς και οι δάσκαλοι, με περίπου τους μισούς Βρετανούς να φοβούνται ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει με κάποιο τρόπο τη δουλειά τους τα επόμενα πέντε χρόνια, σύμφωνα με μελέτη της PwC.
Σύμφωνα με έκθεση της Goldman Sachs η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να αντικαταστήσει 300 εκατ. θέσεις πλήρους απασχόλησης, όπως τηλεφωνικές γραμμές που θα μπορούσαν να απαντηθούν από ένα ρομπότ και όχι από έναν άνθρωπο στην εξυπηρέτηση πελατών.
Τεχνητή Νοημοσύνη: Η γνώμη των εργαζόμενων
Καθώς οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης όπως το ChatGP συγκεντρώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο, έχουν εισέλθει και στον χώρο εργασίας, σκορπίζοντας ενθουσιασμό αλλά και ανησυχία.
Οι εργαζόμενοι εμφανίζονται σε μεγάλο βαθμό θετικοί για την τεχνητή νοημοσύνη, τονίζοντας τις θετικές επιπτώσεις της περισσότερο από τις αρνητικές, σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα της PwC.
Τι πιστεύουν οι εργαζόμενοι
Περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους αναφέρθηκαν σε τουλάχιστον μία θετική συνέπεια της τεχνητής νοημοσύνης στην καριέρα τους— θα αυξήσει την παραγωγικότητα, θα δημιουργήσει ευκαιρίες για να αποκτήσουν νέες δεξιότητες ή θα δημιουργήσει ευκαιρίες εργασίας—ενώ λίγο περισσότεροι από το ένα τρίτο επισήμαναν τουλάχιστον μία αρνητική επίπτωση.
Όσοι έχουν εξειδίκευση σε κάποιο τομέα είναι πιο πιθανό να δουν την τεχνητή νοημοσύνη να επηρεάζει την καριέρα τους – τόσο με θετικούς όσο και με αρνητικούς τρόπους. Ωστόσο, όσοι δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία είναι λιγότερο πιθανό να προβλέψουν τον αντίκτυπο και είναι πιο πιθανό να συγκαταλέγονται στο 22% των ερωτηθέντων που λένε ότι δεν πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει τη δουλειά τους.
Αυτό το εύρημα αποτελεί ακόμη μεγαλύτερη απόδειξη της ανάγκης να δοθεί προτεραιότητα στην ανάπτυξη των ανθρώπινων δεξιοτήτων σε ολόκληρο το εργατικό δυναμικό, αλλά ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους των οποίων οι εργασίες δεν απαιτούν εξειδίκευση. Οι ανθρώπινες δεξιότητες δεν μπορούν να αντικατασταθούν από έναν αλγόριθμο και εξοπλίζουν τους ανθρώπους με εφόδια ώστε να προσαρμοστούν σε κάθε νέα τεχνολογία που εμφανίζεται.
Τι πρέπει να κάνουν οι εταιρείες
Οι εργοδότες θα πρέπει να δώσουν στους υπαλλήλους τους την ευκαιρία να πειραματιστούν με την τεχνητή νοημοσύνη με τις απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας γύρω από την πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα και το απόρρητο, την προστασία πνευματικών δικαιωμάτων και άλλους ευαίσθητους τομείς.
Ταυτόχρονα, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εστιάσουν στην ενίσχυση δεξιοτήτων που η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αναπαράγει, όπως η προσαρμοστικότητα και η ευελιξία, η συνεργασία και η ηγεσία.
Πηγη: https://healthpharma.gr/
Απεβίωσε η χειρουργός Σούζαν Λοβ – Το έργο της στον καρκίνο
Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών η Σούζαν Λοβ, η οποία, μεταξύ άλλων, ήταν συνιδρύτρια του Εθνικού Συνασπισμού για τον Καρκίνο του Μαστού, μιας ομάδας που άσκησε πίεση για την αύξηση της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης για την έρευνα κατά της νόσου.
Ο θάνατός της Σούζαν Λοβ ανακοινώθηκε από το ομώνυμο Ιδρυμα Dr. Susan Love Foundation for Breast Cancer Research, το οποίο ανέφερε πως έπασχε από λευχαιμία. Η Δρ Λοβ διαγνώστηκε το 2012 με οξεία μυελογενή λευχαιμία, έναν καρκίνο του μυελού των οστών.
Οπως είχε διηγηθεί η ίδια, ασχολήθηκε με τον καρκίνο του μαστού λόγω «σεξισμού», αφού τη δεκαετία του 1980 ήταν μία από τις λίγες γυναίκες χειρουργούς.
«Ημουν ειδικευόμενη στη χειρουργική στο Χάρβαρντ και όταν τελείωσα κανείς δεν μου πρόσφερε δουλειά», είπε σε διάλεξη στο UCLA το 2018. «Κρέμασα μια ταμπέλα, και ξαφνικά όλοι οι ασθενείς μου ήταν γυναίκες με προβλήματα στον μαστό».
Σύμφωνα με την Washington Post η Δρ Λοβ διηύθυνε κλινικές στη Βοστώνη και στο Λος Αντζελες, δίδαξε στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και στην Ιατρική Σχολή David Geffen του UCLA και ήταν από νωρίς υπέρμαχος των λιγότερο επεμβατικών μεθόδων.
Ριζικές μαστεκτομές
Προς απογοήτευση ορισμένων συναδέλφων της, υποστήριξε πως οι ριζικές μαστεκτομές ήταν συχνά περιττές και χρησιμοποιούνταν απλώς επειδή οι χειρουργοί είχαν συνηθίσει τη διαδικασία. Αντί αυτών, τάχθηκε υπέρ των μερικών μαστεκτομών και των lumpectomies ως τρόπο διατήρησης του ιστού του μαστού.
Το 1990 έγινε ευρύτερα γνωστή με «Το βιβλίο του Μαστού», το οποίο πρόσφερε πληροφορίες για τη θεραπεία και για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και μια ενημερωμένη έβδομη έκδοση έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει αυτό το φθινόπωρο.
Πηγη: https://healthpharma.gr/
Μουζάκα: 7.800 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού στη χώρα
Κάθε χρόνο στη χώρα μας αναφέρονται περισσότερες από 7.800 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, όμως, παράλληλα έχουμε συνεχώς νέες ιατρικές μεθόδους και σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό που αυξάνουν τη δυνατότητα έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης προκειμένου να υπάρξει επιτυχής αντιμετώπιση της νόσου.
Τα ανωτέρω στοιχεία καταδεικνύουν την μέγιστη ανάγκη ειδικά εκπαιδευμένων ιατρών, που θα μπορούν να δώσουν την ουσιαστική απαιτούμενη φροντίδα στις ασθενείς.
Το θέμα της αναγνώρισης της Μαστολογίας ως ανεξάρτητης ειδικότητας τέθηκε στο «21ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Εταιρείας Μαστολογίας (Senologic International Society – SIS) για τον Καρκίνο του Μαστού και την Υγεία του Μαστού», που διεξάχθηκε 3-6 Μαΐου 2023 στη Ρόδο με τη συμμετοχή διακεκριμένων Ελλήνων και ξένων επιστημόνων. Μάλιστα, στη Στρογγυλή Τράπεζα «Senology as Specialty» (H Μαστολογία ως Ειδικότητα) που έγινε στις 4 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονική ψηφοφορία στην οποία τεκμηριώθηκε και επικυρώθηκε η απόφαση με ποσοστό 94%, ότι η Μαστολογία επιβάλλεται να γίνει επίσημη ειδικότητα.
Σχετικές διεργασίες
Στο πλαίσιο αυτό η Διεθνής Εταιρεία Μαστολογίας ανέθεσε στην πρόεδρο του Συνεδρίου Λυδία Ιωαννίδου-Μουζάκα (καθηγήτρια, γυναικολόγος-χειρουργός-μαστολόγος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μαστολογίας) να ξεκινήσει τις σχετικές διεργασίες για την Ελλάδα και την Ε.Ε. με την ενημέρωση προς τους καθ’ ύλην αρμόδιους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς. Ήδη η κα Μουζάκα πρόσφατα ενημέρωσε τον τότε υπηρεσιακό υπουργό Παιδείας, Χρήστο Κίττα, από τον οποίο είχε τη σύμφωνη γνώμη του, καθώς και την υπηρεσιακή υπουργό Υγείας Αναστασία Κοτανίδου και με τη δική της υπόδειξη τον πρόεδρο του ΚΕ.Σ.Υ., Δημήτρη Μπούμπα, καθώς και την επίτροπο Υγείας της Ε.Ε., Στέλλα Κυριακίδου.
Όπως επισημαίνει η κα Μουζάκα, «την τελευταία 30ετία αρκετές νέες ιατρικές ειδικότητες με αντικείμενο αντίστοιχο μονήρες όργανο του οργανισμού μας -όπως Καρδιολογία, Νεφρολογία, Αιματολογία, Νευρολογία κ. ά.- έχουν αναγνωριστεί από τις Ιατρικές Σχολές ανά τον κόσμο, χωρίς δυστυχώς μεταξύ αυτών να συμπεριλαμβάνεται η Μαστολογία».
Εξάλλου το πρόβλημα της αναγνώρισης της ειδικότητας της Μαστολογίας ως αυτόνομης ιατρικής ειδικότητας έχει τεθεί τον τελευταίο καιρό από τις ίδιες τις γυναίκες και τούτο διότι, όταν υποβάλλεται η γυναίκα σε μαστολογική εξέταση, θέλει να αντιμετωπίζεται με την προσήκουσα προσοχή και γνώση και να δέχεται την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση.
Ομιχλώδης κατάσταση
Όπως τονίζει η κα Μουζάκα, «συχνά η εξεταζόμενη γυναίκα δέχεται ποικίλες και αντικρουόμενες συμβουλές, επειδή ο μαστός τυχαίνει να είναι αντικείμενο εξέτασης ακτινολόγων, γυναικολόγων, χειρουργών ή ακόμη και παθολόγων – ογκολόγων. Αυτό και μόνο το γεγονός δημιουργεί μία αβέβαιη και ομιχλώδη κατάσταση στη γυναίκα. Δυστυχώς σήμερα με τον μαστό δεν ασχολούνται μόνον οι εξειδικευμένοι στο αντικείμενο ιατροί, δηλ. εξειδικευμένοι μαστολόγοι, αλλά ασχολούνται και πολλοί «βαπτισμένοι» μαστολόγοι, που μπορεί να είναι γυναικολόγοι ή γενικοί χειρουργοί. Ο μαστολόγος μπορεί στη βάση του να είναι γυναικολόγος ή γενικός χειρουργός, ο/η οποίος/α όμως θα έχει εξειδικευτεί στη Μαστολογία, θα γνωρίζει πλήρως την επιδημιολογία του καρκίνου του μαστού, τη σχετιζόμενη με το όργανο γενετική, τη λεπτομερή κλινική εξέταση των μαστών, την ανάγνωση της μαστογραφίας, την εκτέλεση των υπερήχων του μαστού, την παρακέντηση του ογκιδίου του μαστού ή την εκτέλεση της διαδερμικής βιοψίας και όταν χρειάζεται τη χειρουργική αντιμετώπιση του περιστατικού».
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε καμία περίπτωση δεν υποτιμάται η επιστημονική αξία και η συμβολή άλλων συνεργατών ιατρών που συμπληρώνουν το puzzle της διάγνωσης ή της θεραπείας των παθήσεων του μαστού. Ωστόσο είναι χαρακτηριστικό το παρακάτω παράδειγμα που επισημαίνει η κα Μουζάκα:
«Ο πιο στενός συνεργάτης του μαστολόγου είναι ο ακτινολόγος επειδή συνεργάζεται μαζί του τόσο στον προληπτικό έλεγχο των μαστών της γυναίκας, στις καλοήθεις μαστοπάθειες, όσο και στον καρκίνο του μαστού. Ο συνεργάτης αυτός θα πρέπει να κάνει σωστά τη μαστογραφία και να τη γνωματεύσει σωστά. Σε περίπτωση όμως που τύχει για κάποιο λόγο να του ξεφύγει κάτι και χάσει τη σωστή διάγνωση, θα πρέπει να μπορεί να εντοπίσει το πρόβλημα ο μαστολόγος, ώστε να μην ξεφύγει και από αυτόν η σωστή διάγνωση. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον όταν ο μαστολόγος (γυναικολόγος ή γενικός χειρουργός) θα είναι εκπαιδευμένος και δεν θα διαβάσει μόνον τη γνωμάτευση του ακτινολόγου, αλλά θα δει και ο ίδιος τις μαστογραφίες. Σε περίπτωση που ο κλινικός ιατρός δεν είναι εξειδικευμένος μαστολόγος, τότε οι συνέπειες για τη γυναίκα θα είναι τραγικές».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ιατρικός όρος «Μαστολογία» για την αντίστοιχη ειδικότητα που ασχολείται με τις παθήσεις του μαστού, δόθηκε από τον αείμνηστο καθηγητή Charles Marie Gros, επιφανή μαστολόγο, εφευρέτη του Μαστογράφου. Είναι ο επιστήμονας που ίδρυσε το 1976 τη Διεθνή Εταιρεία Μαστολογίας (Senologic International Society – SIS) στην οποία σήμερα υπάγονται 47 Εθνικές Εταιρείες Μαστολογίας από 47 χώρες του κόσμου. Δυστυχώς μέχρι σήμερα, όλα αυτά τα χρόνια, η Μαστολογία δεν έχει αναγνωρισθεί ως επίσημη ειδικότητα, κάτι που τώρα πρέπει να γίνει πραγματικότητα.
Πηγη: https://healthpharma.gr/
Δημόπουλος: Οι νεότερες θεραπείες στο Πολλαπλούν μυέλωμα
Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι η δεύτερη πιο συχνή αιματολογική κακοήθεια, όπως αναφέρει ο Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο νοσοκομείο “Αλεξάνδρα” Θάνος Δημόπουλος.
Τα κακοήθη κύτταρα του πολλαπλού μυελώματος, τα πλασματοκύτταρα δημιουργούν μια «ασπίδα» γύρω τους για να εμποδίσουν τα κύτταρα της άμυνας να εισχωρήσουν, να τα προσεγγίσουν και να τα εξουδετερώσουν.
Τα αμφιειδικά αντισώματα (bispecifics) είναι αντισώματα τα οποία με το ένα άκρο τους προσδένονται στο μυελωματικό κύτταρο και με το άλλο τους άκρο σε ένα κύτταρο της άμυνας του οργανισμού το Τ-λεμφοκύτταρο.
Με αυτό τον τρόπο δρουν διττά αφ’ενός καταστρέφοντας απευθείας τα μυελωματικά κύτταρα αλλά ταυτόχρονα τα Τ-λεμφοκύτταρα της άμυνας μπορούν να βρεθούν πλησίον των μυελωματικών κυττάρων, να τα αναγνωρίσουν και να τα εξοντώσουν και αυτά με τη σειρά τους ευκολότερα.
Δημόπουλος: Οι νεότερες ανοσοθεραπείες
Πρόκειται, λοιπόν, για ένα νεώτερο τύπο ανοσοθεραπείας που έχει ήδη λάβει έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ) για το πολλαπλούν μυέλωμα, γράφει ο κ. Θάνος Δημόπουλος.
Συγκεκριμένα το αμφιειδικό αντίσωμα teclistamab έχει λάβει έγκριση για τους ασθενείς που είναι ανθεκτικοί σε έναν από τους αναστολείς πρωτεασώματος (μπορτεζομίμπη, καρφιλζομίμπη, ιξαζομίμπη), σε ένα ανοσοτροποποιητικό φάρμακο, όπως η λεναλιδομίδη ή η πομαλιδομίδη και σε ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, όπως το daratumumab ή το isatuximab.
Παράλληλα, τόσο στο φετινό Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) όσο και στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Αιματολογίας (EHA), υπήρξαν πολλές ανακοινώσεις σχετικά με το πολλαπλούν μυέλωμα και για άλλα αμφιειδικά αντισώματα, όπως το elranatamab, το talquetamab, και το linvoseltamab που στοχεύουν διαφορετικά αντιγόνα στην επιφάνεια του μυελωματικού κυττάρου.
Στην κλινική μελέτη φάσης 1β RedirecTT-1, 63 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και διάμεσο αριθμό 5 προηγούμενων θεραπειών έλαβαν θεραπεία με το συνδυασμό δύο αμφιειδικών αντισωμάτων, το teclistamab που στοχεύει το BCMA και το talquetamab που στοχεύει το GPRC5D. Η συχνότερη παρενέργεια που καταγράφηκε ήταν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (81%), η ουδετεροπενία (76%) και η αναιμία (60%).
Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 84% σε όλα τα δοσολογικά επίπεδα που χρησιμοποιήθηκαν, ενώ έφτασε το 92% στη συνιστώμενη δόση για τη μετέπειτα μελέτη φάσης 2. Ειδικά για τους ασθενείς που είχαν εξωμυελική νόσο που αποτελεί επιθετικό χαρακτηριστικό της νόσου και επηρεάζει την πρόγνωση αυτών των ασθενών, το ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 73% για όλα τα δοσολογικά επίπεδα.
Στην κλινική μελέτη TRIMM-2 65 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας έλαβαν το συνδυασμό του αμφιειδικού αντισώματος talquetamab και του μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD38 daratumumab χωρίς παράλληλη χορήγηση δεξαμεθαζόνης. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 78% και οι ανταποκρίσεις βελτιώθηκαν στην πάροδο του χρόνου.
Το διάμεσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 19.4 μήνες, ενώ το 93% των ασθενών επιβίωσαν τουλάχιστον 1 έτος από την έναρξη της θεραπείας. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι τα ποσοστά ανταπόκρισης ήταν υψηλά και στις υπο-ομάδες των ασθενών που ήταν ανθεκτικοί σε προηγούμενες θεραπείες με παράγοντες έναντι του CD38, έναντι του BCMA, καθώς και σε άλλα αμφιειδικά αντισώματα και αντι-BCMA θεραπεία με CAR Τ-λεμφοκύτταρα.
Οι συχνότερες παρενέργειες που καταγράφηκαν ήταν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (78%), η δυσγευσία (75%), η ξηροστομία (55%), η αναιμία (52%), η καταβολή (45%) και η δερματική απολέπιση (45%).
Στην κλινική μελέτη φάσης 1/2 LINKER-MM1 252 ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και διάμεσο αριθμό 5 προηγούμενων θεραπειών έλαβαν θεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα έναντι του BCMA linvoseltamab. Οι ασθενείς που έλαβαν linvoseltamab στη δόση των 200mg είχαν συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 64% ενώ όσοι έλαβαν linvoseltamab 50mg είχαν συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 50%. Στις υπο-αναλύσεις φάνηκε ότι η δόση του linvoseltamab 200mg ήταν πιο αποτελεσματική από τη δόση των 50mg στους υψηλού κινδύνου ασθενείς με υψηλή τιμή του βιοδείκτη BCMA στον ορό, υψηλό ποσοστό διήθησης του μυελού από πλασματοκύτταρα και προχωρημένο στάδιο νόσου RISS 3. Η πιο συχνή παρενέργεια του φαρμάκου ήταν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (έως 53% των ασθενών), η καταβολή (έως 33% των ασθενών) και η αναιμία (έως 40% των ασθενών).
Στις κλινικές μελέτες MagnetisMM-1, MagnetisMM-3 και MagnetisMM-9 συμπεριελήφθησαν 86 ασθενείς με διάμεσο αριθμό 7 προηγούμενων γραμμών θεραπείας και έλαβαν το αμφιειδικό αντίσωμα έναντι του BCMA elranatamab σε διάφορα δοσολογικά επίπεδα. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε στο 45%, ενώ ήταν 41% για του ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως συζευγμένα μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του BCMA, και 53% για του ασθενείς που είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία με CAR Τ-λεμφοκύτταρα έναντι του BCMA. Για τους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν φαίνεται ότι οι ανταποκρίσεις διαρκούν τουλάχιστον 9 μήνες στο 72% των ασθενών. Το διάμεσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου για όλους τους ασθενείς ήταν 4.8 μήνες, ενώ το 60% των ασθενών επιβίωσαν για τουλάχιστον 9 μήνες από την έναρξη της θεραπείας. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες περιελάμβαναν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών (65%), την αναιμία (59%), την ουδετεροπενία (44%), τη θρομβοπενία (41%), τη διάρροια (34%) και τη λεμφοπενία (33%).
Πολλά από τα αμφιειδικά αυτά αντισώματα βρίσκονται κοντά στην ολοκλήρωση των μελετών και οδεύουν σύντομα προς έγκριση από τις ρυθμιστικές αρχές. Οι θεραπείες με αυτά τα φάρμακα σε ασθενείς που δεν είχαν άλλη θεραπευτική επιλογή, έχουν οδηγήσει σε επιμήκυνση της επιβίωσης κατά τουλάχιστον 1-1,5 έτος. Επιπλέον, βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές κλινικές μελέτες με σκοπό την εφαρμογή αυτών των καινοτόμων θεραπειών σε πρωιμότερες γραμμές θεραπείας για να βελτιστοποιηθούν τα θεραπευτικά αποτελέσματα.
8 κλινικές μελέτες για το πολλαπλούν μυέλωμα
Η Αιματολογική-Ογκολογική Μονάδα της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα συμμετέχει ενεργά σε πληθώρα κλινικών μελετών με αμφιειδικά αντισώματα ώστε οι ασθενείς να αποκτούν πρώιμα πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει ο κ. Θάνος Δημόπουλος αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη 8 κλινικές μελέτες αμφιειδικών αντισωμάτων για το πολλαπλούν μυέλωμα που περιλαμβάνουν το teclistamab, elranatamab, talquetamab, linvoseltamab, cevostamab σε διάφορους θεραπευτικούς συνδυασμούς και σε διαφορετικά χρονικά σημεία της νόσου.
Ακολουθεί αναφορά με τις συγκεκριμένες μελέτες και τα κυριότερα κριτήρια επιλογής των ασθενών.
- MAGNETISMM-7: Θεραπεία συντήρησης με το αμφιειδικό αντίσωμα elranatamab έναντι lenalidomide εντός 120 ημερών μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση ή εντός 60 ημερών από την ολοκλήρωση της θεραπείας εδραίωσης σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
- EMN 30-MAJESTEC 4: Θεραπεία συντήρησης με το συνδυασμό του αμφιειδικού αντισώματος teclistamab με lenalidomide έναντι μονοθεραπείας με lenalidomide εντός 120 ημερών μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
- MAGNETISMM-5: Μονοθεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα elranatamab έναντι του συνδυασμού elranatamab με daratumumab και dexamethasone έναντι του συνδυασμού daratumumab με pomalidomide και dexamethasone σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα μετά από τουλάχιστον μια προηγούμενη γραμμή θεραπείας που περιελάμβανε λεναλιδομίδη και έναν αναστολέα πρωτεασώματος (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
- R5458-ONC-2012: Συνδυαστική θεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα linvoseltamab, δεξαμεθαζόνη και daratumumab ή carfilzomib ή lenalidomide ή bortezomib σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 2 προηγούμενες γραμμές θεραπείας (κλινική μελέτη φάσης 1β)
- GO43227: Μονοθεραπεία με cevostamab (αμφιειδικό αντίσωμα έναντι του FcRH5) σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα που έχουν λάβει όλες τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές (κλινική μελέτη φάσης 1β)
- GO43980: Συνδυαστική θεραπεία με cevostamab και μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι της ιντερλευκίνης 15 σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας (κλινική μελέτη φάσης 1β)
- MajesTEC-9: Μονοθεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα teclistamab έναντι του συνδυασμού pomalidomide με bortezomib και dexamethasone ή carfilzomib με dexamethasone σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και 1 έως 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
- MONUMENTAL-3: Συνδυαστική θεραπεία με το αμφιειδικό αντίσωμα talquetamab μαζί με daratumumab και pomalidomide έναντι talquetamab με daratumumab έναντι daratumumab, pomalidomide και dexamethasone σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και τουλάχιστον 1 προηγούμενη γραμμή θεραπείας που περιλάμβανε λεναλιδομίδη και έναν αναστολέα πρωτεασώματος (τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη φάσης 3)
Ο κ. Θάνος Δημόπουλος
Καθηγητής Θάνος Δημόπουλος
Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής
Πηγη: https://healthpharma.gr/