Συντάκτης: grammateia

Ο τρόπος επιλογής των διοικητών νοσοκοµείων από το 2000 και µετά δικαιολογεί τη βαθιά δυσπιστία για ουσιαστική αναβάθµιση του ΕΣΥ.

Γράφει η Γεωργία Οικονομοπούλου

Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας (ΕΕΜΥΥ), Board Member of the European Association of Hospital Managers (EAHM)

Ο τομέας της υγείας κυριάρχησε στην προεκλογική πολιτική ατζέντα των μεγάλων κομμάτων, που υπόσχονταν τις αναγκαίες, γνωστές εδώ και δεκαετίες, μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Η υπόσχεση των πολιτικών αρχηγών προς τους πολίτες επικεντρώθηκε στη βελτίωση της πρόσβασης και της ποιότητας στη φροντίδα υγείας, ενώ στις εξαγγελίες προς τους επαγγελματίες των δομών υγείας κυριάρχησαν οι καλύτερες συνθήκες εργασίας (προσλήψεις, επενδύσεις, εκσυγχρονισμός υποδομών, ενίσχυση προϋπολογισμών) και οι αυξήσεις των απολαβών. Ο σκεπτικισμός και ο βαθύς προβληματισμός, που έχει ιστορικές ρίζες, των επαγγελματιών υγείας για τα πρόσωπα που θα διαχειριστούν τον σχεδιασμό αυτό, είναι απόλυτα δικαιολογημένος.

Η ιστορική αναδρομή στην επιλογή νοσοκομειακών διοικήσεων αποδεικνύει ότι όλες οι κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας προσποιήθηκαν πως εγκαθίδρυσαν αδιάβλητο νομοθετικό πλαίσιο για την αξιοκρατική επιλογή. Συνήθως, ήταν όντως πιο αυστηρό σε κριτήρια από αυτό που είχε ψηφίσει η προηγούμενη κυβερνητική παράταξη. Η συνέχεια είναι γνωστή και εύκολο να αναζητηθεί στα δημοσιεύματα του Τύπου, σε κάθε αντίστοιχη κυβερνητική περίοδο διορισμού διοικητών νοσοκομείων με… κομματικά κριτήρια. Έτσι, αναπαράγεται η φαντασίωση της αξιοκρατικής επιλογής στελεχών και το έλλειμμα της επιστημονικής δημόσιας διοίκησης.

Η εισαγωγή του θεσμού του διοικητή στα κρατικά νοσοκομεία, από τον Υπουργό Υγείας Αλ. Παπαδόπουλο, αναγνώρισε την ανάγκη εφαρμογής τεχνοκρατικής διοίκησης (Ν. 2889/2001), όμως δεν εισήγαγε παράλληλα τα κατάλληλα επιχειρησιακά εργαλεία (νομική μορφή νοσοκομείων, αυτονομία στη διοίκηση, μισθολόγιο βάσει αποτελεσμάτων). Στη διαδικασία επιλογής το κομματικό κριτήριο δεν εξέλιπε, αλλά ούτε κυριάρχησε πλήρως. Το 2004, επί υπουργίας Ν. Κακλαμάνη, η επαναφορά της απροσχημάτιστης κομματικής διακυβέρνησης των νοσοκομείων χαρακτηρίστηκε από το Ινστιτούτο Εργασίας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος ως επιθυμία «πολιτικής χειραγώγησης» και ενίσχυσης των «πελατειακών σχέσεων».

Το 2007, επί υπουργίας Δ. Αβραμόπουλου, η ανορθολογική διαχείριση των κρατικών νοσοκομείων προκάλεσε εκ νέου τη συζήτηση για αλλαγή του νομικού καθεστώτος με διακομματική συναίνεση, αλλά το ιδιαίτερο βάρος του πολιτικού κόστους ανέστειλε την αλλαγή. Ο διορισμός ως διοικητή ενός… κομμωτή, με πλαστό πτυχίο νοσηλευτή, αποκαλύφθηκε μετά τη λήξη της θητείας του. Το «παράθυρο ευκαιρίας», που ανοίγει μια σοβαρή κρίση, δεν άνοιξε για τη νοσοκομειακή διακυβέρνηση ούτε μετά τις εκλογές του 2009 και την είσοδο της χώρας στα μνημόνια και στην αυστηρή δημοσιονομική προσαρμογή. Η «Ανοιχτή Διακυβέρνηση» (opengov) του ΠΑΣΟΚ χρειάστηκε περίπου 6 μήνες για την ολοκλήρωση των διορισμών διοικητών στα κρατικά νοσοκομεία και η δημοσιογραφική έρευνα ανακάλυψε μεταξύ τους τις εξειδικεύσεις… θεολόγου, κτηνιάτρου, ηθοποιού, γεωλόγου, εκπαιδευτικού, ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας, γεωπόνου κ.ά.

Οι διακομματικές κυβερνήσεις του 2012, Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ αρχικά και Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια, επανέφεραν τη διαδικασία κρίσης και επιλογής (Ν. 4052/2012, άρθ. 2), την οποία -μετά από σειρά τροπολογιών- δεν εφάρμοσαν και οι θέσεις μοιράστηκαν στα κόμματα με αναλογία 8-4-2 αρχικά και 70%-30% στη συνέχεια. Το 2014 το Υπουργείο Υγείας υποχρεώθηκε να απολύσει δύο διοικητές λόγω πλαστών πτυχίων.

Το 2015 (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) οι διορισμένοι από την προηγούμενη διακομματική κυβέρνηση διοικητές… αξιολογήθηκαν και απολύθηκαν στην πλειονότητά τους (παρέμειναν μόλις 16 από τους 127). Η διαδικασία επιλογής των νέων διοικητών καθυστέρησε σημαντικά, φέρνοντας τους ακέφαλους οργανισμούς στα όριά τους. Δεν παρατηρήθηκε μαζική αναξιοκρατική επιλογή, αλλά οι ακατανόητες επαγγελματικές ιδιότητες στην επιλογή παρέμειναν (μηχανικοί, συνδικαλιστές, γιατροί, χημικός, φυσικός, βιολόγος κ.ά.). Μετά τον διορισμό τους, υπήρξε και νομοθετική παραγωγή για την αξιοκρατική επιλογή διοικήσεων (Ν. 4369/2016, Εθνικό Μητρώο Επιτελικών Στελεχών Δημόσιας Διοίκησης), που φυσικά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Ένας διοικητής αναγκάστηκε σε παραίτηση μετά την αποκάλυψη ότι είχε καταθέσει πλαστά πτυχία.

Σε πρόσφατη θεματική εκδήλωση για την υγεία, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δήλωσε σχετικά με τις διοικήσεις νοσοκομείων πως «τα πρόσωπα μετράνε» και στην επόμενη τετραετία, εάν επανεκλεγεί, θα εφαρμοστούν αυστηρά κριτήρια επιλογής και αξιολόγησης. Όμως, η επιλογή διοικητών, τέλη 2019-αρχές 2020, είχε προκαλέσει πλήθος δημοσιευμάτων με αναφορά στις «γαλάζιες» ταυτότητες των διορισμένων, που οδήγησαν στην αλλαγή 13 ονομάτων και στην παραίτηση ενός… 80χρονου. Η νομοθετική παραγωγή αυστηροποίησης των κριτηρίων επιλογής διοικήσεων στον δημόσιο τομέα και αυτή τη φορά ολοκληρώθηκε μετά την επιλογή (Ν. 4735/2020), αλλά και πάλι δεν εφαρμόστηκε. Αντιθέτως, με σχετική προσθήκη-τροπολογία του άρθ. 22 δόθηκε η δυνατότητα για παράταση ή κάλυψη της θέσης «μεταβατικά» (Ν. 4772/2021, άρθ. 48).

Έτσι, ο σκεπτικισμός για τη δυνατότητά μας να συνθέσουμε το αναβαθμισμένο μέλλον του Εθνικού Συστήματος Υγείας θα παραμένει ισχυρός, για όσο θα κατισχύει η ασυνέχεια λόγου-πράξης της πολιτικής μας ζωής και για όσο οι ανάγκες ανταπόκρισης και βιωσιμότητας των κρατικών νοσοκομείων στο σύγχρονο περιβάλλον θα υποκύπτουν στην πολιτική δειλία.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν επαρκούν, κυρίως γιατί δεν συνθέτουν ένα συνολικό σχέδιο ανασυγκρότησης του συστήματος υγείας.

 

Γράφει o Γιάννης Τούντας

Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής ΕΚΠΑ, Διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής

Στον τομέα της υγείας, η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει περισσότερα, πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Τα νοσοκομεία του ΕΣΥ παραμένουν σε προβληματική κατάσταση, η οργανωμένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) δεν υφίσταται ακόμα, παρά τη θεσμοθέτηση του προσωπικού γιατρού, και ο υποβαθμισμένος τομέας της δημόσιας υγείας – πρόληψης μόλις πρόσφατα άρχισε να αναβαθμίζεται.

Τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων και οι περισσότερες από τις σχετικές εξαγγελίες κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν επαρκούν, όχι μόνο γιατί οι προεκλογικές εξαγγελίες συχνά δεν υλοποιούνται, αλλά κυρίως γιατί είναι αποσπασματικές και δεν συνθέτουν ένα συνολικό σχέδιο ανασυγκρότησης ή καλύτερα «επανίδρυσης» του ΕΣΥ. Για την αντιμετώπιση των διαχρονικών παθογενειών του ΕΣΥ και για τη μετατροπή του από προβληματική κρατική υπηρεσία σε σύγχρονο δημόσιο οργανισμό, η χώρα χρειάζεται ένα «νέο ΕΣΥ».

Πρώτα απ’ όλα ο κρατισμός, ο συγκεντρωτισμός, η κομματοκρατία και το πελατειακό κράτος, τα οποία σφράγισαν τη φυσιογνωμία του ΕΣΥ από την ίδρυσή του, πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν. Το «νέο ΕΣΥ» θα πρέπει να μπορεί να υπηρετήσει, εκτός από τις διαχρονικές αξίες της δωρεάν και ισότιμης περίθαλψης, τις σύγχρονες αξίες και αντιλήψεις της αποκέντρωσης, της διαφάνειας, της λογοδοσίας, του σχεδιασμού, της αξιολόγησης, της συνέργειας του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, της ελευθερίας επιλογής, της συμμετοχής των ασθενών στα κέντρα αποφάσεων, της δημιουργίας συνθηκών ελεγχόμενου ανταγωνισμού -που θα μειώνουν το κόστος και θα βελτιώνουν την ποιότητα- και, κυρίως, της σύγχρονης διοίκησης. Το ΕΣΥ δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να διοικείται από το γραφείο του εκάστοτε υπουργού Υγείας, αλλά από αξιοκρατικά όργανα με την αναγκαία τεχνοκρατική υποστήριξη, στην κορυφή, στις Υγειονομικές Περιφέρειες, στα νοσοκομεία, στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ).

Δεύτερη σημαντική προτεραιότητα αποτελεί ο επανασχεδιασμός του νοσοκομειακού χάρτη (νοσοκομεία, κλινικές, εργαστήρια) με βάση τον χάρτη υγείας που θα πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθεί, προκειμένου οι οργάνωση του «νέου ΕΣΥ» να αντιστοιχεί στις ανάγκες υγείας του πληθυσμού κάθε περιφέρειας. Για τον σκοπό αυτό θα απαιτηθούν συγχωνεύσεις, αλλαγές χρήσης, δημιουργία νοσοκομειακών συμπλεγμάτων και δικτύων συνεργαζόμενων νοσοκομείων, καθώς και ανακατανομή κλινών, κλινικών και εργαστηρίων με ορθολογικά κριτήρια αντί με πελατειακά. Τα νοσοκομεία του ΕΣΥ θα πρέπει να μετατραπούν σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ), για να αποκτήσουν διαχειριστική αποτελεσματικότητα, απαλλαγμένα από τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), διατηρώντας, όμως, παράλληλα τον δημόσιο χαρακτήρα τους ως θυγατρικές εταιρείες των Υγειονομικών Περιφερειών – ΥΠΕ (ΝΠΔΔ).

Ιδιαίτερη προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στην ανάπτυξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, που αποτελεί τον αδύναμο κρίκο του συστήματος και όχι τη ραχοκοκαλιά του όπως θα έπρεπε. Η θεσμοθέτηση του προσωπικού γιατρού και η αναμενόμενη εφαρμογή του Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας (ΗΦΥ) είναι θετικά βήματα, αλλά δεν αρκούν. Η ολοκληρωμένη ΠΦΥ θα πρέπει να βασίζεται στον θεσμό της οικογενειακής ιατρικής με επίκεντρο την οικογένεια -και όχι το άτομο- και να παρέχεται από τις δομές του ΕΣΥ (Κέντρα Υγείας, Τοπικές Ομάδες Υγείας – ΤΟΜΥ, Περιφερειακά Ιατρεία), της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του συμβεβλημένου ιδιωτικού τομέα, οργανωμένα σε τοπικά δίκτυα ΠΦΥ, σε στενή συνεργασία με τον προσωπικό γιατρό.

Εκτός, όμως, από οργανωμένη ΠΦΥ, η χώρα έχει ανάγκη και από ισχυρό τομέα δημόσιας υγείας σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, που να μην περιορίζεται μόνο στην πρόληψη -στην οποία υλοποιούνται πρόσφατα σημαντικά προγράμματα- αλλά να περιλαμβάνει την προστασία και την προαγωγή της υγείας του πληθυσμού, κάτι που δεν κατοχυρώνει ο νόμος του 2020 για τη Δημόσια Υγεία.

Για την επαρκή στελέχωση του ΕΣΥ, εκτός από την αύξηση των απολαβών, θα πρέπει να συνδεθεί ο μισθός με το προσφερόμενο έργο και η υιοθέτηση ποικίλων μορφών απασχόλησης, ανάλογα με τις μόνιμες ή έκτακτες ανάγκες κάθε μονάδας, αλλά και με τις επιλογές του ενδιαφερόμενου προσωπικού, καθώς και να διευρυνθεί η δυνατότητα επιπρόσθετου αμειβόμενου έργου από ιδιωτικούς πόρους εντός των μονάδων του ΕΣΥ.

Τέλος, στο κρίσιμο ζήτημα της χρηματοδότησης, εκτός από την αυτονόητη αύξηση της δημόσιας δαπάνης υγείας από 5% στο 6% του ΑΕΠ, θα πρέπει ο ΕΟΠΥΥ να μετατραπεί σε ενιαίο μοναδικό αγοραστή-πληρωτή με αποκλειστική διαχείριση της εθνικής χρηματοδότησης υγείας, να ενσωματωθούν οι ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές (τα φακελάκια της ντροπής) στην επίσημη χρηματοδοτική διαδικασία με τη μορφή συνασφάλισης ή συμπληρωματικής ασφάλισης, καθώς και να διαμορφωθεί ένα δομικά σταθερό και λειτουργικό πλαίσιο τιμών. Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί το απαράδεκτο φαινόμενο των υψηλότερων ιδιωτικών δαπανών υγείας στην Ευρώπη, το οποίο καθιστά το σύστημα υγείας στη χώρα μας ένα από τα πιο ιδιωτικοποιημένα και, συνακόλουθα, πιο κοινωνικά άδικα συστήματα διεθνώς.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε ποια σημεία πρέπει να μετασχηματιστεί ο Οργανισμός, για να ανταποκρίνεται στον μέγιστο βαθμό στην αποστολή του.

Γράφει η Θεανώ Καρποδίνη

Διοικήτρια του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ)

Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), με την ίδρυσή του το 2011, αποτέλεσε τη δεύτερη σημαντικότερη μεταρρύθμιση στην υγεία μετά τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Οι βασικοί στόχοι του Οργανισμού για το μέλλον είναι η διασφάλιση: α) της καθολικής και ισότιμης πρόσβασης όλων των δικαιούχων των ασφαλιστικών φορέων της χώρας σε όλες τις αναγκαίες υπηρεσίες και παροχές υγείας, και β) της αποδοτικότερης διαχείρισης όλων των διαθέσιμων πόρων, με έμφαση στην ποιοτικότερη πρόσβαση όλων των πολιτών στις αναγκαίες υπηρεσίες υγείας, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας. Επομένως βασική επιδίωξη ήταν και παραμένει ο πλήρης μετασχηματισμός του Οργανισμού σε στρατηγικό αγοραστή υπηρεσιών υγείας, που θα εξασφαλίζει την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα και την αποδοτικότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας προς τους ασφαλισμένους πολίτες όλης της χώρας.

Στο πλαίσιο της ευρύτερης μεταρρύθμισης στην υγεία, που στοχεύει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας και την οργάνωση και ενδυνάμωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ο ΕΟΠΥΥ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, καθώς ως αποκλειστικός σχεδόν αγοραστής υπηρεσιών υγείας μπορεί -και πρέπει- να διασφαλίζει στους ασφαλισμένους του την παροχή των ποιοτικότερων υπηρεσιών υγείας, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα της υγείας. Κρίσιμοι παράγοντες και στόχοι του Οργανισμού για το άμεσο μέλλον, για την ολοκλήρωση του πλήρη μετασχηματισμού του σε στρατηγικό αγοραστή υπηρεσιών υγείας, είναι:

1. Η αποκλειστική διαχείριση και κατανομή του συνόλου των εθνικών πόρων για την υγεία (Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Φροντίδα Υγείας).
2. Η πλήρης χαρτογράφηση τόσο των συνολικών αναγκών σε υπηρεσίες υγείας πανελλαδικά όσο και των υπηρεσιών υγείας που καλύπτονται από το ΕΣΥ, προκειμένου να εντοπιστούν οι υπηρεσίες υγείας που δεν καλύπτονται ή δεν επαρκούν στο δημόσιο σύστημα και πρέπει να καλυφθούν από τον ιδιωτικό τομέα. Ειδικότερα, οι ανάγκες του δημόσιου συστήματος υγείας θα πρέπει πρώτα να καταγραφούν σε ενιαίο πληροφοριακό σύστημα, να αναλυθούν με δείκτες παραγωγικότητας και αποτελεσματικότητας σε συνάρτηση με το ανθρώπινο προσωπικό του συστήματος υγείας (ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπά επαγγέλματα υγείας).
3. Η αγορά από τον ιδιωτικό τομέα των υπηρεσιών υγείας που είτε δεν είναι διαθέσιμες στον δημόσιο τομέα είτε δεν επαρκούν, στη βάση ποιοτικών κριτηρίων και διαπραγμάτευσης τιμών, βάσει των αποτελεσμάτων της πανελλαδικής χαρτογράφησης των αναγκών.
4. Η εξωστρέφεια και η ανάπτυξη βέλτιστων πρακτικών σε συνεργασία με επιστημονικές εταιρείες, ενώσεις ασθενών και κοινωνικούς φορείς, με σκοπό την πρόσβαση των ασφαλισμένων σε καινοτόμες και αναγκαίες υπηρεσίες υγείας, καθώς και η εξάλειψη της ανισότητας πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείες.
5. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του συνόλου των διαδικασιών και εφαρμογών του ΕΟΠΥΥ με κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
6. Ο έλεγχος των δαπανών υγείας στα πρότυπα των ιδιωτικών ασφαλιστικών, με τη συνδρομή εξωτερικών ελεγκτών με εξειδίκευση στον έλεγχο ιατρικών δαπανών.

Η ενίσχυση της αυτοτέλειας του Οργανισμού σε συνδυασμό με την αύξηση της λογοδοσίας και την αποζημίωση των πάσης φύσεως παροχών υγείας από τον ΕΟΠΥΥ βάσει αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας με ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους, θα εξασφαλίσει την αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Ο Οργανισμός συνεχίζει με στόχο την αγορά ανταγωνιστικών και αναγκαίων για τους ασφαλισμένους υπηρεσιών υγείας, ενθαρρύνοντας τις επενδύσεις και τον εκσυγχρονισμό των δομών υγείας και στηρίζοντας όλες τις υγειονομικές περιφέρειες και δομές με τις αναγκαίες συνεργασίες και συμπράξεις, με στόχο την καθολική και ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους πολίτες.

Ο ΕΟΠΥΥ μετασχηματίζεται, εκπαιδεύεται, αναπτύσσεται και προσαρμόζεται, ώστε να υπηρετεί με επιτυχία και συνέπεια τον στρατηγικό του ρόλο στην παροχή υπηρεσιών υγείας. Θωρακίζεται ώστε να μπορεί να αντιμετωπίζει γρήγορα τυχόν μελλοντικές προκλήσεις και αλλαγές στις συνθήκες της αγοράς. Διατηρεί πάντα στο επίκεντρο τον πολίτη και θέλει να εξασφαλίζει έγκαιρα και ισότιμα την πρόσβαση σε καινοτόμες υπηρεσίες υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι άμεσες και επείγουσες προκλήσεις δεν πρέπει να μας κρατούν καθηλωμένους σε μια αποσπασματική μικροδιαχείριση της επόμενης μέρας

Γράφει η Ελισάβετ Προδρόμου

Γενική Διευθύντρια Bristol Myers Squibb

Η δημόσια υγεία αποκτά σταδιακά τη θέση που δικαιούται στην πολιτική ατζέντα. Ορθά τα περισσότερα κόμματα θέτουν για πρώτη φορά το θέμα αυτό στην κορυφή των προτεραιοτήτων της κυβερνητικής τους ατζέντας με στόχο μια “επανάσταση” στην αναμόρφωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας την επόμενη τετραετία και με το βλέμμα στο 2030. Η αύξηση των δημόσιων δαπανών υγείας, η έμφαση στην πρόληψη, η ψηφιοποίηση, η αναδιαμόρφωση του νοσοκομειακού χάρτη, οι μετρήσιμοι δείκτες ποιότητας αποτελούν θέματα στα οποία επιχειρούνται βήματα προόδου και εμφανίζονται ως προσωπικές δεσμεύσεις των αρχηγών των τριών μεγαλύτερων κομμάτων.

Ωστόσο, ο τομέας που υποεκπροσωπείται σε αυτήν την ατζέντα είναι η φαρμακευτική πολιτική και η πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες, αν και συνιστά αναπόσπαστο κρίκο της αλυσίδας της δημόσιας υγείας, με την Έρευνα και Ανάπτυξη νέων καινοτόμων θεραπειών να επιταχύνει εντυπωσιακά τον ρυθμό και αριθμό των επιτευγμάτων της στην ανοσοθεραπεία, την ιατρική ακριβείας, τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες.

Με το βλέμμα σε αυτό τον ορίζοντα, οφείλουμε όλοι οι εμπλεκόμενοι εταίροι -η πολιτεία, η επιστημονική και η ιατρική κοινότητα, οι ενώσεις ασθενών, αλλά και οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις- να συνδιαμορφώσουμε την εθνική φαρμακευτική στρατηγική μέχρι το 2030. Οι άμεσες και επείγουσες προκλήσεις δεν πρέπει να μας κρατούν καθηλωμένους σε μια αποσπασματική μικροδιαχείριση της επόμενης μέρας. Αντίθετα, συνιστούν απτά επιχειρήματα υπέρ μίας ολικής επανεκκίνησης της πολιτικής φαρμάκου.

Η ανάγκη χρηματοδότησης του φαρμάκου με βάση τις πραγματικές ανάγκες υγείας του πληθυσμού, ο στρατηγικός έλεγχος της κατανάλωσης (και συνεπώς της δαπάνης), η κινητροδότηση των κλινικών μελετών, η συλλογή και αξιοποίηση big data που θα μετρούν και θα τεκμηριώνουν το πραγματικό όφελος των καινοτόμων θεραπειών, το προβλέψιμο επενδυτικό περιβάλλον, δεν αποτελούν “συντεχνιακά αιτήματα’ των φαρμακευτικών εταιρειών.

Είναι η βάση μίας εθνικής φαρμακευτικής πολιτικής με επίκεντρο τον ασθενή, στην οποία οφείλει η επόμενη κυβέρνηση να ενσκήψει με συστηματικό τρόπο και να ενσωματώσει ισότιμα τις προτεραιότητες αυτές στη μεταρρύθμιση του τομέα της υγείας την επόμενη τετραετία. Με τον τρόπο αυτό θα δώσουμε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας τα εργαλεία να ανταποκριθεί πλέον συντεταγμένα στις σύγχρονες προκλήσεις της προσβασιμότητας, της διαθεσιμότητας και της προσιτής τιμής των φαρμάκων.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα από τα πλέον σημαντικά διδάγματα της πρόσφατης πανδημίας ήταν η ανάγκη συνέργειας, συνεννόησης, επικοινωνίας και επένδυσης σε μέσα που θα μας προφυλάξουν από την κρίση.

 

Θεοκλής Ζαούτης

Πρόεδρος του ΕΟΔΥ

 

Δημήτρης Παρασκευής

Αντιπρόεδρος ΕΟΔΥ για τα Μεταδοτικά

Ο ιός SARS-CoV-2 έκανε την αρχική του εμφάνιση στα τέλη 2019 στην Κίνα και στη συνέχεια προκάλεσε εκτενή διασπορά σε όλη την υφήλιο. Η πανδημία Covid-19 είχε μακροχρόνια διάρκεια με σημαντικές επιπτώσεις στην κοινότητα, πέραν της υγειονομικής κρίσης, όπως στην οικονομία, στον τρόπο συμπεριφοράς και στην ψυχολογία της κοινότητας. Παράλληλα, τα προληπτικά μέτρα που εφαρμόστηκαν, καθώς και η ανάγκη για σχεδόν καθολικό εμβολιασμό των ενηλίκων, έγιναν αιτία να προκληθεί κατά καιρούς έντονη αντιπαράθεση μεταξύ ατόμων με διαφορετικές πεποιθήσεις, ενώ τονώθηκε η διασπορά ψευδών ειδήσεων σε πολλά θέματα που αφορούσαν την πανδημία και τον εμβολιασμό.

Σε κάθε περίπτωση, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας που, παρότι η επίδρασή της στην υγεία του πληθυσμού είναι πολύ πιο ήπια σε σχέση με την πρώτη περίοδο, ο κίνδυνος δεν έχει ακόμα εξαλειφθεί, βιώσαμε εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις. Αυτή η εμπειρία καθιστά επιτακτικά ορισμένα ερωτήματα: Πόσο κινδυνεύουμε για μια παρόμοια πανδημία στο προσεχές μέλλον; Πόσο υπαρκτός είναι ο κίνδυνος για μια μελλοντική πανδημία; Πόσο μπορούμε να αποτρέψουμε ή να περιορίσουμε τους κινδύνους για μια πανδημία; Πόσο καλά προετοιμασμένοι είμαστε για να αντιμετωπίσουμε μια μελλοντική πανδημία; Ή, ακόμα, ποια διδάγματα λάβαμε από την πρόσφατη πανδημία, πόσο τα λάβαμε υπόψη μας και ποιο είναι το επίπεδο ετοιμότητας της χώρας μας για μια πιθανή μελλοντική απειλή;

Ο κίνδυνος για μελλοντικές απειλές είναι πάντα υπαρκτός, αλλά ας εξηγήσουμε τι καθιστά ένα παθογόνο πιθανή απειλή για μια μελλοντική πανδημία. Για να προκαλέσει μια πανδημία, ένα παθογόνο θα πρέπει κατά κανόνα να μην έχει προσβάλει πρόσφατα τον άνθρωπο ή, με άλλα λόγια, ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να διαθέτει ανοσία έναντι αυτού. Συνήθως ο άνθρωπος κινδυνεύει από παθογόνα που προσβάλλουν άλλα ζώα με τα οποία είναι σε στενή επαφή λόγω των δραστηριοτήτων του. Το παθογόνο θα πρέπει να μεταδίδεται εύκολα, κατά κανόνα μέσω σταγονιδίων του αναπνευστικού, όπως ο κορωνοϊός ή άλλοι ιοί του αναπνευστικού, ενώ μια άλλη καθοριστική παράμετρος που κατέστησε τον SARS-CoV-2 πανδημική απειλή σε αντίθεση με τον SARS-CoV που εμφανίστηκε το 2003, είναι η δυνατότητα να μεταδίδεται κατά την ασυμπτωματική περίοδο. Αυτή η ιδιότητα είναι μεγάλης σημασίας, γιατί καθιστά δύσκολο τον περιορισμό της διασποράς από άτομα που δεν έχουν ακόμα αναπτύξει συμπτώματα και, συνεπώς, δεν μπορούν να αυτοπεριοριστούν. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι για τον SARS-CoV-2 έχει εκτιμηθεί ότι περίπου οι μισές μολύνσεις έχουν προέλθει από άτομα που ήταν σε ασυμπτωματική φάση.

Βάσει αυτών αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε διαρκή κίνδυνο λόγω της πληθώρας των παθογόνων σε ζώα και της στενής μας επαφής με αυτά. Ο κίνδυνος μεταδόσεων δεν μπορεί να μηδενιστεί, αλλά μπορεί να περιοριστεί με συνεχή ενημέρωση της κοινότητας. Επίσης, για να επιτευχθεί έγκαιρη διάγνωση, διενεργούνται προγράμματα επιτήρησης για νέα παθογόνα, ειδικά σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «υψηλού κινδύνου» για μεταδόσεις νέων παθογόνων από ζώα σε ανθρώπους.

Η κλιματική αλλαγή λόγω των νέων συνθηκών σε ό,τι αφορά την περιοχή κατοικίας των ζώων, του κλίματος, των μετακινήσεων πληθυσμού, των συνθηκών υγιεινής, αλλά και των περιοχών όπου κινούνται έντομα και πτηνά, καθιστούν το πεδίο διαρκώς μεταβαλλόμενο και αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες έκθεσης του ανθρώπου σε «νέα» παθογόνα.

Αναφορικά με το πόσο καλά προετοιμασμένοι είμαστε για μια ενδεχόμενη πανδημία, η απάντηση δεν μπορεί να είναι απόλυτα σαφής, δεδομένου ότι δεν γνωρίζουμε το πώς και το πότε θα συμβεί. Σε κάθε περίπτωση, διαθέτουμε δυνατότητες για να εντοπίζουμε πιθανές νέες απειλές, αλλά κανένα σύστημα υγείας ή καμία κεντρική διοίκηση δεν διαθέτει τα μέσα εξ αρχής για να μπορεί να αντιμετωπίσει μια υγειονομική κρίση του μεγέθους της πανδημίας Covid-19, όπου σε περίοδο έξαρσης οι ανάγκες για νοσηλεία αυξάνονται εκθετικά ανά εβδομάδα.

Οι δυνατότητες αντιμετώπισης, όμως, περιλαμβάνουν πλάνο για τις ανάγκες, που μπορούν να προσαρμόζονται ανάλογα με τις συνθήκες, καθώς και τον κατάλληλο σχεδιασμό για δημιουργία αποθεμάτων εξοπλισμού και μέσων, αλλά και «δίκαιης» κατανομής σε περίοδο κρίσης. Το πλάνο αυτό υφίσταται σε επίπεδο διακρατικό, ενώ και η Ε.Ε. διαθέτει ανάλογο μηχανισμό.

Ένα από τα σημαντικά διδάγματα της πρόσφατης πανδημίας ήταν η ανάγκη συνέργειας, συνεννόησης, επικοινωνίας και επένδυσης σε μέσα που θα μας προφυλάξουν από την κρίση. Η ανάγκη συνέργειας είναι καθοριστικής σημασίας και αφορά τόσο τις υπηρεσίες των επιμέρους κρατών όσο και τα κράτη μεταξύ τους, ενώ είναι επίσης σημαντικό να επιτευχθεί η συνέργεια των πολιτών μέσα από έγκυρη και διαρκή ενημέρωση, καθώς και στήριξη των αναγκών τους καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης. Η πανδημία ανέδειξε για άλλη μια φορά ότι τα όπλα μας είμαστε όλοι εμείς που, όταν σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο, αλληλοβασταζόμενοι σαν μια γροθιά, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά οποιαδήποτε κρίση.

Παράλληλα, η επένδυση στην επιστήμη έδειξε επίσης ότι η μάχη θα κερδηθεί με τα μέσα που θα μας παρέχει αυτή, όπως συνέβη καθοριστικά και στην περίοδο της πανδημίας. Παραδείγματα αποτελούν η ανάπτυξη διαγνωστικών μέσων (μοριακά, αντιγονικά και αυτοδιαγνωστικά τεστ), η ανάπτυξη αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων σε διάστημα μερικών μηνών, η ανάπτυξη θεραπείας, η έρευνα σε όλους τους κρίσιμους τομείς αναφορικά με την πανδημία, αλλά και τα δεδομένα επιτήρησης. Όλα αυτά αποτελούν επιτεύγματα που έπαιξαν καίριο ρόλο στον αγώνα μας ενάντια στον ιό.

Συμπερασματικά, οι πιθανές απειλές στον κόσμο μας, που μεταβάλλεται συνεχώς, καθίστανται όλο και πιο σύνθετες και πολύπλοκες. Το όπλο μας είναι ο ίδιος άνθρωπος, η δυνατότητα να προβλέπει, να μελετά να βρίσκει λύσεις και να αναπτύσσει μέσα έναντι κάθε δυνατής απειλής. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που στην ανθρώπινη ιστορία καμία απειλή δεν κατέστη δυνατή να τον αφανίσει…

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι προτείνει ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων. Ο ρόλος των γενοσήμων.

 

Ελλείψεις φαρμάκων συνεχίζουν να υπάρχουν στην ελληνική αγορά και το υπουργείο Υγείας και ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ) εστιάζουν σε τέσσερα κύρια μέτρα τα οποία καλύπτουν το σύνολο της εφοδιαστικής αλυσίδας για την αντιμετώπιση των ελλείψεων και την προάσπιση της προστασίας της Δημόσιας Υγείας και των Ελλήνων ασθενών.

Ο ΕΟΦ εξηγεί ότι ως έλλειψη θεωρείται η αδυναμία κάλυψης των αναγκών σε επίπεδο δραστικής ουσίας και όχι σκευάσματος, καθώς η ουσία μπορεί να παρέχεται μέσω εναλλακτικών γενοσήμων σκευασμάτων. Στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν εναλλακτικά σκευάσματα ενθαρρύνεται η κάλυψη των αναγκών με γενόσημα φάρμακα.

Τα τέσσερα μέτρα

Η απαγόρευση των εξαγωγών, αναφέρει ο ΕΟΦ, αποτελεί μέτρο το οποίο εφαρμόζεται προσωρινά και επιλεγμένα με στόχο τη διασφάλιση των αναγκών των ασθενών με φάρμακα τα οποία εξάγονται σε άλλες χώρες και ως εκ τούτου καθίστανται ελλειπτικά ή δυσεύρετα για τον Ελληνα ασθενή.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό «αποφασίστηκε οι φαρμακευτικές εταιρείες να αυξήσουν σημαντικά το επόμενο χρονικό διάστημα τις ποσότητες των φαρμάκων που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά, το οποίο άλλωστε αποτελεί και υποχρέωσή τους».

Οι φαρμακαποθήκες υποχρεώνονται να δηλώνουν τις πωλήσεις και τα αποθέματά τους για τα ελλειπτικά φάρμακα σε πραγματικό χρόνο, ώστε να είναι άμεσα διαθέσιμη η εκτίμηση του φαινομένου και η ανεύρευση λύσεων. Για το λόγο αυτό, τονίζει ο ΕΟΦ, αναπτύχθηκε ειδική πλατφόρμα η οποία θα τεθεί σε λειτουργία μέσα στην εβδομάδα.

Τέλος, με απόφαση του υπουργείου Υγείας η χορήγηση φαρμάκων που βρίσκονται σε έλλειψη ή περιορισμένη διάθεση θα γίνεται από τα φαρμακεία στους ασθενείς μόνο εφόσον αυτά έχουν συνταγογραφηθεί ηλεκτρονικά βάσει των ενδείξεων και από τις ιατρικές ειδικότητες που προβλέπονται.

Οποιαδήποτε έλλειψη ή δυσκολία ανεύρεσης φαρμάκου πρέπει να δηλώνεται από τους φαρμακοποιούς και τους ιατρούς στην πλατφόρμα του ΕΟΦ, ώστε να λαμβάνεται μέριμνα άμεσα.

Πηγές:
ΕΟΦ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Υπογεγραμμένο ακριβές αντίγραφο

ΙΑΤΡΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΑΠ ΠΙΣ 1848

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ-36-ΑΞΙΩΜ-ΕΙΔ.-ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ-ΜΕ-ΑΔΑ-ΡΘΕΤ46ΜΤΛΒ-ΙΡΒ

 

 

 

 

Αθήνα, 03/07/2023

Αγράφων 3-5, Μαρούσι

Τ.Κ. 15123

Τηλ. 2105212000

www.eody.gov.gr

: @eody

: @eody_gr

 

 

 

 

Αγαπητή/έ

Με αίσθημα ευθύνης και ικανοποίησης για τα πεπραγμένα της παρούσας Διοίκησης του ΕΟΔΥ σας αποστέλλω συνημμένο τον ετήσιο απολογισμό του 2022, προκειμένου να αποκτήσετε, μια άμεση εκτίμηση για τις επιστημονικές και οργανωτικές πρωτοβουλίες που συντελέστηκαν το περασμένο έτος (2022) στον Οργανισμό.

Εκφράζω τις ειλικρινείς ευχαριστίες μου, για τη συμβολή σας στον τομέα της Υγείας.

 

Με εκτίμηση,

Θ. Ζαούτης

Πρόεδρος του Δ.Σ.

Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ)

 

EODY ANNUAL REPORT 2022

 

 

 

 

πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος του ΠΜΣ “Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας” του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για το έτος 2023-2024.

Θεωρούμε ότι το πρόγραμμα παρέχει ειδικές γνώσεις και για το λόγο αυτό θα θέλαμε τη συμβολή σας στην προσπάθεια επικοινωνίας με τους ενδιαφερόμενους  δηλαδή την δημοσίευση της σχετικής προκήρυξης στην ιστοσελίδα σας και την ενημέρωση των μελών σας με ηλεκτρονικό μήνυμα.

 

ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

«Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας»

Το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας καλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν υποψηφιότητα για την παρακολούθηση του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) «Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας» για το ακαδημαϊκό έτος 2023-2024.

 

Στο ΠΜΣ γίνονται δεκτοί πτυχιούχοι Σχολών Επιστημών Υγείας και άλλων Τμημάτων των Πανεπιστημίων της ημεδαπής ή αναγνωρισμένων ομοταγών Ιδρυμάτων της αλλοδαπής όπως (Βιολόγοι, Χημικοί, Βιοχημικοί, Κλινικοί Διαιτολόγοι, Διατροφολόγοι, Καθηγητές Φυσικής Αγωγής, Εκπαιδευτικοί,  Φυσικοθεραπευτές, Ψυχολόγοι ή πτυχιούχοι άλλων συναφών αντικειμένων) καθώς και πτυχιούχοι Τμημάτων ΤΕΙ συναφούς γνωστικού αντικειμένο. Οι κάτοχοι τίτλου ΑΕΙ της αλλοδαπής οφείλουν να προσκομίσουν την αναγνώριση του τίτλου τους από το ΔΟΑΤΑΠ. Επίσης γίνονται δεκτοί απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ άλλων ειδικοτήτων υπό προϋποθέσεις συμπληρωματικών κριτηρίων και συνεκτίμηση αποδεδειγμένης επαγγελματικής και ερευνητικής εμπειρίας σχετικής με το αντικείμενο του ΠΜΣ, ύστερα από απόφαση της ΣΕ.

Προϋπόθεση για την επιλογή αποτελεί η επαρκής γνώση της αγγλικής γλώσσας με πιστοποιητικό γλωσσομάθειας επιπέδου Β2. Αν δεν υπάρχει πιστοποιητικό η επαρκής γνώση της αγγλικής γλώσσας βεβαιώνεται από την Επιτροπή Γλωσσομάθειας.

Tο ΠΜΣ οδηγεί στην απόκτηση Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) στην «Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας» μετά από σπουδές διάρκειας τριών (3) ακαδημαϊκών εξαμήνων, από τα οποία τα δύο (2) αφορούν στην παρακολούθηση μαθημάτων και ένα (1) στην υλοποίηση πρακτικής άσκησης και στην εκπόνηση μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας. Το ΠΜΣ είναι πλήρους φοίτησης και η παρακολούθηση υποχρεωτική. Η επίσημη γλώσσα του ΠΜΣ είναι η Ελληνική και η Αγγλική.

 

Website: https://www.med.uth.gr/mscpelmy/

email: [email protected]

 

—

Με εκτίμηση,

Σπανός Μιχαήλ

MSc, ΠΕ Πληροφορικής

Γραμματεία ΠΜΣ “Πρόληψη και Έλεγχος Κλινικά Σοβαρών Λοιμώξεων σε Μονάδες Υγείας”

Τμήμα Ιατρικής, Βιόπολις, Λάρισα 41500

Κτίριο Βιβλιοθήκης 1ος όροφος

Τηλέφωνο: 2410-685602, 6986711941

e-mail: [email protected] , [email protected]

Webpage : https://www.med.uth.gr/mscpelmy/

 

 

 

Υποβολή αιτήσεων έως τις 31 Ιουλίου 2023

 

**Περιορισμένος αριθμός θέσεων**

 

Το ΠΜΣ «Διαχείριση και Αποκατάσταση Βαρέως Πάσχοντα» του Τμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, έχει ως αντικείμενο την παροχή υψηλού επιπέδου εξειδίκευσης στη διαχείριση ασθενών που παρουσιάζουν βαριά νόσο ή βρίσκονται σε περίοδο αποκατάστασης από βαριά νόσο και την προαγωγή της επιστημονικής γνώσης μέσω της έρευνας και της διεπιστημονικότητας.

 

 

—

Με εκτίμηση,

Σπανός Μιχαήλ

MSc, ΠΕ Πληροφορικής

Γραμματεία ΠΜΣ “Διαχείριση και Αποκατάσταση Βαρέως Πάσχοντα”

Τμήμα Ιατρικής, Βιόπολις, Λάρισα 41500

Κτίριο Βιβλιοθήκης 1ος όροφος

Τηλέφωνο: 2410-685602, 6986711941

e-mail: [email protected] , [email protected]

Webpage : https://www.med.uth.gr/pmsDABP/

 

paratasi_Ioulios2023