Συντάκτης: grammateia

Μια νέα έκθεση του CDC υποδηλώνει ότι η πλειονότητα των ατόμων με ηπατίτιδα C εξακολουθεί να μην έχει θεραπευτεί   σχεδόν μια δεκαετία μετά την πρώτη έγκριση των πρωτοποριακών θεραπειών που καθαρίζουν την ιογενή λοίμωξηστις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για ένα προτεινόμενο εθνικό πρόγραμμαπου θα τερμάτιζε μεγάλο μέρος της ταλαιπωρίας και του θανάτου από ηπατίτιδα C εξαλείφοντας τη νόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες πάσχουν από ηπατίτιδα C, η οποία εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, συχνά οδηγεί σε σοβαρά και μερικές φορές θανατηφόρα αποτελέσματα, όπως καρκίνο του ήπατος και ηπατική ανεπάρκεια. Παρά την ύπαρξη μιας ασφαλούς και εξαιρετικά αποτελεσματικής από του στόματος θεραπείας για την ηπατίτιδα C, η λοίμωξη συνέβαλε στον θάνατο περισσότερων από 14.800 ανθρώπων το 2020.

«Δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί με ηπατίτιδα C παθαίνουν καρκίνο του ήπατος, υποφέρουν από ηπατική ανεπάρκεια ή πεθαίνουν επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε σωτήρια φάρμακα», δήλωσε ο Jonathan Mermin, MD, MPH, Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου CDC για τον HIV, Ιογενή Ηπατίτιδα, STD. και την πρόληψη της φυματίωσης . «Στο έθνος μας, κανείς δεν πρέπει να ζει γνωρίζοντας ότι υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία για τη δυνητικά θανατηφόρα ασθένειά του, αλλά απρόσιτη».

Η νέα μελέτη του CDC δείχνει ότι θεραπεύονται πολύ χαμηλός αριθμός ατόμων με γνωστή λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C και παρέχει την πρώτη σαφή εικόνα του μικρού ποσοστού των ατόμων χωρίς ασφάλιση υγείας που έχουν θεραπευτεί. 

Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα ποσοστά των ατόμων που θεραπεύτηκαν ήταν:

• Χαμηλό συνολικά και σε όλες τις ηλικιακές και ασφαλιστικές ομάδες που αναλύθηκαν
• Χαμηλότερο μεταξύ ατόμων χωρίς ασφάλιση υγείας ² ή με κάλυψη Medicaid, καθώς και σε ενήλικες κάτω των 40 ετών – μια ομάδα που έχει τα υψηλότερα ποσοστά νέων μολύνσεων από ηπατίτιδα C
• Το υψηλότερο μεταξύ των ατόμων 60 ετών και άνω με Medicare ή εμπορική ασφάλιση, αλλά ακόμα λιγότερο από τους μισούς είχαν θεραπευτεί

Εμπόδια και λύσεις στη θεραπεία της ηπατίτιδας C

«Η ανάπτυξη μιας ασφαλούς και εξαιρετικά αποτελεσματικής θεραπείας για την ηπατίτιδα C είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ιατρικά επιτεύγματα των τελευταίων 20 ετών», δήλωσε ο Francis S. Collins, MD, Ph.D., του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, ο οποίος υπηρετεί ως επικεφαλής του Εθνικού Προγράμματος Εξάλειψης της Ηπατίτιδας C του Λευκού Οίκου. «Αλλά δυστυχώς, πάρα πολλοί άνθρωποι στη χώρα μας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα εμπόδια στην πρόσβαση σε αυτήν τη θεραπεία – πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να εργαστούμε σκληρότερα. Το προτεινόμενο Εθνικό Πρόγραμμα Εξάλειψης της Ηπατίτιδας C περιλαμβάνει τολμηρές και μεταμορφωτικές ενέργειες που θα ξεπεράσουν πολλά από αυτά τα εμπόδια, σώζοντας ενδεχομένως δεκάδες χιλιάδες ζωές και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια υγειονομικής περίθαλψης– συμπονετική φροντίδα που συμβάλλει επίσης στη μείωση του ελλείμματος. Αυτή είναι μια πραγματικά ιστορική ευκαιρία».

Τα τρέχοντα εμπόδια στη θεραπεία της ηπατίτιδας C περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται σε):

• Κόστος θεραπείας
• Πολιτικές κάλυψης περιοριστικής θεραπείας
• Προκλήσεις για τη διάγνωση της ηπατίτιδας C

Κόστος θεραπείας: Αν και το κόστος της θεραπείας της ηπατίτιδας C έχει μειωθεί την τελευταία δεκαετία, εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο για πολλούς, με φάρμακα που κοστίζουν δεκάδες χιλιάδες δολάρια. Ένα καινοτόμο εθνικό μοντέλο χορήγησης φαρμάκων για την ηπατίτιδα C θα καθιστούσε εφικτή τη θεραπεία για όλους, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που δεν είναι ασφαλισμένα και δεν είναι ασφαλισμένα.

Πολιτικές κάλυψης περιοριστικής θεραπείας: Ορισμένα κρατικά προγράμματα Medicaidκαι οι πάροχοι εμπορικών ασφαλίσεων εξακολουθούν να ισχύουν περιορισμοί θεραπείας. Αυτά συχνά περιλαμβάνουν περιορισμούς που:

• σύγκρουση με την ιατρική καθοδήγηση
• περιορισμός των ασθενών που είναι επιλέξιμοι για θεραπεία (για παράδειγμα: απαιτείται από τους ασθενείς να έχουν σοβαρή ηπατική βλάβη ή να περάσουν μήνες χωρίς χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών πριν από τη θεραπεία)
• να περιορίσουν τους τύπους των παρόχων που μπορούν να συνταγογραφήσουν θεραπεία
• απαιτείται προηγούμενη έγκρισηπριν ξεκινήσει η θεραπεία

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι ασφαλιστές θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο άρσης των περιορισμών κάλυψης θεραπείας που καθιστούν δύσκολη ή αδύνατη για άτομα με δημόσια ή ιδιωτική ασφάλιση την πρόσβαση σε θεραπεία για τη θεραπεία της ηπατίτιδας C.

Προκλήσεις για τη διάγνωση της ηπατίτιδας C: Ο έλεγχος για ηπατίτιδα C στις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτεί μια δοκιμή αντισωμάτων και, εάν είναι θετική, μια εργαστηριακή εξέταση νουκλεϊκού οξέος για επιβεβαίωση της μόλυνσης. Αυτή η διαδικασία είναι επίπονη, έχει ως αποτέλεσμα ορισμένοι άνθρωποι να μην λαμβάνουν ποτέ επιβεβαιωμένη διάγνωση και καθυστερεί τη θεραπεία.

Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετοι πόροι για την υποστήριξη της ανάπτυξης και της έγκρισης ιικών δοκιμών ταχείας θεραπείας (POC) για την ηπατίτιδα C, που θα επέτρεπε στους ανθρώπους να ελέγχονται και να συνδέονται με τη θεραπεία σε μία μόνο επίσκεψη. Τέτοιες δοκιμές, μαζί με μια επαρκώς χρηματοδοτούμενη ολοκληρωμένη προσπάθεια δημόσιας υγείας για την επέκταση της πρόληψης, των δοκιμών και της θεραπείας σε περισσότερα περιβάλλοντα, είναι ζωτικής σημασίας για:

• Διάγνωση του 40% των ατόμων με ηπατίτιδα C στις Ηνωμένες Πολιτείες που δεν γνωρίζουν τη μόλυνση τους
• Διεύρυνση της πρόσβασης σε υπηρεσίες πρόληψης για τον περιορισμό νέων λοιμώξεων από ηπατίτιδα C

Ομοσπονδιακοί εμπειρογνώμονες και επιστήμονες πιστεύουν ότι παρά αυτά τα εμπόδια, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν ακόμα να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να γίνουν παγκόσμιος ηγέτης στην πρόληψη της ταλαιπωρίας και του θανάτου από ηπατίτιδα C. Η επίτευξη αυτού του στόχου θα απαιτήσει δέσμευση με τη μορφή αυξημένων πόρων, αλλαγής πολιτικής και αφοσίωσης στην ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι με ηπατίτιδα C πρέπει να επωφεληθούν από τις θεραπείες για την ηπατίτιδα C που αλλάζουν το παιχνίδι – σήμερα, όχι σε άλλα δέκα χρόνια.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Οι αμερικανικές υγειονομικές αρχές έδωσαν σήμερα την πλήρη έγκρισή τους σε μια νέα θεραπεία κατά του Αλτσχάιμερ, διευρύνοντας την πρόσβαση σ’ αυτή μέσω του ομοσπονδιακού συστήματος ασφάλισης υγείας.

Το Leqembi, που έχει στόχο να μειώσει τη γνωστική εξασθένηση, εγκρίθηκε για τους ασθενείς που δεν έχουν ακόμη φθάσει σε προχωρημένο στάδιο της νόσου.

Το φάρμακο είχε εγκριθεί τον Ιανουάριο από την Αμερικανική Υπηρεσία Φαρμάκων (FDA) με επιταχυμένη διαδικασία. Η ανάλυση συμπληρωματικών ερευνών επιτρέπει πλέον την πλήρη έγκρισή του, εξήγησε η FDA με ανακοίνωσή της.

Το Leqembi χορηγείται ενδοφλεβίως κάθε δύο εβδομάδες και αναπτύχθηκε από την ιαπωνική φαρμακευτική εταιρεία Eisai και την αμερικανική Biogen. Η τιμή του ορίσθηκε στα 26.500 δολάρια κατ’ έτος και ανά ασθενή.

Το Leqembi εντάσσεται σε μια νέα γενιά θεραπειών που στοχοθετούν μια πρωτεΐνη που φέρει την ονομασία β-αμυλοειδές και σχηματίζει πλάκες στον εγκέφαλο των ασθενών.

Το φάρμακο αυτό είναι το πρώτο που κατέδειξε σαφώς μείωση της γνωστικής εξασθένησης (κατά 27%) στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής. Χωρίς να θεραπεύει τους ασθενείς, μπορεί να επιτρέψει να επιβραδυνθεί κατά τι η πρόοδος της νόσου.

Ωστόσο συνοδεύεται από προειδοποίηση: μπορεί να έχει σοβαρές παρενέργειες, όπως οιδήματα ή εγκεφαλικές αιμορραγίες, που μπορεί να αποδειχθούν μοιραίες.

«Η θεραπεία αυτή, παρόλο που δεν γιατρεύει, μπορεί να δώσει περισσότερο χρόνο στους ανθρώπους (…) για να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους και να κάνουν τα πράγματα που αγαπούν», δήλωσε η Τζοάν Πικ, πρόεδρος της ένωσης ασθενών Alzheimer Association.

Οι άνθρωποι που έχουν προσβληθεί «αξίζουν να έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν και να αποφασίσουν, με τον γιατρό τους και την οικογένειά τους, αν η θεραπεία αυτή είναι καλή γι’ αυτούς», πρόσθεσε.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Η φυματίωση παραμένει μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια υγεία σήμερα. Παρά τις προσπάθειες για τον έλεγχο της νόσου τις τελευταίες δεκαετίες, στοίχισε πάνω από 1,6 εκατομμύρια ζωές το 2021, με πάνω από 10,6 εκατομμύρια ανθρώπους να αρρωστήσουν .

Αυτό οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη αποτελεσματικών εργαλείων για την καταπολέμηση της νόσου, όπως δοκιμές και εμβόλια, και αποτελεί παράδειγμα ενός  παγκόσμιου συστήματος έρευνας και ανάπτυξης που δεν ανταποκρίνεται στη ζήτηση.

Τώρα, μια κλινική δοκιμή όψιμης φάσης που χρηματοδοτείται από την Wellcome και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates επιδιώκει να προωθήσει ένα υποψήφιο εμβόλιο – M72/AS01E (M72) – σε κοινότητες που έχουν πληγεί περισσότερο, με τη δυνατότητα να γίνει το πρώτο νέο εμβόλιο φυματίωσης στον κόσμο  αν είναι αποτελεσματικό.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Την συγκρατημένη αισιοδοξία του εξέφρασε ο καθηγητής Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αχιλλέας Γραβάνης για τα δυο νέα μονοκλωνικά αντισώματα κατά του β-αμυλοειδούς και τη νόσο του Αλτζχάιμερ. Σε μια προσπάθεια διαφώτισης ο καθηγητής σχολιάζει τα υπάρχοντα δεδομένα.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής σε ανάρτησή του στα social media έχουν ήδη αναπτυχθεί ανεπιτυχώς οκτώ αντισώματα. Το «πράσινο φως» έδωσε και ο FDA  με την πρόσφατη επιτάχυνση της μερικής αδειοδότησης τους για ασθενείς στα πρώτα στάδια της νόσου Αλζχάιμερ, με ήπια συμπτώματα.  Ο καθηγητής δηλώνει σκεπτικός για την αποτελεσματική και ασφαλή χρήση τους με βάση τα δεδομένα πως  τα εν λόγω αντισώματα «έχουν ως θεραπευτικό στόχο το β-αμυλοειδές (η συσσώρευση του στον εγκέφαλο είναι νευροτοξική), όμως έχουν συσσωρευθεί και πολλά στοιχεία τα τελευταία 30 χρόνια ότι τελικά το β-αμυλοειδές δεν είναι το παθοφυσιολογικό αίτιο αλλά ένα επιφαινόμενο της νόσου, χρήσιμο κυρίως ως βιοδείκτης. Ακόμη, στον προβληματισμό του ο καθηγητής προσθέτει το γεγονός πως «η κλινική αξιολόγηση των αντισωμάτων του β-αμυλοειδούς έγινε σε μικρό αριθμό ασθενών με αρχικά και πολύ ήπια ακόμη συμπτώματα, δύσκολα λόγω της ηπιότητας τους στην αξιολόγηση και σύγκριση τους με του υγιείς μάρτυρες, σε μια μάλιστα χρόνια νόσο. Οι πρώτες κλινικές μελέτες ισχυρίζονται καθυστέρηση κατά 27% στη πρόοδο της νόσου (κατά 5 μήνες στους 18 μήνες της παρατήρησης)». Στην ένστασή  του καθηγητή συμβάλλουν και τα στοιχεία για «τη τοξικότητα των αντισωμάτων κατά του β-αμυλοειδούς δεν είναι αμελητέα: εγκεφαλικό οίδημα, εγκεφαλικές μικρο-αιμορραγίες (ιδιαίτερα σε άτομα σε αντιπηκτική αγωγή ή αυτούς με μεταλλάξεις στο γονίδιο της λιποπρωτεΐνες ΑΡΟΕ) και ίσως επιτάχυνση της απώλειας εγκεφαλικής ουσίας, όπως έδειξαν οι απεικονιστικές εξετάσεις με β-amyloid-PET και με MRI σε ασθενείς που πήραν την θεραπεία».

Συνεπώς ο καθηγητής καταλήγει ότι τα δυο «φάρμακα» κατά του β-αμυλοειδούς  θα πρέπει να μελετηθούν περισσότερο και να υποβληθούν σε μακροχρόνια κλινική παρατήρηση. «Τα μέχρι στιγμής κλινικά δεδομένα της χρήσης τους είναι περιορισμένα για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων όσον αφορά και την αποτελεσματικότητα τους, πέραν της ασφαλείας τους» σχολιάζει ο καθηγητής.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Με μια νέα μέθοδο εξέτασης δειγμάτων ιού ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης έλυσαν έναν παλιό γρίφο σχετικά με το πώς ο ιός της ηπατίτιδας C αποφεύγει την ανοσολογική άμυνα του ανθρώπινου οργανισμού. Νέες προοπτικές εκτιμάται ότι διανοίγονται για τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθούμε και αντιμετωπίζουμε τις ιογενείς ασθένειες γενικότερα.

Υπολογίζεται ότι περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν μολυνθεί με χρόνια ηπατίτιδα C. Ο ιός της ηπατίτιδας C μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και ουλές στο ήπαρ και στη χειρότερη περίπτωση καρκίνο του ήπατος, όπως μεταδίσει  το www.sciencedaily.com. Συγκεκριμέα, η ηπατίτιδα C εδώ και δεκαετίες  αποτελούσε αίνιγμα, αναφορικά με το πώς  ο ιός καταφέρνει να αποφεύγει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα και να εξαπλώνεται στον οργανισμό. Η απάντηση είναι ο ιός απλώς φοράει μια «μάσκα», δηλαδή παραμείνει κρυμμένος, ενώ δημιουργεί αντίγραφα του εαυτού του για να μολύνει νέα κύτταρα.  Ειδικότερα, παίρνει τη μορφή ενός μορίου που υπάρχει ήδη στα κύτταρά μας οπότε το ανοσοποιητικό μας σύστημα συγχέει τον ιό με κάτι αβλαβές που δεν χρειάζεται να αντιδράσει. Ειδικότερα, το μόριο FAD αποτελείται από τη βιταμίνη Β2 και το μόριο που μεταφέρει ενέργεια ΑΤΡ, δηλαδή είναι ζωτικής σημασίας για τα κύτταρά μας για τη μετατροπή της ενέργειας ώστε να  καθίσταται ιδανικό καμουφλάζ για έναν κακόβουλο ιό.

Για αρκετά χρόνια, η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστήμιου της Κοπεγχάγης με τους συνεργάτες της στο Νοσοκομείο Hvidovre  είκαζε ότι η FAD βοηθούσε τον ιό να κρύβεται στα μολυσμένα κύτταρα, αλλά δεν είχε έναν σαφή τρόπο να το αποδείξει. Για να λύσουν την πρόκληση, στράφηκαν στο Arabidopsis, ένα γνωστό πειραματικό φυτό. «Καθαρίσαμε ένα ένζυμο από το φυτό Arabidopsis που μπορεί να διασπάσει το μόριο FAD στα δύο”», εξηγεί η Anna Sherwood από το Τμήμα Βιολογίας, η οποία μαζί με τον Lizandro Rene Rivera Rangel είναι οι πρώτοι συγγραφείς της μελέτης.

Τώρα οι ερευνητές υποθέτουν πως και άλλοι ιοί ενδέχεται να χρησιμοποιούν το ίδιο «τέχνασμα» όπως και ο κορονοϊός και ο ιός της γρίπης, η ηπατίτιδα C είναι ένας ιός RNA. Το γενετικό του υλικό αποτελείται από RNA που πρέπει να αντιγραφεί μόλις ο ιός εισέλθει στον οργανισμό-ξενιστή του. Τα νέα αντίγραφα RNA χρησιμοποιούνται για την κατάληψη νέων κυττάρων και το ένα άκρο του γενετικού υλικού του RNA καλύπτεται από το FAD.

Σύμφωνα με τον Jeppe Vinther αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας, ο οποίος μαζί με τον αναπληρωτή καθηγητή Troels Scheel και τον καθηγητή Jens Bukh από το Πρόγραμμα Ηπατίτιδας C της Κοπεγχάγης ήταν επικεφαλής της έρευνας, είναι πολύ ρεαλιστικό ότι και άλλοι ιοί RNA χρησιμοποιούν παρόμοιες τεχνικές συγκάλυψης για να εξαπλωθούν χωρίς να ανιχνεύονται από τα κυτταρικά συστήματα ελέγχου. «Ανοίγει η δυνατότητα ανάπτυξης νέων και ίσως βελτιωμένων μεθόδων εντοπισμού και θεραπείας των ιογενών λοιμώξεων στο μέλλον», καταλήγει ο Jeppe Vinther.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Το χρωμόσωμα Υ θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι άνδρες έχουν λιγότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να επιβιώσουν από ορισμένους καρκίνους, σύμφωνα με μελέτες που συνδυάζουν δεδομένα από ποντίκια και ανθρώπους. Δύο μελέτες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο Nature  αφορούν καρκίνους που είναι ιδιαίτερα επιθετικοί στους άνδρες: τον καρκίνο του παχέος εντέρου και τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης.

Συγκεκριμένα, η μία μελέτη διαπιστώνει ότι η απώλεια ολόκληρου του χρωμοσώματος Υ σε ορισμένα κύτταρα – η οποία συμβαίνει φυσιολογικά καθώς οι άνδρες γερνούν – αυξάνει τον κίνδυνο επιθετικού καρκίνου της ουροδόχου κύστης και θα μπορούσε να επιτρέψει στους όγκους της ουροδόχου κύστης να αποφεύγουν την ανίχνευση από το ανοσοποιητικό σύστημα2. Η άλλη διαπιστώνει ότι ένα συγκεκριμένο γονίδιο του χρωμοσώματος Υ σε ποντίκια αυξάνει τον κίνδυνο εξάπλωσης ορισμένων καρκίνων του παχέος εντέρου σε άλλα μέρη του σώματος1.

Στο σύνολό τους, οι δύο μελέτες αποτελούν ένα βήμα προς την κατανόηση του γιατί τόσοι πολλοί καρκίνοι  εμφανίζονται σε άνδρες όπως εξηγεί  η Sue Haupt, ερευνήτρια καρκίνου στο George Institute of Global Health στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, η οποία δεν συμμετείχε στην εργασία. “Γίνεται σαφές ότι είναι πέρα από τον τρόπο ζωής”, λέει. “Υπάρχει μια γενετική συνιστώσα“.

Η απώλεια του χρωμοσώματος Υ (LOY) παρατηρείται σε πολλούς τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του 10-40% των καρκίνων της ουροδόχου κύστηςαλλά η κλινική και βιολογική της σημασία είναι άγνωστη. Εδώ, χρησιμοποιώντας γονιδιωματικές και μεταγραφομικές μελέτες, αναφέρουμε ότι το LOY συσχετίζεται με κακή πρόγνωση σε ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Πραγματοποιήθηκαν  εμπεριστατωμένες μελέτες σε φυσικά μεταλλαγμένα κύτταρα καρκίνου της ουροδόχου κύστης με LOY καθώς και σε κύτταρα με στοχευμένη διαγραφή του χρωμοσώματος Y με CRISPR-Cas9. Οι Y-θετικοί (Y+) και οι Y-αρνητικοί (Y-) όγκοι αναπτύχθηκαν παρόμοια in vitro, ενώ οι Y- όγκοι ήταν πιο επιθετικοί από τους Y+ όγκους σε ανοσολογικά ικανούς ξενιστές κατά τρόπο εξαρτώμενο από τα Τ κύτταρα. Οι κυτταρομετρικές αναλύσεις ροής υψηλής διάστασης έδειξαν ότι οι όγκοι Υ- προάγουν εντυπωσιακή δυσλειτουργία ή εξάντληση των CD8+ Τ κυττάρων στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Τα ευρήματα αυτά επικυρώθηκαν με τη χρήση αλληλουχίας RNA ενός πυρήνα και χωρικής πρωτεομικής αξιολόγησης ανθρώπινων καρκίνων της ουροδόχου κύστης.

Αξίζει να σημειωθεί πως σε σύγκριση με τους όγκους Υ+, οι όγκοι Υ- παρουσίασαν αυξημένη ανταπόκριση στη θεραπεία αποκλεισμού του ανοσολογικού σημείου ελέγχου anti-PD-1 τόσο σε ποντίκια όσο και σε ασθενείς με καρκίνο. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν ότι τα καρκινικά κύτταρα με μεταλλάξεις LOY μεταβάλλουν τη λειτουργία των Τ-κυττάρων, προάγοντας την εξάντληση των Τ-κυττάρων και ευαισθητοποιώντας τα στην ανοσοθεραπεία με στόχο το PD-1. Η εργασία αυτή παρέχει πληροφορίες για τη βασική βιολογία της μετάλλαξης LOY και πιθανούς βιοδείκτες για τη βελτίωση της ανοσοθεραπείας του καρκίνου.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Βασικό όρο για την λήψη πτυχίου Ιατρικής  θέτει η αλβανική κυβέρνηση στους φοιτητές να εργαστούν στο σύστημα υγείας της χώρας για πέντε χρόνια. Το μέτρο θα ισχύσει με τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά.

Φρένο στην διαρροή του πνευματικού κεφαλαίου της χώρας επιχειρεί να βάλει ο Έντι Ράμα υποχρεώνοντας τους  πτυχιούχους ιατρικής να παραμείνουν στην χώρα και να προσφέρουν, σύμφωνα με το μέσο himara.gr. Συγκεκριμένα προβάλλεται το επιχείρημα ότι δεν μπορεί  να εκπαιδεύονται οι ιατροί στο Πανεπιστήμιο που πληρώνει με φόρους ο λαός και να φεύγουν την πρώτη μέρα που θα πάρουν το πτυχίο τους.  Όπως ανακοινώθηκε σε σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί με συνοπτικές διαδικασίες θα περιορίσει τη μετανάστευση και θα φροντίσει για την καλύτερη κατανομή των ιατρών σε όλη την χώρα. Οι νέοι φοιτητές θα κληθούν να υπογράψουν σχετική σύμβαση, ενώ με συμφωνία θα δεσμεύονται και οι δευτεροετείς, τριτοετείς και τεταρτοετείς για τρία χρόνια παραμονής, ενώ οι φοιτητές στο πέμπτο και έκτο έτος για δυο χρόνια. Εάν αρνηθούν θα πρέπει να καλύψουν τα δίδακτρα μόνοι τους.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης αποκωδικοποιεί το γονιδίωμα του καρκίνου του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεσή του.

Η δημιουργία του προφίλ του όγκου σε πραγματικό χρόνο μπορεί να καθοδηγήσει τις χειρουργικές θεραπευτικές αποφάσεις. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Med.

Η επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, σχεδίασε ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να αποκωδικοποιήσει γρήγορα κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης το DNA ενός όγκου στον εγκέφαλο, προκειμένου να προσδιορίσει τη μοριακή του ταυτότητα. Οι πληροφορίες αυτές είναι κρίσιμες, καθώς με την τρέχουσα προσέγγιση μπορεί να χρειαστούν από μερικές ημέρες έως και μερικές εβδομάδες για να συλλεχθούν.

Η γνώση του μοριακού τύπου ενός όγκου επιτρέπει στους νευροχειρουργούς να λαμβάνουν αποφάσεις, όπως πόση ποσότητα εγκεφαλικού ιστού θα αφαιρεθεί και εάν θα χορηγηθούν αντικαρκινικά φάρμακα απευθείας στον εγκέφαλο την ώρα του χειρουργείου. Πέρα από τις αποφάσεις που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, η γνώση του μοριακού τύπου ενός όγκου παρέχει ενδείξεις σχετικά με την επιθετικότητα, τη συμπεριφορά και την πιθανή ανταπόκρισή του στις διάφορες θεραπείες.

Το εργαλείο ονομάζεται CHARM (Cryosection Histopathology Assessment and Review Machine) και αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας 2.334 δείγματα όγκων εγκεφάλου από 1.524 άτομα με γλοίωμα. Όταν δοκιμάστηκε, διέκρινε όγκους με συγκεκριμένες μοριακές μεταλλάξεις με ακρίβεια 93% και ταξινόμησε επιτυχώς τρεις κύριους τύπους γλοιωμάτων με διακριτά μοριακά χαρακτηριστικά. Επίσης, κατέγραψε με επιτυχία τα οπτικά χαρακτηριστικά του ιστού που περιβάλλει τα κακοήθη κύτταρα και εντόπισε κλινικά σημαντικές μοριακές μεταβολές σε έναν υπότυπο γλοιώματος που είναι λιγότερο επιθετικός και επομένως λιγότερο πιθανό να εισβάλει στον περιβάλλοντα ιστό. Τέλος, συνέδεσε την εμφάνιση των κυττάρων με το μοριακό προφίλ του όγκου και αυτό σημαίνει ότι ο αλγόριθμος μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια πώς η εμφάνιση ενός κυττάρου σχετίζεται με τον μοριακό τύπο ενός όγκου.

Το εργαλείο είναι δωρεάν διαθέσιμο σε άλλους ερευνητές. Ωστόσο, πρέπει ακόμη να επιβεβαιωθεί η αξία του κλινικά, μέσω δοκιμών σε πραγματικές συνθήκες και να εγκριθεί από τον FDA πριν από την αξιοποίησή του στα νοσοκομεία, όπως σημειώνει η ερευνητική ομάδα.

Εξάλλου, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ενώ το μοντέλο εκπαιδεύτηκε και δοκιμάστηκε σε δείγματα γλοιώματος, θα μπορούσε να επανεκπαιδευτεί με επιτυχία για τον εντοπισμό και άλλων υπότυπων καρκίνου του εγκεφάλου.

«Η δυνατότητα προσδιορισμού της διεγχειρητικής μοριακής διάγνωσης σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη της ογκολογίας ακριβείας σε πραγματικό χρόνο», επισημαίνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επίκουρος καθηγητής Βιοϊατρικής Πληροφορικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, Κουν-Χσινγκ Γιου.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

 

 

 

4401b-23 ΦΕΚ

 

 

 

 

Με φθορίζουσες βαφές και μικροσκόπια λέιζερ
Ερευνητές κατάφεραν τις πιο λεπτομερείς απεικονίσεις ανθρώπινων εμβρύων που αναπτύσσονται σε πραγματικό χρόνο, χρησιμοποιώντας δύο κοινά εργαστηριακά εργαλεία – φθορίζουσες βαφές και μικροσκόπια λέιζερ.Η τεχνική, που περιγράφηκε στο Cell στις 5 Ιουλίου, επιτρέπει στους ερευνητές να μελετήσουν κρίσιμα γεγονότα τις πρώτες ημέρες ανάπτυξης χωρίς γενετική τροποποίηση των εμβρύων, κάτι που προηγουμένως είχε περιορίσει τη χρήση κάποιων τεχνικών απεικόνισης σε ανθρώπινα έμβρυα, λόγω ηθικών ανησυχιών. «Είναι η πρώτη φορά που μπορούμε πραγματικά να απεικονίσουμε ένα πρώιμο ανθρώπινο έμβρυο στα πολύ πρώιμα στάδια ανάπτυξης με κυτταρική ανάλυση», λέει ο Nicolas Plachta, κυτταρικός βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια και συν-συγγραφέας της εργασίας. «Μπορούμε να δούμε μεμονωμένα κύτταρα και πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους καθώς σχηματίζουν το έμβρυο πριν από την εμφύτευση». Εκτός από την παροχή ενός νέου εργαλείου για τους ερευνητές, η τεχνική απεικόνισης θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη τρόπων για μη επεμβατικό έλεγχο των εμβρύων που έχουν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF). Οι ερευνητές συνήθως για να μελετήσουν ανθρώπινα έμβρυα χρησιμοποιούν δείγματα μετά το θάνατό τους, επειδή πολλά εργαλεία για την επισήμανση ζωντανών κυττάρων περιλαμβάνουν τη γενετική τους τροποποίηση για την παραγωγή φθοριζουσών πρωτεϊνών. Ο Plachta και οι συνεργάτες του βρήκαν μια λύση χρησιμοποιώντας φθορίζουσες βαφές που μπορούν απλώς να προστεθούν σε ένα δείγμα για να επισημάνουν συγκεκριμένες κυτταρικές δομές. Τα έμβρυα που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή τη μελέτη δωρίστηκαν από κλινική εξωσωματικής γονιμοποίησης. Βρίσκονται σε πολύ πρώιμο στάδιο ανάπτυξης – αποτελούνται από μόνο 60-100 κύτταρα το καθένα – και δεν έχουν ακόμη πλήρως σχηματισμένους ιστούς ή όργανα, λέει ο Plachta. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν SPY650-DNA, μια φθορίζουσα χρωστική που επισημαίνει το γονιδιωματικό DNA, και SPY555-ακτίνη, η οποία επισημαίνει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται F-ακτίνη που σχηματίζει τον σκελετό των κυττάρων. Στη συνέχεια, οπτικοποίησαν δεκάδες ζωντανά έμβρυα κατά τη διάρκεια των πρώτων 40 ωρών ανάπτυξης χρησιμοποιώντας ισχυρά μικροσκόπια σάρωσης λέιζερ. «Θα μπορούσαμε να δούμε αυτά τα κύτταρα να διαιρούνται και τα χρωμοσώματα να διαχωρίζονται, και θα μπορούσαμε ακόμη και να καταγράψουμε σε πραγματικό χρόνο ελαττώματα διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων», λέει ο Plachta. Για παράδειγμα, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα κύτταρα στο εξωτερικό στρώμα του εμβρύου, γνωστό ως τροφεκτόδερμα, χάνουν μέρος του DNA τους κατά τη διάρκεια ενός σταδίου κυτταρικής αντιγραφής που ονομάζεται ενδιάμεση φάση – στο οποίο τα κύτταρα αναπαράγουν το DNA τους. Τέτοια σφάλματα θα μπορούσαν να συνδέονται με χρωμοσωμικές ανωμαλίες όπως η ανευπλοειδία, μια αριθμητική χρωμοσωμική ανωμαλία στο πρώιμο έμβρυο στην οποία υπάρχει ένα επιπλέον ή ένα λιγότερο χρωμόσωμα, η οποία σχετίζεται με απώλεια εγκυμοσύνης και αποτυχία εμφύτευσης. Οι τελευταίες εικόνες αποκαλύπτουν τις πρώτες ημέρες της ανάπτυξης του εμβρύου «με μια σαφήνεια που δεν έχει ξαναδεί», λέει ο Zev Williams, ειδικός γονιμότητας στο Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη.

 

 

Πηγη:HealthDaily