Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Συνολικά, η ομάδα είναι ενθουσιασμένη με τη νέα τοπική, μη επεμβατική προσέγγιση, επειδή μπορεί να δώσει στους επιστήμονες και τους γιατρούς περισσότερα εργαλεία για την καταπολέμηση της αντίστασης στα αντιβιοτικά και για τη μείωση των σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών της λήψης αντιβιοτικών από το στόμα.

Βακτήρια Ανθεκτικότητα: Οι χρόνιες πληγές είναι ανοιχτές πληγές ή τραυματισμένοι ιστοί που δεν επουλώνονται σωστά. Αυτοί οι τύποι τραυμάτων είναι γνωστό ότι είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν εξαιτίας βακτηριακών λοιμώξεων όπως ο Staphylococcus aureus ή S. aureus. Επιπλέον, οι βακτηριακές λοιμώξεις που είναι εξαιρετικά ανθεκτικές στα αντιβιοτικά, όπως ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη S. aureus (MRSA), αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων σε νοσοκομειακούς ασθενείς. Για να υπερασπιστεί τον εαυτό του από το ανοσοποιητικό μας σύστημα και άλλες απειλές, ο S. aureus μπορεί να ενωθεί, δημιουργώντας ένα γλοιώδες, δυναμικό πεδίο -ή βιοφίλμ- γύρω από τον εαυτό του.

Το φράγμα του βιοφίλμ είναι τόσο παχύ που ούτε τα κύτταρα του ανοσοποιητικού ούτε τα αντιβιοτικά μπορούν να διεισδύσουν και να εξουδετερώσουν τα επιβλαβή βακτήρια. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου UNC και του κοινού Τμήματος Βιοϊατρικής Μηχανικής του UNC-NC State ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο που συνδυάζει παλμιτολεϊκό οξύ, γενταμικίνη και μη επεμβατικούς υπερήχους για να συμβάλει στη βελτίωση της χορήγησης φαρμάκων σε χρόνια τραύματα που έχουν μολυνθεί από S. aureus. Χρησιμοποιώντας τη νέα τους στρατηγική, οι ερευνητές κατάφεραν να μειώσουν την προκλητική μόλυνση MRSA στις πληγές διαβητικών ποντικών κατά 94%. Κατάφεραν να αποστειρώσουν πλήρως τις πληγές σε αρκετά από τα ποντίκια και στα υπόλοιπα το βακτηριακό φορτίο ήταν σημαντικά μειωμένο. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύθηκαν στο Cell Chemical Biology. “Όταν τα βακτήρια δεν απομακρύνονται πλήρως από τις χρόνιες πληγές, αυτό θέτει τον ασθενή σε υψηλό κίνδυνο να επαναληφθεί η λοίμωξη ή να αναπτύξει δευτερογενή λοίμωξη”, δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Sarah Rowe-Conlon, Ph.D., αναπληρώτρια καθηγήτρια έρευνας στο Τμήμα Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας. “Αυτή η θεραπευτική στρατηγική έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τα αποτελέσματα και να μειώσει την υποτροπή των λοιμώξεων χρόνιων τραυμάτων στους ασθενείς. Είμαστε ενθουσιασμένοι με τη δυνατότητα μεταφοράς της στην κλινική, και αυτό είναι που διερευνούμε αυτή τη στιγμή”. Τα βιοϋμένια λειτουργούν ως φυσικός φραγμός σε πολλές κατηγορίες αντιβιοτικών. Η Virginie Papadopoulou, Ph.D., ερευνητική επίκουρη καθηγήτρια στο Κοινό Τμήμα Βιοϊατρικής Μηχανικής του UNC-NCSU, ήταν περίεργη να μάθει αν οι μη επεμβατικοί υπέρηχοι ενισχυμένοι με σπηλαίωση θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αρκετή αναταραχή ώστε να σχηματίσουν ανοιχτούς χώρους στο βιοφίλμ για να διευκολύνουν τη χορήγηση φαρμάκων.

Υγρά σταγονίδια που μπορούν να ενεργοποιηθούν με υπερήχους, τα οποία ονομάζονται παράγοντας αντίθεσης αλλαγής φάσης (PCCA), εφαρμόζονται τοπικά στο τραύμα. Ένας μετατροπέας υπερήχων εστιάζεται στο τραύμα και ενεργοποιείται, προκαλώντας το υγρό μέσα στα σταγονίδια να διασταλεί και να μετατραπεί σε μικροσκοπικές μικροφυσαλίδες γεμάτες αέριο, όταν στη συνέχεια κινούνται γρήγορα. Η ταλάντωση αυτών των μικροφυσαλίδων αναταράσσει το βιοφίλμ, τόσο με μηχανικό τρόπο διαταράσσοντάς το όσο και αυξάνοντας τη ροή του υγρού. Τελικά, ο συνδυασμός της διατάραξης του βιοφίλμ και της αυξημένης διαπερατότητας των φαρμάκων μέσω του βιοφίλμ επέτρεψε στα φάρμακα να εισέλθουν και να σκοτώσουν το βακτηριακό βιοφίλμ με πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα. “Οι μικροφυσαλίδες και οι παράγοντες αντίθεσης αλλαγής φάσης δρουν ως τοπικοί ενισχυτές της ενέργειας των υπερήχων, επιτρέποντάς μας να στοχεύουμε με ακρίβεια τις πληγές και τις περιοχές του σώματος για να επιτύχουμε θεραπευτικά αποτελέσματα που δεν είναι δυνατά με τους συνήθεις υπερήχους”, δήλωσε ο Dayton, ο William R. Kenan Jr. διακεκριμένος καθηγητής και πρόεδρος του κοινού τμήματος βιοϊατρικής μηχανικής του UNC-NCSU. “Ελπίζουμε να είμαστε σε θέση να χρησιμοποιήσουμε παρόμοιες τεχνολογίες για την τοπική χορήγηση χημειοθεραπευτικών σε επίμονους όγκους ή να οδηγήσουμε νέο γενετικό υλικό και σε κατεστραμμένα κύτταρα”. Όταν τα βακτηριακά κύτταρα παγιδεύονται μέσα στο βιοφίλμ, έχουν μικρή πρόσβαση σε θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο. Για να διατηρήσουν τους πόρους και την ενέργειά τους, μεταπίπτουν σε μια αδρανή ή νυσταγμένη κατάσταση. Τα βακτήρια, τα οποία είναι γνωστά ως επίμονα κύτταρα σε αυτή την κατάσταση, είναι εξαιρετικά ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Οι ερευνητές επέλεξαν την γενταμικίνη, ένα τοπικό αντιβιοτικό που συνήθως είναι αναποτελεσματικό κατά του S. aureus λόγω της ευρέως διαδεδομένης ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά και της φτωχής δράσης του κατά των επίμονων κυττάρων (persister cells). Οι ερευνητές εισήγαγαν, επίσης, ένα νέο αντιβιοτικό βοηθητικό, το παλμιτολεϊκό οξύ, στα μοντέλα τους. Το παλμιτολεϊκό οξύ, ένα ακόρεστο λιπαρό οξύ, είναι ένα φυσικό προϊόν του ανθρώπινου σώματος που έχει ισχυρές αντιβακτηριακές ιδιότητες. Το λιπαρό οξύ ενσωματώνεται στη μεμβράνη των βακτηριακών κυττάρων και οι συγγραφείς ανακάλυψαν ότι διευκολύνει την επιτυχή είσοδο του αντιβιοτικού στα κύτταρα του S. aureus και είναι σε θέση να σκοτώσει τα επίμονα κύτταρα και να αντιστρέψει την ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Συνολικά, η ομάδα είναι ενθουσιασμένη με τη νέα τοπική, μη επεμβατική προσέγγιση, επειδή μπορεί να δώσει στους επιστήμονες και τους γιατρούς περισσότερα εργαλεία για την καταπολέμηση της αντίστασης στα αντιβιοτικά και για τη μείωση των σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών της λήψης αντιβιοτικών από το στόμα. “Τα συστηματικά αντιβιοτικά, όπως τα από του στόματος ή τα ενδοφλέβια, λειτουργούν πολύ καλά, αλλά συχνά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος που συνδέεται με αυτά, όπως η τοξικότητα, η εξάλειψη της μικροχλωρίδας του εντέρου και η λοίμωξη από C. difficile”, δήλωσε ο Rowe-Conlon. “Χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα, είμαστε σε θέση να κάνουμε τα τοπικά φάρμακα να λειτουργούν και μπορούν να εφαρμοστούν στο σημείο της λοίμωξης σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις, χωρίς τους κινδύνους που συνδέονται με τη συστηματική χορήγηση”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η δωρεά αίματος θεωρείται ευγενής πράξη αλτρουισμού. Γνωρίζατε όμως ότι τα οφέλη αυτής της ανιδιοτελούς πράξης επεκτείνονται και στον δότη;

Η δωρεά αίματος θεωρείται ευγενής πράξη αλτρουισμού. Μπορεί να σώσει ζωές και είναι ζωτικής σημασίας σε ιατρικά επείγοντα περιστατικά, χειρουργικές επεμβάσεις και για άτομα με ορισμένες ασθένειες. Γνωρίζατε όμως ότι τα οφέλη αυτής της ανιδιοτελούς πράξης επεκτείνονται και στον δότη; Ναι, η τακτική χορήγηση αίματος μπορεί να συμβάλει στην υγεία σας με πολλούς εκπληκτικούς τρόπους. Αυτό το άρθρο εμβαθύνει σε αυτά τα κρυφά οφέλη, αποδεικνύοντας ότι όταν δίνετε αίμα, δεν κερδίζει μόνο ο παραλήπτης.

Ρύθμιση σιδήρου: Πρόληψη αιμοχρωμάτωσης

Ο σίδηρος είναι ζωτικής σημασίας για πολλές σωματικές λειτουργίες, αλλά η υπερβολική του ποσότητα μπορεί να είναι επιβλαβής. Η περίσσεια σιδήρου στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε μια κατάσταση γνωστή ως αιμοχρωμάτωση, η οποία μπορεί να βλάψει όργανα όπως το συκώτι και η καρδιά. Η αιμοδοσία βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων σιδήρου στον οργανισμό. Όταν δίνετε αίμα, χάνετε περίπου 200-250 mg σιδήρου. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ισορροπημένων επιπέδων σιδήρου, ιδιαίτερα σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο υπερφόρτωσης σιδήρου.

Διέγερση της παραγωγής αιμοσφαιρίων

Η αιμοδοσία διεγείρει την παραγωγή νέων αιμοσφαιρίων. Όταν αφαιρείται το αίμα, το σώμα εργάζεται για να αναπληρώσει την απώλεια παράγοντας νέα κύτταρα αίματος από τον μυελό των οστών. Αυτή η διαδικασία βοηθά στη διατήρηση ενός υγιούς αριθμού αιμοσφαιρίων και προάγει την καλή λειτουργία του κυκλοφορικού συστήματος.

Μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικού

Η τακτική αιμοδοσία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικού. Τα υψηλά επίπεδα σιδήρου στο αίμα μπορούν να αυξήσουν το ιξώδες του αίματος, καθιστώντας πιο δύσκολη την αντλία αίματος από την καρδιά. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικού. Δίνοντας αίμα και μειώνοντας τα επίπεδα σιδήρου, θα μπορούσατε ενδεχομένως να μειώσετε αυτούς τους κινδύνους.

Ευεργετικό για την ψυχική υγεία

Η αιμοδοσία μπορεί να έχει και ψυχολογικά οφέλη. Αλτρουιστικές ενέργειες, όπως η αιμοδοσία, έχουν συνδεθεί με αυξημένη ψυχική ευεξία. Γνωρίζοντας ότι η πράξη σας θα μπορούσε ενδεχομένως να σώσει ζωές μπορεί να ενισχύσει τα συναισθήματα θετικότητας και σκοπιμότητας, μειώνοντας το άγχος και ενισχύοντας τη διάθεση.

Δωρεάν έλεγχος υγείας

Κάθε φορά που δίνετε αίμα, κάνετε ένα μίνι τσεκ απ. Πριν από τη δωρεά, οι επαγγελματίες υγείας ελέγχουν τον σφυγμό, την αρτηριακή πίεση, τη θερμοκρασία του σώματος και τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης. Επίσης, δοκιμάζουν το αίμα σας για διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του HIV, της ηπατίτιδας Β και C, της σύφιλης και του ιού του Δυτικού Νείλου. Αυτό δεν αντικαθιστά τον τακτικό ιατρικό έλεγχο, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη αναγνώριση πιθανών προβλημάτων υγείας.

Η πράξη της τακτικής αιμοδοσίας είναι μια κερδοφόρα κατάσταση. Ενώ δυνητικά σώζετε ζωές, κερδίζετε επίσης ορισμένα σημαντικά οφέλη για την υγεία. Όπως προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, «κάθε αιμοδότης σώζει ζωές». Αλλά με αυτά τα κρυφά οφέλη, είναι ξεκάθαρο ότι κάθε αιμοδότης είναι και αυτοσώζων.

Λάβετε υπόψη σας, ενώ αυτά τα οφέλη μπορούν να βελτιώσουν την υγεία σας, είναι σημαντικό να κάνετε υπεύθυνα δωρεές. Πάντα να συμβουλεύεστε τους επαγγελματίες υγείας για να βεβαιωθείτε ότι είστε σε κατάλληλη κατάσταση για να δώσετε αίμα. Και να θυμάστε, ο πρωταρχικός στόχος της αιμοδοσίας πρέπει να είναι η βοήθεια άλλων που έχουν ανάγκη.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΠΥΥ ενέκρινε πρόταση προς τον υπουργό Υγείας για την αύξηση του προϋπολογισμού σε κατηγορίες χρόνιων παθήσεων που υπάρχει ανάγκη .

Συγκεκριμένα, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΠΥΥ σε έκτακτη συνεδρίαση του, ενέκρινε  πρόταση προς τον υπουργό Υγείας για την αύξηση του προϋπολογισμού  στη κατηγορία λοιπά ραδιοφάρμακα κατά 2,5 εκ. ευρώ για να εκτελείται η εξέταση με το F- psma για την ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη με pet ct.Επίσης πρότεινε τη ενίσχυση του προϋπολογισμού 2023 κατά 4 εκ. ευρώ για τη κατηγορία Λ4Γ που αφορά στα ιατροτεχνολογικά υλικά Σακχαρώδους Διαβήτη – Αντλία ινσουλίνης και  αναλώσιμα.

Συμφώνα με το ρεπορτάζ μας, ο οργανισμός έλαβε σημαντική έκπτωση για το psma παρότι είναι το μοναδικό με άδεια στην Ελλάδα για το οποίο  φυσικά θα ακολουθήσει και διαπραγμάτευση , όμως διασφαλίστηκε η εκτέλεση των συνταγών κάτι που  αρνούντο τα διαγνωστικά Κέντρα .Αντίστοιχα για το υπόλοιπο του προϋπολογισμού  του 2022 που υπήρξε μαθαίνουμε ότι ο ΕΟΠΥΥ αποφάσισε να εισηγηθεί στον υπουργό Υγείας να ενισχύσει το προϋπολογισμό των ΜΧΑ κατά 1,5 εκ € , κατά 1κ. Τα σκευάσματα για αλλεργία στο γάλα που αφορούν στα παιδιά να ενισχυθούν κατά 2εκ € .

Φαίνεται ότι έχει γρηγορά αντανακλαστικά ο  ΕΟΠΥΥ για την στήριξη των  χρόνιων  πασχόντων .

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Στη λίστα με τις χώρες που έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό παχυσαρκίας σε παιδιά κάτω των 5 ετών συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Ο ΠΟΥ δημοσίευσε τη σχετική λίστα και η Ελλάδα, δυστυχώς, βρίσκεται στην 6η θέση στον κόσμο και μάλιστα με ένα ανησυχητικό ποσοστό.

Σύμφωνα με την έκθεση, το 14.6% των παιδιών κάτω των 5 ετών έχουν περισσότερο βάρος από το φυσιολογικό, όσον αφορά τα στοιχεία που συγκέντρωσαν για το 2022.

Με βάση τα στοιχεία που συνέλεξαν, πάνω από 37.000.000 είναι τα παιδιά που εντάσσονται παγκοσμίως σε αυτή την κατηγορία, αριθμός αυξημένος κατά τέσσερα εκατομμύρια.

Την αρνητική πρωτιά σε παχύσαρκα παιδιά κάτω των 5 ετών έχει η Λιβύη, με ποσοστό 28,7%.

Ο ΠΟΥ προειδοποιεί πως η παχυσαρκία στα μικρά παιδιά «οδηγείται σε λάθος κατεύθυνση και δεν δείχνει σημάδια ανατροπής της κατάστασης».

Οι χώρες με τα περισσότερα παχύσαρκα παιδιά κάτω των 5 ετών

• Λιβύη 28.7%
• Αυστραλία 21.8%
• Τυνησία 19%
• Αίγυπτος 18.8%
• Παπούα Νέα Γουινέα 16%
• Ελλάδα 14.6%
• Παραγουάη 14.6%
• Τρινιντάντ και Τομπάγκο 13.9
• Ουκρανία 13.6
• Αλβανία 13.4

Οι χώρες με τα λιγότερα παχύσαρκα παιδιά κάτω των 5 ετών

• Μιανμάρ 0.8%
• Σρι Λάνκα 1.3%
• Τιμόρ 1.3%
• Μαγαδασκάρη 1.5%
• Υεμένη 1.7%
• Νεπάλ 1.7%
• Γκάμπια 1.8%
• Γκάνα 1.9%
• Μαυριτανία 2%
• Μάλι 2%

Η παχυσαρκία είναι πάθηση

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η παχυσαρκία είναι η παθολογικά αυξημένη εναπόθεση λίπους στο ανθρώπινο σώμα και από το 1948 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας την έχει εντάξει στον κατάλογο των παθήσεων.

Έχει βρεθεί ότι η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας (υποκινητικότητα) εξηγεί περίπου το 65% των κρουσμάτων παχυσαρκίας τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια της χώρας και μόνο το 18-20% των κρουσμάτων αυτών έχουν συνδεθεί με την κακή διατροφή. Με δεδομένο μάλιστα ότι η μέση ημερήσια πρόσληψη ενέργειας (θερμίδες) αυξήθηκε στην Ευρώπη μόνο κατά περίπου 14% την περίοδο 1961-2012, ενώ στο ίδιο περίπου διάστημα η παχυσαρκία είχε αλματώδη αύξηση κατά 140%, τότε γίνεται αντιληπτό ότι ο παράγων “ανεπαρκή σωματική δραστηριότητα-άσκηση”, απόρροια του τρόπου ζωής των τελευταίων δεκαετιών, εύκολα εξηγεί την έξαρση της παιδικής παχυσαρκίας στη χώρα μας.

Συνεπώς, υπάρχει ανάγκη για αύξηση της καθημερινής μέσης και έντονης σωματικής δραστηριότητας (εντός ή εκτός του σχολείου) των νέων κατά τουλάχιστον 1½ ώρα. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί προσθέτοντας πολλά μικρά διαστήματα σωματικής δραστηριότητας (περπάτημα στο σχολείο, ποδήλατο, αθλοπαιδιές) έτσι ώστε να καλυφθεί η δοσολογία των περίπου 1.800 θερμίδων την βδομάδα.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η έλλειψη εμβολίων για τη χολέρα πιθανόν θα διαρκέσει έως το 2025 καθώς σε όλο τον κόσμο καταγράφονται εξάρσεις, όπως ανακοίνωσε η παγκόσμια συμμαχία για τα εμβόλια, μερικές ημέρες αφού ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε ότι οι βραχυπρόθεσμες προοπτικές για τον έλεγχο της ασθένειας είναι ζοφερές.

Τα περιστατικά χολέρας και οι θάνατοι κατέγραψαν άλμα πέρυσι καθώς η φονική ασθένεια εξαπλώθηκε σε νέες περιοχές, ιδιαίτερα σε ζώνες συγκρούσεων και περιοχές με υψηλά επίπεδα φτώχειας.

Ως απάντηση σε αυτό, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και εταίροι στράφηκαν προσωρινά στη χρήση μίας δόσης εμβολίου, αντί των δύο που χορηγούνται κανονικά. Αλλά και πάλι εξαντλήθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο.

Η συμμαχία Gavi, ένας διεθνής φορέας που επικεντρώθηκε στον εμβολιασμό παιδιών, ανέφερε σε έκθεση ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν αρκετές δόσεις για να καλυφθεί η έκτακτη ζήτηση αλλά όχι για προληπτική χρήση.

Εξάπλωση κρουσμάτων

Η χολέρα εξαπλώνεται με την κατανάλωση μολυσμένου φαγητού ή νερού και ενώ συχνά προκαλεί ήπια συμπτώματα ή και καθόλου συμπτώματα, στα σοβαρά περιστατικά προκαλείται οξεία διάρροια και η ασθένεια μπορεί να αποβεί μοιραία εντός ωρών εάν δεν αντιμετωπιστεί. Η πρόσβαση σε πόσιμο νερό και εγκαταστάσεις υγιεινής είναι η σημαντική για να ανακοπεί η εξάπλωση της ασθένειας όπως και ο εμβολιασμός και η γρήγορη αντιμετώπισή της.

Σύμφωνα με παγκόσμιους οργανισμούς υγείας, είναι δύσκολο να επιτευχθεί η ισορροπία μεταξύ των εκστρατειών προληπτικού εμβολιασμού και της αντιμετώπισης έκτακτων εξάρσεων καθώς έχουν αυξηθεί τα περιστατικά.

Καλύτερος σχεδιασμός

Η συμμαχία Gavi ανέφερε ότι 48 εκατ. δόσεις εμβολίων χρησιμοποιήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, 10 εκατ. περισσότερο σε σχέση με ολόκληρη την προηγούμενη δεκαετία. Η ίδια ανέφερε ότι η παροχή αναμένεται να βελτιωθεί έως το 2026, καθώς οι υφιστάμενες εταιρίες παραγωγής εντείνουν τις προσπάθειες τους και μια νέα εταιρεία εισέρχεται στην αγορά, και ζήτησαν καλύτερο σχεδιασμό για να διασφαλιστεί ότι τα εμβόλια χρησιμοποιούνται εκεί όπου είναι περισσότερο απαραίτητα, συμπεριλαμβανομένων για προληπτικές εκστρατείες.

Σε ενημέρωση την Παρασκευή, ο ΠΟΥ δήλωσε ότι 24 χώρες έχουν αναφέρει εξάρσεις έως τώρα φέτος, συγκριτικά με 15 πέρυσι.

«Οι προοπτικές είναι ζοφερές. Δεν είμαστε σε θέση να προσφέρουμε αρκετά εμβόλια», δήλωσε ο Χένρι Γκρέι, αξιωματούχος του ΠΟΥ υπεύθυνος για την παγκόσμια αντιμετώπιση της χολέρας, που δήλωσε ότι μόνο 8 εκατ. από τις 18 εκατ. δόσεις που είχαν ζητηθεί διατέθηκαν το 2023.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η έλλειψη ινσουλίνης οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα γλυκόζης (σάκχαρο) στο αίμα, που μπορεί να προκαλέσει καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικό, νεφρική νόσο, νευρικές βλάβες και άλλες σοβαρές επιπλοκές. Το ζητούμενο, λοιπόν, είμαι, να καταφέρει κανείς να σταθεροποιήσει σχετικά χαμηλά τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.

Πρώτος στόχος η σταθεροποίηση της γλυκόζης χαμηλά

Με αυτό, λοιπόν, το ζητούμενο κατά νου, οι επιστήμονες στην Ιατρική Σχολή Keck του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, ξεκίνησαν μια κλινική δοκιμή Φάσης 2 που διερευνά την αποτελεσματικότητα μιας νέας ενδοσκοπικής, μη χειρουργικής διαδικασίας σε εξωνοσοκομειακούς ασθενείς, για τη σταθεροποίηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.

Δεύτερος στόχος να αποφευχθεί η χορήγηση ινσουλίνης

Αυτή η καινοτόμος διαδικασία έχει σχεδιαστεί για ασθενείς πριν χρειαστούν ινσουλίνη και στοχεύει στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου που συνεργάζεται με το πάγκρεας για τη ρύθμιση των επιπέδων ινσουλίνης και γλυκόζης στο αίμα.

Πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν ότι το δωδεκαδάκτυλο παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γλυκόζης και σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, τα κύτταρα που καλύπτουν το δωδεκαδάκτυλο καταστρέφονται.

Συσκευή ηλεκτρικών παλμών αφαιρεί τα κατεστραμμένα κύτταρα

Η κλινική μελέτη δοκιμάζει μια συσκευή που εισάγεται μέσω ενός ενδοσκοπίου στο δωδεκαδάκτυλο και η οποία απομακρύνει τα δυσλειτουργικά κύτταρα μέσω ακριβών, ελεγχόμενων ηλεκτρικών παλμών.

Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η αφαίρεση των κατεστραμμένων κυττάρων θα προκαλέσει την ανάπτυξη νέων υγιών κυττάρων, τα οποία θα ρυθμίζουν καλύτερα τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Καθαρισμός του δωδεκαδακτύλου…αυθημερόν

Η διαδικασία διαρκεί περίπου μία ώρα και γίνεται με γενική αναισθησία. Οι ασθενείς παίρνουν εξιτήριο την ίδια μέρα και μπορούν να συνεχίσουν τις κανονικές τους δραστηριότητες λίγες μέρες αργότερα.

«Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αφαίρεση των κυττάρων στο δωδεκαδάκτυλο είναι αποτελεσματική στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, επομένως είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η μελέτη θα παράγει επιτυχημένα αποτελέσματα», δήλωσε ο Luke Putnam, χειρουργός γαστρεντερολόγος και επικεφαλής της κλινικής δοκιμής.
Μια εναλλακτική στα χάπια και τις ενέσεις ινσουλίνης;

Επί του παρόντος, η μόνη θεραπεία για τον διαβήτη που δεν αντιμετωπίζεται με αλλαγές στον τρόπο ζωής, είναι τα από του στόματος φάρμακα ή, σε περίπτωση προχωρημένης νόσου, οι ενέσεις ινσουλίνης. Και οι δύο λύσεις είναι δαπανηρές και συχνά έχουν παρενέργειες. Εάν αυτή η θεραπεία αποδειχθεί αποτελεσματική, θα μπορούσε να εξαλείψει την ανάγκη για φαρμακευτική αγωγή ή ινσουλίνη ή ενδεχομένως να αποτρέψει την εξέλιξη της νόσου, ώστε να μην οδηγήσει σε ανεπάρκεια οργάνων και άλλες σοβαρές επιπτώσεις.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Αύξηση νοσηρότητας και θνητότητας από αλκοολική ηπατοπάθεια. Ενδείξεις ότι το φαινόμενο δεν είναι παροδικό. Καμπανάκι από τους ειδικούς στο ηπατολογικό συνέδριο.

Πριν ακόμη από την έναρξη της πανδημίας οι καμπύλες της αλκοολικής ηπατοπάθειας έβαιναν αυξητικές στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης, όπως ήταν αναμενόμενο, αύξησε περαιτέρω την κατανάλωση αλκοόλ σε παγκόσμιο επίπεδο, με κάποιες μελέτες μάλιστα να δείχνουν ότι το φαινόμενο συνεχίστηκε και καθ΄ όλη τη διάρκεια του 2022.

Η επίπτωση στην υγεία άρχισε να φαίνεται στις πρώτες αγγλικές και αμερικανικές μελέτες, οι οποίες φανερώνουν σημαντική αύξηση της νοσηρότητας και θνητότητας που σχετίζεται με την αιθυλική αλκοόλη. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια του 21^ου Πανελλήνιου Ηπατολογικού Συνεδρίου που ολοκληρώθηκε στα Ιωάννινα, είναι αν μη τι άλλο ανησυχητικά.

Πόσο αλκοόλ πίνουμε

Όπως ανέφερε η Ηλιάνα Μάνη, παθολόγος, επιμελήτρια Β’ ΕΣΥ στη Β’ Παθολογική Κλινική και Oμώνυμο Εργαστήριο της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, από τη δεκαετία του 1990 μεγάλες μελέτες προσπάθησαν να προσδιορίσουν τα όρια πάνω από τα οποία η κατανάλωση αλκοόλ σχετίζεται με δυσμενή συμβάματα για το ήπαρ. “Φαίνεται, σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες, ότι αν καταναλώνει κάποιος αλκοόλ, αυτό δεν πρέπει να το κάνει σε ποσότητα πάνω από δύο ποτά τη μέρα αν είναι γυναίκα και πάνω από τρία ποτά τη μέρα αν είναι άνδρας”, είπε, για να προσθέσει, πάντως, πως κάποια δεδομένα χαμηλώνουν τα όρια, ειδικά για τις γυναίκες.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΠΟΥ, το 2016 κατανάλωναν αλκοόλ σε οποιαδήποτε ποσότητα περίπου 2,5 δισεκατομμύρια του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα πρωτεία είχε και διατηρεί η Ευρώπη με ποσοστά κοντά στο 60% του πληθυσμού. Το 5% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως και το 9% της Ευρώπης (ή 66 εκατομμύρια άτομα) αντιμετωπίζει διαταραχή χρήσης αιθυλικής αλκοόλης. Η μέση κατανάλωση παγκοσμίως είναι γύρω στα 33 γραμμάρια και στην Ευρώπη φτάνει στα 38 γραμμάρια, τιμή που υπερβαίνει τα όρια των κατευθυντήριων οδηγιών, τόσο για το ήπαρ, όσο και για την ολική θνητότητα. Το 44% του ευρωπαϊκού πληθυσμού ξεκινούσε την κατανάλωση πριν την ενηλικίωση.

Παρά την φαινομενική μείωση του αριθμού των ατόμων που κάνουν χρήση αιθυλικής αλκοόλης από το 2000 ως το 2016, μια προσεκτικότερη ανάλυση των στοιχείων δείχνει πως αυξήθηκε η ποσότητα του αλκοόλ που καταναλώνουν οι χρήστες.

Με δεδομένα του 2019, το 6% των θανάτων παγκοσμίως έχει κάποια σχέση με το αλκοόλ, ενώ στην Ευρώπη η συσχέτιση αυτή αγγίζει 1 στους 10 θανάτους. Σε ό,τι αφορά τα αίτια θανάτου, αυτές αφορούν κατά βάση παθήσεις του πεπτικού, με προεξάρχουσα την κίρρωση του ήπατος, και ακολουθούν καρδιαγγειακά νοσήματα και διαβήτης, μη ηθελημένες βλάβες, λοιμώξεις και κακοήθειες.

Ο επιπολασμός της κίρρωσης σε ΗΠΑ και Ευρώπη παρουσίαζε αύξηση ήδη πριν από την πανδημία, ενώ από το 2015 τόσο η αλκοολική κίρρωση όσο και η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος ξεπερνούν τη χρόνια ηπατίτιδα C ως αίτιο για ένταξη στη λίστα μεταμόσχευσης.

Στην Ελλάδα

Σύμφωνα πάντα με στοιχεία του ΠΟΥ από το 2016, το 6,1% του ελληνικού πληθυσμού είχε διαταραχή χρήσης αλκοόλης και το 3,7% είχε εξάρτηση από το αλκοόλ, ενώ το 23,6% είχε σοβαρή επεισοδιακή χρήση.

Σε ό,τι αφορά τους θανάτους, η μεγάλη πλειοψηφία των περιστατικών κίρρωσης ήπατος και ένα πολύ σημαντικό ποσοστό τροχαίων δυστυχημάτων, μπορεί να συσχετιστεί με το αλκοόλ.

Αύξηση στην πανδημία

Τα μαζικά τραυματικά γεγονότα, διαχρονικά σχετίζονται με αύξηση της χρήσης αιθυλικής αλκοόλης. Όπως ανέφερε η κ. Μάνη, η πανδημία κορωνοϊού ήρθε να προσθέσει και την δυσχέρεια στην παρακολούθηση των ασθενών, που θα οδηγούσε στον περιορισμό των μη απαραίτητων, μη επειγόντων ιατρικών πράξεων. Δυστυχώς, οι προβλέψεις επαληθεύτηκαν.

“Τον πρώτο χρόνο της πανδημίας καταγράφηκε παγκοσμίως αύξηση της κατανάλωσης αιθυλικής αλκοόλης από 10% ως 35%. Για την Ελλάδα υπολογίζεται στην τάξη του 20% και πλήττονταν περισσότερο τα άτομα με προϋπάρχουσα ψυχική νόσο, όπως και αυτοί με πρότερη βαριά κατανάλωση. Ένας στους πέντε όσων είχαν καταφέρει να διακόψουν τη χρήση αλκοόλης υποτροπίασε τον πρώτο χρόνο της πανδημίας”, είπε.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές ενδείξεις προέρχονται από πολύ πρόσφατη αγγλική μελέτη, με καταγραφές ως το Νοέμβριο του 2022, που δείχνει ότι το φαινόμενο ίσως να μην είναι παροδικό, καθώς η αύξηση συνεχίστηκε καθ΄ όλη τη διάρκεια του περασμένου έτους.

Σχετιζόμενη με το αλκοόλ θνητότητα

Πρόσφατα δεδομένα από το Ηνωμένο Βασίλειο, αφού επιβεβαιώνουν ότι η σχετιζόμενη με το αλκοόλ θνητότητας στις παθήσεις του ήπατος αυξανόταν κατά 3,5% ετησίως προ πανδημίας, δείχνουν εκτίναξη του ποσοστού αυτού στο 17,5% ανά έτος μετά την έναρξη της πανδημίας. Τα δεδομένα επιβεβαιώνονται με παρόμοια ευρήματα από τέσσερις διαφορετικές ερευνητικές ομάδες.

Κατά τη διετία 2020 – 2021 η αλκοολική νόσος του ήπατος ήταν η μόνη κατάσταση η οποία παρουσίαζε αύξηση ως αίτιο για ένταξη στη λίστα μεταμόσχευσης ήπατος, ενώ αντίθετα μειώθηκαν τα ποσοστά για την ηπατίτιδα C και για τη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα ευρήματα έδειξαν ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα γλυκοκορτικοειδών στα μαλλιά μακροχρόνια, είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν καρδιακές παθήσεις και παθήσεις του κυκλοφορικού,.

Νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Παχυσαρκία στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας (17-20 Μαΐου) υποδεικνύει ότι τα επίπεδα γλυκοκορτικοειδών που υπάρχουν στα μαλλιά  ανθρώπων μπορεί να υποδεικνύουν ποιοι από αυτούς είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν καρδιαγγειακά νοσήματα στο μέλλον.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα γλυκοκορτικοειδών στα μαλλιά μακροχρόνια, είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν καρδιακές παθήσεις και παθήσεις του κυκλοφορικού, δήλωσε η Δρ. Eline van der Valk από το Πανεπιστήμιο Erasmus του Ρότερνταμ.

Τα μακροπρόθεσμα επίπεδα κορτιζόλης στα μαλλιά και η ανενεργή μορφή της, η κορτιζόνη των μαλλιών, χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο ως βιοδείκτες που αντιπροσωπεύουν την αθροιστική έκθεση σε γλυκοκορτικοειδή κατά τους προηγούμενους μήνες.

Υπάρχουν πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι οι ορμόνες του στρες, κορτιζόλη και κορτιζόνη, επηρεάζουν τον μεταβολισμό και την κατανομή του σωματικού λίπους. Αλλά τα δεδομένα σχετικά με αυτά τα επίπεδα ορμονών του στρες και την επίδρασή τους στα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα καρδιαγγειακής νόσου είναι λίγα.

Για να μάθουν περισσότερα, οι ερευνητές ανέλυσαν τα επίπεδα κορτιζόλης και κορτιζόνης σε 6.341 δείγματα μαλλιών ενηλίκων (ηλικίας 18 ετών και άνω) που εγγράφηκαν στο Lifelines – μια μελέτη που περιλαμβάνει πάνω από 167.000 συμμετέχοντες από την Ολλανδία.

Τα μαλλιά των συμμετεχόντων εξετάστηκαν και οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν κατά μέσο όρο για 5-7 χρόνια με σκοπό να αξιολογηθεί η μακροπρόθεσμη σχέση μεταξύ των επιπέδων κορτιζόλης και κορτιζόνης και της εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπήρξαν 133 καρδιαγγεικά συμβάντα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα με υψηλότερα μακροπρόθεσμα επίπεδα κορτιζόνης είχαν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιαγγειακό επεισόδιο, όπως εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο, και αυτό τριπλασιαζόταν σε άτομα ηλικίας 57 ετών και κάτω.

Ωστόσο, στο γηραιότερο μισό των περιπτώσεων καρδιαγγειακής νόσου (ηλικίας 57 ετών και άνω), η κορτιζόνη και η κορτιζόλη των μαλλιών δεν συνδέονταν στενά με την εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου.

“Ελπίζουμε ότι η ανάλυση μαλλιών μπορεί τελικά να αποδειχθεί χρήσιμη ως εξέταση που μπορεί να βοηθήσει τους κλινικούς ιατρούς να προσδιορίσουν ποια άτομα ενδέχεται να διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρδιαγγειακή νόσο”. δήλωσε η Elisabeth van Rossum.

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν αρκετούς περιορισμούς της μελέτης, συμπεριλαμβανομένου του ότι είναι μελέτη παρατήρησης και δεν αποδεικνύει αιτιατή σχέση.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/