Νέα θετικά δεδομένα για τη χρήση ρεμδεσιβίρης κατά της Covid-19

Η Gilead Sciences ανακοίνωσε θετικά αποτελέσματα από κλινικές μελέτες σε ασθενείς με λοίμωξη COVID-19. Μελέτη Φάσης 3 κατέδειξε ότι το Veklury® (remdesivir) ήταν γενικά καλά ανεκτό σε άτομα με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, ενώ αναδρομική μελέτη έδειξε χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από COVID-19 σε καρκινοπαθείς.

Από τα στοιχεία, τα οποία  παρουσιάζονται στο 33ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας & Λοιμωδών Νοσημάτων (ECCMID) προκύπτει ότι σε αναδρομική μελέτη  διαπιστώθηκε ότι η θεραπεία με Veklury σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από COVID-19 για άτομα που ζουν με καρκίνο. Μια ξεχωριστή ανάλυση κατέδειξε ότι η χρήση του Veklury σχετίζεται ακόμη με μειωμένο κίνδυνο επανεισαγωγής στο νοσοκομείο σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς που νοσηλεύονται με COVID-19.   Αναφερόμενος στα νέα  στοιχεία ο Frank Duff, MD, Senior Vice President, Virology Therapeutic Area Head, Gilead Sciences υποστήριξε ότι «αποδεικνύουν περαιτέρω τον ρόλο του στη μείωση της θνησιμότητας και των ποσοστών επανεισαγωγής στο νοσοκομείο σε ευάλωτους πληθυσμούς ασθενών, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που ζουν με καρκίνο και άλλες ανοσοκατασταλμένες καταστάσεις».

Υπενθυμίζεται ότι το Veklury είναι ένα νουκλεοτιδικό ανάλογο που εφευρέθηκε από τη Gilead, βασιζόμενο σε πάνω από μια δεκαετία αντιιικής έρευνας της εταιρείας. Έως τώρα είναι εγκεκριμένο σε περισσότερες από 50 χώρες παγκοσμίως, ενώ μαζί με το γενόσημο remdesivir έχουν διατεθεί σε σχεδόν 13 εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 8 εκατομμυρίων ατόμων σε χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος, μέσω του προγράμματος εθελοντικής αδειοδότησης της Gilead.

 Πολυκεντρική  μελέτη Φάσης 3 -REDPINE

Στη τυχαιοποιημένη μελέτη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, αξιολογήθηκε η ασφάλεια του Veklury σε ασθενείς με μέτρια και σοβαρά μειωμένη νεφρική λειτουργία που νοσηλεύτηκαν για COVID-19, έναν πληθυσμό με αυξημένη θνησιμότητα που σχετίζεται με το COVID-19. Η μελέτη περιελάβανε 243 νοσηλευόμενους ενήλικες συμμετέχοντες με επιβεβαιωμένο COVID-19 και νεφρική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων 90 συμμετεχόντων (37%) με οξεία νεφρική βλάβη (ΟΝΒ), 64 συμμετεχόντων (26%) με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) και 89 συμμετεχόντων (37%) με νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΧΝΣ) που απαιτούσε αιμοκάθαρση. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 2:1 για να λάβουν Veklury (n=163) ή εικονικό φάρμακο (n=80), επιπλέον της συνήθους φροντίδας. Στη μελέτη δεν παρατηρήθηκαν νέα σήματα ασφάλειας και δεν εντοπίστηκαν πρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες στο Veklury σε 163 νοσηλευόμενους ασθενείς με AKI (n=60), ΧΝΑ (n=44) ή ESKD (n=59) που έκαναν αιμοκάθαρση και έλαβαν Veklury για έως και 5 ημέρες.

 Ασθενείς με καρκίνο

Δύο μελέτες κλινικής πρακτικής που παρουσιάστηκαν στο ECCMID εξέτασαν την αποτελεσματικότητα του Veklury στη μείωση της θνησιμότητας που σχετίζεται με το COVID-19 για όσους ζουν με καρκίνο, καθώς και τον ρόλο που διαδραματίζει το Veklury στη μείωση της επανεισδοχής στο νοσοκομείο για ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς που έχουν μολυνθεί με τις κυρίαρχες ανησυχητικές παραλλαγές (προ-Δέλτα, Δέλτα και Όμικρον). Στην πρώτη ανάλυση, αξιολογήθηκαν 7.482 άτομα με καρκίνο που νοσηλεύτηκαν για COVID-19 και έλαβαν θεραπεία με Veklury τις δύο πρώτες ημέρες της εισαγωγής. Τα αποτελέσματα την  28η ημέρα έδειξαν ότι τα άτομα με καρκίνο που έλαβαν θεραπεία με Veklury είχαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας σε σύγκριση με τα άτομα με καρκίνο που δεν έλαβαν θεραπεία με Veklury. Αυτό το εύρημα παρατηρήθηκε σε όλες τις  παραλλαγές:

  • προ-Δέλτα: 25%
  • Δέλτα: 32% και
  • Όμικρον: 40%.

Στη δεύτερη ανάλυση, αξιολογήθηκαν 4.664 ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς και όσοι έλαβαν θεραπεία με Veklury (n=2.332) είχαν χαμηλότερο κίνδυνο επανεισαγωγής στο νοσοκομείο τόσο σε χρονικό διάστημα 30 όσο και 60 ημερών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά επανεισαγωγής 60 ημερών:

  • ήταν 16% χαμηλότερα για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Veklury κατά τη διάρκεια του κύματος Delta και
  • 13% χαμηλότερα κατά τη διάρκεια του κύματος Omicron σε σύγκριση με τους αντίστοιχους μάρτυρες.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός – HMPV, γεμίζει τις ΜΕΘ στις ΗΠΑ – Ο ελάχιστα γνωστός ιός

Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός, ή HMPV, βρίσκεται στην κορύφωσή του στις ΗΠΑ, και πολλά παιδιά αλλά και ενήλικες, μετά το τέλος της εποχής της γρίπης, προσβάλλονται από αυτόν τον κοινό αλλά ελάχιστα γνωστό ιό.

Όπως αναφέρει ο Καθηγητής Παιδιατρικής, Μικροβιολογίας και Μοριακής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ John V. Williams, στο theconversation.com, το 2000, Ολλανδοί επιστήμονες πήγαν σε μια αποστολή εξερεύνησης – όχι για να ανακαλύψουν νέα εδάφη ή πλούτη, αλλά για να εντοπίσουν άγνωστες αιτίες οξειών αναπνευστικών λοιμώξεων.

Αυτές οι ασθένειες, από το κοινό κρυολόγημα μέχρι την πνευμονία, υπήρξαν μάστιγα για την ανθρωπότητα σε όλη την ιστορία. Οι περισσότερες προκαλούνται από ιούς και οι ασθένειες του αναπνευστικού μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρές από τα απλά κρυολογήματα.

Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού είναι η κύρια αιτία θανάτου σε παιδιά κάτω των 5 ετών παγκοσμίως και η κύρια αιτία νοσηλείας παιδιών σε ανεπτυγμένες χώρες. Αποτελούν επίσης κύρια αιτία ασθενειών και θανάτου μεταξύ των ατόμων υψηλού κινδύνου για σοβαρή νόσο, όπως τα πρόωρα βρέφη, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με υποκείμενες παθήσεις.

Ωστόσο, σχολαστικές ερευνητικές μελέτες από πολλές ομάδες για δεκαετίες δεν κατάφεραν να εντοπίσουν έναν ιό ή βακτήριο σε κάθε άτομο με οξεία αναπνευστική νόσο. Η αποτυχία εντοπισμού μικροβίου οφείλεται στο γεγονός ότι οι εξετάσεις δεν ήταν αρκετά καλές ή πρόκειται για ιούς που οι επιστήμονες δεν γνώριζαν; Η απάντηση ήταν εν μέρει η πρώτη. Οι σύγχρονες μοριακές εξετάσεις είναι πολύ καλύτερες, επομένως οι γιατροί βρίσκουν περισσότερους γνωστούς ιούς.

Η ολλανδική ομάδα ανακάλυψε έναν νέο ιό, τον ανθρώπινο μεταπνευμοϊό, με συντομογραφία HMPV ή MPV (Human metapneumovirus), ο οποίος αποδεικνύεται ότι είναι η κύρια αιτία λοιμώξεων του αναπνευστικού. Ο HMPV συχνά εμφανίζεται όπως άλλοι κοινοί ιοί του αναπνευστικού, με συμφόρηση, βήχα και πυρετό.

Στις ΗΠΑ υπήρξε μια άνοδος των περιστατικών HMPV κατά τους πρώτους μήνες του 2023. Αυτή η τάση είναι παρόμοια με τα υψηλότερα από τα κανονικά ποσοστά κρουσμάτων αναπνευστικού συγκυτιακού ιού ή RSV και γρίπης το φθινόπωρο του 2022 και τον χειμώνα του 2023. Πιθανότατα σχετίζεται με μειωμένη ανοσία του πληθυσμού μετά από δύο χρόνια χρήσης μάσκας προσώπου και κοινωνικής απόστασης.

Ωστόσο, ο καθηγητής διαπιστώνει ότι πολλοί άνθρωποι ακόμη και στα νοσοκομεία δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτόν τον ιό.

Η προέλευση του ανθρώπινου μεταπνευμοϊού

Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός απομονώθηκε από άτομα με οξεία αναπνευστική λοίμωξη και αναλύθηκε η αλληλουχία του το 2001 χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό εξειδικευμένων καλλιεργειών και μοριακών τεχνικών.

Σχετίζεται με τον RSV, ο οποίος είναι η κύρια αιτία σοβαρής αναπνευστικής λοίμωξης στα παιδιά και σημαντικό πρόβλημα στους ενήλικες. Και οι δύο ιοί ανήκουν στην ίδια μεγάλη ομάδα με τους ιούς της ιλαράς, της παρωτίτιδας και της παραγρίπης, οι οποίοι αποτελούν βασικές αιτίες παιδικών ασθενειών .

Ωστόσο, άφθονα δεδομένα δείχνουν ότι το HMPV διαφέρει από τον ξάδερφό του RSV με πολλούς τρόπους. Πρώτον, η σειρά των γονιδίων στο γονιδίωμά του είναι αρκετά διαφορετική. Δεύτερον, στον HMPV λείπουν δύο γονίδια που χρησιμοποιεί ο RSV για να ξεπεράσει την ανοσολογική απόκριση που κανονικά θα τον στόχευε. Ωστόσο, ο HMPV έχει τους δικούς του τρόπους να μπλοκάρει την ανοσία.

Τρίτον, η γενετική ανάλυση από πολλές διαφορετικές ομάδες δείχνει ότι ο πλησιέστερος πρόσφατος πρόγονος του HMPV είναι ένας ιός των πτηνών, ο μεταπνευμοϊός των πτηνών. Αυτό είναι ένα παθογόνο που εντοπίζεται στα κοτόπουλα και τις γαλοπούλες. Η εξελικτική και γενετική ανάλυση υποδηλώνει ότι ο ανθρώπινος ιός απέκλινε από τον ιό των πτηνών πριν από αρκετές εκατοντάδες χρόνια. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ζωονόσου: ένας ιός από τα ζώα που μεταπηδά στους ανθρώπους. Σε αυτή την περίπτωση, ο HMPV καθιερώθηκε ως μόνιμο παθογόνο των ανθρώπων.

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο HMPV έκανε το άλμα με επιτυχία θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόβλεψη ποιοι άλλοι ζωικοί ιοί θα μπορούσαν να μετασχηματιστούν σε πρωτεύοντα ανθρώπινα παθογόνα. Η πρόσφατη επιδημία γρίπης των πτηνών H5N1 – η οποία έχει μεταδοθεί στον άνθρωπο μόνο σε περιορισμένο βαθμό – καταδεικνύει αυτόν τον κίνδυνο.

Ο HMPV είναι μια κοινή ασθένεια του αναπνευστικού κατά τους ανοιξιάτικους μήνες που μπορεί να προκαλέσει στένωση των αεραγωγών, βήχα και άλλα δυσάρεστα συμπτώματα, ιδιαίτερα σε παιδιά και μεγαλύτερους ενήλικες.

Ανθρώπινος μεταπνευμοϊός σε παιδιά

Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίστηκε μόλις πριν από δύο δεκαετίες, πολλές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι ο HMPV είναι μια από τις κύριες αιτίες λοίμωξης του αναπνευστικού στους ανθρώπους. Οι αρχικές ερευνητικές ομάδες επικεντρώθηκαν στα παιδιά και γρήγορα ανακάλυψαν ότι ο HMPV προκάλεσε αναπνευστικές λοιμώξεις σε παιδιά σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, της Αυστραλίας , της Ιαπωνίας, του Χονγκ Κονγκ, της Νότιας Αφρικής και της Αργεντινής.

Πράγματι, ο HMPV είναι μια κοινή αιτία οξείας αναπνευστικής νόσου σε παιδιά σε κάθε εξεταζόμενη χώρα και τα περισσότερα παιδιά προσβάλλονται από τη μόλυνση για πρώτη φορά στην ηλικία των 5 ετών. Μια μελέτη που χρησιμοποιεί δείγματα που συλλέχθηκαν για 25 χρόνια στις ΗΠΑ διαπίστωσε ότι ο HMPV ήταν η δεύτερη πιο κοινή αιτία πνευμονικής λοίμωξης στα παιδιά μετά τον RSV.

Τα παιδιά με υποκείμενους παράγοντες κινδύνου, όπως αυτά που γεννήθηκαν πρόωρα και εκείνα με ασθένειες όπως άσθμα, ή εκείνα που έχουν μειωμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως οι λήπτες μοσχευμάτων οργάνων ή τα παιδιά που υποβάλλονται σε θεραπεία για καρκίνο, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για σοβαρό HMPV. Τα περισσότερα παιδιά που νοσηλεύονται με HMPV είναι κατά τα άλλα υγιή πριν τον αποκτήσουν, ωστόσο πολλά παιδιά έχουν χρειαστεί νοσηλεία σε ΜΕΘ λόγω της ασθένειας.

Όχι μόνο στα παιδιά

Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός είναι επίσης μια κοινή αιτία σοβαρών πνευμονικών λοιμώξεων μεταξύ των ενηλίκων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε ενήλικες άνω των 65 ετών ή σε αυτούς με υποκείμενες παθήσεις. Μια μελέτη της Νέας Υόρκης σε τέσσερις χειμώνες διαπίστωσε ότι ο HMPV ήταν τόσο συχνός σε νοσηλευόμενους ηλικιωμένους ενήλικες όσο ο RSV ή η γρίπη, με παρόμοια ποσοστά φροντίδας στη ΜΕΘ και θανάτου.

Οι ιοί HMPV και RSV ήταν πιο συχνοί από τη γρίπη σε άτομα 65 ετών και άνω, πιθανώς επειδή πολλοί εμβολιάστηκαν κατά της γρίπης.

Μια άλλη εθνική μελέτη ενηλίκων που νοσηλεύτηκαν για πνευμονία έδειξε ότι ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός ήταν τόσο συχνός όσο ο RSV και σχεδόν τόσο συχνός όσο και η γρίπη. Όπως και στα παιδιά, ο HMPV είναι ένα ιδιαίτερο πρόβλημα για ενήλικες με χρόνιες παθήσεις όπως άσθμα, καρκίνο ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

Παρόμοια με τις τρομερές επιπτώσεις της γρίπης και της COVID-19 σε οίκους ευγηρίας, ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός έχει επίσης προκαλέσει πολυάριθμες επιδημίες μεταξύ ευάλωτων ηλικιωμένων σε γηροκομεία και μονάδες φροντίδας χρόνιων ασθενών.

Γιατί ο HMPV εξακολουθεί να μην αναγνωρίζεται τόσο πολύ

Παρά το γεγονός ότι είναι μια κοινή αιτία σοβαρής αναπνευστικής νόσου, ο HMPV παραμένει υποδιαγνωσμένος από τους κλινικούς γιατρούς και ελάχιστα αναγνωρισμένος από τον γενικό πληθυσμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι με οξεία αναπνευστική νόσο δεν υποβάλλονται σε καμία εξέταση, και αν το κάνουν, μόνο σύνθετες μοριακές δοκιμές μπορούν να ανιχνεύσουν τον HMPV. Αλλά αυτή η δοκιμή γίνεται συνήθως μόνο για νοσηλευόμενους ασθενείς υπό επιλεγμένες συνθήκες.

Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός κυκλοφορεί προβλέψιμα κάθε χρόνο συνήθως από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο. Έτσι, εάν είχατε κρυολόγημα πρόσφατα αυτόν τον χειμώνα ή την άνοιξη, ο HMPV ήταν ένας πιθανός ένοχος. Τα νοσοκομεία Παίδων στις ΗΠΑ έχουν αυξημένο αριθμό κρουσμάτων , και πολλά παιδιά νοσηλεύονται σε ΜΕΘ.

Έλλειψη θεραπείας

Αυτήν τη στιγμή, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα αντιικά φάρμακα για τη θεραπεία του HMPV, όπως υπάρχουν για τη γρίπη και την COVID-19. Όπως και με πολλούς άλλους ιούς του αναπνευστικού που προκαλούν κρυολόγημα, οι περισσότεροι μολυσμένοι άνθρωποι θα τα καταφέρουν μια χαρά με ανάπαυση και υγρά.

Αλλά μερικοί μπορεί να παρουσιάσουν δυσκολία στην αναπνοή και να χρειαστεί να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια. Παιδιά ή ενήλικες με σοβαρές υποκείμενες παθήσεις θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, και όπως και με την COVID-19, η χρήση απολυμαντικού χεριών και το πλύσιμο των χεριών μπορεί να μειώσει τη μετάδοση.

Προληπτικά εμβόλια και αντισώματα για τον HMPV βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά είναι ακόμα μακριά. Γι’ αυτό, προς το παρόν, φορέστε μάσκα εάν είστε άρρωστοι και αποφύγετε τους άλλους που είναι άρρωστοι. Μπορεί να αποφύγετε μια επαναλαμβανόμενη ενασχόληση με αυτόν τον ιό που είχατε αλλά δεν είχατε ακούσει.

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

60 νέες σπάνιες παθήσεις ανακάλυψε μεγάλη γενετική μελέτη

Μια εξαιρετικά εκτεταμένη μελέτη στη Βρετανία βόηθησε περίπου 5.500 άτομα με σοβαρές αναπτυξιακές διαταραχές να καταλάβουν τη γενετική αιτία της κατάστασής τους. Περισσότερες από 13.500 οικογένειες από 24 περιφερειακές υπηρεσίες γενετικής σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, συμμετείχαν στη μελέτη Deciphering Developmental Disorders (DDD), μια συνεργασία μεταξύ του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) και του Ινστιτούτου Wellcome Sanger, το οποίο ειδικεύεται στην ανάλυση DNA.

Όλες οι οικογένειες που συμμετείχαν είχαν παιδιά που έπασχαν από μια σοβαρή αναπτυξιακή διαταραχή, η οποία δεν είχε ακόμη διαγνωστεί και πιθανότατα είχε προκληθεί από μια μόνο γενετική μετάλλαξη. Το Ινστιτούτο Wellcome Sanger κατέγραψε την αλληλουχία όλων των γονιδίων στο γονιδίωμα των παιδιών και των γονέων για να αναζητήσει απαντήσεις.

Οι διαγνώσεις αφορούσαν πάνω από 800 διαφορετικά γονίδια, συμπεριλαμβανομένων 60 νέων παθήσεων. Περίπου τα τρία τέταρτα των παθήσεων προκλήθηκαν από αυθόρμητες μεταλλάξεις που δεν κληρονομήθηκαν από κανέναν γονέα. Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι οι πιθανότητες επιτυχούς διάγνωσης ήταν μικρότερες σε οικογένειες μη ευρωπαϊκής καταγωγής, γεγονός που υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη για την αύξηση της συμμετοχής υποεκπροσωπούμενων ομάδων.

Η διάγνωση βοήθησε οικογένειες με το ίδιο πρόβλημα να έρθουν κοντά

Μεταξύ των ευρημάτων, οι επιστήμονες ανακάλυψαν το σύνδρομο Turnpenny-Fry που προκαλεί μαθησιακές δυσκολίες, ενώ επηρεάζει και την ανάπτυξη. Ο γιος της Τζέσικα Φίσερ – ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη – διαγνώστηκε με αυτό το σύνδρομο. Εκείνη την εποχή, ήταν ο ένας από τους δύο μόνο ανθρώπους στον κόσμο που είχαν διαγνωστεί με αυτό. Η Τζέσικα ξεκίνησε μια διαδικτυακή ομάδα υποστήριξης, η οποία αποτελείται πλέον από 36 οικογένειες από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Αμερικής, της Βραζιλίας, της Κροατίας και της Ινδονησίας.

«Είναι τρομερό να μαθαίνεις ότι το παιδί σου έχει μια σπάνια γενετική διαταραχή, αλλά η διάγνωση ήταν το κλειδί για να μας φέρει κοντά», δήλωσε στο BBC.

«Καταφέραμε να βρούμε νέες γενετικές παθήσεις, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα ωφεληθούν μόνο οι άνθρωποι που συμμετείχαν στη μελέτη, αλλά και οι μελλοντικές γενιές», δήλωσε στο BBC η Κάρολαϊν Ράιτ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Exeter.

Περίπου το ένα τέταρτο των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη άλλαξε τη θεραπεία του μόλις έλαβε μια σαφή διάγνωση.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο «New England Journal of Medicine».

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Καρκίνος Κεφαλής & Τραχήλου: 800χιλ. ασθενείς επηρεάζονται παγκοσμίως – Νέα στοιχεία από την EFPIA

Ο Καρκίνος Κεφαλής και Τραχήλου είναι η 8η πιο κοινή μορφή καρκίνου που επηρεάζει περίπου 800.000 ασθενείς παγκοσμίως κάθε χρόνο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Ενώσεων (efpia).

 

Ο Απρίλιος είναι μήνας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο Κεφαλής και Τραχήλου (ΚΚΤ), που αποτελεί την 8η πιο κοινή μορφή καρκίνου και επηρεάζει περίπου 800.000 ασθενείς παγκοσμίως κάθε χρόνο, σύμφωνα με τα στοιχεια που παρουσιάζει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Ενώσεων (efpia).

Ο Καρκίνος Κεφαλής και Τραχήλου αποτελεί μια ετερογενή ομάδα όγκων που περιλαμβάνει όγκους από τη στοματική κοιλότητα, το στοματοφάρυγγα, τον υποφάρυγγα, το λάρυγγα και το ρινοφάρυγγα.

Οι ασθενείς λόγω της παραμόρφωσης του προσώπου τους αντιμετωπίζουν κάποιες δυσκολίες ως προς την κατάποση τροφής, την ομιλία, ακόμη και στην αναπνοή. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι δυσκολίες μπορεί να δημιουργήσουν ψυχικά προβλήματα στους ασθενείς λόγω του στίγματος που σχετίζεται με αυτό το συγκεκριμένο είδος καρκίνου.

Πώς επηρεάζονται οι οικογενειακοί φροντιστές από τη φροντίδα των ασθενών τους

Όσον αφορά στους οικογενειακούς φροντιστές, οι οποίοι διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας, η φροντίδα των ασθενών με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου είναι μια επίπονη και οδυνηρή διαδικασία.

Οι οικογενειακοί φροντιστές συχνά αναλαμβάνουν καθήκοντα που απαιτούν νοσηλευτικές ή τεχνικές δεξιότητες – φροντίδας τραχειοστομίας, σίτιση με σωλήνα, διαχείριση πόνου – που οδηγεί σε καθημερινή διακοπή της ρουτίνας τους, λιγότερο χρόνο και ενέργεια για εργασία, με συνέπεια να επηρεάζεται σημαντικά η ζωή τους και οι κοινωνικές δραστηριότητες και σχέσεις τους.

Ενθάρρυνση της έγκαιρης διάγνωσης για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων υγείας

Βασική εστίαση κατά τη διάρκεια του Μήνα Ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο Κεφαλής και Τραχήλου είναι η εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με τους διάφορους παράγοντες κινδύνου για αυτούς τους καρκίνους και η ενθάρρυνση περισσότερων ανθρώπων να υποβληθούν σε προληπτικό έλεγχο.

Οι καρκίνοι κεφαλής και τραχήλου αντιμετωπίζονται ευκολότερα όταν διαγνωστούν έγκαιρα, με ποσοστό επιβίωσης 80%.

Ωστόσο, αυτή τη στιγμή, περίπου το 60% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε τοπικά προχωρημένο στάδιο, που σημαίνει ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στις γύρω περιοχές. Μόλις φτάσει σε αυτό το στάδιο, ή μετά από αυτό, ο καρκίνος είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Στην πραγματικότητα, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς βλέπουν τον καρκίνο τους να εξελίσσεται μέσα σε δύο χρόνια από την ολοκλήρωση της τυπικής περίθαλψης. Αυτοί οι αριθμοί που παρουσιάζονται μέσω της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Ενώσεων (efpia), δείχνουν ξεκάθαρα ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να ευαισθητοποιήσουμε τον προσυμπτωματικό έλεγχο.

Δείτε εδώ αναλυτικά τα στοιχεία που παρουσιάζει η Efpia.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Κλιματική αλλαγή: Η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί βλάβη σε όλα τα στάδια της ζωής

Οδηγεί σε αποβολές, χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και εμποδίζει την ανάπτυξη των πνευμόνων των παιδιών, ενώ αργότερα στην ενήλικη ζωή προκαλεί χρόνιες ασθένειες, καρκίνο και εγκεφαλικά επεισόδια.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί βλάβη στους ανθρώπους σε όλα τα στάδια της ζωής, ανακάλυψαν ερευνητές από το Imperial College του Λονδίνου. Η έκθεση, που ανατέθηκε από την Αρχή του Μεγάλου Λονδίνου, διαπίστωσε ότι η έκθεση σε ορισμένα σωματίδια θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποβολές, να προκαλέσει χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και να εμποδίσει την ανάπτυξη των πνευμόνων των παιδιών. Αργότερα στην ενήλικη ζωή, θα μπορούσε επίσης να προκαλέσει χρόνιες ασθένειες, καρκίνο και εγκεφαλικά επεισόδια.

Η ομάδα της Imperial’s Environmental Research Group εξέτασε στοιχεία από περισσότερες από 35.000 μελέτες σε διάστημα 10 ετών. Ως μέρος της έρευνας, η ομάδα εξέτασε μελέτες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), την Επιτροπή του Ηνωμένου Βασιλείου για τις Ιατρικές Επιδράσεις της Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης (COMEAP), το Βασιλικό Κολλέγιο Ιατρών (RCP), το Ινστιτούτο Επιδράσεων Υγείας και το Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC).

Βλάπτει την ανάπτυξη του εμβρύου

Η ανασκόπηση διαπίστωσε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση βλάπτει την ανάπτυξη του εμβρύου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και θα μπορούσε να προκαλέσει χαμηλό βάρος γέννησης και αποβολές, καθώς και χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων στους άνδρες. Διαπίστωσε επίσης ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση θα μπορούσε να εμποδίσει την ανάπτυξη των πνευμόνων στα παιδιά, να προκαλέσει άσθμα και να επηρεάσει την αρτηριακή πίεση, τις γνωστικές ικανότητες και την ψυχική υγεία.

Οι ερευνητές εντόπισαν τα σωματίδια (PM2,5) και το διοξείδιο του αζώτου (NO2) – τα οποία προέρχονται και τα δύο από τις εξατμίσεις των οχημάτων – ως ιδιαίτερα επιβλαβή. Δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ένα όριο όπου τα PM2,5 δεν προκάλεσαν βλάβη, και ακόμη και όσοι ζούσαν στα λιγότερο μολυσμένα προάστια του Λονδίνου επηρεάστηκαν, είπαν.

Οι συγγραφείς έγραψαν: «Ενώ τα πρωτοσέλιδα στοιχεία για τον αντίκτυπο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία επικεντρώνονται στον ισοδύναμο αριθμό πρόωρων θανάτων, οι ευρύτερες επιπτώσεις κρύβονται σε κοινή θέα στη συμβολή της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο βάρος των χρόνιων ασθενειών». Το 2018 η Δημόσια Υγεία της Αγγλίας (PHE) υπολόγισε ότι έως και 43.000 άνθρωποι ετησίως πεθαίνουν στο Ηνωμένο Βασίλειο λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και ότι θα μπορούσε να κοστίσει στη χώρα έως και 18,6 δισεκατομμύρια λίρες μέχρι το 2035, εκτός εάν ληφθούν μέτρα.

Οι συντάκτες της τρέχουσας έρευνας είπαν: «Οι πολιτικές θα πρέπει να στοχεύουν στη μείωση της συσσωρευμένης βλάβης από την ατμοσφαιρική ρύπανση και την υποβάθμιση της υγείας, εκτός από την προστασία των ανθρώπων που έχουν γίνει ευάλωτοι στις τρέχουσες συγκεντρώσεις ρύπανσης». Η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει διαβούλευση για το προσχέδιο της Στρατηγικής για την Ποιότητα του Αέρα, η οποία ολοκληρώνεται στις 21 Απριλίου.

Εκπρόσωπος του Τμήματος Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Αγροτικών Υποθέσεων (Defra) δήλωσε: «Αναγνωρίζουμε πλήρως τη σημασία της βελτίωσης της ποιότητας του αέρα και το Σχέδιο Περιβαλλοντικής Βελτίωσης καθορίζει τη δράση που αναλαμβάνουμε για να οδηγήσουμε την αλλαγή και να επιτύχουμε τους αυστηρούς μας στόχους ποιότητας του αέρα. Ενθαρρύνουμε τα συμβούλια να χρησιμοποιήσουν πιο αποτελεσματικά τις υπάρχουσες εξουσίες και ευθύνες τους και τώρα διαβουλεύονται για μια αναθεωρημένη στρατηγική για την ποιότητα του αέρα για να τα υποστηρίξουν».

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Εμβόλια COVID-19: Πάνω από 1 εκατομμύριο ζωές έχουν σωθεί σε όλη την Ευρώπη από το τέλος του 2020

Η έρευνα αυτή δεν έλαβε υπόψη τις έμμεσες επιπτώσεις των εμβολιασμών, τις διαφορετικές δυνατότητες υγειονομικής περίθαλψης μεταξύ των χωρών και τις μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις.”Βλέπουμε από την έρευνά μας, τον μεγάλο αριθμό ζωών που σώθηκαν από τα εμβόλια COVID-19 σε όλη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Εμβόλια COVID-19: Ο εμβολιασμός COVID-19 έσωσε άμεσα τουλάχιστον 1.004.927 ζωές σε ολόκληρη την Ευρώπη μεταξύ Δεκεμβρίου 2020 και Μαρτίου 2023, σύμφωνα με νέα έρευνα που παρουσιάζεται στο φετινό Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας & Λοιμωδών Νοσημάτων (ECCMID) στην Κοπεγχάγη της Δανίας (15-18 Απριλίου). Οι νέες εκτιμήσεις του ΠΟΥ/Ευρώπης που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο από τη Δρ Margaux Meslé, επιδημιολόγο του ΠΟΥ/Ευρώπης, αναδεικνύουν τον εντυπωσιακό αντίκτυπο των προγραμμάτων εμβολιασμού COVID-19 και υπογραμμίζουν, επίσης, την επείγουσα ανάγκη για τις χώρες με χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη να εμβολιάσουν πλήρως τους ηλικιωμένους ενήλικές τους.

Από την εμφάνιση και την επακόλουθη εξάπλωση του SARS-CoV-2 στις αρχές του 2020, πάνω από 2 εκατομμύρια εργαστηριακά επιβεβαιωμένοι θάνατοι από COVID-19 έχουν καταγραφεί επίσημα από τον ΠΟΥ/Ευρώπη. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας του ΠΟΥ (η οποία περιλαμβάνει όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου) έχουν εισαγάγει προγράμματα εμβολίων COVID-19 για την προστασία ευάλωτων ομάδων από σοβαρή νόσο με διάφορα κύματα παραλλαγών που προκαλούν ανησυχία (VOC) Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν τους εβδομαδιαίως αναφερόμενους θανάτους και τις δόσεις εμβολιασμού από 26 χώρες και περιοχές προς τον ΠΟΥ/Ευρώπη και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων μεταξύ Δεκεμβρίου 2020 και Μαρτίου 2023, για να υπολογίσουν τον αριθμό των ζωών που σώθηκαν ανά δόση εμβολιασμού, περίοδο VOC, ηλικιακή ομάδα (25 έως 49 ετών, 50 έως 59 ετών και 60 ετών και άνω) και χώρα. Η αποτελεσματικότητα του εμβολίου εξετάστηκε στο πλαίσιο κάθε κυρίαρχης περιόδου VOC. Οι νέες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η πλειονότητα (96%) των ζωών που σώθηκαν αφορούσε άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω. Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα μεγαλύτερης ηλικίας, το πρώτο αναμνηστικό έσωσε τις περισσότερες ζωές, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν τα δύο τρίτα (64%) των ζωών που σώθηκαν. Συνολικά, σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και τις χώρες, τα εμβόλια εκτιμάται ότι έσωσαν τον μεγαλύτερο αριθμό ζωών κατά τη διάρκεια του κύματος Omicron, με τουλάχιστον 568.064 θανάτους που αποτράπηκαν. Αυτό αντιπροσωπεύει πάνω από το ήμισυ (57%) των ζωών που σώθηκαν.

Η έρευνα αυτή δεν έλαβε υπόψη τις έμμεσες επιπτώσεις των εμβολιασμών, τις διαφορετικές δυνατότητες υγειονομικής περίθαλψης μεταξύ των χωρών και τις μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις.”Βλέπουμε από την έρευνά μας, τον μεγάλο αριθμό ζωών που σώθηκαν από τα εμβόλια COVID-19 σε όλη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ωστόσο, πάρα πολλοί άνθρωποι σε ευάλωτες ομάδες σε όλη την Ευρωπαϊκή Περιφέρεια του ΠΟΥ παραμένουν ανεμβολίαστοι ή μερικώς εμβολιασμένοι. Προτρέπουμε τους ανθρώπους που είναι επιλέξιμοι και δεν έχουν ακόμη κάνει το εμβόλιο να το κάνουν”, λέει ο Dr. Richard Pebody, επικεφαλής της Ομάδας Παθογόνων Υψηλής Απειλής του ΠΟΥ/Ευρώπης.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Νεογέννητα Μεταναστών: Χαμηλότερος κίνδυνος σοβαρών ασθενειών και θανάτου από ό,τι στα νεογέννητα του Καναδά

“Οι προσπάθειες θα πρέπει να στοχεύουν στη βελτίωση της συνολικής υγείας και ευημερίας όλων των γυναικών που διαμένουν σε περιοχές με χαμηλό εισόδημα και στον προσδιορισμό του κατά πόσον ο κίνδυνος δυσμενών αποτελεσμάτων γέννησης μπορεί να μειωθεί ισότιμα μεταξύ των ομάδων μεταναστών και μη μεταναστών”, καταλήγει η Jennifer Jairam, υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

Νεογέννητα Μεταναστών:  Τα νεογέννητα μη προσφύγων μεταναστριών διατρέχουν συνολικά χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρών ασθενειών και θανάτου από ό,τι τα νεογέννητα των γεννημένων στον Καναδά γυναικών σε γειτονιές χαμηλού εισοδήματος στο Οντάριο, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό του Καναδικού Ιατρικού Συλλόγου CMAJ (Canadian Medical Association Journal). Προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει τον κίνδυνο δυσμενών αποτελεσμάτων για τα νεογέννητα σε γειτονιές χαμηλού έναντι υψηλού εισοδήματος, αλλά υπάρχουν λίγα στοιχεία για τους αντίστοιχους κινδύνους για τις μητέρες μετανάστριες και μη μετανάστριες που ζουν σε παρόμοιες γειτονιές χαμηλού εισοδήματος. Τόσο η μεταναστευτική κατάσταση όσο και η διαβίωση σε γειτονιά χαμηλού εισοδήματος έχουν συσχετιστεί με χειρότερες νεογνικές εκβάσεις.

Για να κατανοήσουν τον κίνδυνο σοβαρής νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας (SNMM) σε βρέφη που γεννήθηκαν από μετανάστες σε σύγκριση με μη μετανάστες, οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα για όλες τις ζωντανές, ενδονοσοκομειακές γεννήσεις μονήρων βρεφών (singleton) σε κύηση 20-42 εβδομάδων μεταξύ 2002 και 2019 στο Οντάριο. Το Οντάριο, η μεγαλύτερη επαρχία του Καναδά, δέχεται περίπου το 53% των μεταναστριών που εισέρχονται στη χώρα. Οι δείκτες σοβαρής νεογνικής νοσηρότητας περιλάμβαναν την υποστήριξη της αναπνοής, τη χρήση ενδοφλέβιων υγρών, τον πρόωρο τοκετό (πριν από την 32η εβδομάδα κύησης), το πολύ χαμηλό βάρος γέννησης και την αναπνευστική δυσχέρεια. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, υπήρξαν 414 241 μονήρεις γεννήσεις σε 312 124 γυναίκες ηλικίας 15 ετών και άνω που ζούσαν σε αστικές γειτονιές με χαμηλό εισόδημα. Από τις ζωντανές γεννήσεις, 148 050 αφορούσαν μετανάστες και 266 191 γυναίκες που γεννήθηκαν στον Καναδά. Ο κίνδυνος εμφάνισης σοβαρής νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας SNMM για τα νεογέννητα γυναικών μεταναστριών ήταν σημαντικά χαμηλότερος από ό,τι για τα νεογέννητα γυναικών που γεννήθηκαν στον Καναδά (49,7 ανά 1000 γεννήσεις έναντι 65,6 ανά 1000 γεννήσεις). Ωστόσο, ο κίνδυνος διέφερε ανάλογα με τη χώρα προέλευσης, με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας SNMM στα νεογέννητα μεταναστών από τη Τζαμάικα και τη Γκάνα και σε εκείνα με μεγαλύτερη διάρκεια διαμονής στο Οντάριο.

Το φαινόμενο του υγιούς μετανάστη μπορεί να εξηγήσει ορισμένες από αυτές τις διαφορές. “Οι γυναίκες μετανάστριες που είναι πιο υγιείς και πιο ανθεκτικές μπορεί να είναι πιο ικανές για μετανάστευση- η μεταναστευτική πολιτική μιας χώρας υποδοχής μπορεί να επιλέγει κατά προτίμηση υγιείς μετανάστες”, γράφει ο Δρ Joel Ray, γιατρός στο νοσοκομείο St. Michael’s, μια περιοχή της Unity Health, και επιστήμονας στο ICES, με τους συν-συγγραφείς. “Μια άλλη εξήγηση μπορεί να είναι ότι ορισμένοι μετανάστες έχουν μεγαλύτερο καθαρό εισόδημα, εκπαιδευτικά επιτεύγματα και υγειονομικό αλφαβητισμό από τον μέσο όρο μιας γειτονιάς με χαμηλό εισόδημα”, προσθέτει η δρ Patricia O’Campo, συν-συγγραφέας και επιδημιολόγος, στο νοσοκομείο St. Michael’s και στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, στο Τορόντο του Οντάριο. Η έρευνα υπογραμμίζει τη σημασία της εξέτασης των τάσεων σε επίπεδο γειτονιάς και ότι υπάρχει μεταβλητότητα εντός των περιοχών. “Οι προσπάθειες θα πρέπει να στοχεύουν στη βελτίωση της συνολικής υγείας και ευημερίας όλων των γυναικών που διαμένουν σε περιοχές με χαμηλό εισόδημα και στον προσδιορισμό του κατά πόσον ο κίνδυνος δυσμενών αποτελεσμάτων γέννησης μπορεί να μειωθεί ισότιμα μεταξύ των ομάδων μεταναστών και μη μεταναστών”, καταλήγει η Jennifer Jairam, υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Κακή διατροφή: Συνδέεται με 14 εκατ. περιπτώσεις διαβήτη τύπου 2

Η κακή ποιότητα των υδατανθράκων είναι η κύρια κινητήρια δύναμη του διαβήτη τύπου 2 που αποδίδεται στη διατροφή παγκοσμίως.

Ένα ερευνητικό μοντέλο διατροφικής πρόσληψης σε 184 χώρες, που αναπτύχθηκε από ερευνητές στο Friedman School of Nutrition Science and Policy στο Πανεπιστήμιο Tufts, εκτιμά ότι η κακή διατροφή συνέβαλε σε περισσότερες από 14,1 εκατομμύρια περιπτώσεις διαβήτη τύπου 2 το 2018, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 70% των νέων διαγνώσεων. σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανάλυση, η οποία εξέτασε δεδομένα από το 1990 και το 2018, παρέχει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τους διατροφικούς παράγοντες που οδηγούν στην επιβάρυνση του διαβήτη τύπου 2 ανά περιοχή του κόσμου.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στις 17 Απριλίου στο περιοδικό Nature Medicine. Από τους 11 διατροφικούς παράγοντες που εξετάστηκαν, τρεις είχαν μεγάλη συμβολή στην αυξανόμενη παγκόσμια συχνότητα του διαβήτη τύπου 2: η ανεπαρκής πρόσληψη δημητριακών ολικής αλέσεως, η υπερβολική ποσότητα επεξεργασμένου ρυζιού και σιταριού και η υπερκατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος. Παράγοντες όπως η υπερβολική κατανάλωση χυμού φρούτων και η μη κατανάλωση αρκετών μη αμυλούχων λαχανικών, ξηρών καρπών ή σπόρων, είχαν μικρότερο αντίκτυπο στα νέα κρούσματα της νόσου.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι η κακή ποιότητα των υδατανθράκων είναι η κύρια κινητήρια δύναμη του διαβήτη τύπου 2 που αποδίδεται στη διατροφή παγκοσμίως και με σημαντικές διακυμάνσεις ανά χώρα και με την πάροδο του χρόνου», λέει ο ανώτερος συγγραφέας Dariush Mozaffarian, Jean Mayer καθηγητής Διατροφής και κοσμήτορας για την πολιτική στη Σχολή Friedman. «Αυτά τα νέα ευρήματα αποκαλύπτουν κρίσιμους τομείς για εθνική και παγκόσμια εστίαση για τη βελτίωση της διατροφής και τη μείωση των καταστροφικών επιβαρύνσεων του διαβήτη».

Η ερευνητική ομάδα στήριξε το μοντέλο της σε πληροφορίες από την Παγκόσμια Διατροφική Βάση Δεδομένων, μαζί με δημογραφικά στοιχεία πληθυσμού από πολλαπλές πηγές, εκτιμήσεις παγκόσμιας συχνότητας διαβήτη τύπου 2 και δεδομένα για το πώς οι επιλογές τροφίμων επηρεάζουν τα άτομα που ζουν με παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2 από πολλές δημοσιευμένες εργασίες. Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η κακή διατροφή προκαλεί μεγαλύτερο ποσοστό της συνολικής επίπτωσης του διαβήτη τύπου 2 στους άνδρες έναντι των γυναικών, στους νεότερους έναντι των ηλικιωμένων και στους κατοίκους των πόλεων έναντι της υπαίθρου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Περιφερειακά, η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και η Κεντρική Ασία —ιδιαίτερα στην Πολωνία και τη Ρωσία, όπου οι δίαιτες τείνουν να είναι πλούσιες σε κόκκινο κρέας, επεξεργασμένο κρέας και πατάτες— είχαν τον μεγαλύτερο αριθμό περιπτώσεων διαβήτη τύπου 2 που συνδέονται με τη διατροφή. Η συχνότητα εμφάνισης ήταν επίσης υψηλή στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, ειδικά στην Κολομβία και το Μεξικό, γεγονός που αποδόθηκε στην υψηλή κατανάλωση ζαχαρούχων ποτών, επεξεργασμένου κρέατος και χαμηλή πρόσληψη δημητριακών ολικής αλέσεως.

«Αν αφεθεί ανεξέλεγκτος, ο διαβήτης τύπου 2 θα συνεχίσει να επηρεάζει την υγεία του πληθυσμού, την οικονομική παραγωγικότητα, την ικανότητα του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης και να οδηγεί σε ανισότητες υγείας παγκοσμίως», λέει η συγγραφέας Meghan O’Hearn. «Αυτά τα ευρήματα μπορούν να βοηθήσουν στην ενημέρωση των διατροφικών προτεραιοτήτων για τους κλινικούς γιατρούς, τους φορείς χάραξης πολιτικής και τους παράγοντες του ιδιωτικού τομέα, καθώς ενθαρρύνουν πιο υγιεινές διατροφικές επιλογές που αντιμετωπίζουν αυτήν την παγκόσμια επιδημία».

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν υπολογίσει ότι το 40% των περιπτώσεων διαβήτη τύπου 2 παγκοσμίως αποδίδονται σε μη βέλτιστη διατροφή, χαμηλότερο από το 70% που αναφέρεται στο έγγραφο Nature Medicine. Η ερευνητική ομάδα αποδίδει αυτό στις νέες πληροφορίες στην ανάλυσή της, όπως η πρώτη συμπερίληψη επεξεργασμένων δημητριακών, που ήταν ένας από τους κορυφαίους παράγοντες που συνέβαλαν στην επιβάρυνση του διαβήτη. και ενημερωμένα δεδομένα για τις διατροφικές συνήθειες με βάση εθνικές διατροφικές έρευνες σε ατομικό επίπεδο και όχι γεωργικές εκτιμήσεις.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ευλογιά πιθήκων: Προειδοποίηση ECDC για αύξηση κρουσμάτων

Παρότι ο αριθμός των κρουσμάτων ευλογιάς των πιθήκων κρίνεται αρκετά πιο χαμηλός σε σύγκριση με την άνοιξη του 2022, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) προειδοποιεί για ενδεχόμενη αύξηση των κρουσμάτων την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Όπως σημειώνεται, από τις 16 Μαΐου 2022, και μέχρι τις 4 Απριλίου 2023, έχουν αναφερθεί από 29 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.170 κρούσματα ευλογιάς των πιθήκων και έξι θάνατοι. Τα περισσότερα κρούσματα έχουν εντοπιστεί σε άνδρες (98,1%) ηλικίας 18-40 ετών (64,6%).

Ο εβδομαδιαίος αριθμός των κρουσμάτων που αναφέρθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση κορυφώθηκε τον Ιούλιο του 2022 και έκτοτε παρατηρείται σταθερή πτωτική τάση.

«Η έγκαιρη διάγνωση, η απομόνωση και η ανίχνευση των επαφών παραμένουν το κλειδί για τον αποτελεσματικό έλεγχο αυτής της επιδημίας και θα πρέπει να υποστηρίζονται από κατάλληλες στρατηγικές εμβολιασμού και αλλαγής συμπεριφοράς» αναφέρεται στην έκθεση του Κέντρου.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ιός Μάρμπουργκ: Τι φοβούνται οι ειδικοί και τον παρακολουθούν

Καθησυχαστικοί εμφανίζονται οι Έλληνες επιστήμονες αναφορικά με την εξέλιξη του ιού που ακούει στο όνομα Μάρμπουργκ και αποτελεί, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μία «βόμβα» που θα μπορούσε να σκάσει.

Πρόκειται για έναν γνωστό από χρόνια ιό, ο οποίος είναι εξαιρετικά θανατηφόρος. Το ξέσπασμα της νόσου ανακοινώθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο στην Ισημερινή Γουινέα της Αφρικής. Ήδη, στη χώρα καταγράφονται εννέα επιβεβαιωμένα κρούσματα ενώ στην Τανζανία την περασμένη εβδομάδα σημειώθηκαν πέντε θάνατοι.

Το ποσοστό θνησιμότητας από τον ιό ξεπερνά το 88%

«Δεν υπάρχει λόγος πανικού. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι όμως πολύ σοβαρό για εμάς που παρακολουθούμε τα επιδημιολογικά δεδομένα», τονίζει στο iefimerida.gr o Αλέξανδρος Ζαφειρόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής Κλινικής Ιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Θα μπορούσε η υφήλιος να αιφνιδιαστεί από μία νέα θανατηφόρο νόσο που δεν έχει θεραπεία ή εμβόλιο και το ποσοστό θνησιμότητας ξεπερνά το 88%;

«Ο ιός κυκλοφορεί συνήθως στην Αφρική και εμφανίζεται κάθε ένα ή δυο χρόνια. Η δεξαμενή του είναι κάποια ζώα στα οποία δεν προκαλεί πρόβλημα και έτσι μπορεί και πολλαπλασιάζεται. Από την επαφή με τα ζώα περνά και στους ανθρώπους και προκαλεί μικρές επιδημίες. Μικρές γιατί είναι εξαιρετικά θανατηφόρος, γίνεται γρήγορα αντιληπτός και έτσι δεν προλαβαίνει να επεκταθεί. Ποτέ δεν έχει εμφανιστεί στη χώρα μας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και υπόλοιποι οργανισμού παρακολουθούν πολύ στενά τις εξελίξεις. Το δυστύχημα είναι ότι οι Αρχές στην Αφρική δεν έχουν τα υγειονομικά μέσα για να κάνουν ιχνηλάτηση».

Ένα κρούσμα σε Ευρώπη και ένα σε Αμερική τα τελευταία 40 χρόνια

Ο θανατηφόρος ιός, για πρώτη φορά, ανιχνεύθηκε σε ανθρώπους το 1967, στις πόλεις Μάρμπουργκ, Φρανκφούρτη και Βελιγράδι. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, μεταδόθηκε από αφρικανικούς πιθήκους, ωστόσο, έκτοτε, έχει συνδεθεί και με άλλα ζώα. Κρούσματα του ιού έχουν καταγραφεί και σε άλλες αφρικανικές χώρες, όπως Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Κένυα, Νότια Αφρική, Ουγκάντα και Ζιμπάμπουε. Περισσότεροι από 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τη νόσο στην Αγκόλα το 2005. Στην Ευρώπη, τα τελευταία 40 χρόνια, μόλις ένας άνθρωπος έχει πεθάνει από τη νόσο και ακόμη ένας στις ΗΠΑ.

Ο ιός προκαλεί αιμορραγικό πυρετό

Η μόλυνση με τον ιό προκαλεί στον άνθρωπο υψηλό πυρετό, έντονο πονοκέφαλο, πόνους, διάρροιες, εμετούς κ.α. «Είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους ιούς που υπάρχουν. Στην ίδια κατηγορία με τον Έμπολα, αιμορραγικός πυρετός. Οι ασθενείς αιμορραγούν από διάφορα σημεία του σώματος. Πεθαίνουν οκτώ ή εννέα μέρες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων, με τους θανάτους να αποδίδονται στην ακραία απώλεια αίματος και το σοκ», εξηγεί ο κ. Ζαφειρόπουλος.

Προσοχή στις επαφές, αυτή την περίοδο, με χώρες της κεντρικής Αφρικής

Όπως συνιστά ο ΠΟΥ, οι άνθρωποι στην Αφρική θα πρέπει να αποφεύγουν να τρώνε ή να χειρίζονται «κρέας των θάμνων». Θα πρέπει να αποφεύγεται η επαφή με χοίρους στις περιοχές στις οποίες έχουν εντοπιστεί κρούσματα. Όσοι θάβουν ανθρώπους οι οποίοι έχουν πεθάνει από τον ιό θα πρέπει να αποφεύγουν να αγγίζουν τις σορούς.

«Η μόνη οδηγία σύσταση για τους πληθυσμούς εκτός Αφρικής είναι να αποφεύγουν αυτή την περίοδο τις επαφές με τις περιοχές της κεντρικής Αφρικής όπου έχουν καταγραφεί κρούσματα. Κατά τ’ άλλα δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας», καταλήγει ο Επίκουρος Καθηγητής Κλινικής Ιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/