Συντάκτης: grammateia

Το στρες στην εργασία ή η επαγγελματική εξουθένωση, που ονομάζεται επίσης “burnout”, κοστίζει κάθε χρόνο στη βρετανική οικονομία 28 δισεκ. λίρες, σχεδόν 32 δισεκ. ευρώ, και οδηγεί σε 23,3 εκατ. ημέρες αναρρωτικής άδειας, σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Οι Βρετανοί «είναι πιθανότερο να έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας από οποιοδήποτε άλλο» στις χώρες τις οποίες αφορά η ανάλυση αυτή, σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας που έγινε για λογαριασμό της γαλλικής ασφαλιστικής Axa και του βρετανικού κέντρο οικονομικών ερευνών CEBR.

Τα συμπεράσματά τους βασίζονται σε δημοσκόπηση του ινστιτούτου Ipsos με δείγμα 30.000 προσώπων ηλικίας 18 έως 74 ετών σε 16 χώρες και εδάφη σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με αυτά, το 21% των ενήλικων Βρετανών βιώνουν συναισθηματική πίεση, μπροστά από τις ΗΠΑ (17%), το Βέλγιο (11%), τη Γαλλία (10%), την Κίνα (10%) ή ακόμα και την Ελβετία (9%).

«Περίπου οι μισοί Βρετανοί δεν βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε μια κατάσταση ψυχικής ευημερίας και κινδυνεύουν με επαγγελματική εξουθένωση, πράγμα που έχει σημαντικό αντίκτυπο στην οικονομία και τις επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου», σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Η κρίση του κόστους διαβίωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο μοιάζει να έχει ιδιαίτερα αρνητικό αντίκτυπο, σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, σε μια χώρα όπου ο πληθωρισμός ανήλθε τον Φεβρουάριο στο 10,4% σε ετήσια βάση, περιορίζοντας την αγοραστική δύναμη των Βρετανών.

Τα στοιχεία του CEBR δείχνουν ότι το οικονομικό στρες και οι ανησυχίες των εργαζομένων στοιχίζουν στις ίδιες τις βρετανικές επιχειρήσεις έως 6,2 δισεκ. λίρες σε άδειες ασθενείας και σε απώλεια παραγωγικότητας.

Η έκθεση δείχνει, ωστόσο, ενδείξεις βελτίωσης στη Βρετανία «καθώς περιορίζεται ο στιγματισμός που συνδέεται με προβλήματα ψυχικής υγείας» και καταγράφεται αξιοσημείωτη αύξηση στον αριθμό των προσώπων που, αντίθετα, είναι «σε πολύ καλή ψυχική κατάσταση»: αυτοί αντιπροσωπεύουν το 23% των ερωτηθέντων.

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η υπογονιμότητα αφορά το 15% του γενικού πληθυσμού. Στο 40% των περιπτώσεων υπογονιμότητας, το πρόβλημα οφείλεται μόνο στη γυναίκα ή μαζί στη γυναίκα και στον άντρα, στο 30% των περιπτώσεων κυρίως στον άντρα ή σε συνδυασμό με τη γυναίκα, στο 15% εξίσου και στους δύο, ενώ σε ένα 15% δεν έχουν βρεθεί τα αίτια.

Τα παραπάνω ανέφερε ο καθηγητής Ενδοκρινολογίας Αναπαραγωγής του ΑΠΘ Δημήτρης Γουλής, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή σημερινή εκδήλωση, με θέμα «Υπογεννητικότητα και γονιμότητα στο σήμερα», που διοργανώνει η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και η Αντιπεριφέρεια Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Ο κ. Γουλής επισήμανε ότι η υπογονιμότητα θεωρείται η μη επίτευξη εγκυμοσύνης μετά από ένα χρόνο προσπαθειών, ενώ παράλληλα σημείωσε ότι η πιθανότητα σύλληψης κατά τη διάρκεια επαφής στις γόνιμες ημέρες της γυναίκας είναι περίπου 18% σε ένα ζευγάρι που δεν έχει πρόβλημα, το οποίο θα επηρέαζε τη γονιμότητα.

Η υπογονιμότητα αφορά το ζευγάρι και όχι μόνο τον έναν από τους δυο

Αναφερόμενος στα θέματα γονιμότητας καθώς και στις νέες δυνατότητες απόκτησης παιδιών που υπάρχουν σήμερα, επισήμανε ότι η υπογονιμότητα είναι ένα θέμα που αφορά το ζευγάρι και όχι μόνο τον άντρα ή μόνο τη γυναίκα και ότι το ζευγάρι πρέπει να εξετάζεται πάντα μαζί από τον γιατρό.

«Είναι εξαιρετικά σημαντικό το ζευγάρι να εξετάζεται μαζί γιατί εξ ορισμού η υπογονιμότητα αφορά δύο άτομα, αλλά πολλές φορές αυτό το ξεχνάμε. Δηλαδή τον άνδρα τον βλέπει ένας ουρολόγος, ένας ενδοκρινολόγος, ένας ανδρολόγος. Τη γυναίκα ένας γυναικολόγος. Ποτέ δεν τα βάζουμε αυτά όλα μαζί και τελικά αγνοούμε την εικόνα. Ένας άνδρας μπορεί να γονιμοποιήσει μία άλφα γυναίκα αλλά όχι μία βήτα και το αντίθετο. Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ο ένας από τους δύο έχει ένα μεγάλο πρόβλημα και ο άλλος καθόλου. Το πιο πιθανό είναι να συνυπάρχουν κάποια θέματα και για αυτό να μην έρχεται το παιδί. Εκτός, λοιπόν, από τους ψυχολογικούς λόγους, το να πηγαίνουν μαζί στο γιατρό, το να στηρίζει ο ένας τον άλλον, υπάρχουν και οι καθαρά ιατρικοί λόγοι. Φυσικά ο ουρολόγος θα ασχοληθεί με ανδρικά προβλήματα, δηλαδή αν υπάρχει διαταραχή στη στύση, αν ο άνδρας έχει κιρσοκήλη, αν έχει χαμηλή τεστοστερόνη, αλλά δεν μπορεί να αγνοήσει από την άλλη μεριά ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα να έχει μία γυναίκα, μία σύντροφο 20 χρόνων ή 45 χρόνων. Στη περίπτωση που η σύντροφος είναι 25 έχει όλο τον καιρό του κόσμου, αλλά αν είναι 45 δεν έχει καθόλου καιρό, για γυναικείους πια παράγοντες. Άρα θα είναι διαφορετική η αντιμετώπιση στις δύο περιπτώσεις. Δηλαδή δεν μπορείς να κάνεις μία επέμβαση κιρσοκήλης και να περιμένεις να βελτιωθεί το σπέρμα στα επόμενα ένα με δύο χρόνια. όταν η γυναίκα θα είναι πια στα 43 της», εξήγησε ο κ. Γουλής.

Γιατί πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια της υπογονιμότητας;

Σημειώνοντας ότι στον άντρα το σπέρμα είναι περισσότερο από ό,τι τα ωάρια στη γυναίκα, διευκρίνισε ότι «η γυναίκα δεν είναι μόνο τα ωάριά της» και ότι είναι, επίσης, λάθος να ταυτίζουμε τον άντρα με το σπέρμα. Όπως εξήγησε ο κ. Γουλής, για να μπορέσει να τεκνοποιήσει μία γυναίκα, εκτός από ωάρια πρέπει να έχει ανοιχτές σάλπιγγες και κατάλληλη μήτρα, ενώ στον άντρα, η ποιότητα του σπέρματος μπορεί να είναι δείκτης της γενικότερης υγείας του.

Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά μία δραματική περίπτωση, λέγοντας: «Ένας άνδρας είχε ένα μέτριας ποιότητας σπέρμα, που ήταν όμως αρκετό για να γίνει εξωσωματική. Έγινε εξωσωματική, γεννήθηκε το παιδί και ο άντρας πέθανε σε τρεις μήνες, γιατί ο λόγος που το σπέρμα του δεν ήταν καλής ποιότητας ήταν καρκίνος στους όρχεις και κανείς δεν τον εξέτασε περισσότερο να το δει στην ολότητά του. Αυτό είναι ένα ακραίο παράδειγμα. Δυστυχώς, όμως, τέτοια πράγματα έχουν συμβεί. Άρα, λοιπόν, η ποιότητα του σπέρματος μπορεί να είναι αποτέλεσμα και άλλων θεμάτων που έχει στη γενικότερη υγεία του και είναι μια ευκαιρία να ψαχτεί και ο άντρας περισσότερο».

Ο κ. Γουλής πρόσθεσε ότι η υπογονιμότητα είναι μια κατάσταση, ένα σύμπτωμα και όχι η αιτία. «Η υπογονιμότητα είναι ένα σύμπτωμα. Ο τελικός σκοπός είναι η τεκνοποίηση, αλλά πάντα στην Ιατρική, το ενδιάμεσο βήμα είναι η διάγνωση του: “γιατί δεν μπορώ να κάνω παιδιά”. Άρα, μερικές φορές, η εξωσωματική και οι μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, που έχουν βοηθήσει πάρα πολύ, έρχονται σαν ένας οδοστρωτήρας να λύσουν κατευθείαν το πρόβλημα, χωρίς να βρουν την αιτία. Η λύση δεν είναι να βρούμε μια μέθοδο για να έρθει το παιδί, αλλά να βρούμε και την αιτία που δεν έρχεται το παιδί. Αν βρεις την αιτία, μπορείς να δράσεις αιτιολογικά και αυτό θα βοηθήσει και για τα επόμενα παιδιά, αλλά και για τη γενικότερη υγεία. Μπορεί να έχει κανείς και κάτι άλλο και ένα από τα αποτελέσματά του να είναι η υπογονιμότητα», σημείωσε ο κ. Γουλής.

Επισήμανε δε, ότι μόνο ο φυσιολογικός κύκλος στη γυναίκα και η καλή στύση στον άντρα δεν σημαίνουν ότι είναι γόνιμοι. «Μια γυναίκα με σταθερό κύκλο 28-30 ημερών δεν πρέπει να εφησυχάζει, γιατί μπορεί να έχει τακτικά περίοδο μέχρι τα 50, αλλά η γονιμότητά της αρχίζει να μειώνεται μετά τα 35 και όταν φτάσει στα 40 κάθε χρόνος πια μετράει πολύ. Η περίοδος είναι μάλλον το τελευταίο που θα σταματήσει. Μπορεί να υπάρξουν προβλήματα ωοθήκης, η ωοθήκη να αρχίσει να γερνάει, να μεγαλώνει και να μην φανεί αυτό από την περίοδο. Άρα, λοιπόν, κάθε πράγμα στον καιρό του. Από την άλλη, οι άνδρες πάντα μπέρδευαν τη στύση με την αναπαραγωγή. Ένας άντρας μπορεί να μην έχει κανένα πρόβλημα στύσης και να έχει μηδέν σπερματοζωάρια. Δεν υπάρχει τρόπος να το ξέρει, εάν δεν κάνει σπερμοδιάγραμμα. Το ότι έχει στύση ένας άντρας σημαίνει ότι έχει τεστοστερόνη, όχι ότι μπορεί να κάνει παιδιά», εξήγησε ο κ. Γουλής.

Ποια είναι τα κυριότερα αίτια υπογονιμότητας;

Ως κυριότερα αίτια υπογονιμότητας στον άντρα ανέφερε τον υπογοναδισμό (δηλαδή το ότι δεν παράγεται επαρκής τεστοστερόνη), η κιρσοκήλη και λοιμώξεις όπως οι προστατίτιδες και οι ορχίτιδες. «Περίπου στο 1/3 των περιπτώσεων ανδρικής υπογονιμότητας δεν βρίσκουμε το αίτιο, δηλαδή, υπάρχει διαταραχή στο σπέρμα αλλά δεν βρίσκουμε την αιτία. Στα υπόλοιπα 2/3 βρίσκουμε τις αιτίες, οι πιο συχνές από τις οποίες είναι οι λοιμώξεις, η χαμηλή τεστοστερόνη, η κιρσοκήλη. Σπανιότερα αίτια είναι οι διαταραχές του θυρεοειδή, ο υπερθυρεοειδισμός ή ο υποθυρεοειδισμός, που μπορεί να διαταράξουν το σπέρμα. Επίσης γενετικά αίτια, στυτική δυσλειτουργία στον άνδρα και σπανιότερα αίτια νευρολογικά, αιματολογικά και άλλα.

Αντίστοιχα, στη γυναίκα συχνός είναι ο παράγοντας ωοθήκη που έχει να κάνει με την ηλικία της γυναίκας. Όσο μεγαλώνει, αδειάζει η ωοθήκη από ωοθυλάκια και σταματούν, όταν σταματάει η περίοδος, δηλαδή στα 50 περίπου, που είναι η μέση ηλικία εμμηνόπαυσης. Αλλά η γυναίκα γίνεται υπογόνιμη αρκετά νωρίτερα. Στη γυναίκα, λοιπόν, τα αίτια της υπογονιμότητας είναι το να μην λειτουργούν καλά οι ωοθήκες της, το να είναι κλειστές οι σάλπιγγες, το να υπάρχει μια ανωμαλία στη μήτρα, το να έχει πολύποδες, ινομυώματα, ενδομητρίωση», πρόσθεσε ο κ. Γουλής.

Γιατί να μην μετατίθεται για το μέλλον η τεκνοποίηση;

Ο κ. Γουλής τόνισε ότι τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες δεν πρέπει να καθυστερούν την τεκνοποίηση, γιατί μπορεί στις γυναίκες να μειώνεται η γονιμότητα μετά από κάποια ηλικία, αλλά και στους άντρες, με το πέρασμα των χρόνων, επηρεάζεται η ποιότητα του σπέρματος.

«Ασφαλώς δεν θα απογοητεύσουμε κανέναν. Η γονιμότητα έχει μετατεθεί σε μεγαλύτερα χρόνια. Ασφαλώς και έχουμε μεγαλύτερες δυνατότητες σήμερα. Αλλά όπως δεν σημαίνει ότι επειδή έχω φάρμακα που κατεβάζουν τη χοληστερόλη πρέπει να τρώω ανεξέλεγκτα, έτσι κι επειδή η Ιατρική προσφέρει δυνατότητες δεν σημαίνει πως πρέπει να αρχίσω από τα 18-20 να σκέφτομαι να καταψύξω ωάρια ή σπερματοζωάρια για να τεκνοποιήσω αργότερα. Κρυοσυντήρηση μπορεί να ζητηθεί μόνο στην περίπτωση που ο άντρας ή η γυναίκα θα πρέπει να υποβληθεί σε κάποια θεραπεία που θα επηρεάσει τη γονιμότητα. Πάντα προλαβαίνουμε να το κάνουμε αυτό. Αυτό που συζητιέται ακόμα -γιατί έρχονται οι μόδες να πηγαίνουμε από τη μία υπερβολή στην άλλη- είναι ότι από τη στιγμή που μπορούμε να κρατήσουμε ωάρια ή σπερματοζωάρια, να τα κρατήσουμε για να παγώσουμε τον χρόνο και κάτι τέτοια πράγματα που στην ουσία δεν ισχύουν», σημείωσε ο κ. Γουλής. Παράλληλα, ανέφερε ότι «προς το παρόν ξέρουμε ότι με την κρυοσυντήρηση “ζουν” τα ωάρια, αλλά δεν έχει ακόμη διερευνηθεί η ποιότητά τους και η υγεία των παιδιών που έχουν γεννηθεί από αυτά».

«Παιδιά από κρυοσυντηρημένα ωάρια γεννιούνται εδώ και περίπου 15 χρόνια. Δεν έχουμε ακόμη δεδομένα. Δεδομένα έχουμε από την πρώτη εξωσωματική, που έγινε το 1978 και από την πρώτη ICSI μικρογονιμοποίηση, που έγινε το 1993. Στα παιδιά που έγιναν με εξωσωματική, υπάρχει μια μικρή αύξηση των συγγενών ανωμαλιών, αλλά είναι περίπου από 1% στο 3%, αν θυμάμαι καλά. Όμως αυτή η αύξηση είναι απολύτως δικαιολογημένη, εάν σκεφτείτε ότι για να φτάσει κανείς στην εξωσωματική πολλές φορές χρησιμοποιείται το τελευταίο ωάριο ή το τελευταίο σπερματοζωάριό του, που δεν είναι της ίδιας ποιότητας με τα πρώτα και είναι λογικό να υπάρχει μια μικρή αύξηση κάποιων προβλημάτων. Το πρόβλημα θα ήταν να υπάρχει μεγάλη αύξηση, που αποδεδειγμένα δεν υπάρχει. Άρα είναι ασφαλής μέθοδος», κατέληξε ο κ. Γουλής.

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παχυσαρκία σημαίνει συσσώρευση λίπους στο ανθρώπινο σώμα πάνω από το φυσιολογικό. Όταν αυτή η συγκέντρωση λίπους είναι αυξημένη και εντοπίζεται μέσα στην κοιλιά, στα σπλάχνα και κυρίως στο συκώτι, ευνοείται μια συνθήκη/κατάσταση κατά την οποία η ινσουλίνη (η ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο) που παράγει ο οργανισμός δεν «δουλεύει καλά», καθώς το αυξημένο λίπος στο σώμα προκαλεί ινσουλινοαντίσταση.

Δηλαδή, όταν συμβαίνει αυτό, ο οργανισμός αρχικά παράγει, αντιρροπιστικά, παραπάνω ινσουλίνη και καταφέρνει να ρυθμίζει το σάκχαρο. Όμως, με την πάροδο του χρόνου αυτή η ικανότητα εκπίπτει, μειώνεται η παραγωγή ινσουλίνης, και τότε εμφανίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ακόμα και η λίγη κοιλίτσα δεν είναι «γοητεία», αλλά, αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.
«Είναι λοιπόν, πλέον, τεκμηριωμένο ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2», τονίζει ο κ. ο Ευθύμιος Καπάνταης Παθολόγος με Εξειδίκευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη, Διευθυντής του Tμήματος Διαβήτη – Παχυσαρκίας – Mεταβολισμού του Metropolitan Hospital , ο οποίος και απαντάει στο σημαντικό ερώτημα που απασχολεί μεγάλο αριθμό ασθενών: Πώς συνδέονται παχυσαρκία και σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2;

Συνύπαρξη παχυσαρκίας και σακχαρώδους διαβήτη

«Πέρα από την πρόκληση εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, η παχυσαρκία έχει επιπτώσεις και όταν συνυπάρχει με αυτόν. Πώς συμβαίνει αυτό; Οι δύο μεγαλύτεροι κίνδυνοι για ένα διαβητικό άτομο (χωρίς αυτό να είναι παχύσαρκο) είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο καρκίνος. Συνηθέστατα, μάλιστα, το διαβητικό άτομο πάσχει από κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα ή είναι «κοντά» στην εμφάνιση καρκίνου.

Όταν το διαβητικό άτομο, που ήδη διατρέχει τους παραπάνω κινδύνους, γίνει ή παραμείνει παχύσαρκο, τότε η κατάστασή του επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο. Η παχυσαρκία, όταν συνυπάρχει με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, εκτός του ότι δυσκολεύει τη ρύθμισή του, επιδεινώνει την αρτηριακή υπέρταση, τη δυσλιπιδαιμία και τα υπόλοιπα μεταβολικά προβλήματα, πολλαπλασιάζει όμως και τον ήδη αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων και καρκίνων», επισημαίνει ο ειδικός.

Απώλεια βάρους και διαβήτης

Με δεδομένη τη σχέση παχυσαρκίας και διαβήτη (αλλά και παχυσαρκίας και κακής υγείας γενικότερα), το πρώτο μέτρο που πρέπει να πάρει το διαβητικό άτομο (αλλά και καθένας που επιθυμεί να βελτιώσει την υγεία του) είναι να χάσει βάρος. Η απώλεια κιλών ευνοεί την υγεία όλων όσων έχουν σωματικό βάρος πάνω από το φυσιολογικό.
«Ειδικά για τα διαβητικά άτομα, έχει βρεθεί ότι η απώλεια σωματικού βάρους επιφέρει μείωση των επιπέδων του σακχάρου του αίματος, μείωση των συμπτωμάτων του διαβήτη, εάν υπάρχουν, βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης, της δυσλιπιδαιμίας, ακόμη και στη μείωση των φαρμάκων που παίρνει ο ασθενής και, κάτι πολύ σημαντικό, εάν η απώλεια αυτή είναι πάνω από το 15% του αρχικού βάρους τους, μπορεί ο διαβήτης τους να τεθεί σε ύφεση, δηλαδή να εμφανίσουν φυσιολογικές τιμές σακχάρου χωρίς να λαμβάνουν κανένα φάρμακο.

Επιπλέον όλων των παραπάνω, σε περίπτωση σημαντικής απώλειας βάρους, το προσδόκιμο επιβίωσης του διαβητικού ατόμου μπορεί να είναι μεγαλύτερο έως και κατά 9 χρόνια. Συνεπώς, η στρατηγική της θεραπευτικής αντιμετώπισης του διαβήτη τύπου 2 θα πρέπει να περιλαμβάνει πάντα και την απώλεια βάρους, γιατί αυτή σημαίνει και καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής για τον διαβητικό», καταλήγει ο κ. Καπάνταης.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μέχρι σήμερα κάθε νοσοκομείο έπρεπε από μόνο του να μεριμνά για την εξασφάλιση των θεραπειών και όταν «ξέμενε» από κεφάλαια, δημιουργούνταν σημαντικά ζητήματα στη διατήρηση της ομαλότητας στην προμήθεια τους, κάτι που αναμένεται να αλλάξει άμεσα

Από τη Δευτέρα 3 Απριλίου ξεκινά το νέο μοντέλο προμήθειας φαρμάκων στα δημόσια νοσοκομεία με τον κύριο λόγο να έχει πλέον η Εθνική Κεντρική Αρχή Προμηθειών Υγείας (ΕΚΑΠΥ).

Μέσω του συγκεκριμένου φορέα που ανήκει στο Υπουργείο Υγείας, τα νοσοκομεία θα προμηθεύονται κεντρικά τα φάρμακα που χρειάζονται και όχι το καθένα ξεχωριστά, μειώνοντας έτσι το χρόνο για την εξασφάλιση των απαραίτητων θεραπειών ενώ παράλληλα εξασφαλίζεται και η χαρτογράφηση των αναγκών σε όλη την επικράτεια.

Με τον τρόπο αυτό:

• Το νοσοκομείο θα γνωρίζει με ακρίβεια τον χρόνο και τις ποσότητες παράδοσης, ενώ θα έχει το σύνολο της πληροφορίας συστημικά και με κάθε τρόπο ενημέρωσης (e-mail, sms, σύστημα).
• Οι νοσοκομειακοί φαρμακοποιοί θα έχουν για πρώτη φορά πλήρη λίστα με τους διαγωνισμούς και τις συμφωνίες που έχουν κλείσει σε πραγματικό χρόνο.
• Η εξόφληση των φαρμακευτικών εταιρειών θα γίνεται πλέον εντός 90 ημερών (και όχι μετά από 10-12 μήνες). Θα υπάρχει πλήρως ψηφιακή διαδικασία τιμολόγησης και εκκαθάρισης δαπανών.
• Θα επιτευχθεί η άμεση έκδοση των επιστροφών στις οποίες υποχρεούνται οι εταιρείες λόγω υπέρβασης δαπάνης (rebate και clawback). Να σημειώσουμε εδώ ότι η ΕΚΑΠΥ θα υπολογίσει το clawback και για το 2022.
• Θα υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία και πληροφορίες για τα σκευάσματα που διακινούνται στο κανάλι των νοσοκομείων. Εκτιμάται ότι θα υπάρχουν πλέον πλήρη δεδομένα ανά νοσοκομεία, δραστική ουσία και εμπορική ονομασία φαρμάκου τα οποία θα αξιοποιούνται για τη λήψη αποφάσεων.

Ο κ. Γαλανάκης παρουσίασε επίσης τη δαιδαλώδη διαδικασία που επικρατούσε μέχρι σήμερα και η οποία δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα που είχαν αντίκτυπο και στους ασθενείς. Όπως είπε, μέχρι σήμερα κάθε ένα από τα 120 νοσοκομεία της χώρας τιμολογούσε από μόνο του για κάθε παραγγελία. Μάλιστα συνολικά εκδίδονται 40.000 τιμολόγια κάθε μήνα, αριθμός που αναμένεται να υποχωρήσει στα 5.000. Την ίδια στιγμή λόγω της καθυστέρησης εκκαθάρισης των συναλλαγών με τις φαρμακευτικές εταιρείες και την έκδοση των σημειωμάτων για rebate και clawback, αυξάνονταν τα ληξιπρόθεσμα χρέη του ΕΣΥ προς τις εταιρείες, ενώ πλέον μέσω της νέας διαδικασίας, αναμένεται μείωση αυτών κατά 250 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί βέβαια ότι δεν θα αλλάξουν τα πάντα από την προσεχή Δευτέρα. Η ΕΚΑΠΥ μπορεί αυτή τη στιγμή να προμηθεύεται για λογαριασμό των νοσοκομείων σκευάσματα τα οποία έχουν περάσει ήδη από διαδικασία διαπραγμάτευσης, δηλαδή οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν ήδη υπογράψει συμβάσεις με την Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Τιμών φαρμάκων και τα σκευάσματά τους έχουν ενταχθεί σε κλειστούς ή ανοιχτούς προϋπολογισμούς. Επίσης μπορεί να προμηθεύει κεντρικά, σκευάσματα για τα οποία υπάρχουν συμβάσεις με τις εταιρείες μετά από διαγωνισμούς. Τα σκευάσματα αυτά αυτή τη στιγμή είναι της τάξης του 50% των συνολικών αναγκών των νοσηλευτικών ιδρυμάτων.

Τέλος ένα ακόμη σημείο το οποίο αυτή τη στιγμή δημιουργεί ένα πρόσκομμα στην άμεση εφαρμογή του νέου μοντέλου για όλα τα νοσοκομεία, είναι ο προϋπολογισμός τον οποίο θα πρέπει να έχει στα χέρια της η ΕΚΑΠΥ και αυτός θα προκύψει από την μεταφορά μέρους του προϋπολογισμού που διαθέτει κάθε νοσοκομείο για φάρμακα σε αυτή. Σύμφωνα με τον κ. Γαλανάκη, κάποια νοσοκομεία δεν είναι έτοιμα να ανταποκριθούν σε αυτό άμεσα.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Με τον νέο Πρόεδρο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας κύριο Γεώργιο Κοχιαδάκη συνομιλούμε σήμερα στο www.healthweb.gr  για τους νέους στόχους και τις δράσεις του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά και για τα προβλήματα που υπάρχουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και αφορούν στον κλάδο της καρδιολογίας.” Είναι καλύτερα να υπάρχει ένα μεγάλο αιμοδυναμικό εργαστήριο που να μπορεί να εφημερεύει εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.” , λέει μεταξύ άλλων ο κύριος Κοχιαδάκας για να τονίσει ότι είναι υπέρ και των συγχωνεύσεων και σε ό,τι αφορά στις καρδιολογικές κλινικές σε μεγάλα νοσοκομεία.

Κύριε Κοχιαδάκη, αναλάβατε τα ηνία της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Συγχαρητήρια για την εκλογή σας. Τι σηματοδοτεί η εκλογή σας ως Πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας;

Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία είναι η μεγαλύτερη επιστημονική εταιρεία της Ελλάδος και μία από τις αρχαιότερες επιστημονικές εταιρείες με μια πολύ μεγάλη ιστορία και με μια πολύ μεγάλη συνεισφορά και στην πολιτεία και στο κοινωνικό σύνολο και στους πολίτες. Και θεωρώ ότι εν πάση περιπτώσει στη θητεία μου θα συνεχίσω το έργο το οποίο γινόταν μέχρι τώρα, το οποίο το έργο αυτό μπορούμε να το χωρίσουμε σε εκπαιδευτικό, δηλαδή η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία έχει αναλάβει ένα μεγάλο κομμάτι της εκπαίδευσης μέσω των συνεδρίων που κάνει 2 πανελλήνια συνέδρια στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη για την εκπαίδευση των ιατρών με εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους ειδικευόμενους ιατρούς και με εκπαίδευση και ενημέρωση ιδιαίτερα στην περιφέρεια των πολιτών. Είναι ένα μεγάλο πράγμα αυτό το οποίο θα το συνεχίσουμε και θα το εμπλουτίσουμε. Το δεύτερο σκέλος είναι ότι αναλαμβάνει..

Θα τα πούμε και αναλυτικά αυτά. Κύριε Πρόεδρε, έτσι και η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία έχει 3.500 μέλη σε όλη την Ελλάδα, έτσι δεν είναι; Οπότε εσείς τώρα που αναλάβατε και το νέο Διοικητικό Συμβούλιο πείτε μας ποιοι είναι οι βασικοί στόχοι σας για το 2023-2024;

Οι βασικοί μας στόχοι είναι αφενός μεν εκπαιδευτικοί. Στα πλαίσια μιας μεγάλης εξωστρέφειας θα διοργανώσουμε 2 μεγάλα συνέδρια, το ένα το Middle East ACC σε συνεργασία με το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας εδώ στην Αθήνα και σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία. ένα μεγάλο πανευρωπαϊκό συνέδριο πρόληψης πάλι στην Αθήνα. Από εκεί και μετά το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα θα συνεχιστεί και θα δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο για την ενημέρωση του κόσμου, την εκπαίδευση του κόσμου σε θέματα καρδιολογίας με εκλαϊκευμένες ομιλίες ιδιαίτερα προς το κοινό. Αυτό είναι ο ένας στόχος του, ένα σκέλος. Το δεύτερο είναι η στήριξη των ιατρών, δηλαδή εμείς σαν Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία δίνουμε αρκετές υποτροφίες κάθε χρόνο σε νέους καρδιολόγους. Δίνουμε γύρω στις 10 υποτροφίες για εκπαίδευση νέων καρδιολόγων στο εξωτερικό, 10 υποτροφίες για εκπαίδευση και μετεκπαίδευση στην Ελλάδα, δίνουμε υποτροφίες σε καρδιολόγους που αν θέλουν να πάνε στο εξωτερικό για να κάνουνε εκπαίδευση σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα. Και ένα άλλο σκέλος είναι ότι στηρίζουμε την έρευνα. Για αυτό το λόγο και χρηματοδοτούμε ερευνητικά πρωτόκολλα, γύρω στα περίπου 10-15 το χρόνο ερευνητικά πρωτόκολλα. Είμαστε θεσμικός συνομιλητής με την Πολιτεία, οπότε έχουμε την υποχρέωση σε θέματα ιδιαίτερα καρδιολογικά πρόληψης να προτείνουμε στην Πολιτεία και να είμαστε αρωγοί σε οποιαδήποτε προσπάθεια της Πολιτείας αν μας χρειαστεί σε θέματα εκπαίδευσης και πρόληψης.

ΝΝ:Είναι πολύ σημαντικά και είστε και πολύ δραστήριοι πάντα κύριε Κοχιαδάκη. Κύρια Κοχιαδάκη, εσείς προσωπικά είσαστε επεμβατικός καρδιολόγος και έχετε την επιστημονική και διοικητική ευθύνη του αιμοδυναμικού τμήματος της Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης.  Τα λέω αυτά για να μάθει λίγο και το κοινό. Το τμήμα αυτό καλύπτει όλες τις ανάγκες της Νότιας Ελλάδας στην επεμβατική καρδιολογία, καθώς εφαρμόζετε όλες τις σύγχρονες, διαγνωστικές και θεραπευτικές μεθόδους για τη θεραπεία των καρδιακών παθήσεων και γενικά είναι πολύ οργανωμένη, έτσι ώστε να μπορεί να καταφέρει να εφημερεύει όλο το εικοσιτετράωρο για όλα τα νοσοκομεία της Κρήτης και μπράβο σας. Τα είπα όλα αυτά για να δώσουμε μια εικόνα στο κοινό. Η ερώτησή μου είναι, υπάρχουν και σε κάποια άλλα νοσοκομεία αιμοδυναμικά τμήματα, τα οποία έχουν μικρή επισκεψιμότητα και αυτά βρίσκονται σε κοντινές περιοχές ή νομούς με άλλα αιμοδυναμικά τμήματα, τα οποία έχουν μεγαλύτερη επισκεψιμότητα, περισσότερους γιατρούς. Αυτό συμβαίνει και σε μεγάλες πόλεις, στα μεγάλα νοσοκομεία που είναι το ένα κοντά με το άλλο. Θα σκεφτόσασταν, θα ήσασταν υπέρ των συγχωνεύσεων των αιμοδυναμικών τμημάτων στις περιπτώσεις εκείνες όπου θα υπήρχε κάποιος λόγος, δηλαδή όποια μπορεί να έχουν μια μικρή επισκεψιμότητα να μπορούν να συγχωνευτούν με άλλα σε άλλα νοσοκομεία. Είσαστε υπέρ;

Βέβαια. Είμαι υπέρ και μάλιστα είμαστε σε μία συνεννόηση και με το Υπουργείο για τον υγειονομικό χάρτη, όσον αφορά τα αιμοδυναμικά εργαστήρια. Είναι καλύτερα να υπάρχει ένα μεγάλο αιμοδυναμικό εργαστήριο που να μπορεί να εφημερεύει εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Διότι να ξέρετε το εξής, σε όλες τις επεμβατικές ειδικότητες και στις χειρουργικές ειδικότητες, αυτό που μετράει, μετράει η εμπειρία, μετράει η πράξη. Δηλαδή για να διατηρείται ένα αιμοδυναμικό εργαστήριο και ένας γιατρός επεμβατικός σε επίπεδα αξιοπιστίας, θα πρέπει να κάνει ένα μίνιμουμ αριθμό των επεμβάσεων. Να σκεφτείτε ότι ακόμα και το καλοκαίρι, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, εμείς που είμαστε έμπειροι τον Σεπτέμβριο για να συνηθίσουμε, βάζουμε εύκολα περιστατικά, διότι ούτως ή άλλως ακόμα και να αφήσεις την επεμβατική την πράξη για ένα χρονικό διάστημα σημαίνει ότι θέλει ένα διάστημα προσαρμογής. Τι εννοώ; Εννοώ ότι μικρά αιμοδυναμικά εργαστήρια με λίγο αριθμό επεμβάσεων δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Σύμφωνα και όχι με την άποψη μόνο τη δική μου, αλλά και με τις θέσεις της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, υπάρχουν προϋποθέσεις για ένα αιμοδυναμικό εργαστήριο μίνιμουμ προϋποθέσεων που θα πρέπει να καλύπτει από πλευράς πληθυσμιακών κριτηρίων, αλλά και των ιατρών και του προσωπικού για να έχει λόγο ύπαρξης.

Το ίδιο είσαστε υπέρ και των συγχωνεύσεων σε ό,τι αφορά στις καρδιολογικές κλινικές σε μεγάλα νοσοκομεία;

Ναι, είμαι υπέρ. Σίγουρα στην Ελλάδα υπάρχει μια ιδιαιτερότητα. Η ιδιαιτερότητα που υπάρχει στην Ελλάδα είναι ότι υπάρχουν πολλοί εξειδικευμένοι ιατροί. Μια μελέτη που κοίταζα χθες με τον αριθμό των καρδιολόγων εμείς είμαστε σε δεύτερη θέση στον κόσμο μετά τη Λιθουανία, ο αριθμός των καρδιολόγων ανάλογα με πληθυσμό. Αυτό τι σημαίνει; Ότι οι εξειδικευμένες κλινικές δηλαδή στην Ελλάδα συμβαίνει το εξής παράδοξο. Υπάρχουν ειδικότητες, υπάρχουν δευτεροβάθμια νοσοκομεία, δεν υπάρχει πρωτοβάθμια περίθαλψη. Δυστυχώς υπολειπόμαστε σε πρωτοβάθμια περίθαλψη και ένας ασθενής πηγαίνει στον ειδικό. Νομίζω ότι αυτός σιγά σιγά πρέπει να βελτιωθεί και οι εξειδικευμένες κλινικές, όπως είναι οι καρδιολογικές, θα πρέπει να είναι κλινικές λίγες με αρκετό προσωπικό που να δέχονται από την πρωτοβάθμια περίθαλψη περιστατικά που θέλουν εξειδικευμένη αντιμετώπιση.

Ναι, κύριε Κοχιαδάκη, έχετε δίκιο γιατί το λέω γιατί από ό,τι γνωρίζω και στο νέο Χάρτη Υγείας που ολοκληρώνεται σιγά σιγά από το Υπουργείο Υγείας, ίσως να ορίζει κάποιες συγχωνεύσεις σε κάποιες κλινικές, είτε αφορά την καρδιολογία είτε άλλα. Γι’ αυτό ήθελα και τη δική σας θέση και άποψη. Μια που είπατε για τον αριθμό των καρδιολόγων στην Ελλάδα πόσους καρδιολόγους έχουμε, είτε γενικά ή στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, ότι στοιχεία έχετε;

Περίπου, χωρίς να έχω αυτή τη στιγμή τα στοιχεία είναι περίπου 300 καρδιολόγοι ανά εκατομμύριο πληθυσμού, συγνώμη 350 ανά 100.000.

• Καλύπτονται οι ανάγκες.
• Υπερκαλύπτουμε τις ανάγκες.

Τι σκέφτεστε για την απομακρυσμένη παρακολούθηση των ασθενών με καρδιολογικά προβλήματα; 

Υπάρχει η Ελλάδα, να ξέρετε το εξής, ότι το οποιοδήποτε Εθνικό Σύστημα Υγείας μιας χώρας έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες. Κανένα Εθνικό Σύστημα δεν μπορείς να το πάρεις να το αντιγράψεις, δηλαδή λέμε καμιά φορά ότι η Σουηδία έχει ένα ανεπτυγμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα, διότι η Ελλάδα έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες. Οι ιδιαιτερότητες που έχει η Ελλάδα είναι 2 κατά βάση. Το ένα είναι ότι έχει περισσότερους γιατρούς απ’ ότι χρειάζεται. Δυστυχώς, αυτή η κατανομή των ιατρών είναι στα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ δεν υπάρχουν στην περιφέρεια γιατροί ακόμα και πρωτοβάθμιας υγείας. Και το δεύτερο είναι ότι υπάρχουν πολλά νησιά. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας ή να υπάρχει σε κάθε ένα νησί να υπάρχει νοσοκομείο. Γι’ αυτό το λόγο είναι ανάγκη στην Ελλάδα να αναπτύξει ένα σύστημα τηλε παρακολούθησης, ούτως ώστε οι γιατροί που υπάρχουν στα μικρά νησιά και στις απομακρυσμένες ορεινές περιοχές που θα είναι γιατροί της πρωτοβάθμιας υγείας να μπορούν να ζητήσουν συμβουλές και από μακρού παρακολούθηση για εξειδικευμένα περιστατικά. Νομίζω ότι εμείς θα έχουμε δει την αναγκαιότητα αυτή σαν επιστημονική εταιρεία και μέσα στους σκοπούς μας εν πάση περιπτώσει είναι η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων. Ήδη η ειδικότητα είναι τέτοια που μέσω των εμφυτευμένων συσκευών, οι οποίες είναι απινιδωτές ή είναι βηματοδότες ή εν πάση περιπτώσει υπάρχουν διάφορα συστήματα τα οποία μπορεί από μακρού να γίνει παρακολούθηση ή καταγραφές γεγονότων που με έμμεσο τρόπο μπορείς να τα πάρεις. Είναι ένα ολόκληρο σύστημα που είναι μέσα στους στόχους όπως αυτή τη στιγμή της ελληνικής εταιρίας, να κάνει πρόταση προς το ΕΣΥ ώστε να βρει εφαρμογή στη χώρα μας.

 Θα συζητούσατε να ανοίξετε τη συζήτηση με το Υπουργείο Υγείας ως Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, να συζητήσετε, ας πούμε, να δοθούν νέα κίνητρα στους γιατρούς, για να μπορούν να πάνε να εργαστούν σε περιοχές σε νησιά και λοιπά και ό,τι άλλο χρειάζεται για να μπορέσει να βελτιωθεί, γιατί είναι πολύ σημαντική η απομακρυσμένη παρακολούθηση των ασθενών στο να βελτιωθεί και να εξελιχθεί αυτή η υπηρεσία. Θα ανοίξετε συζήτηση με το Υπουργείο Υγείας;

Φυσικά θα την ανοίξουμε τη συζήτηση αυτή. Θα ανοίξουμε και τη συζήτηση γι’ αυτό που είπαμε την αναλογία εξειδικευμένων, ειδικευμένων ιατρών, πολύ μεγαλύτερη αναλογία σε άλλες χώρες εν σχέση με τους γενικούς ιατρούς. Διότι αυτή τη στιγμή σε αυτά τα μέρη, στα απομακρυσμένα μέρη και στα μικρά νησιά, έχουν ανάγκη γενικών ιατρών. Δεν έχουν ανάγκη, δεν μπορείς να έρθεις σε κάθε μικρό νησί και καρδιολόγο και ορθοπεδικό και ουρολόγο εξειδικευμένους. Θα πρέπει το Σύστημα Υγείας να είναι τέτοιο που να έχεις γιατρούς πρωτοβάθμιας περίθαλψης και αυτοί να αναφέρονται και να αναφέρουν σε εξειδικευμένους γιατρούς. Εφόσον όμως δεν έχεις γενικούς ιατρούς, αυτομάτως όλο σύστημα εν πάση περιπτώσει βρίσκεται σε αδυναμία. Επομένως ένα από τα πρώτα μέτρα είναι η βελτίωση της αναλογίας γενικών ιατρών προς ειδικούς ιατρούς. Και σε δεύτερο χρόνο είναι όντως το να δώσεις, γιατί αν ο άλλος είναι γενικός ιατρός να του δώσεις αυτή τη στιγμή διάφορα εχέγγυα και δυνατότητες για να πάει στην επαρχία. Σίγουρα θα μπούμε σε αυτή τη συζήτηση, γιατί είναι αναγκαιότητα.

Ναι, κύριε Πρόεδρε, επειδή έχουν εγκατασταθεί και τα μηχανήματα πολύ καιρό, αλλά όπως είπατε είναι σε αδυναμία στο να υπάρχει μια καλή λειτουργία, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ μεγάλη η ανάγκη για όλους τους ασθενείς που βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές και δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στο γιατρό και είναι και δύσκολη η μεταφορά τους πολλές φορές. Οπότε για αυτό και σας ρωτάω. Γενικά στο κομμάτι του κλάδου της καρδιολογίας, στα νοσοκομεία, στο δημόσιο σύστημα υγείας, σε ποιες ειδικότητες θα μπορούσε να υπάρχει έλλειψη; Ας πούμε νευροχειρουργοί εγκεφάλου υπάρχουν αρκετοί; Που είναι απαραίτητοι αν κάποιος επηρεαστεί λόγω, ας πούμε μιας καρδιακής προσβολής;

Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός. Ο απόφοιτος από την ιατρική σχολή παίρνει ό,τι ειδικότητα θέλει, όποτε θέλει. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ένας χάρτης, δεν υπάρχει μια καταγραφή των αναγκών. Να πούμε ότι ξέρετε κάτι την επόμενη δεκαετία συνταξιοδοτούνται 10 καρδιολόγοι, οπότε για να αναπληρωθούν αυτοί θα έχουμε ανάγκη 8 ειδικευομένων. Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένα σύστημα, κανένας προγραμματισμός. Ο καθένας παίρνει ό,τι ειδικότητα θέλει, με αποτέλεσμα όλοι να ακολουθούν οι απόφοιτοι της ιατρικής να ακολουθούν τη μόδα, δηλαδή όλοι αυτή την εποχή θέλουν να πάνε καρδιολόγοι. Μετά από μια 10ετία θέλουν να πάνε πνευμονολόγοι και δυστυχώς είναι ένα από τα μειονεκτήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Είναι ένα πάγιο αίτημα των ιατρών. Δυστυχώς είναι ένα πάγιο αίτημα και των φοιτητών να μην ισχύσει αυτό. Επομένως, υπάρχει μια σύγκρουση, ενώ οι ιατρικοί σύλλογοι και μετά που θα γίνουν εν πάση περιπτώσει ειδικευμένοι γιατροί απαιτούν να αλλάξει, όσο καιρό είναι μέσα στις ιατρικές σχολές αντιδρούν στο να αλλάξει. Αυτό είναι τώρα μια πολιτική απόφαση που θα πρέπει να την πάρει το Υπουργείο, διότι δυστυχώς σε ορισμένα θέματα για να λυθούν ε πρέπει να σπάσεις αυγά όπως λέει και ο λαός μας.

Έτσι είναι, έτσι είναι Πρόεδρε. Εσείς έχετε να κάνετε δουλειά και σε αυτό το κομμάτι, γιατί γνωρίζετε τα πράγματα και ως ιατρός, αλλά επειδή έχετε διοικήσει κιόλας ξέρετε και το διοικητικό κομμάτι. Οπότε επειδή γνωρίζουμε ότι είστε και πολύ δραστήριος και θέλετε να κάνετε τη δουλειά σας, σας γνωρίζουμε χρόνια, έχετε να σπάσετε αρκετά αυγά κύριε Κοχιαδάκη.

 Να σας ρωτήσω αφού λέμε για τους γιατρούς, είσαστε υπέρ της αξιολόγησης των γιατρών των καρδιολόγων από τον ΟΔΙΠΥ στα νοσοκομεία;

Είμαι υπέρ της αξιολόγησης των πάντων. Των καθηγητών, των δασκάλων των δημοσίων υπαλλήλων. Εμείς σαν Πανεπιστημιακοί έχουμε αξιολόγηση. Και για να μπεις μέσα σαν μέλος ΔΕΠ στον πανεπιστημιακό κλάδο έχεις αξιολόγηση, αλλά έχουμε και κάθε φορά που εξελίσσεσαι υπάρχει αξιολόγηση και μάλιστα ανοιχτή, όχι μόνο σε σένα, ανοιχτή πρόσκληση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον κόσμο για τη θέση που διεκδικείς. Δηλαδή εγώ από επίκουρος καθηγητής, για να γίνω αναπληρωτής όταν ζήτησα την εξέλιξή μου, η πρόσκληση ήταν ανοιχτή σε όλο τον κόσμο. Το ίδιο έγινε όταν έγινα από αναπληρωτής από επίκουρος αναπληρωτής, αναπληρωτής τακτικός. Είμαι υπέρ της αξιολόγησης, διότι θεωρώ ότι είναι ικανή και αναγκαία προϋπόθεση, όχι μόνο η υγεία και η παιδεία για να είναι σε υψηλό επίπεδο.

Σημαντικό. Κύριε Κοχιαδάκη στην Ελλάδα η λέξη αξιολόγηση δεν είναι η αγαπημένη πολλών. Οπότε επειδή τώρα σας γνωρίζουμε, θέλουμε να μάθουμε βασικά πράγματα για το πώς σκέφτεστε και τι θέλετε να κάνετε. Υπάρχει μητρώο ασθενών για τα καρδιολογικά προβλήματα στην Ελλάδα;

Υπάρχει στα σπάργανα. Εμείς αυτή τη στιγμή ένας από τους σκοπού, θέλω να πω ότι γίνονται διάφορες προσπάθειες αυτή τη στιγμή σε επίπεδο τοπικό. Δηλαδή εγώ στην Κρήτη παραδείγματος χάριν έχω, αλλά δεν υπάρχει μια, και είναι και μέσα στους στόχους αυτή τη στιγμή η ανάπτυξη αυτού του δικτύου των καταγραφών γενικά να υπάρχουν. Δηλαδή καταγραφές, πόσοι βηματοδότες μπαίνουν, πόσα stent. Γιατί αυτή τη στιγμή είπα το εξής, ότι η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία είναι ο συνομιλητής της Πολιτείας. Αλλά για να είναι αξιόπιστος συνομιλητής θα πρέπει να έχει στοιχεία. Υπάρχει λοιπόν αυτή τη στιγμή μια προσπάθεια, έχουμε αναπτύξει ξεχωριστό τμήμα αυτή τη στιγμή για να κάνουμε αυτές τις καταγραφές. Ένα είναι αυτό και το δεύτερο κομμάτι που έχει σχέση με αυτό είναι ότι θέλουμε να αναπτύξουμε τους συλλόγους των ασθενών. Δηλαδή αυτή τη στιγμή γίνεται μια συζήτηση στην Ευρώπη κατά πόσο συμμετέχουν και έχουν οι ίδιοι οι ασθενείς, συμμετέχουν σε θέματα υγείας; Όχι βέβαια, στη θεραπεία, συμμετέχουν στην οργάνωση. Έτσι, αυτή τη στιγμή υπάρχει μια απόφαση της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας για να δημιουργηθούν σύλλογοι ασθενών ανάλογα με τις υγειονομικές περιφέρειες; Θέλουμε τους ασθενείς, τους θέλουμε δίπλα μας.

Όταν λέτε υπάρχει μητρώο ασθενών εσείς εννοείτε στην Κρήτη, σε τοπικό επίπεδο, κεντρικό δεν υπάρχει. Γνωρίζω ότι υπάρχουν γενικά καταγραφές, υπάρχουν ανά περιοχές και όχι σε όλες, σωστά;

Ναι, υπάρχει αυτή τη στιγμή. Όταν είπα στα σπάργανα εννοούσα το εξής, ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή στην ΗΔΙΚΑ μία προσπάθεια καταγραφής .Στοιχεία έχει η ΗΔΙΚΑ των ασθενών. Υπάρχει αυτή τη στιγμή ο προσωπικός μου ενδοιασμός κατά πόσο τα στοιχεία αυτά σημειώνονται αξιόπιστα. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω, γιατί συνήθως αυτά τα στοιχεία τα έχει η ΗΔΙΚΑ, αλλά υπάρχει μια ολόκληρη διαδικασία για να μπορέσεις να τα πάρεις, οπότε δεν μπορώ να κρίνω αν είναι αξιόπιστα ή όχι.

Γι’ αυτό λέω, δεν θα πρέπει κάποια στιγμή να φτιαχτεί ένα κεντρικό μητρώο, όπου θα μπορούν εκεί να καταγράφονται όλα τα στοιχεία από όλα τα νοσοκομεία στο κομμάτι των κλινικών καρδιολογίας, των αιμοδυναμικών και λοιπά. Αυτό δεν είναι ένα βασικό θέμα, κύριε Πρόεδρε;

Σαφέστατα. Θα σας πω το εξής.

Γιατί τα registries είναι σημαντικά. Από τα registries μπορούν να αξιολογηθούν οι θεραπείες που χορηγούνται στους ασθενείς, στις κλινικές, στα καρδιολογικά κέντρα, οπότε δεν πρέπει να είναι προτεραιότητα της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας;

Ζούμε σε μία εποχή αυτή τη στιγμή, στην εποχή την ηλεκτρονική. Γίνεται αυτή τη στιγμή και γι’ αυτό το λόγο μίλησα για την Κρήτη. Γιατί στην Κρήτη πιλοτικά αυτή τη στιγμή έχει αναπτυχθεί από την Πολιτεία, έχει αναπτυχθεί ένας τόπος ας πούμε, καταγραφής, που θα συνδεθεί με τα DRG και έτσι θα γίνονται οι πληρωμές στα νοσοκομεία. Έχουμε εμείς αυτή τη στιγμή τη δυνατότητα επειδή το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο πιλοτικά συμμετέχει στο πρόγραμμα, αυτή τη στιγμή μέσω κεντρικού server μπορούμε να πάρουμε την οποιαδήποτε εξέταση και να έχουμε για τον οποιονδήποτε ασθενή μας πληροφορίες με έναν δεύτερο σκοπό να έχουμε πληροφορίες και ο προσωπικός του ιατρός μπορεί ηλεκτρονικά να παίρνει όλες τις εξετάσεις που έχει κάνει και όλα τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Αυτό έχει αρχίσει από την Κρήτη. Ήδη νομίζω ότι από τη φετινή χρονιά, από την αρχή, από τον Ιανουάριο έχει αρχίσει, έχει τελειώσει το πιλοτικό πρόγραμμα στην Κρήτη και θα αρχίσει να επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα. Αυτός είναι ο σκοπός

Από το ΚεΤεΚΝΥ λέτε εσείς. Ωραία, οπότε είναι σημαντικό να μπορέσουν να δημιουργηθούν και τα DRG και λοιπά έτσι ώστε να υπάρχουν στοιχεία γιατί η καρδιολογία είναι ένας τομέας όπου δυστυχώς υπάρχουν πολλοί ασθενείς Πρόεδρε. Εσείς εφέτος ως Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία έχετε ανακηρύξει το 2023, ως έτος ευαισθητοποίησης για τον αιφνίδιο θάνατο. Γιατί κύριε Πρόεδρε, ποια στοιχεία σας κάνουν να ανακηρύξετε το 2023 ως η χρονιά αιφνίδιου θανάτου;

Υπάρχει αυτή τη στιγμή μια ευαισθητοποίηση από το κοινό από τον κόσμο, όχι μόνο στην Ελλάδα, παγκοσμίως και ιδιαίτερα για τον αιφνίδιο θάνατο στους νέους και τον αιφνίδιο θάνατο στους αθλητικούς χώρους. Σίγουρα ο κόσμος είναι πιο ευαισθητοποιημένος αν συμβεί ένα γεγονός σε άτομα νέα. Εμείς αυτή τη στιγμή, επειδή το 90% των αιτιών ενός αιφνίδιου θανάτου άπτεται της καρδιολογίας και επειδή αυτή τη στιγμή υπάρχει όλη αυτή η συζήτηση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά γενικά σε όλο τον κόσμο, επειδή αυτή τη στιγμή εμείς έχουμε τη θέση ότι ο αιφνίδιος θάνατος από τη στιγμή που θα συμβεί ένα μεγάλο ποσοστό δεν θα αναταχθεί, θα πρέπει η προσοχή της Πολιτείας να είναι και του κόσμου όχι να συμβεί και πώς θα τον αντιμετωπίσεις τον αιφνίδιο θάνατο, αλλά να μη γίνει αιφνίδιος θάνατος; Η πρόληψη επομένως, και επειδή αυτή τη στιγμή σας ξαναλέω ότι το 90% των αιτιών άπτονται της καρδιολογίας και επειδή αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με την πρόληψη θα προλάβεις πολλά από αυτά τα γεγονότα νομίζουμε ότι και θα έχουμε προτάσεις για την Πολιτεία, απόψεις και προτάσεις, ούτως ώστε να εφαρμοστεί ένα σχέδιο πρόληψης, ιδιαίτερα σε ηλικίες μικρές, ιδιαίτερα σε αθλητές, ούτως ώστε να μην φτάσουμε το αιφνίδιο θάνατο.

Το 2021 και το 2022 έχουν αυξηθεί τα περιστατικά καρδιακής ανακοπής;

Όχι. Τουλάχιστον από στοιχεία, ούτε από μελέτες που έχουν γίνει φαίνεται αυτό, αλλά και από στοιχεία που έχουμε πάρει από τον ΕΛΣΤΑΤ. Οι θάνατοι από καρδιαγγειακά νοσήματα, συμπεριλαμβανομένων και του αιφνίδιου θανάτου από το 2015 μέχρι το 2022 είναι σταθεροί. Απλώς το αποδίδουμε ότι λόγω του Διαδικτύου είναι πολύ πιο εύκολη η πληροφορία, πολύ πιο εύκολα μαθαίνει κανείς ένα γεγονός που θα συμβεί σε άλλο μέρος της Ελλάδος ή σε ένα άλλο μέρος του κόσμου. Δεν έχουν αποδείξει οι μελέτες, αλλά ούτε οι στατιστικές ότι έχουμε αύξηση των αιφνιδίων θανάτων.

• Άρα οι αιφνίδιοι θάνατοι όμως έχουν αυξηθεί, από ότι μας είπατε.
• Οι αιφνίδιοι θάνατοι σε αριθμό όχι, δεν έχουν αυξηθεί, γίνονται πιο γνωστοί.
• Απλά εσείς το ανακηρύξατε βασιζόμενοι στο ότι χρειάζεται ευαισθητοποίηση για πρόληψη, σωστά;
• Ακριβώς, ακριβώς, ναι.

Κύριε Κοχιαδάκη, εσείς είπατε ότι θέλετε ως νέο ΔΣ της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας να έχετε περισσότερη εξωστρέφεια. Πώς στοχεύετε; Είπατε με τα συνέδρια και λοιπά. Με το ευρύ κοινό πώς θα επικοινωνήσετε, πώς θα τους περάσετε μηνύματα, πληροφορίες, ενημέρωση, Τι έχετε σκεφτεί;

Πέρα από τη χρησιμοποίηση που αυτή τη στιγμή, γιατί ζούμε στην εποχή του Διαδικτύου και το ηλεκτρονικό που εν πάση περιπτώσει θα γίνουν διάφορες καμπάνιες. Αυτό που δίνουμε ιδιαίτερο βάρος είναι ότι θα κάνουμε γύρω στα 7-8 συνέδρια στην περιφέρεια, τα λεγόμενα περιφερειακά συνέδρια, τα οποία θα είναι μιας διαφορετικής φιλοσοφίας. Θα είναι διήμερα περιφερειακά συνέδρια Σαββατοκύριακα. Η μία ημέρα θα είναι εκλαϊκευμένες ομιλίες για θέματα καρδιολογικά για το κοινό, σε συνεργασία με την τοπική κοινωνία, την τοπική αυτοδιοίκηση και τη δεύτερη ημέρα θα είναι πάλι ομιλίες επιστημονικές για τους γιατρούς, δηλαδή θέματα καρδιολογικά που θα απευθύνονται στους γενικούς ιατρούς παθολόγους. Πιστεύουμε ότι και ιδιαίτερα εδώ που το έχουμε αναπτύξει πιλοτικά στην Κρήτη, η ανταπόκριση που είχε ο κόσμος στις εκδηλώσεις αυτές τις εκλαϊκευμένες ομιλίες της ενημέρωσης είχαν πάρα πολύ μεγάλη ανταπόκριση,. Οπότε πιστεύω δηλαδή ότι θα τις αγκαλιάσει όχι μόνο η Κρήτη, αλλά και όλη η Ελλάδα.

Ναι και οι καμπάνιες προς το ευρύ κοινό έχει δείξει η ιστορία κύριε Κοχιαδάκη ότι βοηθούν στο να αλλάξει σιγά σιγά κάποια νοοτροπία, γιατί δεν μπορεί να παρακολουθήσουν τα συνέδρια και όλος ο κόσμος. Κύριε Κοχιαδάκη, κλείνοντας θα θέλατε να προσθέσετε κάτι άλλο;

Το μόνο που ήθελα αυτή τη στιγμή να προσθέσω ότι μέσα στα πλαίσια της εξωστρέφειας, θεωρώ ότι ο ρόλος που έχετε εσείς οι δημοσιογράφοι και οι εκπομπές οι οποίες κάνετε είναι σημαντικές σημαντικότατες, διότι σας παρακολουθεί ο κόσμος και μέσω υμών περνάμε και εμείς και τις επιταγές και αυτά που θα πρέπει να περάσουν.

Για αυτό είμαστε εδώ κύριε Κοχιαδάκη να αναδεικνύουμε τα θέματα της καρδιολογίας και όλα τα νέα της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, να ενημερώνουμε το κοινό. Να σας ευχαριστήσω θερμά για αυτή την πρώτη συνέντευξή σας και είμαι στη διάθεσή σας.

• Εγώ σας ευχαριστώ, να είστε καλά.
• Καλή συνέχεια στο έργο σας. Καλή επιτυχία, σας ευχαριστώ πολύ.
• Φίλες και φίλοι σας ευχαριστούμε πολύ που μας παρακολουθήσατε. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για ένα επόμενο Opinion Health.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ερευνητές εκτίμησαν την ηλεκτρική δραστηριότητα 68 υποφλοιωδών περιοχών χρησιμοποιώντας μια τεχνική νευροαπεικόνισης που ονομάζεται ακριβής ηλεκτρομαγνητική τομογραφία εγκεφάλου χαμηλής ανάλυσης (eLORETA) και η ροή πληροφοριών εντός των περιοχών του εγκεφάλου μετρήθηκε με ένα μέτρο κατευθυνόμενης συνδεσιμότητας.

Κατάθλιψη: Νέα μέθοδος ανίχνευσης της αγχώδους και μη αγχώδους κατάθλιψης με τη χρήση επεξεργασίας εγκεφαλικών σημάτων αναπτύχθηκε από βιοϊατρικούς μηχανικούς του Πανεπιστημίου του Surrey. Τα αποτελέσματα της μελέτης αποδείχθηκαν ότι ήταν περίπου 91% ακριβή όταν οι ασθενείς παρακολουθούσαν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα με κλειστά μάτια.

Ο Hesam Shakouh Alaei, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Surrey, δήλωσε: “Οι ασθενείς με αγχώδη κατάθλιψη έχουν συχνά πιο σοβαρά συμπτώματα και παρενέργειες με μεγαλύτερη αντίσταση στη θεραπεία από ό,τι οι ασθενείς με μη αγχώδη κατάθλιψη. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο να διακρίνουμε αυτές τις δύο ομάδες μεταξύ τους”. “Η ελπίδα είναι ότι αυτές οι γνώσεις θα βοηθήσουν τους επαγγελματίες υγείας να αναγνωρίζουν την αγχώδη και τη μη αγχώδη κατάθλιψη και να αντιμετωπίζουν ανάλογα”. Η αγχώδης κατάθλιψη είναι όταν κάποιος παρουσιάζει συνδυασμό σοβαρών συμπτωμάτων τόσο κατάθλιψης όσο και άγχους. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί γρήγορα η αγχώδης κατάθλιψη για να μετριαστούν οι αρνητικές επιπτώσεις της κατάστασης. Η ερευνητική ομάδα κατέγραψε ένα πεντάλεπτο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ηρεμίας (ΗΕΓ) σε 15 ασθενείς με αγχώδη κατάθλιψη και εννέα ασθενείς με μη αγχώδη κατάθλιψη υπό συνθήκες ανοιχτών και κλειστών ματιών. Οι ερευνητές εκτίμησαν την ηλεκτρική δραστηριότητα 68 υποφλοιωδών περιοχών χρησιμοποιώντας μια τεχνική νευροαπεικόνισης που ονομάζεται ακριβής ηλεκτρομαγνητική τομογραφία εγκεφάλου χαμηλής ανάλυσης (eLORETA) και η ροή πληροφοριών εντός των περιοχών του εγκεφάλου μετρήθηκε με ένα μέτρο κατευθυνόμενης συνδεσιμότητας. Το εγκεφαλικό δίκτυο που προέκυψε από ασθενείς με αγχώδη κατάθλιψη και μη αγχώδη κατάθλιψη ταξινομήθηκε στη συνέχεια με μηχανική μάθηση. Τα ευρήματα έδειξαν πώς οι ασθενείς με αγχώδη κατάθλιψη μεταδίδουν ισχυρότερη συνδεσιμότητα στο δεξιό ημισφαίριο με την ακρίβεια να βελτιώνεται σημαντικά με κλειστά μάτια.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο “Βιοϊατρική Επεξεργασία Σήματος και Ελέγχου” (Biomedical Signal Processing and Control).

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τι αναφέρεται σε έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό “Environmental Microbiome”.

Οι μέλισσες θα μπορούσαν να δώσουν πληροφορίες για το μικροβιακό τοπίο των πόλεων, στις οποίες αναζητούν τροφή, και άρα στοιχεία τόσο για την υγεία των κυψελών όσο και για την ανθρώπινη υγεία, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό “Environmental Microbiome”.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Ελίζαμπεθ Χέναφ από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, μελέτησαν τη δυνατότητα των μελισσών να βοηθήσουν στη συλλογή δειγμάτων μικροοργανισμών στις πόλεις, καθώς αναζητούν τροφή καθημερινά στα αστικά περιβάλλοντα γύρω από τις κυψέλες τους.

Μελέτησαν τρεις κυψέλες στη Νέα Υόρκη και βρήκαν ποικίλες γενετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικών βακτηρίων και παθογόνων μικροοργανισμών.

Μεταγενέστερα δείγματα υπολειμμάτων κυψέλης στο Σίδνεϊ, τη Μελβούρνη, τη Βενετία και το Τόκιο υποδήλωσαν ότι κάθε τοποθεσία έχει μια μοναδική γενετική υπογραφή. Επίσης, τα ευρήματα κατέδειξαν ότι η ανάλυση των θραυσμάτων κυψελών μπορεί να δώσει πληροφορίες για την αξιολόγηση της υγείας τους.

Οι ερευνητές σημειώνουν πάντως ότι επί του παρόντος τα ευρήματα είναι πολύ προκαταρκτικά για να υποδηλώσουν ότι πρόκειται για μια αποτελεσματική μέθοδο παρακολούθησης των ανθρώπινων ασθενειών.

Πηγές: ΑΠΕ ΜΠΕ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

O Μάρτιος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για το Πολλαπλούν Μυέλωμα.

«Ο μήνας Μάρτιος που κλείνει σε δύο μέρες είναι αφιερωμένος στην ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση για το Πολλαπλούν Μυέλωμα.

Πρόκειται για ένα νόσημα άγνωστο στον περισσότερο κόσμο, αλλά όχι σπάνιο αν αναλογισθούμε ότι στη χώρα μας διαγιγνώσκονται ετησίως περίπου 500-600 ασθενείς που πάσχουν από αυτή την χρόνια και ανίατη αυτή νόσο.

Για το λόγο αυτό, η ευαισθητοποίηση του κοινού και ο πρωτοβουλίες για καλύτερη πληροφόρηση και ανάδειξη των προβλημάτων που γεννά η νόσος είναι ιδιαίτερα σημαντικές», όπως επισημαίνει το ΔΣ του Συλλόγου Ασθενών με Πολλαπλούν Μυέλωμα και Φίλων.

Τι είναι το Πολλαπλούν Μυέλωμα

Το Πολλαπλού Μυελώματος είναι νεοπλασματική νόσος του αίματος που οφείλεται στον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό και συσσώρευση πλασματοκυττάρων στον μυελό των οστών. Τα πλασματοκύτταρα σε φυσιολογικές συνθήκες παράγουν αντισώματα (ανοσοσφαιρίνες) που χαρακτηρίζονται από πολυμορφία (πολυκλωνικά αντισώματα) και έχουν σαν ρόλο να καταπολεμούν ξένους μικροοργανισμούς που προσβάλουν τον οργανισμό μας. Στην περίπτωση του Πολλαπλού Μυελώματος η ανοσοσφαιρίνη που παράγεται (μονοκλωνική)  είναι παθολογική και ανιχνεύεται στο αίμα ή στα ούρα με ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις.

Οι κυριότερες εκδηλώσεις της νόσου είναι οι πόνοι στα οστά, αδυναμία-καταβολή λόγω χαμηλού αιματοκρίτη, η αύξηση της τιμής του ασβεστίου στο αίμα και η νεφρική ανεπάρκεια που οδηγούν σε ποικίλα συμπτώματα (ανορεξία, υπνηλία, τάση για εμετό, μειωμένη ούρηση κλπ).

Η αιτιολογία είναι άγνωστη,  και η  νόσος δεν μεταδίδεται και δεν κληρονομείται. Τα τελευταία 15 χρόνια η επιστημονική έρευνα άλλαξε ριζικά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με Πολλαπλούν Μυέλωμα.

Θεραπείες

Οι νέες σύγχρονες αντι-μυελωματικές θεραπείες που περιλαμβάνουν φάρμακα όπως τα ανοσοτροποποιητικά (λεναλιδομίδη, πομαλιδομίδη), οι αναστολείς πρωτεασώματος (βορτεζομίδη, καρφιλζομίδη, ιξαζομίδη), και οι ανοσοθεραπείες (daratumumab, isatuximab, belantamab mafodotin, διειδικά αντισώματα κ.α.), και η αυτόλογη μεταμόσχευση περιφερικών στελεχιαίων κυττάρων, έχουν οδηγήσει στην παράταση της επιβίωσης χωρίς νόσο, σε σημαντική επιμήκυνση της συνολικής επιβίωσης και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με Πολλαπλούν Μυέλωμα. Η έγκαιρη διάγνωση, η οποία προϋποθέτει καλή ενημέρωση, είναι σημαντική για την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων.

Η ελληνική ομάδα μελέτης του Πολλαπλού Μυελώματος, η οποία δραστηριοποιείται από το 1989 και στελεχώνεται από διεθνούς ακτινοβολίας ειδικούς στον τομέα αυτό, αποτελεί σήμερα την αιχμή του δόρατος στην διάγνωση και θεραπεία του νοσήματος εντός και εκτός των συνόρων, προσφέροντας υψηλού επιπέδου ερευνητικό και κλινικό έργο προς όφελος των ασθενών.

*Οι επιστημονικές πληροφορίες αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας – Τμήμα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών:

https://www.eae.gr/el/about/scientific-departments#plasmatokyttarikon-dyskrasion

https://www.eae.gr/images/Afisa_final_Webinar_PollaploMyeloma2022.jpg

Σύλλογος Ασθενών με Πολλαπλό Μυέλωμα και φίλων

Στο πλαίσιο αυτό, βρίσκεται σε  εξέλιξη η σύσταση Συλλόγου Ασθενών με Πολλαπλό Μυέλωμα και Φίλων. Η διαδικασία που πρόκειται να ολοκληρωθεί σύντομα, θα συμβάλει στην ενημέρωση για τη νόσο, στην στήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους και στην διεκδίκηση της βελτίωσης των συνθηκών και των υποδομών, ώστε να διευκολύνεται το έργο των ιατρών και φροντιστών/τριών και οι ασθενείς να απολαμβάνουν υψηλού επιπέδου φροντίδα.

Η γνώση είναι δύναμη. Μάθετε περισσότερα και θωρακιστείτε.

Στην περίπτωση που ενδιαφέρεστε να γίνετε μέλη του Συλλόγου ή να μάθετε περισσότερα για τον Σύλλογο Ασθενών με Πολλαπλούν Μυέλωμα και Φίλων, μπορείτε να στείλετε e-mail στη διεύθυνση: [email protected]

Περισσότερες Πληροφορίες για το Πολλαπλούν Μυέλωμα μπορείτε να αντλήσετε και από την Ελληνική Αιματολογική Εταιρείας Ε.Α.Ε. (www.eae.gr) και το Τμήμα ΠΛΚ δυσκρασιών  της Ε.Α.Ε..

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η παχυσαρκία αποτελεί μία σύγχρονη πανδημία, παρουσιάζοντας τριπλασιασμό τα τελευ­ταία τριάντα χρόνια. Είναι μια χρόνια ασθέ­νεια που απαιτεί εξατομικευμένη θεραπεία, καθώς οι παρεμ­βάσεις στη διατροφή και στον τρόπο ζωής από μόνες τους μπορεί να μην είναι αρκετές για να επιτευχθεί ιατρικά σημαντική και μακροχρόνια απώλεια βάρους!Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη στην παχυσαρκία των ανδρών με ποσοστό 27%, ενώ στην παχυσαρκία των γυναικών βρίσκεται στη δεύτερη θέση με ποσοστό 18%. Αξίζει να σημειωθεί ότι η παχυσαρκία είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου που μπορεί να προληφθεί μετά το κάπνισμα.

Παρά την επιστημονική αναγνώριση της νόσου, εξακολου­θεί να υπάρχει σημαντικό κοινωνικό στίγμα στους ασθενείς που ζουν με παχυσαρκία, επηρεάζοντας μεταξύ άλλων και την υγειονομική περίθαλψη που λαμβάνουν. Σε αυτό συμβάλλει η συχνή πεποίθηση, ότι η ανάπτυξη παχυσαρκίας είναι το αποτέ­λεσμα προσωπικής αποτυχίας, επιλογής ή/και έλλειψης πειθαρ­χίας. Ολοένα και περισσότερες μελέτες αμφισβητούν ότι τα άτομα που ζουν με παχυσαρκία είναι ελεύθερα να «επιλέξουν» το σωματικό βάρος τους και αναδεικνύουν τη δυσκολία μακροχρόνιας διατήρησης του απολεσθέ­ντος σωματικού βάρους.

Στην πραγματικότητα, η πείνα και η αίσθηση του κορεσμού ρυθμίζονται από περιοχές του εγκε­φάλου, οι οποίες δεν ελέγχονται συνειδητά από το άτομο. Στο έδαφος μιας παθολογικής προδιάθεσης ενός παχύσαρκου, έρχονται μία σειρά παράγοντες, που ευνοούν την ανά­πτυξη παχυσαρκίας όπως τα πλούσια σε θερμίδες τρόφιμα, η καθιστική ζωή, το άγχος, η έλλειψη ύπνου, γενετικοί και ψυχολογικοί παράγοντες.

Η Λαπαροσκοπική Αντιμετώπιση της Παχυσαρκίας είναι πια ευρέως διαδεδομένη παγκοσμίως και αποτελεί την πρώτη επιλογή για παχύσαρκους ασθενείς. Είναι η πλέον κατάλληλη και ασφαλής λύση για σίγουρα και μακροχρόνια αποτελέσματα όταν τα κιλά και η δίαιτα δεν είναι αποτελεσματική!

Kύρια αιτία πρόσληψης βάρους είναι η κατανάλωση ποσοτήτων. Εκεί παρεμβαίνει η λύση το Bariclip. Τώρα με το Bariclip η απόφαση για να δοθεί τέλος στο πρόβλημα της παχυσαρκίας είναι πιο προσιτή από ποτέ. Πρόκειται για μια λαπαροσκοπική επέμβαση 40′, μετά από την οποία μπορεί κανείς να επιστρέψει στο σπίτι του σε λίγες ώρες. Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία της λαπαροσκοπικής χειρουργικής δεν απαιτούνται πια μεγάλες και επώδυνες τομές για να προσεγγίσουμε το πρόβλημα. Πλέον με το Bariclip μπορούμε να μειώσουμε το μέγεθος του στομάχου χωρίς να το ‘κόβουμε’. Απλά με 4-5 μικρές τομές των 5-10mm μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τιςεπεμβάσεις, ώστε η  κινητοποίηση να είναι άμεση, η επάνοδος στη φυσιολογική δραστηριότητα σύντομη και το αισθητικό αποτέλεσμα πολύ καλό. Η τεχνική του Bariclip δεν έχει τις επιπλοκές άλλων επεμβάσεων και είναι πλήρως αναστρέψιμη χωρίς κανένα ακρωτηριασμό.

Κατανοώντας ότι η παχυσαρκία δεν οφείλεται σε έλλειψη κινή­τρων ή θέλησης, η χρήση συνδυασμού θεραπειών, η αλλαγή του τρόπου ζωής, η φαρμακοθε­ραπεία και η Βαριατρική Χειρουργική καθίσταται αναγκαία για μεγάλο αριθμό ασθενών. Η αποσύνδεση της προσωπικής ευθύ­νης θα μειώσει το στίγμα της παχυσαρκίας και θα συμβάλλει στην ενίσχυση της κατανόησης, της πρόληψης και της θερα­πείας αυτής της σύνθετης νόσου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/