Συντάκτης: grammateia

Γεγονός που θα επηρεάσει έως και 42.200 ασθενείς τα επόμενα τρία χρόνια
Η νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία που έχει σχεδιαστεί για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας και την προστασία των ασθενών έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα εφαρμογής που καθυστερούν τις κλινικές δοκιμές στην Ευρώπη και εμποδίζουν την πρόσβαση σε νέες θεραπείες για ασθενείς με σοβαρά νοσήματα όπως ο καρκίνος και οι σπάνιες ασθένειες. Ο αριθμός των καθυστερημένων κλινικών δοκιμών αναμένεται να ανέλθει σε εκατοντάδες, επηρεάζοντας έως και 42.200 ασθενείς τα επόμενα τρία χρόνια, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η EFPIA. Η νομοθεσία είναι επίσης πιθανό να οδηγήσει σε καθυστερήσεις στην πρόσβαση σε θεραπείες των ασθενών στην Ευρώπη. Η EFPIA προτρέπει όλους τους εταίρους να ξεκινήσουν συνομιλίες για να βρουν λύσεις και να μετριάσουν τον αρνητικό αντίκτυπο της νομοθεσίας. Ο Διαγνωστικός Κανονισμός In vitro (IVDR) τέθηκε σε ισχύ τον Μάιο του 2022. Τα in vitro διαγνωστικά (IVDs) είναι εξετάσεις που γίνονται σε δείγματα αίματος ή ιστού που λαμβάνονται από το ανθρώπινο σώμα. Μπορούν να ανιχνεύσουν ασθένειες ή άλλες καταστάσεις και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση της συνολικής υγείας ενός ατόμου για τη θεραπεία, ή την πρόληψη ασθενειών. Ο κανονισμός αποσκοπεί στη διασφάλιση της ασφάλειας των ασθενών, στην παροχή ενός πιο διαφανούς πλαισίου για τις IVD και στην παροχή πρόσβασης σε καινοτόμες ιατρικές τεχνολογίες, στόχους που υποστηρίζει πλήρως η EFPIA. Ωστόσο, η εφαρμογή του κανονισμού αμφισβητήθηκε από την έλλειψη υποδομής, καθοδήγησης και συντονισμού, προκαλώντας μια σειρά από ακούσιες συνέπειες. Αφού άκουσε ανησυχίες από πολλές εταιρείες, η EFPIA εξέτασε τα μέλη της για να συλλέξει δεδομένα σχετικά με τον αντίκτυπο του κανονισμού. Η έρευνα έδειξε τα εξής: Μεταξύ 82 και 160 δοκιμών καθυστερούν προς το παρόν στην Ευρώπη, ενώ αναμένεται ότι τα επόμενα 3 χρόνια θα καθυστερήσουν από 238 έως 420 δοκιμές.Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ 33.815 και 42.200 ασθενείς στην Ευρώπη αναμένεται να έχουν καθυστερημένη πρόσβαση σε κλινικές δοκιμές τα επόμενα 3 χρόνια, από τους οποίους οι μισοί (έως 27.400) είναι καρκινοπαθείς.Η έναρξη 89 θεραπειών θα μπορούσε να καθυστερήσει λόγω αυτής της νομοθεσίας, σε καινοτόμους θεραπευτικούς τομείς όπως η ογκολογία και οι σπάνιες ασθένειες. Έως και 400 δοκιμές αναμένεται να εγγράψουν λιγότερους ασθενείς, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένοι άνθρωποι χάνουν τις καινοτόμες νέες θεραπείες. Αυτές περιλαμβάνουν δοκιμές για καρκίνο, σπάνιες ασθένειες, νευροεπιστήμες, φλεγμονές, κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες, παιδιατρικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Το 43% των εταιρειών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι αναμένουν καθυστερήσεις από 6 έως 12 μήνες στις τρέχουσες κλινικές δοκιμές, με το 48% να αναμένει καθυστερήσεις 6 έως 12 μηνών τα επόμενα τρία χρόνια. Το 67% των εταιρειών θα εξετάσει το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού των τόπων δοκιμών στην ΕΕ εάν οι απαιτήσεις IVDR παραμείνουν ίδιες, σημειώνοντας ότι αυτές οι δοκιμές θα μεταφερθούν μεταξύ άλλων τοποθεσιών στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ασία. Η EFPIA εργάζεται επί του παρόντος σε συμπληρωματικές συστάσεις πολιτικής που θα αμβλύνουν ορισμένα από τα εμπόδια που δημιουργούνται από την εφαρμογή του IVDR.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Η δημοσίευση του νέου νόμου που αφορά στη δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων, αναθέρμανε το ενδιαφέρον γι’ αυτό που προσφυώς ονομάστηκε ως η επανάσταση στην Ιατρική του 20ου αιώνα.

Αν και έχει παρέλθει μια δεκαετία από το τέλος της δικής μου θητείας στη θέση του Προέδρου του Εθνικού (Ελληνικού πλέον) Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων(ΕΟΜ), συνεχίζω να παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη συνολική δραστηριότητα του.

Είχα την ευκαιρία να καταθέσω αρμόδια κάποιες απόψεις μου πριν από την ψήφιση του νόμου χάρη στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης.
Με το κείμενο αυτό θα προσπαθήσω να δημοσιοποιήσω τις θέσεις μου, ως συμβολή στον κοινό στόχο της αύξησης των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας.

Η πρώτη μου τοποθέτηση αφορά στον ίδιο τον ΕΟΜ: θεωρώ ότι η διεύθυνση του από Διοικητικό Συμβούλιο(ΔΣ), το οποίο συγκροτείται από μέλη που εκπροσωπούν πολλούς φορείς, είναι ξεπερασμένη και κομματικά-συνδικαλιστικά εξαρτημένη. Κατά την τελευταία εικοσαετία ο ΕΟΜ έχει διοικηθεί από 6 διαφορετικά ΔΣ, τα οποία πάντα συνδέονταν με την εκάστοτε κυβέρνηση και τον Υπουργό Υγείας.

Η δική μου πρόταση ήταν ο ΕΟΜ να διοικείται από ΙΑΤΡΟ με ειδικά προσόντα που συνδέονται με τη λήψη και τη μεταμόσχευση οργάνων και συγκεκριμένη θητεία, η οποία να ανανεώνεται, όπως συμβαίνει με τους αντίστοιχους Οργανισμούς Μεταμοσχεύσεων των περισσότερων (αν όχι όλων) των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Ο ιταλικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων πχ είχε για 20 χρόνια τον ίδιο Διοικητή!

Το δεύτερο αλλά πρωτεύον θέμα αφορά τον πτωματικό δότη: δωρητής οργάνων ή εικαζόμενη συναίνεση; Ο παρόν νόμος συνδυάζει τις δύο διαφορετικές επιλογές, καθ’ όσον η πρώτη προωθεί την κοινωνική συνείδηση για την εθελοντική μετά θάνατο δωρεά οργάνων, ενώ η δεύτερη διευκολύνει τη λήψη πτωματικών μοσχευμάτων. Συνδετικό στοιχείο αποτελεί η απαίτηση συναίνεσης των οικείων, όταν υπάρχουν ή όταν ο δότης είναι ανήλικος.

Το τρίτο σημαντικό θέμα είναι η κατά το μέγιστο δυνατό αξιοποίηση των πιθανών δοτών οργάνων. Εδώ έχουμε μία κλασσική προσέγγιση (εγκεφαλικός θάνατος) και μια νέα για τη χώρα μας (καρδιακός θάνατος).

Η δεύτερη αποτελεί μια καινοτομία, που σίγουρα θα διευρύνει σημαντικά τη δεξαμενή των πτωματικών μοσχευμάτων. Διευκρινίζεται ότι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ) υποχρεούνται να δηλώνουν στον ΕΟΜ τους εγκεφαλικούς θανάτους, ώστε να είναι γνωστό το ποσοστό αξιοποίησης τους.

Αυτονόητο είναι ότι οι ΜΕΘ έχουν ως πρωταρχικό σκοπό να σώζουν τις ζωές των ασθενών που νοσηλεύουν, όμως και με τη λήψη και μεταμόσχευση οργάνων, πάλι ζωές σώζονται! Βεβαίως αυτονόητη προϋπόθεση και για τα δύο αποτελεί η επάρκεια σε κλίνες ΜΕΘ.

Το τέταρτο στην ίδια κατεύθυνση με το τρίτο θέμα είναι η αξιοποίηση των οργάνων που αφαιρέθηκαν από νεκρό δότη, αφ’ ενός τηρώντας τη σωστή διαδικασία που εξασφαλίζει την ποιότητα και τη βιωσιμότητα των οργάνων, αφ’ ετέρου την πλήρη τεκμηρίωση σε περίπτωση μη αποδοχής ενός ή περισσότερων οργάνων με εργαστηριακή και ιστολογική επιβεβαίωση της ακαταλληλότητας τους.

Τέλος θεωρώ υποχρέωση μου να αναφερθώ στην αναγκαιότητα ανάπτυξης των μεταμοσχεύσεων οργάνων στα παιδία (σήμερα τα περισσότερα – αν όχι όλα μεταμοσχεύονται σε Κέντρα του εξωτερικού). Η πρόταση εξειδικεύεται ανάλογα με το όργανο: οι μεταμοσχεύσεις καρδιάς – πνευμόνων θα πρέπει να γίνονται στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο(ΩΚΚ), ήπατος-νεφρού στα νοσοκομεία Παίδων σε συνεργασία με το αντίστοιχο Κέντρο Μεταμοσχεύσεων του Νοσοκομείου ΛΑΪΚΟ.

Αναστάσιος Δ. Χατζής Παιδίατρος – Εντατικολόγος
τ. Πρόεδρος Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (2011-2013)

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Κάθε φορά που συζητείται κάποια μορφή νομοθετικού ή οργανωτικού εκσυγχρονισμού, με σκοπό τη λειτουργική αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα των κρατικών μονάδων υγείας (μετατροπή από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ, ανάθεση του management σε πραγματικούς επαγγελματίες, ποικιλομορφία εργασιακών σχέσεων ανάλογα με τις ανάγκες, διαφοροποίηση αμοιβών ανάλογα με τις συνθήκες προσφοράς, συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κ.λπ.), υψώνεται μια πανομοιότυπη κατακραυγή, με το φόβητρο της «ιδιωτικοποίησης της υγείας» και άλλων συναφών συνθημάτων.

Ιδιωτικοποίηση, όμως, ονομάζεται η πώληση (εκποίηση) ενός μη κερδοσκοπικού κρατικού νοσοκομείου, σε κάποιους ιδιώτες επενδυτές που αποβλέπουν στην άσκηση κερδοσκοπικής δραστηριότητας.

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τέτοια πρόθεση δεν έχει διατυπωθεί ποτέ και από κανένα. Άλλωστε, ο ιδιωτικός βραχίονας της υγείας αναπτύσσεται στην Ελλάδα καλπάζοντας, σε δικές του σύγχρονες δομές, εκμεταλλευόμενος απλώς την αβελτηρία του κρατικού τομέα.

Η παραπάνω σκόπιμη και αβάσιμη ρητορεία εκπορεύεται από μορφώματα του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού και ορισμένες συντεχνίες του υγειονομικού τομέα, και εκφράζεται πολιτικά από τη λαϊκιστική πτέρυγα, που τέμνει οριζόντια το σύνολο του κομματικού εποικοδομήματος.

Στην πραγματικότητα, ο θόρυβος αφορά στην ιδιωτικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (αντί του μόνιμου δημοσιοϋπαλληλισμού) και όχι των κρατικών νοσοκομείων. Πρόκειται για τους φορείς των αντιλήψεων, που οδήγησαν το ΕΣΥ στη σημερινή κατάσταση, όπως αναλύεται παρακάτω.

Ας δούμε, κατ΄ αρχάς, την τελευταία απόπειρα οπισθοδρομικής παραπλάνησης της κοινής γνώμης, που σημειώθηκε πρόσφατα, με αφορμή τη νομοθετική ίδρυση του Ογκολογικού Κέντρου Παίδων, απλά και μόνο επειδή ιδρύθηκε ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ), και όχι ως ΝΠΔΔ.
Μια Υποτιθέμενη «Ιδιωτικοποίηση»

Σύμφωνα με το Ν. 5034/2023 (ΦΕΚ Α΄ 69/18-3-2023) ιδρύθηκε το ΝΠΙΔ «Ογκολογικό Κέντρο Παίδων Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη-Ελπίδα», το οποίο διέπεται από το ακόλουθο νομικό καθεστώς:

1. Υπάγεται ρητά στον δημόσιο τομέα, περιλαμβάνεται στο Μητρώο Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας.

2. Είναι ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και παρέχει δωρεάν τις υπηρεσίες του στο σύνολο των πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ανασφάλιστων και οικονομικά αδύναμων πολιτών.

3. Οι προσλήψεις του πάσης φύσεως προσωπικού πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του ετήσιου προγραμματισμού της κυβέρνησης, μετά από προκήρυξη των θέσεων και σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

4. Το προσωπικό των (ενοποιούμενων στο Κέντρο) τμημάτων Παιδιατρικής Αιματολογίας και Ογκολογίας και της Μονάδας Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών των νοσοκομείων Παίδων «Αγία Σοφία» και «Π. & Α. Κυριακού» μεταφέρεται στο ΝΠΙΔ μόνο οικειοθελώς και ύστερα από αίτησή του, αλλά διατηρεί και δεσμεύει την οργανική του θέση στα παραπάνω νοσοκομεία.

5. Όλες ανεξαιρέτως οι αποδοχές και αποζημιώσεις του πάσης φύσεως προσωπικού του Κέντρου καλύπτονται από ισόποση κρατική επιχορήγηση. Το Υπουργείο Υγείας μπορεί να καλύπτει, με έκτακτη επιχορήγηση, ακόμη και δαπάνες από αποδείξεις παροχής υπηρεσιών.

6. Όλα τα ίδια έσοδα του Κέντρου (ημερήσια νοσήλια και εισπράξεις από ιατρικές πράξεις, δωρεές, κληροδοσίες, επιχορηγήσεις τρίτων, συνέδρια, ερευνητικά πρωτόκολλα, ενταγμένα καταστήματα εξυπηρέτησης πολιτών και προσωπικού) διατίθενται για την ανανέωση και εκσυγχρονισμό του ιατρικού και λοιπού εξοπλισμού, την έρευνα και ανάπτυξη καινοτόμων μεθόδων και την εφαρμογή πρωτοποριακών θεραπειών. Αν υπάρξει πλεόνασμα, περιέρχεται στο Δημόσιο.

7. Ο τακτικός διαχειριστικός έλεγχος του Κέντρου ασκείται ετησίως από δύο διαπιστευμένους επαγγελματίες που ορίζονται από το Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών και η Έκθεση υποβάλλεται στον Υπουργό Υγείας, ο οποίος δύναται οποτεδήποτε να διατάξει και έκτακτο έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης.

8. Το επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου ελέγχεται πλειοψηφικά από τον Υπουργό Υγείας, που ορίζει 4 μέλη περιλαμβανομένου του Αντιπροέδρου. Το κοινωφελές «Ίδρυμα Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη» ορίζει 3 μέλη περιλαμβανομένου του Προέδρου.

Όμως, ο Υπουργός Υγείας μπορεί οποτεδήποτε να παύσει οποιοδήποτε από τα 7 μέλη, εφόσον κρίνεται ακατάλληλο. Επισημαίνεται ότι στο Δ.Σ. δεν μπορούν να συμμετέχουν μετακλητοί κρατικοί υπάλληλοι (δηλαδή, πολιτικοί), ούτε ιδιώτες συγγενείς μεταξύ τους μέχρι τρίτου βαθμού, ούτε προμηθευτές ή εργολάβοι ή εργαζόμενοι που συνδέονται με το Κέντρο.

9. Τέλος, όλες οι αποφασιστικές αρμοδιότητες που συνδέονται με τη λειτουργία του Κέντρου ασκούνται από το Δ.Σ., ενώ ο Πρόεδρος έχει εισηγητικό ρόλο και καθήκοντα τρέχουσας διοίκησης.
Καθίσταται, λοιπόν, απολύτως σαφές ότι, στην περίπτωση του νέου Ογκολογικού Κέντρου Παίδων δεν υπάρχει ίχνος «ιδιωτικοποίησης», παρά τα φληναφήματα κομματικών, συντεχνιακών και συνδικαλιστικών φορέων.

Αυτό που πράγματι υπάρχει, είναι η ικανοποίηση της εύλογης απαίτησης ενός ακόμη δωρητή προς το ελληνικό δημόσιο, να μην αποκοπεί τελείως από το νοσοκομείο που χρηματοδότησε με την περιουσία του και να έχει λόγο στην ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει.

Ακριβώς όπως έγινε με το Ωνάσειο Καρδιολογικό Κέντρο και το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης, τα οποία –σημειωτέον- είναι τα καλύτερα της Ελλάδας, ακριβώς επειδή (ως ένα σημείο) δεν λειτουργούν ως ΝΠΔΔ.

Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, τα νοσοκομεία-ΝΠΙΔ που καλώς ιδρύονται περιστασιακά, στο πλαίσιο όμως του ισχύοντος, απαρχαιωμένου γενικότερου περιβάλλοντος, κατά κάποιο τρόπο συμβάλλουν αθέλητα στην οιονεί φαλκίδευση της πραγματικής φυσιογνωμίας που πρέπει ν΄ αποκτήσουν όλα τα κρατικά νοσοκομεία, μεταβαλλόμενα σε γνήσια ΝΠΙΔ, ώστε να λειτουργούν ως κοινωφελείς «επιχειρήσεις» με ασθενοκεντρικό προσανατολισμό.

Διότι ο σκοπός της προτεινόμενης μεταβολής είναι η ανόρθωση του κρατικού ΕΣΥ, με την απαλλαγή του από τα δεινά που συσσωρεύτηκαν στους κόλπους του, στα 40 χρόνια λειτουργίας του.
Το Προπατορικό Αμάρτημα του ΕΣΥ

Από τον εμβληματικό Ν. 1397/1983 περί ίδρυσης του ΕΣΥ δεν εφαρμόστηκαν ποτέ ορισμένες πολύ σημαντικές διατάξεις, υλοποιήθηκε όμως η ατυχής πρόβλεψη υποχρεωτικής μετατροπής όλων των νοσοκομείων κρατικής ή κοινωνικής ιδιοκτησίας σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ).

Με το συγκεκριμένο νομικό καθεστώς αγνοήθηκε η πραγματική φύση των νοσοκομείων ως παραγωγικών «επιχειρήσεων», με εισροές ανθρώπινων και υλικών πόρων και εκροές κοστολογούμενων υπηρεσιών (διαγνώσεων και θεραπειών).

Τα κρατικά νοσοκομεία οργανώθηκαν και λειτουργούν έκτοτε, περίπου ως τυπικές δημόσιες υπηρεσίες σύνταξης διαταγμάτων, αποφάσεων, εγκυκλίων και αδειών λειτουργίας, χωρίς έλεγχο κόστους-αποτελέσματος, ούτε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ποιότητα των υπηρεσιών τους.

Το προσωπικό όλων των κλάδων και ειδικοτήτων απέκτησε υποχρεωτικά δημοσιοϋπαλληλική μονιμότητα, με ενιαία ισοπεδωτικά μισθολόγια (ανεξαρτήτως πραγματικών ατομικών ικανοτήτων, αποδοτικότητας, ποιότητας και συνθηκών εργασίας), και φυσικά με τη γενικευμένη (πλην λαμπρών εξαιρέσεων) νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας.

Η διαχρονική κυριαρχία της τελευταίας δεν αναιρείται από σύντομες περιόδους ενσυναίσθησης και παραδειγματικής ενεργοποίησης στη διάρκεια μειζόνων κρίσεων (CoViD-19, δυστύχημα Τεμπών).

Παρέλκει η επανάληψη γνωστών λεπτομερειών για την άνθηση της αναξιοκρατίας, τη διαφθορά και τη σπατάλη δημόσιων πόρων, τα φακελάκια, τα ράντζα, τις μακροχρόνιες λίστες αναμονής και γενικότερα τη μεταβολή του ΕΣΥ σε σύστημα προώθησης κυρίως των συμφερόντων των στελεχών του, παρά των ασθενών.

Επιπλέον, είναι πασίγνωστη η αδιάκοπη κομματική διάβρωση των νοσοκομειακών διευθυντικών μηχανισμών, με συνακόλουθη και την συνδικαλιστική συνδιοίκηση. Μέσα στο «βαθύ κράτος» της Μεταδικτατορικής σαρακονταετίας βούλιαξε αύτανδρο το κρατικό ΕΣΥ, χάνοντας την αρχική αίγλη του και, μάλιστα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη χρεωκοπία της χώρας, την ώρα που μεγαλουργούσε ο ιδιωτικός βραχίονας του υγειονομικού συστήματος.
Χαμένα Χρόνια, Ψευδή Συνθήματα και Πραγματικότητα

Ήδη από το 1990, οι πλέον αντικειμενικοί και διορατικοί εμπειρογνώμονες επεσήμαναν τις υφιστάμενες στρεβλώσεις και τα χειρότερα μελλούμενα. Εισηγήθηκαν την ανάγκη απαλλαγής των δημόσιων νοσοκομείων από τη μέγγενη ενός άρρωστου νομικού καθεστώτος, τη μετατροπή τους σε κρατικής ιδιοκτησίας Α.Ε. ή ΝΠΙΔ και τη λειτουργία τους με τα λεγόμενα «ιδιωτικοοικονομικά» κριτήρια, που δεν είναι άλλα από αυτά του επιχειρησιακού (και όχι του δημοσιοϋπαλληλικού) ορθολογισμού.

Κάποιες στιγμές, το 1994 και το 2000-2001, η πολιτική εξουσία έδειξε να υιοθετεί την ανάγκη οργανωτικής εξυγίανσης, όμως, τελικά ο φόβος του πολιτικού κόστους απέτρεψε κάθε πρωτοβουλία για δεκαετίες.

Μόλις το 2019, με τις προγραμματικές δηλώσεις της παρούσας κυβέρνησης, τέθηκε εκ νέου το θέμα (που πήρε αναβολή λόγω της πανδημίας και των επερχόμενων εκλογών), αλλά και πάλι δεν είναι βέβαιο αν έχει κατανοηθεί το εύρος της αναγκαίας μεταρρύθμισης.

Κατ΄ αρχάς, στο ιδεολογικό επίπεδο, πρέπει επιτέλους να καταδειχθεί ότι, το σύνθημα «δωρεάν υγεία για όλους» είναι παντελώς ψευδές. Πράγματι, η υγεία είναι «κοινωνικό αγαθό», ταυτόχρονα όμως είναι «πανάκριβο προϊόν».

Το κόστος της παραγωγής και διανομής των υπηρεσιών υγείας καταβάλλεται αποκλειστικά από τους πολίτες, τόσο στις κρατικές όσο και στις ιδιωτικές δομές του συστήματος. Όλοι οι πάροχοι υπηρεσιών (δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου) αποζημιώνονται από την κρατική φορολόγηση, τις υποχρεωτικές ή εθελοντικές ασφαλιστικές εισφορές και τις εμφανείς ή άδηλες ιδιωτικές πληρωμές.

Όλοι οι λήπτες υπηρεσιών είναι «πελάτες» της υγειονομικής «αγοράς», κρατικής και ιδιωτικής, κάποτε μάλιστα πληρώνουν δύο και τρεις φορές για το ίδιο προϊόν.

Στο μεταξύ, το εύρος και το κόστος των υπηρεσιών υγείας αυξάνεται δραματικά και διεθνώς, για ποικίλους λόγους. Όλες οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί αναζητούν τρόπους συγκράτησης των δαπανών υγείας.

Ορισμένοι όμως στην Ελλάδα προπαγανδίζουν την περαιτέρω διεύρυνση των δημόσιων δαπανών, χωρίς να διευκρινίζουν, αν προτείνουν την κάλυψη των πρόσθετων πόρων με αύξηση της φορολόγησης και των εισφορών του σημερινού πληθυσμού ή με διεύρυνση του εξωτερικού δανεισμού εις βάρος των επόμενων γενεών, όπως συνέβαινε στο παρελθόν.
Ένα Πλαίσιο Ορθολογισμού και Ποιότητας

Στην πραγματικότητα, η Υγεία στην Ελλάδα αποτελεί μεγάλο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, από την αριθμητική παραγωγή των επαγγελματιών υγείας μέχρι τη μέτρηση της ποιότητας των παραγόμενων υπηρεσιών.

Η συζήτηση είναι πολύ μεγάλη, όμως αυτό το άρθρο αναφέρεται μόνο στη βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων που αναλώνονται στον κρατικό τομέα, προστιθέμενης σε ενιαίο σύνολο και της κρατικής επιχορήγησης για τη μισθοδοσία, διότι μόνο έτσι θα γίνει ορατό το πραγματικό και επιμεριζόμενο κόστος και εφικτός ο καθορισμός δίκαιων τιμών αποζημίωσης των παρόχων.

Οπωσδήποτε, κατά τη γνώμη του γράφοντος, το θεμέλιο μιας αποτελεσματικής μεταρρύθμισης είναι η ανεπιφύλακτη αποδοχή του διαχωρισμού, μεταξύ διατύπωσης της πολιτικής υγείας και της εποπτείας που ανήκουν στο Υπουργείο και της επιστημονικής οργάνωσης και διοίκησης του συστήματος που είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των ειδικευμένων επαγγελματιών. Η άσκηση μικροπολιτικής στα νοσοκομεία πρέπει να τερματισθεί, όπως όλοι διακηρύσσουν, αλλά κανείς δεν εφάρμοσε μέχρι σήμερα.

Ο επανασχεδιασμός του κρατικού Νοσοκομειακού χάρτη μπορεί, μετά βεβαιότητας, να συμπεριλάβει στις υπάρχουσες δομές αρκετές πρόσθετες υπηρεσίες (συμπληρωματικές ή μετανοσοκομειακές), που σήμερα δεν παρέχονται, αυξάνοντας την ποιότητα των παροχών αλλά και τα έσοδα των νοσοκομείων.

Κρίσιμης σημασίας είναι η κατανόηση ότι, οι κρατικές δομές υγείας δεν μπορεί να παραμείνουν γραφειοκρατικές υπηρεσίες, που ενεργούν αδιαφορώντας για τα συμβαίνοντα στην υγειονομική αγορά.

Ως μάχιμες και αποκεντρωμένες κοινωφελείς «επιχειρήσεις» παραγωγής και διάθεσης υπηρεσιών υγείας που πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν, είναι υποχρεωμένες να προσαρμοσθούν και να δραστηριοποιούνται με βάση τις συνθήκες της αγοράς, διαφορετικά οι περαιτέρω δυσμενείς συνέπειες θα είναι μοιραίες.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαφορά, μεταξύ ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ.
Τι Σημαίνει Κρατικό Νοσοκομείο «Ιδιωτικού» Δικαίου

Το συγκριτικό πλεονέκτημα των ιδιωτικών νοσοκομείων, έναντι των κρατικών, είναι ότι τα πρώτα δεν υφίστανται δημοσιοϋπαλληλικές λογικές, δεσμεύσεις και καταναγκασμούς, αλλά χρησιμοποιούν «ιδιωτικοοικονομικά» κριτήρια ποιοτικής και αποδοτικής λειτουργίας, και προσελκύουν συνεχώς περισσότερους ικανοποιημένους ασθενείς-πελάτες, αποκομίζοντας σημαντικό κέρδος.

Τα κρατικά, μη κερδοσκοπικά νοσοκομεία μπορούν να επιτύχουν το ίδιο οιονεί «κέρδος» -για να το επενδύουν στη βελτίωση των υπηρεσιών τους- αν αφεθούν να λειτουργήσουν με ανάλογο επαγγελματισμό, παραμένοντας κρατικής ιδιοκτησίας. Ως αναγκαίες, βασικές καινοτομίες προτείνονται ενδεικτικά οι ακόλουθες:

1. Τα κρατικά νοσοκομεία αφήνονται να λειτουργήσουν με αυτονομία, διοικούμενα από εκπαιδευμένους και έμπειρους επαγγελματίες managers υπηρεσιών υγείας. Αξιολογούνται βάσει συγκεκριμένων δεικτών αποδοτικότητας, αποτελεσματικότητας και ποιότητας υπηρεσιών και η βαθμολογία τους είναι προσβάσιμη στο κοινό.

Οι αποδοχές των διοικητών είναι, κατά περίπτωση, ανάλογες των αντικειμενικών συνθηκών και των στόχων που αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν, και τροποποιούνται με βάση τα αποτελέσματα της δράσης τους.

2. Οι μελλοντικές προσλήψεις προσωπικού καθορίζονται ελεύθερα και πραγματοποιούνται από τα ίδια τα νοσοκομεία, ανάλογα με τις ανάγκες τους, χωρίς προκαθορισμένες αριθμητικές δεσμεύσεις, με ελεύθερο προσδιορισμό των επιθυμητών ειδικών προσόντων και με διαπραγμάτευση των συμβάσεων ως προς τη διάρκεια και το είδος του παρεχόμενου έργου.

3. Για τις μελλοντικές προσλήψεις, οι κάθε είδους αποδοχές και αποζημιώσεις είναι διαπραγματεύσιμες, και διαμορφώνονται ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς. Οι διοικήσεις μπορούν να παρέχουν κάθε είδους κίνητρα ή πριμ επιβράβευσης.

4. Για τον εφοδιασμό των νοσοκομείων με πάσης φύσεως υλικά που δεν εξασφαλίζονται από κεντρικές προμήθειες, και για την παροχή μη ιατρικών υπηρεσιών, οι διοικήσεις ενεργούν ελεύθερα, κατά τον συμφερότερο τρόπο.

5. Τα νοσοκομεία έχουν ελευθερία συνεργασίας με άλλους κρατικούς ή ιδιωτικούς φορείς, εξασφαλίζοντας το βέλτιστο λειτουργικό κόστος. Μπορούν επίσης να συνάπτουν συμβάσεις με φορείς του εξωτερικού, για την παροχή υπηρεσιών σε αλλοδαπούς.

6. Στην πρότυπη αποζημίωση κατά πράξη (DRG) εκ μέρους των πληρωτών (ΕΟΠΥΥ, ασφαλιστικές εταιρίες, ιδιώτες) εμπεριέχεται και επιμερίζεται ανάλογα το μισθολογικό κόστος των νοσοκομείων. Για τα κρατικά νοσοκομεία που λειτουργούν υπό ασύμφορες συνθήκες (νησιωτικών ή ακριτικών περιοχών), όπου δεν δραστηριοποιείται ο ιδιωτικός νοσοκομειακός τομέας, η κατά πράξη αποζημίωση προσαυξάνεται με συγκεκριμένο ποσοστό.

7. Τα νοσοκομεία που αξιολογούνται ως επαρκή, για την έμμισθη ειδίκευση ή εξειδίκευση επιστημόνων υγείας, επιχορηγούνται πρόσθετα για την κάλυψη του αντίστοιχου κόστους.

8. Τα νοσοκομεία που παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας (τακτικά εξωτερικά ιατρεία), παρά τη λειτουργία ειδικών μονάδων ΠΦΥ στην περιοχή ευθύνης τους, εισπράττουν προκαθορισμένο εξέταστρο από τους χρήστες.

9. Το ποσοστό συμμετοχής των ασφαλισμένων στο κόστος παροχής υπηρεσιών από ιδιωτικούς φορείς, καταβάλλεται και στις κρατικές μονάδες.

10. Τα κρατικά νοσοκομεία μπορούν να αμείβονται για συμπληρωματικές μη ιατρικές υπηρεσίες (π.χ. ξενώνες συνοδών, χώροι στάθμευσης, καταστήματα εξυπηρέτησης), αλλά και να τιμολογούν την παροχή μετανοσοκομειακής ή γηριατρικής ή κατ΄ οίκον φροντίδας κ.λπ., όταν δεν προβλέπεται ανάλογη αποζημίωση από τους ασφαλιστικούς φορείς.

11. Τα νοσοκομεία μπορούν να ιδρύουν, αυτόνομα ή σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες δωρητών, υποστηρικτών και φίλων, αλλά και άμισθων εθελοντών υποστήριξης του έργου τους και των ασθενών.

12. Η οικονομική διαχείριση και η σύννομη λειτουργία των κρατικών νοσοκομείων ελέγχεται από Ορκωτούς Λογιστές, που διορίζονται από τον Υπουργό Υγείας.
Επίλογος

Είναι προφανές και αναμενόμενο ότι, μια μεταρρύθμιση τέτοιας (ή ανάλογης) έκτασης θα προκαλέσει έντονες αμφισβητήσεις, κυρίως με αβάσιμα επιχειρήματα. Η εφαρμογή της απαιτεί περίοδο μιας πλήρους κυβερνητικής θητείας, αποφασιστικότητα και ανάληψη ενός πιθανού και πρόσκαιρου πολιτικού κόστους.

Όμως, ενδεχόμενη παράταση του σημερινού τρόπου και συνθηκών λειτουργίας οδηγεί βραχυπρόθεσμα σε ραγδαία απαξίωση των κρατικών νοσοκομείων, τα οποία εγκαταλείπονται ήδη από τους ικανότερους επαγγελματίες υγείας, αλλά και από συνεχώς περισσότερους χρήστες-ασθενείς.

Γιώργος Ι. Στάθης
Οικονομολόγος-Manager Νοσοκομείων
πρώην Πρόεδρος της ΕΕΜΥΥ

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ποιοτικά κριτήρια και στις ιδιωτικές κλινικές αλλά και σε Κέντρα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης προβλέπει η εγκύκλιος που απέστειλε το υπουργείο Υγείας σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Πρόκειται για νέα ποιοτικά κριτήρια που είχαν θεσμοθετηθεί με νόμο και θα πρέπει να υιοθετήσουν οι ιδιωτικές κλινικές για να έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ και μάλιστα ξεκινά να μετρά ήδη ο χρόνος για την εφαρμογή τους η οποία θα γίνει σε 3 μήνες.

Η εγκύκλιος με τίτλο: «Εφαρμογή κριτηρίων ποιότητας στις αποζημιούμενες από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. υπηρεσίες κλειστής νοσηλείας ιδιωτικών Γενικών Κλινικών και ιδιωτικών Κέντρων Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Κλειστής Νοσηλείας» προβλέπει σειρά κανόνων για τον ιδιωτικό τομέα.

Οι ιδιωτικοί φορείς έχουν περιθώριο 3 μηνών για να εφαρμόσουν τους νέους κανόνες, μέσω των οποίων θα προκύπτουν και οι αποζημιώσεις τους αλλά και τα ποσοστά των εκπτώσεων που θα πρέπει να δίνουν στον ΕΟΠΥΥ (rebate).

Στόχος είναι όπως αναφέρει το υπουργείο Υγείας με τη θέσπιση κριτηρίων ποιότητας στις υπηρεσίες υγείας, η λήψη μέτρων βελτίωσης των δεικτών υγείας, μέσω αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας, της αποδοτικότητας και της ασφάλειας της παρεχόμενης φροντίδας υγείας.
Τα νέα ποιοτικά κριτήρια για τις ιδιωτικές κλινικές

Η εγκύκλιος δίνει με κάθε λεπτομέρεια τι θα πρέπει να ακολουθούν οι ιδιωτικές κλινικές όταν παρέχουν υπηρεσίες στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ.

Μεταξύ άλλων προβλέπεται:

-Πιστοποιημένο σύστημα εφαρμογής διαχείρισης ποιότητας στην παροχή υπηρεσιών υγείας κατά το πρότυπο ISO 15224. Για την τεκμηρίωσή του θα προσκομίζεται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. επικαιροποιημένο και σε ισχύ πιστοποιητικό συμμόρφωσης κατά ISO 15224.

-Λειτουργία και υποστήριξη πληροφοριακού συστήματος διαχείρισης δεδομένων νοσηλευομένων (M.I.S.), από την αρχική παραπομπή του ασθενή για εξετάσεις έως την έκδοση και διανομή των αποτελεσμάτων στους ενδιαφερόμενους (ιατρούς, ασθενείς), που να διασφαλίζει την ορθή διακίνηση και την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων

– Λειτουργία και υποστήριξη συστήματος διαχείρισης και αποθήκευσης ιατρικής εικόνας (P.A.C.S.).

-Διατήρηση ψηφιακού αρχείου (φάκελοι ασθενών). Σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4600/2019 (Α’ 43) είναι υποχρεωτική η τήρηση αρχείου και η ενημέρωση του Ατομικού Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας (Α.Η.Φ.Υ.) ασθενών από τους παρόχους υγείας

-Διαχείριση ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων από αρμόδια θεσμοθετημένη επιτροπή

-Ποσοστό Κ.Ε.Ν. με επιπλοκές προηγούμενου έτους επί οριστικοποιημένων και εκκαθαρισμένων υποβολών.

– Ποσοστό θνητότητας προηγούμενου έτους επί οριστικοποιημένων και εκκαθαρισμένων υποβολών.

– Αριθμός Ιατρικών Ειδικοτήτων. Με βάση το ν. 4600/2019 (Α’ 43) (παράρτημα Δ’) καθορίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις ιατρικών ειδικοτήτων ανά κλινική.

– Ειδικές ιατρικές υπηρεσίες [συγκεκριμένα: εμφύτευση συσκευών χρόνιας υποστήριξης καρδιάς (ΣΥΚ), εμφύτευση βιολογικών αορτικών βαλβίδων, εφαρμογή μεθόδων μη χειρουργικής ενδοκαρδιακής παρέμβασης, εμφύτευση βηματοδοτικής συσκευής, εμφύτευση απινιδωτικής συσκευής, διενέργειας Στερεοτακτικής Ακτινοχειρουργικής Ακτινοθεραπείας με τις τεχνικές γ-Knife, x-Knife και Cyberknife, εμφύτευση κοχλιακών εμφυτευμάτων, διενέργεια ποζιτρονικής και Αξονικής Τομογραφίας PET/CT, εφαρμογή της μεθόδου της Κυτταρομειωτικής Χειρουργικής και Ενδοπεριτοναϊκής Υπερθερμικής Χημειοθεραπείας (HIPEC)], οι οποίες απαιτούν ειδική άδεια από το ΚΕΣΥ.

– Αριθμός Κλινών ΜΕΘ ή ΜΕΝΝ

– Αριθμός Ιατρικών Ειδικοτήτων στα Εξωτερικά Ιατρεία

– Αριθμός Χειρουργικών Αιθουσών

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Σήμα κινδύνου εκπέμπει η επιστημονική κοινότητα για το τριχλωροαιθυλένιο (TCE) και τη σύνδεση του με τη νόσο Πάρκινσον.

Πρόκειται για χημική ουσία με τον χημικό τύπο C2HCI3 που έχει χρησιμοποιηθεί για παρασκευή βρώσιμων και βιομηχανικών προϊόντων όπως εκχυλίσματα μπαχαρικών ή ντεκαφεϊνέ καφέ, απολιπαντικά μετάλλων, διορθωτικά υγρά για γραφομηχανές και προϊόντα στεγνού καθαρισμού ή καθαρισμού χαλιών έως την αναισθησία ασθενών, την οποία ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) περιγράφει ως ουσία που προκαλεί σοβαρό ερεθισμό των ματιών και του δέρματος και μπορεί να προκαλέσει υπνηλία ή ζάλη, σχετίζεται αιτιωδώς με την εμφάνιση καρκίνου και πιθανώς γενετικών ανωμαλιών και είναι επιβλαβής για την υδρόβια ζωή με μακροχρόνιες επιπτώσεις.

Σύμφωνα με τους ερευνητές της μελέτης που δημοσιεύεται στο Journal of Parkinson’s Disease, αυτή η άχρωμη χημική ουσία που βρέθηκε στο απόγειο της αξιοποίησής της κατά τη δεκαετία του 1970, συνδέθηκε για πρώτη φορά με τον παρκινσονισμό το 1969. Ενώ σήμερα η χρήση του TCE στην ΕΕ και ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ είναι σημαντικά περιορισμένη, σε παγκόσμιο επίπεδο συνεχίζει να έχει ζήτηση, ιδίως από την Κίνα. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι, ακόμη και σε περιοχές όπου η χρήση της ουσίας απαγορεύεται, η έκθεση των πληθυσμών παραμένει λόγω της συνεχιζόμενης μόλυνσης του νερού και του εδάφους.

Συνεχείς προειδοποιήσεις

Η ερευνητική ομάδα συγκεντρώνει στοιχεία σχετικά με την έκταση της χρήσης του TCE στη βιομηαχνία, επανεξετάζει παλαιότερες μελέτες που συνδέουν τη χημική ουσία με τη νόσο του Πάρκινσον και διερευνά περιπτώσεις όπου το TCE και η νευροεκφυλιστική νόσος θα μπορούσαν να συνδέονται.

Μεταξύ των προηγούμενων ερευνών που έχουν αναδείξει τον παραπάνω συσχετισμό, η επιστημονική ομάδα ανέφερε μελέτη για τρεις εργαζόμενους σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις (Annals of Neurology, 2008) και μία για έναν μηχανικό αυτοκινήτων (Revue Neurologique, 2018), καθώς και μια έρευνα σε 198 διδύμους (Annals of Neurology, 2011) που έδειξε πενταπλάσιο κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Πάρκινσον σε όσους είχαν εκτεθεί στην ουσία TCE.

Εντούτοις, παρά τις προαναφερθείσες αλλά και άλλες έρευνες που δείχνουν τις βλαβερές συνέπειες του TCE στα ζώα, η ακριβής φύση της σχέσης δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί λόγω εξαιτίας διαφόρων παραγόντων όπως το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ακριβώς με τι έχουν έρθει σε επαφή ή εκτίθενται ταυτόχρονα σε πολλές δυνητικά επιβλαβείς χημικές ουσίες.

Υπεύθυνη για «έκρηξη» της νόσου;

Στόχος της ερευνητικής ομάδας είναι η ολοκληρωτική απαγόρευση του TCE και του στενά συγγενικού του υπερχλωροαιθυλενίου ή τετραχλωροαιθυλενίου (PCE), κύριου χημικού διαλύτη για το στεγνό καθάρισμα, καθώς και η απολύμανση των χώρων στους οποίους είναι γνωστό ότι έγινε χρήση TCE στο παρελθόν.

Επιπροσθέτως, εκφράζουν την επιθυμία τους για μια λεπτομερέστερη και εμβριθή έρευνα για το πώς μπορεί να συνδέονται το TCE και η νόσος του Πάρκινσον. Δεδομένου του αυξανόμενου επιπολασμού της νόσου, φαίνεται πως κάποιο στοιχείο της σύγχρονης ζωής μας καθιστά πιο ευάλωτους στην πάθηση. Ίσως η επίμαχη χημική ουσία να αποτελεί μέρος της απάντησης. Κατά τις δηλώσεις των ερευνητών:

«Το χρονικό διάστημα μεταξύ της έκθεσης και της εκδήλωσης της νόσου μπορεί να είναι δεκαετίες. Οι άνθρωποι που πιθανώς γνώριζαν την έκθεσή τους στη χημική ουσία, μπορεί να την έχουν ξεχάσει προ πολλού. Όσοι εργαζόμενοι έρχονταν σε επαφή με τον διαλύτη ή άτομα που ζούσαν κοντά σε μολυσμένο περιβάλλον μπορεί να έχουν αλλάξει εργασία ή να έχουν μετακομίσει, καθιστώντας την αναδρομική αξιολόγηση πιθανών ομάδων έκθεσης στον κίνδυνο δύσκολη.

»Ο αριθμός των ατόμων με νόσο Πάρκινσον έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια και, αν δεν υπάρξει αλλαγή, θα διπλασιαστεί και πάλι μέχρι το 2040. Δεδομένων των αυξανόμενων ποσοστών της νόσου -περισσότερο από ό,τι μπορεί να εξηγηθεί μόνο από τη γήρανση- άλλες λιγότερο ορατές αιτίες πρέπει να προάγουν την αύξηση των ασθενών».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ιστορική πρόοδος για την ιατρική κοινότητα σημειώθηκε στην Ιταλία, καθώς ένας ηλικιωμένος- ολικά τυφλός- μπόρεσε να αποκτήσει ξανά την όρασή του σε μια πρωτόγνωρη επέμβαση αυτομεταμόσχευσης.

Η τεράστια επιστημονική πρόοδος καταγράφηκε στο Τορίνο, αναφέρουν σημερινά δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου. Χάρη σε αυτομεταμόσχευση του συνόλου της επιφάνειας του ματιού (συμπεριλαμβανομένου του κερατοειδούς, μέρους του σκληρού χιτώνα και του επιπεφυκότα) τυφλός ασθενής μπόρεσε να ξαναποκτήσει έστω μερικώς την όρασή του.

Βρήκε μερικώς την όρασή του και κινείται με αυτονομία

Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε στο νοσοκομείο Λε Μολινέτε του Τορίνο. Ο ασθενής είναι 83 ετών και είχε χάσει την όραση από το αριστερό μάτι πριν από 30 χρόνια, λόγω προβλήματος στον αμφιβληστροειδή.

Πριν δέκα χρόνια είχε επίσης τυφλωθεί από το δεξί μάτι εξαιτίας σπάνιας ασθένειας. Η αυτομεταμόσχευση κατέστη δυνατή χάρη στην χρήση υλικού από το αριστερό μάτι, «το οποίο παρουσίαζε λειτουργικά προβλήματα, αλλά είχε διατηρήσει υγιή επιφάνεια», όπως εξήγησαν οι ειδικοί, μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η επέμβαση διήρκεσε τέσσερις ώρες και, μετά την πάροδο δυο εβδομάδων, ο ασθενής αναγνωρίζει πρόσωπα και αντικείμενα και κινείται με αυτονομία, αναφέρει ο ιταλικός Τύπος.

«Στην πράξη, το ένα τρίτο του αριστερού ματιού αυτομεταμοσχεύθηκε στο δεξί μάτι, το οποίο στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε και μπόρεσε ο ασθενής να δει ξανά», είπε ένας από τους γιατρούς που ανέλαβαν την επέμβαση.

«Όταν ξύπνησα, ήταν σαν να ξαναγεννήθηκα»

Σύμφωνα με την ιταλική La Repubblica πρόκειται για επέμβαση, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στον κόσμο.

«Όταν ξύπνησα και άρχισα να βλέπω το περίγραμμα των δακτύλων και του χεριού μου, ήταν σαν να ξαναγεννήθηκα». Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια του 83χρονου άνδρα που ζει στην επαρχία του Τορίνο, ο οποίος έπασχε από δύο σοβαρές και διαφορετικές οφθαλμολογικές παθήσεις, που τον είχαν οδηγήσει στην τύφλωση για 6 χρόνια.

Η μεταμόσχευση κερατοειδούς πλήρους πάχους είναι η χειρουργική διαδικασία κατά την οποία μόνο ο κερατοειδής που έχει χάσει τη διαφάνειά του αντικαθίσταται με υγιή κερατοειδή από θανόντα δότη. «Κανονικά ο κερατοειδής έχει πολύ χαμηλότερο ποσοστό απόρριψης από ό,τι άλλα αγγειούμενα όργανα, αλλά σε περίπτωση διάχυτης αλλοίωσης ολόκληρης της οφθαλμικής επιφάνειας, όπως στην περίπτωση του ασθενούς, ο κίνδυνος αυτός γίνεται πολύ υψηλός», εξήγησε ο γιατρός.

«Η χειρουργική επέμβαση ήταν εξαιρετική και ο ασθενής, σήμερα μετά από δύο εβδομάδες, έχει ανακτήσει την όρασή του και μπορεί να κινείται ανεξάρτητα. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι και αναμένουμε διαρκή επιτυχία στο δεξί μάτι, επειδή ανακατασκευάστηκε με ιστούς του ίδιου του ασθενούς και επομένως είναι δυνητικά ασφαλές από τα προβλήματα απόρριψης που ταλαιπώρησαν προηγούμενες μεταμοσχεύσεις», σημείωσε.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σε νέα μελέτη, οι επιστήμονες διερευνούν πώς τα μάτια μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων.

«Τα μάτια είναι ένα παράθυρο στον εγκέφαλο» είπε η οφθαλμίατρος Κριστίν Γκριρ, διευθύντρια ιατρικής εκπαίδευσης στο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων στην Μπόκα Ράτον της Φλόριντα. «Μπορούμε να δούμε απευθείας στο νευρικό σύστημα κοιτάζοντας στο πίσω μέρος του ματιού, προς το οπτικό νεύρο και τον αμφιβληστροειδή».

Οι επιστήμονες διερευνούν πώς το μάτι μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων. Κι αυτό διότι από τη στιγμή που η μνήμη και η συμπεριφορά αρχίζουν να επηρεάζονται, η ασθένεια έχει προχωρήσει.

«Η νόσος Αλτσχάιμερ εμφανίζεται στον εγκέφαλο δεκαετίες πριν από τα πρώτα συμπτώματα απώλειας μνήμης» είπε ο Δρ. Ρίτσαρντ Άιζακσον, προληπτικός νευρολόγος της νόσου Αλτσχάιμερ, ο οποίος είναι επίσης στο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων.

Υγιεινές επιλογές

Εάν οι γιατροί είναι σε θέση να εντοπίσουν την ασθένεια στα πρώτα της στάδια, οι άνθρωποι θα μπορούσαν στη συνέχεια να υιοθετήσιουν υγιεινές επιλογές στον τρόπο ζωής τους και να ελέγξουν τους «τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, η υψηλή χοληστερόλη και ο διαβήτης», είπε ο Δρ. Άιζακσον.

Οι αλλαγές στον αμφιβληστροειδή που υποδεικνύουν την ύπαρξη της νόσου Αλτσχάιμερ
Πόσο νωρίς μπορούμε να δούμε σημάδια γνωστικής έκπτωσης; Για να το διαπιστώσει, μια πρόσφατη μελέτη εξέτασε ιστό από τον αμφιβληστροειδή και τον εγκέφαλο 86 ατόμων με διαφορετικούς βαθμούς νοητικής έκπτωσης.

«Η μελέτη μας είναι η πρώτη που παρέχει σε βάθος αναλύσεις των πρωτεϊνικών προφίλ και των μοριακών, κυτταρικών και δομικών επιδράσεων της νόσου Αλτσχάιμερ στον ανθρώπινο αμφιβληστροειδή και πώς αυτές αντιστοιχούν σε αλλαγές στον εγκέφαλο και τη γνωστική λειτουργία» δήλωσε η Maya Koronyo-Hamaoui, καθηγήτρια Νευροχειρουργικής και Βιοϊατρικών Επιστημών στο Cedars-Sinai του Λος Άντζελες.

«Αυτές οι αλλαγές στον αμφιβληστροειδή συσχετίζονται με αλλαγές σε σημεία του εγκεφάλου που ονομάζονται ενδορινικοί και κροταφικοί φλοιοί, ένας κόμβος για τη μνήμη, την πλοήγηση και την αντίληψη του χρόνου», πρόσθεσε η ειδικός.

Η μελέτη

Οι ερευνητές στη μελέτη συνέλεξαν δείγματα αμφιβληστροειδούς και εγκεφαλικού ιστού για 14 χρόνια από 86 δότες με νόσο Αλτσχάιμερ και ήπια γνωστική εξασθένηση -τη μεγαλύτερη ομάδα δειγμάτων αμφιβληστροειδούς που μελετήθηκε ποτέ, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Στη συνέχεια, συνέκριναν τα δείγματα από δότες με φυσιολογική γνωστική λειτουργία με αυτά που προέρχονταν από άτομα με ήπια γνωστική εξασθένηση και άλλα που έπασχαν από νόσο Αλτσχάιμερ προχωρημένου σταδίου.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο στο περιοδικό Acta Neuropathologica, βρήκε σημαντικές αυξήσεις στο β-αμυλοειδές, έναν βασικό δείκτη της νόσου του Αλτσχάιμερ, σε άτομα με τη νόσο και πρώιμη γνωστική εξασθένηση.

Ευρήματα που συμβάλλουν στην πιο έγκαιρη και ακριβή διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ
Η μελέτη διαπίστωσε πως τα μικρογλοιακά κύτταρα μειώθηκαν κατά 80% σε άτομα με γνωστικά προβλήματα. Αυτά τα κύτταρα είναι υπεύθυνα για την επισκευή και τη διατήρηση άλλων κυττάρων, καθώς και για την εκκαθάριση του εγκεφάλου και του αμφιβληστροειδούς από το β-αμυλοειδές.

«Βρέθηκαν επίσης δείκτες φλεγμονής, οι οποίοι μπορεί να είναι εξίσου σημαντικός δείκτης για την εξέλιξη της νόσου» δήλωσε ο Άιζακσον, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Τα ευρήματα ήταν εμφανή σε άτομα με καθόλου ή ελάχιστα γνωστικά συμπτώματα, γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτές οι νέες οφθαλμικές εξετάσεις μπορεί να είναι σε θέση να βοηθήσουν στην έγκαιρη διάγνωση».

Οι ερευνητές της μελέτης βρήκαν μεγαλύτερους αριθμούς ανοσοκυττάρων που περιβάλλουν τις αμυλοειδείς πλάκες καθώς και άλλα κύτταρα που ευθύνονται για τη φλεγμονή και τον θάνατο κυττάρων και ιστών.

Προγνωστικά

Η ατροφία των ιστών και η φλεγμονή στα κύτταρα στην περιφέρεια του αμφιβληστροειδούς ήταν πιο προγνωστικά για τη γνωστική κατάσταση, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Αυτά τα ευρήματα μπορεί τελικά να οδηγήσουν στην ανάπτυξη τεχνικών απεικόνισης που μας επιτρέπουν να διαγνώσουμε τη νόσο Αλτσχάιμερ νωρίτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια και να παρακολουθούμε την εξέλιξή της μη επεμβατικά, κοιτάζοντας μέσα από το μάτι», κατέληξε ο Άιζακσον.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ο ήπιος πυρετός αποτελεί ενδογενές «φάρμακο» για τον οργανισμό που τον βοηθά να «καθαρίζει» ταχύτερα τις λοιμώξεις. Για αυτόν τον λόγο είναι καλό να μην καταφεύγουμε αμέσως στη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για την αντιμετώπισή του.

Πολλές και διαφορετικές λοιμώξεις ταλαιπωρούν και αυτή την (εαρινή πλέον) περίοδο μικρούς και μεγάλους και μια νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα στον Καναδά που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση eLife έρχεται να δώσει μια πολύτιμη επιστημονική συμβουλή για ταχύτερη ανάρρωση. Σύμφωνα με τη μελέτη που διεξήχθη σε ψάρια – αλλά οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα αποτελέσματά τους αφορούν και τους ανθρώπους – ο ήπιος πυρετός αποτελεί ενδογενές «φάρμακο» για τον οργανισμό που τον βοηθά να «καθαρίζει» ταχύτερα τις λοιμώξεις. Για αυτόν τον λόγο είναι καλό να μην καταφεύγουμε αμέσως στη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για την αντιμετώπισή του.

Αφήστε τη φύση να επιτελέσει το έργο της

Συγκεκριμένα οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο ήπιος πυρετός για τον οποίον δεν δόθηκε στα πειραματόζωα θεραπεία τα βοήθησε να αντιμετωπίσουν πιο γρήγορα τη λοίμωξη που είχαν εμφανίσει, ήλεγξε τη φλεγμονή και «επιδιόρθωσε» τους ιστούς που είχαν υποστεί βλάβη. «Αφήσαμε τη φύση να επιτελέσει το έργο της και είδαμε ότι αυτό ήταν πολύ θετικό» ανέφερε ο ανοσολόγος Ντάνιελ Μπαρέντα, κύριος συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής στη Σχολή Αγροτικών, Ανθρωπιστικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών και στη Σχολή Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα.

Ο δρ Μπαρέντα εξήγησε ότι ο ήπιος πυρετός «αυτο-λύεται», δηλαδή ο οργανισμός μπορεί να τον προκαλέσει και να τον σταματήσει χωρίς να απαιτηθεί η λήψη φαρμάκων. Παρότι τα οφέλη για την υγεία από τον ήπιο πυρετό στους ανθρώπους μένει να αποδειχθούν μέσω μελετών, οι ερευνητές πίσω από τη νέα μελέτη εκτιμούν ότι τα οφέλη που είδαν στα ψάρια θα ισχύουν και στον άνθρωπο καθώς οι μηχανισμοί που γεννούν τον πυρετό είναι κοινοί μεταξύ όλων των ειδών του ζωικού βασιλείου. Συγκεκριμένα, όπως είπε ο καθηγητής, ο ήπιος πυρετός έχει διατηρηθεί εξελικτικά στο ζωικό βασίλειο επί 550 εκατομμύρια χρόνια. «Κάθε ζώο που έχει μελετηθεί εμφανίζει αυτή τη βιολογική απόκριση στις λοιμώξεις».

Τα φάρμακα «βάζουν φρένο» στην ευεργετική φυσική διαδικασία

Κάτι τέτοιο πρακτικά σημαίνει ότι θα ήταν καλό να αντισταθούμε στο να πάρουμε κατευθείαν αντιπυρετικά – τα γνωστά σε όλους μας Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) που λαμβάνονται χωρίς συνταγή γιατρού – με τα πρώτα σημάδια ήπιου πυρετού, σημείωσε ο δρ Μπαρέντα. «Μπορεί τα φάρμακα αυτά να σταματούν την αδιαθεσία που αισθανόμαστε εξαιτίας του πυρετού, ωστόσο η λήψη τους πιθανότατα μεταφράζεται και στο ότι χάνουμε ορισμένα από τα οφέλη αυτής της φυσικής απόκρισης του οργανισμού μας».

Το πείραμα

Στο πλαίσιο της μελέτης τα ψάρια μολύνθηκαν με ένα βακτήριο και εμφάνισαν βακτηριακή λοίμωξη. Στη συνέχεια οι ερευνητές παρακολούθησαν και αξιολόγησαν τη συμπεριφορά τους και την εξέλιξη της λοίμωξης με χρήση μηχανικής μάθησης. Τα συμπτώματα που εμφάνισαν ήταν παρόμοια με εκείνα που εκδηλώνουν οι άνθρωποι όταν έχουν πυρετό όπως ακινησία, κόπωση και γενικότερη αδιαθεσία. Το επόμενο βήμα για την ερευνητική ομάδα ήταν να εξετάσει κομβικούς ανοσολογικούς μηχανισμούς του οργανισμού των ζώων.

Με βάση τα αποτελέσματα, ο πυρετός προκάλεσε στα ψάρια μια απόκριση η οποία όχι μόνο ενεργοποίησε τις άμυνες του οργανισμού τους ενάντια στη λοίμωξη αλλά βοήθησε και στον έλεγχό της. Οι ερευνητές είδαν ότι ο ήπιος πυρετός βοήθησε στην καταπολέμηση της λοίμωξης των ψαριών σε περίπου επτά ημέρες – ο χρόνος αυτός ήταν ο μισός από εκείνον που χρειάστηκε μια δεύτερη ομάδα ψαριών με την ίδια βακτηριακή λοίμωξη στα οποία όμως δεν «επετράπη» να εμφανίσουν πυρετό. Οπως επίσης προέκυψε, ο πυρετός βοήθησε τα πειραματόζωα να καταπολεμήσουν τη φλεγμονή που συνδεόταν με τη λοίμωξη και να «επιδιορθώσουν» ιστούς που είχαν υποστεί βλάβη.

«Πάντρεμα» ιατρικών εξελίξεων και φυσικών διαδικασιών

Ο δρ Μπαρέντα κατέληξε τονίζοντας ότι «στόχος μας είναι να προσδιορίσουμε πώς θα εκμεταλλευθούμε καλύτερα τις ιατρικές εξελίξεις συνεχίζοντας ταυτοχρόνως να αξιοποιούμε τα οφέλη των φυσικών μηχανισμών της ανοσίας».

 

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Τους πέντε τύπους καρκίνου με το υψηλότερο οικονομικό κόστος καταγράφει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA, με θέμα την εκτίμηση και προβολή του κόστους 29 μορφών καρκίνου διεθνώς από το 2020-2050.

Φόρο 0,55% επί του παγκόσμιου ΑΕΠ, ο οποίος θα πρέπει να καταβάλλεται κάθε χρόνο έως το 2050 αποτελεί ο καρκίνος, σύμφωνα με νεότερη μελέτη για τις επιπτώσεις της νόσου σε 144 χώρες που καλύπτουν το 92,7% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η οικονομική επιβάρυνση από 29 μορφές καρκίνου, εκτιμάται σε 25,2 τρισ. δολ. σε σταθερές τιμές του 2017 ή σε 2.857 δολ. ετήσια επιβάρυνση κατά μέσο όρο, για κάθε άνθρωπο που ζει στη γη.

Επιβάρυνση στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα η μακροοικονομική επιβάρυνση από όλες τις μορφές καρκίνου ως το 2050 εκτιμάται σε 24,161 δισ. δολ. κατά μέσο όρο (από 18,159-32,131 δισ. δολ.) με την ετήσια επιβάρυνση του ΑΕΠ της χώρας κατά 0,36% περίπου – μπορεί να φτάσει και το 0,48% – ενώ οι κατά κεφαλήν απώλειες εισοδήματος μπορεί να κυμαίνονται γύρω στις 2.500 δολ. με ελάχιστη επιβάρυνση τα 1.869 δολ και τη μέγιστη τις 3.306 δολ.

Τις προβλέψεις αυτές κάνει πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA, από επιστήμονες των Πανεπιστημίων της Χαϊδελβέργης, του Πεκίνου, του Σιτσουάν, της Βιέννης, του Κολούμπια της Νέας Υόρκης, του Στάνφορντ της Καλιφόρνιας και του Χάρβαρντ της Βοστώνης με θέμα την εκτίμηση και προβολή του κόστους 29 μορφών καρκίνου διεθνώς από το 2020-2050.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι 5 καρκίνοι με το υψηλότερο οικονομικό κόστος είναι ο καρκίνος της τραχείας, των βρόγχων και του πνεύμονα (15,4% ή 3,9 τρισ. δολ.), ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού (10,9% ή 2,8 τρισ.), ο καρκίνος του μαστού (7,7% 2 τρισ.), ο καρκίνος του ήπατος (6,5% ή 1,7 τρισ.) και η λευχαιμία (6,3% ή 1,6 τρισ.). Το κόστος του καρκίνου του πνεύμονα είναι 56 φορές μεγαλύτερο από αυτό που προκαλεί το μεσοθηλίωμα – ο καρκίνος με τη λιγότερη επιβάρυνση καθώς απορροφά το 0,001% του παγκόσμιου ΑΕΠ ή 7,8 δολ. κατά κεφαλήν έναντι 0,085% ή 440,3 δολ. για τον καρκίνο του πνεύμονα

Η Κίνα και οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος των καρκίνων σε απόλυτες τιμές, αντιπροσωπεύοντας το 24,1% και το 20,8% της συνολικής παγκόσμιας επιβάρυνσης, αντίστοιχα.

Επιβάρυνση ανά χώρα

Το μεγαλύτερο βάρος συνολικά προκαλεί ο καρκίνος του πνεύμονα, αν και στη Σλοβακία, Ιαπωνία και Αυστραλία η βασική επιβάρυνση προέρχεται από καρκίνο του παχέος εντέρου. Στη Βραζιλία και Αλγερία, ο καρκίνος μαστού έχει το υψηλότερο μακροοικονομικό κόστος, ενώ στην Ινδία και το Πακιστάν η μεγαλύτερη επιβάρυνση εντοπίζεται σε καρκίνους του στόματος. Καρκίνος στομάχου είναι συχνότερος στην Κολομβία, Βολιβία και Περού, ενώ στην Ταϊλάνδη, Αίγυπτο και Μογγολία, τη μεγαλύτερη επιβάρυνση προκαλεί ο καρκίνος του ήπατος. Όσο τα εισοδήματα μεγαλώνουν, συνήθεις καρκίνοι όπως του πνεύμονα, του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος είναι συχνότεροι έναντι των καρκίνων του τραχήλου, του ήπατος και στομάχου ή της λευχαιμίας.

Αν και το 75,1% των θανάτων από καρκίνο συμβαίνουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, το μερίδιό τους στο οικονομικό κόστος των καρκίνων είναι χαμηλότερο, καθώς απορροφά μόνο το 49,5% των πόρων. Το κόστος θεραπείας στο συνολικό οικονομικό κόστος των καρκίνων είναι μεγαλύτερο στις χώρες υψηλού εισοδήματος από ό,τι στις χώρες με χαμηλό εισόδημα.

Στη σχετική μελέτη που σημειώνεται ότι το μακροοικονομικό κόστος των καρκίνων βρέθηκε να είναι σημαντικό όμως κατανέμεται ετερογενώς ανά τύπο καρκίνου και χώρα.

Οι αιτίες

Τονίζεται ότι ο καρκίνος είναι η κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, με 10 εκατομμύρια θύματα το 2019. Η συχνότητα εμφάνισης των καρκίνων και η συνεπαγόμενη θνησιμότητα αυξάνονται σε όλο τον κόσμο. Αυτή η αύξηση αντανακλά τη γήρανση του πληθυσμού και το ρόλο πολλών παραγόντων κινδύνου, όπως η χρήση καπνού και αλκοόλ, η ανθυγιεινή διατροφή, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η ατμοσφαιρική ρύπανση. Η επιβάρυνση για την περίθαλψη των καρκίνων κατανέμεται άνισα, με τις χώρες υψηλού εισοδήματος να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο επιβάρυνση ανά πληθυσμό όσον αφορά τα έτη ζωής με ποιότητα (DALYs) σε σχέση με τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Το 2019, η Κίνα παρουσίασε τον μεγαλύτερο απόλυτο αριθμό θανάτων λόγω καρκίνου, ενώ τη δεύτερη και τρίτη θέση κατέλαβαν η Ινδία και οι ΗΠΑ.

Όπως επισημαίνεται τη μελέτη, ο καρκίνος προκαλεί σημαντική επιβάρυνση στην οικονομία εξαιτίας της μειωμένης παραγωγικότητας, της ανεργίας, των απωλειών εργασίας και της μείωσης των επενδύσεων κεφαλαίου.

Αντίθετα, η επένδυση στον προσυμπτωματικό έλεγχο, τη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικά οφέλη στην υγεία και οικονομία, πολύ περισσότερο στις χώρες μικρού και μέσου εισοδήματος έναντι των χωρών υψηλού εισοδήματος.

Οι πολιτικές περιορισμού

Η γνώση της οικονομικής επιβάρυνσης που προκαλεί ο καρκίνος δίνει τη δυνατότητα στα κράτη να χαράσσουν πολιτικές:

• για τον περιορισμό της θνησιμότητας και νοσηρότητας από τη νόσο,
• για την κατάλληλη κατανομή των πόρων και
• για τη δημιουργία συστημάτων περίθαλψης που μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την αναμενόμενη αύξηση στη συχνότητα του καρκίνου.

Η μελέτη καταλήγει επισημαίνοντας ότι η επένδυση στον περιορισμό του καρκίνου, όπως η έρευνα και ανάπτυξη, η αξιολόγηση κόστους-αποτελεσματικότητας στις θεραπευτικές παρεμβάσεις και οι στρατηγικές πρόληψης του καρκίνου, μπορεί να αποφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σχεδόν ένας στους δύο πολίτες παραλείπουν να κάνουν τακτική πρόληψη υγείας, ενώ την παραμελεί ακόμα και ένα μεγάλο ποσοστό όσων αντιμετωπίζουν κάποιο χρόνιο νόσημα ή αναπηρία.

Οι γυναίκες αποδεικνύονται περισσότερο συνεπείς από τους άνδρες, αλλά το ποσοστό ανταπόκρισής τους σε βασικές γυναικολογικές εξετάσεις παραμένει χαμηλό. Από την άλλη κρίνονται ως απογοητευτικά τα ποσοστά συμμετοχής των ανδρών σε βασικές εξετάσεις πρόληψης, όπως το τεστ PSA και το καρδιογράφημα.

Αυτά είναι ορισμένα από τα βασικά ευρήματα εξειδικευμένης έρευνας κοινής γνώμης που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας για λογαριασμό της εταιρείας Health Marketing στο πλαίσιο του προγράμματος “2023, Έτος Πρόληψης, Πρόλαβε και Κέρδισε τη Ζωή”.

Στην έρευνα που διενήργησε η Palmos Analysis, αποτυπώνεται και ο σχετικά υψηλός βαθμός αποδοχής των πολιτών στον βασικό εμβολιασμό, καθώς και οι διατροφικές τους συνήθειες. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν οδηγό για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση στοχευμένων προγραμμάτων ευαισθητοποίησης, καθώς η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των ουραγών στην Ε.Ε. στην πρόληψη.

Το 51% του δείγματος αποφεύγει την πρόληψη

H έρευνα πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 1 – 9 Φεβρουαρίου σε δείγμα 1.005 ατόμων στην Κεντρική Μακεδονία. Η περιοχή θεωρείται ως ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική της ελληνικής επικράτειας, καθώς περιλαμβάνει ένα μεγάλο αστικό κέντρο, αρκετά μικρότερα, καθώς και μεγάλο ποσοστό πληθυσμού υπαίθρου.

Όπως ανέφερε παρουσιάζοντας τα ευρήματα ο διευθυντής ερευνών της Palmos, Πασχάλης Τεμεκενίδης, το 51% των ερωτηθέντων δεν κάνει συστηματικά προληπτικές εξετάσεις, ενώ 1 στους 8 δεν κάνει γενικά εξετάσεις. Το ποσοστό παραμέλησης είναι μεγαλύτερο στο ανδρικό φύλο (63%) σε σχέση με το γυναικείο (41%), ενώ πέφτει στο 44% του συνόλου στις ηλικίες 66 – 75.

Εντυπωσιακό είναι το εύρημα σύμφωνα με το οποίο παραμελεί την πρόληψη ακόμα και το 36% όσων έχουν κάποια αναπηρία, καθώς και το 38% όσων αντιμετωπίζουν κάποιο χρόνιο νόσημα. Το 59% όσων δεν έχουν τίποτα από τα δύο παραλείπουν τις εξετάσεις.

Οι οκτώ στους δέκα από όσους δήλωσαν ότι κάνουν συστηματική πρόληψη ανέφεραν ότι κάνουν αιματολογικές εξετάσεις. Το 40% ουρολογικές, 35% καρδιογράφημα,, το 32% υπερηχογράφημα, το 28% τεστ ΠΑΠ και το 22% μαστογραφία. Το 72% απευθύνονται στο γιατρό τους, το 13% σε δημόσια δομή υγείας και το 11% σε διαγνωστικό κέντρο.

Μόλις το 14% του συνόλου των ανδρών και το 47% των ανδρών 65-75 ετών, έκαναν τεστ PSA μέσα στο 2022. Αντίστοιχα, το 52% των γυναικών υποβλήθηκαν σε τεστ ΠΑΠ, με το ποσοστό να ανεβαίνει στο 65% στην ηλικιακή κατηγορία 25 – 64. Μαστογραφία έκανε το 43% του συνόλου των γυναικών και το 63% στην κατηγορία 45-64.

Σε ό,τι αφορά το καρδιογράφημα, το έκαναν τον περασμένο χρόνο το 34% των ανδρών, λιγότεροι από τις γυναίκες (36%). Στην ηλικιακή κατηγορία 65-75 το έκαναν ένας στους δύο (51% των ανδρών και 48% των γυναικών). Τεστ κοπώσεως έκανε μόλις το 14% των ανδρών.

Το 57% όσων έκαναν εξετάσεις δήλωσαν πως αυτό έγινε από προσωπική πρωτοβουλία, ενώ το 40% έπειτα από οδηγία γιατρού/φαρμακοποιού. Για 7 στους 10 το κόστος καλύφθηκε από το ασφαλιστικό τους ταμείο

Οι βασικοί λόγοι αμέλειας στην πραγματοποίηση προληπτικών εξετάσεων, όπως αναφέρθηκαν, είναι κατά σειρά η έλλειψη χρόνου λόγω εργασιακών/οικογενειακών υποχρεώσεων (32%), η έλλειψη ασφάλειας/οικονομική δυσχέρεια (29%) και η έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με την αναγκαιότητα των προληπτικών εξετάσεων (16%)

Τρόποι ενημέρωσης/αντιμετώπισης

Το 42% των ερωτηθέντων ενημερώνεται για θέματα υγείας/πρόληψης από το διαδίκτυο (21% από ενημερωτικές ιστοσελίδες, το 15% από ιστοσελίδες υγείας, το 15% από τα social media), ενώ το 24% ενημερώνεται από τηλεόραση, εφημερίδες και ραδιόφωνο.

Το 65% ρωτά τον επαγγελματία υγείας (γιατρό ή/και φαρμακοποιό), ενώ το 16% φίλους και συγγενείς.

Ένα εύρημα που προβληματίζει είναι πως ένας στους τέσσερις ερωτηθέντες (25%) δεν απευθύνεται –τουλάχιστον όχι άμεσα- στο γιατρό όταν αντιμετωπίζει κάποιο σύμπτωμα. Συγκεκριμένα, το 38% δήλωσε πως πηγαίνει στο γιατρό άμεσα και το 37% έπειτα από ένα μικρό χρονικό διάστημα. Στον αντίποδα, το 8% πηγαίνει όταν χειροτερεύει πολύ το σύμπτωμα το 8% εφαρμόζει δικές του ενέργειες (λήψη φαρμάκων) και το 7% δεν πάει στο γιατρό αν το σύμπτωμα δεν τον ενοχλεί, ενώ το 2% ρωτάει τον φαρμακοποιό.

Υψηλά ποσοστά αποδοχής εμβολίων

Το 86% του συνόλου έχει κάνει έστω και ένα από τα εμβόλια COVID-19 (67%), γρίπη (42%), λοιμώδη νοσήματα (23%) και HPV (9%), ενώ το 12% δεν έχει κάνει κανένα απ΄ αυτά. Στις ηλικίες άνω των 65 ετών τα ποσοστά εμβολιασμού ανεβαίνουν στο 90% για την COVID-19 και στο 75% για τη γρίπη.

Το 35% δεν καταναλώνει συστηματικά φρούτα και λαχανικά, το 53% δεν αγοράζει τρόφιμα χαμηλών λιπαρών και το 80% δεν αγοράζει βιολογικά προϊόντα. Το 15% καταναλώνει έτοιμο φαγητό πάνω από μια φορά την εβδομάδα, το 14% αγοράζει τρόφιμα με αντικαρκινικές ιδιότητες, ενώ το 12% αγοράζει τρόφιμα χωρίς γλουτένη ή τρόφιμα για διαβητικούς.

Ουραγός στην πρόληψη η Ελλάδα

Όπως ανέφερε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Health Marketing, Κλέαρχος Πρωτοπαπάς Καραντάνης, η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των ουραγών σε θέματα πρόληψης στην Ευρώπη. Μόλις 17 ευρώ αναλογούν σε κάθε Έλληνα για δαπάνες προληπτικής φροντίδας υγείας ετησίως, όταν στην Ε.Ε. ο μέσος όρος είναι 82 και σε κάποιες χώρες ξεπερνά τα 150 ευρώ. «Η σημασία της πρόληψης είναι προφανής: αυξάνει τον προσδόκιμο χρόνο ζωής και αναβαθμίζει την ποιότητά της σε κάθε ηλικιακή ομάδα, μειώνει το κόστος και τον χρόνο νοσηλείας, αποσυμφορεί το σύστημα υγείας και ενισχύει την αποτελεσματικότητά του, ενώ βελτιώνει την αποδοτικότητα της εργασίας ποιοτικά και ποσοτικά», σημείωσε.

Το πρόγραμμα «2023 ΕΤΟΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ, ΠΡΟΛΑΒΕ & ΚΕΡΔΙΣΕ ΖΩΗ» υλοποιείται υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και του Δήμου Θεσσαλονίκης, με την συνεργασία του Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Αρωγής και με την επιστημονική συνεργασία του Εργαστηρίου Υγιεινής, Κοινωνικής – Προληπτικής Ιατρικής και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, της Β Καρδιολογικής Κλινικής ΑΠΘ στο ΓΝΘ Ιπποκράτειο και του Αιματολογικού Τμήματος του ΓΝΘ «Γ.Παπανικολάου».

Ο κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, Θεόδωρος Δαρδαβέσης και ο καθηγητής Καρδιολογίας, Νικόλαος Φραγκάκης, τόνισαν την αξία της συνεργασίας του ιδιωτικού τομέα με τα πανεπιστήμια και την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην καταγραφή δεδομένων που θα επιτρέψουν την επένδυση σε κατάλληλα προγράμματα πρόληψης.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/