Συντάκτης: grammateia

Μπορεί έως τώρα να λέγαμε αόριστα ότι η ψυχική ασθένεια κλέβει την ζωή των νοσούντων, αλλά πλέον επιβεβαιώνεται με μελέτη που καταδεικνύει ότι οι άνθρωποι με κατάθλιψη έχουν μεγαλύτερη βιολογική ηλικία από την κανονική  χρονολογική τους. Τα στοιχεία  για την σύνδεση ψυχιατρικών παθήσεων και γήρανσης ανακοινώθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ψυχιατρικής στο Παρίσι.

Οι πάσχοντες από μια σειρά ψυχιατρικών παθήσεων, ιδιαίτερα κατάθλιψη, διπολική διαταραχή και άγχος, φέρουν δείκτες στο αίμα τους που δείχνουν ότι η βιολογική τους ηλικία είναι μεγαλύτερη από τη χρονολογική τους ηλικία, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο μεταδιδακτορικός ερευνητής στο King’s College του Λονδίνου, Julian Mutz, σύμφωνα με το περιοδικό Time. Στο παλίσιο της μελέτης αξιολογήθηκαν 110.000 δείγματα αίματος που διατηρούνται στη βρετανική βιο-τράπεζα,  βάση δεδομένων που περιέχει δείγματα αίματος και γενετικά δείγματα από περισσότερους από μισό εκατομμύριο κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου. Παράλληλα, διατίθενται στοιχεία για την ηλικία, το φύλο και το ιατρικό ιστορικό των δοτών, σχηματίζοντας μια σαφή εικόνα της συνολικής υγείας ενός αντιπροσωπευτικού δείγματος του πληθυσμού.

Συγκεκριμένα, κατά τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς με διπολική διαταραχή είχαν βιολογική ηλικία που ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερη από την ημερολογιακή τους ηλικία. Για την κατάθλιψη, ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερο και για καταστάσεις άγχους ήταν 0,7 χρόνια μεγαλύτερο. Συνεπώς, τα άτομα με διαταραχές ψυχικής υγείας τείνουν να έχουν υψηλότερο επιπολασμό ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία. Αυτό το στοιχείο συμφωνεί με παλαιότερες μελέτες μεγάλου πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένου μιας μελέτης με πληθυσμό σχεδόν 7,4 εκατομμύρια ανθρώπους που εμφανίστηκαν στο Lancet το 2019, διαπίστωσαν ότι οι άνδρες που πάσχουν από παθήσεις ψυχικής υγείας έχουν 10 χρόνια μικρότερο προσδόκιμο ζωής από τον γενικό πληθυσμό. Σημειώνεται πως για τις γυναίκες, είναι επτά χρόνια μικρότερο.

Προσέγγιση

Οι ερευνητές αξιοποίησαν τα δεδομένα της βιοτράπεζας για να μελετήσουν το αίμα για 168 διαφορετικούς μεταβολίτες, όπως είναι χοληστερόλη, λιπαρά οξέα, δείκτες φλεγμονής και άλλα, τα οποία μπορούν να υποδείξουν τη βιολογική ηλικία ενός ατόμου. Μεταξύ των βασικών μεταβολιτών που μελέτησαν ήταν η κρεατίνη, ένα αμινοξύ το οποίο εμπλέκεται στη μυϊκή υγεία και τείνει να μειώνεται με την ηλικία. Ακόμη αξιολόγησαν τα λιπαρά οξέα, τα οποία επίσης μειώνονται με την ηλικία και τις φλεγμονώδεις δείκτες που είναι γνωστοί ως c-αντιδρώσες πρωτεΐνες, οι οποίοι μπορεί να είναι δείκτες φθίνουσας καρδιακής υγείας. Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν τις αναλύσεις του αίματος με τα αρχεία της ηλικίας των ασθενών, καθώς και με βασικά ερωτηματολόγια που απάντησαν μεταξύ 2006 και 2010 σχετικά με την ψυχική τους υγεία και το εαν είχαν διαγνωστεί ποτέ με κάποια κλινική πάθηση. Τα δεδομένα της βιοτράπεζας συνδέονται επίσης με τα αρχεία πρωτοβάθμιας περίθαλψης και τα αρχεία νοσηλείας των νοσοκομείων

 

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις κατά τις οποίες ο ΕΦΚΑ δεν αναγνωρίζει ως συντάξιμο τον χρόνο κατά τον οποίο Ιατροί του Ε.Σ.Υ. έχουν παραμείνει στην υπηρεσία μετά το 67ο έτος της ηλικίας. Για το λόγο αυτό αναζητήσαμε εγκύκλιο του ίδιου του ΕΦΚΑ, στην οποία καταλήγει στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα!

Συγκεκριμένα η 127571/30-12-2022 εγκύκλιος του ΕΦΚΑ (κλικ ΕΦΚΑ- 67 οδηγιες), αφού αναλύει τη σχετική νομοθεσία, καταλήγει:

«Η Υπηρεσία έχει την άποψη ότι ο χρόνος παραμονής στην υπηρεσία ιατρών του ΕΣΥ μετά τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας κατ’ εφαρμογή είτε του άρθρου 90 του ν. 4745/2020, όπως ισχύει, είτε του άρθρου 31 του ν.4865/2021 και εφόσον τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα συνέχισαν να ασκούν νομίμως τα καθήκοντα τους και κατέβαλλαν τις προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές, μπορεί να θεωρηθεί συντάξιμος».

Ας πάψουν λοιπόν διάφοροι άσχετοι ή κακοπροαίρετοι υπάλληλοι του ΕΦΚΑ να ταλαιπωρούν γιατρούς που προσέφεραν υπηρεσίες στο ΕΣΥ για τέσσερεις δεκαετίες και τώρα προσδοκούν να λάβουν τη σύνταξή τους.

 

 

Πηγη: https://ygeianet.gr/

Ε.Γ-ΟΕΝΓΕ-ΓΙΑ-ΤΟΥΣ-ΟΡΟΥΣ-ΤΗΣ-ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ-ΤΩΝ-ΘΕΣΕΩΝ-ΓΙΑΤΡΩΝ-ΚΛΑΔΟΥ-ΕΣΥ

 

 

Πηγη: https://ygeianet.gr/

Το σύνδρομο post Covid αφορά στην εμμένουσα συμπτωματολογία της λοίμωξης από κορονοϊό, όταν δηλαδή τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερες από 12 εβδομάδες και δεν μπορούν να αποδοθούν σε άλλο αίτιο.

Νέα μελέτη Γερμανών πνευμονολόγων έδειξε ότι οι ασθενείς με σύνδρομο post Covid έχουν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D από τα άτομα που δεν είχαν νοσήσει με κορονοϊό.

Yπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης D μπορεί να είναι ευεργετική για τους ασθενείς με Covid-19, ειδικά σε ότι αφορά στην πρόληψη του συνδρόμου post Covid.

Τα κοινά συμπτώματα του συνδρόμου περιλαμβάνουν κόπωση, αναπνευστικά προβλήματα, προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης και ύπνου, επίμονο βήχα, μυϊκό πόνο και κατάθλιψη.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα επίπεδα βιταμίνης D σε ομάδα ασθενών με σύνδρομο post Covid. Οι ασθενείς δεν είχαν νοσηλευτεί για τα συμπτώματα, ενώ τα τα δείγματα αίματος ελήφθησαν στο πλαίσιο εξέτασης ρουτίνας.

Διαπιστώθηκε ότι το αίμα όσων είχαν σύνδρομο post Covid περιείχε σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D συγκριτικά με τα άτομα της ομάδας ελέγχου που δεν είχαν συμπτώματα του συνδρόμου. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα της βιταμίνης D εντός της ομάδας που δεν εμφάνιζε σύνδρομο Covid.

Οι 75 ασθενείς με σύνδρομο post Covid είχαν κατά μέσο όρο 17,4 ± 8,0 ng/ml βιταμίνης D στο αίμα τους (2021). Σε 76 ελέγχους το 2019 είχαν 23,5 ± 14,7 ng/ml (p<0,05), σε 73 ελέγχους το 2020 είχαν 21,9 ± 13,7 ng/ml (p<0,05) και σε 64 ελέγχους το 2021 είχαν 21,2 ± 21,2 ng/ml (p<0,05).

Ο αριθμός των ασθενών των οποίων τα επίπεδα βιταμίνης D ήταν κάτω από 20 ng/ml ήταν επίσης αυξημένος: 65% έναντι 42% (2019), 51% (2020) και 48% (2021).

«Τα ευρήματά μας δείχνουν, για πρώτη φορά, μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D σε ασθενείς με σύνδρομο post Covid σε σύγκριση με άτομα χωρίς Covid 19», δήλωσαν οι ερευνητές.

Οι συγγραφείς εξηγούν ότι η μείωση των επιπέδων της βιταμίνης D θα μπορούσε να αποτελεί συνέπεια της μόλυνσης με Covid 19. Θα μπορούσε όμως να αποτελεί συνέπεια μη έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία αλλά και φτωχής διατροφής.

Η μείωση των υπαίθριων αθλητικών δραστηριοτήτων που σχετίζεται με την πανδημία θα μπορούσε επίσης να έχει επηρεάσει τα επίπεδα της βιταμίνης D. Ένας άλλος λόγος τέλος, είναι η μειωμένη σωματική δραστηριότητα λόγω των συμπτωμάτων post Covid, όπως η κόπωση.

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Γερμανικής Εταιρείας Πνευμονολογίας και Αναπνευστικής Ιατρικής στο Ντίσελντορφ.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Την Τετάρτη 5 Απριλίου, στις 10:30 π.μ., αντιπροσωπεία του ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών θα επισκεφθεί το Υπουργείο Υγείας για την επίλυση του χρονίζοντος ζητήματος της αναπροσαρμογής των οδοιπορικών των νεφροπαθών.

‘’Η Ομοσπονδία όπως και οι σύλλογοί της, έχουν στείλει επιστολές στο Υπουργείο Υγείας, στο Υπουργείο Οικονομικών και στον ΕΟΠΥΥ, από όπου υπήρχε θετική ανταπόκριση. Μέχρι στιγμής όμως δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα σχετικό και παρά τις αλλεπάλληλες προσπάθειες να επικοινωνήσουμε με τον Υπουργό Υγείας, ο οποίος μας είπε ότι το θέμα το έχει αναλάβει προσωπικά, αυτό δεν κατέστη δυνατό. Για το λόγο αυτό αποφασίστηκε αυτή η επίσκεψη για συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας, ο οποίος ελπίζουμε ότι θα ανταποκριθεί και επιτέλους θα δοθεί μία οριστική λύση στο χρονίζον αυτό πρόβλημα.’’

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Συναγερμός έχει σημάνει στην Ευρώπη για δεκάδες κρούσματα με αλλαντίαση μετά από ενέσιμα γαστρικά μπότοξ που έγιναν σε υπέρβαρους στην Τουρκία σύμφωνα με νέα στοιχεία από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου & Πρόληψης Ασθενειών (ECDC).

Σε ανακοίνωσή του, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου & Πρόληψης Ασθενειών (ECDC) αναφέρει ότι μέσα σε έναν μήνα (από τα τέλη Φεβρουαρίου έως τις 30 Μαρτίου) αναφέρθηκαν στις υπηρεσίες του 87 περιστατικά της νόσου. Όλα τους σχετίζονται με εγχύσεις αλλαντοτοξίνης (ενέσεις μπότοξ) στο στομάχι με σκοπό την απώλεια κιλών.

Να σημειωθεί εδώ ότι το γαστρικό μπότοξ έγινε σε δύο ιδιωτικά νοσοκομεία, ένα στην Κωνσταντινούπολη και ένα στην Σμύρνη. Όλες οι θεραπείες εκτελέστηκαν μεταξύ 3 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου 2023. Συνέπεια ήταν να εκδηλώσουν αλλαντίαση 30 ασθενείς στη Γερμανία, δύο στην Ελβετία, από ένας σε Αυστρία και Γαλλία. Αρρώστησαν επίσης 53 άτομα στην Τουρκία, σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό του ECDC.
Αυστηρή προειδοποίηση από το ECDC

Το ECDC είχε εκδώσει την πρώτη προειδοποίηση για τη νόσο στις 10 Μαρτίου. Έκτοτε όμως αυξήθηκαν σημαντικά τα περιστατικά στην Γερμανία και επανήλθε με νέα ενημέρωση καθώς η Γερμανία γνωστοποίησε πώ στους δικούς της ασθενείς είχαν χορηγηθεί δόσεις αλλαντοτοξίνης που κυμαίνονταν από 1.000 έως 2.500 μονάδες.

Τα συμπτώματα που εκδήλωσαν οι ασθενείς κυμαίνονταν από ήπια έως σοβαρά. Αρκετοί ασθενείς με σοβαρή αλλαντίαση χρειάσθηκαν νοσηλεία στο νοσοκομείο. Ορισμένοι από αυτούς οδηγήθηκαν τελικά στην εντατική. Όλοι τους έλαβαν θεραπεία με αντίδοτο στην αλλαντοτοξίνη.

«Επικοινωνήστε άμεσα με τον γιατρό σας»

Το ECDC ενθαρρύνει να επικοινωνήσουν με τον γιατρό τους όλοι όσοι ταξίδεψαν στην Τουρκία μεταξύ 3 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου 2023 για να υποβληθούν σε αυτή τη μέθοδο. Αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό, εάν εκδηλώσουν συμπτώματα όπως:

Αδυναμία και κόπωση

Δυσκολίες στην αναπνοή ή/και

Δυσκολίες στην κατάποση

Το ECDC συνιστά στους πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αποφύγουν τις ενδογαστρικές ενέσεις αλλαντοτοξίνης για αδυνάτισμα στην Τουρκία. Όπως εξηγεί, οι τουρκικές Αρχές το ενημέρωσαν πως σε κλινικές των δύο νοσοκομείων οι γιατροί χορηγούσαν τις εγχύσεις της αλλαντοτοξίνης εκτός των ενδείξεων για τις οποίες είναι εγκεκριμένες. Οι κλινικές αυτές έχουν πλέον κλείσει και οι εμπλεκόμενοι υγειονομικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τις Αρχές.
Αλλαντίαση: Τι είναι

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΟΔΥ η αλλαντίαση είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή παραλυτική νόσος που προκαλείται από μια νευροτοξίνη η οποία παράγεται από το βακτηρίδιο Clostridium botuiinum και μερικές φορές από στελέχη των βακτηριδίων Clostridium butyricum και Clostridium baratii.

Υπάρχουν έξι είδη αλλαντίασης: α) η τροφιμογενής, β) η βρεφική, γ) η εντερική τοξιναιμία των ενηλίκων, δ) η τραυματική, ε) η ιατρογενής και στ) η εισπνευστική.

Το Clostridium botulinum είναι ένα Gram (+) βακτηρίδιο που αναπτύσσεται καλύτερα υπό αναερόβιες συνθήκες. Το βακτηρίδιο παράγει σπόρια που του επιτρέπουν να επιβιώνει σε δυσμενείς συνθήκες μέχρι να υπάρξουν κατάλληλες συνθήκες που να επιτρέψουν την ανάπτυξή του. Υπάρχουν 7 τύποι αλλαντικής τοξίνης που διαχωρίζονται με τα γράμματα Α, Β, C, D, E, F, G. Μόνο οι τύποι Α, Β, Ε και σπάνια ο F προκαλούν νόσο στον άνθρωπο. Η αλλαντική τοξίνη θεωρείται από τις πιο θανατηφόρες ουσίες. Η μέση θανατηφόρος δόση (lethal dose- LD50) είναι 1 ng τοξίνης ανά χιλιόγραμμο βάρους σώματος.

ΠΗΓΕΣ: ΕΟΔΥ, ECDC

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Η νόσος Crohn μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία όμως φαίνεται ότι τα συμπτώματα της είναι πιο συχνά στην εφηβεία και στις ηλικίες 20-30 ετών.

Σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία ένα ποσοστό που αγγίζει το 25% των πασχόντων διαγιγνώσκονται μέχρι την ηλικία των 20 ετών. Το άκρως ανησυχητικό είναι ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αύξηση στη συχνότητα διάγνωσης στις ηλικίες 60 έως 80 ετών.

Αξιοσημείωτο είναι πώς στην περίπτωση που η νόσος αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως:

εντερική απόφραξη
συρίγγια
καρκίνος του παχέος εντέρου

Νόσος Crohn: Τα πιο συχνά συμπτώματα

κοιλιακός πόνος
διάρροια

αίμα στα κόπρανα
απώλεια όρεξης και βάρους
πυρετός

Να σημειωθεί εδώ ότι δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο Crohn. Ωστόσο, μερικοί μπορεί να περάσουν από χρονικές περιόδους όπου εμφανίζουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα.
Πώς διαχειρίζεται κανείς τη νόσο Crohn ανάλογα με την ηλικία;

Ανεξάρτητα από την ηλικία, ο γιατρός σας θα εστιάσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων σας και στην μείωση της υποκείμενης φλεγμονής. Η θεραπεία σε όλες τις ηλικίες μπορεί να λάβει την μορφή φαρμάκων, διατροφικής θεραπείας και χειρουργικής επέμβασης.

Οι αλλαγές στη διατροφή κάποιου μπορεί να βοηθήσουν στην μείωση της φλεγμονής και μπορεί να είναι ευεργετικές σε οποιαδήποτε ηλικία.

Μια χειρουργική επέμβαση μπορεί να κριθεί απαραίτητη, όταν άλλες θεραπευτικές επιλογές έχουν ήδη αποτύχει ή έχουν αναπτυχθεί ορισμένες επιπλοκές, όπως το εντερικό συρίγγιο. Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να απαιτηθούν πολυάριθμες χειρουργικές επεμβάσεις για άτομα με νόσο του Crohn.

Έως και το 50% των παιδιών με τη νόσο που υποβάλλονται σε μία χειρουργική επέμβαση χρειάζονται και δεύτερη κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Το Stress Echo είναι μια από τις πιο σύγχρονες εξετάσεις για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Πρόκειται για μια ανώδυνη εξέταση, η οποία παρέχει σημαντικές πληροφορίες για τη λειτουργία του μυοκαρδίου και των καρδιακών βαλβίδων σε συνθήκες φόρτισης (stress).

Διενεργείται συνήθως για τη διερεύνηση στεφανιαίας νόσου και την εκτίμηση βαλβιδοπαθειών και καρδιακής ανεπάρκειας. Η διαγνωστική αξία της εξέτασης είναι πολύ καλύτερη από την απλή δοκιμασία κόπωσης.
Stress Echo: Πώς πραγματοποιείται;

Η εξέταση μοιάζει με το υπερηχογράφημα triplex καρδιάς (echo), αλλά πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια φόρτισης (stress), είτε με άσκηση του εξεταζόμενου σε κυλιόμενο τάπητα, είτε με τη χορήγηση φαρμάκου που προκαλεί αύξηση της καρδιακής συχνότητας.

Στη διάρκεια της εξέτασης, η οποία κρατάει για περίπου 40 λεπτά, ο εξεταζόμενος μπορεί να νιώσει την καρδιά του να χτυπάει δυνατά και γρήγορα, αλλά δεν είναι επώδυνο ή δυσάρεστο.
Υπάρχει κάποια προετοιμασία;

Πριν την εξέταση συμβουλευτείτε τον καρδιολόγο σας για πιθανή διακοπή κάποιου φαρμάκου 2 ημέρες πριν από την εξέταση.

• Μπορείτε να καταναλώσετε ένα ελαφρύ γεύμα 2-3 ώρες πριν την εξέταση.

• Αποφύγετε την κατανάλωση καφέ και καπνού λίγες ώρες πριν την εξέταση.

• Καλό είναι να προσκομίσετε κάποια στοιχεία για το ιστορικό σας (σημείωμα από τον ιατρό / προηγούμενες εξετάσεις / πόρισμα προηγούμενης στεφανιογραφίας ή χειρουργείου) καθώς και στοιχεία για τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνετε.

• Αν πρόκειται να υποβληθείτε σε άσκηση αντί φαρμακευτικής κόπωσης, προτιμήστε άνετα ρούχα και παπούτσια.
Stress echo: Σε ποιους αντενδείκνυται;

Το stress echo αν και είναι μια πολύ ασφαλής εξέταση και ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα χαμηλός δεν μπορούν παρόλα αυτά να υποβληθούν σε stress echo όλοι οι άνθρωποι. Κοιλιακές αρρυθμίες, σοβαρή στένωση αορτής, μη σταθεροποιημένη ασταθής στηθάγχη είναι μερικές από τις απόλυτες αντενδείξεις διεξαγωγής της εξέτασης.

Η πραγματοποίησή της απαγορεύεται σε όσους βιώνουν κρίση άσθματος, σε όσους έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση και σφυγμούς που δεν ξεπερνούν τους 40 ανά λεπτό, αλλά και σε όσους έχουν μη ρυθμισμένη υπέρταση.

Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης, οι παλμοί επανέρχονται στα φυσιολογικά επίπεδα εντός λίγων λεπτών. O εξεταζόμενος θα χρειαστεί να παραμείνει στο χώρο αναμονής για περίπου 30 λεπτά. Στη συνέχεια, μπορεί να αποχωρήσει και να επιστρέψει στο καθημερινό του πρόγραμμα με μόνο περιορισμό την αποφυγή κατανάλωσης καφέ για περίπου 2 ώρες.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ο όρος μη επιπλεγμένες υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις αφορά σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με φυσιολογικό ουροποιητικό σύστημα και χωρίς υποκείμενα προβλήματα υγείας που παρουσιάζουν συχνές κυστίτιδες. Χρησιμοποιούμε τον όρο υποτροπιάζουσες όταν παρατηρούνται περισσότερα από 3 επεισόδια στους προηγούμενους 12 μήνες ή περισσότερα από 2 επεισόδια στο τελευταίο 6μηνο. Πρέπει να τονίσουμε ότι δεν πρόκειται για επιμονή ή ατελή θεραπεία μιας λοίμωξης αλλά για επαναλoίμωξη με διαφορετικό στέλεχος μικροβίου (κατά κανόνα διαφορετικά στελέχη κολοβακτηριδίου E. coli).

Ο όρος «υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις» δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται στην περίπτωση των ανδρών, καθώς έχουν διαφορετική ανατομία στο ουροποιογεννητικό σύστημα και εξ ορισμού κάθε ουρολοίμωξη θα πρέπει να θεωρείται επιπλεγμένη και να αποτελεί αντικείμενο διερεύνησης ως προς την αιτιολογία της. Επιπλέον, επιπλεγμένες υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις παρουσιάζονται σε ασθενείς με υποκείμενες ανατομικές ή λειτουργικές διαταραχές του ουροποιητικού.

Παράγοντες κινδύνου

Υπάρχουν οι παρακάτω παράγοντες κινδύνου υποτροπιάζουσων ουρολοιμώξεων, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούμε να εντοπίσουμε συγκεκριμένο αίτιο.

• Η συμπεριφορά και οι συνήθειες του ασθενούς (σεξουαλική συμπεριφορά, χρήση κολπικών διαφραγμάτων, σπερματοκτόνων κ.ά.).
• Πιθανή γενετική προδιάθεση, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει αυξημένη συχνότητα ουρολοιμώξεων εάν στο άμεσο περιβάλλον υπήρχε ένα μέλος που έπασχε από υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις.
• Η ατροφία κολπικού επιθηλίου λόγω ανεπάρκειας οιστρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.
• Μηχανικοί και λειτουργικοί παράγοντες που σχετίζονται με την κένωση της ουροδόχου κύστεως (ακράτεια ούρων, παρουσία κυστεοκήλης, υπόλειμμα ούρων μετά την ούρηση κ.ά.).

 

Θεραπεία

Η θεραπεία της κυστίτιδας σε ασθενείς που εμφανίζουν υποτροπές γίνεται με αντιμικροβιακή αγωγή βάσει αντιβιογράμματος. Τα συμπτώματα υποχωρούν κατά κανόνα άμεσα μετά τη λήψη αντιμικροβιακών. Είναι σημαντικό γι’ αυτή την απλή λοίμωξη, που σε ένα σημαντικό ποσοστό (46%) υποχωρεί αυτόματα και χωρίς ειδική θεραπεία, να χρησιμοποιήσουμε το αντιβιοτικό με το μικρότερο δυνατό φάσμα και να το χορηγήσουμε για τη μικρότερη δυνατή διάρκεια, ώστε να μη διαταράξουμε τη μικροβιακή χλωρίδα. Θεραπεία εκλογής, εφόσον το αντιβιόγραμμα αναδείξει ευαισθησία, είναι η χορήγηση νιτροφουραντοϊνης για 5-7 ημέρες. Εναλλακτικά, προτιμάται η χορήγηση φωσφομυκίνης άπαξ.

Ειδικότερα, θα πρέπει να αποφεύγεται η χορήγηση αντιμικροβιακών ευρέως φάσματος όπως αμοξυκιλλίνη-κλαβουλανικό και κινολονών. Επίσης, θα πρέπει να αποφεύγεται η παράταση της διάρκειας αγωγής σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, καθώς το φαινόμενο δεν αποδίδεται σε επιμονή της λοίμωξης αλλά σε επαναμόλυνση. Η χρήση αντιμικροβιακών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα θα επιφέρει διαταραχή της χλωρίδας, προετοιμάζοντας έτσι το επόμενο επεισόδιο με περισσότερο ανθεκτικό στέλεχος μικροβίου.

 

Πρόληψη υποτροπών

Θα πρέπει να φροντίζετε να πίνετε αρκετά υγρά (> 2 λίτρα ημερησίως) και να ουρείτε άμεσα όταν αισθάνεστε την επιθυμία. Θα πρέπει να αφιερώνετε χρόνο, ώστε να αδειάζει πλήρως η ουροδόχος κύστη κατά την ούρηση. Καλό είναι να αποφεύγεται η χρήση σαπουνιού και τοπικών αντισηπτικών στην περιγεννητική περιοχή, καθώς διαταράσσει περαιτέρω τη μικροβιακή χλωρίδα.

Για την πρόληψη των υποτροπών μπορεί επιπλέον να δοθεί προφυλακτικά αντιμικροβιακή αγωγή (χημειοπροφύλαξη), δηλαδή μικρή δόση αντιβιοτικού κάθε βράδυ για 3 ή 6 μήνες. Αν τα επεισόδια παρουσιάζονται κατά κανόνα μετά από σεξουαλική επαφή, μπορεί η χορήγηση χημειοπροφύλαξης να γίνεται λίγο πριν ή μετά την επαφή.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/