Συντάκτης: grammateia

Η βιώσιμη πρόσβαση σε ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα βρέθηκε στο επίκεντρο του 11ου Regional Growth Conference, το οποίο έλαβε χώρα στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών.

Όπως τόνισε ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης, η ψηφιακή εικόνα είναι το μεγάλο στοίχημα τα επόμενα χρόνια. Ο ψηφιακός φάκελος των πολιτών, όπως είπε, μέσω και του προσωπικού γιατρού, θα δίνει τη δυνατότητα στο υπουργείο να παρακολουθεί την φαρμακευτική κατανάλωση, να προχωρά σε ενέργειες πρόληψης αλλά και να έχει πλέον καθαρούς δείκτες για την δημόσια Υγείας.

Με αυτόν τον τρόπο, ανέφερε, μπορεί να διανέμει σωστότερα και δικαιότερα χρήματα για την φαρμακευτική δαπάνη αλλά και να εντοπίζει που υπάρχει έλλειψη χρηματοδότησης.

Αναφερόμενος στο clawback τόνισε πως είναι ένα μέτρο που δημιουργήθηκε αλλά θα πρέπει να συνοδευτεί με διαρθρωτικά μέτρα όπως ο έλεγχος της κατανάλωσης.

Τέλος αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο θα αποζημιώνεται η εισαγωγή νέων καινοτόμων φαρμάκων μέσω ενός ειδικού προϋπολογισμού.

Στη συζήτηση συμμετείχαν ο Θεόδωρος Σκυλακάκης (αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών), ο Ολύμπιος Παπαδημητρίου (Πρόεδρος, Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας), ο Ιάσον Φωτίλας (βουλευτής ΝΔ), Μάρκος Ολλανδέζος (επιστημονικός Διευθυντής της Πανελλήνιες Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας).

Πηγη: https://www.news4health.gr/p

«Μέχρι τον Σεπτέμβρη τα πράγματα θα είναι καλά, δεν θα περάσουμε το Πάσχα και το Καλοκαίρι όπως περάσαμε τις άλλες χρονιές. Είμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση καθώς μπορεί να είναι ο ιός εδώ και οι παραλλαγές αλλά αντιμετωπίζονται» ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Παγώνη, μιλώντας σήμερα Παρασκευή 17/03 στην τηλεόραση του Mega .   Την ίδια στιγμή η ίδια αναφέρθηκε στην εισήγηση του Υπουργείου Υγείας για την άρση των μέτρων για τον κορονοϊό, η οποία, μάλιστα έγινε και αποδεκτή χθές Πέμπτη 16/03 από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων.

Να θυμίσουμε πως την αρση των μέτρων για τον Covid19 γνωστοποίησε για πρώτη φορά ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, την Τρίτη 14 Μαρτίου. Από τα μέτρα αυτά εξαίρεσε τις δημόσιες και ιδιωτικές υγειονομικές δομές και Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων.

Συγκεκριμένα, από 1η Απριλίου τα μέτρα που αίρονται είναι τα εξής:

• Σταματάει η υποχρεωτική αυτοαπομόνωση/πενθήμερη άδεια σε περίπτωση ασθένειας
• Καταργούνται οι μάσκες στα ΜΜΜ, ταξί, φαρμακεία
• Καταργούνται τα υποχρεωτικά τεστ για τους ανεμβολίαστους εργαζόμενους (με εξαίρεση εργαζομένους στην υγεία).

Στη συζήτηση με την κα Παγώνη συμμετείχε και η κα Άννα Κανδαράκη, Κλινική Ψυχολόγος και δρ ιατρικής σχολής, η οποία αναφερόμενη στην άρση των μέτρων, ρώτησε την πρόεδρο της ΕΙΝΑΠ, τι γίνεται «στην περίπτωση που δεν υπάρχουν συμπτώματα και το τεστ βγει θετικό, πηγαίνουμε στη δουλειά μας η όχι;».

Η απάντηση της κας Παγώνης ήταν ότι «φορώντας την μάσκα σας μπορείτε να πάτε».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι καθηγητές Κωνσταντίνος Κουμενής και Αλέξανδρος Γεωργακίλας σε συνεργασία με τον Γιάννη Πανταλό αναλύουν στο ygeiamou.gr τα πλεονεκτήματα της πρωτονοθεραπείας στη διαχείριση του καρκίνου και πως θα μπορούσε η συγκεκριμένη αγωγή να καταστεί διαθέσιμη στην Ελλάδα

Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αξιοσημείωτη πρόοδος προς την κατανόηση των προτεινόμενων χαρακτηριστικών της ανάπτυξης και θεραπείας του καρκίνου. Ωστόσο, με την αυξανόμενη συχνότητά του, η κλινική διαχείριση του καρκίνου εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση για τον 21ο αιώνα. Οι τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν ακτινοθεραπεία, χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία και ορμονική θεραπεία. Η ακτινοθεραπεία παραμένει ένα σημαντικό εργαλείο της θεραπείας του καρκίνου, καθώς περίπου το 60% περίπου όλων των καρκινοπαθών λαμβάνουν ακτινοθεραπεία κατά τη διάρκεια της ασθένειάς τους. Συμβάλλει στο 40% περίπου της τελικής θεραπείας για τον καρκίνο.

Η παραδοσιακή ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες Χ, ή δέσμες φωτονίων, στον όγκο καθώς μπροστά και πέρα ​​από αυτόν. Αυτό μπορεί να έχει βλαπτικές συνέπειες στους υγιείς ιστούς και τα κρίσιμα όργανα της περιοχής και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές παρενέργειες (τοξικότητα της ακτινοβολίας). Αντίθετα, η θεραπεία με τη χρήση φορτισμένων σωματιδίων (αδρονίων) όπως πρωτονίων ή άνθρακα (αδρονική θεραπεία) παρέχει μια δέσμη σωματιδίων που σταματά στον όγκο, επομένως είναι λιγότερο πιθανό να βλάψει τους κοντινούς υγιείς ιστούς και όργανα.

Η παραδοσιακή ακτινοθεραπεία (πάνω και κάτω αριστερά) ακτινοβολεί τον όγκο και δυστυχώς και τους υγιείς γειτονικούς ιστούς. Με τη θεραπεία πρωτονίων (πάνω και κάτω δεξιά), η πλειονότητα της δόσης της ακτινοβολίας παρέχεται στον όγκο. Credit: Trials. November 2016. doi: 10.1186/s13063-016-1679-4. CC BY 4.0.

Τα πρωτόνια είναι σωματίδια των πυρήνων των ατόμων. Η επιτάχυνσή τους από επιταχυντές που ονομάζονται κυκλοτρόνια, έως σχεδόν την ταχύτητα του φωτός και η εστίαση τους από ειδικούς μαγνήτες, δημιουργούν μια πολύ στενή δέσμη ταχέως κινούμενων σωματιδίων με ιδιαίτερες φυσικές ιδιότητες. Μια απ’ αυτές – ίσως η σημαντικότερη για την χρήση της στην Ακτινοθεραπεία – είναι η ικανότητα τους να εναποθέτουν τη μεγάλη τους κινητική ενέργεια σε μεγάλο βάθος από την επιφάνεια εισόδου σε κάποιο υλικό, αφήνοντας τα αρχικά εκατοστά της διαδρομής τους σχεδόν ανέπαφο το υλικό. Αμέσως μετά από ελάχιστα δέκατα του χιλιοστού από το σημείο εναπόθεσης της ενέργειάς των, η όποια κινητική ή άλλη ενέργεια τους εναπόμεινε, σχεδόν μηδενίζεται.

Οι επιστήμονες ήδη από την δεκαετία του ’50, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τέτοιες δέσμες πρωτονίων για να στοχεύσουν και να εξουδετερώσουν καρκινικούς ιστούς εκμεταλλευόμενοι την ανωτέρω μοναδική ιδιότητα των πρωτονίων να «σταματούν εκεί που πρέπει» χωρίς να καταστρέφουν τους πέριξ υγιείς ιστούς. Τα πρώτα αποτελέσματα ειδικά σε παιδιατρικούς όγκους ήταν εντυπωσιακά, όμως η τεράστια δαπάνη κατασκευής και εγκατάστασης τέτοιων μονάδων ήταν αποτρεπτική για την ευρεία διάδοση της μεθόδου.

Θεραπεία εκλογής για συγκεκριμένους καρκίνους

Ξεκινώντας από τους περισσότερους παιδιατρικούς κακοήθεις όγκους για τους οποίους η χρήση πρωτονίων έχει αποδειχθεί θεραπευτικός μονόδρομος, η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, ιδιαίτερα του αριστερού (ο οποίος εφάπτεται ευαίσθητων καρδιακών ιστών), του προστάτη αδένα, του λαρυγγοφαρυγγικού, του πνεύμονα και άλλων ευρύτατα διαδεδομένων νεοπλασιών, υπόσχεται πολύ ενθαρρυντικά θεραπευτικά αποτελέσματα γι’ αυτή καθ’ εαυτή την νόσο αλλά και εντυπωσιακό περιορισμό της τοξικότητας της ακτινοβολίας στους πέριξ υγιείς ιστούς και κρίσιμα όργανα (π.χ. όγκοι εγκεφάλου και προστασία των οφθαλμών).

Σε μία πρόσφατη μελέτη, οι ασθενείς με διαφορετικούς τύπους καρκίνου, που έλαβαν θεραπεία με πρωτόνια και ταυτόχρονα χημειοθεραπεία είχαν πολύ λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σοβαρές παρενέργειες από τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με παραδοσιακή ακτινοθεραπεία -και κατ’ επέκταση να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί πως δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο προσδόκιμο επιβίωσης.

Δεδομένων των ανωτέρω και λαμβάνοντας υπ’ όψη την παντελή έλλειψη αντίστοιχης μονάδας Πρωτονοθεραπείας στην Ελλάδα και την Κύπρο αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, η προοπτική εγκατάστασής της στην Ελλάδα είναι αναπόφευκτα και αποδεδειγμένα κοινωνικά χρήσιμη και αναγκαία όσο ποτέ. Είναι οικονομικά προσοδοφόρος για τους επενδυτές και επιστημονικά υποσχόμενη πολλά στους ερευνητές, καθιστώντας έτσι τη χώρα μας στο επίκεντρο της σύγχρονης έρευνας στην Ιατρική και τις συναφείς με την μέθοδο επιστήμες (Ιατρική Φυσική, Ραδιοβιολογία, νανοτεχνολογία κ.τ.λ.).

Πως θα αποκτήσει η Ελλάδα κέντρο Πρωτονοθεραπείας

Μια μεγάλη προσπάθεια ενημέρωσης και διαβούλευσης έχει ξεκινήσει εδώ αρκετά χρόνια – το 2006 – με ιατρικούς συλλόγους, κυβερνητικά στελέχη και την κατά καιρούς ηγεσία του Υπουργείου Υγείας με πρωτοβουλία και συντονισμό του Ομότιμου Καθηγητού του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Ευάγγελου Γαζή και πλήθος επιστημόνων, πανεπιστημίων και ερευνητικών ινστιτούτων. Οι τότε προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα της κατάστασης του ελέγχου των κεφαλαίων (capital control) και την ανάληψη όλων των χρηματικών υπολοίπων των φορέων της γενικής κυβέρνησης στην Τράπεζα της Ελλάδας.

Ορμώμενοι και από παραδείγματα του εξωτερικού η σύμπραξη μεταξύ ιδιωτικών φορέων και του Δημοσίου κρίνεται εντελώς απαραίτητη για την άμεση δημιουργία ενός πρωτοποριακού κέντρου θεραπείας Πρωτονίων.

Ένα τέτοιο προτεινόμενο κέντρο θα είχε τα εξής χαρακτηριστικά:

1. Η συνολική επένδυση κυμαίνεται από 40-45 εκατ. ευρώ, θα μπορούσε να καλυφθεί από ιδιωτικά κεφάλαια και θα είναι έτοιμη για κλινική λειτουργία εντός 30 μηνών από την έναρξη των εργασιών. Εκτιμάται πώς θα δημιουργήσει τουλάχιστον 30 νέες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης και επομένως απολαβών.

2. Το έργο αυτό αναμένεται να εξυπηρετήσει περίπου 350 καρκινοπαθείς σε ετήσια βάση που την στιγμή αυτή δεν έχουν πρόσβαση στην θεραπεία ενώ είναι η πλέον ενδεδειγμένη επιστημονικά για την περίπτωσή τους, ή θα αναγκάζονταν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Να σημειωθεί πως από την Ελλάδα μόνο αναχωρούν ετησίως με έξοδα του κράτους περί τους 100 Έλληνες -65% απ’ αυτούς παιδιά και έφηβοι- για κέντρα Πρωτονοθεραπείας του του εξωτερικού.

3. Παράλληλα το κέντρο θα μπορούσε να εξυπηρετεί περίπου 100 ασθενείς ετησίως προερχόμενους κυρίως από όμορες χώρες των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής, αυξάνοντας τις δυνατότητες ιατρικού τουρισμού υψηλής στάθμης της χώρας μας.

4. Τέλος, η σχεδιαζόμενη διασύνδεση του Κέντρου με Πανεπιστήμια και Κρατικούς Φορείς και Ιδρύματα σχετικούς με την έρευνα για τον καρκίνο θα το καθιστούσαν κέντρο αναφοράς και αριστείας στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου με όλα τα ευμενή συνακόλουθα.

Το άρθρο συνέταξαν οι:  

Δρ. Κωνσταντίνος Κουμενής, Καθηγητής και Διευθυντής Έρευνας του Τμήματος Ραδιοογκολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας (ΗΠΑ)

Δρ. Αλέξανδρος Γεωργακίλας, PhD, Καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Βλαβών DNA του Τομέα Φυσικής της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών (ΣΕΜΦΕ), στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ)

Γιάννης Πανταλός, Φυσικός Ιατρικής (Msc), Επιστημονικός σύμβουλος εγκαταστασεων Πρωτονοθεραπείας

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Το αποτέλεσμα ήταν μια σημαντική ανοσολογική απόκριση, με το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει τις πρωτεΐνες του εμβολίου ως ανοσογόνες βακτηριακές πρωτεΐνες. Για να ενισχύσουμε τη σταθερότητα της βακτηριακής πρωτεΐνης και να βεβαιωθούμε ότι δεν αποσυντίθεται πολύ γρήγορα μέσα στο σώμα, την ενισχύσαμε με ένα τμήμα ανθρώπινης πρωτεΐνης.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και το Ινστιτούτο Βιολογικών Ερευνών του Ισραήλ ανέπτυξαν το πρώτο εμβόλιο mRNA στον κόσμο που είναι 100% αποτελεσματικό κατά ενός θανατηφόρου βακτηρίου. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Science Advances», αυτό το επίτευγμα ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη περισσότερων εμβολίων για βακτηριακές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που προκαλούνται από βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Η μελέτη, που διεξήχθη σε ποντίκια, έδειξε ότι όλα τα εμβολιασμένα ζώα ήταν πλήρως προστατευμένα από το βακτήριο που προκαλεί την πανώλη.

Κάθε χρόνο αναφέρονται κρούσματα πανώλης – που προκαλείται από το βακτήριο Yersinia pestis – στην Αφρική, σε ορισμένα μέρη της Ασίας, στη Νότια Αμερική και στις ΗΠΑ. Η νόσος μεταδίδεται στον άνθρωπο από το τσίμπημα ψύλλων, (κυρίως του είδους Xenopsylla cheopsis), που παρασιτούν σε άρρωστο μαύρο αρουραίο. Μεταδίδεται εύκολα και γρήγορα με άμεση ή έμμεση επαφή. «Μέχρι σήμερα, τα εμβόλια mRNA, όπως και τα εμβόλια COVID-19, θεωρούνταν ότι ήταν αποτελεσματικά κατά των ιών αλλά όχι κατά των βακτηρίων», εξήγησε ο Δρ Έντο Κον, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Τα περισσότερα εμβόλια που κυκλοφορούν περιέχουν μια νεκρή ή εξασθενημένη εκδοχή ενός βακτηρίου ή ιού. Η τεχνολογία mRNA ωστόσο, δεν χρησιμοποιεί βακτήρια ή ιούς. Όπως εξηγούν οι ερευνητές, οι ιοί παράγουν τις πρωτεΐνες τους μέσα στα κύτταρά μας, πράγμα που σημαίνει ότι εξαρτώνται από τα ανθρώπινα κύτταρα για την αναπαραγωγή τους. Αντίθετα, τα βακτήρια δεν χρειάζονται ανθρώπινα κύτταρα για να παράγουν πρωτεΐνες. Ως εκ τούτου, οι πρωτεΐνες που παράγονται στα βακτήρια μπορεί να είναι διαφορετικές από εκείνες που παράγονται στα ανθρώπινα κύτταρα, ακόμη και όταν βασίζονται στην ίδια γενετική αλληλουχία.

«Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα, αναπτύξαμε μεθόδους για την έκκριση των βακτηριακών πρωτεϊνών παρακάμπτοντας τις κλασικές οδούς έκκρισης, οι οποίες είναι προβληματικές για την εφαρμογή αυτή», εξήγησε ο Δρ Κον. «Το αποτέλεσμα ήταν μια σημαντική ανοσολογική απόκριση, με το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει τις πρωτεΐνες του εμβολίου ως ανοσογόνες βακτηριακές πρωτεΐνες. Για να ενισχύσουμε τη σταθερότητα της βακτηριακής πρωτεΐνης και να βεβαιωθούμε ότι δεν αποσυντίθεται πολύ γρήγορα μέσα στο σώμα, την ενισχύσαμε με ένα τμήμα ανθρώπινης πρωτεΐνης. Συνδυάζοντας τις δύο πρωτοποριακές στρατηγικές, επιτύχαμε μια πλήρη ανοσολογική απόκριση». Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η μελέτη τους θα βοηθήσει στην ανάπτυξη ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων mRNA.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Θρομβοεμβολή: Οι φλεβικές θρομβοεμβολές (VTE), θρόμβοι αίματος που σχηματίζονται στις φλέβες, μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή ασθενών με διάχυτα γλοιώματα ενηλίκου, τον πιο κοινό τύπο κακοήθους όγκου που εμφανίζεται στον εγκέφαλο.

Οι επιστήμονες της Northwestern Medicine ανέπτυξαν ένα νέο εργαλείο για να βοηθήσουν τους γιατρούς να προβλέψουν τον κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής σε ασθενείς με διάχυτα γλοιώματα ενηλίκου, σύμφωνα με αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Blood. Οι φλεβικές θρομβοεμβολές (VTE), θρόμβοι αίματος που σχηματίζονται στις φλέβες, μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή ασθενών με διάχυτα γλοιώματα ενηλίκου, τον πιο κοινό τύπο κακοήθους όγκου που εμφανίζεται στον εγκέφαλο. Για να δημιουργήσουν το εργαλείο πρόβλεψης κινδύνου, οι ερευνητές ανέλυσαν το αρτηριακό αίμα, τον ιστό όγκου και άλλα δεδομένα από 483 ασθενείς με πρόσφατα διαγνωσμένο διάχυτο γλοίωμα ενηλίκου.

Βρήκαν επτά παράγοντες που προέβλεπαν αυξημένο κίνδυνο ΦΘΕ σε αυτούς τους ασθενείς:

• προηγούμενο ιστορικό ΦΘΕ,
• υπέρταση,
• άσθμα,
• αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων,
• υψηλότερος βαθμός γλοιώματος,
• αύξηση της ηλικίας του ασθενούς,
• και αυξημένος δείκτης μάζας σώματος.

Αντίθετα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μεταλλάξεις στα γονίδια IDH1 ή IDH2, ο υποθυρεοειδισμός και η αδρανοποίηση του γονιδίου MGMT προέβλεπαν μειωμένο κίνδυνο ΦΘΕ. Αυτές οι δέκα μεταβλητές στη συνέχεια συνδυάστηκαν για να δημιουργηθεί ένα νέο διαδικτυακό εργαλείο πρόβλεψης VTE, είπε ο Craig M Horbinski, MD, Ph.D., διευθυντής Νευροπαθολογίας στο Τμήμα Παθολογίας, Διευθυντής του Βασικού Κέντρου Παθολογίας στο Robert H. Lurie Comprehensive Cancer Center of Northwestern University και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης.

«Για πρώτη φορά, έχουμε μια τεκμηριωμένη πρόβλεψη φλεβικής θρομβοεμβολής ειδικά για ασθενείς με γλοίωμα», είπε. “Αυτό το εργαλείο είναι μια υπολογιστική μηχανή που βασίζεται στο διαδίκτυο. Εισαγάγετε βασικές πληροφορίες για τον ασθενή και τον όγκο και λαμβάνετε ένα ποσοστό κινδύνου σε έναν, τρεις, έξι και 12 μήνες.” Οπλισμένοι με αυτές τις πληροφορίες, οι γιατροί μπορούν να σταθμίσουν τον κίνδυνο θρόμβου έναντι άλλων κινδύνων που συνεπάγονται η προληπτική χορήγηση αντιπηκτικών, τα οποία μερικές φορές μπορεί να προκαλέσουν εγκεφαλικές αιμορραγίες, είπε ο Horbinski.

«Όταν έκανα ανεπίσημα δημοσκόπηση στους γιατρούς για το πώς εκτιμούν τον κίνδυνο αυτών των θρόμβων αίματος, έλαβα διάφορες απαντήσεις», είπε ο Horbinski. “Όλα εξαρτώνται από το πόσο επιθετικοί είναι σχετικά με την αντιθρομβωτική προφύλαξη. Οι γιατροί μπορούν να χορηγούν στους ασθενείς ηπαρίνη εκ των προτέρων, αλλά συχνά δεν γνωρίζουν εάν ένας συγκεκριμένος ασθενής κινδυνεύει πραγματικά από θρόμβο αίματος ή όχι. Επιπλέον, η χορήγηση ηπαρίνης είναι επώδυνη και μπορεί αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας στον εγκέφαλο. Μέχρι τώρα, δεν υπήρχαν ποτέ αυστηρά στοιχεία που να καθοδηγούν αυτή τη λήψη αποφάσεων”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Είπε ότι ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν πως η φλεγμονή παίζει ρόλο. Μια κλινική δοκιμή στο Duke, με επικεφαλής τον Allen, εξετάζει κατά πόσον μια αντιφλεγμονώδης θεραπεία θα μπορούσε να μειώσει την ανάπτυξη καρκίνου σε ασθενείς με ενδοαυλικές θηλώδεις βλεννώδεις νεοπλασίες IPMN.

Καρκίνος Πάγκρεας: Μια ερευνητική ομάδα στο Duke Health εντόπισε μια σειρά βιοδεικτών που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να διακρίνουν αν οι κύστεις στο πάγκρεας είναι πιθανό να εξελιχθούν σε καρκίνο ή να παραμείνουν καλοήθεις. Η διαπίστωση αυτή, η οποία δημοσιεύεται online στις 17 Μαρτίου στο περιοδικό Science Advances, σηματοδοτεί ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς μια κλινική προσέγγιση για την ταξινόμηση των βλαβών στο πάγκρεας που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο να γίνουν καρκινικές, επιτρέποντας ενδεχομένως την αφαίρεσή τους πριν αρχίσουν να εξαπλώνονται. Εάν επιτύχει, η προσέγγιση που βασίζεται σε βιοδείκτες θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο εμπόδιο στη μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου του παγκρέατος, ο οποίος βρίσκεται σε έξαρση και είναι διαβόητος για την αθόρυβη ανάπτυξή του πριν ανακαλυφθεί, συχνά τυχαία, κατά τη διάρκεια κοιλιακών σαρώσεων.

“Ακόμη και όταν ο καρκίνος του παγκρέατος ανιχνεύεται στο αρχικό του στάδιο, σχεδόν πάντα έχει αποβάλει κύτταρα σε όλο το σώμα και ο καρκίνος επιστρέφει”, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Peter Allen, M.D., επικεφαλής του Τμήματος Χειρουργικής Ογκολογίας στο Τμήμα Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Duke. “Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στρέψαμε την προσοχή μας σε αυτές τις προκαρκινικές κύστεις, γνωστές ως ενδοαυλικές θηλώδεις βλεννώδεις νεοπλασίες ή IPMN”, δήλωσε ο Allen. “Οι περισσότερες IPMN ενδοαυλικές θηλώδεις βλεννώδεις νεοπλασίες δεν θα εξελιχθούν ποτέ σε καρκίνο του παγκρέατος, αλλά διακρίνοντας ποιες θα εξελιχθούν, δημιουργούμε μια ευκαιρία να αποτρέψουμε την ανάπτυξη μιας ανίατης νόσου”. Ο Allen και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ένα εξελιγμένο εργαλείο μοριακής βιολογίας που ονομάζεται ψηφιακό χωρικό προφίλ RNA για να εντοπίσουν συγκεκριμένες περιοχές της κύστης με υψηλού και χαμηλού βαθμού περιοχές ανώμαλης κυτταρικής ανάπτυξης. Οι προηγούμενες μέθοδοι για τον χαρακτηρισμό των ενδοαυλικών θηλωδών βλεννωδών νεοπλασιών IPMN ήταν λιγότερο ακριβείς και δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν ιδιαίτερα ακριβείς δείκτες κινδύνου καρκίνου. Η ψηφιακή χωρική σκιαγράφηση, ωστόσο, επιτρέπει στους ερευνητές να επιλέγουν μεμονωμένες ομάδες κυττάρων για ανάλυση. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές του Duke να εντοπίσουν ένα πλήθος γενετικών μεταλλάξεων που τόσο τροφοδοτούν όσο και δυνητικά καταστέλλουν την ανάπτυξη του καρκίνου του παγκρέατος.

Η ομάδα εντόπισε, επίσης, δείκτες για τη διάκριση μεταξύ των δύο κύριων παραλλαγών των ενδοαυλικών θηλωδών βλεννωδών νεοπλασιών IPMN και βρήκε διακριτούς δείκτες για τον καθορισμό μιας τρίτης κοινής παραλλαγής που γενικά οδηγεί σε λιγότερο επιθετική νόσο. “Βρήκαμε πολύ διακριτούς δείκτες για τις υψηλού βαθμού κυτταρικές ανωμαλίες, καθώς και για τους αργά αναπτυσσόμενους υποτύπους”, δήλωσε ο Allen. “Η εργασία μας τώρα επικεντρώνεται στην ανεύρεσή τους στο υγρό της κύστης. Εάν μπορέσουμε να εντοπίσουμε αυτούς τους μοναδικούς δείκτες στο υγρό της κύστης, θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για μια πρωτεϊνική βιοψία που θα καθοδηγεί εάν θα πρέπει να αφαιρέσουμε την κύστη προτού ο καρκίνος αναπτυχθεί και εξαπλωθεί”. Ο Allen δήλωσε ότι οι τρέχουσες διαγνωστικές στρατηγικές -συμπεριλαμβανομένων των κλινικών, ακτινογραφικών, εργαστηριακών, ενδοσκοπικών και κυτταρολογικών αναλύσεων- έχουν συνολική ακρίβεια περίπου 60%. “Ο καρκίνος του παγκρέατος βρίσκεται σε άνοδο και, αν συνεχιστεί η τρέχουσα πορεία, θα γίνει η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες τα επόμενα χρόνια”, δήλωσε ο Allen, σημειώνοντας ότι είναι άγνωστο τι οδηγεί στην αυξημένη επικράτηση του καρκίνου. Είπε ότι ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν πως η φλεγμονή παίζει ρόλο. Μια κλινική δοκιμή στο Duke, με επικεφαλής τον Allen, εξετάζει κατά πόσον μια αντιφλεγμονώδης θεραπεία θα μπορούσε να μειώσει την ανάπτυξη καρκίνου σε ασθενείς με ενδοαυλικές θηλώδεις βλεννώδεις νεοπλασίες IPMN. Εκτός από τον Allen, στους συγγραφείς της μελέτης περιλαμβάνονται οι Matthew K. Iyer, Chanjuan Shi, Austin M. Eckhoff, Ashley Fletcher και Daniel P. Nussbaum.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Ευτυχώς, αυτός ο πολλαπλασιασμός είναι εξαιρετικά καλά ελεγχόμενος και δεν οδηγεί σε καρκινική διαδικασία. Έχει μόνο έναν στόχο: να επιτρέψει, όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά, την αντικατάσταση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που κατοικούν στους ιστούς μας: τα μακροφάγα”.

Η απεικόνιση δείχνει τη νέα λειτουργία των μονοκυττάρων του αίματος, δηλαδή την ικανότητά τους να πολλαπλασιάζονται στους ιστούς πριν διαφοροποιηθούν σε μακροφάγα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ομοιόστασης και της υγείας του σώματος. Η ικανότητα ενός κυττάρου να διαιρείται, να πολλαπλασιάζεται, είναι απαραίτητη για τη ζωή και δίνει τη δυνατότητα σχηματισμού πολύπλοκων οργανισμών από ένα μόνο κύτταρο. Επιτρέπει επίσης την αντικατάσταση των χρησιμοποιημένων κυττάρων από έναν περιορισμένο αριθμό “βλαστικών” κυττάρων, τα οποία στη συνέχεια πολλαπλασιάζονται και εξειδικεύονται. Στον καρκίνο, ωστόσο, ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων δεν ελέγχεται πλέον και γίνεται χαοτικός.

Ερευνητές από το Ινστιτούτο GIGA του Πανεπιστημίου της Λιέγης ανακάλυψαν ότι, σε ένα υγιές άτομο, ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του αίματος, τα μονοκύτταρα, έχουν επίσης αυτή την ικανότητα πολλαπλασιασμού, με σκοπό να αντικαταστήσουν τα μακροφάγα των ιστών, τα οποία είναι απαραίτητα για την καλή λειτουργία του σώματός μας. Η μελέτη αυτή δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature Ανοσολογία. Ο σχηματισμός πολύπλοκων πολυκυτταρικών οργανισμών, στους οποίους ανήκει ο άνθρωπος, απαιτεί τη δημιουργία δισεκατομμυρίων κυττάρων από έναν περιορισμένο αριθμό προγονικών κυττάρων, τα οποία έχουν πρώτα πολλαπλασιαστεί και στη συνέχεια αποκτούν συγκεκριμένες μορφολογίες και λειτουργίες, ενώ συναρμολογούνται σε ιστούς και όργανα. Οι σημερινές μας γνώσεις δείχνουν ότι τα περισσότερα από τα κύτταρα που αποτελούν έναν ζωντανό οργανισμό προέρχονται από τα λεγόμενα “βλαστοκύτταρα”, τα οποία έχουν διαιρεθεί με μια διαδικασία που ονομάζεται μίτωση προκειμένου να προκύψει μεγαλύτερος αριθμός κυττάρων. Τα κύτταρα αυτά, στη συνέχεια, σταματούν να πολλαπλασιάζονται για να εξειδικευτούν, να διαφοροποιηθούν και να σχηματίσουν μυς, εγκέφαλο, οστά, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος κ.λπ. Όταν ο πολλαπλασιασμός δεν ρυθμίζεται πλέον σωστά, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη διαφόρων ασθενειών, μεταξύ των οποίων ο καρκίνος αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Ανοσολογία, ο καθηγητής Thomas Marichal (καθηγητής στο ULiège, ερευνητής του Welbio στο ερευνητικό ινστιτούτο WEL) και η ομάδα του από το Ινστιτούτο GIGA στο ULiège ανακάλυψαν ότι αυτή η ικανότητα πολλαπλασιασμού δεν περιορίζεται μόνο στα βλαστικά κύτταρα, αλλά αποτελεί επίσης μια άγνωστη ακόμη λειτουργία των ανοσοποιητικών κυττάρων του αίματος, των μονοκυττάρων.

Πράγματι, τα μονοκύτταρα του αίματος, που προηγουμένως θεωρούνταν διαφοροποιημένα κύτταρα, είναι ικανά να πολλαπλασιάζονται και να δημιουργούν μια δεξαμενή μονοκυττάρων στους ιστούς, προκειμένου να δημιουργηθούν μακροφάγα, τα οποία είναι σημαντικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που μας προστατεύουν από τα μικρόβια και υποστηρίζουν την καλή λειτουργία των οργάνων μας. “Πρόκειται για μια σημαντική θεμελιώδη ανακάλυψη, η οποία αλλάζει την αντίληψή μας για τη συμμετοχή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού στη συγκρότηση και τη διατήρηση του ανοσοποιητικού μας συστήματος”, εξηγεί ο Thomas Marichal, διευθυντής της μελέτης. “Το εύρημά μας υποδηλώνει επίσης ότι οι πληροφορίες που μπορούν να αντληθούν από μια απαρίθμηση των μονοκυττάρων του αίματος, η οποία κλασικά πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης αίματος, θα αντανακλούσε ελάχιστα από όσα συμβαίνουν στο επίπεδο των ιστών, κατά τη διάρκεια ‘μόλυνσης ή φλεγμονής, για παράδειγμα, δεδομένου ότι τα μονοκύτταρα μπορούν να πολλαπλασιάζονται όταν εισέρχονται στους ιστούς”. Προσθέτει επίσης: “Ευτυχώς, αυτός ο πολλαπλασιασμός είναι εξαιρετικά καλά ελεγχόμενος και δεν οδηγεί σε καρκινική διαδικασία. Έχει μόνο έναν στόχο: να επιτρέψει, όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά, την αντικατάσταση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που κατοικούν στους ιστούς μας: τα μακροφάγα”. Η ανακάλυψη αυτή κατέστη δυνατή χάρη στην ανάπτυξη νέων εργαλείων και τη χρήση καινοτόμων τεχνολογιών. “Η μελέτη αυτή είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς οι τεχνολογικές εξελίξεις μπορούν να οδηγήσουν σε πρωτοποριακές επιστημονικές ανακαλύψεις. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μελετηθεί με τέτοια ανάλυση αυτός ο πληθυσμός πολλαπλασιαζόμενων μονοκυττάρων μόλις πριν από 10 χρόνια. Αυτό απαιτούσε τη χρήση υπερσύγχρονου εξοπλισμού που αποκτήθηκε πρόσφατα στο Ινστιτούτο GIGA, τη δημιουργία πολύπλοκων γονιδιωματικών δεδομένων και πολύ εξελιγμένων αναλύσεων βιοπληροφορικής”, εξηγεί ο Domien Vanneste, πρώτος συγγραφέας της μελέτης. Η μελέτη αυτή ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές έρευνες που θα αξιολογήσουν τη δυνατότητα χειραγώγησης ή ελέγχου του πολλαπλασιασμού των μονοκυττάρων για θεραπευτικούς σκοπούς, προς όφελος μιας βελτιωμένης υγείας.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Στην ανάκληση παρτίδας καρδιολογικού φαρμάκου προχωρούν οι υπεύθυνοι του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ).

Σε σημερινή ανακοίνωση του ΕΟΦ αναφέρονται τα εξής:

“Αποφασίζουμε την ανάκληση της παρτίδας 22J27A3 του φαρμακευτικού προϊόντος Brevibloc 10MG/ML (διάλυμα για έγχυση) λόγω διαρροών που εντοπίστηκαν κατά την διάρκεια εσωτερικής επανεξέτασης.

Η παρούσα απόφαση εκδίδεται με σκοπό να ενισχύσει την εθελοντική ανάκληση της κατασκευάστριας εταιρείας.

Η εταιρεία Baxter Hellas Ε.Π.Ε., ως κάτοχος άδειας κυκλοφορίας του προϊόντος στην Ελλάδα, οφείλει να επικοινωνήσει άμεσα με τους πελάτες της, προκειμένου να το αποσύρουν από την αγορά.

Τα παραστατικά της ανάκλησης πρέπει να τηρούνται για διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών και να τίθενται υπόψη του ΕΟΦ, εφόσον ζητηθούν”.

Σύμφωνα με τον Οδηγό Φαρμάκων “Γαληνός”, το συγκεκριμένο φάρμακο είναι ένας εκλεκτικός (καρδιοεκλεκτικός, β1υποδοχέας) αποκλειστής των βαδρενεργικών υποδοχέων με ταχεία έναρξη δράσης, πολύ σύντομη διάρκεια δράσης και χωρίς σημαντική ενδογενή συμπαθητικομιμητική ή σταθεροποιητική της μεμβράνης δράση σε θεραπευτικές δόσεις.

Αναστέλλει τους β1υποδοχείς που βρίσκονται κυρίως στον καρδιακό μυ, αλλά αυτή η εκλεκτική του δράση δεν είναι απόλυτη και σε υψηλότερες δόσεις αρχίζει να εμφανίζεται αναστολή των β2υποδοχέων που βρίσκονται στους βρόγχους και στο αρτηριακό δίκτυο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Δυστυχώς και στην περίπτωση της παχυσαρκίας βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, μας λέει ο Νικόλαος Γεωργιάδης , ειδικός παθολόγος με εξειδίκευση στα καρδιομεταβολικά νοσήματα τονίζοντας ότι είναι η στιγμή με τα όπλα που έχουμε στη φαρέτρα μας να αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα τη νόσο που δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως διαχρονική εμμένουσα και επιδεινούμενη πανδημία, η οποία ανησυχεί ιδιαίτερα τους φορείς Υγείας αλλά και κλονίζει τα ασφαλιστικά συστήματα όλων των κρατών.

Όπως ο ίδιος μας αναφέρει σταδιακά η παχυσαρκία καταλαμβάνει όλο και περισσότερο τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας που δεν έχουν πρόσβαση σε καλο και υγιεινό φαγητό. Έτσι στρέφονται στο φτηνό προσφερόμενο φαγητό “του δρόμου” (τζανκ φουντ) με υπερ επεξεργασμένες πρώτες ύλες που εκτός από την αύξηση του σωματικού βάρους οδηγούν συγχρόνως σε εθισμό (αποδεδειγμένο με μελέτες).

Τα δεδομένα στην Ελλάδα

Σήμερα, ο 1 στους 3 άνδρες και οι 2 στις 3 γυναίκες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της παχυσαρκίας. Και τα μοντέλα δείχνουν ότι μέχρι το 2035, το 70% των πολιτών θα είναι παχύσαρκοι-υπέρβαροι. Και τα παιδιά μέχρι το 2035 θα έχουν αυξήσει το ποσοστό της παχυσαρκίας 100%. Αλλά ακόμα και σήμερα η Ελλάδα κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην Ευρώπη στην παιδική παχυσαρκία.

Αρα, σύμφωνα με τον ίδιο: η στιγμή της αλήθειας και των έργων είναι τώρα και όχι των λόγων και των ατελέσφορων αναλύσεων. Είναι η στιγμή που υπάρχουν λύσεις, ίσως για πρώτη φορά. Ποιες είναι αυτές:

1) Ο Παράγοντας της Υγιεινής Διατροφικής Παρέμβασης – Καμία θεραπεία δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα σε βάθος χρόνου αν δεν μαθουμε-εκπαιδεύσουμε τον παχύσαρκο ασθενή να τρέφεται σωστα. Θα πρέπει ειδικές ομαδες, εκπαιδευμένες, να δώσουν τις γνώσεις τους σε θέματα άσκησης και διατροφής , ώστε στο διάστημα που ο παχύσαρκος ασθενής θα προσπαθήσει να χάσει βάρος, να αλλάξει συγχρόνως και τον τρόπο ζωής του !!! Ζούμε στην εποχή που το EXERCISE IS MEDICINE (ειδικός φορέας) μπαινει στη ζωή μας και η άσκηση παύει να είναι μια απλή νουθεσία και θα συνταγογραφείται !!! Και μαζί οι οδηγίες από επιστήμονες για τη σωστή Διατροφή .

2) Ο Παράγοντας της Φαρμακευτικής Παρέμβασης – Τα συστήματα Υγείας, έχοντας αναγνωρίσει ότι η Παχυσαρκία είναι νόσος έχουν δώσει επίσημα ηλεκτρονικό κωδικό στο σύστημα International Code Diagnostics (ICD10) που είναι το E66. Το παράδοξο όμως είναι ότι ενώ μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτόν τον κωδικό στο σύστημα της ΗΔΙΚΑ για να γράψεις π.χ έναν εργαστηριακό έλεγχο, όταν φτάνει η ώρα της συνταγογράφησης φαρμακευτικών σκευασμάτων-θεραπειών (που υπάρχουν πια σήμερα στο οπλοστάσιο μας), τότε αυτά τα φάρμακα δεν συνταγογραφούνται και  χαρακτηρίζονται ως lifestyle.Και η βασική αιτία δεν είναι ότι δεν είναι αναγνωρισμένα, αλλά το κόστος. Δυστυχώς όπως επισημαίνει για άλλη μια φορά, βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.

Εθελοτυφλούμε και στρουθοκαμηλίζουμε !!! Άραγε, αναρωτιέται έχει γίνει μια οικονομοτεχνική μελέτη, για το πόσα χρήματα δαπανώνται από τις επιπλοκές της παχυσαρκίας; και οι οποίες δεν είναι λίγες:

Διαβήτης, καρκινοπάθεια, στεφανιαία νόσος και όλα τα καρδιαγγειακα νοσήματα, καρδιακή ανεπάρκεια, οστεοαρθρίτιδα, χολολιθίαση, στεατοηπατίτιδα – κίρρωση ήπατος, θυρεοειδοπάθεια, υπογονιμότητα, άπνοια ύπνου, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, κατάθλιψη και άλλες ψυχιατρικές διαταραχές. Στην ουσία, δεν υπάρχει όργανο και ιστός που να μην υποφέρει μέσα στο λιποτοξικό – φλεγμονώδες περιβάλλον που δημιουργείται από την παχυσαρκία.

Φαρμακευτικές Αγωγές

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, επισημαίνει ο συνομιλητής μας, οποία φάρμακα είχαν κυκλοφορήσει, στην πορεία αποσύρονταν ως επικίνδυνα για την υγεία (π.χ  Σιμπουτραμίνη).
Σήμερα όμως, για πρώτη φορά, υπάρχουν φαρμακευτικές αγωγές που εκτός της απώλειας βάρους που προκαλούν (και μάλιστα μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, πλησιάζοντας πολλές φορές την απώλεια ενός βαριατρικού χειρουργείου), εκτός λοιπον από την απώλεια βάρους, έχουν προστατευτικό χαρακτήρα, προστατεύοντας την καρδιά, τους νεφρούς και φαίνεται ότι υποχωρεί ακόμα και η λιπώδης διήθηση του ήπατος στα πλαίσια της παρέμβασης μειώνοντας το σπλαχνικό λίπος.
Αυτά τα φάρμακα ξεκίνησαν σαν φάρμακα για τον Σακχαρώδη Διαβήτη αλλά πλέον έχουν επίσημα πάρει έγκριση και σαν φάρμακα για την παχυσαρκία. Σήμερα, όπως εξηγεί  2 σκευάσματα που υπάρχουν και στην Ελλάδα:

• Η λιραγλουτίδη στα 3,0mg (ενώ η ίδια ουσία χορηγείται και στον διαβήτη στο 1,8 mg ). Χορηγείται στον οργανισμό ως ενέσιμη ημερήσια αγωγή.
• Η σεμαγλουτίδη στα 2,4mg (ενώ στο διαβήτη χορηγείται από 0,25-0,5-1,0mg). Χορηγείται ως ενέσιμο μια φορά την εβδομάδα .

Τα δυο αυτά φάρμακα, ακόμα και στις μικρές δόσεις της θεραπείας του διαβήτη, οδηγούν σε σταθερή και πολύ ικανοποιητική απώλεια βάρους. Τα καλύτερα αποτελέσματα, υπογραμμίζει έχει η Σεμαγλουτίδη, η οποία όμως στην Ελλάδα δεν υπάρχει στα 2,4mg παρά μόνο στις δόσεις για τους διαβητικούς ασθενείς.

Από την άλλη, η Λιραγλουτίδη στα 3,0mg ενώ αποφασίστηκε να χορηγείται στην παχυσαρκία, οι περιορισμοί στις ενδείξεις είναι τόσο αυστηροί που ουσιαστικά μπορεί να συνταγογραφηθεί σε ελάχιστους. Πρέπει να συνυπάρχει νοσογόνος παχυσαρκία με BMI>40 και μαζί καρδιοπάθεια. Καλο είναι ότι έστω αυτοί μπορούν να ωφεληθούν αλλά δεν αρκεί.
Το κόστος στη λιανική τιμή είναι μηνιαίως κάτι λιγότερο από 250 ευρώ για τη Λιραγλουτιδη, ενώ η υπάρχουσα Σεμαγλουτίδη στο 1mg, έχει κόστος περίπου 110 ευρώ για θεραπεία μηνός.

Σύντομα, υπογραμμίζει θα έχουμε και μια τρίτη ουσία της ίδιας οικογένειας, που έχει πάρει ήδη έγκριση από τον FDA, η Τιρζεπατιδη με θεαματικά αποτελέσματα που ξεπερνούν και τις δυο προηγούμενες ουσίες.

Τα φάρμακα που αναφέρθηκαν σημειώνει ανήκουν στην κατηγορία των GLP-1 αγωνιστών.

Εκτός από αυτά ένα ακόμα σκεύασμα υπάρχει με επίδραση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, ο συνδυασμός βουπροπιόνης/ναλτρεξόνης και τιμή στα 125 ευρώ, που οδηγεί σε ανορεξία και καλη απώλεια βάρους 12-15% του αρχικού, με ήπιες παρενέργειες. Δεν συνταγογραφείται.

3) Τα Βαριατρικά Χειρουργεία – Είναι αλήθεια ότι μπορούν να προσφέρουν πολλά. Οι ενδείξεις είναι πολύ αυστηρές είτε σε άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία είτε με συνύπαρξη συννοσηροτήτων.

Συμπερασματικά, το μέλλον έχει ακόμα πολλά να μας δώσει, αλλά ίσως έχει φτάσει η στιγμή να μπορέσουμε επιτέλους να χορηγήσουμε χωρίς στείρους περιορισμούς τα όπλα που έχουμε στη φαρέτρα μας με πολλαπλά οφέλη για τους ασθενείς αλλά και το σύστημα Υγείας.

Πηγη:  https://www.iatronet.gr/