Συντάκτης: grammateia

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Διάταξη περί μετάθεσης της έναρξης εφαρμογής απόφασης για τους παρατασιακούς ειδικευόμενους προωθείται από το Υπουργείο Υγείας. Μέχρι την ψήφιση της ρύθμισης τα νοσοκομεία θα τους διατηρήσουν στις θέσεις τους πέραν των τεσσάρων εξαμήνων.

Μετά την ολοκλήρωση της άσκησης της ειδικότητας θα μπορούν να παραμείνουν οι ειδικευόμενοι εφόσον δεν έχουν λάβει τίτλο ειδικότητας, ώστε να λάβουν μέρος στις επόμενες εξεταστικές περιόδους. Σημειώνεται ότι δεν αλλάζει η δυνατότητα παράτασης της παραμονής άνευ χρονικού περιορισμού, των ειδικευόμενων μεταξύ των επιμέρους σταδίων  άσκησης στην ειδικότητα, καθώς και μεταξύ μειωμένου και πλήρους χρόνου άσκησης στην ειδικότητα.

Όπως ανακοινώνεται από το Υπουργείο Υγείας η παράταση παραμονής στο ΕΣΥ θα είναι δυνατή και για όσους αποκτήσουν τίτλο, μετά από την ολοκλήρωση του χρόνου άσκησης για την απόκτηση της ειδικότητας.Οι παρατασιακοί ειδικευόμενοι με ή χωρίς τίτλο ειδικότητας, μεταξύ των σταδίων της άσκησης για ειδικότητα, καθώς και μετά την ολοκλήρωση του χρόνου άσκησης της ειδικότητας μπορεί να τοποθετηθούν  με απόφαση του διοικητή ή του προέδρου του νοσοκομείου σε κενή οργανική θέση ειδικευόμενου στον παθολογικό, χειρουργικό εργαστηριακό ή ψυχιατρικό τομέα, όπως ήδη προβλέπεται.

Πηγή: https://virus.com.gr/

Eυρωπαϊκή σύνοδος κορυφής
Τριήμερη ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής πραγματοποιήθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο με πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή της ΝΔ, Στέλιου Κυμπουρόπουλου, με θέμα τις νέες ευκαιρίες που δημιουργεί η τεχνολογία στον τομέα της υγείας. Οι διακεκριμένοι ομιλητές επικεντρώθηκαν στην εξέλιξη, τις προκλήσεις, τις ευκαιρίες καθώς και τις προοπτικές για το μέλλον, στους τομείς της τηλεϊατρικής και της ψηφιακής υγείας, ενώ παράλληλα ανέπτυξαν συζητήσεις για τη σημασία της εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας με τις κατάλληλες ψηφιακές δεξιότητες. Τόνισαν την ανάγκη για κοινές πολιτικές και νομικά πλαίσια για τη διαχείριση της τηλεϊατρικής, ως αποτελεσματικής, εναλλακτικής μεθόδου πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας των ασθενειών. Ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κυμπουρόπουλος και η ευρωβουλευτής Maria da Graça Carvalho, υποστήριξαν ότι η τεχνολογική πρόοδος και η συνεργασία, είναι τα κλειδιά για τη συμμετοχή στην ψηφιακή μετάβαση. Σύμφωνα με τους ομιλητές, η συνεργασία ανθρώπου-μηχανής θα είναι ύψιστης σημασίας στο μέλλον, βελτιώνοντας τη διάγνωση και τα θεραπευτικά αποτελέσματα των ασθενών. Στο ερώτημα εάν οι νέες τεχνολογίες τελικά βοηθούν, οι απαντήσεις δόθηκαν μέσω των παρουσιάσεων ψηφιακών εργαλείων υγείας, και η συζήτηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο βοηθητικός τους ρόλος, είναι πολύ σημαντικός.

Πηγη:HealthDaily

Επιτακτική η ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη
Δύο στους 5 προπτυχιακούς φοιτητές/τριες δηλώνουν ότι βιώνουν συχνά συναισθηματικό στρες ενώ φοιτούν στο πανεπιστήμιο, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από το Gallup και το Lumina Foundation, έναν ιδιωτικό ανεξάρτητο οργανισμό που επικεντρώνεται στη δημιουργία προσιτών ευκαιριών για μεταλυκειακή μάθηση. Η έρευνα διεξήχθη το φθινόπωρο του 2022 και συμπεριέλαβε περίπου 12.000 ενήλικες που είχαν πτυχίο λυκείου αλλά δεν είχαν ολοκληρώσει τις σπουδές τους. Πάνω από το 40% των φοιτητών που είναι εγγεγραμμένοι επί του παρόντος σε ένα προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών είχαν σκεφτεί να εγκαταλείψουν το σχολείο τους τελευταίους έξι μήνες, με το 34% εξ’αυτών, το πρώτο έτος της πανδημίας Covid-19, σύμφωνα με την έρευνα. Οι περισσότεροι ανέφεραν το συναισθηματικό στρες και την προσωπική ψυχική υγεία ως αιτίες, πολύ πιο συχνά από άλλες αιτίες, όπως τητ οικονομική τους κατάσταση και τη δυσκολία των μαθημάτων. Τα νεαρά ενήλικα χρόνια είναι μια ευάλωτη περίοδος για την ψυχική υγεία γενικά, και οι σημαντικές αλλαγές που συχνά έρχονται με τη φοίτηση στο πανεπιστήμιο προστίθενται στους στρεσογόνους παράγοντες, λένε οι ειδικοί. «Περίπου το 75% των προβλημάτων ψυχικής υγείας στη ζωή θα εμφανιστούν στα μέσα της δεκαετίας των ’20, επομένως αυτό σημαίνει ότι τα φοιτητικά χρόνια είναι επιδημιολογικά μια πολύ ευάλωτη περίοδος», δήλωσε η Sarah K. Lipson, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης και κύρια ερευνήτρια στο Healthy Minds Network, ένα ερευνητικό οργανισμό που επικεντρώνεται στην ψυχική υγεία των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων. «Και στη συνέχεια για πολλούς εφήβους και νέους ενήλικες, η μετάβαση στο πανεπιστήμιο έρχεται με μια νέα αυτονομία. Οι νέοι άνθρωποι βιώνουν τα πρώτα σημάδια και συμπτώματα προβλημάτων ψυχικής υγείας ενώ βρίσκονται σε αυτό το νέο επίπεδο ανεξαρτησίας που περιλαμβάνει επίσης ανεξαρτησία στη λήψη των αποφάσεών τους, γεγονός που σχετίζεται με την ψυχική υγεία». Υπολογίζεται ότι 1 στους 5 ενήλικες στις Ηνωμένες Πολιτείες ζει με ψυχική ασθένεια και η ηλικιακή ομάδα από 18 έως 25 ετών έρχεται πρώτη. Το ποσοστό των φοιτητών που αναφέρουν άγχος και κατάθλιψη αυξάνεται εδώ και χρόνια και έχει επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19. Μια ανάλυση ομοσπονδιακών δεδομένων από το Kaiser Family Foundation δείχνει ότι οι μισοί νεαροί ενήλικες από 18 έως 24 ετών έχουν αναφέρει συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης το 2023, σε σύγκριση με περίπου το ένα τρίτο των ενηλίκων συνολικά. Η ψυχική υγεία στο πανεπιστήμιο είναι εξαιρετικά σημαντική, λένε οι ειδικοί.Και η ανάγκη για υποστήριξη είναι επιτακτική. Περίπου 1 στους 7 φοιτητές δήλωσε ότι είχε αυτοκτονικό ιδεασμό, σύμφωνα με έρευνα του φθινοπώρου του 2021 από το Healthy Minds Network. Η κατάλληλη διαχείριση της ψυχικής υγείας είναι διαφορετική για κάθε άτομο και οι ειδικοί λένε ότι η διακοπή από τα μαθήματα δεν είναι η καλύτερη λύση για όλους. Καθώς η ανάγκη για υπηρεσίες αυξάνεται, ωστόσο, τα συμβουλευτικά κέντρα στα πανεπιστήμια αγωνίζονται να ανταποκριθούν στη ζήτηση ενώ η έλλειψη επαγγελματιών ψυχικής υγείας δεν σταματάει στην σύνορα της κάθε πανεπιστημιούπολης.

Πηγη: HealthDaily

Ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες για την αντλία υποδόριας έγχυσης
Ο FDA απέρριψε την αίτηση της AbbVie για το ABBV-951 ένα νέο θεραπευτικό συνδυασμό για τον έλεγχο των κινητικών διακυμάνσεων σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον, ανακοίνωσε η εταιρεία την Τετάρτη. Η νέα θεραπεία είναι ένας συνδυασμός των foscarbidopa και foslevodopa, των προφαρμάκων για την ευρέως χρησιμοποιούμενη carbidopa and levodopa, αντίστοιχα, τα οποία περιλαμβάνονται ήδη στο Duopa της AbbVie. Προφάρμακα ονομάζονται τα φάρμακα που εκδηλώνουν τη δράση τους και επιφέρουν αποτέλεσμα, αφού μεταβολιστούν στον οργανισμό, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα φάρμακα, τα οποία πρώτα δρουν και στη συνέχεια μεταβολίζονται. Ο FDA δεν έθεσε ερωτήσεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια του ABBV-951, αλλά ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την αντλία υποδόριας έγχυσης του συνδυασμού, δήλωσε η AbbVie. Ο φαρμακευτικός κολοσσός δήλωσε ότι σχεδιάζει να υποβάλει εκ νέου την αίτηση το συντομότερο δυνατό. Το ABBV-951 θα μπορούσε να είναι ένα από τα «μεγαλύτερα λανσαρίσματα της AbbVie τα επόμενα δύο χρόνια», ανέφεραν σε σημείωμα τους αναλυτές της Evercore ISI. Η έγκριση θα έρθει, αλλά οι αναλυτές εκτιμούν ότι το λανσάρισμα του νέου φαρμάκου θα γίνει στα μέσα του ’24.Σε σύγκριση με το Duopa, το ABBV-951 προσφέρει μεγαλύτερη άνεση και αποτελεσματικότητα.Ενώ το Duopa διατίθεται σε μορφή γέλης και χορηγείται από το στόμα με αντλία μέσω του στομαχικού σωλήνα, για την τοποθέτηση της οποίας απαιτείται χειρουργική επέμβαση, το ABBV-951 έχει σχεδιαστεί για να χορηγείται με αντλία συνεχούς υποδόριας έγχυσης.

Πηγη:HealthDaily

Γεγονός που θα επηρεάσει έως και 42.200 ασθενείς τα επόμενα τρία χρόνια
Η νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία που έχει σχεδιαστεί για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας και την προστασία των ασθενών έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα εφαρμογής που καθυστερούν τις κλινικές δοκιμές στην Ευρώπη και εμποδίζουν την πρόσβαση σε νέες θεραπείες για ασθενείς με σοβαρά νοσήματα όπως ο καρκίνος και οι σπάνιες ασθένειες. Ο αριθμός των καθυστερημένων κλινικών δοκιμών αναμένεται να ανέλθει σε εκατοντάδες, επηρεάζοντας έως και 42.200 ασθενείς τα επόμενα τρία χρόνια, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η EFPIA. Η νομοθεσία είναι επίσης πιθανό να οδηγήσει σε καθυστερήσεις στην πρόσβαση σε θεραπείες των ασθενών στην Ευρώπη. Η EFPIA προτρέπει όλους τους εταίρους να ξεκινήσουν συνομιλίες για να βρουν λύσεις και να μετριάσουν τον αρνητικό αντίκτυπο της νομοθεσίας. Ο Διαγνωστικός Κανονισμός In vitro (IVDR) τέθηκε σε ισχύ τον Μάιο του 2022. Τα in vitro διαγνωστικά (IVDs) είναι εξετάσεις που γίνονται σε δείγματα αίματος ή ιστού που λαμβάνονται από το ανθρώπινο σώμα. Μπορούν να ανιχνεύσουν ασθένειες ή άλλες καταστάσεις και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση της συνολικής υγείας ενός ατόμου για τη θεραπεία, ή την πρόληψη ασθενειών. Ο κανονισμός αποσκοπεί στη διασφάλιση της ασφάλειας των ασθενών, στην παροχή ενός πιο διαφανούς πλαισίου για τις IVD και στην παροχή πρόσβασης σε καινοτόμες ιατρικές τεχνολογίες, στόχους που υποστηρίζει πλήρως η EFPIA. Ωστόσο, η εφαρμογή του κανονισμού αμφισβητήθηκε από την έλλειψη υποδομής, καθοδήγησης και συντονισμού, προκαλώντας μια σειρά από ακούσιες συνέπειες. Αφού άκουσε ανησυχίες από πολλές εταιρείες, η EFPIA εξέτασε τα μέλη της για να συλλέξει δεδομένα σχετικά με τον αντίκτυπο του κανονισμού. Η έρευνα έδειξε τα εξής: Μεταξύ 82 και 160 δοκιμών καθυστερούν προς το παρόν στην Ευρώπη, ενώ αναμένεται ότι τα επόμενα 3 χρόνια θα καθυστερήσουν από 238 έως 420 δοκιμές.Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ 33.815 και 42.200 ασθενείς στην Ευρώπη αναμένεται να έχουν καθυστερημένη πρόσβαση σε κλινικές δοκιμές τα επόμενα 3 χρόνια, από τους οποίους οι μισοί (έως 27.400) είναι καρκινοπαθείς.Η έναρξη 89 θεραπειών θα μπορούσε να καθυστερήσει λόγω αυτής της νομοθεσίας, σε καινοτόμους θεραπευτικούς τομείς όπως η ογκολογία και οι σπάνιες ασθένειες. Έως και 400 δοκιμές αναμένεται να εγγράψουν λιγότερους ασθενείς, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένοι άνθρωποι χάνουν τις καινοτόμες νέες θεραπείες. Αυτές περιλαμβάνουν δοκιμές για καρκίνο, σπάνιες ασθένειες, νευροεπιστήμες, φλεγμονές, κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες, παιδιατρικές και καρδιαγγειακές παθήσεις. Το 43% των εταιρειών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι αναμένουν καθυστερήσεις από 6 έως 12 μήνες στις τρέχουσες κλινικές δοκιμές, με το 48% να αναμένει καθυστερήσεις 6 έως 12 μηνών τα επόμενα τρία χρόνια. Το 67% των εταιρειών θα εξετάσει το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού των τόπων δοκιμών στην ΕΕ εάν οι απαιτήσεις IVDR παραμείνουν ίδιες, σημειώνοντας ότι αυτές οι δοκιμές θα μεταφερθούν μεταξύ άλλων τοποθεσιών στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ασία. Η EFPIA εργάζεται επί του παρόντος σε συμπληρωματικές συστάσεις πολιτικής που θα αμβλύνουν ορισμένα από τα εμπόδια που δημιουργούνται από την εφαρμογή του IVDR.

Πηγη:HealthDaily

Η δημοσίευση του νέου νόμου που αφορά στη δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων, αναθέρμανε το ενδιαφέρον γι’ αυτό που προσφυώς ονομάστηκε ως η επανάσταση στην Ιατρική του 20ου αιώνα.

Αν και έχει παρέλθει μια δεκαετία από το τέλος της δικής μου θητείας στη θέση του Προέδρου του Εθνικού (Ελληνικού πλέον) Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων(ΕΟΜ), συνεχίζω να παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη συνολική δραστηριότητα του.

Είχα την ευκαιρία να καταθέσω αρμόδια κάποιες απόψεις μου πριν από την ψήφιση του νόμου χάρη στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης.
Με το κείμενο αυτό θα προσπαθήσω να δημοσιοποιήσω τις θέσεις μου, ως συμβολή στον κοινό στόχο της αύξησης των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας.

Η πρώτη μου τοποθέτηση αφορά στον ίδιο τον ΕΟΜ: θεωρώ ότι η διεύθυνση του από Διοικητικό Συμβούλιο(ΔΣ), το οποίο συγκροτείται από μέλη που εκπροσωπούν πολλούς φορείς, είναι ξεπερασμένη και κομματικά-συνδικαλιστικά εξαρτημένη. Κατά την τελευταία εικοσαετία ο ΕΟΜ έχει διοικηθεί από 6 διαφορετικά ΔΣ, τα οποία πάντα συνδέονταν με την εκάστοτε κυβέρνηση και τον Υπουργό Υγείας.

Η δική μου πρόταση ήταν ο ΕΟΜ να διοικείται από ΙΑΤΡΟ με ειδικά προσόντα που συνδέονται με τη λήψη και τη μεταμόσχευση οργάνων και συγκεκριμένη θητεία, η οποία να ανανεώνεται, όπως συμβαίνει με τους αντίστοιχους Οργανισμούς Μεταμοσχεύσεων των περισσότερων (αν όχι όλων) των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Ο ιταλικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων πχ είχε για 20 χρόνια τον ίδιο Διοικητή!

Το δεύτερο αλλά πρωτεύον θέμα αφορά τον πτωματικό δότη: δωρητής οργάνων ή εικαζόμενη συναίνεση; Ο παρόν νόμος συνδυάζει τις δύο διαφορετικές επιλογές, καθ’ όσον η πρώτη προωθεί την κοινωνική συνείδηση για την εθελοντική μετά θάνατο δωρεά οργάνων, ενώ η δεύτερη διευκολύνει τη λήψη πτωματικών μοσχευμάτων. Συνδετικό στοιχείο αποτελεί η απαίτηση συναίνεσης των οικείων, όταν υπάρχουν ή όταν ο δότης είναι ανήλικος.

Το τρίτο σημαντικό θέμα είναι η κατά το μέγιστο δυνατό αξιοποίηση των πιθανών δοτών οργάνων. Εδώ έχουμε μία κλασσική προσέγγιση (εγκεφαλικός θάνατος) και μια νέα για τη χώρα μας (καρδιακός θάνατος).

Η δεύτερη αποτελεί μια καινοτομία, που σίγουρα θα διευρύνει σημαντικά τη δεξαμενή των πτωματικών μοσχευμάτων. Διευκρινίζεται ότι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ) υποχρεούνται να δηλώνουν στον ΕΟΜ τους εγκεφαλικούς θανάτους, ώστε να είναι γνωστό το ποσοστό αξιοποίησης τους.

Αυτονόητο είναι ότι οι ΜΕΘ έχουν ως πρωταρχικό σκοπό να σώζουν τις ζωές των ασθενών που νοσηλεύουν, όμως και με τη λήψη και μεταμόσχευση οργάνων, πάλι ζωές σώζονται! Βεβαίως αυτονόητη προϋπόθεση και για τα δύο αποτελεί η επάρκεια σε κλίνες ΜΕΘ.

Το τέταρτο στην ίδια κατεύθυνση με το τρίτο θέμα είναι η αξιοποίηση των οργάνων που αφαιρέθηκαν από νεκρό δότη, αφ’ ενός τηρώντας τη σωστή διαδικασία που εξασφαλίζει την ποιότητα και τη βιωσιμότητα των οργάνων, αφ’ ετέρου την πλήρη τεκμηρίωση σε περίπτωση μη αποδοχής ενός ή περισσότερων οργάνων με εργαστηριακή και ιστολογική επιβεβαίωση της ακαταλληλότητας τους.

Τέλος θεωρώ υποχρέωση μου να αναφερθώ στην αναγκαιότητα ανάπτυξης των μεταμοσχεύσεων οργάνων στα παιδία (σήμερα τα περισσότερα – αν όχι όλα μεταμοσχεύονται σε Κέντρα του εξωτερικού). Η πρόταση εξειδικεύεται ανάλογα με το όργανο: οι μεταμοσχεύσεις καρδιάς – πνευμόνων θα πρέπει να γίνονται στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο(ΩΚΚ), ήπατος-νεφρού στα νοσοκομεία Παίδων σε συνεργασία με το αντίστοιχο Κέντρο Μεταμοσχεύσεων του Νοσοκομείου ΛΑΪΚΟ.

Αναστάσιος Δ. Χατζής Παιδίατρος – Εντατικολόγος
τ. Πρόεδρος Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (2011-2013)

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Κάθε φορά που συζητείται κάποια μορφή νομοθετικού ή οργανωτικού εκσυγχρονισμού, με σκοπό τη λειτουργική αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα των κρατικών μονάδων υγείας (μετατροπή από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ, ανάθεση του management σε πραγματικούς επαγγελματίες, ποικιλομορφία εργασιακών σχέσεων ανάλογα με τις ανάγκες, διαφοροποίηση αμοιβών ανάλογα με τις συνθήκες προσφοράς, συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κ.λπ.), υψώνεται μια πανομοιότυπη κατακραυγή, με το φόβητρο της «ιδιωτικοποίησης της υγείας» και άλλων συναφών συνθημάτων.

Ιδιωτικοποίηση, όμως, ονομάζεται η πώληση (εκποίηση) ενός μη κερδοσκοπικού κρατικού νοσοκομείου, σε κάποιους ιδιώτες επενδυτές που αποβλέπουν στην άσκηση κερδοσκοπικής δραστηριότητας.

Μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τέτοια πρόθεση δεν έχει διατυπωθεί ποτέ και από κανένα. Άλλωστε, ο ιδιωτικός βραχίονας της υγείας αναπτύσσεται στην Ελλάδα καλπάζοντας, σε δικές του σύγχρονες δομές, εκμεταλλευόμενος απλώς την αβελτηρία του κρατικού τομέα.

Η παραπάνω σκόπιμη και αβάσιμη ρητορεία εκπορεύεται από μορφώματα του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού και ορισμένες συντεχνίες του υγειονομικού τομέα, και εκφράζεται πολιτικά από τη λαϊκιστική πτέρυγα, που τέμνει οριζόντια το σύνολο του κομματικού εποικοδομήματος.

Στην πραγματικότητα, ο θόρυβος αφορά στην ιδιωτικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (αντί του μόνιμου δημοσιοϋπαλληλισμού) και όχι των κρατικών νοσοκομείων. Πρόκειται για τους φορείς των αντιλήψεων, που οδήγησαν το ΕΣΥ στη σημερινή κατάσταση, όπως αναλύεται παρακάτω.

Ας δούμε, κατ΄ αρχάς, την τελευταία απόπειρα οπισθοδρομικής παραπλάνησης της κοινής γνώμης, που σημειώθηκε πρόσφατα, με αφορμή τη νομοθετική ίδρυση του Ογκολογικού Κέντρου Παίδων, απλά και μόνο επειδή ιδρύθηκε ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ), και όχι ως ΝΠΔΔ.
Μια Υποτιθέμενη «Ιδιωτικοποίηση»

Σύμφωνα με το Ν. 5034/2023 (ΦΕΚ Α΄ 69/18-3-2023) ιδρύθηκε το ΝΠΙΔ «Ογκολογικό Κέντρο Παίδων Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη-Ελπίδα», το οποίο διέπεται από το ακόλουθο νομικό καθεστώς:

1. Υπάγεται ρητά στον δημόσιο τομέα, περιλαμβάνεται στο Μητρώο Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας.

2. Είναι ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και παρέχει δωρεάν τις υπηρεσίες του στο σύνολο των πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ανασφάλιστων και οικονομικά αδύναμων πολιτών.

3. Οι προσλήψεις του πάσης φύσεως προσωπικού πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του ετήσιου προγραμματισμού της κυβέρνησης, μετά από προκήρυξη των θέσεων και σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

4. Το προσωπικό των (ενοποιούμενων στο Κέντρο) τμημάτων Παιδιατρικής Αιματολογίας και Ογκολογίας και της Μονάδας Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών των νοσοκομείων Παίδων «Αγία Σοφία» και «Π. & Α. Κυριακού» μεταφέρεται στο ΝΠΙΔ μόνο οικειοθελώς και ύστερα από αίτησή του, αλλά διατηρεί και δεσμεύει την οργανική του θέση στα παραπάνω νοσοκομεία.

5. Όλες ανεξαιρέτως οι αποδοχές και αποζημιώσεις του πάσης φύσεως προσωπικού του Κέντρου καλύπτονται από ισόποση κρατική επιχορήγηση. Το Υπουργείο Υγείας μπορεί να καλύπτει, με έκτακτη επιχορήγηση, ακόμη και δαπάνες από αποδείξεις παροχής υπηρεσιών.

6. Όλα τα ίδια έσοδα του Κέντρου (ημερήσια νοσήλια και εισπράξεις από ιατρικές πράξεις, δωρεές, κληροδοσίες, επιχορηγήσεις τρίτων, συνέδρια, ερευνητικά πρωτόκολλα, ενταγμένα καταστήματα εξυπηρέτησης πολιτών και προσωπικού) διατίθενται για την ανανέωση και εκσυγχρονισμό του ιατρικού και λοιπού εξοπλισμού, την έρευνα και ανάπτυξη καινοτόμων μεθόδων και την εφαρμογή πρωτοποριακών θεραπειών. Αν υπάρξει πλεόνασμα, περιέρχεται στο Δημόσιο.

7. Ο τακτικός διαχειριστικός έλεγχος του Κέντρου ασκείται ετησίως από δύο διαπιστευμένους επαγγελματίες που ορίζονται από το Σώμα Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών και η Έκθεση υποβάλλεται στον Υπουργό Υγείας, ο οποίος δύναται οποτεδήποτε να διατάξει και έκτακτο έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης.

8. Το επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου ελέγχεται πλειοψηφικά από τον Υπουργό Υγείας, που ορίζει 4 μέλη περιλαμβανομένου του Αντιπροέδρου. Το κοινωφελές «Ίδρυμα Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη» ορίζει 3 μέλη περιλαμβανομένου του Προέδρου.

Όμως, ο Υπουργός Υγείας μπορεί οποτεδήποτε να παύσει οποιοδήποτε από τα 7 μέλη, εφόσον κρίνεται ακατάλληλο. Επισημαίνεται ότι στο Δ.Σ. δεν μπορούν να συμμετέχουν μετακλητοί κρατικοί υπάλληλοι (δηλαδή, πολιτικοί), ούτε ιδιώτες συγγενείς μεταξύ τους μέχρι τρίτου βαθμού, ούτε προμηθευτές ή εργολάβοι ή εργαζόμενοι που συνδέονται με το Κέντρο.

9. Τέλος, όλες οι αποφασιστικές αρμοδιότητες που συνδέονται με τη λειτουργία του Κέντρου ασκούνται από το Δ.Σ., ενώ ο Πρόεδρος έχει εισηγητικό ρόλο και καθήκοντα τρέχουσας διοίκησης.
Καθίσταται, λοιπόν, απολύτως σαφές ότι, στην περίπτωση του νέου Ογκολογικού Κέντρου Παίδων δεν υπάρχει ίχνος «ιδιωτικοποίησης», παρά τα φληναφήματα κομματικών, συντεχνιακών και συνδικαλιστικών φορέων.

Αυτό που πράγματι υπάρχει, είναι η ικανοποίηση της εύλογης απαίτησης ενός ακόμη δωρητή προς το ελληνικό δημόσιο, να μην αποκοπεί τελείως από το νοσοκομείο που χρηματοδότησε με την περιουσία του και να έχει λόγο στην ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρει.

Ακριβώς όπως έγινε με το Ωνάσειο Καρδιολογικό Κέντρο και το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης, τα οποία –σημειωτέον- είναι τα καλύτερα της Ελλάδας, ακριβώς επειδή (ως ένα σημείο) δεν λειτουργούν ως ΝΠΔΔ.

Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, τα νοσοκομεία-ΝΠΙΔ που καλώς ιδρύονται περιστασιακά, στο πλαίσιο όμως του ισχύοντος, απαρχαιωμένου γενικότερου περιβάλλοντος, κατά κάποιο τρόπο συμβάλλουν αθέλητα στην οιονεί φαλκίδευση της πραγματικής φυσιογνωμίας που πρέπει ν΄ αποκτήσουν όλα τα κρατικά νοσοκομεία, μεταβαλλόμενα σε γνήσια ΝΠΙΔ, ώστε να λειτουργούν ως κοινωφελείς «επιχειρήσεις» με ασθενοκεντρικό προσανατολισμό.

Διότι ο σκοπός της προτεινόμενης μεταβολής είναι η ανόρθωση του κρατικού ΕΣΥ, με την απαλλαγή του από τα δεινά που συσσωρεύτηκαν στους κόλπους του, στα 40 χρόνια λειτουργίας του.
Το Προπατορικό Αμάρτημα του ΕΣΥ

Από τον εμβληματικό Ν. 1397/1983 περί ίδρυσης του ΕΣΥ δεν εφαρμόστηκαν ποτέ ορισμένες πολύ σημαντικές διατάξεις, υλοποιήθηκε όμως η ατυχής πρόβλεψη υποχρεωτικής μετατροπής όλων των νοσοκομείων κρατικής ή κοινωνικής ιδιοκτησίας σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ).

Με το συγκεκριμένο νομικό καθεστώς αγνοήθηκε η πραγματική φύση των νοσοκομείων ως παραγωγικών «επιχειρήσεων», με εισροές ανθρώπινων και υλικών πόρων και εκροές κοστολογούμενων υπηρεσιών (διαγνώσεων και θεραπειών).

Τα κρατικά νοσοκομεία οργανώθηκαν και λειτουργούν έκτοτε, περίπου ως τυπικές δημόσιες υπηρεσίες σύνταξης διαταγμάτων, αποφάσεων, εγκυκλίων και αδειών λειτουργίας, χωρίς έλεγχο κόστους-αποτελέσματος, ούτε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ποιότητα των υπηρεσιών τους.

Το προσωπικό όλων των κλάδων και ειδικοτήτων απέκτησε υποχρεωτικά δημοσιοϋπαλληλική μονιμότητα, με ενιαία ισοπεδωτικά μισθολόγια (ανεξαρτήτως πραγματικών ατομικών ικανοτήτων, αποδοτικότητας, ποιότητας και συνθηκών εργασίας), και φυσικά με τη γενικευμένη (πλην λαμπρών εξαιρέσεων) νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας.

Η διαχρονική κυριαρχία της τελευταίας δεν αναιρείται από σύντομες περιόδους ενσυναίσθησης και παραδειγματικής ενεργοποίησης στη διάρκεια μειζόνων κρίσεων (CoViD-19, δυστύχημα Τεμπών).

Παρέλκει η επανάληψη γνωστών λεπτομερειών για την άνθηση της αναξιοκρατίας, τη διαφθορά και τη σπατάλη δημόσιων πόρων, τα φακελάκια, τα ράντζα, τις μακροχρόνιες λίστες αναμονής και γενικότερα τη μεταβολή του ΕΣΥ σε σύστημα προώθησης κυρίως των συμφερόντων των στελεχών του, παρά των ασθενών.

Επιπλέον, είναι πασίγνωστη η αδιάκοπη κομματική διάβρωση των νοσοκομειακών διευθυντικών μηχανισμών, με συνακόλουθη και την συνδικαλιστική συνδιοίκηση. Μέσα στο «βαθύ κράτος» της Μεταδικτατορικής σαρακονταετίας βούλιαξε αύτανδρο το κρατικό ΕΣΥ, χάνοντας την αρχική αίγλη του και, μάλιστα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη χρεωκοπία της χώρας, την ώρα που μεγαλουργούσε ο ιδιωτικός βραχίονας του υγειονομικού συστήματος.
Χαμένα Χρόνια, Ψευδή Συνθήματα και Πραγματικότητα

Ήδη από το 1990, οι πλέον αντικειμενικοί και διορατικοί εμπειρογνώμονες επεσήμαναν τις υφιστάμενες στρεβλώσεις και τα χειρότερα μελλούμενα. Εισηγήθηκαν την ανάγκη απαλλαγής των δημόσιων νοσοκομείων από τη μέγγενη ενός άρρωστου νομικού καθεστώτος, τη μετατροπή τους σε κρατικής ιδιοκτησίας Α.Ε. ή ΝΠΙΔ και τη λειτουργία τους με τα λεγόμενα «ιδιωτικοοικονομικά» κριτήρια, που δεν είναι άλλα από αυτά του επιχειρησιακού (και όχι του δημοσιοϋπαλληλικού) ορθολογισμού.

Κάποιες στιγμές, το 1994 και το 2000-2001, η πολιτική εξουσία έδειξε να υιοθετεί την ανάγκη οργανωτικής εξυγίανσης, όμως, τελικά ο φόβος του πολιτικού κόστους απέτρεψε κάθε πρωτοβουλία για δεκαετίες.

Μόλις το 2019, με τις προγραμματικές δηλώσεις της παρούσας κυβέρνησης, τέθηκε εκ νέου το θέμα (που πήρε αναβολή λόγω της πανδημίας και των επερχόμενων εκλογών), αλλά και πάλι δεν είναι βέβαιο αν έχει κατανοηθεί το εύρος της αναγκαίας μεταρρύθμισης.

Κατ΄ αρχάς, στο ιδεολογικό επίπεδο, πρέπει επιτέλους να καταδειχθεί ότι, το σύνθημα «δωρεάν υγεία για όλους» είναι παντελώς ψευδές. Πράγματι, η υγεία είναι «κοινωνικό αγαθό», ταυτόχρονα όμως είναι «πανάκριβο προϊόν».

Το κόστος της παραγωγής και διανομής των υπηρεσιών υγείας καταβάλλεται αποκλειστικά από τους πολίτες, τόσο στις κρατικές όσο και στις ιδιωτικές δομές του συστήματος. Όλοι οι πάροχοι υπηρεσιών (δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου) αποζημιώνονται από την κρατική φορολόγηση, τις υποχρεωτικές ή εθελοντικές ασφαλιστικές εισφορές και τις εμφανείς ή άδηλες ιδιωτικές πληρωμές.

Όλοι οι λήπτες υπηρεσιών είναι «πελάτες» της υγειονομικής «αγοράς», κρατικής και ιδιωτικής, κάποτε μάλιστα πληρώνουν δύο και τρεις φορές για το ίδιο προϊόν.

Στο μεταξύ, το εύρος και το κόστος των υπηρεσιών υγείας αυξάνεται δραματικά και διεθνώς, για ποικίλους λόγους. Όλες οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί αναζητούν τρόπους συγκράτησης των δαπανών υγείας.

Ορισμένοι όμως στην Ελλάδα προπαγανδίζουν την περαιτέρω διεύρυνση των δημόσιων δαπανών, χωρίς να διευκρινίζουν, αν προτείνουν την κάλυψη των πρόσθετων πόρων με αύξηση της φορολόγησης και των εισφορών του σημερινού πληθυσμού ή με διεύρυνση του εξωτερικού δανεισμού εις βάρος των επόμενων γενεών, όπως συνέβαινε στο παρελθόν.
Ένα Πλαίσιο Ορθολογισμού και Ποιότητας

Στην πραγματικότητα, η Υγεία στην Ελλάδα αποτελεί μεγάλο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, από την αριθμητική παραγωγή των επαγγελματιών υγείας μέχρι τη μέτρηση της ποιότητας των παραγόμενων υπηρεσιών.

Η συζήτηση είναι πολύ μεγάλη, όμως αυτό το άρθρο αναφέρεται μόνο στη βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων που αναλώνονται στον κρατικό τομέα, προστιθέμενης σε ενιαίο σύνολο και της κρατικής επιχορήγησης για τη μισθοδοσία, διότι μόνο έτσι θα γίνει ορατό το πραγματικό και επιμεριζόμενο κόστος και εφικτός ο καθορισμός δίκαιων τιμών αποζημίωσης των παρόχων.

Οπωσδήποτε, κατά τη γνώμη του γράφοντος, το θεμέλιο μιας αποτελεσματικής μεταρρύθμισης είναι η ανεπιφύλακτη αποδοχή του διαχωρισμού, μεταξύ διατύπωσης της πολιτικής υγείας και της εποπτείας που ανήκουν στο Υπουργείο και της επιστημονικής οργάνωσης και διοίκησης του συστήματος που είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των ειδικευμένων επαγγελματιών. Η άσκηση μικροπολιτικής στα νοσοκομεία πρέπει να τερματισθεί, όπως όλοι διακηρύσσουν, αλλά κανείς δεν εφάρμοσε μέχρι σήμερα.

Ο επανασχεδιασμός του κρατικού Νοσοκομειακού χάρτη μπορεί, μετά βεβαιότητας, να συμπεριλάβει στις υπάρχουσες δομές αρκετές πρόσθετες υπηρεσίες (συμπληρωματικές ή μετανοσοκομειακές), που σήμερα δεν παρέχονται, αυξάνοντας την ποιότητα των παροχών αλλά και τα έσοδα των νοσοκομείων.

Κρίσιμης σημασίας είναι η κατανόηση ότι, οι κρατικές δομές υγείας δεν μπορεί να παραμείνουν γραφειοκρατικές υπηρεσίες, που ενεργούν αδιαφορώντας για τα συμβαίνοντα στην υγειονομική αγορά.

Ως μάχιμες και αποκεντρωμένες κοινωφελείς «επιχειρήσεις» παραγωγής και διάθεσης υπηρεσιών υγείας που πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν, είναι υποχρεωμένες να προσαρμοσθούν και να δραστηριοποιούνται με βάση τις συνθήκες της αγοράς, διαφορετικά οι περαιτέρω δυσμενείς συνέπειες θα είναι μοιραίες.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαφορά, μεταξύ ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ.
Τι Σημαίνει Κρατικό Νοσοκομείο «Ιδιωτικού» Δικαίου

Το συγκριτικό πλεονέκτημα των ιδιωτικών νοσοκομείων, έναντι των κρατικών, είναι ότι τα πρώτα δεν υφίστανται δημοσιοϋπαλληλικές λογικές, δεσμεύσεις και καταναγκασμούς, αλλά χρησιμοποιούν «ιδιωτικοοικονομικά» κριτήρια ποιοτικής και αποδοτικής λειτουργίας, και προσελκύουν συνεχώς περισσότερους ικανοποιημένους ασθενείς-πελάτες, αποκομίζοντας σημαντικό κέρδος.

Τα κρατικά, μη κερδοσκοπικά νοσοκομεία μπορούν να επιτύχουν το ίδιο οιονεί «κέρδος» -για να το επενδύουν στη βελτίωση των υπηρεσιών τους- αν αφεθούν να λειτουργήσουν με ανάλογο επαγγελματισμό, παραμένοντας κρατικής ιδιοκτησίας. Ως αναγκαίες, βασικές καινοτομίες προτείνονται ενδεικτικά οι ακόλουθες:

1. Τα κρατικά νοσοκομεία αφήνονται να λειτουργήσουν με αυτονομία, διοικούμενα από εκπαιδευμένους και έμπειρους επαγγελματίες managers υπηρεσιών υγείας. Αξιολογούνται βάσει συγκεκριμένων δεικτών αποδοτικότητας, αποτελεσματικότητας και ποιότητας υπηρεσιών και η βαθμολογία τους είναι προσβάσιμη στο κοινό.

Οι αποδοχές των διοικητών είναι, κατά περίπτωση, ανάλογες των αντικειμενικών συνθηκών και των στόχων που αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν, και τροποποιούνται με βάση τα αποτελέσματα της δράσης τους.

2. Οι μελλοντικές προσλήψεις προσωπικού καθορίζονται ελεύθερα και πραγματοποιούνται από τα ίδια τα νοσοκομεία, ανάλογα με τις ανάγκες τους, χωρίς προκαθορισμένες αριθμητικές δεσμεύσεις, με ελεύθερο προσδιορισμό των επιθυμητών ειδικών προσόντων και με διαπραγμάτευση των συμβάσεων ως προς τη διάρκεια και το είδος του παρεχόμενου έργου.

3. Για τις μελλοντικές προσλήψεις, οι κάθε είδους αποδοχές και αποζημιώσεις είναι διαπραγματεύσιμες, και διαμορφώνονται ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς. Οι διοικήσεις μπορούν να παρέχουν κάθε είδους κίνητρα ή πριμ επιβράβευσης.

4. Για τον εφοδιασμό των νοσοκομείων με πάσης φύσεως υλικά που δεν εξασφαλίζονται από κεντρικές προμήθειες, και για την παροχή μη ιατρικών υπηρεσιών, οι διοικήσεις ενεργούν ελεύθερα, κατά τον συμφερότερο τρόπο.

5. Τα νοσοκομεία έχουν ελευθερία συνεργασίας με άλλους κρατικούς ή ιδιωτικούς φορείς, εξασφαλίζοντας το βέλτιστο λειτουργικό κόστος. Μπορούν επίσης να συνάπτουν συμβάσεις με φορείς του εξωτερικού, για την παροχή υπηρεσιών σε αλλοδαπούς.

6. Στην πρότυπη αποζημίωση κατά πράξη (DRG) εκ μέρους των πληρωτών (ΕΟΠΥΥ, ασφαλιστικές εταιρίες, ιδιώτες) εμπεριέχεται και επιμερίζεται ανάλογα το μισθολογικό κόστος των νοσοκομείων. Για τα κρατικά νοσοκομεία που λειτουργούν υπό ασύμφορες συνθήκες (νησιωτικών ή ακριτικών περιοχών), όπου δεν δραστηριοποιείται ο ιδιωτικός νοσοκομειακός τομέας, η κατά πράξη αποζημίωση προσαυξάνεται με συγκεκριμένο ποσοστό.

7. Τα νοσοκομεία που αξιολογούνται ως επαρκή, για την έμμισθη ειδίκευση ή εξειδίκευση επιστημόνων υγείας, επιχορηγούνται πρόσθετα για την κάλυψη του αντίστοιχου κόστους.

8. Τα νοσοκομεία που παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας (τακτικά εξωτερικά ιατρεία), παρά τη λειτουργία ειδικών μονάδων ΠΦΥ στην περιοχή ευθύνης τους, εισπράττουν προκαθορισμένο εξέταστρο από τους χρήστες.

9. Το ποσοστό συμμετοχής των ασφαλισμένων στο κόστος παροχής υπηρεσιών από ιδιωτικούς φορείς, καταβάλλεται και στις κρατικές μονάδες.

10. Τα κρατικά νοσοκομεία μπορούν να αμείβονται για συμπληρωματικές μη ιατρικές υπηρεσίες (π.χ. ξενώνες συνοδών, χώροι στάθμευσης, καταστήματα εξυπηρέτησης), αλλά και να τιμολογούν την παροχή μετανοσοκομειακής ή γηριατρικής ή κατ΄ οίκον φροντίδας κ.λπ., όταν δεν προβλέπεται ανάλογη αποζημίωση από τους ασφαλιστικούς φορείς.

11. Τα νοσοκομεία μπορούν να ιδρύουν, αυτόνομα ή σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες δωρητών, υποστηρικτών και φίλων, αλλά και άμισθων εθελοντών υποστήριξης του έργου τους και των ασθενών.

12. Η οικονομική διαχείριση και η σύννομη λειτουργία των κρατικών νοσοκομείων ελέγχεται από Ορκωτούς Λογιστές, που διορίζονται από τον Υπουργό Υγείας.
Επίλογος

Είναι προφανές και αναμενόμενο ότι, μια μεταρρύθμιση τέτοιας (ή ανάλογης) έκτασης θα προκαλέσει έντονες αμφισβητήσεις, κυρίως με αβάσιμα επιχειρήματα. Η εφαρμογή της απαιτεί περίοδο μιας πλήρους κυβερνητικής θητείας, αποφασιστικότητα και ανάληψη ενός πιθανού και πρόσκαιρου πολιτικού κόστους.

Όμως, ενδεχόμενη παράταση του σημερινού τρόπου και συνθηκών λειτουργίας οδηγεί βραχυπρόθεσμα σε ραγδαία απαξίωση των κρατικών νοσοκομείων, τα οποία εγκαταλείπονται ήδη από τους ικανότερους επαγγελματίες υγείας, αλλά και από συνεχώς περισσότερους χρήστες-ασθενείς.

Γιώργος Ι. Στάθης
Οικονομολόγος-Manager Νοσοκομείων
πρώην Πρόεδρος της ΕΕΜΥΥ

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ποιοτικά κριτήρια και στις ιδιωτικές κλινικές αλλά και σε Κέντρα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης προβλέπει η εγκύκλιος που απέστειλε το υπουργείο Υγείας σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Πρόκειται για νέα ποιοτικά κριτήρια που είχαν θεσμοθετηθεί με νόμο και θα πρέπει να υιοθετήσουν οι ιδιωτικές κλινικές για να έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ και μάλιστα ξεκινά να μετρά ήδη ο χρόνος για την εφαρμογή τους η οποία θα γίνει σε 3 μήνες.

Η εγκύκλιος με τίτλο: «Εφαρμογή κριτηρίων ποιότητας στις αποζημιούμενες από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. υπηρεσίες κλειστής νοσηλείας ιδιωτικών Γενικών Κλινικών και ιδιωτικών Κέντρων Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Κλειστής Νοσηλείας» προβλέπει σειρά κανόνων για τον ιδιωτικό τομέα.

Οι ιδιωτικοί φορείς έχουν περιθώριο 3 μηνών για να εφαρμόσουν τους νέους κανόνες, μέσω των οποίων θα προκύπτουν και οι αποζημιώσεις τους αλλά και τα ποσοστά των εκπτώσεων που θα πρέπει να δίνουν στον ΕΟΠΥΥ (rebate).

Στόχος είναι όπως αναφέρει το υπουργείο Υγείας με τη θέσπιση κριτηρίων ποιότητας στις υπηρεσίες υγείας, η λήψη μέτρων βελτίωσης των δεικτών υγείας, μέσω αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας, της αποδοτικότητας και της ασφάλειας της παρεχόμενης φροντίδας υγείας.
Τα νέα ποιοτικά κριτήρια για τις ιδιωτικές κλινικές

Η εγκύκλιος δίνει με κάθε λεπτομέρεια τι θα πρέπει να ακολουθούν οι ιδιωτικές κλινικές όταν παρέχουν υπηρεσίες στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ.

Μεταξύ άλλων προβλέπεται:

-Πιστοποιημένο σύστημα εφαρμογής διαχείρισης ποιότητας στην παροχή υπηρεσιών υγείας κατά το πρότυπο ISO 15224. Για την τεκμηρίωσή του θα προσκομίζεται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. επικαιροποιημένο και σε ισχύ πιστοποιητικό συμμόρφωσης κατά ISO 15224.

-Λειτουργία και υποστήριξη πληροφοριακού συστήματος διαχείρισης δεδομένων νοσηλευομένων (M.I.S.), από την αρχική παραπομπή του ασθενή για εξετάσεις έως την έκδοση και διανομή των αποτελεσμάτων στους ενδιαφερόμενους (ιατρούς, ασθενείς), που να διασφαλίζει την ορθή διακίνηση και την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων

– Λειτουργία και υποστήριξη συστήματος διαχείρισης και αποθήκευσης ιατρικής εικόνας (P.A.C.S.).

-Διατήρηση ψηφιακού αρχείου (φάκελοι ασθενών). Σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4600/2019 (Α’ 43) είναι υποχρεωτική η τήρηση αρχείου και η ενημέρωση του Ατομικού Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας (Α.Η.Φ.Υ.) ασθενών από τους παρόχους υγείας

-Διαχείριση ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων από αρμόδια θεσμοθετημένη επιτροπή

-Ποσοστό Κ.Ε.Ν. με επιπλοκές προηγούμενου έτους επί οριστικοποιημένων και εκκαθαρισμένων υποβολών.

– Ποσοστό θνητότητας προηγούμενου έτους επί οριστικοποιημένων και εκκαθαρισμένων υποβολών.

– Αριθμός Ιατρικών Ειδικοτήτων. Με βάση το ν. 4600/2019 (Α’ 43) (παράρτημα Δ’) καθορίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις ιατρικών ειδικοτήτων ανά κλινική.

– Ειδικές ιατρικές υπηρεσίες [συγκεκριμένα: εμφύτευση συσκευών χρόνιας υποστήριξης καρδιάς (ΣΥΚ), εμφύτευση βιολογικών αορτικών βαλβίδων, εφαρμογή μεθόδων μη χειρουργικής ενδοκαρδιακής παρέμβασης, εμφύτευση βηματοδοτικής συσκευής, εμφύτευση απινιδωτικής συσκευής, διενέργειας Στερεοτακτικής Ακτινοχειρουργικής Ακτινοθεραπείας με τις τεχνικές γ-Knife, x-Knife και Cyberknife, εμφύτευση κοχλιακών εμφυτευμάτων, διενέργεια ποζιτρονικής και Αξονικής Τομογραφίας PET/CT, εφαρμογή της μεθόδου της Κυτταρομειωτικής Χειρουργικής και Ενδοπεριτοναϊκής Υπερθερμικής Χημειοθεραπείας (HIPEC)], οι οποίες απαιτούν ειδική άδεια από το ΚΕΣΥ.

– Αριθμός Κλινών ΜΕΘ ή ΜΕΝΝ

– Αριθμός Ιατρικών Ειδικοτήτων στα Εξωτερικά Ιατρεία

– Αριθμός Χειρουργικών Αιθουσών

Πηγη: https://www.healthreport.gr