Συντάκτης: grammateia

Kάθε χρόνο τα έξοδα του EOΠYY ξεπερνούν τα 8 δισ. ευρώ και το συγκεκριμένο κενό καλύπτεται από τις επιπλέον επιβαρύνσεις των φαρμακευτικών εταιρειών, των ιδιωτικών κλινικών και γενικότερα των παρόχων και προμηθευτών του οργανισμού

Ο φετινός προϋπολογισμός εκτιμά πως τα έξοδα του ΕΟΠΥΥ θα είναι πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ, και πως αυτά καλύπτονται με έσοδα υψηλότερα στα περίπου 6,4 δισ. ευρώ. Η αλήθεια είναι πως κάθε χρόνο τα έξοδα ξεπερνούν τα 8 δισ. ευρώ και το συγκεκριμένο κενό καλύπτεται από τις επιπλέον επιβαρύνσεις των φαρμακευτικών εταιρειών, των ιδιωτικών κλινικών και γενικότερα των παρόχων και προμηθευτών του οργανισμού.

Όπως αποδεικνύεται από τα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε χθες ο ΕΟΠΥΥ, το 2022 εκτιμάται πως θα κλείσει με τα έξοδα να διαμορφώνονται στα 8,7 δισ. ευρώ. Μάλιστα για την κάλυψη των εξόδων αυτών σημαντική είναι η συμβολή του rebate και clawback που εισπράττει ο οργανισμός από τις εταιρείες που αναφέραμε παραπάνω καθώς και από ιδιώτες. Συγκεκριμένα τα εκτιμώμενα έσοδα για το 2022 από τις επιβαρύνσεις rebate και clawback θα φτάσουν στα 2,35 δισ. ευρώ που σημαίνει ότι 1 στα 4 ευρώ (27%) που πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ προέρχεται από τους ιδιώτες φορείς με τους οποίους συνεργάζεται.

Βέβαια δεν είναι μια καινούργια τακτική αυτό καθώς τα τελευταία χρόνια επαναλαμβάνεται συνεχώς. Όμως το πρόβλημα, όπως σημειώνουν οι εκπρόσωποι της αγοράς διογκώνεται.

Τι διαπιστώνεται από τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ

Σύμφωνα με την 13η Τροποποίηση Προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ, το 2022 τα έσοδα του οργανισμού προέρχονται κατά 4.578 εκατ. ευρώ από τις ασφαλιστικές εισφορές, από clawback και rebate 2,48 δισ. ευρώ, οι επιχορηγήσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό του Κράτους φτάνουν τα 460 εκατ. ευρώ, από λοιπές επιχορηγήσεις και έσοδα ο οργανισμός λαμβάνει 619 εκατ. ευρώ, ενώ έλαβε και 135 ως έκτακτη επιχορήγηση για την αντιμετώπιση της covid-19 και είχε και 150 εκατ. ευρώ από επενδύσεις και 221,5 εκατ. ευρώ έσοδα από παρελθόντα έτη.

Την ίδια στιγμή τα υψηλότερα έξοδα του οργανισμού αφορούν στο φάρμακα. Όπως φαίνεται ο οργανισμός θα πρέπει να έχει αποζημιώσει μέχρι το τέλος του 2022 φαρμακευτικά σκευάσματα αξίας 4,48 δισ. ευρώ και έτσι φαίνεται πως αυτή την κατηγορία προέρχεται και το υψηλότερο μέρος του clawback.

Βέβαια αποκλειστικά για τα φάρμακα που αφορούν στα φαρμακεία και τις ιδιωτικές κλινικές, όπως αναφέρονταν στην 12η Τροποποίηση Προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ του 2022, διαπιστώνεται πως μέχρι το τέλος του έτους η φαρμακευτική δαπάνη που θα επιβαρύνει τον οργανισμό θα φτάσει τα 3.383 εκατομμύρια ευρώ, αν και ο προϋπολογισμός του οργανισμού φτάνει μόλις στα 2.088 εκατ. ευρώ. Η διαφορά των 1.295 εκατ. ευρώ, αναμένεται να επιβαρύνει τις φαρμακευτικές εταιρείες μέσω της διαδικασία των επιστροφών ήτοι μέσω του clawback.

Μάλιστα στο συγκεκριμένο προϋπολογισμό, τα ποσά clawback τα οποία καταγράφονται είναι μεγαλύτερα, κάτι το οποίο όμως αφορά τον τρόπο λογιστικοποίησης των συγκεκριμένων λογαριασμών από την οικονομική υπηρεσία του οργανισμού και δεν αφορά στις πραγματικές χρεώσεις των εταιρειών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διοίκησης του οργανισμού, για το 2022 αναμένεται τα κόστη για φαρμακευτικά σκευάσματα νοσοκομειακής χρήσης (σκευάσματα τα οποία κατευθύνονται στις ιδιωτικές κλινικές-1Α), θα ανέλθουν στα 239 εκατ. ευρώ ενώ έχουν εξασφαλιστεί μόνο 87 εκατ. ευρώ. Για τα υπόλοιπα σκευάσματα τα οποία διακινούνται από τα ιδιωτικά φαρμακεία αλλά και τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, το αντίστοιχο κόστος εκτιμάται για φέτος στα 3.144 εκατ. ευρώ, αλλά τα διαθέσιμα του οργανισμού είναι μόλις 2.001 εκατ. ευρώ.

Επίσης για δαπάνες υγείας ιδιωτικού τομέα ο οργανισμός ξοδεύει 2,6 δισ. ευρώ.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Προ των πυλών η αδειοδότηση από τον FDA – Θα χορηγείται βάσει γενετικού ελέγχου

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο εντοπισμός της γενετικής που κρύβεται πίσω από την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας είναι μόνο το πρώτο βήμα προς τον εντοπισμό της αλυσίδας των γεγονότων που οδηγούν σε βλάβη των αρθρώσεων – και τελικά, ένας τρόπος να σπάσει η αλυσίδα, προλαμβάνοντάς την έτσι. Σημειώνουν επίσης ότι απαιτείται περισσότερη δουλειά για τον εντοπισμό όλων των γενετικών παραγόντων που εμπλέκονται στη νόσο.

Οστεοαρθρίτιδα: Μια ομάδα ερευνητών που συνδέεται με διάφορα ιδρύματα στην Αλαμπάμα συνέδεσε 10 γενετικούς τόπους με την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας. Στην εργασία τους που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Genetics, η ομάδα περιγράφει την ανάλυσή τους σε δεδομένα από το Million Veteran Program στις ΗΠΑ και τη UK Biobank στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια προοδευτική ασθένεια των αρθρώσεων που προκαλείται από φλεγμονή. Είναι ένας από τους πιο κοινούς τύπους αρθρίτιδας και συνήθως επηρεάζει τα γόνατα, τους γοφούς, τη σπονδυλική στήλη και τα χέρια. Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία και οι θεραπείες είναι περιορισμένες. Πολλοί άνθρωποι με την πάθηση καταλήγουν σε αντικατάσταση αρθρώσεων. Σε αυτή τη νέα προσπάθεια, οι ερευνητές βασίζονται σε προηγούμενες εργασίες σχετικά με γενετικούς παράγοντες που συνδέονται με την ανάπτυξή της.

Για να ανακαλύψουν ποια γονίδια μπορεί να είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από το Πρόγραμμα Eκατομμυρίων Βετεράνων (Million Veteran Program) – μια βάση δεδομένων με πληροφορίες για την υγεία, γενετικά δεδομένα και άλλες πληροφορίες για περίπου 163.000 βετεράνους των ΗΠΑ. Διέκριναν 79.569 ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα από μια ομάδα ελέγχου 80.002 μη προσβεβλημένων ατόμων. Στη συνέχεια οι ερευνητές έκαναν το ίδιο με δεδομένα από τη βρετανική βιοτράπεζα. Μετά την ανάμειξη και την ανάλυση των δεδομένων και από τις δύο πηγές, οι ερευνητές απομόνωσαν 10 νέους γενετικούς τόπους που σχετίζονται με την οστεοαρθρίτιδα και επιβεβαίωσαν άλλους 17 που είχαν ήδη εντοπιστεί από άλλες ερευνητικές ομάδες. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης αυτό που περιγράφουν ως σημαντικές συσχετίσεις όταν διεξήγαγαν στρωματοποιημένη ανάλυση των δεδομένων με βάση την καταγωγή, οι οποίες θα μπορούσαν να συνδεθούν με τόπους που σχετίζονται με ιστούς που δεν σχετίζονται με τις αρθρώσεις. Και διεξήγαγαν επίσης μια ανάλυση εμπλουτισμού γονιδιακών συνόλων που βοήθησε στην ανάδειξη γενετικών μονοπατιών που συνδέονται με τα οστά, τους χόνδρους και άλλους συνδετικούς ιστούς. Στη συνέχεια διερεύνησαν πιθανές βιολογικές διεργασίες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας και πιθανές θεραπείες για τα συμπτώματα. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο εντοπισμός της γενετικής που κρύβεται πίσω από την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας είναι μόνο το πρώτο βήμα προς τον εντοπισμό της αλυσίδας των γεγονότων που οδηγούν σε βλάβη των αρθρώσεων – και τελικά, ένας τρόπος να σπάσει η αλυσίδα, προλαμβάνοντάς την έτσι. Σημειώνουν επίσης ότι απαιτείται περισσότερη δουλειά για τον εντοπισμό όλων των γενετικών παραγόντων που εμπλέκονται στη νόσο.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Όμως, η Liu έχει υποβάλει προς δημοσίευση μια εργασία σχετικά με μια άλλη υποπαραλλαγή που ονομάζεται XBB, μια ανασυνδυασμένη παραλλαγή που δημιουργήθηκε από την ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ δύο υποπαραλλαγών BA.2 omicron, η οποία παρουσιάζει αυτό που η ίδια αποκαλεί “εξαιρετική” αντίσταση στα εξουδετερωτικά αντισώματα που παράγονται από τον εμβολιασμό και την προηγούμενη μόλυνση.

Οmicron: Τρεις υποπαραλλαγές του στελέχους omicron του SARS-CoV-2 που κυκλοφορούν σήμερα -συμπεριλαμβανομένων δύο που αποτελούν σήμερα σχεδόν το 50% των αναφερόμενων λοιμώξεων COVID-19 στις ΗΠΑ- είναι καλύτερες στο να αποφεύγουν τα εξουδετερωτικά αντισώματα που παράγονται από εμβόλια και λοιμώξεις από ό,τι οι προηγούμενες εκδοχές του omicron, υποδηλώνει νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο Cell Host & Microbe. Για τη μελέτη τους, οι επιστήμονες εξέτασαν εξουδετερωτικά αντισώματα σε δείγματα ορού αίματος από εμβολιασμένους και από επαγγελματίες υγείας που είχαν εμβολιαστεί μία φορά ή είχαν μολυνθεί πρόσφατα έναντι διαφόρων υποπαραλλαγών που κυκλοφορούν. Τρεις υποπαραλλαγές ξεχώρισαν για την ανθεκτικότητά τους στην ανοσολογική απάντηση των αντισωμάτων: Οι BQ.1, BQ.1.1 και BA.2.75.2.

Οι BQ.1 και BQ.1.1 είναι υποπαραλλαγές των παραλλαγών BA.4/5 omicron που κυριαρχούν τους τελευταίους μήνες στις ΗΠΑ, και κάθε μία από αυτές αντιπροσωπεύει πλέον περίπου το ένα τέταρτο των τρεχουσών λοιμώξεων, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Η BA.2.75.2, μια μετάλλαξη της παραλλαγής BA.2 omicron, ήταν η καλύτερη από όλες τις παραλλαγές που δοκιμάστηκαν στο να αποφεύγει τα εξουδετερωτικά αντισώματα, αλλά επί του παρόντος αντιπροσωπεύει μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των αναφερόμενων ασθενειών στις Ηνωμένες Πολιτείες. “Σε γενικές γραμμές, οι υποπαραλλαγές BQ.1 και BQ.1.1 είναι πολύ καλύτερες σε σύγκριση με τις προηγούμενες παραλλαγές στο να αποφεύγουν την αντίδραση αντισωμάτων με τη μεσολάβηση αναμνηστικού – οι τίτλοι εξουδετερωτικών αντισωμάτων είναι σαφώς πολύ χαμηλότεροι. Και αυτές οι δύο παραλλαγές γίνονται κυρίαρχες”, δήλωσε η Shan-Lu Liu, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και καθηγήτρια ιολογίας στο Τμήμα Κτηνιατρικών Βιοεπιστημών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο. “Είναι σημαντικό να έχουμε επίγνωση, ενώ ταξιδεύουμε και μαζευόμαστε κατά τη διάρκεια των διακοπών, ότι οι παραλλαγές του SARS-CoV-2 συνεχίζουν να εξελίσσονται”, δήλωσε η Liu, επίσης καθηγήτρια στο Τμήμα Μικροβιακών Λοιμώξεων και Ανοσίας. “Εάν εμβολιαστήκατε με το πρώτο αναμνηστικό πριν από έξι και πλέον μήνες, θα μπορούσατε να εξετάσετε το ενδεχόμενο να κάνετε ένα δεύτερο αναμνηστικό, επειδή τα αντισώματα από ένα μόνο αναμνηστικό είναι πλέον πιθανώς πολύ χαμηλά για να είναι προστατευτικά”.

Παρόλο που το τρίτο αναμνηστικό, ένα επικαιροποιημένο δισθενές σκεύασμα, χορηγείται τώρα σε όσους είναι επιλέξιμοι, πάνω από το 48% του συνολικού πληθυσμού που δικαιούται αναμνηστικό δεν έχει λάβει ακόμη αναμνηστική δόση, σύμφωνα με τα στοιχεία του CDC. Το εργαστήριο της Liu έχει δείξει προηγουμένως ότι μια αναμνηστική δόση COVID-19 παρείχε ισχυρή και ευρεία αντισωματική προστασία έναντι μιας σειράς παραλλαγών της υποομάδας omicron και ότι μια δεύτερη αναμνηστική δόση αποκατέστησε τον φθίνοντα αριθμό αντισωμάτων σε προστατευτικά επίπεδα. Για την τρέχουσα μελέτη, τα δείγματα ορού προήλθαν από επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που είχαν λάβει δύο δόσεις εμβολίου mRNA και μία αναμνηστική ένεση ή που είχαν μολυνθεί κατά τη διάρκεια ενός πρώιμου ή μεταγενέστερου κύματος omicron. Τα αποτελέσματα έδειξαν περίπου 20πλάσια μείωση των αντισωμάτων που δημιουργήθηκαν από το εμβόλιο και το μοναδικό αναμνηστικό και μπορούσαν να εξουδετερώσουν τις BQ.1 και BQ.1.1 σε σύγκριση με τα εξουδετερωτικά αντισώματα έναντι του αρχικού (μητρικού) ιού SARS-CoV-2. Ομοίως, τα επίπεδα (τίτλοι) εξουδετερωτικών αντισωμάτων, που δημιουργήθηκαν από τη μόλυνση κατά τη διάρκεια του κύματος BA.1 omicron, ήταν σημαντικά χαμηλότερα έναντι των υποπαραλλαγών BQ από ό,τι έναντι του γονικού ιού, ενώ οι τίτλοι αντισωμάτων έναντι των υποπαραλλαγών BQ που δημιουργήθηκαν από τη μόλυνση κατά τη διάρκεια του κύματος BA.4/5 δεν έφτασαν το επίπεδο ανίχνευσης. “Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι δεν μπορείτε να βασιστείτε στη φυσική μόλυνση για την προστασία από τις υποπαραλλαγές omicron που κυκλοφορούν σήμερα”, δήλωσε ο Liu, επίσης αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Ρετροϊών του Ohio State και συνδιευθυντής του προγράμματος Πρόγραμμα Ιών και Αναδυόμενων Παθογόνων (Viruses and Emerging Pathogens Program) στο Ινστιτούτο Λοιμωδών Νοσημάτων της πολιτείας του Ohio.

Η Liu και οι συνεργάτες της διεξήγαγαν μελέτες κυτταροκαλλιέργειας χρησιμοποιώντας ψευδοϊούς – έναν μη μολυσματικό ιικό πυρήνα που περιβάλλεται από διαφορετικές πρωτεΐνες αιχμής SARS-CoV-2 στην επιφάνεια, οι οποίες είναι δομημένες ώστε να ταιριάζουν με τις γνωστές παραλλαγές. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ανίχνευση εξουδετερωτικών αντισωμάτων στα δείγματα αίματος λαμβάνει υπόψη τα διαφορετικά επίπεδα αντισωμάτων που παράγονται από τα άτομα. Σε αυτή τη μελέτη, ο συνεργάτης της πολιτείας του Ohio και συν-συγγραφέας Kai Xu δημιούργησε δομικά μοντέλα των μεμονωμένων αμινοξέων που έχουν αλλάξει από τις νεότερες μεταλλάξεις στην πρωτεΐνη spike, εντοπίζοντας μερικά μόρια-κλειδιά που οι υποπαραλλαγές έχουν αναδιατάξει έτσι ώστε να μπορούν να εμποδίσουν τα αντισώματα να συνδεθούν με τα ιικά σωματίδια. Αυτή η μοντελοποίηση έδειξε ότι ένα από αυτά τα αμινοξέα, που ονομάζεται N460K, επιτρέπει επίσης στα σωματίδια BQ.1 και BQ.1.1 να εισέρχονται πιο αποτελεσματικά στα κύτταρα του ξενιστή και να αναγκάζουν τα κύτταρα του ξενιστή να συγχωνεύονται μεταξύ τους, ένα βήμα στην ιική λοίμωξη που μπορεί να αυξήσει την παθογένεια – η οποία συμβάλλει στην έναρξη της νόσου, την εξέλιξη σε πιο σοβαρά συμπτώματα και τη μεταδοτικότητα της νόσου. “Από τη δική μου οπτική γωνία, αυτό αποτελεί αιτία ανησυχίας επειδή η αρχική παραλλαγή omicron δεν ήταν πολύ παθογόνος – δεν προκαλούσε καθόλου μεγάλη συγχώνευση κυττάρων”, δήλωσε η Liu. “Αλλά τώρα βλέπουμε μια τάση με αυτές τις νέες υποπαραλλαγές αυξημένης κυτταρικής σύντηξης, και αυτή η τάση θέτει τον ιό σε καλύτερη θέση για να προκαλέσει μόλυνση και παθογένεια”.

Μελέτες άλλων εργαστηρίων σχετικά με την παραγωγή εξουδετερωτικών αντισωμάτων από το δισθενές αναμνηστικό υποδηλώνουν ότι το ενημερωμένο αναμνηστικό θα προσφέρει προστασία έναντι των νεότερων υποπαραλλαγών του omicron, δήλωσε η Liu. Όμως, η Liu έχει υποβάλει προς δημοσίευση μια εργασία σχετικά με μια άλλη υποπαραλλαγή που ονομάζεται XBB, μια ανασυνδυασμένη παραλλαγή που δημιουργήθηκε από την ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ δύο υποπαραλλαγών BA.2 omicron, η οποία παρουσιάζει αυτό που η ίδια αποκαλεί “εξαιρετική” αντίσταση στα εξουδετερωτικά αντισώματα που παράγονται από τον εμβολιασμό και την προηγούμενη μόλυνση. “Αυτός ο ιός μπορεί να κάνει απροσδόκητα πράγματα”, δήλωσε. “Πρέπει ακόμη να κάνουμε καλή δουλειά στην επιτήρηση και να παρακολουθούμε αυτές τις αναδυόμενες παραλλαγές που προκαλούν ανησυχία”. Πρόσθετοι συν-συγγραφείς, όλοι από την πολιτεία του Ohio, είναι οι Panke Qu, John Evans, Julia Faraone, Yi-Min Zheng, Claire Carlin, Mirela Anghelina, Patrick Stevens, Soledad Fernandez, Daniel Jones, Gerard Lozanski, Ashish Panchal, Linda Saif, Eugene Oltz και Richard Gumina.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η καινοτομία πλήττεται. Πώς διαμορφώνεται η πρόσβαση των ασθενών σε ποσοστά και ημέρες.

Με αφορμή τις τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν στην αγορά σε πάνω από 400 σκευάσματα, θα πρέπει η Πολιτεία να δει την φαρμακευτική πολιτική με διαφορετικό μάτι, λένε παράγοντες της αγοράς.

Σύμφωνα με τις πηγές μας, είναι απαραίτητο να διορθώσει τα κακώς κείμενα που δημιουργήθηκαν με εξωγενείς παρεμβάσεις και που δημιουργούν στρεβλώσεις, ελλείψεις και αποσύρσεις.

Όπως τονίζουν, “έχουμε πολλάκις αναφέρει ότι ο αυθαίρετος και εκ των πραγμάτων ανεπαρκής προϋπολογισμός είναι το πρώτο που πρέπει να διορθωθεί. Αλλά και μια σειρά μέτρων που έχουν ανακοινωθεί πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα, όπως:

1. Η αλλαγή στις ασφαλιστικές τιμές που θα δημιουργούσε χώρο για την καινοτομία, (άνω των 140 εκατ. ευρώ).
2. Η δυνατότητα, με πρωτοβουλία των εταιριών, εξαίρεσης από την αποζημίωση χαμηλού κόστους σκευασμάτων θα έδινε στις φαρμακοβιομηχανίες τη δυνατότητα να τα “διατηρούν στην αγορά”.
3. Η κατάργηση διατάξεων όπως οι υποχρεωτικές επιστροφές στις εταιρίες μετά τη λήξη τους, φαρμάκων, θα στερούσε τη δυνατότητα να δημιουργείται στοκ στην αλυσίδα διανομής σκευασμάτων προς εξαγωγή, μιας που οι εταιρίες έχουν αυστηρούς περιορισμούς στη διακίνηση ποσοτήτων πάνω από τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς.
4. Η κατάργηση της απαγόρευσης αύξησης τιμών θα έδινε τη δυνατότητα να διορθωθούν οι τιμές των μεγάλης θεραπευτικής αξίας παλαιότερων σκευασμάτων και η διατήρησή τους στην αγορά.

Απλά πράγματα, σε ένα σύνθετο περιβάλλον θα διόρθωναν σε μεγάλο βαθμό τις στρεβλώσεις. Το ερώτημα για τους παράγοντες της αγοράς είναι εάν τελικώς θα τολμήσουμε να δούμε το πρόβλημα κατάματα ή θα παραμείνουμε άπραγοι παζαρεύοντας αν θα πάρουμε δωρεάν 6 στα 10 ή και παραπάνω σκευάσματα.

Η Καινοτομία πλήττεται-Η πρόσβαση των ασθενών σε ποσοστά και μέρες

Εξαντλείται η αυστηρότητα της Πολιτείας και οι νομοθετικές της παρεμβάσεις μόνο στα καινοτόμα φάρμακα, τα οποία πέραν του ότι αναγκάζονται να δώσουν rebate και clawback, να δώσουν επιπλέον εκπτώσεις. Αυτό είναι αντίθετο με ό,τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο, όπου ουσιαστικά τα μη καινοτόμα φάρμακα (εκτός πατέντας και γενόσημα) δημιουργούν οικονομίες κλίμακος, ώστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος για την εισαγωγή των καινοτόμων σκευασμάτων στις αγορές. Για του λόγου το αληθές:

• Μόνο το 11% των νέων θεραπειών είναι πλήρως διαθέσιμες στην Ελλάδα.
• Στα ογκολογικά το 17% ενώ το 24% δεν είναι διαθέσιμο.
• Στα Ορφανά το 11% ενώ το 44% δεν είναι διαθέσιμο.

Την ίδια στιγμή, ο χρόνος από την κεντρική έγκριση ως τη διαθεσιμότητα στην Ελλάδα είναι ο εξής:

• 498 ημέρες απαιτούνται για την αποζημίωση.
• Στα ογκολογικά 475.
• Στα ορφανά 453.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι έδειξαν τα ιατροδικαστικά αρχεία δεκαετίας στην Κεντρική Μακεδονία. Μιλά στο iatronet.gr η συντάκτρια της μελέτης, παιδίατρος, Ελισάβετ Αντωνιάδου.

Η χειροδικία, η απομόνωση, η στέρηση τροφής και άλλα είδη τιμωρίας εξακολουθούν και σήμερα να αποτελούν αποδεκτά μέσα πειθαρχίας και σωφρονισμού παιδιών για ένα τμήμα της κοινωνίας, ενώ θεωρούνται ως μέρος της “κανονικότητας” και για αρκετά παιδιά που τα υφίστανται. Ακόμα και η σεξουαλική κακοποίηση, στα αρχικά της στάδια, αποσιωπάται από ορισμένα θύματα, που θεωρούν πως δεν είναι ποινικά κολάσιμη πράξη, στο βαθμό που θα δικαιολογούσε μια καταγγελία στις αρμόδιες Αρχές.

Ενδεικτικά είναι τα ευρήματα αναδρομικής μελέτης δεκαετίας στα αρχεία της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης και του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής του ΑΠΘ, που έκανε πριν από μερικά χρόνια η παιδίατρος δρ Ελισάβετ Αντωνιάδου, στο πλαίσιο της διδακτορικής της διατριβής. Η έρευνα κατέδειξε ελάχιστο αριθμό καταγγελιών για περιστατικά σωματικής κακοποίησης (μόλις 90 περιπτώσεις σε μια δεκαετία για ολόκληρη την Κεντρική Μακεδονία), και περισσότερες (226 στο ίδιο διάστημα) για περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης. Τα τελευταία αφορούν στην πλειονότητά τους ολοκληρωμένη σεξουαλική πράξη, αποκαλύφθηκαν από οικείους των παιδιών και όχι από τα ίδια, ενώ η καταγγελία έγινε με καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η επιβεβαίωση της κακοποίησης από τους ιατροδικαστές.

Μιλώντας στο iatronet.gr, η κ. Αντωνιάδου προσεγγίζει τα ευρήματα της μελέτης υπό το πρίσμα των καταιγιστικών αποκαλύψεων του τελευταίου διαστήματος. Διαπιστώνει απουσία ελέγχου στις δομές φιλοξενίας παιδιών, έλλειψη εκπαίδευσης του προσωπικού, αλλά και στρεβλή αντίληψη πολλών ακόμη και σήμερα για τα όρια του αποδεκτού.

226 περιστατικά σε μια δεκαετία

Οι 229 καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση αφορούσαν παιδιά ηλικίας από 3 μηνών ως και 17 ετών, με μέσο όρο ηλικίας τα 11,25 έτη. Τα 165 (72,1%) ήταν κορίτσια και τα 64 (27,9%) αγόρια.

Τα 75 (53,6%) παιδιά διέμεναν με την οικογένειά τους και αμφότερους τους γονείς τους και τα 49 (35,0%) με τον ένα γονέα. Επίσης, 14 παιδιά φιλοξενούνταν είτε σε κάποιο Ίδρυμα, είτε σε κάποιον από τους συγγενείς τους (θείο-α, μεγαλύτερο αδερφό).

Μόνο στο 19,2% των περιστατικών η καταγγελία έγινε μέσα στο πρώτο 24ωρο, ενώ στο 59,9% είχαν παρέλθει τουλάχιστον τρεις μέρες, γεγονός που περιόρισε στο ελάχιστο την πιθανότητα εύρεσης γενετικού υλικού. Έτσι, στο 79% των περιπτώσεων η ιατροδικαστική εξέταση των παιδιών απέβη αρνητική. “Ο έλεγχος του DNA πρέπει να γίνει εντός 24 ωρών, το πολύ 48. Αλλά κι αυτά που ήρθαν νωρίς, είχαν πλυθεί, είχαν αλλάξει εσώρουχο, είχαν καταστρέψει τα ρούχα που φορούσαν τη στιγμή της κακοποίησης”, εξηγεί η κ. Αντωνιάδου.

Την καταγγελία έκανε η μητέρα, η γιαγιά ή η αδελφή του θύματος στο 59% των περιπτώσεων. Στο 24,7% αυτή έγινε από το νοσηλευτικό ή εκπαιδευτικό ίδρυμα που φρόντιζε το παιδί, ενώ στο 15,2% την έκανε το ίδιο το παιδί.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων (65,2%) η καταγγελλόμενη κακοποίηση αφορά ολοκληρωμένη σεξουαλική πράξη από τον δράστη, ενώ στο 34,8% αναφέρεται σε θωπείες, φιλιά. “Ο δράστης συνήθως περνάει από στάδια: προσέγγιση στην αρχή, ασέλγεια, περνάει χρόνος από ένα στάδιο στο άλλο. Πολλά παιδιά στα αρχικά στάδια δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτό που γίνεται είναι ποινικά κολάσιμο, αλλά το εκλαμβάνουν ως ένα μέρος της φυσιολογικότητας”, σημειώνει η παιδίατρος και προσθέτει: “Επίσης, οι δράστες ξέρουν συνήθως πού στοχεύουν: σε παιδιά που έχουν ελλιπή γονεϊκή προστασία. Αν ο δράστης δεν είναι εντός της οικογένειας, έρχεται να καλύψει το κενό της απουσίας επίβλεψης από τον γονέα, το παιδί ξεγελιέται και νιώθει πως κάτι πρέπει να δώσει, χωρίς να συνειδητοποιεί στην αρχή πως αυτό που συμβαίνει είναι μεμπτό”.

Σωματική κακοποίηση

Συνολικά, καταγράφηκαν 90 περιστατικά κατά την ίδια δεκαετία, από τα οποία τα 49 (54,4%) αφορούν σε αγόρια και τα 41 (45,6%) σε κορίτσια, με τον μέσο όρο ηλικιών τα 9 έτη.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων (82,7%) το συμβάν καταγγέλθηκε εντός 5 ημερών και αφορούσε κυρίως σε αναφερόμενες κακώσεις που προήλθαν από χειροδικία (52,2%). Παράλληλα, στο 69,0% των περιστατικών αναφέρεται κακοποίηση και σε προηγούμενο χρόνο. Εντοπίστηκαν 5 (5,6%) περιπτώσεις βαριάς κακοποίησης που είχαν σαν συνέπεια το θάνατο του παιδιού. Τρεις θάνατοι οφείλονται σε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ένας σε ασφυξία και ένας ήταν αποτέλεσμα βαριάς αφυδάτωσης και παραμέλησης.

Στο 68,2% των περιπτώσεων οι δράστες της κακοποίησης ήταν ενήλικοι άνδρες. Στο 77,7% φέρεται να είναι ένας από τους δύο γονείς, συνήθως ο πατέρας (54,4%). Επιπρόσθετα, φαίνεται να υπάρχει σημαντική σχέση ανάμεσα στο φύλο του δράστη και την κακοποίηση και άλλων μελών της οικογένειας, με τους άνδρες δράστες να κακοποιούν συχνότερα (77,5%) και άλλα άτομα εντός του οικογενειακού πλαισίου (αδερφός/ή-μητέρα).

Στο 82,2% των παιδιών που προσήλθαν για ιατροδικαστικό έλεγχο εντοπίσθηκαν βλάβες, οι οποίες θα μπορούσαν να οφείλονται σε πιθανή κακοποίηση, ενώ στο 17,8% δεν διαπιστώθηκε κάποια εμφανής κάκωση.

Κλειδί η απουσία ελέγχου

Σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις που αφορούν στην Κιβωτό του Κόσμου, η κ.Αντωνιάδου εντοπίζει το πρόβλημα στην έλλειψη ελέγχου, λογοδοσίας και ενός συστήματος καταγραφής. “Στέλνουμε τα παιδιά, που είναι ήδη θύματα, και εκεί θυματοποιούνται ξανά, δευτερογενώς”, παρατηρεί και προσθέτει: “Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, σε πολλές περιπτώσεις η σωματική τιμωρία θεωρείται μέρος της διαπαιδαγώγησης. Η πειθαρχία επιβάλλεται μέσω του ξύλου, της απομόνωσης ή της τιμωρίας. Κάποιος που έχει μεγαλώσει με αυτά, θα κάνει αυτά που ξέρει. Στο τέλος το πρόβλημα είναι η απουσία ελέγχου και ειδικής εκπαίδευσης του προσωπικού αυτών των δομών, από τη μαγείρισσα μέχρι τον εκπαιδευτικό”.

Η ίδια θεωρεί πως δεν αυξήθηκαν τώρα τα περιστατικά, αλλά αυτό που βλέπαμε ήταν πάντα η κορυφή του παγόβουνου, και καταλήγει με την επισήμανση πως “το καλό με αυτή την υπόθεση είναι πως πλέον ανοίγουν πιο εύκολα τα στόματα”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Θύελλα αντιδράσεων από τους εργαζόμενους του ΕΣΥ για το νομοσχέδιο Γκάγκα που κατατέθηκε στη Βουλή

Επί ποδός είναι οι εργαζόμενοι του ΕΣΥ για το νομοσχέδιο Γκάγκα το οποίο εκτός των άλλων δίνει το δικαίωμα στους γιατρούς του δημοσίου να δουλεύουν παράλληλα και στον ιδιωτικό τομέα.

Το νομοσχέδιο Γκάγκα κατατέθηκε αργά το βράδυ της Τετάρτης στη Βουλή χωρίς μάλιστα να αλλάξει τίποτε στο επίμαχο άρθρο 10 το οποίο δίνει τη δυνατότητα στους ιατρούς πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που υπηρετούν σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., υπό προϋποθέσεις, να λειτουργούν ιδιωτικό ιατρείο ή να παρέχουν υπηρεσίες προς ιδιωτικές κλινικές, ιδιωτικά διαγνωστικά ή θεραπευτικά εργαστήρια και γενικότερα σε κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις, που παρέχουν ή καλύπτουν υπηρεσίες υγείας.

Παρότι όπως είχε γράψει το HealthReport.gr είχε γίνει προσπάθεια να αλλάξει το άρθρο 10 με δεδομένες τις αντιδράσεις ακόμη και από γαλάζια στελέχη, τελικώς φαίνεται ότι υπερίσχυσε η άποψη της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας Μίνας Γκάγκα και όχι του υπουργού Θάνου Πλεύρη ο οποίος τασσόταν ανεπισήμως τουλάχιστον κατά της ρύθμισης.

Γεγονός βέβαια που αποδεικνύει ότι η Μίνα Γκάγκα μάλλον είναι πιο ισχυρή στα υψηλά κλιμάκια του Μεγάρου Μαξίμου από ότι ο Θάνος Πλεύρης.

Όπως και να ‘χει όμως πρόκειται για μία ρύθμιση που πρωτίστως καταργεί ουσιαστικά το δωρεάν ΕΣΥ αφού οι πολίτες αργά ή γρήγορα θα κληθούν να πληρώνουν από την τσέπη τους για να γιατρευτούν αφού τεχνηέντως θα οδηγούνται από τους γιατρούς του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα όπου θα πληρώνουν αδρά. Το πρόσχημα βέβαια θα είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος ελεύθερος στο ΕΣΥ ή άδειο χειρουργείο για άμεσα επέμβαση.
Στο πόδι οι εργαζόμενοι για το νομοσχέδιο Γκάγκα

Οι αλλαγές αυτές που πλήττουν τους πολίτες οικονομικά αλλά και υγειονομικά έχουν ξεσηκώσει τους εργαζόμενους του ΕΣΥ. Άλλωστε ανοίγει η πόρτα ώστε όλες οι επόμενες προσλήψεις να μην είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, κάτι που αναμένεται να συμβεί βέβαια και σε όσους θα εργασθούν από τώρα και στον ιδιωτικό τομέα.

Οι νοσοκομειακοί γιατροί (ΟΕΝΓΕ) αλλά και αυτοί της Αθήνας (ΕΙΝΑΠ) είναι ήδη επί ποδός ενώ οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ (ΠΟΕΔΗΝ) κατεβαίνουν σε κινητοποιήσεις.
Όλοι οι υγειονομικοί ζητούν την απόσυρση του νομοσχεδίου καθώς όπως σημειώνουν : «Θεμελιώδης αρχή σύστασης του Εθνικού Συστήματος Υγείας είναι η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση του προσωπικού. Το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα σε γιατρούς του ΕΣΥ να εργάζονται σε ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας και ιδιώτες γιατρούς να εργάζονται με μερική απασχόληση στα νοσοκομεία.

Οι ρυθμίσεις αυτές θα αυξήσουν περαιτέρω την ιδιωτική δαπάνη υγείας και την προκλητή ζήτηση υπηρεσιών. Οι εν λόγω ρυθμίσεις είναι συνέχεια της θεσμοθέτησης των απογευματινών χειρουργείων στα νοσοκομεία επί πληρωμή των ασθενών».

Να σημειωθεί ότι την Παρασκευή αναμένεται να συνεδριάσει η αρμόδια Επιτροπή της Βουλής παρουσία των εμπλεκόμενων φορέων ώστε να συζητηθούν οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου Γκάγκα. Την ημέρα αυτή η ΠΟΕΔΗΝ έχει προγραμματίσει 4ωρη στάση εργασίας 11:00 πμ-15:00 και συγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι έξω από το κοινοβούλιο.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να καθυστέρηση την εμφάνιση του χάρη σε ένα νέο φάρμακο

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να καθυστερήσει να εμφανιστεί χάρη σε ένα νέο φάρμακο που ενέκρινε ο αμερικανικός FDA (Food and Drug Administration)

Συγκεκριμένα την περασμένη Πέμπτη o FDA των ΗΠΑ ενέκρινε τον φαρμακευτικό παράγοντα Tzield (teplizumab) για την καθυστέρηση εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς 8 ετών και άνω που είναι υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση της πάθησης.

Υψηλού κινδύνου σημαίνει ότι έχουν τουλάχιστον 2 θετικά αυτοαντισώματα σχετιζόμενα με ΣΔ1 και ήπια υπεργλυκαιμία, αλλά χωρίς ανάγκη για ινσουλινοθεραπεία.

Πότε εμφανίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

Ο ΣΔ1 εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται και καταστρέφει τα β κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Τα άτομα με ΣΔ1 έχουν αυξημένη γλυκόζη και απαιτείται καθημερινή ινσουλινοθεραπεία, με ενέσεις ή αντλία, για να επιβιώσουν, ενώ πρέπει να ελέγχουν τακτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αν και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ο ΣΔ1 συνήθως διαγιγνώσκεται σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. Ένα άτομο διατρέχει υψηλότερο κίνδυνο για ΣΔ1 εφόσον έχει γονέα ή αδελφό με ΣΔ1, αν και οι περισσότεροι ασθενείς δεν έχουν σχετικό οικογενειακό ιστορικό.

Πώς δρα το φάρμακο

Το Tzield δρα στο ανοσοποιητικό σύστημα και καθυστερεί την εξέλιξη του ΣΔ1. Συγκεκριμένα, μπορεί να απενεργοποιήσει τα κύτταρα εκείνα του ανοσοποιητικού που επιτίθενται στα β παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, ενώ αυξάνει την αναλογία των κυττάρων που βοηθούν στον μετριασμό της ανοσολογικής απόκρισης. Το Tzield χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση μία φορά την ημέρα για 14 συνεχόμενες ημέρες.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Tzield αξιολογήθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή με 76 ασθενείς υψηλού κινδύνου για ΣΔ1. Στη δοκιμή αυτή, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν Tzield ή εικονικό φάρμακο μία φορά την ημέρα μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης για 14 ημέρες.

Ο πρωταρχικός δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο χρόνος από την τυχαιοποίηση ως τη διάγνωση ΣΔ1. Τα αποτελέσματα της δοκιμής έδειξαν ότι σε μια μέση παρακολούθηση 51 μηνών, το 45% από τους 44 ασθενείς που έλαβαν Tzield διαγνώστηκαν αργότερα με ΣΔ1, σε σύγκριση με το 72% των 32 ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Ο χρόνος από την τυχαιοποίηση ως την εμφάνιση ΣΔ1 ήταν 50 μήνες για τους ασθενείς που έλαβαν Tzield και 25 μήνες για εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Αυτό αντιπροσωπεύει μια στατιστικά και κλινικά σημαντική καθυστέρηση στην ανάπτυξη ΣΔ1.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του Tzield περιλαμβάνουν:

μειωμένα επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων, εξάνθημα και κεφαλαλγίες.

Η έγκριση χρήσης του Tzield συνοδεύεται από προειδοποιήσεις και προφυλάξεις σχετικά με λοιμώξεις, κίνδυνο αντιδράσεων υπερευαισθησίας, καθώς και την ανάγκη χορήγησης όλων των απαραίτητων εμβολιασμών για την ηλικία πριν από την έναρξη της θεραπείας με Tzield

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.healthreport.gr