Συντάκτης: grammateia

Με τη δοκιμή της δύναμης λαβής, μπορεί κανείς να προσδιορίσει γρήγορα και εύκολα τη μυϊκή δύναμη, έναν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα θανάτου.

Με τη δοκιμή της δύναμης λαβής, μπορεί κανείς να προσδιορίσει γρήγορα και εύκολα τη μυϊκή δύναμη, έναν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα θανάτου. Σε μια πρόσφατη μελέτη, οι επιστήμονες δημιούργησαν σημεία αποκοπής για τον γενικό πληθυσμό, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον τρόπο με τον οποίο η δύναμη της λαβής σχετίζεται με το φύλο, το ύψος του σώματος και την ηλικία που θα χρησιμοποιηθούν στην ιατρική πρακτική. Το άνοιγμα βάζων ή η μεταφορά ειδών παντοπωλείου είναι εργασίες που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν δεδομένες. Ωστόσο, η δύναμη της λαβής είναι ένα χρήσιμο εργαλείο ελέγχου για μια ποικιλία ιατρικών ζητημάτων.

• Η χαμηλή δύναμη λαβής μπορεί να είναι σημάδι υποκείμενων προβλημάτων υγείας, και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους ηλικιωμένους.
• Η δύναμη της λαβής έχει συσχετιστεί με προβλήματα υγείας ήδη από τη νεαρή ενήλικη ζωή.
• Η χαμηλή δύναμη λαβής μπορεί να είναι σύμπτωμα καταστάσεων που συνδέονται με καρδιακά και πνευμονικά προβλήματα, σύμφωνα με μεγάλο αριθμό μελετών.
• Επιπλέον, η έρευνα έχει δείξει ότι τα άτομα με αδύναμες λαβές έχουν συχνά μικρότερο προσδόκιμο ζωής.

Αυτό που χρειάζεται για την κλινική πρακτική είναι επιστημονικά έγκυρα σημεία αποκοπής που ισχύουν για ολόκληρο τον πληθυσμό, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη σχέση μεταξύ του φύλου και του ύψους του σώματος και της δύναμης της λαβής καθώς και την απώλεια της δύναμης της λαβής με την ηλικία. Ο Sergei Scherbov, ερευνητής στο Διεθνές Ινστιτούτο για την Ανάλυση Εφαρμοσμένων Συστημάτων, η Sonja Spitzer, και η Nadia Steiber, επίσης από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, ξεκίνησαν να διευκρινίσουν σε ποιο επίπεδο δύναμης χειρολαβής πρέπει να εξετάσει ο γιατρός να στείλει έναν ασθενή για περαιτέρω έλεγχο. Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο περιοδικό BMJ Open.

Η μελέτη παρέχει καθορισμένα όρια που συσχετίζουν άμεσα τη δύναμη της χειρολαβής με το υπολειπόμενο προσδόκιμο ζωής, επιτρέποντας στους γιατρούς να εντοπίσουν ασθενείς που είναι πιο πιθανό να πεθάνουν νωρίς. «Γενικά, η δύναμη της λαβής εξαρτάται από το φύλο, την ηλικία και το ύψος ενός ατόμου. Το καθήκον μας ήταν να βρούμε το όριο που σχετίζεται με τη δύναμη της χειρολαβής που θα σήμαινε στον επαγγελματία να κάνει περαιτέρω εξετάσεις εάν η δύναμη χειρολαβής του ασθενούς είναι κάτω από αυτό το όριο. Είναι παρόμοιο με τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Όταν το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης είναι εκτός ενός συγκεκριμένου εύρους, ο γιατρός μπορεί είτε να αποφασίσει να συνταγογραφήσει ένα συγκεκριμένο φάρμακο είτε να στείλει τον ασθενή σε έναν ειδικό για περαιτέρω εξέταση», εξηγεί ο Scherbov.

Η δύναμη της χειρολαβής μετριέται πιέζοντας ένα δυναμόμετρο με το ένα χέρι. Στη μελέτη, ο ασθενής καλείται να εκτελέσει δύο προσπάθειες με κάθε χέρι, ενώ η καλύτερη δοκιμή χρησιμοποιείται για μέτρηση. Υπάρχει ένα ειδικό πρωτόκολλο για αυτή τη διαδικασία καθώς οι τιμές μπορεί να εξαρτώνται από το αν η δοκιμή πραγματοποιήθηκε σε όρθια ή καθιστή θέση, μεταξύ άλλων παραγόντων. Σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες, οι συγγραφείς συνέκριναν τη δύναμη χειρολαβής των ατόμων όχι με έναν υγιή πληθυσμό αναφοράς, αλλά με άτομα που είναι συγκρίσιμα ως προς το φύλο, την ηλικία και το ύψος του σώματος.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν αύξηση του κινδύνου θνησιμότητας σε ένα όριο που είναι πιο ευαίσθητο σε σύγκριση με αυτό που εκτιμήθηκε σε προηγούμενες μελέτες. Στην πραγματικότητα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μια δύναμη χειρολαβής που είναι μόνο ελαφρώς κάτω από τον μέσο όρο ενός συγκρίσιμου πληθυσμού (λαμβάνοντας υπόψη το φύλο, την ηλικία και το ύψος του σώματος ενός ατόμου) είναι ενδεικτική παθήσεων υγείας που οδηγούν σε πρόωρο θάνατο. Μια ισχυρότερη λαβή σε σύγκριση με άλλα άτομα της ίδιας ηλικίας, φύλου και ύψους σώματος δεν βρέθηκε να μειώνει τον κίνδυνο θνησιμότητας.

«Η δύναμη της χειρολαβής είναι μια φθηνή και εύκολη εξέταση, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση προβλημάτων υγείας και άλλων υποκείμενων παθήσεων υγείας. Η παρακολούθηση της δύναμης της χειρολαβής των ηλικιωμένων (και στην πραγματικότητα των μεσήλικων) μπορεί να προσφέρει μεγάλα οφέλη για τη δημόσια υγεία των γηρασμένων πληθυσμών. Τα ευρήματά μας καθιστούν σαφές ότι η δύναμη της λαβής είναι ένα πολύ ακριβές και ευαίσθητο μέτρο των υποκείμενων παθήσεων υγείας. Ως εκ τούτου, προτείνουμε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου στην ιατρική πράξη», σημειώνει ο Steiber.

«Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι δεν προτείνουμε ότι οι άνθρωποι πρέπει να εκπαιδεύουν τη δύναμη της χειρολαβής ειδικά για να μειώσουν τους κινδύνους θνησιμότητας. Πιθανότατα, εάν κάποιος βελτιώσει τη δύναμη της χειρολαβής του μέσω ασκήσεων, δεν θα έχει καθόλου ή πολύ μικρό αντίκτυπο στη γενική του υγεία. Ωστόσο, η χαμηλή δύναμη χειρολαβής μπορεί να χρησιμεύσει ως δείκτης αναπηρίας επειδή αντανακλά χαμηλή μυϊκή δύναμη, η οποία σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου. Ο υγιεινός τρόπος ζωής και η άσκηση εξακολουθούν να είναι οι καλύτερες προσεγγίσεις για τη διατήρηση της καλής υγείας ή τη μακροπρόθεσμη βελτίωση της», καταλήγει ο Spitzer.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η ΒΙΑΝΕΞ ανέλαβε τη παγκόσμια παραγωγή της κλασικής ηπαρίνης της πολυεθνικής – δανέζικης – Leo και αυτό οφείλεται στην υψηλή τεχνογνωσία των εργοστασίων του ελληνικού ομίλου. Ο όμιλος για την πραγματοποίηση του συγκεκριμένου project, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει επενδύσει πάνω από 10 εκατ. ευρώ σε αγορά προηγμένου τεχνολογικού εξοπλισμού τον τελευταίο ένα χρόνο. Η επένδυση αυτή αναμένεται να επιφέρει πολλαπλά οφέλη τόσο για τις εξαγωγές της χώρας, ενώ ο ελληνικός όμιλος θα αυξήσει και το ανθρώπινο δυναμικό που απασχολεί.

Αναμφίβολα, η συγκεκριμένη συνεργασία αποτελεί αναγνώριση της δυναμικής και της τεχνογνωσίας που διαθέτει η Ελλάδα στο φάρμακο, διασφαλίζοντας παράλληλα και την επάρκεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πρώτης γραμμής θεραπεία.

‘Ηδη, η συνεργασία βρίσκεται στο στάδιο της υλοποίησης και αναμένεται να τεθεί σε πλήρη λειτουργία εντός του 2023.

Όπως μάθαμε στελέχη των δύο εταιρειών ήδη έχουν ενημερώσει παράγοντες της Κυβέρνησης και συγκεκριμένα από τα Υπουργεία Υγείας, Ανάπτυξης και Οικονομικών. Εξέλιξη που αντιμετωπίστηκε θετικά αναγνωρίζοντας ότι αυτό είναι το μοντέλο εξωστρέφειας που πρέπει να αναπτύξει το ελληνικό επιχειρείν.

Ερωτηματικό παρόλα αυτά παραμένει το αν τελικά θα υπάρχουν στην Ελλάδα ηπαρίνες από τις εταιρείες που τις διαθέτουν ή θα εισάγουμε την ελληνική ηπαρίνη από το εξωτερικό μέσω του ΙΦΕΤ,  καθώς οι εγχώριες φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταθέσει αιτήματα απόσυρσης από την ελληνική αγορά, λόγω των πολύ υψηλών clawback και rebate. 

Οι εταιρείες έχουν ενημερώσει πάνω από επτά μήνες για τον κίνδυνο έλλειψης που μπορεί να παρουσιαστεί και όλους αυτούς τους μήνες έχουν γίνει “μπαλάκι” μεταξύ των αρμόδιων φορέων.

Παρόλα αυτά η πληροφορία είναι ότι ο υπουργός Υγείας θα αναλάβει όλο το κόστος και την ευθύνη να λύσει το “γόρδιο δεσμό” διασφαλιζοντας την πρόσβαση των ασθενών στα σωτήριο αυτό σκεύασμα και χωρίς να χρειαστεί να το εισάγει σε τριπλάσιες τιμές μέσω Τρίτων Χωρών.   

Εκκρεμούν οι ηπαρίνες 

Σημειώνεται ότι την περσινή χρονιά, η δαπάνη τους -που ήταν εκτός της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης- ήταν στα 45 εκατ. ευρώ για τον ΕΟΠΥΥ, ενώ ακόμη δεν έχουν καταβληθεί τα 13 εκατ. ευρώ για τα νοσοκομεία. Το 2020, δε, που η εν λόγω δαπάνη τους ήταν εντός της συνολικής δαπάνης, οι αναγκαστικές επιστροφές μαζί με τα rebate έφτασαν στο 34%.

Πώς δημιουργήθηκαν παγκοσμίως οι ελλείψεις 

Τον Αύγουστο του 2019 εμφανίστηκαν στην Κίνα κρούσματα της γρίπης των χοίρων. Μια χώρα που παράγει περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας πρώτης ύλης για την παραγωγή ηπαρίνης, με αποτέλεσμα τη θανάτωση εκατομμυρίων χοίρων. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η συρρίκνωση της προσφοράς και η εκτόξευση της τιμής της πρώτης ύλης με συνέπεια το κόστος παραγωγής να επηρεαστεί ανάλογα. Την ίδια στιγμή, η πανδημία Covid-19 αύξησε περισσότερο τη ζήτηση για ηπαρίνες αλλά και ανέδειξε καθοριστικά τη σημασία τους για το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν πρόσφατη δημοσίευση στην επιστημονική επιθεώρηση WebMd.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης του Michal Canetti και συνεργατών στην επιστημονική επιθεώρηση WebMd, με θέμα τον αυξημένο αριθμό νοσηλειών από τον ιό RSV καθώς και τη διάκριση των ιών RSV, γρίπης και Covid-19.

Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV) πρόκειται για έναν εξαιρετικά μεταδοτικό ιό του ανωτέρου αναπνευστικού που μολύνει κυρίως παιδιά. Φέτος, ωστόσο, έχει παρουσιαστεί σε μεγάλο ποσοστό σε ηλικιωμένα άτομα. Έξι στους 100.000 ηλικιωμένους Αμερικανούς ενήλικες νοσηλεύονται με RSV, σύμφωνα με στοιχεία από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, το οποίο είναι περίπου 10 φορές υψηλότερο από το αναμενόμενο ποσοστό. Ο Thomas Russo, MD, από το Πανεπιστήμιο του Buffalo αναφέρει ότι τα παιδιατρικά κρούσματα έχουν εκτοξευθεί στα ύψη φέτος και η επίδραση στους ενήλικες συνδέεται με αυτό το κύμα.

Η μεγαλύτερη ανησυχία των ειδικών είναι η αυξημένη πιθανότητα η λοίμωξη RSV να προκαλέσει επιπλεγμένη πνευμονία καθώς και η πιθανή αλληλοεπικάλυψη των ιών SARS-CoV-2, RSV και γρίπης. Τα πιο κοινά συμπτώματα και των τριών ιών είναι η καταρροή, ο βήχας, η απώλεια όρεξης και ο πυρετός.

Τα συμπτώματα του γαστρεντερικού συστήματος αποτελούν μια σημαντική ένδειξη του ιού SARS-COV-2. Ο έμετος και η διάρροια είναι πιο συχνά με την Covid-19 και σε κάποιο βαθμό τη γρίπη, σε σύγκριση με τον RSV. Αυτό συμβαίνει εν μέρει επειδή ο ιός SARS-CoV-2 προσκολλάται στους υποδοχείς ACE2 που βρίσκονται τόσο στους πνεύμονες όσο και στο έντερο, επομένως μπορεί να επηρεάσει και τα δύο μέρη του σώματος.

Επιπλέον, είναι ευρέως αποδεκτό ότι η απώλεια γεύσης και όσφρησης είναι ένα (σχεδόν) μοναδικό σημάδι νόσησης από Covid-19. Μία άλλη ένδειξη είναι ο χρόνος εμφάνισης των συμπτωμάτων. Ασθενείς που έχουν μολυνθεί από τον ιό της γρίπης τείνουν να εμφανίζουν συμπτωματολογία πιο γρήγορα από τους υπόλοιπους ιούς και σε μεγαλύτερη βαρύτητα σε σχέση με την έναρξη τους.

Η καταρροή και ο συριγμός είναι μερικά χαρακτηριστικά συμπτώματα του RSV και να οδηγήσει σε βρογχιολίτιδα. Η βρογχιολίτιδα είναι φλεγμονή και συμφόρηση στους μικρούς αεραγωγούς των πνευμόνων, η οποία με τη σειρά της μπορεί να προκαλέσει τον ήχο συριγμού.

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία από την Επιτροπή Λοιμωδών Νοσημάτων της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής υποδηλώνουν ότι το κοινό κρυολόγημα είναι ο κυρίαρχος ιός αυτή τη στιγμή, ακολουθούμενο από τη γρίπη, τον RSV και τον SARS–CoV-2. Είναι πολύ σημαντικό για τον διαχωρισμό των ιών που προσβάλουν παιδιά και ενήλικες να ελέγχονται τα άτομα που εμφανίζουν την αντίστοιχη συμπτωματολογία καθώς υπάρχουν συνδυαστικά τεστ τα οποία μπορούν να ελέγξουν για νόσηση από τον ιό της γρίπης, RSV και Covid-19.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε ποια συμπεράσματα καταλήγει ομάδα ειδικών, έπειτα από μετα-ανάλυση 20 επιστημονικών δημοσιεύσεων.

Το ευαίσθητο θέμα της σχέσης με τον Θεό και της συμβολής της στην αντιμετώπιση χρονίων νοσημάτων σε εφήβους, αξιολόγησε ομάδα Ιταλών επιστημόνων σε μία μετα-ανάλυση 20 προηγούμενων δημοσιεύσεων. Στη μελέτη τους, η οποία παρατίθεται πιο κάτω, επισημαίνεται πως στόχος ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση μεταξύ θρησκευτικών και πνευματικών παραγόντων και του θεραπευτικού αποτελέσματος.

Η αξιολόγηση έδειξε ότι οι θρησκευτικές και πνευματικές πεποιθήσεις και πρακτικές (δραστηριότητες πνευματικής αντιμετώπισης) μπορεί να έχουν τόσο ευεργετικές, όσο και επιβλαβείς επιπτώσεις στον τρόπο με τον οποίο οι έφηβοι αντιμετωπίζουν την ιατρική τους κατάσταση. Επηρεάζουν, δε, την ψυχοκοινωνική προσαρμογή τους, την ψυχική και σωματική τους υγεία και τη συμμόρφωσή τους στις θεραπείες.

Στο σύνολό τους, οι μελέτες δείχνουν πως η θρησκευτικότητα και η πνευματικότητα μπορεί να θεωρηθούν ως πιθανοί ψυχολογικοί παράγοντες που στηρίζουν τους εφήβους στην εμπειρία τους από χρόνια ασθένεια. Σε αρκετές, φάνηκε πως οι νεαροί ασθενείς στράφηκαν στην πίστη, προκειμένου να αντεπεξέλθουν και να βρουν δύναμη, νόημα, σκοπό, άνεση και ελπίδα.

Μεταξύ των Χριστιανών, τα άτομα κάτω των 12 ετών είχαν μεγαλύτερη τάση να θεωρούν τη θρησκεία τους ως πηγή ανακούφισης από τα άτομα άνω των 16 ετών, που δεν έβλεπαν τη θρησκεία ως σημαντική στρατηγική αντιμετώπισης.

Πέρα από την ηλικία, το φύλο και τη θρησκευτική πεποίθηση, άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά φάνηκε να σχετίζονται με τη χρήση της θρησκείας – πνευματικότητας ως στρατηγικής αντιμετώπισης παιδιατρικών ασθενών.

Μία από τις μελέτες οδήγησε στο συμπέρασμα πως τραυματίες και παιδιά με πρόσφατη διάγνωση χρόνιας ασθένειας που βρίσκονται σε χαμηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, υιοθετούν τη θρησκευτική αντιμετώπιση πιο συχνά.

Σε άλλη μελέτη, αξιολογήθηκαν έφηβοι με καρκίνο, κυστική ίνωση και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Βρέθηκε πως η πίστη σε έναν καλοπροαίρετο Θεό δίνει ελπίδα και βοηθά στο να ενσωματώνουν το νόημα της ασθένειάς τους. Σε παρόμοια ευρήματα οδήγησε μελέτη σε παιδιά με βουδιστικό υπόβαθρο και διαφορετικούς τύπους ασθενειών.

Αρνητική σχέση

Η συντακτική ομάδα αναφέρεται και σε αρνητική σχέση θρησκευτικότητα και αποτελεσμάτων που σχετίζονται με την υγεία των εφήβων με χρόνια νοσήματα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται κανείς τον Θεό και τη σχέση του με τον Θεό μπορεί να εμποδίσει τη διαδικασία αντιμετώπισης της ασθένειας, οδηγώντας το άτομο να αισθάνεται τιμωρία, εγκατάλειψη ή πνευματική δυσαρέσκεια. Ορισμένες ποιοτικές μελέτες ανέφεραν ότι οι νεαροί ασθενείς θύμωσαν προσωρινά με τον Θεό, καθώς αντιλαμβάνονταν την κατάστασή τους ως άδικη.

Αυτές οι αισθήσεις, με τη σειρά τους, φάνηκε να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή και την ευημερία των εφήβων με χρόνιες ασθένειες. Μελέτη έδειξε πνευματική δυσαρέσκεια, αρνητικές επανεκτιμήσεις της δύναμης του Θεού και δαιμονικές επανεκτιμήσεις, που σχετίζονταν με περισσότερα εξωτερικευτικά προβλήματα (υπερκινητικότητα, επιθετικότητα και προβλήματα συμπεριφοράς) μεταξύ των εφήβων που πάσχουν από διαβήτη και κυστική ίνωση.

Η αρνητική πνευματική αντιμετώπιση σχετιζόταν με προβλήματα εσωτερίκευσης (κατάθλιψη και άγχος) μόνο μεταξύ των εφήβων με κυστική ίνωση, υποδηλώνοντας ότι αυτή η συσχέτιση μπορεί να είναι ειδική για εφήβους με πιο σοβαρές παθήσεις.

Οι συντάκτες της μελέτης υπογραμμίζουν πως η τήρηση της ιατρικής θεραπείας και η σωματική υγεία έχει παρατηρηθεί ότι επηρεάζονται αρνητικά από τον τρόπο που οι έφηβοι βιώνουν τη σχέση τους με τον Θεό. Μελέτη έδειξε πως η αμφισβήτηση της αγάπης του Θεού συνδέθηκε με χαμηλότερη αντιληπτή χρησιμότητα της θεραπείας κάθαρσης των αεραγωγών μεταξύ των εφήβων με κυστική ίνωση, η οποία, με τη σειρά της, συνδέθηκε με χαμηλότερη προσπάθεια τήρησης της θεραπείας.

Μελέτη σε δείγμα εφήβων με δισχιδή ράχη, βρέθηκε πως όσοι είχαν υψηλά επίπεδα πνευματικότητας και χαμηλά ή μέτρια επίπεδα συμπτωμάτων κατάθλιψης, είχαν χαμηλότερη ποιότητα ζωής, σε σύγκριση με τους έφηβους με χαμηλά ή /μέτρια επίπεδα καταθλιπτικών συμπτωμάτων και πνευματικότητας.

Επιπλέον Πληροφορίες

• Μελέτη για τη σχέση πίστης και υγείας

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το φάρμακο λαμβάνεται από το στόμα και μειώνει τα επίπεδα PCSK9 και τη χοληστερόλη σε πειραματόζωα κατά 70%.

Νέα έρευνα του University Hospitals (UH) και του Case Western Reserve University School of Medicine, περιγράφει φάρμακο που λαμβάνεται από το στόμα, το οποίο μειώνει τα επίπεδα PCSK9 και τη χοληστερόλη σε πειραματόζωων κατά 70%. Τα ευρήματα που δημοσιεύτηκαν στο Cell Reports, αντιπροσωπεύουν μια προηγουμένως άγνωστη στρατηγική για τον έλεγχο της χοληστερόλης.

Πρόκειται για κατηγορία φαρμάκου που πιστεύουν οι ερευνητές ότι θα μπορούσε να αποτελέσει νέο τρόπο μείωσης της χοληστερόλης- νέο τρόπο να καταπολεμηθεί η PCSK9.

Μεγάλης σημασίας για τον έλεγχο της χοληστερόλης είναι οι υποδοχείς της LDL που βρίσκονται στην επιφάνεια των ηπατικών κυττάρων και απομακρύνουν τη χοληστερόλη από το αίμα μειώνοντας επομένως τα επίπεδα ορού. Η PCSK9 στο κυκλοφορικό ρυθμίζει τον αριθμό των υποδοχέων της LDL μαρκάροντάς τα για  αποδόμηση.

Επομένως, παράγοντες που καταστέλλουν την PCSK9 αυξάνουν τον αριθμό των υποδοχέων της  LDL που απομακρύνουν τη χοληστερόλη.

Το μονοξείδιο του αζώτου είναι μόριο που είναι γνωστό πως προλαμβάνει το έμφραγμα. Στη νέα έρευνα, οι ερευνητές δείχνουν ότι το μονοξείδιο του αζώτου μπορεί επίσης να στοχεύσει και να καταστείλει την PCSK9, μειώνοντας τη χοληστερόλη.

Οι ερευνητές εντόπισαν μικρό μόριο που δρα ώστε να αυξάνει την αδρανοποίηση της PCSK9 από το μονοξείδιο του αζώτου. Ποντικοί που έλαβαν το φάρμακο είχαν 70%  μείωση της χοληστερόλης LDL.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Δεκάδες περιστατικά COVID-19, RSV και γρίπης καθημερινά στα ιατρεία. Δύο παιδίατροι εξηγούν  γιατί η Ομοσπονδία πρότεινε επαναφορά μάσκας.

Οι τρεις αναπνευστικοί ιοί που απειλούν φέτος την υγεία παιδιών σχολικής, προσχολικής και βρεφικής ηλικίας, ανησυχούν γονείς και παιδιάτρους. Ήδη, τις τελευταίες εβδομάδες άρχισε να παρατηρείται έξαρση περιστατικών COVID-19 και λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού με τον συγκυτιακό ιό RSV, ενώ άρχισαν νωρίς και τα κρούσματα γρίπης σε παιδιά.

“Εμείς οι παιδίατροι ήδη βιώνουμε την τριδημία που διαβάζουμε στον ελληνικό και ξένο ιατρικό τύπο”, λέει στο iatronet.gr η πρόεδρος του Συλλόγου Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Θεσσαλονίκης, Όλγα Τζέτζη , ενώ ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου, Νίκος Καρανταγλής, αναφέρει πως δέχτηκε στο ιατρείο του μόνο την περασμένη εβδομάδα περισσότερα περιστατικά ιώσεων από όσα είχε εξετάσει ολόκληρη την χειμερινή σεζόν 2020-2021.

Οι δύο παιδίατροι προβλέπουν περαιτέρω αύξηση στο επόμενο διάστημα, ενώ τοποθετούνται στο θέμα της επαναφοράς της χρήσης μάσκας σε κλειστούς χώρους, που έθεσε η Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων.

Περισσότερα, νωρίτερα και βαρύτερα περιστατικά

Η Όλγα Τζέτζη, όπως και πολλοί άλλοι ιδιώτες παιδίατροι, έχουν προμηθευτεί τα διπλά τεστ που με ένα επίχρισμα ανιχνεύουν τόσο την COVID-19 όσο και τη γρίπη. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες βλέπει αυξημένα θετικά τεστ για COVID-19 και κάποια για γρίπη, αλλά δεν έχει υπάρξει περιστατικό συλλοίμωξης και από τους δύο ιούς. Ιδιαίτερα αυξημένες είναι οι λοιμώξεις με RSV σε βρέφη.

“Βλέπουμε απλές ιώσεις που ξεκινάνε από το ανώτερο αναπνευστικό να κατεβαίνουν στο κατώτερο αναπνευστικό και να εξελίσσονται σε πνευμονίες”, παρατηρεί και προβλέπει πως τις ερχόμενες εβδομάδες η πίεση θα μεταφερθεί και στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων. Η βαρύτερη λοίμωξη εξηγείται από το ότι ο οργανισμός πολλών παιδιών είναι “παρθένος”, μην έχοντας εκτεθεί σε ιούς τα προηγούμενα δύο έτη, λόγω της πανδημίας.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εποχής είναι και οι επαλαμβανόμενες λοιμώξεις. “Δεχόμαστε διαρκή τηλεφωνήματα για επανεκτιμήσεις μιας λοίμωξης, η οποία διαδράμει πιο βαριά σε σχέση με το παρελθόν. Το παιδί κάνει πολλές μέρες πυρετό, γίνεται καλά και μετά ξανανεβάζει”, αναφέρει η κ. Τζέτζη και συμπληρώνει: “Το μόνιμο ‘παράπονο’ των γονιών αυτές τις μέρες είναι ότι δεν πρόλαβε να γίνει καλά και ξαναρρώστησε. Στους παιδικούς σταθμούς τα μισά παιδιά κάθε τμήματος απουσιάζουν. Βλέπουμε πολλές λοιμώξεις, επαναλαμβανόμενες, νωρίτερα από όσο το περιμέναμε, βαρύτερη κλινική εικόνα και περισσότερες επιπλοκές”.

Συλλοιμώξεις και επιπλοκές

Ο Νίκος Καρανταγλής βλέπει καθημερινά στο ιατρείο του δεκάδες μικρούς ασθενείς με γριπώδη συνδρομή, κυρίως νήπια και παιδιά των μικρών τάξεων του δημοτικού. “Ξεκινάνε με πυρετό, βήχα, κακουχία. Σε κάποια από αυτά έρχεται και κολλάει ένα μικρόβιο που αλλιώς δεν θα έβρισκε χώρο να αναπτυχθεί, προκαλώντας κάποιες επιπλοκές, όπως είναι η ωτίτιδα, η βρογχίτιδα και η λαρυγγίτιδα. Σε λιγότερα παιδιά μπορεί να κάνουν και πνευμονία, που είναι μια πιο βαριά κατάσταση”, λέει στο iatronet.gr, προσθέτοντας πως παρατηρούνται και συλλοιμώξεις. “Πιθανόν συνέβαινε και στο παρελθόν, αλλά τώρα έχουμε τα εργαλεία τεχνολογίας που μπορούν να το επιβεβαιώσουν. Στο Ιπποκράτειο που έχει τον εξοπλισμό, βρίσκονται στην ανάλυση των δειγμάτων δύο και τρεις αναπνευστικοί ιοί ταυτόχρονα, κι εκεί αναρωτιέται κανείς ποιος είναι εκείνος που προκαλεί τα συμπτώματα ή αν ευθύνονται όλοι”, σημειώνει.

Σημαντικά αυξημένα είναι τα κρούσματα COVID-19 σε παιδιά, και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις σε δεύτερη ή και τρίτη λοίμωξη, ενώ εμφανίζονται και οι γνωστές στους παιδιάτρους λοιμώξεις από τον ιό του αναπνευστικού συγκυτίου (RSV) που μοιάζει ως προς τα συμπτώματα με γρίπη, ρινοϊούς και COVID, αλλά είναι συχνά υπεύθυνος για βρογχιολίτιδα σε βρέφη.

Οι μάσκες στα σχολεία

Οι δύο παιδίατροι είναι επιφυλακτικοί ως προς το ενδεχόμενο γενικευμένης επαναφοράς της χρήσης μάσκας στα σχολεία, για την προστασία των παιδιών τόσο από τον κορωνοϊό όσο και από τους άλλους αναπνευστικούς ιούς.

“Η ψυχολογία του κόσμου έχει δοκιμαστεί στα δύο χρόνια και εγώ ήμουν πάντα κατά της υποχρεωτικότητας”, αναφέρει η κ. Τζέτζη, που είναι μέλος και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων. Διατυπώνει την ελπίδα και την πεποίθηση ότι ο κόσμος είναι πλέον αρκετά εκπαιδευμένος, ώστε να λαμβάνει τα μέτρα προστασίας εκεί όπου είναι αναγκαίο. “Δεν μιλάμε για υποχρεωτικότητα. Μιλάμε για την ατομική ευθύνη του καθενός να φορέσει μάσκα σε κλειστούς χώρους με συνωστισμό”, σημειώνει και προσθέτει: “Εμείς, συστήνουμε στα παιδιά που περνάνε κορωνοϊό να φοράνε τη μάσκα για άλλες μέρες μετά την επιστροφή τους, όπως προβλέπεται και από το πρωτόκολλο”.

Ο κ. Καρανταγλής, από την πλευρά του, προτείνει σε πρώτη φάση να φορά μάσκα ο ασθενής. “Η καλύτερη προστασία για το ίδιο το παιδί που είναι άρρωστο είναι να μείνει στο σπίτι. Ακούω από γονείς ‘είχε λίγο βήχα, αλλά επειδή δε μπορούσα να λείψω από τη δουλειά, το έστειλα στο σχολείο’. Αυτή δεν είναι μια καλή πρακτική”, επισημαίνει για να προσθέσει: “Πρώτον, γιατί αν μείνει στο σπίτι με τη φροντίδα της οικογένειας, με τον καθαρισμό της μύτης και με σωστή διατροφή, θα γίνει το ίδιο γρηγορότερα καλά Δεύτερον γιατί δεν θα διασπείρει σε όλη την υπόλοιπη τάξη. Και όταν νιώσει καλύτερα το παιδί, δηλαδή είναι απύρετο ένα με δύο 24ωρα, αλλά επιμένει ένα βηχαλάκι, καλό είναι να φοράει μάσκα στην περίοδο επαναφοράς, για να προστατεύσει τους γύρω του”.

Ενόψει του χειμώνα και του αυξημένου κινδύνου μετάδοσης σε κλειστούς χώρους, οι δύο παιδίατροι συστήνουν στους γονείς να σκεφτούν να χρησιμοποιήσουν για τους ίδιους και για τα παιδιά τους τα “όπλα” του εμβολιασμού κατά της γρίπης και της COVID-19.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ένα πολυχάπι με συνδυασμό τεσσάρων φαρμάκων εξαιρετικά χαμηλής δόσης μπορεί να βελτιώσει τη ρύθμιση της ΑΠ σε ασθενείς με υπέρταση, χωρίς αυξημένο κίνδυνο ασφάλειας, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης, σύμφωνα με μια μικρή, πρώτη στις Η.Π.Α. μελέτη.

Τα αποτελέσματα της μελέτης Quadruple Ultra-low-dose Treatment for Hypertension (QUARTET-USA) παρουσιάστηκαν στις επιστημονικές συνεδρίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

Η αντικατάσταση της μονοθεραπείας με έναν συνδυασμό τεσσάρων φαρμάκων στο ένα τέταρτο της δόσης, για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης οδήγησε σε 4,8/4,9 mm Hg μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης από την έναρξη σε 12 εβδομάδες σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία τυπικής δόσης με αναστολέα υποδοχέων αγγειοτασίνης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια υπέρταση. Οι διαφορές στη συστολική αρτηριακή πίεση δεν ήταν στατιστικά σημαντικές, κάτι που πιθανότατα οφείλεται στην περιορισμένη ισχύ που σχετίζεται με το μέγεθος του δείγματος. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν πιο συχνές στην ομάδα παρέμβασης, αλλά το ποσοστό διακοπής ήταν υψηλότερο στην ομάδα σύγκρισης. Δεν παρουσιάστηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες με το φάρμακο της μελέτης.

Στην αρχική μελέτη QUARTET που δημοσιεύτηκε στο The Lancet, οι ερευνητές ενέταξαν 591 ασθενείς στην Αυστραλία με υπέρταση, οι μισοί από τους οποίους βρίσκονταν ήδη σε μονοθεραπεία κατά την έναρξη, και τους χορήγησαν ως αντιυπερτασική θεραπεία είτε ένα αρχικό “τετραχάπι” — που περιείχε καντεσαρτάνη 2 mg, αμλοδιπίνη 1,25 mg, ινδαπαμίδη 0,625 mg και βισοπρολόλη 2,5 mg — ή μονοθεραπεία με τον αναστολέα των υποδοχέων της αγγειοτασίνης, ιρβεσαρτάνη 150 mg.

Η στρατηγική του τετραχαπιού προσέφερε μεγαλύτερες μειώσεις της ΑΠ σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία, με παρόμοια ασφάλεια και ανεκτικότητα και παρά την ανοδική τιτλοποίηση της θεραπείας στο σκέλος της μονοθεραπείας.

Η QUARTET-USA ήταν μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 62 ασθενείς στο Δίκτυο Υγείας της Κοινότητας Access στο Σικάγο. Ασθενείς με συστολική ΑΠ από 140 mm Hg έως 179 mm Hg και διαστολική ΑΠ από 90 mm Hg έως 109 mm Hg κατατάχθηκαν στο τετραχάπι, ενώ οι ασθενείς ήδη σε μονοθεραπεία με συστολική ΑΠ 130 mm Hg έως 159 mm Hg και διαστολική ΑΠ 85 mm Hg έως 99 mm Hg έλαβαν καντεσαρτάνη 8 mg ημερησίως (μέση ηλικία 52 έτη). Η περίοδος θεραπείας διήρκεσε 12 εβδομάδες και η κύρια έκβαση περιελάμβανε τη μέση αλλαγή στην αυτοματοποιημένη συστολική ΑΠ. Το δευτερεύον αποτέλεσμα που αναφέρθηκε στις Επιστημονικές Συνεδρίες AHA ήταν η μέση αλλαγή στη διαστολική ΑΠ.

Και στις δύο ομάδες, εάν η ΑΠ παρέμενε μεγαλύτερη από 130/80 mm Hg στις 6 εβδομάδες, χορηγήθηκε μια προσθήκη αμλοδιπίνης 5 mg ημερησίως.

Περίπου τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της μελέτης ήταν Ισπανόφωνοι και η μισή κοόρτη είχε ετήσιο οικογενειακό εισόδημα μικρότερο από 25.000 $.

Η πρόσθετη αμλοδιπίνη συνταγογραφήθηκε στο 18,8% του σκέλους του τετραχαπιού και στο 53,3% της ομάδας σύγκρισης.

Στην ομάδα των τετραχαπιών, η προσαρμοσμένη μέση μεταβολή της συστολικής ΑΠ στις 12 εβδομάδες ήταν -4,8 mm Hg (95% CI, -10,7 έως 1,2) και η μέση αλλαγή στη διαστολική ΑΠ ήταν -4,9 mm Hg (95% CI, -8,6 έως –1,1) σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία.

Οι ερευνητές παρατήρησαν αριθμητικά περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες στο σκέλος του τετραχαπιού από το σκέλος σύγκρισης. Ωστόσο, προσδιορίστηκε από την παρακολούθηση ασφαλείας ότι δεν σχετίζεται με το φάρμακο της μελέτης.

Χρειάζονται επειγόντως νέες προσεγγίσεις για την επίτευξη στόχων χαμηλότερης αρτηριακής πίεσης, ειδικά για ασθενείς και κοινότητες με υψηλό βάρος υπέρτασης και νοσήματα που σχετίζονται με την υπέρταση. Η QUARTET-USA ήταν η πρώτη μελέτη μιας συνδυαστικής θεραπείας τεσσάρων φαρμάκων, εξαιρετικά χαμηλής δόσης για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κατεύθυνση και το μέγεθος του φαινομένου μείωσης της αρτηριακής πίεσης ήταν παρόμοια μεταξύ του QUARTET στην Αυστραλία και του QUARTET-USA, παρά το γεγονός ότι ήταν διαφορετικοί πληθυσμοί μελέτης με χαμηλότερη αρτηριακή πίεση κατά την έναρξη στην τρέχουσα μελέτη, ενισχύοντας έτσι την υπόθεση αυτής της νέας προσέγγισης.

Πηγή: https://healthmag.gr/