Συντάκτης: grammateia

Επιτακτική ανάγκη θεωρείται η βελτίωση των διαγνωστικών εξετάσεων και θεραπευτικών παρεμβάσεων για τον καρκίνο του παγκρέατος καθώς διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο και  επομένως εμφανίζει πτωχή επιβίωση. Τα τελευταία 20 χρόνια καταγράφεται σταδιακή αύξηση της επίπτωσης της νόσου, ενώ η θνητότητα παραμένει σταθερή. Σημαντικό κρίνεται να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη απέναντι σε αυτό το σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Ενθαρρυντικό είναι ότι διαπιστώνεται μια μικρή αύξηση της επιβίωσης για τον καρκίνο παγκρέατος που καταγράφηκε σε πρόσφατα δημοσιευμένη επιδημιολογική μελέτη στις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτά όπως αναφέρουν οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια), Φλώρα Ζαγουρή (Καθηγήτρια), και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής και Πρύτανης ΕΚΠΑ), η 13^η Νοεμβρίου έχει ανακηρυχθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα για τον Καρκίνο Παγκρέατος. Στόχος είναι η ενημέρωση του κοινού για τη νόσο, τα πιθανά συμπτώματα και τις υπάρχουσες διαγνωστικές και θεραπευτικές τεχνικές ώστε να αναζητηθεί το ταχύτερο δυνατό ιατρική εκτίμηση.

Τα συμπτώματα του καρκίνου του παγκρέατος:

• κοιλιακό άλγος, απώλεια όρεξης και βάρους,
• νεοεμφανιζόμενος σακχαρώδης διαβήτης και
• σε πιο προχωρημένες καταστάσεις ίκτερος.

Προ το παρόν υστερούμε σε μέθοδο προσυμπτωματικού ελέγχου για τον γενικό πληθυσμό.

Κληρονομικά σύνδρομα

Για τους ασθενείς που είναι φορείς μεταλλάξεων, όπως είναι οι μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1/2 και το σύνδρομο Lynch – νεότερες κατευθυντήριες οδηγίες  είναι δυνατόν να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία κοιλίας ή ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα, παρότι η ποιότητα των δεδομένων δεν είναι υψηλή και χρειάζονται περαιτέρω μελέτες.

Η θεραπευτική

• Χειρουργική αντιμετώπιση: Θεωρείται ένα από τα πιο απαιτητικά χειρουργεία στην Χειρουργική Ογκολογία. Εξασφαλίζει σημαντική μείωση της περιεγχειρητικής νοσηρότητας και θνητότητας από την επέμβαση. Μάλιστα, οι μεταναλύσεις μελετών δείχνουν ότι η διενέργεια αυτών των χειρουργικών επεμβάσεων σε εξειδικευμένα κέντρα από χειρουργούς με μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση της νόσου προσφέρει το μέγιστο όφελος στους ασθενείς.
• Συνδυασμένη αντιμετώπιση: Συνιστάται σε προχωρημένη νόσο η χορήγηση χημειοθεραπείας πριν από το χειρουργείο, αφού ενδεχομένως να επιφέρει συρρίκνωση του όγκου και αυτός να καταστεί εξαιρέσιμος. Αλλά και στις περιπτώσεις που δεν είναι εφικτή η εξαίρεση του όγκου μετά τη χημειοθεραπεία, νέες χειρουργικές τεχνικές κατάλυσης του όγκου μπορούν να συνεισφέρουν στην επιβίωση των ασθενών. Συγκεκριμένα, μπορεί να εφαρμοστεί η τεχνική IRE (Irreversible Electroporation) κατά την οποία εισάγονται ηλεκτρόδια στον όγκο που παράγουν υψηλής τάσης ηλεκτρικούς παλμούς με συνέπεια τη διάτρηση και ακολούθως απόπτωση των καρκινικών κυττάρων, χωρίς την πρόκληση θερμικής βλάβης στην περιοχή. Η τεχνική IRE έχει ιδιαίτερα πλεονεκτήματα στη χειρουργική του παγκρέατος καθώς δεν επηρεάζεται από τη γειτνίαση του οργάνου με μεγάλα αιμοφόρα αγγεία, που αποτελούσε τεχνικό περιορισμό για άλλες τεχνικές κατάλυσης που ήταν ως τώρα διαθέσιμες. Μάλιστα έχει εφαρμοσθεί ήδη στη χώρα μας με επιτυχία και αναμένεται σύντομα να ενταχθεί στις κατευθυντήριες οδηγίες της αντιμετώπισης του καρκίνου παγκρέατος.
• Συστηματική θεραπεία: Η χημειοθεραπεία αποτελεί τη θεραπεία επιλογής τόσο για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ριζική εξαίρεση της νόσου όσο και για αυτούς που έχουν ανεγχείρητη νόσο. Με την εξέλιξη των συνδυασμών χημειοθεραπείας έχει αυξηθεί και η επιβίωση πλέον των ασθενών. Ακόμη περισσότερο όμως έχει αυξηθεί η επιβίωση για ομάδες ασθενών που φέρουν συγκεκριμένες μεταλλάξεις. Έτσι, είναι πλέον καθιερωμένος ο γενετικός έλεγχος για παρουσία των μεταλλάξεων στα γονίδια BRCA1/2 καθώς και για την παρουσία μικροδορυφορικής αστάθειας στον όγκο (MSI).

Γονίδια BRCA1/2:

Για τους ασθενείς που φέρουν μεταλλάξεις, μετά από την καθιερωμένη χημειοθεραπεία χορηγείται θεραπεία συντήρησης με τον PARP αναστολέα ολαπαρίμπη. Οπότε διασφαλίζουν σημαντική αύξηση της περιόδου χωρίς ενεργό νόσο καθώς και της συνολικής επιβίωσης των ασθενών που φέρουν τη μετάλλαξη.

Για τους ασθενείς με μικροδορυφορική αστάθεια μπορεί να χορηγηθεί ανοσοθεραπεία με τον αντι-PD1 παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη που προσφέρει σημαντική αύξηση της επιβίωση σε πολύ μεγάλων ποσοστό ασθενών που φέρουν αυτή τη γενετική διαταραχή. Η γνώση βέβαια της μοριακής παθογένεσης της νόσου και του γεγονότος ότι η πλειοψηφία των αδενοκαρκινωμάτων παγκρέατος φέρει μεταλλάξεις στο γονίδιο KRAS έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη ειδικών αναστολέων που βρίσκονται υπό εντατική κλινική έρευνα και πιθανώς ενταχθούν στην κλινική πράξη τα επόμενα χρόνια.

Αδενοκαρκινώματα  και νεοπλάσματα

Η ίδια θεραπευτική διαχείριση προβλέπεται και στα αδενοκαρκινώματα, που αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία των νεοπλασιών του οργάνου. Υπάρχουν όμως και νεοπλάσματα που προέρχονται από την ενδοκρινή μοίρα του οργάνου που συνολικά χαρακτηρίζονται ως νευροενδοκρινικοί όγκοι παγκρέατος. Τα νεοπλάσματα αυτά συνήθως αντιμετωπίζονται πλήρως με χειρουργική εξαίρεση και η πρόγνωση των ασθενών είναι ιδιαίτερα καλή. Ακόμη όμως και στις περιπτώσεις υποτροπής της νόσου υπάρχει ξανά η δυνατότητα του χειρουργείου για τις περιπτώσεις εντοπισμένων μεταστάσεων αλλά και στοχευουσών θεραπειών ή ραδιοφαρμάκων που προσφέρουν σημαντική αύξηση της επιβίωσης των ασθενών.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr

Η επιτροπή φαρμάκων για τον άνθρωπο (CHMP) του EMA έδωσε το «πράσινο φως» στο εμβόλιο έναντι της COVID-19, VidPrevtyn Beta. Πρόκειται για αναμνηστική δόση σε ενήλικες που έχουν προηγουμένως εμβολιαστεί με εμβόλιο COVID-19 με mRNA ή αδενοϊικό φορέα.

Το VidPrevtyn Beta, που αναπτύχθηκε από τη Sanofi Pasteur, περιέχει μια έκδοση της πρωτεΐνης spike που βρίσκεται στην επιφάνεια της παραλλαγής Beta του ιού SARS-CoV-2. Επίσης, περιέχει μια βοηθητική ουσία που συμβάλλει στην ενίσχυση των ανοσολογικών αποκρίσεων στο εμβόλιο. Όταν ένα άτομο λαμβάνει το εμβόλιο, το ανοσοποιητικό του σύστημα θα αναγνωρίσει την πρωτεΐνη ως ξένη και θα παράγει φυσική άμυνα – αντισώματα και Τ κύτταρα – εναντίον της. Εάν, αργότερα, το εμβολιασμένο άτομο έρθει σε επαφή με τον SARS-CoV-2, το ανοσοποιητικό σύστημα θα αναγνωρίσει την πρωτεΐνη αιχμή του ιού και θα είναι έτοιμο να του επιτεθεί.

Η έγκριση βασίστηκε σε δύο δοκιμές ανοσοενίσχυσης, οι οποίες συγκρίνουν την ανοσολογική απόκριση που προκαλείται από αυτό το νέο εμβόλιο με εκείνη που προκαλείται από ένα εγκεκριμένο συγκριτικό εμβόλιο που είναι αποτελεσματικό κατά της νόσου. Στην πρώτη δοκιμή συμμετείχαν 162 άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω, στους οποίους χορηγήθηκε αναμνηστικό εμβόλιο VidPrevtyn Beta ή το συγκριτικό εμβόλιο (το αρχικά εγκεκριμένο εμβόλιο Comirnaty που στοχεύει στην πρωτεΐνη αιχμής άγριου τύπου SARS-CoV-2). Η μελέτη έδειξε ότι η αναμνηστική δόση του VidPrevtyn Beta προκαλεί υψηλότερη παραγωγή αντισωμάτων έναντι της υποπαραλλαγής SARS-CoV-2 Omicron BA.1 σε σχέση με το Comirnaty. Σε μια δεύτερη κύρια μελέτη, μια αναμνηστική ένεση με VidPrevtyn Beta αποκατέστησε την ανοσία έναντι διαφορετικών παραλλαγών του ιού SARS-CoV-2 σε 627 άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω, τα οποία είχαν προηγουμένως ολοκληρώσει μια σειρά πρωτογενών εμβολιασμών με εμβόλιο mRNA (Comirnaty ή Spikevax) ή εμβόλιο αδενοϊικού φορέα (Vaxzevria ή Jcovden). Συνεπώς, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μια αναμνηστική δόση του VidPrevtyn Beta αναμένεται να είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματική με το Comirnaty στην αποκατάσταση της προστασίας έναντι του COVID-19.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες παεενέργειες:

• πόνος στο σημείο της ένεσης,
• πονοκέφαλος,
• μυϊκός ή αρθρικός πόνος,
• αίσθημα γενικής αδιαθεσίας και
• ρίγη.

Αυτές ήταν συνήθως ήπιες και υποχώρησαν μέσα σε μερικές ημέρες μετά τον εμβολιασμό.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου θα συνεχίσει να παρακολουθείται καθώς το εμβόλιο χρησιμοποιείται σε ολόκληρη την ΕΕ, μέσω του συστήματος φαρμακοεπαγρύπνησης της ΕΕ και πρόσθετων μελετών από την εταιρεία και τις ευρωπαϊκές αρχές.Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, η CHMP κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη του VidPrevtyn Beta υπερτερούν των κινδύνων και συνέστησε τη χορήγηση τυποποιημένης άδειας κυκλοφορίας στην ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επισπεύσει τώρα τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τη χορήγηση απόφασης σχετικά με την τυποποιημένη άδεια κυκλοφορίας για το VidPrevtyn Beta, επιτρέποντας τη συμπερίληψη του εμβολίου αυτού στα προγράμματα εμβολιασμού που αναπτύσσονται σε ολόκληρη την ΕΕ. Η τυποποιημένη άδεια κυκλοφορίας θεωρείται κατάλληλη για το εμβόλιο αυτό, δεδομένου ότι οι μελέτες ανοσοεπικαλύψεως πέτυχαν τους στόχους τους και τα παρεχόμενα δεδομένα θεωρούνται επαρκή.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η ερευνητική ανοσοθεραπεία  για τον καρκίνο, elranatamab, έλαβε τον χαρακτηρισμό Breakthrough Therapy από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για τη θεραπεία ατόμων με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα (RRMM),  όπως ανακοίνωσε η φαρμακευτική εταιρεία Pfizer Το elranatamab είναι ένα διειδικό αντίσωμα (BsAb) με στόχο το αντιγόνο ωρίμανσης των Β-κυττάρων (BCMA)-CD3.

Ο χαρακτηρισμός Breakthrough Therapy βασίζεται σε επικαιροποιημένα δεδομένα από τη μελέτη φάσης 2 MagnetisMM-3 που έδειξε συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 61,0% και διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας μετά από διάμεση παρακολούθηση 6,8 μηνών. Τα δεδομένα θα παρουσιαστούν στην 64η Ετήσια Συνάντηση και Έκθεση 2022 της Αμερικανικής Εταιρείας Αιματολογίας (ASH 2022), σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η εταιρεία.

Υπενθυμίζεται ότι το elranatamab είναι ένα υποδόρια χορηγούμενο διειδικό αντίσωμα που λειτουργεί φέρνοντας τα καρκινικά κύτταρα σε στενότερη επαφή με τα κυτταροτοξικά Τ κύτταρα του ξενιστή. Αυτό επιτυγχάνεται με τη δέσμευση του τμήματος CD3 στο Τ-κύτταρο του ξενιστή και τη δέσμευση του αντιγόνου BCMA στο κύτταρο ΜΜ, οδηγώντας σε ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης.

«Ο χαρακτηρισμός Breakthrough Designation από τον FDA αναγνωρίζει τις δυνατότητες του elranatamab ως καινοτόμου φαρμάκου για τα άτομα με πολλαπλό μυέλωμα των οποίων η νόσος έχει υποτροπιάσει ή είναι ανθεκτική στις υπάρχουσες θεραπείες, γεγονός που προς το παρόν αφήνει πολύ λίγες διεξόδους για την αποτροπή αυτού του προς το παρόν ανίατου καρκίνου», δήλωσε ο Chris Boshoff, M.D., Ph.D., Chief Development Officer, Oncology and Rare Disease, Pfizer Global Product Development. «Αυτό σηματοδοτεί τον δωδέκατο χαρακτηρισμό Breakthrough Therapy Designation του FDA στην Ογκολογία για την Pfizer, γεγονός που αποτελεί απόδειξη της αδιάκοπης δέσμευσής μας για την ανάπτυξη μετασχηματιστικών φαρμάκων για τον καρκίνο σε περιοχές με υψηλές ανεκπλήρωτες ανάγκες. Ανυπομονούμε να συνεργαστούμε με τον FDA για την επιτάχυνση της ανάπτυξης αυτής της θεραπείας» πρόσθεσε ο Chris Boshoff.

Ο χαρακτηρισμός Breakthrough Therapy από τον FDA αποσκοπεί στην επιτάχυνση της ανάπτυξης και της εξέτασης ενός φαρμάκου που προορίζεται για τη θεραπεία μιας σοβαρής ή απειλητικής για τη ζωή ασθένειας και τα προκαταρκτικά κλινικά στοιχεία δείχνουν ότι το φάρμακο μπορεί να επιδείξει ουσιαστική βελτίωση σε σχέση με τις υπάρχουσες θεραπείες.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η Pfizer ανακοίνωσε ότι ένα πειραματικό εμβόλιο έναντι του RSV για έγκυες γυναίκες προστατεύει τα νεογέννητα από σοβαρή ασθένεια για τουλάχιστον έξι μήνες μετά τη γέννηση. Το εμβόλιο βρέθηκε να είναι περίπου 82% αποτελεσματικό στην πρόληψη σοβαρών κρουσμάτων του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού ή RSV στα βρέφη των οποίων οι μητέρες είχαν εμβολιαστεί.

Τα στοιχεία προέχονται από τυχαιοποιημένη μελέτη  φάσης ΙΙΙ, διπλά τυφλής, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης. Το επίπεδο προστασίας παρατηρήθηκε από τη γέννηση έως την ηλικία των 3 μηνών. Στην ηλικία των 6 μηνών, υπήρξε μείωση της προστασίας, αλλά το εμβόλιο της Pfizer εξακολουθούσε να είναι 69% αποτελεσματικό κατά της νόσου, σύμφωνα με την εταιρεία.

Προκειμένου να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου, οι έγκυες γυναίκες που συμμετείχαν στη μελέτη παρακολουθήθηκαν κατά τη διάρκεια του εμβολιασμού και για έξι μήνες μετά τον τοκετό. Τα βρέφη παρακολουθήθηκαν για τουλάχιστον ένα έτος, ενώ πάνω από τα μισά παρακολουθήθηκαν για δύο έτη. Για θαυμάσια νέα  έκανε λόγο ο Dr. Michael Chang, ειδικός στις παιδιατρικές λοιμώδεις νόσους στο UTHealth Houston και στο Children’s Memorial Hermann Hospital που έχει ασχοληθεί με την έρευνα για τον ιό.

Υπενθυμίζεται ότι ο RSV είναι ένας κοινός ιός του αναπνευστικού συστήματος που προκαλεί ήπια, κρυολογημένα συμπτώματα. Παρόλο που τα περισσότερα παιδιά και οι ενήλικες που μολύνονται από τον RSV αναρρώνουν γενικά χωρίς σημαντικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, ο κ.Chang εξήγησε ότι ο ιός μπορεί να είναι σοβαρός και ακόμη και απειλητικός για τη ζωή των βρεφών, των μικρότερων παιδιών και των μεγαλύτερων ενηλίκων. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε βρογχιολίτιδα, μια φλεγμονή στους πνεύμονες, καθώς και σε πνευμονία.

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, η διάδοση του RSV εμφανίζεται στις περισσότερες περιοχές των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, του χειμώνα και της άνοιξης. Ωστόσο, φέτος, άρχισε στα τέλη του καλοκαιριού – πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Εδώ και εβδομάδες, πολλά νοσοκομεία σε όλη τη χώρα έχουν κατακλυστεί από μεγάλο αριθμό άρρωστων παιδιών που χρειάζονται νοσηλεία.

Ενδεικτικό είναι πως αξιωματούχοι στην κομητεία Όραντζ, στην Καλιφόρνια, κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία εν μέσω ενός κύματος κρουσμάτων RSV, τα οποία περιορίζουν σοβαρά τη διαθεσιμότητα στα παιδιατρικά νοσοκομεία της περιοχής, όπως ανέφεραν οι Los Angeles Times.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η προφυλακτική ακτινοθεραπεία παρά την επώδυνη διάσταση της που χορηγείται σε ασθενείς με καρκίνο και ασυμπτωματικές οστικές μεταστάσεις όχι μόνο μειώνει τα συμβάντα που σχετίζονται με το σκελετό και τις νοσηλείες, αλλά προσφέρει και όφελος στην επιβίωση, σύμφωνα με νέα μελέτη. Η έρευνα παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας (ASTRO).

Στην πρώτη μελέτη του είδους της,  συμμετείχαν  σχεδόν 80 ασθενείς με περισσότερες από πέντε μεταστάσεις υψηλού κινδύνου. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν τυχαία να λάβουν είτε προφυλακτική ακτινοθεραπεία είτε συνήθη φροντίδα.

Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία παρουσίασαν μείωση σε ένα σύνθετο σύνολο συμβάντων που σχετίζονται με το σκελετό και κανένας δεν χρειάστηκε να εισαχθεί στο νοσοκομείο. Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης 55% βελτίωση της συνολικής επιβίωσης σε σύγκριση με εκείνους της ομάδας ελέγχου, δίνοντας στους ασθενείς αυτούς επιπλέον 8 μήνες ζωής.

«Προκαλεί σκέψεις το γεγονός ότι η ακτινοβολία για την πρόληψη του πόνου θα μπορούσε ενδεχομένως να παρατείνει τη ζωή», σχολίασε η επικεφαλής συγγραφέας Erin F. Gillespie, MD, ακτινοθεραπευτής ογκολόγος στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη. «Υποδηλώνει ότι η θεραπεία για τη θεραπεία του καρκίνου δεν είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο»,  συμπλήρωσε η ογκολόγος. Η κ.Gillespie πρόσθεσε ότι η διαφορά στη συνολική επιβίωση «δεν ήταν αναμενόμενη», αλλά ότι υπάρχει «σίγουρα μια λογική και μηχανισμοί που το εξηγούν αυτό», με προηγούμενες μελέτες να δείχνουν ότι η παρηγορητική φροντίδα «έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τη συνολική επιβίωση».

Μιλώντας στο Medscape Medical News, ο Shankar Siva, MD, PhD, ακτινοθεραπευτή ογκολόγο στο Peter MacCallum Cancer Centre στη Μελβούρνη, Αυστραλία επεσήμανε ότι η χρήση της ακτινοθεραπείας για τον συμπτωματικό οστικό πόνο είναι ένα «καθιερωμένο πρότυπο περίθαλψης», αλλά το ερώτημα που εξετάστηκε από την τρέχουσα μελέτη -στην οποία η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιήθηκε για ασυμπτωματικές οστικές μεταστάσεις- ήταν «αν μπορούμε να προωθήσουμε αυτή τη θεραπεία για να βελτιώσουμε τα αποτελέσματα». Η πρόληψη των συμβάντων που σχετίζονται με το σκελετό είναι «πραγματικά σημαντική για τους ασθενείς» και, ενώ η διαπίστωση του βελτιωμένου οφέλους για τη συνολική επιβίωση ήταν «απροσδόκητη», καθιστά δυνατή την εξέταση της ακτινοθεραπείας ως προληπτικής θεραπείας.

«Είναι σαν να λέμε: αν δείτε κάποιον να πνίγεται, θα πρέπει πραγματικά να του πετάξετε ένα σωσίβιο», εξήγησε ο Siva. «Φαίνεται διαισθητικό» ότι αν δείτε κάποιον που έχει κάποια φτωχά χαρακτηριστικά κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα καταστροφικών συμβάντων, όπως η συμπίεση του νωτιαίου μυελού, «δοκιμάζετε αυτή τη θεραπεία εκ των προτέρων».

Αλλά μέχρι τώρα «δεν είχαμε την απόδειξη ότι η εκ των προτέρων θεραπεία θα ήταν αποτελεσματική, και αυτή η μελέτη είναι ένα «πραγματικά σημαντικό βήμα» για την παροχή αυτής της απόδειξης, πρόσθεσε ο Siva. Όσον αφορά το μέγεθος του οφέλους επιβίωσης, ο Siva δήλωσε ότι, «αν αυτό ήταν το φάρμακο Α, τότε θα υπήρχε μια πολύ μεγάλη και ενδιαφέρουσα φαρμακευτική αγορά που θα το κυνηγούσε».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

4.11.2022_efka2022_35

 

 

 

Η COVID-19 πυροδοτεί την ίδια φλεγμονώδη απόκριση στον εγκέφαλο με τη νόσο του Πάρκινσον, σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Έρευνα από Ισπανούς επιστήμονες αναφέρεται στη γονιδιακή μετάλλαξη που κρίνει την ποσότητα λίπους που αποθηκεύεται στο σώμα. Σύμφωνα με ισπανική έρευνα την οποία επικαλείται η γερμανική Bild, το 60% των Ευρωπαίων βρίσκεται στην κατηγορία των ανθρώπων που λατρεύουμε να… μισούμε. Με άλλα λόγια, τρώνε και δεν παχαίνουν χάρη σε ένα «μαγικό γονίδιο».

Για την ακρίβεια, αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια γονιδιακή μετάλλαξη η οποία κρίνει την ποσότητα λίπους που αποθηκεύεται στο σώμα. Χάρη σε αυτή κάποιοι τρώνε πολύ, ασκούνται ελάχιστα και καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, αλλά δεν παίρνουν πολλά κιλά.

Πέρα από τους αστεϊσμούς, ερευνητές από το Ισπανικό Εθνικό Κέντρο Έρευνας Καρκίνου (CNIO) και το Ινστιτούτο Τροφίμων «IMDEA», που εδρεύει στη Μαδρίτη, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, όσοι άνθρωποι έχουν αυτή τη γονιδιακή μετάλλαξη, αποθηκεύουν στο σώμα τους λιγότερο λίπος.

Στην αναζήτηση για γονιδιακές μεταλλάξεις που επηρεάζουν την παχυσαρκία και τις σχετικές μεταβολικές αλλαγές, οι ερευνητές συγκέντρωσαν γενετικό υλικό και δεδομένα – σωματικό βάρος, Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ποσοστό λίπους, μυϊκή μάζα, περιφέρεια μέσης – από 790 εθελοντές.

Οι ομάδες των επιστημόνων ανέλυσαν τις πιθανές διασυνδέσεις αυτών των τιμών με 48 διαφορετικές γονιδιακές μεταλλάξεις. Τότε ανακάλυψαν με έκπληξη ότι υπάρχει σχέση με μία από τις μεταλλάξεις του γονιδίου FNIP2 και της παχυσαρκίας.

Τι διαπιστώθηκε από πειραματόζωα

Ωστόσο, οι ερευνητές μελέτησαν την επίδραση της γονιδιακής μετάλλαξης σε τρωκτικά που είχαν προηγουμένως τροποποιηθεί γενετικά. «Διαπιστώσαμε ότι τα πειραματόζωα με την γονιδιακή αυτή μετάλλαξη, έχουν από 10 έως και 15 % λιγότερο λίπος», εξηγεί ο Aλέτζιο Εφεγιάν, ένας εκ των συντακτών της μελέτης.

Όμως, η επίδραση της γονιδιακής μετάλλαξης δεν μπορεί εύκολα να αποτυπωθεί στον άνθρωπο, επομένως είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς πόσο ισχυρή είναι η επίδραση του γονιδίου στην αποθήκευση λίπους και τη σωματική διάπλαση. Οι ερευνητές λοιπόν κάνουν λόγο για προδιάθεση.

«Δεν ισχύει δηλαδή ότι όσοι είναι φορείς αυτής της γονιδιακής μετάλλαξης μπορούν να τρώνε υπερβολικά χωρίς να παχαίνουν», διευκρινίζει ο Αλέτζιο Eφεγιάν.

Ωστόσο, όπως ο ίδιος διευκρινίζει, η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση «Genome Biology», θα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατανόηση των γονιδιακών μεταλλάξεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και, κατά συνέπεια, στην καταπολέμησή της.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Όσο ο κόσμος πληθυσμιακά θα μεγαλώνει, η Ελλάδα θα μικραίνει, όπως διαπιστώνει το Τμήμα Πληθυσμού (Population Division) του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας από εκατοντάδες επιστήμονες στατιστικής για το πώς θα είναι ο κόσμος από πλευράς πληθυσμού στο άμεσο και το απώτερο μέλλον.

Η τελευταία αναθεώρηση των πληθυσμιακών στοιχείων δόθηκε στη δημοσιότητα πριν λίγες ημέρες με τον απλό τίτλο 2022: World Population Prospects (Προοπτικές Παγκόσμιου Πληθυσμού 2022).

Σύμφωνα με τα στοιχεία, μέσα στην επόμενη εβδομάδα ο πληθυσμός της ανθρωπότητας θα ξεπεράσει για πρώτη φορά στην ιστορία τα 8 δισεκατομμύρια.

Υπάρχουν, όμως, και ακριβείς εκτιμήσεις όσον αφορά τον πληθυσμό κάθε κράτους και αυτόνομης περιοχής του πλανήτη μέχρι το 2100.

Σύμφωνα με το σενάριο «μέτριας μεταβλητής», εκείνη τη χρονιά ο πληθυσμός της Ελλάδας εκτιμάται ότι θα είναι 6.403.000 κάτοικοι.

Πριν βιαστείτε να διαμαρτυρηθείτε, μάθετε ότι υπάρχει και «χαμηλής μεταβλητής» σενάριο, το οποίο εκτιμά τον πληθυσμό της χώρας μας στις 4.351.000 ψυχές.

Η Ελλάδα, φυσικά, δεν είναι αποκομμένη από την υπόλοιπη «προηγμένη» Ευρώπη, η οποία συνεχώς γερνάει και μειώνεται πληθυσμιακά, σε αντίθεση με τα κράτη της Ασίας και (κυρίως) της Αφρικής, όπου ο πληθυσμός αυξάνεται ραγδαία και ανεξέλεγκτα.

Από εκεί, όμως, μέχρι το να έχουμε μείνει μισοί σε 80 χρόνια από τώρα υπάρχει κάποια διαφορά, δε νομίζετε;

Αλγόριθμος με 61 μεταβλητές

Το «καμπανάκι» για τον ελληνικό πληθυσμό έχει χτυπήσει κι εγχώρια, με βάση τους πραγματικούς αριθμούς κι όχι εκτιμήσεις. Στις δύο τελευταίες απογραφές τα στοιχεία που καταγράφηκαν δείχνουν μείωση του πληθυσμού. Από τους 10.964.020 κατοίκους του 2001 περάσαμε στους 10.815.197 του 2011 και πριν λίγο καιρό ανακοινώθηκαν 10.432.481 κάτοικοι της Ελλάδας στην απογραφή του 2021.

Η δραστική μείωση κατά σχεδόν 400.000 ψυχές αποδόθηκε εν μέρει στην απροθυμία πολλών να απογραφούν (με βάση και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής) κι αυτό οδήγησε ακόμα και στελέχη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής να υπονοούν ότι ο πραγματικός πληθυσμός είναι μεγαλύτερος.

Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τα πληθυσμιακά δεδομένα δείχνουν περισσότερο σταθεροποίηση και ελαφρότατη μείωση, παρά καταβαράθρωση του πληθυσμού μας.

Είναι πράγματι έτσι;

Το εξειδικευμένο τμήμα έρευνας του πληθυσμού του ΟΗΕ (Population Division) είναι μέρος του μεγαλύτερου Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων (Department of Economic and Social Affairs).

Προφανώς λαμβάνει υπ’ όψιν του τα πραγματικά στοιχεία, γι’ αυτό και πιέζει, όσο μπορεί, όλες τις χώρες να προχωρούν σε όσο το δυνατόν πιο ακριβείς απογραφές, κάτι όχι τόσο απλό. Οι εκτιμήσεις, όμως, για το μέλλον προκύπτουν όχι μόνο από κάποια απλά στοιχεία, όπως οι τάσεις, η φυσική αύξηση, ο αριθμός γεννήσεων/θανάτων και η μετανάστευση.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο αλγόριθμος από τον οποίο προκύπτουν αυτά τα εφιαλτικά για την Ελλάδα νούμερα βασίζεται σε 61 (!) διαφορετικούς δείκτες. Αυτοί οι δείκτες χωρίζονται σε επτά μεγάλες κατηγορίες:

• Δεδομένα πληθυσμού (π.χ. μέση ηλικία του πληθυσμού, γυναικείος πληθυσμός σε αναπαραγωγική ηλικία 15-49 ετών κτλ.).
• Γονιμότητα (π.χ. αναλογία φύλου γεννημένων παιδιών, γονιμότητα ανά μητέρα κτλ.).
• Θνησιμότητα (π.χ. πιθανότητα θανάτου ανθρώπων ηλικίας 15-50 ετών, προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση κτλ.)
• Παιδική θνησιμότητα (ανά φύλο και ανά ηλικία από 1 ως 5 έτη).
• Διεθνής μετανάστευση (πόσους μετανάστες δέχεται η χώρα και πόσοι κάτοικοί της μεταναστεύουν).
• Οικογενειακός προγραμματισμός (π.χ. ποσοστό χρήσης αντισυλληπτικών μεθόδων κτλ.).
• Οικογενειακή κατάσταση (π.χ. αριθμός γάμων και διαζυγίων, ποσοστό παιδιών εκτός γάμων κτλ.).

Όπως καταλαβαίνει κανείς, ελάχιστα πράγματα δεν έχουν προβλεφθεί να συμπεριληφθούν σ’ αυτό το μαθηματικό μοντέλο. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μπακαλίστικους υπολογισμούς, αλλά για επιστημονική έρευνα.

Με όλους τους αστερίσκους, βέβαια, που πάντα μπαίνουν σε τέτοιες έρευνες. Πρώτοι οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι τα μαθηματικά μοντέλα βασίζονται σε στοιχεία, αλλά δεν μπορούν να προβλέψουν το μέλλον. Κι όσο πιο πολύ απέχει χρονικά μια πρόβλεψη από το τελευταίο καταγεγραμμένο έτος με στοιχεία, τόσο πιο επισφαλής είναι.

Έτος καμπής το 2005, μείωση στη συνέχεια

Επειδή οι προβλέψεις βασίζονται σε στοιχεία του παρελθόντος, έχει σημασία να παραθέσουμε κάποια στοιχεία, έτσι όπως τα κατέγραψαν οι επιστήμονες του ΟΗΕ. Από το 1951 και μετά, όταν και άρχισαν να καταγράφονται στοιχεία για όλες τις χώρες-μέλη του Οργανισμού, ο πληθυσμός της Ελλάδας ανά πενταετία ήταν ως εξής:

• 1951 7.718.000
• 1956 8.193.000
• 1961 8.515.000
• 1966 8.522.000
• 1971 8.558.000
• 1976 8.845.000
• 1981 9.364.000
• 1986 9.889.000
• 1991 10.347.000
• 1996 10.767.000
• 2001 11.057.000
• 2006 11.111.000
• 2011 11.022.000
• 2016 10.777.000
• 2021 10.481.000

Η χρονιά όπου ο πληθυσμός της Ελλάδας έσπασε το φράγμα των 10 εκατομμυρίων ήταν το 1988 (10.074.000).

Ως το απόλυτο σημείο καμπής εμφανίζεται το 2005, όπου ο πληθυσμός έφτασε στη μεγαλύτερη τιμή του (11.116.000). Από εκείνον τον χρόνο και μετά καταγράφεται μείωση, η οποία παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες τιμές. Για παράδειγμα, τον αμέσως επόμενο χρόνο (2006) ο πληθυσμός εμφανίζεται να μειώνεται μόλις κατά 5.000. Την χρονιά από το 2020 ως το 2021 ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 62.000 άνδρες και γυναίκες.

Ας απλώσουμε τώρα τα σενάρια των επιστημόνων, σύμφωνα με τις μεταβλητές που έχουν ορίσει στο μαθηματικό τους μοντέλο. Όπως έχει αναφερθεί, η μελέτη καταγράφει τρεις διαφορετικές μεταβλητές, την «υψηλή» (high variant), την «μεσαία» (medium variant) και την «χαμηλή» (low variant).

Προφανώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις σ’ αυτά τα σενάρια, η σημαντικότερη εκ των οποίων είναι ο ρυθμός μετανάστευσης.

Κι αυτό, διότι η έρευνα καταγράφει πληθυσμιακά δεδομένα, όχι εθνολογικά.

Όταν αναφέρεται, δηλαδή, στους κατοίκους της Ελλάδας, δεν εξετάζει πόσοι απ’ αυτούς είναι Έλληνες το γένος.

Παραθέτουμε τα πληθυσμιακά δεδομένα ανά πενταετία και ανά μεταβλητή.

Οι αποκλίσεις μεγαλώνουν πολύ στο τέλος της μελέτης, πράγμα λογικό. Ο καθένας μπορεί να υιοθετήσει το σενάριο που τον βολεύει περισσότερο. Ακόμα, πάντως, και στο σενάριο της υψηλής μεταβλητής, όπου οι απώλειες λόγω φυσικής γήρανσης και λιγότερων γεννήσεων θα αναπληρώνονται από τη μετανάστευση, ο πληθυσμός θα μειωθεί αισθητά.

Το σενάριο της μεσαίας μεταβλητής, που ακολουθείται στις διεθνείς μελέτες ως το πιο αληθοφανές, φέρνει τον πληθυσμό μας μειωμένο κατά σχεδόν 4 εκατομμύρια ανθρώπους στο λυκαυγές του επόμενου αιώνα. Όσο για το χειρότερο σενάριο της χαμηλής μεταβλητής, επιβεβαιώνει τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις.

Πιο πολλοί και πιο ηλικιωμένοι

Τι θα επικρατήσει τελικά; Αυτό φυσικά δεν μπορεί να το απαντήσει κανείς, γι’ αυτό παρουσιάστηκαν και τα τρία σενάρια.

Οκτώ δεκαετίες είναι πολύς χρόνος. Φανταστείτε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ ο παγκόσμιος πληθυσμός το 1950, πριν δηλαδή από επτά δεκαετίες, ήταν 2.477.675 άνθρωποι.

Ο αριθμός αυτός χρειάστηκε μόλις 35 χρόνια για να διπλασιαστεί (το 1986 ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτιμήθηκε σε 5.086.940 ανθρώπους) και λιγότερο από 70 χρόνια για να τριπλασιαστεί (η εκτίμηση του 2016 ήταν 7.469.955).

Σε λίγες ημέρες γινόμαστε 8 δισ, οι άνθρωποι.

Η μελέτη τοποθετεί το σπάσιμο του φράγματος των 9 δις κάπου μέσα στο 2038 και των 10 δις στο 2059, σύμφωνα με την μεσαία μεταβλητή. Το 2050 θα είμαστε 9.687.440.000 άνθρωποι.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ως το 2086 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αυξάνεται (θα φτάσει στην απόλυτη τιμή των 10.431.046.000) και στη συνέχεια θα μειώνεται. Το γιατί ακριβώς θα γίνει αυτό, δεν εξηγείται. Η εκτίμηση για το 2100 είναι 10.355.002.000 άνθρωποι.

Όπως εμείς αναμένεται να βιώσουμε τα προβλήματα της υπογεννητικότητας, έτσι και άλλοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα του υπερπληθυσμού. Ο πληθυσμός της υποσαχάριας Αφρικής αναμένεται να διπλασιαστεί ως το 2050. Την ίδια ώρα, η αύξηση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής θα είναι ανεπαίσθητη (0,4%).

Το 2023 θα σημειωθεί κι ένα σημαντικό ρεκόρ: Η Ινδία αναμένεται να ξεπεράσει την Κίνα σε πληθυσμό. Μια γεωγραφική σταθερά των παιδικών μας χρόνων θα μπει στο ντουλάπι, μάλλον δια παντός. Η μελέτη εκτιμά ότι ο πληθυσμός της Κίνας στο διάστημα 2022-2050 θα μειωθεί περίπου κατά 110 εκατομμύρια, δηλαδή 8%.

Οι γυναίκες πλέον γεννούν λιγότερα από 2,1 παιδιά (ο απόλυτος αριθμός ισορροπίας του πληθυσμού) στις χώρες που αποτελούν το 68% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτή τη στιγμή ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 2,3 παιδιά ανά γυναίκα, αν και φυσικά υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ των περιοχών. Στην υποσαχάρια Αφρική π.χ. ο μέσος όρος είναι 4,6 γέννες ανά γυναίκα.

Η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού των τελευταίων χρόνων, πάντα κατά τη μελέτη, δεν οφείλεται στην έξαρση των γεννήσεων, αλλά στην αλματώδη αύξηση του προσδόκιμου ζωής κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το 1990 το παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής ήταν στα 64,1 χρόνια. Το 2019 εκτοξεύθηκε στα 72,8 χρόνια και το 2050 θα φτάσει τα 77,8 χρόνια. Ως εκ τούτου, ο αριθμός των ανθρώπων με ηλικία 65+ ετών είναι ο ταχύτερα αυξανόμενος. Ήδη οι άνθρωποι πάνω από 65 ετών αποτελούν το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού το 2022 και θα είναι το 16% το 2050. Όσο για τους υπερήλικες (άνω των 80 ετών, ο αριθμός τους από 157 εκατομμύρια παγκοσμίως το 2022 θα τριπλασιαστεί στα 459 εκατομμύρια το 2050.

Η πιο επισφαλής μεταβλητή που χρησιμοποιήθηκε στον αλγόριθμο είναι αυτή της μετανάστευσης.

Μόνο νεφελώδεις εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν για το αν θα διατηρηθεί το κύμα της οικονομικής μετανάστευσης που φέρνει όλο και περισσότερους Αφρικανούς και Ασιάτες προς την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Ακόμα λιγότεροι μπορούν να εκτιμήσουν τις πολεμικές συγκρούσεις που θα ξεσπάσουν και θα αναγκάσουν μεγάλες ομάδες πληθυσμών να μετακινηθούν. Οι επιστήμονες, πάντως, υπενθυμίζουν ότι η μετανάστευση είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη ύπαρξη από καταβολής της, γι’ αυτό και την αντιμετωπίζουν ως φυσικό φαινόμενο, χωρίς ιδεολογικό πρόσημο για το αν είναι καλό ή όχι που συμβαίνει.

Το συμπέρασμα είναι αδιαμφισβήτητο: Ως κράτος, η Ελλάδα βιώνει ήδη μείωση του πληθυσμού της και αυτό αναμένεται να ενταθεί τα επόμενα χρόνια. Το μέγεθος του προβλήματος και το ποιο από τα τρία σενάρια θα επιβεβαιωθεί τελικά εξαρτάται και από κυβερνητικές επιλογές, αλλά και από γεγονότα τα οποία για την ώρα είναι αδύνατο να προβλεφθούν.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μία έξυπνη εφαρμογή μέσω της οποίας ένας διαβητικός θα φωτογραφίζει το γεύμα του πριν το καταναλώσει και θα παίρνει πληροφορίες για τις θερμίδες, έτσι ώστε να γνωρίζει πόση ινσουλίνη να χρησιμοποιήσει για να μην ανέβει το επίπεδο του ζαχάρου του, αναπτύσσουν το τμήμα τροφίμων του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, το τμήμα Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου «Αττικόν».

Πρόκειται για το ευρωπαϊκό πρόγραμμα MEDDIET, το οποίο θα ολοκληρωθεί σε μία διετία, όπως δήλωσε στην εκπομπή «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο επίκουρος καθηγητής Παθολογίας Σακχαρώδη Διαβήτη και υπεύθυνος στο Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας Διαβήτη στο διαβητολογικό κέντρο του Νοσοκομείου «Αττικόν» κ. Παναγιώτης Χαλβατσιώτης.

Ο κ. Χαλβατσιώτης μίλησε ακόμη για όλες τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις, αναφερόμενος στο βιονικό πάγκρεας, τα έξυπνα φάρμακα, αλλά και στις μελέτες που γίνονται με βλαστοκύτταρα, στο μοτίβο που αντιμετωπίζονται τα αιματολογικά νοσήματα. Οι εξελίξεις στο διαβήτη φαίνεται να είναι ραγδαίες αυτή τη στιγμή, καθώς οι κλινικές μελέτες που είχαν πάει πίσω διεθνώς λόγω covid τα προηγούμενα χρόνια, επανέρχονται δριμύτερες, αν σκεφτεί κανείς ότι στο εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, όπως λέει ο καθηγητής Χαλβατσιώτης, έχουν κατατεθεί 80 καινούργιες κλινικές μελέτες και άλλες 300 υποβάλλονται έως το τέλος του έτους.

Έξυπνα φάρμακα για απώλεια βάρους και όχι μόνο

«Έχουμε πολλά νέα πράγματα να δούμε στο εγγύς μέλλον, τα οποία θα στηρίζονται είτε στις μελέτες γενετικών προσδιορισμών, ή στην αντιμετώπιση προβλημάτων, που οδηγούν τους διαβητικούς σε άσχημες εξελίξεις της υγείας τους, όπως είναι τα καρδιαγγειακά, ή νεφρολογικά νοσήματα, όπου την τελευταία πενταετία έχει συντελεστεί μία επανάσταση. Κι αυτό διότι δόθηκε η άδεια τα νέα φάρμακα για τον διαβήτη να χορηγούνται και σε άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα ή νεφρική ανεπάρκεια, χωρίς απαραίτητα να έχουν διαβήτη. Αυτό που τώρα όμως καταπολεμάται ήδη σθεναρά είναι η παχυσαρκία, γιατί προσδιορίζει τον προδιαβήτη, οπότε αν μειώσουμε το ποσοστό της παχυσαρκίας, τότε θα δούμε με πιο αισιόδοξο μάτι και το αύριο.

Ήδη ένα σκεύασμα με ένα χάπι την εβδομάδα απέδειξε ότι έχει σημαντική επίδραση, ωστόσο σύντομα πρόκειται να κυκλοφορήσει ένα ενέσιμο σκεύασμα (για το οποίο έχουν ολοκληρωθεί οι κλινικές μελέτες και πρόκειται άμεσα να πάρει άδεια) το οποίο είναι πολύ πιο ισχυρό από τα ήδη κυκλοφορούντα». Σε ερώτηση αν αυτά τα χάπια απώλειας βάρους ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα σε κάποιο μη διαβητικό, καθότι τελευταία κάποιοι τα παίρνουν για να αδυνατίσουν, ο διακεκριμένος διαβητολόγος απαντά: «Αυτά είναι έξυπνα φάρμακα, δηλαδή δρουν όταν το σάκχαρο είναι ψηλά. Αν το σάκχαρο είναι φυσιολογικό, δεν έχουν καμία επίδραση στον μεταβολισμό των υδατανθράκων. Άρα θα μπορέσουν να τα πάρουν και τα μη διαβητικά παχύσαρκα άτομα κι έτσι να προλάβουν την εξέλιξη της παχυσαρκίας σε διαβήτη. Η γνώση μας για το χάπι είναι πάνω από δεκαετία και όχι μόνο για την απώλεια σωματικού βάρους, αλλά και για την προστασία από στεφανιαία επεισόδια».

Βλαστοκύτταρα και βιονικό πάγκρεας

Σύμφωνα με τον κ. Χαλβατσιώτη, γίνονται πολλές μελέτες για τα βλαστοκύτταρα «και όπως σε πολλά νοσοκομεία έχουμε τις μονάδες μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων για αιματολογικά νοσήματα, έτσι θα έχουμε πιθανότατα και για τον διαβήτη στο εγγύς μέλλον. Επίσης, ένα καινούργιο κεφάλαιο αναπτύσσεται για την προστασία της ηπατικής δυσλειτουργίας. Ήδη, έχουν γίνει τεχνολογικές επιτυχίες που μπορούν να αποτελέσουν το βιονικό πάγκρεας, και ήδη, κυκλοφορεί αυτή η τεχνολογία στην αγορά, απλά χρήζει τελειοποίησης, και ως προς το μέγεθος να γίνει μικρότερο, αλλά και να μην χρειάζεται ανθρώπινη παρέμβαση. Πρόκειται για μία συσκευή που μετράει το ζάχαρο συνεχώς και χορηγεί ινσουλίνη, χωρίς όμως να ασχολείται ο ασθενής, όπως στις συσκευές που ήδη κυκλοφορούν. Αυτή η συσκευή συνδέεται με το κινητό τηλέφωνο με κάποια εφαρμογή κι έτσι χωρίς να ασχολείται ο διαβητικός με το σάκχαρο του, η τεχνολογία τον βοηθά στη ρύθμιση του. Μελλοντικά αυτές οι συσκευές μπορεί να τοποθετούνται υποδόρια, έτσι ώστε να μην είναι καν εμφανείς».

Τα δελφίνια και η γονιδιακή διερεύνηση του διαβήτη

Πώς όμως η φύση μπορεί να βοηθήσει την επιστήμη να πάει ένα βήμα μπροστά; «Το Εθνικό Ινστιτούτο Θαλάσσιων Θηλαστικών στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρήσει ότι τα ρινοδέλφινα μπορούν και ανεβάζουν και κατεβάζουν το σάκχαρο τους στο αίμα, αναλόγως των αναγκών τους. Δηλαδή έχουν ένα κουμπί γενετικό, με το οποίο ενεργοποιούν και απενεργοποιούν το διαβήτη. Όταν χρειάζονται υδατάνθρακες ανεβαίνει το σάκχαρο γιατί πχ θέλουν να κυνηγήσουν, θέλουν ενέργεια, όταν όμως κοιμούνται πέφτουν τα επίπεδα του σακχάρου. Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο βάτραχος στον βόρειο Αρκτικό Κύκλο.

Το σάκχαρό του ανεβαίνει το χειμώνα κατά τη χειμερία νάρκη εκατό φορές επάνω, για να μην παγώσει στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, χωρίς όμως να του δημιουργήσει πχ καρδιαγγειακά προβλήματα που δημιουργεί σε έναν άνθρωπο η αύξηση του σακχάρου από το 100 στο 200. Έτσι λοιπόν, μελετώντας τη φύση και τις δυναμικές που έχει αναπτύξει για να αντιμετωπίζει την υπεργλυκαιμία, ή να την χρησιμοποιεί προς όφελος της, πιστεύουμε ότι θα έχουμε παραδείγματα πώς θα αντιμετωπίζουμε αντίστοιχα τους ανθρώπους. Θα πρέπει να μάθουμε σε ποιο γονίδιο στηρίζεται στο δελφίνι πχ η δυνατότητα που έχει να τροποποιεί τα επίπεδα σακχάρου, να ψάξουμε να δούμε αν το έχει και ο άνθρωπος αυτό το γονίδιο και αν δεν το έχει να το κερδίσει, με τη γονιδιακή θεραπεία, ούτως ώστε ένα διαβητικό άτομο να μπορεί να ενεργοποιεί και να απενεργοποιεί το διαβήτη του, αναλόγως των αναγκών του».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/