Συντάκτης: grammateia

Η διαχείρισή του διαβήτη απαιτεί ιδιαίτερα υψηλά ποσά, καθώς σε όλο τον κόσμο οι συνάνθρωποί μας που ζουν με διαβήτη έχουν ξεπεράσει τα 600 εκατομμύρια και εκτιμάται ότι 1 στους 10 νοσεί, με ένα μεγάλο ποσοστό αυτών να μην το γνωρίζει

Σε μία δυσβάσταχτη για ασθενείς και συστήματα υγείας πανδημία έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια ο Σακχαρώδης Διαβήτης  – στον οποίο είναι αφιερωμένη η σημερινή ημέρα, 14η Νοεμβρίου – καθώς η διαχείρισή του απαιτεί ιδιαίτερα υψηλά ποσά. Σε όλο τον κόσμο οι συνάνθρωποί μας που ζουν με διαβήτη έχουν ξεπεράσει τα 600 εκατομμύρια και εκτιμάται ότι 1 στους 10 από εμάς πάσχει, με ένα μεγάλο ποσοστό να μην το γνωρίζει.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το μέσο κόστος για έναν διαγνωσμένο ασθενή με διαβήτη είναι τις τάξης των 8.000 ευρώ. Βέβαια σ’ αυτό συνυπολογίζονται και έμμεσα κόστη τα οποία προκύπτουν, και όχι μόνο αυτά που αφορούν θεραπείες, διαγνωστικά εργαλεία, νοσηλείες κ.λπ.

Πάντως η εν λόγω νόσος θεωρείται ότι είναι αυτή που αφορά στο μεγαλύτερο ποσοστό της ετήσιας δαπάνης για την Υγεία, μαζί με τον καρκίνο. Μάλιστα η ευρύτερη κατηγορία των φαρμάκων για μεταβολισμό και πεπτική οδό, όπου περιλαμβάνονται και τα αντιδιαβητικά σκευάσματα, κατέχει το 23,5% της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης.

Η πρόσφατη έρευνα «Ο Σακχαρώδης Διαβήτης στην Ελλάδα μέσα από τα μάτια των Ατόμων με Διαβήτη», την οποία εκπόνησε η ομάδα του Κώστας Αθανασάκη, Επίκουρου Καθηγητή Οικονομικών της Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και Associate Editor του International Journal of Technology Assessment in Health Care, τεκμηριώνει τους λόγους που υπάρχουν σημαντικά κόστη λόγω διαβήτη. Ειδικότερα αναφέρει ότι:

Ασφαλισμένοι ασθενείς με ΣΔ τύπου 1

• Χρησιμοποιούν αντλία ινσουλίνης σε ποσοστό 40,1% (59,9% χρησιμοποιούν πένα)
• Συνταγογράφησαν τον τελευταίο μήνα αναλώσιμα το 27% (70% εντός του τελευταίου τριμήνου)
• Η πλειονότητα χρησιμοποιεί εξάμηνες ή τρίμηνες συνταγές
• Ένα ποσοστό 7% δηλώνει ότι πληρώνει πάνω από 10 ευρώ στο φαρμακείο για την εκτέλεση της συνταγής των αναλωσίμων (κατά μέσο όρο: 27,1 ευρώ).

Επίσης:

• 3 στους 4 χρησιμοποιούν κάποιο σύστημα καταγραφής γλυκόζης
• 80,1% των ερωτώμενων αναφέρει πως πέρα από την πιθανή μέτρηση για βαθμονόμηση, που χρειάζονται κάποια από αυτά τα συστήματα, χρειάζεται να μετρούν τη γλυκόζη αίματος από το δάκτυλο για επιβεβαίωση
• Αυτό θα συμβεί περίπου 2,8 φορές την ημέρα.

Σύμφωνα επίσης με την έρευνα, οι ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1 γνωρίζουν ότι:
• Δικαιούνται περί τις 200 βελόνες τον μήνα (επικρατούσα απάντηση)
• Δικαιούνται περί τις 200 ταινίες μέτρησης τον μήνα (επικρατούσα απάντηση)
• Ομοίως για τους σκαρφιστήρες
• Δικαιούνται περί τις 50 ταινίες μέτρησης κετονών το έτος
• Συνήθως συνταγογραφούν τα αναλώσιμα κάθε 6 μήνες
• Μικρό αλλά όχι αμελητέο ποσοστό των ερωτώμενων αναφέρει πως δεν γνωρίζει
τον αριθμό ταινιών μέτρησης κετονών που δικαιούται.

Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 – Αναλώσιμα για όσους χρησιμοποιούν αντλία

• 1 στους 4 συνταγογράφησε αναλώσιμα τον τελευταίο μήνα, 6 στους 10 το τελευταίο τρίμηνο
• Τα αναλώσιμα λαμβάνονται όλα εγκαίρως από την συνεργαζόμενη εταιρία από το 85% των δικαιούχων. Όμως, 15% αναφέρει κάποια καθυστέρηση σε ορισμένα αναλώσιμα
• Οι ερωτώμενοι, συνήθως συνταγογραφούν τα αναλώσιμα κάθε 6 μήνες – Δικαιούνται περί τις 200 βελόνες τον μήνα (επικρατούσα απάντηση). Ομοίως για τους σκαρφιστήρες. Δικαιούνται περί τις 50 ταινίες μέτρησης κετονών το έτος.

Βλέπουμε λοιπόν ότι για τους περίπου 50.000 ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 1 υπάρχουν σημαντικές ανάγκες, τις οποίες σε μεγάλο βαθμό καλύπτει το κράτος.

Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2
Την ίδια στιγμή, οι πάσχοντες από Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 δηλώνουν ότι:
• Δικαιούνται περί τις 100 βελόνες τον μήνα (επικρατούσα απάντηση)
• Δικαιούνται περί τις 100 ταινίες μέτρησης τον μήνα (επικρατούσα απάντηση)
• Ομοίως για τους σκαρφιστήρες
• Δικαιούνται από 30-50 ταινίες μέτρησης κετονών το έτος.

Ειδικότερα οι πάσχοντες που χρησιμοποιούν δισκία ως αγωγή για τη νόσο αναφέρουν ότι:
• Δικαιούνται περί τις 50 ταινίες μέτρησης τον μήνα (επικρατούσα απάντηση)
• Δικαιούνται περίπου 50 σκαρφιστήρες ανά δίμηνο
• Δικαιούνται περί τις 30 ταινίες μέτρησης κετονών το έτος. Αρκετοί αναφέρουν ότι δεν γνωρίζουν ότι δικαιούνται ταινίες μέτρησης κετονών
• Συνταγογραφούν τα παραπάνω συνήθως με δίμηνες συνταγές.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη εκτιμά ότι αυτή η ιδιαίτερη αντίδραση, που έχουν πολλοί ασθενείς με Covid-19, οι οποίοι πέρασαν επί εβδομάδες ή και μήνες διασωληνωμένοι σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) χωρίς να ανακτούν αμέσως τη συνείδηση τους μετά τη διακοπή της νάρκωσης, αλλά να παραμένουν για μέρες ή ακόμη και για εβδομάδες σε μια κατάσταση κώματος, οφείλεται σε μια κατάσταση νάρκης ή λήθαργου που ο εγκέφαλος γεννά προκειμένου να προστατεύσει τα εγκεφαλικά κύτταρα από βλάβη λόγω της έλλειψης οξυγόνου (υποξία).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους καθηγητές νευροεπιστήμης Νίκολας Σιφ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κορνέλ και αναισθησιολογίας Έμερι Μπράουν του ΜΙΤ και της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), βρήκαν ότι περίπου το ένα τέταρτο των ασθενών με σοβαρή Covid-19 που επιβίωσαν μετά από διασωλήνωση τους σε ΜΕΘ, χρειάστηκαν περισσότερες από δέκα μέρες για να ανακτήσουν κανονικά τη συνείδηση τους. Όσο μεγαλύτερη ήταν η έλλειψη οξυγόνου ενόσω βρίσκονταν διασωληνωμένοι, τόσο πιο καθυστερημένη ήταν στη συνέχεια η ανάκτηση της συνείδησης τους.

Οι Αμερικανοί επιστήμονες προτείνουν ότι το εν λόγω κώμα είναι μια κατάσταση αυτοπροστασίας που έχει ως αποτέλεσμα την παρατεταμένη ανάκτηση της συνείδησης σε αρκετούς ασθενείς που πέρασαν βαριά Covid-19 και κάποια στιγμή αποσωληνώθηκαν. Κάτι ανάλογο, όπως είπαν, συμβαίνει σε ένα ποσοστό ασθενών σε κώμα μετά από καρδιακή ανακοπή, καθώς επίσης σε κάποια ζώα όπως οι χελώνες.

Διαδικασία δύο σταδίων

Εφόσον αυτή η θεωρία είναι ορθή, όπως επισημαίνουν, χρειάζεται μια διαδικασία δύο σταδίων για την καλύτερη επαναφορά της συνείδησης των ασθενών που εμφανίζουν κώμα μετά την αποσωλήνωση τους στη ΜΕΘ. Αρχικά προτείνουν τη χορήγηση στους κωματώδεις ασθενείς πεπτιδίων Szeto-Schiller (μικρών πρωτεϊνών) που ενισχύουν την παραγωγή του ζωτικού μορίου ενεργειακού μεταβολισμού ΑΤΡ, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η ικανότητα των εγκεφαλικών κυττάρων να παράγουν ενέργεια. Σε δεύτερο στάδιο, προτείνεται η χορήγηση ζεύγους φαρμάκων που θα αποκαταστήσουν τη νευρωνική δραστηριότητα και επικοινωνία μέσω ενίσχυσης των νευροδιαβιβαστών γλουταμάτη και ακετυλοχολίνη.

Όταν οι ασθενείς αποτυγχάνουν να ανακτήσουν τη συνείδηση τους, οι γιατροί μπορεί να προχωρήσουν σε διακοπή υποστήριξης του ασθενούς. Το χρονικό όριο συνήθως τίθεται στις 14 μέρες το πολύ στους ασθενείς με καρδιακή ανακοπή, ενώ για τους ασθενείς με Covid-19 δεν υπάρχει αντίστοιχο όριο. Μετά τα ευρήματα τους, οι ερευνητές ανέφεραν ότι, εφόσον οι ασθενείς δεν έχουν βλάβες στον εγκέφαλο, οι γιατροί θα πρέπει να αποφεύγουν να κάνουν δυσοίωνες προβλέψεις για τη δυνατότητα του ασθενούς να βγει από το κώμα Covid-19.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Παγκόσμια Ημέρα Σακχαρώδη Διαβήτη η 14η Νοεμβρίου.

Η 14η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ) από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO). Επιλέχθηκε γιατί είναι η γενέθλιος ημέρα του Frederick Banding ο οποίος –σε συνεργασία με τον Charles Best- συνέλαβαν την ιδέα που οδήγησε στην ανακάλυψη της ινσουλίνης τον Οκτώβριο του 1921. Η εκστρατεία στοχεύει στην πρόληψη και στην καλύτερη διαχείριση του διαβήτη αλλά και των επιπλοκών που προκαλεί, όπως τα καρδιαγγειακά συμβάματα, μέσω της  ενημέρωσης του κοινού όσον αφορά τα αίτια, τα συμπτώματα και τη θεραπεία.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) αποτελεί ένα χρονίως εξελισσόμενο μεταβολικό νόσημα με πολυπαραγοντικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από υψηλό σάκχαρο στο αίμα, αντίσταση στην ινσουλίνη και έλλειψη ινσουλίνης. Ταξινομείται αιτιολογικά σε 4 κατηγορίες αλλά δυο είναι οι συχνότερες μορφές του. Ο ΣΔ τύπου 1 όπου δεν παράγεται ινσουλίνη λόγω αυτοάνοσης καταστροφής των β-κυττάρων  του παγκρέατος. Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά και νέους ενήλικες. Ο ΣΔ τύπου 2 όπου υπάρχει αντίσταση στην ινσουλίνη και σχετική έλλειψη της. Κύρια αιτία του αποτελεί η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή. Αποτελεί τη συχνότερη μορφή ΣΔ και εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες.

Η μη ικανοποιητική ρύθμιση του ΣΔ οδηγεί σε μακροχρόνιες επιπλοκές (με σοβαρότερες αυτές από το καρδιαγγειακό) οι οποίες είναι:

• η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε τύφλωση,
• η διαβητική νεφροπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση
• η περιφερική αγγειοπάθεια και νευροπάθεια που δύνανται να οδηγήσουν σε έλκη – λοιμώξεις στα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι) και σε ακρωτηριασμό
• Καρδιαγγειακά συμβάματα όπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια και ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια.

Με απλούς αριθμούς:

• 537 εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη και 1 στους 11 διαγιγνώσκεται με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.
• Στη χώρα μας νοσούν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άτομα.
• Το 50% των ασθενών δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν  από Διαβήτη.
• Τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου.
• Το 84% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω με ΣΔ πεθαίνουν από καρδιαγγειακά αίτια (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμικό αγγειακό επεισόδιο).
• Όσοι ζουν με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς διαβήτη.
• Περίπου 212.400.000 συνάνθρωποί μας ή το ½ από το σύνολο των ατόμων ηλικίας 20-79 ετών με διαβήτη δεν γνωρίζουν την ασθένειά τους και όλοι αυτοί οι άνθρωποι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

Η Ομάδα Εργασίας για την Καρδιά και Διαβήτη της Ελληνικής Καρδιολογικής εταιρείας, μαζί με την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία και την  Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία   προσπαθεί να οργανώσει Ιατρεία, με τη στενή συνεργασία καρδιολόγων, ενδοκρινολόγων και παθολόγων με εξειδίκευση στο διαβήτη ανά την ελληνική επικράτεια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή προδιαβήτη. Επίσης, μέσα από διάφορες δράσεις και σε συνεργασία με δημοτικούς και κρατικούς φορείς, προσπαθεί να ενημερώσει το κοινό για την πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με προδιάθεση ή νόσηση από διαβήτη. Τα Ιατρεία Καρδιάς και Διαβήτη, εκτός από τη βέλτιστη ρύθμιση της γλυκαιμίας, έχουν ως στόχο τη διάγνωση και αντιμετώπιση των συνοσηροτήτων που προδιαθέτουν σε εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου αλλά και την καλύτερη διαχείριση μετά την εκδήλωσή της.

Παροτρύνουμε τους ασθενείς αν δεν έχουν διαγνωσθεί με σακχαρώδη διαβήτη, να ελεγχθούν εφόσον:

• Είναι άτομο υπέρβαρο ή παχύσαρκο (ΔΜΣ ≥25 kg/m2) και αν επιπρόσθετα έχει έναν τουλάχιστον από τους παρακάτω παράγοντες:

-Οικογενειακό ιστορικό ΣΔ σε συγγενείς 1ου βαθμού (γονείς, αδέλφια, παιδιά)

-Ιστορικό υπέρτασης ή καρδιαγγειακής νόσου

-Ιστορικό δυσλιπιδαιμίας (υψηλά τριγλυκερίδια [>250 mg/dL], χαμηλή HDL <35 mg/dL])

-Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

-Καταστάσεις που σχετίζονται με αντίσταση στην ινσουλίνη (π.χ. μελανίζουσα ακάνθωση)

• Έχει ιστορικό προδιαβήτη
• Έχει ιστορικό Σακχαρώδη Διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
• Είναι άνω των 45 ετών
• Έχει λοίμωξη από HIV.

Εάν τα αποτελέσματα του προσυμπτωματικού ελέγχου είναι φυσιολογικά, θα πρέπει να επαναλαμβάνονται τουλάχιστον ανά 3ετία, με πιθανό πιο συχνό έλεγχο ανάλογα με τα αρχικά ευρήματα και τους παράγοντες κινδύνου.

Η θεραπεία του Σακχαρώδους Διαβήτη

Η θεραπεία του Σακχαρώδους Διαβήτη στηρίζεται αφενός μεν σε αλλαγή του τρόπου ζωής αφετέρου δε σε κατάλληλα φάρμακα. Έχει ως στόχο τη ρύθμιση του μεταβολισμού και του Σακχάρου αίματος ώστε να αποφευχθούν οι επιπλοκές και κυρίως οι καρδιαγγειακές εκδηλώσεις. Η σωστή ρύθμιση του Σακχάρου αίματος μειώνει σημαντικά τις επιπλοκές. Η υγεία της καρδιάς και ο σωστός έλεγχος για την πρώιμη ανίχνευση καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι απαραίτητος. Για αυτό:

Ζήσε καλά με τον σακχαρώδη διαβήτη , απόφυγε τις επιπλοκές, επισκέψου τον θεράποντα ιατρό και τον καρδιολόγο σου

• Ρύθμισε το σάκχαρό σου
• Φρόντισε το σωματικό σου βάρος να είναι ιδανικό
• Διάκοψε το κάπνισμα
• Θρέψου σωστά
• Περπάτα καθημερινά για τουλάχιστον 30 λεπτά
• Μέτρα την αρτηριακή σου πίεση και ρύθμισέ την
• Έλεγξε τη χοληστερίνη σου
• Επισκέψου τον Θεράποντα Ιατρό σου τακτικά
• Λάβε τα συνταγογραφούμενα φάρμακα σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη 2022, στην κοινή προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για το σακχαρώδη διαβήτη η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία και η Ομάδα Εργασίας «Καρδιά και Διαβήτης» της ΕΚΕ, σε συνεργασία με την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία και την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία, με Περίπτερο που θα στηθεί στον αύλειο χώρο του Ζαππείου, θα ενημερώσουν και ευαισθητοποιήσουν το κοινό για τον Σακχαρώδη Διαβήτη, τη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2022, ώρες 09.00-15.00.

Επιπλέον Πληροφορίες

• Πληροφορίες

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια χρόνια πάθηση, που χαρακτηρίζεται από ολική έλλειψη ινσουλίνης, λόγω αυτοάνοσης καταστροφής των β-νησιδίων του Langerhans, στο πάγκρεας (τύπου 1) ή ελαττωμένη λειτουργικότητα της ινσουλίνης (τύπου 2). Η συχνότητα του διαβήτη αυξάνεται συνεχώς: ο τύπου 1, καθώς είναι μια αυτοάνοση νόσος, φαίνεται ότι ακολουθεί τον αυξημένο επιπολασμό αυτών των νόσων, ενώ ο τύπου 2 ακολουθεί την επιδημία παχυσαρκίας που υπάρχει στη χώρα μας.

Διαβήτης τύπου 1

Ο διαβήτης τύπου 1 φαίνεται να εμφανίζεται και σε νεαρότερες ηλικίες (κάτω από την ηλικία των 6 ετών), όλο και περισσότερο. Κάποιος θα σκεφτόταν ότι η αντιμετώπιση του θα ήταν εύκολη, με τη χορήγηση ινσουλίνης, αλλά η πρακτική θα τον είχε διαψεύσει. Οι προκλήσεις και οι παγίδες για τον  ιατρό αλλά και για τον ασθενή εμφανίζονται ακόμη από τη διάγνωση και σίγουρα επιτείνονται από την μικρή ηλικία των ασθενών.

Με την ανακοίνωση της διάγνωσης στον ασθενή και την οικογένειά του, υπάρχει, σχεδόν πάντα, ένα «πένθος» για το γεγονός αυτό. Κυρίως η οικογένεια του νεοδιαγνωσμένου διαβητικού, ιδιαίτερα αν αυτό είναι μικρό παιδί, θεωρεί ότι έχει έρθει το «τέλος» για αυτό. Είναι στα χέρια των εκπαιδευτών και της οικογένειας, αυτό να ξεπεραστεί γρήγορα.

Η εκπαίδευση της διαβητικής οικογένειας έχει αρκετά σημεία που πρέπει να καλυφθούν: διάφορες ινσουλίνες που κυκλοφορούν, νέου τύπου ινσουλίνες, υπογλυκαιμίες, υπεργλυκαιμίες, άσκηση, ασθένειες, διατροφή, τρόπος χορήγησης ινσουλίνης, μέτρηση σακχάρου αίματος, πρόγραμμα ημέρας του διαβητικού, ψυχολογία του διαβητικού, στόχοι για τον διαβήτη και τον ασθενή.

Οι στόχοι αυτοί πρέπει να είναι ρεαλιστικοί, ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και το επίπεδο της οικογένειας, χωρίς να παραβλέπουμε έναν καλό έλεγχο. Για την καλύτερη και αρτιότερη εκπαίδευση, καθώς και για την επαφή με την οικογένεια, είναι απαραίτητη η παρουσία μιας ομάδας ειδικών: νοσηλεύτρια εκπαιδευμένη στον διαβήτη, διαιτολόγος, ψυχολόγος και τελευταίος και σίγουρα όχι ο πιο σημαντικός, ο ιατρός. Το κάθε μέλος της ομάδας θα επικεντρώσει στο κομμάτι της θεραπείας που ξέρει καλύτερα. Η ομάδα αυτή θα πρέπει να επικοινωνεί μεταξύ της, ώστε να εκτιμηθούν τυχόν ιδιαιτερότητες του ασθενούς και της οικογένειας του.

Ρύθμιση Σακχαρώδη διαβήτη

Η ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη, ανεξαρτήτως ηλικίας, είναι μια ισορροπία ανάμεσα σε ινσουλίνη, διατροφή και φυσική δραστηριότητα. Αυτό ακριβώς φοβίζει τους γονείς μικρών παιδιών με διαβήτη: θα δεχθούν εύκολα να κάνουν μετρήσεις και ενέσεις; Θα μπορούν να ελέγξουν τη διατροφή και τη δραστηριότητα τους; Θα μπορούν να αντιληφθούν τις υπογλυκαιμίες; Το γεγονός ότι τα παιδιά είναι μικρά είναι το πλεονέκτημα τους. Ο τρόπος συμπεριφοράς τους μπορεί να διαμορφωθεί και να διδαχθεί. Εδώ κομβικό ρόλο παίζουν οι γονείς και η ομάδα του διαβήτη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα συστήματα χορήγησης ινσουλίνης (στυλό ή αντλίες), καθώς και οι τεχνολογίες ελέγχου σακχάρου με πολλά χρώματα, σχήματα και ελάχιστη ποσότητα αίματος (3 ml) είναι εξαιρετικά φιλικά σε παιδιά και η εξοικείωση τους με αυτά είναι θαυμαστή. Οι στερητικές δίαιτες του διαβήτη είναι πλέον παρελθόν. Σε συνδυασμό με τις νέες ινσουλίνες, μπορούμε να είμαστε πιο ευέλικτοι στο διατροφικό πρόγραμμα των μικρών παιδιών με διαβήτη, σχετικά με τις ποσότητες φαγητού και την ώρα του γεύματος. Όσο για τις υπογλυκαιμίες, συχνός έλεγχος και ο χρόνος θα φέρουν και την αντίληψη τους.

Πολλοί γονείς με μικρά παιδιά με διαβήτη, ανησυχούν ότι θα εμφανίσουν επιπλοκές από αυτόν, καθώς θα έχουν περισσότερο καιρό τη νόσο, σε σχέση με ένα μεγαλύτερο παιδί. Αυτό φαίνεται να μην είναι αληθές. Μελέτες που έχουν γίνει, έχουν δείξει ότι η ηλικία εμφάνισης διαβήτη δεν παίζει ρόλο στην εμφάνιση επιπλοκών. Αυτό που παίζει σίγουρα ρόλο είναι ο έλεγχος του διαβήτη και εκεί πρέπει να επικεντρωθεί η ομάδα και η οικογένεια του διαβητικού.

Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια ασθένεια που οφείλεται σε δυσλειτουργία του μορίου της ινσουλίνης σε κυτταρικό επίπεδο. Χαρακτηρίζεται από αυξημένο σωματικό βάρος των ατόμων που πάσχουν. Τα ελληνόπουλα είναι από τα πιο παχύσαρκα παιδιά παγκοσμίως. Ενώ μερικά χρόνια πριν, βλέπαμε αρκετά παιδιά να έχουν δυσανεξία στη γλυκόζη (προδιαβήτης), τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε αρκετά παιδιά με διαβήτη τύπου 2. Η θεραπεία τους είναι μια πρόκληση: βασικό κομμάτι είναι ο έλεγχος του σωματικού βάρους, ώστε να διορθωθεί η αντίσταση στην ινσουλίνη, καθώς η φαρμακευτική αγωγή είναι περιορισμένη στις ηλικίες αυτές.

Συμπερασματικά

Ο διαβήτης σε παιδιά δεν πρέπει να τρομάζει. Τα παιδιά προσαρμόζονται εξαιρετικά καλά στις όποιες προκλήσεις παρουσιάζονται. Οι νέες τεχνολογίες επιτυγχάνουν καλύτερο έλεγχο με ίσως πιο πολύπλοκο αλλά και πιο φιλικό προς το παιδί τρόπο. Οι γονείς, μετά την αρχική απογοήτευση θα πρέπει να είναι αισιόδοξοι.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικών Μελετών & Έρευνας.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία των τριών προηγούμενων συνεδρίων, ο Σύλλογος Αντιπροσώπων Φαρμακευτικών Ειδών και Ειδικοτήτων (Σ.Α.Φ.Ε.Ε.) διοργανώνει το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικών Μελετών και Έρευνας, με θέμα «Κλινικές Μελέτες – Καινοτόμα φάρμακα: Νέα δεδομένα», την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2022, στην αίθουσα ΟΛΥΜΠIΑ, του ξενοδοχείου Divani Caravel, από τις 10:00 έως τις 15:00.

Μετά από την πανδημία, έχει γίνει σαφές ότι το μέλλον της υγείας βασίζεται στην ανάπτυξη νέων καινοτόμων φαρμάκων και στην έρευνα που οδηγεί σε αυτά. Είναι γεγονός επίσης ότι η φαρμακοβιομηχανία συνεχίζει εντατικά να επενδύει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για κρίσιμες κατηγορίες (εμβόλια, αντικαρκινικές θεραπείες, για ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας κ.λπ.).

Δυστυχώς, όμως, συνεχίζουν να υπάρχουν εμπόδια τόσο στη διεξαγωγή κλινικών μελετών, όσο και στην αδειοδότηση και την τοποθέτηση στην αγορά των νέων καινοτόμων φαρμάκων. Οι ελπίδες χιλιάδων ασθενών συντρίβονται στα τείχη της γραφειοκρατίας και των δημοσιονομικών κανόνων. Στόχος του συνεδρίου είναι αφενός μεν να αναδείξει τα οφέλη που προσφέρουν η έρευνα και τα νέα καινοτόμα φάρμακα, αφετέρου δε να καταγράψει τα εμπόδια και να συμβάλει στην άρση τους.

Το συνέδριο θα διεξαχθεί με τη συμμετοχή κορυφαίων επιστημόνων, φορέων και παραγόντων της φαρμακευτικής αγοράς, καθώς επίσης και εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας. Απευθύνεται σε ερευνητές Επιστημών Υγείας, μέλη Επιστημονικών Εταιρειών, στελέχη Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων, CRO΄s, στελέχη του Υπουργείου Υγείας, του ΕΟΦ, των ΔΥΠΕ και Νοσοκομειακών Μονάδων, φαρμακοποιούς και Φοιτητές.

Το συνέδριο θα προσφωνήσει ο Δρ. Αντώνιος Αυγερινός, γενικός διευθυντής του ΣΑΦΕΕ, ενώ την έναρξη των εργασιών θα κηρύξει ο υπουργός Υγείας, κ. Θάνος Πλεύρης.

Χαιρετισμό θα απευθύνουν οι κ.κ.: Δημήτριος Γιαννακόπουλος, πρόεδρος ΣΑΦΕΕ, Γιώργος Παπάζογλου, γενικός γραμματέας ΣΑΦΕΕ, Ζωή Ράπτη, υφυπουργός Υγείας, Ντανιέλα Μάλο, πρόεδρος ΕΕΦΑΜ, και Νίκος Δέδες, πρόεδρος Ένωσης Ασθενών Ελλάδος.

Σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, θα πραγματοποιηθούν:

• Στρογγυλό τραπέζι με θέμα «Καινοτόμα φάρμακα: ανάπτυξη, έγκριση, αδειοδότηση, διακίνηση» με συντονίστρια την κα Αμαλία Κάτζου, διευθύντρια Newsbomb.gr.

Συμμετέχουν οι κ.κ.: Ιωάννης Κωτσιόπουλος, γενικός γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας Υπουργείου Υγείας, Δημήτριος Φιλίππου, πρόεδρος Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Βασιλική-Κωνσταντίνα Γκογκοζώτου, μη εκτελεστική πρόεδρος ΕΟΠΥΥ, πρόεδρος Επιτροπής Διαπραγμάτευσης Τιμών Φαρμάκων, Γεώργιος Βασιλόπουλος, εντεταλμένος σύμβουλος ΠΕΦ, γενικός διευθυντής και αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Galenica, και Agata Jakoncic, πρόεδρος PhRMA Innovation Forum.

• Στρογγυλό τραπέζι «Νέα καινοτόμα φάρμακα – νέες ελπίδες για θεραπείες» με συντονίστρια την κα Ανθή Αγγελοπούλου, δημοσιογράφο Υγείας Ναυτεμπορική, Health Daily, Next Deal.

Συμμετέχουν οι κ.κ.: Ιωάννης Χονδρέλης, PhD, διευθυντής Ιατρικού Τμήματος ΦΑΡΜΑΣΕΡΒ-ΛΙΛΛΥ, συντονιστής ομάδας Κλινικών Μελετών Σ.Φ.Ε.Ε., Αικατερίνη Γεωργοπούλου, Country Clinical Operations Manager  AbbVie, και Ηλίας Πυρνοκόκης, Head of Value, Access & External Affairs, Market Access & External Affairs CHIESI HELLAS S.A.

• Στρογγυλό τραπέζι «Η σπουδαιότητα των Κλινικών Μελετών στην ανάπτυξη των καινοτόμων φαρμάκων» με συντονίστρια την κα Νατάσσα Σπαγαδώρου, δημοσιογράφο CNN Greece.

Συμμετέχουν οι κ.κ. Νίκος Κωστάρας, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Επιχειρήσεων Διεξαγωγής Κλινικών Μελετών (CRO’s), HACRO, Βαρβάρα Μπαρούτσου, πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακευτικής Ιατρικής (ΕΛ.Ε.Φ.Ι.), Δέσποινα Μακριδάκη, πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοποιών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων, και Όλγα Οικονόμου, πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων.

Ακόμη, θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα «Παγκόσμιες τάσεις στις κλινικές μελέτες Ογκολογίας & η θέση της Ελλάδας» με ομιλητή τον κ. Αντρέα Καρατζά, Clinical Site & Resource Mgr.

Για περισσότερες πληροφορίες και online εγγραφή στο συνέδριο, μπορείτε να επισκεφτείτε το www.pc-clinicaltrials.com

Το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κλινικών Μελετών & Έρευνας πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ), της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοποιών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων (ΠΕΦΝΙ), του PhRMA Innovation Forum, της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακευτικής Ιατρικής (ΕΛ.Ε.Φ.Ι.) και του Συλλόγου Επιχειρήσεων Διεξαγωγής Κλινικών Μελετών (CRO’s) – HACRO.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Η διάσημη ηθοποιός του Χόλιγουντ Τζένιφερ Άνιστον προχώρησε σε μία συγκλονιστική εξομολόγηση λέγοντας πως «έχω υποβληθεί σε εξωσωματική γονιμοποίηση, έπινα κινέζικα τσάγια, έκανα ό,τι μπορείς να φανταστείς. Έκανα τα πάντα. Θα έδινα τα πάντα για να μου είχε πει κάποιος κατάψυξε τα ωάρια σου». Οι δηλώσεις αυτές αποτελούν ένα ηχηρό παράδειγμα της σημαντικής έλλειψης ενημέρωσης που παρατηρείται στις σύγχρονες κοινωνίες περί θεμάτων γονιμότητας.

Έρευνα στην ελληνική κοινωνία

Έλλειψη ενημέρωσης και λανθασμένες αντιλήψεις για τα όρια που θέτει η φυσιολογία του αναπαραγωγικού συστήματος, τα ηλικιακά όρια που συνδέονται με τη βιολογία γήρανσης, αλλά και τις σύγχρονες μεθόδους πρόληψης και διαχείρισης της αναμενομένης εξάντλησης του ωοθηκικού αποθέματος ποσοτικά και ποιοτικά, καταγράφει έρευνα που διενήργησε η MRB Hellas τον Μάιο του 2021 με κύριο στόχο να διερευνηθούν και να αποτυπωθούν οι απόψεις του γενικού πληθυσμού ως προς τον βαθμό ενημέρωσης και κατανόησης σε θέματα γονιμότητας. Το δείγμα της ποσοτικής έρευνας είναι 1.201 συνεντεύξεις σε άτομα ηλιίας 17-55 ετών (801 συνεντεύξεις με γυναίκες -400 συνεντεύξεις με άνδρες.

Κατανόηση θεμάτων γονιμότητας

Χαμηλό επίπεδο ενημέρωσης διαθέτουν οι ερωτώμενοι σε ό,τι αφορά τόσο την γυναικεία όσο και την ανδρική γονιμότητα. Το 67,7% των γυναικών δηλώνουν ότι γνωρίζουν λίγα ή καθόλου αναφορικά με θέματα της ανδρικής γονιμότητας, όπως και το 55,3% των ανδρών που δηλώνει ότι γνωρίζει λίγα και καθόλου σχετικά με θέματα της γυναικείας γονιμότητας. Η κατανόηση αφορά κυρίως το ίδιο φύλο, με το 56,4% των ανδρών να δηλώνουν ότι γνωρίζουν πολλά και αρκετά για την ανδρική γονιμότητα και το 73,3% των γυναικών ότι γνωρίζουν πολλά και αρκετά για την γυναικεία γονιμότητα.

Ένας στους 3 ερωτώμενους δηλώνει ότι η γυναικεία γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται στις ηλικίες των 46-55 ετών

Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες ερωτώμενοι γνωρίζουν στην πλειοψηφία τους και αναφέρουν σε ποια ηλικία μια γυναίκα είναι πιο γόνιμη (46,8% του συνόλου ερωτηθέντων αναφέρει τις ηλικίες 18-25 ετών και το 49% αναφέρει τις ηλικίες 26-35). Ωστόσο -σε αντιδιαστολή- δεν φαίνεται ότι κατανοούν πότε αρχίζει η γυναικεία γονιμότητα να μειώνεται, καθώς 1 στους 3 ερωτώμενους δηλώνει ότι η γυναικεία γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται συνήθως στις ηλικίες των 46-55 ετών.

Σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, η γονιμότητα των ζευγαριών, και ιδιαιτέρως της γυναίκας, είναι αυξημένη στις ηλικίες των 25-30 ετών, και καταγράφει μια σημαντικά φθίνουσα πορεία μετά την ηλικία των 35. Μετά τα 40 έτη, η γονιμότητα φθίνει με γρηγορότερο ρυθμό, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται προβλήματα περίπου στο 50-60% των ζευγαριών που επιχειρούν τεκνοποίηση για πρώτη φορά μετά την ηλικία των 40. Ενδεικτικά αναφέρεται πως στα 36 έτη υπολογίζεται πως έχει “χαθεί” το 80%, περίπου, του αποθέματος ωαρίων που έχει μία γυναίκα στη διάθεσή της. Επίσης, η υποβάθμιση του αναπαραγωγικού δυναμικού δεν αφορά μόνο τον αριθμό των ωαρίων, αλλά και τη ποιότητά τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση της πιθανότητας αποβολών και χρωμοσωμικών ανωμαλιών στα έμβρυα, ειδικά μετά την ηλικία των 40 ετών.

Η καλή φυσική κατάσταση της γυναίκας επηρεάζει τη γονιμότητα;

Μια άλλη άποψη που κατατίθεται από τον πληθυσμό της μελέτης και που θα πρέπει να επισημανθεί, είναι η λανθασμένη πεποίθηση ότι η διατήρηση της καλής υγείας και φυσικής κατάστασης μιας γυναίκας μετά τα 40 έτη μπορεί να επηρεάσει θετικά και να παρατείνει την ικανότητα που έχει το αναπαραγωγικό της σύστημα. Πιο συγκεκριμένα, η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων (70,2%) συμφωνούν με την άποψη ότι η καλή υγεία και φυσική κατάσταση της γυναίκας μετά τα 40 μπορεί να εξασφαλίσει τη γονιμότητα της και τη δυνατότητά της να τεκνοποιήσει φυσιολογικά ανεξαρτήτου ηλικίας. Επιστημονικές μελέτες δηλώνουν ότι όσο καλή και να είναι η υγεία και η φυσική μας κατάσταση δεν μπορεί να παρακαμφθεί το “ηλικιακό όριο” που θέτει η φύση στις δυνατότητες του αναπαραγωγικού συστήματος τόσο για την γυναίκα όσο και για τον άνδρα.

Πιθανότητες εγκυμοσύνης στην ηλικία των 40 ετών

Το 47,9% δηλώνει ότι οι πιθανότητες εγκυμοσύνης στην ηλικία των 40 ετών κυμαίνονται από το 30-50%. Λιγότερο από το 7,7% των ερωτηθέντων φαίνεται να έχουν σωστή ενημέρωση και καταθέτουν ότι το ποσοστό επιτυχίας με φυσική σύλληψη στις γυναίκες αυτής της ηλικιακής ομάδας είναι σημαντικά χαμηλό, αναγνωρίζοντας τη σημαντική μείωση της πιθανότητας τεκνοποίησης στην ηλικία των 40 ετών. Επιπροσθέτως, υπερεκτιμούν και τις δυνατότητες της εξωσωματικής γονιμοποίησης στα τέλη της δεκαετίας των 30.

Μετά τα 40 έτη η πιθανότητα επίτευξης φυσικής σύλληψης σε κάθε κύκλο είναι σημαντικά μειωμένη, σε ποσοστό που υπολογίζεται να είναι μικρότερο του 5% ανά μήνα. Επιπρόσθετα, και η επιτυχία της εξωσωματικής γονιμοποίησης μειώνεται σημαντικά μετά τα 40 έτη, με το ποσοστό επιτυχίας να είναι μικρότερο του 10%. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως οι μέθοδοι εξωσωματικής γονιμοποίησης δεν μπορούν να υπερκεράσουν απόλυτα τα εμπόδια που θέτει αναμενόμενα η προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία. Τα “εμπόδια” αυτά σχετίζονται με μείωση του αριθμού και της ποιότητας των ωαρίων, αλλά και με σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας και της γονιμοποιητικής ικανότητας του σπέρματος.

Ανδρική γονιμότητα

Ένας στους 3 ερωτώμενους άνδρες και 1 στις 4 γυναίκες αναφέρει ότι η ανδρική υπογονιμότητα αρχίζει να μειώνεται στην ηλικία των 56+.

Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα η έκπτωση του αναπαραγωγικού δυναμικού του άντρα αρχίζει σταδιακά μετά τα 40 έτη, ενώ γίνεται έντονη μετά τα 45 έτη. Ωστόσο “εκφράζεται” με διαφορετικό τρόπο από ό,τι στις γυναίκες, λιγότερο αιφνίδια και σε μικρότερη ένταση.

Συμπεράσματα της έρευνας

Από τα παραπάνω δεδομένα καθίσταται εμφανής η ουσιαστική ανάγκη για την πραγματοποίηση εκστρατείας ενημέρωσης περί θεμάτων γονιμότητας και αναπαραγωγικής υγείας, ειδικά όσον αφορά την επίπτωση που έχει η ηλικία στο αναπαραγωγικό δυναμικό τόσο του άντρα όσο και της γυναίκας.

Είναι δεδομένο πως η σύγχρονη κοινωνία, όπου οι προτεραιότητες και οι ανάγκες έχουν αλλάξει σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν και για τα δύο φύλα, επηρεάζει σημαντικά τον σχεδιασμό του οικογενειακού προγραμματισμού και την τεκνοποίηση, όταν και εφόσον αυτή αποτελεί επιλογή. Το ζήτημα είναι ο σχεδιασμός αυτός να πραγματοποιείται έπειτα από ορθή ενημέρωση του κοινωνικού συνόλου και έπειτα από αναλυτική παρουσίαση της ορθής “διάστασης” της επίδρασης της ηλικίας στο αναπαραγωγικό δυναμικό, ώστε ο καθένας να μπορεί να λάβει “ενημερωμένες” αποφάσεις.

Η επιστήμη της Ιατρικής δεν μπορεί να ξεπεράσει όλους τους “φραγμούς” που θέτει η φύση και που αφορούν κυρίως τα μειωμένα ωοθηκικά αποθέματα αλλά και την πτώση της ποιότητας των ωαρίων και των σπερματοζωαρίων με τη αύξηση της ηλικίας. Μπορεί να δώσει εναλλακτικές επιλογές σε όσους επιθυμούν να αναβάλλουν την τεκνοποίηση με την κρυοσυντήρηση του γενετικού υλικού, με σκοπό τη διαφύλαξη του αναπαραγωγικού δυναμικού. Η ευαισθητοποίηση, η γνώση και η εκπαίδευση είναι το κλειδί για την αποφυγή της σχετιζόμενης με την προχωρημένη ηλικία υπογονιμότητας.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: https://healthmag.gr/

Την αφύπνιση για τον σακχαρώδη διαβήτη προωθεί κοινή ενημερωτική προσπάθεια της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας- Πανελλήνιας Ένωσης Ενδοκρινολόγων και της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας  με σύνθημα «ΖΗΣΕ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ, ΑΠΟΦΥΓΕ ΤΙΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ». Το 50% των ασθενών δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από  σακχαρώδη διαβήτη.

Εκτιμάται ότι σχεδόν  212.400.000 συνάνθρωποί μας ή το ½ από το σύνολο των ατόμων ηλικίας 20-79 ετών με διαβήτη δεν γνωρίζουν την ασθένειά τους και όλοι αυτοί οι άνθρωποι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Συγκεκριμένα, συστήνεται σε ασθενείς εάν δεν έχουν διαγνωσθεί με σακχαρώδη διαβήτη, να ελεγχθούν εφόσον:

1. Είναι άτομο υπέρβαρο ή παχύσαρκο (ΔΜΣ ≥25 kg/m²) και αν επιπρόσθετα έχει έναν τουλάχιστον από τους παρακάτω παράγοντες:

-Οικογενειακό ιστορικό ΣΔ σε συγγενείς 1ου βαθμού (γονείς, αδέλφια, παιδιά)

-Ιστορικό υπέρτασης ή καρδιαγγειακής νόσου

-Ιστορικό δυσλιπιδαιμίας (υψηλά τριγλυκερίδια [>250 mg/dL], χαμηλή HDL <35 mg/dL])

-Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

-Καταστάσεις που σχετίζονται με αντίσταση στην ινσουλίνη (π.χ. μελανίζουσα ακάνθωση)

2. Έχει ιστορικό προδιαβήτη
3. Έχει ιστορικό Σακχαρώδη Διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
4. Είναι άνω των 45 ετών
5. Έχει λοίμωξη από HIV.

Εάν τα αποτελέσματα του προσυμπτωματικού ελέγχου είναι φυσιολογικά, θα πρέπει να επαναλαμβάνονται τουλάχιστον ανά 3ετία, με πιθανό πιο συχνό έλεγχο ανάλογα με τα αρχικά ευρήματα και

 Στο πλαίσιο της προσπάθειάς ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον σακχαρώδη διαβήτη η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία και η Ομάδα Εργασίας «Καρδιά και Διαβήτης» της ΕΚΕ, σε συνεργασία με την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία και την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία,  θα προσφέρουν πληροφορίες σε περίπτερο που θα στηθεί στον αύλειο χώρο του Ζαππείου, τη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2022, ώρες 09.00-15.00.  Σημειώνεται ότι η 14^η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ) από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).

Στόχος είναι η ενεργοποίηση του κονού για τον εντοπισμο της νόσου καθώς η μη ικανοποιητική ρύθμιση του ΣΔ οδηγεί σε μακροχρόνιες επιπλοκές (με σοβαρότερες αυτές από το καρδιαγγειακό) οι οποίες είναι:

• η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε τύφλωση,

η διαβητική νεφροπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση

• -η περιφερική αγγειοπάθεια και νευροπάθεια που δύναται να οδηγήσουν σε έλκη – λοιμώξεις στα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι) και σε ακρωτηριασμό
• Καρδιαγγειακά συμβάματα όπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια και ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια.

Μάλιστα, τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Ανησυχητικό είναι πως το 84% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω με ΣΔ πεθαίνουν από καρδιαγγειακά αίτια (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμικό αγγειακό επεισόδιο). Προσοχή θα πρέπει να επιδεικνύουν όσοι ζουν με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 , αφού έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς διαβήτη.

Ιατρεία Καρδιάς και Διαβήτη:

Για την πρόληψη και την διάσωση ζωών η Ομάδα Εργασίας για την Καρδιά και Διαβήτη της Ελληνικής Καρδιολογικής εταιρείας, μαζί με την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία και την  Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία  επιχειρεί να οργανώσει Ιατρεία, με τη στενή συνεργασία καρδιολόγων, ενδοκρινολόγων και παθολόγων με εξειδίκευση στο διαβήτη ανά την ελληνική επικράτεια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή προδιαβήτη. Τα Ιατρεία Καρδιάς και Διαβήτη, εκτός από τη βέλτιστη ρύθμιση της γλυκαιμίας, έχουν ως στόχο τη διάγνωση και αντιμετώπιση των συνοσηροτήτων που προδιαθέτουν σε εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου αλλά και την καλύτερη διαχείριση μετά την εκδήλωσή της.

Πηγη: https://virus.com.gr/