Συντάκτης: grammateia

Τι επισημαίνεται σε σημερινή έκθεση επιστημόνων του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

Πολύ χαμηλός είναι για τους Ευρωπαίους πολίτες ο κίνδυνος να μολυνθούν από τον ιό Έμπολα που κυκλοφορεί στο Σουδάν.

Αυτό επισημαίνουν σήμερα οι ειδικοί του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), σε έκθεση κινδύνου σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα.

Στο κείμενο επισημαίνεται πως στις στις 22 Σεπτεμβρίου καταγράφηκαν στην Ουγκάντα κρούσματα από τον ιό του Σουδάν. Από τις 5 Νοεμβρίου, καταγράφηκαν στην Ουγκάντα 132 επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου από τον ίδιο ιό, ενώ το ίδιο διάστημα υπήρξαν 53 θάνατοι και 61 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν και ανέρρωσαν σε 8 περιοχές της χώρας.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ECDC, η τρέχουσα έξαρση είναι η πρώτη από ιό του Σουδάν που έχει καταγραφεί στην Ουγκάντα από το 2012.

Με 7 μόλις κρούσματα από το 20000, οι αρχές της Ουγκάντας έχουν εμπειρία στην αντιμετώπιση εστιών του ιού Έμπολα του Ζαΐρ και του ιού Έμπολα του Σουδάν. Οι απαραίτητες ενέργειες για την αντιμετώπιση της τρέχουσας επιδημίας έχουν ξεκινήσει γρήγορα.

Η πιθανότητα έκθεσης στον ιό Ευρωπαίων πολιτών (Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χωρος), οι οποίοι ζουν και ταξιδεύουν στις πληγείσες περιοχές της Ουγκάντα, είναι πολύ χαμηλή, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούν τα συνιστώμενα προληπτικά μέτρα.

Αν και η μόλυνση από τον ιό του Σουδάν οδηγεί σε σοβαρή ασθένεια, ο αντίκτυπος σε επίπεδο πληθυσμού για τους Ευρωπαίους πολίτες που ζουν και ταξιδεύουν στις πληγείσες περιοχές θεωρείται χαμηλός.

Ως εκ τούτου, ο τρέχων συνολικός κίνδυνος για τους Ευρωπαίπους πολίτες που ζουν και ταξιδεύουν στις πληγείσες περιοχές στην Ουγκάντα θεωρείται χαμηλός.

Η πιθανότητα εισαγωγής και δευτερογενούς μετάδοσης του ιού του Σουδάν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου είναι πολύ χαμηλή, καθώς τα κρούσματα είναι πιθανό να εντοπιστούν και να απομονωθούν έγκαιρα και είναι πιθανό να εφαρμοστούν μέτρα παρακολούθησης.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έκανε, μεταξύ άλλων, λόγο για έλλειψη διαφάνειας στην τιμολόγηση και παραγωγή των εμβολίων.

Η επανεμφάνιση παθήσεων, όπως η ιλαρά, είναι το αποτέλεσμα τη δυσλειτουργίας που προκάλεσε η πανδημία στους τακτικούς εμβολιασμούς.

Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε σήμερα ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, μιλώντας σε συνέδριο για τους εμβολιασμούς.

Σύμφωνα με τον κ. Γκεμπρεγέσους, η πανδημία κορωνοϊού ανέδειξε την επίστευτη σωτήρια δύναμη των εμβολίων. Το παράδοξο είναι ότι προκάλεσε παράλληλα δυσλειτουργία σε πολλές παραμέτρους της Δημόσιας Υγείας, όπως ο τακτικός εμβολιασμός.

Όπως ανέφερε, περισσότερα από 25 εκατομμύρια παιδιά έχασαν πέρυσι τα εμβόλιά τους, με αποτέλεσμα να βλέπουμε παγκοσμίως – όλο και πιο συχνά – εστίες ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλια, όπως η ιλαρά.

Επικαλούμενος έκθεση για τη διαθεσιμότητα εμβολίων, η οποία δημοσιοποιήθηκε σήμερα, τόνισε πως η έλλειψη διαφάνειας σχετικά με την τιμολόγηση και την παραγωγική ικανότητα, η απρόβλεπτη ζήτηση, το κόστος και η συγκέντρωση της παραγωγής σε πολύ λίγες χώρες και εταιρείες, αποτελούν βασικούς φραγμούς πρόσβασης, ειδικά για χώρες σε χαμηλό και μεσαίο οικονομικό επίπεδο.

Είπε ενδεικτικά πως το συνδυαστικό εμβόλιο κατά της ιλαράς, της παρωτίτιδας και της ερυθράς χρησιμοποιείται από τουλάχιστον 100 χώρες, αλλά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από δύο μόνο παρασκευαστές.

Την ίδια ώρα, δεν υπάρχουν εμβόλια για πολλές από τις ασθένειες που πλήττουν περισσότερο τις πιο φτωχές χώρες, όπως η σχιστοσωμίαση και η λεϊσμανίαση, επειδή δεν υπάρχει κέρδος για τις εταιρείες.

Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ επισήμανε πως, για να υπάρξει πρόοδος στη βρεφική και νεογνική θνησιμότητα, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όλα τα παιδιά έχουν πρόσβαση στα διαθέσιμα εμβόλια.

Σε σχέση με τις δυνατότητες των εμβολίων, αναφέρθηκε στο αντιφυματικό BCG, το οποίο προσφέρει μέτρια προστασία κατά της φυματίωσης, αλλά συγκεντρώνονται στοιχεία για να διευκρινιστεί και να ποσοτικοποιηθεί η επίδρασή του στη νεογνική θνησιμότητα.

Όπως είπε, υπάρχει ερευνητικό ενδιαφέρον για το κατά πόσο επηρεάζει τη θνητότητα από κάθε αιτία, από άλλες μολυσματικές και μη μεταδοτικές ασθένειες, όπως ο διαβήτης και το Αλτσχάιμερ.

Ομοίως, το από του στόματος εμβόλιο πολιομυελίτιδας όχι μόνο αποτρέπει την παιδική παράλυση, αλλά επίσης μελετάται για τα ευρύτερα οφέλη επιβίωσής του πέρα από την πολιομυελίτιδα.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο εμβολιασμός ή η έγκαιρη θεραπεία της λοίμωξης έχει προστατευτικό αποτέλεσμα.

Η θεραπεία της οξείας νόσησης με Nirmatrelvir/Ritonavir (Paxlovid) μείωσε την συχνότητα της επακόλουθης μακράς CοViD κατά το ένα τέταρτο περίπου στους βετεράνους των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στο medRxiv  υποδηλώνουν μια προστατευτική επίδραση της έγκαιρης θεραπείας για την CoViD, χωρίς να είναι σε θέση να αποδείξουν τη σχέση.

Δεν είναι ακόμη σαφές γιατί κάποιοι άνθρωποι αργούν να αναρρώσουν από την CoViD και πώς μπορεί να προληφθεί η κατάσταση, γνωστή ως Long CoViD. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι άνθρωποι που αρρώστησαν σοβαρά από το κορωνοιό ή χρειάστηκε να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο σε μονάδα εντατικής θεραπείας νοσούν συχνότερα. Συνεπώς, ο εμβολιασμός ή η έγκαιρη θεραπεία της λοίμωξης θα μπορούσε να έχει προστατευτικό αποτέλεσμα.

Αυτό θα μπορούσε να αποσαφηνιστεί μόνο σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, οι οποίες, ωστόσο, δεν έχουν ακόμη διεξαχθεί για το ζήτημα αυτό. Μια πρώτη ένδειξη σε αυτή την περίπτωση μπορεί να δοθεί με την ανάλυση ιατρικών αρχείων, συγκρίνοντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό ασθενών που έλαβαν θεραπεία και ασθενών που δεν έλαβαν θεραπεία.

Ο επιδημιολόγος Ziyad Al-Aly από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις/Μισούρι βρήκε 9.217 ασθενείς στα ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία της διοίκησης βετεράνων των ΗΠΑ, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με Paxlovid εντός 5 ημερών από τη θετική εξέταση για SARS-CoV-2 μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2022, επειδή είχαν τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου για σοβαρή πορεία της CoViD.

Η ομάδα σύγκρισης ήταν 47.123 ασθενείς που είχαν επίσης έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου, αλλά δεν έλαβαν θεραπεία με Paxlovid, άλλο ιικό παράγοντα ή μονοκλωνικά αντισώματα κατά τις πρώτες 30 ημέρες της λοίμωξης.

Στην ανάλυση, λήφθηκε μέριμνα ώστε οι δύο ομάδες να είναι παρόμοιες σε όλα τα άλλα χαρακτηριστικά και ιδιότητες. Ο δείκτης για ένα Long CoViD ήταν η καταγραφή στα ιατρικά αρχεία τουλάχιστον ενός από τα 12 γνωστά συμπτώματα  που καταγράφηκαν στα ιατρικά αρχεία τουλάχιστον 90 ημέρες μετά το θετικό αποτέλεσμα τoυ διενεργούμενου τεστ.

Αποτέλεσμα: Οι βετεράνοι που έλαβαν θεραπεία με paxlovid είχαν 26% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν Long CoViD. Ο λόγος κινδύνου (HR) 0,74 ήταν σημαντικός με διάστημα εμπιστοσύνης 95% από 0,69 έως 0,81. Ο αριθμός των ασθενειών μειώθηκε από 9,43 σε 7,11 περιπτώσεις ανά 100 ασθενείς, γεγονός που αντιστοιχεί σε απόλυτη μείωση του κινδύνου (ARR) κατά 2,32 περιπτώσεις ανά 100 ασθενείς και ήταν επίσης σημαντικό με διάστημα εμπιστοσύνης 95% από 1,73 έως 2,91.

Η θεραπεία με Paxlovid συσχετίστηκε επίσης με μείωση του κινδύνου θανάτου και της ανάγκης νοσηλείας στη μετα-οξεία φάση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα άτομα με ΣΔτ2, τα οποία είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα και αισθάνονται έτοιμα να προχωρήσουν σε τροποποίηση του τρόπου ζωής τους πρέπει να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα διατροφής, σωματικής δραστηριότητας και συμπεριφορικής αλλαγής.

Η παχυσαρκία σήμερα αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα μεταβολικά και διατροφικά προβλήματα για τις προηγμένες κοινωνίες. Η εξάπλωση της παχυσαρκίας εξαρτάται τόσο από την ποσότητα της τροφής που καταναλώνουμε, όσο κυρίως από την ποιότητα της και τον τρόπο ζωής μας.

Η αφθονία αγαθών, ο υπερκαταναλωτισμός και η καθιστική ζωή, σε συνδυασμό με το άγχος και τις ευκολίες στη διαβίωση που προσφέρει η τεχνολογία, αυξάνουν τον αριθμό των παχύσαρκων ατόμων. Πρόκειται για μια σοβαρή απειλή για την υγεία. Για τους παχύσαρκους, τόσο η ποιότητα ζωής, όσο και η διάρκειά της μειώνονται, αφού τα άτομα αυτά εμφανίζουν συχνότερα πολλές και σημαντικές συννοσηρότητες, συγκρινόμενα με άτομα φυσιολογικού βάρους.

Η παχυσαρκία συνυπάρχει συχνότατα με μείζονες παράγοντες κινδύνου Καρδιαγγειακών Νοσημάτων (ΚΑΝ), όπως δυσλιπιδαιμία, υπέρταση και ΣΔτ2, πιθανότατα δε συνδέεται με αυτούς και αιτιολογικά. Εξάλλου, ο κίνδυνος εμφάνισης ΣΔτ2 σε άτομα με σοβαρή παχυσαρκία (BMI>40 kg/m2) αυξάνει 93 φορές στις γυναίκες και 42 φορέςστους άνδρες σε σχέση με άτομα με φυσιολογικό βάρος. Αντίστοιχα, τα άτομα που πάσχουν από ΣΔτ2 το 80 έως 85% είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα.

Στην εμφάνισή της συμβάλλουν γενετικοί, περιβαλλοντικοί και ψυχολογικοί παράγοντες.

Τα άτομα με ΣΔτ2, τα οποία είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα και αισθάνονται έτοιμα να προχωρήσουν σε τροποποίηση του τρόπου ζωής τους πρέπει να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα διατροφής, σωματικής δραστηριότητας και συμπεριφορικής αλλαγής, προκειμένου να επιτύχουν καινα διατηρήσουν απώλεια σωματικού βάρους 5%.

Διαιτολογικές Παρεμβάσεις

Η απώλεια βάρους μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη δημιουργία αρνητικού ισοζυγίου ενέργειας που θα προκύψει από τη μείωση του ποσού της προσλαμβανόμενης τροφής κατά τουλάχιστον 500-750 Kcal από τις υπολογιζόμενες ημερήσιες ανάγκες. Αδρά, τα συνιστώμενα διαιτολόγια θα πρέπει θερμιδικά να είναι στα 1.200 – 1.500 Kcal/ ημέρα για τις γυναίκες και 1.500 – 1.800 Kcal / ημέρα για τους άνδρες.

Δεν υπάρχει ένα ενιαίο σχήμα για όλα τα άτομα με ΣΔ και ο σχεδιασμός γευμάτων θα πρέπει να εξατομικεύεται ως προς τον αριθμό των γευμάτων, την κατανομή τους κατά τη διάρκεια της ημέρας και την αναλογία μακροθρεπτικών συστατικών του. Οι μελέτες δείχνουν ότι δεν υπάρχει μία ιδανική αναλογία μακροθρεπτικών συστατικών, δηλαδή ένα ιδανικό ποσοστό θερμίδων από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη για όλα τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη.

Η βέλτιστη πρόσληψη μακροθρεπτικών συστατικών για άτομα με παχυσαρκία και ΣΔτ2 είναι άγνωστη. Δίαιτες μεισοδύναμες θερμιδικές προσλήψεις οδηγούν σε παρόμοια απώλεια βάρους και έλεγχο γλυκόζης ανεξάρτητα από την αναλογία των μακροθρεπτικών τους συστατικών. Η μεσογειακή διατροφή, η δίαιτα DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) και οι χορτοφαγικές δίαιτες, αποτελούν παραδείγματα υγιεινών τρόπων διατροφής που έχουν δείξει θετικά ερευνητικά αποτελέσματα στη διαχείριση του διαβητικού ασθενούς. Οι προσωπικές προτιμήσεις, οι εξατομικευμένες ανάγκες και οι στόχοι του κάθε ατόμου με διαβήτη ξεχωριστά θα πρέπει να κατευθύνουν την επιλογή του προτεινόμενου διατροφικού σχήματος αφού όλα έχουν μεταβολικά οφέλη.

Η διαλλειματική νηστεία (IF-Intermittent Fasting) είναι μία από τις πιο πρόσφατες τάσεις παγκοσμίως, καθώς το χρονοδιάγραμμά της και λιγότεροτο περιεχόμενο της φαίνεται ότι μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό «όπλο» για τον οργανισμό του ανθρώπου, προκαλώντας μεταβολικές αλλαγές. Πρόκειται για ένα μοτίβο διατροφής που περιλαμβάνει χρονικά «παράθυρα» στα οποία ο οργανισμός δεν λαμβάνει καθόλου τροφή κα ι«παράθυρα» στα οποία καταναλώνει κανονικά γεύματα. Γι’ αυτό και δεν θεωρείται «δίαιτα», αλλά περισσότερο τρόπος διατροφής. Υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα διαλειμματικής νηστείας, όπως νηστεία σε εναλλασσόμενες ημέρες, νηστεία ολόκληρη την ημέρα ή χρονικά περιορισμένη σίτιση. Η πιο δημοφιλής μέθοδος -και πιο εύκολη στην εφαρμογή- ονομάζεται πρωτόκολλο περιορισμένης χρονικά σίτισης ή μέθοδος 16:8. Σε αυτή τη μέθοδο παραλείπεται το πρωινό γεύμα (και το πρόγευμα) και περιορίζονται τα γεύματα της ημέρας σε διάστημα οκτώ ωρών, για παράδειγμα 13.00 με 21.00. Στη συνέχεια απαγορεύεται η σίτιση για 16 ώρες. Στις ώρες «αναμονής» συμπεριλαμβάνεται ο ύπνος, αλλά και οι ώρες εργασίας. Αυτό το μοντέλο διατροφής δεν αποτελεί όμως ακόμα επίσημη σύσταση από οργανισμούς, όπως ο ADA για τα άτομα με ΣΔ.

Με βάση τους υπέρμαχους της διαλειμματικής νηστείας, το διατροφικό αυτό μοντέλο αντιμετωπίζεται ως ωφέλιμο για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς με την εφαρμογή του συντελείται απώλεια λίπους και αύξηση της μυϊκής μάζας. Τα επίπεδα ινσουλίνης πέφτουν σημαντικά, και τα χαμηλότερα αυτά επίπεδα κάνουν το αποθηκευμένο λίπος πιο «διαθέσιμο» προς κατανάλωση, ενώ τα κύτταρα κατά τις ώρες της νηστείας ενεργοποιούν μηχανισμούς αναδόμησης, με τους οποίους απομακρύνουν «παλιές» και δυσλειτουργικές πρωτεΐνες από το εσωτερικό των κυττάρων. Την ίδια ώρα, η κατανάλωση λιγότερων γευμάτων, οδηγεί συνήθως σε απώλεια βάρους, εφόσον λόγω χρονικών περιορισμών περιορίζονται οι θερμίδες που λαμβάνει ο οργανισμός μέσα στην ημέρα. Φυσικά, αν κάποιος καταναλώσει πολύ «βαριά» γεύματα, πλούσια σε ενέργεια τις ώρες που επιτρέπεται να τραφεί, μπορεί και να μην χάσει καθόλου βάρος στο τέλος .Πέρα από την απώλεια βάρους, η διαλλειματική νηστεία, σύμφωνα με περιορισμένα ερευνητικά δεδομένα, φαίνεται ότι βοηθά στη μείωση των φλεγμονών στο σώμα, στη μείωση της «κακής» χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων στην πρόληψη του καρκίνου, στην προστασία από το Αλτσχάιμερ και στην αντιγήρανση.

Η διαλλειματική νηστεία δεν είναι για τον καθένα. Αν κάποιος είναι υπερβολικά αδύνατος ή έχει ιστορικό διατροφικών διαταραχών δεν θα πρέπει να νηστέψει, χωρίς πρώτα να συμβουλευτεί ένα ειδικό. Προσεκτικοί πρέπει να είναι και όσοι πάσχουν από διαβήτη, όσοι λαμβάνουν φάρμακα που απαιτούν λήψη τροφής, όσοι βρίσκονται σε ενεργό στάδιο ανάπτυξης (παιδιά/έφηβοι), καθώς και οι έγκυες ή οι λεχώνες που θηλάζουν. Σε κάθε περίπτωση, η εξατομικευμένη αλλαγή τρόπου ζωής (διατροφή – σωματική δραστηριότητα), όταν προσαρμόζεται στις προτιμήσεις του ατόμου με ΣΔ, τις ενεργειακές του ανάγκες και τη συνολική κατάσταση της υγείας του, υπό τη σταθερή καθοδήγηση ειδικών, παραμένει ουσιαστικά ακρογωνιαίος λίθος στη διαχείριση τουβάρους.

Σωματική δραστηριότητα

Παράλληλα με τη διαιτολογική παρέμβαση, θα πρέπει να ενισχύεται η καθημερινή σωματική δραστηριότητα. Η σωματική δραστηριότητα είναι ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες που αυξάνουν τη δαπάνη ενέργειας. Η άσκηση είναι μια πιο συγκεκριμένη μορφή φυσικής δραστηριότητας που είναι δομημένη και έχει σχεδιαστεί για να βελτιώσει τη φυσική κατάσταση τουατόμου. Τόσο η σωματική δραστηριότητα, όσο και η άσκηση είναι σημαντικές συνιστώσες στη διαχείριση του ΣΔ. Πιο συγκεκριμένα, η σωματική άσκηση αυτή καθ’ αυτή βελτιώνει και διευκολύνει τον γλυκαιμικό έλεγχο του ατόμου με ΣΔ, αυξάνει την ινσουλινοευαισθησία και βελτιώνει το λιπιδαιμικό του προφίλ. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως η φυσική άσκηση περιορίζει την ένταση της χαμηλού βαθμού υποκείμενης φλεγμονώδους διεργασίας που βρίσκεται εν εξελίξει (low-grade inflammation), επιδρά θετικά στην ενδοθηλιακή και αγγειακή λειτουργία, ενώ τέλος καταγράφεται σημαντικό όφελος στη μείωση του σωματικού βάρους. Το εκάστοτε πρόγραμμα άσκησης θα πρέπει να είναι στόχο-κατευθυνόμενο για την επίτευξη του μέγιστου μεταβολικού και καρδιαγγειακού οφέλους σε άτομα με ΣΔτ2, καθώς επίσης και ιδιαίτερα εξατομικευμένο, με παράλληλη αποφυγή σωματικών τραυματισμών ή/και καρδιαγγειακών κινδύνων.

Γενικές Συστάσεις

Τα παιδιά και οι έφηβοι με ΣΔτ2 θα πρέπει να συμμετέχουν σε 60 λεπτά/ημέρα μέτριας ή έντονης έντασης αερόβια δραστηριότητα, συγχρόνως είναι σημαντικό να ενσωματώσουν στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα άσκησης τους ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ενδυνάμωσης των οστών, τουλάχιστον 3 ημέρες την εβδομάδα. Οι ενήλικες με ΣΔτ2 πρέπει να συμμετέχουν σε 150 λεπτά ή περισσότερο μέτριας έως έντονης έντασης αερόβια άσκηση ανά εβδομάδα, που να κατανέμεται τουλάχιστον σε 3 ημέρες/εβδομάδα, χωρίς περισσότερες από δυο διαδοχικές ημέρες χωρίς δραστηριότητα. Η βραχύτερης διάρκειας (τουλάχιστον 75 λεπτά/εβδομάδα) υψηλής έντασης άσκηση μπορεί να επαρκεί για τα νεότερα και πιο γυμνασμένα ενήλικα άτομα με ΣΔ2. Παράλληλα, οι ενήλικες με ΣΔτ2 πρέπει να συμμετέχουν σε 2-3 συνεδρίες/εβδομάδα άσκησης αντοχής σε μη διαδοχικές ημέρες.Τα τελευταία χρόνια εκτός από την ενσωμάτωση στον τρόπο ζωής της άσκησης δίνεται ιδιαίτερη έμφαση από την ερευνητική κοινότητα στον περιορισμό του καθιστικού τρόπου ζωής. Όλοι οι ενήλικοι, και ιδιαίτερα αυτοί που πάσχουν από ΣΔτ2, θα πρέπει να μειώσουν τον καθημερινό χρόνο καθιστικής συμπεριφοράς. Για το λόγο αυτό, συστήνεται η παρατεταμένη καθιστική συμπεριφορά να διακόπτεται κάθε 30 λεπτά. Στους μεγαλύτερους ασθενείς με ΣΔ2 συνιστώνται οιασκήσεις ευελιξίας και ισορροπίας. Προτείνεται η ένταξη τους στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα με συχνότητα 2-3 φορές/εβδομάδα. Η γιόγκα και το tai chi που αποτελούν παραδείγματα άσκησης ισορροπίας και ευελιξίας -μπορούν να συμπεριληφθούν με βάση τις ατομικές προτιμήσεις για το σκοπό αυτό.

Προφυλάξεις

Σε άτομα με ΣΔτ2, δεν συνιστάται ο συστηματικός έλεγχος (screening) για στεφανιαία νόσο. Ωστόσο, θα πρέπει ναλαμβάνεται προσεκτικό ιστορικό, να εκτιμώνται η ηλικίατου ατόμου με ΣΔ και το προηγούμενο επίπεδο φυσικήςδραστηριότητας, οι καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνουκαι να είναι γνωστά τα άτυπα «σημάδια» εμφάνισης της στεφανιαίας νόσου. Ασφαλώς, τα άτομα με ΣΔ υψηλούκινδύνου για μακροαγγειακές επιπλοκές θα πρέπει να ενθαρρύνονται να ξεκινούν με σύντομες περιόδους άσκησης χαμηλής έντασης και να αυξάνουν αργά την έντασηκαι τη διάρκεια, έως ανεκτών ορίων. Επίσης, θα πρέπει να αξιολογούνται για καταστάσεις στις οποίες ενδεχομένως υπάρχει αντένδειξη συγκεκριμένου τύπου άσκησηςή προδιάθεση για τραυματισμό, όπως η μη ελεγχόμενη υπέρταση, η μη θεραπευμένη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια, η νευροπάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, η περιφερική νευροπάθεια και το ιστορικό έλκους ποδιού ή αρθροπάθειας Charcot. Αποτελεί πάντως κοινό τόπο της επιστημονικής κοινότητας και μια πραγματική σύγχρονη πρόκληση, η ανεύρεση των τρόπων που θα καταστήσουν τελικά τη φυσική άσκηση ανεκτή, σταθερά παρούσα και αναπόσπαστο μέρος του θεραπευτικού πρωτοκόλλου του ατόμου με ΣΔτ2.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ενα σύντομο ερωτηματολόγιο θα μπορούσε να βοηθήσει στην αξιολόγηση, έδειξαν τα ευρήματα μελέτης.

Η αξιολόγηση του ψυχολογικού στρες ενός ατόμου μπορεί να είναι ένας καλός τρόπος για να μετρηθεί ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Ενα σύντομο ερωτηματολόγιο θα μπορούσε να βοηθήσει στην αξιολόγηση, έδειξαν τα ευρήματα της μελέτης.

«Η μελέτη μας είναι μέρος των αυξανόμενων στοιχείων ότι η ψυχολογική δυσφορία είναι ένας πραγματικά σημαντικός παράγοντας σε μια  διάγνωση καρδιαγγειακής νόσου, όπως οι άλλες συμπεριφορές υγείας και παράγοντες κινδύνου, όπως η σωματική δραστηριότητα και τα επίπεδα χοληστερόλης, που παρακολουθούν οι γιατροί», δήλωσε η συν-συγγραφέας Emily Gathright. Είναι επίκουρη καθηγήτρια ψυχιατρικής και ανθρώπινης συμπεριφοράς στην Ιατρική Σχολή Warren Alpert του Πανεπιστημίου Brown, στο Providence, RI

Για τη μελέτη, η ομάδα εξέτασε έρευνες που δημοσιεύτηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια και περιελάμβαναν ενήλικες χωρίς ψυχιατρική διάγνωση που υποβλήθηκαν σε έλεγχο για κατάθλιψη, άγχος, διαταραχή μετατραυματικού στρες, άγχος ή γενικά συμπτώματα ψυχικής υγείας και παρακολουθήθηκαν για περισσότερο από έξι μήνε. Περίπου το 58% ήταν γυναίκες.

Συνολικά, η Gathright και οι συνεργάτες της ανέλυσαν ευρήματα από 28 μελέτες που περιλάμβαναν περισσότερους από 658.000 ασθενείς. Όσοι ανέφεραν υψηλά επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας είχαν 28% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Σύμφωνα με τη συν-συγγραφέα της μελέτης Carly Goldstein, επίκουρη καθηγήτρια ψυχιατρικής και ανθρώπινης συμπεριφοράς, ένα σύντομο ερωτηματολόγιο ψυχικής υγείας μπορεί να δώσει στους κλινικούς ιατρούς καλύτερη εικόνα, όχι μόνο για τους κινδύνους ψυχικής υγείας ενός ασθενούς, αλλά και για τον κίνδυνο καρδιακής νόσου.

Με βάση τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου, ο κλινικός ιατρός μπορεί να συμβουλεύσει αμέσως τον ασθενή για το πώς η βελτίωση της ψυχικής του υγείας μπορεί να τον βοηθήσει να βελτιώσει την υγεία της καρδιάς του, πρόσθεσε.

«Η ανάλυση δείχνει ότι η ψυχολογική δυσφορία ενός ασθενούς συνδέεται άμεσα με τον καρδιαγγειακό του κίνδυνο, παρέχοντας ευκαιρίες στους κλινικούς γιατρούς να βοηθήσουν έναν ασθενή να διαχειριστεί τους κινδύνους του με την πάροδο του χρόνου, για καλύτερη συνολική υγεία,», δήλωσε η Goldstein στο Πανεπιστήμιο Brown.

Πριν από τη μελέτη δεν ήταν γνωστό εάν ένας σύντομος έλεγχος ψυχικής υγείας θα βοηθούσε στην πρόβλεψη του κινδύνου καρδιακής νόσου, σημείωσε.

Οι περισσότερες έρευνες που εξετάζουν τις σχέσεις μεταξύ ψυχολογικής υγείας και καρδιακών παθήσεων έχουν επικεντρωθεί σε άτομα που έχουν ήδη διαγνωστεί, δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Allison Gaffey, κλινική ψυχολόγος στο Yale School of Medicine στο New Haven.

«Σίγουρα γνωρίζουμε ότι η ψυχολογική υγεία είναι σημαντική στο πλαίσιο της διαχείρισης της φροντίδας», είπε η Gaffey.

Τα προληπτικά τεσι που χρησιμοποιήθηκαν στις μελέτες ήταν σύντομα και γνωστά και μπορούσαν να χορηγηθούν με ασφάλεια από οποιονδήποτε κλινικό πάροχο, σημείωσε.

«Πιστεύουμε ότι η χρήση αυτών των σύντομων προληπτικών εξετάσεων, είτε σε νοσοκομείο είτε σε περιβάλλον υγειονομικής περίθαλψης στην κοινότητα, παρέχει πληροφορίες που είναι χρήσιμες για την κατανόηση του κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο με πολύ πολυδιάστατο τρόπο σε σύγκριση με τη χρήση μόνο πιο τυπικών αξιολογήσεων όπως η αρτηριακή πίεση ή τα επίπεδα χοληστερόλης. ” είπε ο Γκάφι.

Ακόμη και χωρίς να πληρούνται τα κριτήρια για υψηλή ψυχολογική δυσφορία, οι ασθενείς που παρουσιάζουν οποιαδήποτε δυσφορία μπορεί να ωφεληθούν από πρόσθετη υποστήριξη για να βοηθήσουν στην πρόληψη της καρδιακής νόσου, πρόσθεσε.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι ενώ οι ενημερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας πρόσθεσαν τον «υγιεινό ύπνο» ως βασική πτυχή της καλής υγείας της καρδιάς, δεν περιλάμβαναν τη «διαχείριση του άγχους και της ψυχικής υγείας».

Αυτή η λίστα ελέγχου θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει καλή ψυχική υγεία, πρότεινε η ομάδα.

Η κατάθλιψη ήταν η πιο κοινή πτυχή της ψυχολογικής δυσφορίας που μετρήθηκε στις μελέτες που αναλύθηκαν, είπε η Goldstein, υποδεικνύοντας ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος θα πρέπει επίσης να προσπαθεί να μετρά το άγχος.

«Θα ενθαρρύνω όλους τους παρόχους καρδιαγγειακών νόσων καθώς και τους παρόχους πρωτοβάθμιας φροντίδας, να κάνουν κάποιου είδους σύντομο έλεγχο για ψυχολογική δυσφορία για να εκτιμήσουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο», συμβουλεύει.

Οι συστάσεις υποστήριξης ψυχικής υγείας μπορούν επίσης να κάνουν τη διαφορά στη συνολική υγεία του ασθενούς, είπε η Goldstein.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στις 7 Νοεμβρίου στο Journal of Cardiopulmonary Rehabilitation and Prevention.

Πηγές:
Journal of Cardiopulmonary Rehabilitation and Prevention.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Με μεγάλη επιτυχία και τη διαδικτυακή παρουσία περισσοτέρων από 300 συμμετεχόντων και 45 σημαντικών ομιλητών σε Ελλάδα και Ευρώπη – εκπρόσωπων της πολιτικής ηγεσίας, θεσμικών φορέων, διακεκριμένων ακαδημαϊκών και στελεχών της φαρμακευτικής αγοράς – ολοκληρώθηκε το ετήσιο συνέδριο για τις Πολιτικές Υγείας του Καρκίνου με τίτλο: “Cancer Conference: ‘Όλες οι Εξελίξεις γύρω από τον Καρκίνο, που διοργανώθηκε και φέτος διαδικτυακά από το Health Daily και τη BOUSSIAS 1-2  Νοεμβρίου 2022 υπό την αιγίδα σημαντικών φορέων καθώς και του Υπουργείου Υγείας Κύπρου.

Για 7η συνεχόμενη χρονιά κορυφαίοι ειδικοί από Ελλάδα, Κύπρο και Ευρώπη ενημέρωσαν το κοινό για τις νεότερες θεραπευτικές εξελίξεις σε όλες τις βασικές κακοήθειες (καρκίνος του πνεύμονα, καρκίνος του μαστού, καρκίνος των ωοθηκών, αιματολογικές κακοήθειες, νεοπλάσματα του πεπτικού συστήματος κλπ), ενώ οι εργασίες εστίασαν και σε θέματα πολιτικής υγείας προς όφελος του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης και των ασθενών.

500-600 εκατ. ευρώ της φαρμακευτικής δαπάνης αφορούν φάρμακα για τον καρκίνο

Η πρόληψη, η θεραπεία και οι κλινικές μελέτες για τον καρκίνο, αποτελούν προτεραιότητα για το Υπουργείο Υγείας, δήλωσε ο Μπάμπης Καραθάνος, Φαρμακοποιός, Ειδικός Σύμβουλος Φαρμακευτικής Πολιτικής Υπουργού Υγείας, ο οποίος άνοιξε τις εργασίες του συνεδρίου. Αναφέρθηκε στο Πρόγραμμα πρόληψης για τον καρκίνο του μαστού «Φώφη Γεννηματά», κατά τη διάρκεια του οποίου έχουν ήδη πραγματοποιηθεί 40.000 μαστογραφίες, ενώ έχουν εντοπιστεί έγκαιρα 2.500 περιπτώσεις γυναικών με καρκίνο του μαστού. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος και για άλλα είδη καρκίνου θα συνεχιστεί όπως ανέφερε ο κ Καραθάνος, ενώ όπως τόνισε το Υπουργείο έχει προχωρήσεις και σε άλλες δράσεις προκειμένου να βελτιωθεί η έρευνα, η ανάπτυξη και τα θεραπευτικά εργαλεία που έχουμε για την αντιμετώπιση της νόσου. Προς αυτή την κατεύθυνση βοηθά η μεταρρύθμιση του συστήματος clawback και ο συμψηφισμός του με ερευνητικές και επενδυτικές δαπάνες, στο πλαίσιο του οποίου έχουν ήδη εγκριθεί 53 φαρμακευτικές επενδύσεις ύψους 519 εκατ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2023, γεγονός που θα έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη για την κοινωνία. Παράλληλα, προχωράει ο ψηφιακός μετασχηματισμός στον τομέα της  Υγείας, επενδύσεων στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0».

Επιπλέον, συστάθηκε το Εθνικό Μητρώο Ασθενών Παιδικής Ηλικίας με Νεοπλασματικά Νοσήματα που έχει στόχο τη βέλτιστη παροχή υπηρεσιών υγείας στα άτομα παιδικής ηλικίας με νεοπλασματικά νοσήματα, ως διακριτής κατηγορίας ασθενών. Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης  προχώρησε στην υπογραφή της Χάρτας της Κοινωνικής Πρωτοβουλίας «Ανάσα Ζωής», ενισχύοντας το σκοπό της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας για τη δημιουργία μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από καρκίνο του πνεύμονα.

Τέλος, το Υπουργείο με μια σειρά μέτρων στην πολιτική φαρμάκου, όπως η ενίσχυση του θεσμού της Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας,  οι  κλειστοί προϋπολογισμοί για τα φάρμακα υψηλού κόστους (ΦΥΚ), διασφαλίζει πόρους για νέες καινοτόμες θεραπείες για τους ασθενείς με καρκίνο, ανέφερε ο κ Καραθάνος, επισημαίνοντας ότι 500-600 εκατ. ευρώ της φαρμακευτικής δαπάνης, αφορούν φάρμακα για τον καρκίνο.

Ξεκινούν προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου

Τη σημασία της ευρείας συμμαχίας όλων των φορέων στη μάχη για τη Δημόσια Υγεία, τόνισε η ΓΓ Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη. Επισήμανε επίσης τη σημασία της εφαρμογής των προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου, που εφαρμόζονται για πρώτη φορά στη χώρα μας, που όπως είπε διαφέρουν κατά πολύ από τον ατομικό προληπτικό έλεγχο, αφού παρέχουν  πληθυσμιακά δεδομένα ώστε να βελτιωθούν οι δείκτες υγείας στη χώρα. Την επόμενη βδομάδα ξεκινά το Πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας που αφορά περίπου 2,5 εκατ. γυναίκες ηλικίας 21-65 ετών, ενώ μέχρι το τέλος του έτους θα ξεκινήσει και το Πρόγραμμα πρόληψης του καρκίνου του παχέος εντέρου που αφορά 3.840.000 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 50-70 ετών. Μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια μέσω αυτών των προγραμμάτων θα έχουμε μια πλήρη εικόνα για τα χρόνια νοσήματα στη χώρα μας όπως είπε η κ. Αγαπηδάκη. Η ΓΓ Δημόσιας Υγείας αναφέρθηκε επίσης και στη σημασία του ψηφιακού εργαλείου My Health Data, με τη χρήση του οποίου, οι πολίτες θα βελτιώσουν τις γνώσεις για την Υγεία, κατανοώντας ζητήματα όπως π.χ. του εμβολιασμού, συμπεριφορών που βοηθούν ή χειροτερέυουν την υγεία τους κλπ. «Η μάχη για τη Δημόσια Υγεία μας αφορά όλους, αποτελεί καθολική δέσμευση της Πολιτείας και απαιτεί ευρεία συμμαχία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, γιατί μόνο με ένα τέτοιο πλαίσιο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις μεταπανδημικές προκλήσεις» κατέληξε η κ Αγαπηδάκη.

Δημιουργία Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου στην Κύπρο

Εάν δεν δράσουμε άμεσα, ο καρκίνος θα αποτελέσει σύντομα την κύρια αιτία θανάτου στις χώρες της ΕΕ, τόνισε στον χαιρετισμό του ο Υπουργός Υγείας της Κύπρου Μιχάλης Χατζηπαντέλα. Μέχρι το 2035, αναμένεται αύξηση κατά 25% των περιπτώσεων καρκίνου, ωστόσο όπως σημείωσε το 40% αυτών μπορούν να προληφθούν. Στην Κύπρο, εντοπίζονται περίπου 3700 νέα περιστατικά καρκίνου κάθε χρόνο, ωστόσο, όπως ανέφερε ο κ Χατζηπαντέλα, τα περισσότερα αντιμετωπίζονται επιτυχώς και η θνησιμότητα είναι χαμηλή. Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της νόσου, που αποτελεί προτεραιότητα για το Υπουργείο Υγείας της χώρας, εφαρμόζονται προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου, όπως π.χ. για τον καρκίνο του μαστού που αφορά γυναίκες μέχρι και την ηλικία των 74 ετών, στο πλαίσιο του οποίου, πρόσφατα αντικαταστάθηκαν οι παλαιότεροι μαστογράφοι με ψηφιακούς. Επίσης, αναμένεται η δημιουργία ενός ανεξάρτητου Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου, το οποίο θα έχει την ευθύνη να προχωρήσει με την αξιολόγηση, τη διαπίστευση και την οργάνωση όλων των ογκολογικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου και του Αρχείου Καρκίνου. Παράλληλα, θα έχει την αρμοδιότητα για τον καθορισμό των εθνικών κατευθυντήριων γραμμών για την αντιμετώπιση του καρκίνου και στο οποίο θα συμμετέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι πάροχοι των υπηρεσιών αυτών, καθώς και εξωτερικοί ειδικοί σύμβουλοι, όπου κρίνεται αναγκαίο. Επιπλέον, στο ΓΕΣΥ έχουν ενταχθεί, τόσο η ανακουφιστική φροντίδα ασθενών με καρκίνο όσο και η κατ’ οίκον νοσηλεία.

Αυξημένα κονδύλια για την έρευνα στον τομέα του καρκίνου

Η καταπολέμηση της μάστιγας του καρκίνου αποτελεί μια από τις κύριες προτεραιότητες της Ε.Ε. στον τομέα της υγείας, τόνισε ο Ευρωβουλευτής της Κύπρου και Πρόεδρος της Επιτροπής κατά του καρκίνου (MAC), Λουκάς Φουρλάς. Όπως ανέφερε, με τη συνεργασία της Κομισιόν και του Ευρωκοινοβουλίου δημιουργήθηκε μια ειδική επιτροπή για την καταπολέμηση του καρκίνου (PEGA), με κύριο έργο τη μεγιστοποίηση της εμπλοκής των επιστημόνων στην έρευνα και καινοτομία, το συντονισμό τους και την παροχή κονδυλίων. Η σχετική έκθεση που εκπονήθηκε εστιάζει στην πρόληψη, τη διασυνοριακή περίθαλψη, τη φαρμακευτική πολιτική, την ηλεκτρονική υγεία. Τέλος, υποστηρίζει την παροχή αυξημένων κονδυλίων από ευρωπαϊκά προγράμματα για έρευνα στον τομέα του καρκίνου, ενώ παράλληλα ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ κρατών-μελών.

«Στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2023, ζητήσαμε να ενισχυθεί το επίπεδο στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας επιπλέον του προγράμματος ακολουθώντας την προσέγγιση «Μία υγεία» και επιδιώκοντας την ουσιαστική ενσωμάτωση της διάστασης της υγείας σε όλες τις πολιτικές. Στο πρόσφατο ψήφισμά μας τον προηγούμενο μήνα, αποκαταστήσαμε συγκεκριμένα  την περικοπή που πραγματοποίησε το Συμβούλιο ύψους €200 εκ. στο πρόγραμμα EU4Health και ζητήσαμε την ενίσχυσή του με  €25 εκατ., καθώς η πανδημία δεν έχει ακόμη λήξει. Γνωρίζουμε καλά ότι παραμένει άκρως αναγκαία η  ανάγκη στήριξης των εθνικών συστημάτων υγείας, ώστε να καταστούν πιο ανθεκτικά, και αυτό σχετίζεται άμεσα με την ευρωπαϊκή πολιτική για τον καρκίνο», δήλωσε η Ευρωβουλευτής και πρόεδρος του Europa Donna Greece, Έλενα Κουντουρά στο πλαίσιο της ομιλίας της. Επιπλέον, όπως επεσήμανε η κα Κουντουρά: «Πρέπει να επιταχύνουμε απέναντι στις ανισότητες και αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών, καθώς  η διακύμανση στα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των Κρατών Μελών υπερβαίνει ακόμη και το 25%, αλλά ακόμη και μέσα στην ίδια τη χώρα». Επίσης, αναφέρθηκε στη δράση για το Μητρώο Ανισοτήτων Καρκίνου, την οποία χαρακτήρισε εξαιρετικά σημαντική για την εξάλειψη των αποκλίσεων στο ζήτημα της περίθαλψης αλλά και στην πρόληψη. Σήμερα με τις οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις, που πλήττουν δυσανάλογα τους πιο ευάλωτους πολίτες, η άμεση και καθολική πρόσβαση στον προσυμπτωματικό έλεγχο, έχει καταστεί πιο επείγουσα από ποτέ.

Την ανάγκη να μειωθεί το «χάσμα» φροντίδας για τον καρκίνο μεταξύ των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών του κόσμου επεσήμανε και η Αμάντα Ψυρρή, Καθηγήτρια Παθολογίας Ογκολογίας, ΕΚΠΑ, Ιατρική Σχολή, Διευθύντρια της Β΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής, ΕΚΠΑ, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ», Πρόεδρος του Nomination Committee της European Society of Medical Oncology. H κ. Ψυρρή αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στη δημιουργία του International Cancer Foundation από το ESMO τον Σεπτέμβριο του 2021, με στόχο την υποστήριξη των γιατρών και των ασθενών με καρκίνο σε όλες τις χώρες του κόσμου και τη μείωση των νέων περιστατικών καρκίνου με την εκπαίδευση των γιατρών σε θέματα πρόληψης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2040 εκτιμάται ότι θα υπάρχουν 29,5 περιστατικά με καρκίνο παγκοσμίως, καθώς και 16, 3 εκατομμύρια θάνατοι κάθε χρόνο.

Για μια καλύτερη ζωή για τους ασθενείς με Καρκίνο μίλησε η Καίτη Αποστολίδου, Πρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ) και πρ. Πρόεδρος & Πρόεδρος Επιστημονικής Επιτροπής ECPC. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην 8η εμβληματική δράση του Ευρωπαϊκού. προγράμματος για τον καρκίνο που αφορά σε Καλύτερη ζωή για τους ασθενείς, τους επιβιώσαντες και τους φροντιστές τους. Στην Ευρώπη ο αριθμός  των επιβιωσάντων υπολογίζεται σε 12 εκατ., ενώ στην χώρα μας σε περίπου 1.1 εκατ. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς είναι η ανεπαρκής διαχείριση των μακροχρόνιων επιπτώσεων της ασθένειας και του καρκίνου όπως οι μη καλυπτόμενες ψυχολογικές ανάγκες, η έλλειψη συντονισμού και επικοινωνίας μεταξύ ασθενών και γιατρών κ.α. Η εμβληματική πρωτοβουλία «Καλύτερη ζωή για τους ασθενείς με καρκίνο» περιλαμβάνει δύο μεγάλα έργα: Α) Την έξυπνη κάρτα επιβίωσης από τον καρκίνο «cancer smart card», η οποία θα αναφέρει το σύντομο ιστορικό του ασθενούς και β) το Ευρωπαϊκό Ψηφιακό Κέντρο για ασθενείς με καρκίνο, μια πλατφόρμα ανταλλαγής πληροφοριών και ενημέρωσης για ασθενείς με καρκίνο.

Τα ανωτέρω έργα συμπληρώνονται με την πλήρη εφαρμογή της Οδηγίας για  την εξισορρόπηση της επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής για ασθενείς και φροντιστές, και την πρόσβαση των ασθενών και επιβιωσάντων σε οικονομικά προϊόντα όπως δάνεια και ασφάλιση ζωής κ.α.

Μόλις 17% των ασθενών έχει πρόσβαση σε ογκολογικά φάρμακα μέσα από μια ολοκληρωμένη διαδικασία αξιολόγησης και αποζημίωσης

Για τα εμπόδια στην ταχύτερη πρόσβαση στην ογκολογική καινοτομία μίλησε η Γιώτα Κοτσεκίδου, External Affairs Director Ελλάδας και Κύπρου, AstraZeneca. Yπάρχει μεγάλη εξέλιξη στην ογκολογική καινοτομία και ήδη το 2021 από τα 84 στο σύνολο νέα φάρμακα το 1/4 ήταν ογκολογικά. Σε ότι αφορά το κόστος για την αντιμετώπιση του καρκίνου, το οποίο αυξάνεται σταθερά, μόνο το 30% αφορά στην φαρμακευτική αγωγή. Η κα Κοτσεκίδου επικεντρώθηκε στα νέα δεδομένα που καθιστούν την πρόσβαση στην καινοτομία στη χώρα μας πολύ δύσκολη. Αναφέρθηκε στη νέα υπουργική απόφαση που κυκλοφόρησε πρόσφατα και καθορίζει τα όρια του προϋπολογισμού για τις σοβαρές παθήσεις, η οποία θα οδηγήσει – χωρίς καμία διαπραγμάτευση – σε συνολικές επιστροφές μέσω rebate & clawback της τάξης του 60% για τα καινοτόμα φάρμακα. Αυτό απειλεί τη ίδια την βιωσιμότητα της καινοτομίας και θα πρέπει η Πολιτεία να δώσει ιδιαίτερη προσοχή.

Για την αξία και τις δυνατότητες που δίνει η έγκαιρη διάγνωση στα θεραπευτικά αποτελέσματα  του Καρκίνου του Πνεύμονα, μίλησε ο Χρήστος Αντωνόπουλος, MD, PhD, EMBA, Διευθυντής Τμήματος Ογκολογίας- Αιματολογίας, μέλος Δ.Σ. AstraZeneca Ελλάδας. Όπως ανέφερε, τόσο οι θεραπευτικές εξελίξεις όσο και η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αλλάξουν την πορεία στον καρκίνο του πνεύμονα προκειμένου κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον να μπορούμε να μιλάμε για χρόνιο νόσημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε το ¼ των ασθενών διαγιγνώσκονται όταν πλέον βρίσκονται στο στάδιο 3 της νόσου, ενώ το 40%  όταν βρίσκονται στο στάδιο 4. Αναφερόμενος στην αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης (LDCT) για τη διάγνωση της νόσου, σημείωσε ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης NLST  το 63% των ασθενών που την έκαναν διαγιγνώστηκαν  στο στάδιο 1, ενώ η χρήση της μείωσε τη θνησιμότητα από τη νόσο κατά 20%. Αν η έγκαιρη διάγνωση φθάσει στο 48% η 5ετής επιβίωση μπορεί να αγγίξει το 40% των ασθενών, σημείωσε ο κ Αντωνόπουλος. Σύμφωνα με τη μελέτη NELSON, στην Ελλάδα θα μπορούσαν να σωθούν 2.000 ζωές με τη χρήση της  LDCT σε άτομα υψηλού κινδύνου για καρκίνο του πνεύμονα.

Θεσμικό πλαίσιο για τους βιοδείκτες

Στην προοπτική ενός ολιστικού επανασχεδιασμού της ογκολογικής φροντίδας και στον ρόλο της φαρμακευτικής καινοτομίας στο κρίσιμο αυτό ζήτημα της αποτελεσματικής και δίκαιης πρόσβασης στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου, αναφέρθηκε η κα Ζέφη Βλαχοπιώτη, Διευθύντρια Εταιρικών Υποθέσεων της εταιρείας Bristol Myers Squibb Ελλάδας & Κύπρου. O καρκίνος αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή δημόσιας υγείας στη χώρα μας  με αναμενόμενη την επιδείνωση των δεικτών τα επόμενα χρόνια. Με  τη μείωση της δημόσιας δαπάνης υγείας κατά 36% την τελευταία δεκαετία και τα 1 στα 2 φάρμακα στο νοσοκομείο  να καλύπτονται από τις φαρμακευτικές εταιρείες, η βιωσιμότητα παραμένει το ζητούμενο, τόνισε η κα. Βλαχοπιώτη. Με δεδομένο ότι οι προκλήσεις παραμένουν σε όλο το φάσμα της ογκολογικής φροντίδας: θα πρέπει να υπάρξει επέκταση για τον προσυμπτωματικό έλεγχο, αντιστοίχιση του προϋπολογισμού φαρμάκου των νοσοκομείων στις πραγματικές ανάγκες, άρση εμποδίων όπως η μη αποζημίωση βιοδεικτών και ένα ολοκληρωμένο υποστηρικτικό πλαίσιο που αφορά πάνω από 120.000 ασθενείς. Κοινός παρονομαστής βέβαια όλων η ανάγκη επιπρόσθετων πόρων και η διασφάλιση της βέλτιστης κατανομής τους. Επιπλέον, η κα Βλαχοπιώτη παρουσίασε τις πρωτοβουλίες της πολιτικής υγείας της Bristol Myers Squibb σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας  για ένα ειδικό Ταμείο για τον Καρκίνο με σκοπό μεταξύ άλλων την τεκμηρίωση του κόστους της διαχείρισης του καρκίνου στην Ελλάδα, την πρόταση για τη θέσπιση ενός ταμείου με έσοδα από ειδικούς φόρους σε προϊόντα που επιβαρύνουν τον επιπολασμό του καρκίνου, έναν οδικό χάρτη για την εφαρμογή της πρότασης, την κατανομή του προϋπολογισμού ανά στάδιο φροντίδας κτλ. Η πρωτοβουλία της εταιρείας συνεχίζεται με ένα άλλο φιλόδοξο έργο: ένα θεσμικό πλαίσιο για τους βιοδείκτες που θα περιλαμβάνει χαρτογράφηση του τρέχοντος περιβάλλοντος στην Ελλάδα, καταγραφή – ανάλυση βέλτιστων πρακτικών στην Ευρώπη, εφαρμογή μεθοδολογίας συνεντεύξεων με θεσμικούς εταίρους, εκπόνηση προτεινόμενου θεσμικού πλαισίου για τη συστηματική αξιολόγηση και αποζημίωση βιοδεικτών, καθώς και προτάσεις συγχρηματοδότησης της πρόσβασης από τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις.

Πάνω από 2 εκατ. κλινικές δοκιμές το 2021

Μια σύντομη επισκόπηση των διεθνών τάσεων που αφορούν στην έρευνα, την ανάπτυξη και τις κλινικές μελέτες στον τομέα της ογκολογίας, παρουσίασε η Μαρία Καλογεροπούλου, Head of HTA, IQVIA Hellas. Σε ό,τι αφορά στις κλινικές δοκιμές ανέφερε ότι ο συνολικός αριθμός τους ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια για πρώτη φορά το 2021, με τις μισές από αυτές να αφορούν την COVID- 19. Ο αριθμός των ογκολογικών δοκιμών έφτασε σε ιστορικά υψηλά επίπεδα το 2021, και επικεντρώθηκε κυρίως σε σπάνιους τύπους καρκίνου η πλειονότητα των οποίων είναι μεταστατικοί. Επιπλέον, τόνισε ότι η καινοτομία έχει πολύ μεγάλη προτεραιότητα. Σημείωσε ότι καταγράφηκε ένα ρεκόρ 84 νέων θεραπευτικών δραστικών ουσιών (NAS) με 30 νέα σκευάσματα σε σχέση με τον καρκίνο. Παρατήρησε ότι υπάρχει αυξανόμενη τάση χρήσης καινοτόμων θεραπειών και στοχευμένων θεραπειών επόμενης γενιάς σχολιάζοντας ότι ενώ η ανάπτυξη των καινοτόμων θεραπειών ξεκίνησε με πολύ αργούς ρυθμούς, εντούτοις μέχρι το 2026 εκτιμάται ότι ο όγκος εργασιών θα φτάσει τα 15 δισ. δολάρια- με την πρόβλεψη ότι η δαπάνη στην ογκολογία το 2026 θα αγγίξει τα 307 δισ. δολάρια. Ωστόσο, τόνισε ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη δημιουργίας βάσης δεδομένων για κλινικές μελέτες και πρόσθεσε ότι το ενθαρρυντικό γεγονός είναι ότι αυξάνονται συνεχώς οι κλινικές μελέτες που εγκρίνονται από τον ΕΟΦ.

Τέλος, σημαντικά ήταν τα νεότερα δεδομένα καθώς και οι επιστημονικές εξελίξεις και θεραπευτικές επιλογές γύρω από τους βασικούς καρκίνους [τον Καρκίνο του πνεύμονα, τις Αιματολογικές κακοήθειες, τον Γυναικολογικό Καρκίνο και τους Όγκους του Πεπτικού Συστήματος], που παρουσιάστηκαν κατά τη 2η μέρα των εργασιών, με τη συμμετοχή 23 διακεκριμένων καταξιωμένων επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων από ερευνητικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα της χώρας μας.

Το συνέδριο διοργανώθηκε υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Υγείας Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, της EUROPA DONNA Κύπρου, της Εταιρείας Ογκολόγων- Παθολόγων Ελλάδας (ΕΟΠΕ), της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ), του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), του Pharma Innovation Forum (PiF), του Συλλόγου Αντιπροσώπων Φαρμακευτικών Ειδών & Ειδικοτήτων (ΣΑΦΕΕ) και της W40 Hellas (Γυναίκες στην Ογκολογία).

Χρυσός χορηγός του Συνεδρίου ήταν η εταιρεία AstraZeneca, χορηγοί οι εταιρείες Bristol Myer Squibb και ΙQVIA,  και  υποστηρικτής η  εταιρεία Astellas,

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τρία άρθρα που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα παρέχουν πληροφορίες για τις επιπτώσεις του COVID-19 στις Ηνωμένες Πολιτείες.   Προηγουμένως δημοσιευμένη έρευνα παρουσίασε αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με την αύξηση βάρους μεταξύ των ενηλίκων των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Οι συγγραφείς μιας εργασίας που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο εξέτασαν ηλεκτρονικά αρχεία υγείας 4,25 εκατομμυρίων ενηλίκων στις ΗΠΑ. Σε σύγκριση με την τάση βάρους πριν από την πανδημία, η μέση αύξηση της αύξησης βάρους κατά το πρώτο έτος της πανδημίας ήταν 0,1 κιλά (kg) ή 0,2 λίβρες. Οι αλλαγές βάρους κατά τη διάρκεια της πανδημίας ποικίλλουν ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και τον αρχικό δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ). Οι αυξήσεις βάρους ήταν γενικά μεγαλύτερες μεταξύ των γυναικών, των ενηλίκων με ΔΜΣ 30 ή 35 kg/m ² και των νεότερων ενηλίκων.

Σε άλλη έρευνα , οι συγγραφείς εξέτασαν πώς η πανδημία επηρέασε τα επίπεδα καθημερινής δραστηριότητας. Η μελέτη περιελάμβανε 1.635 ενήλικες που συνολικά δεν ανέφεραν αλλαγές στον συνολικό χρόνο καθιστικής ζωής ή στη σωματική δραστηριότητα ελεύθερου χρόνου. Οι ενήλικες που ξεκίνησαν να εργάζονται από το σπίτι ανέφεραν καμία αλλαγή στη σωματική δραστηριότητα και ήταν από τις πιο καθιστικές και λιγότερο δραστήριες ομάδες πριν από την πανδημία και κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Οι συγγραφείς μιας τρίτης μελέτης αξιολόγησαν τη συσχέτιση του ΔΜΣ με το κόστος νοσηλείας, τη διάρκεια και τις οξείες επιπλοκές μεταξύ ασθενών που νοσηλεύτηκαν για COVID-19 σε 273 νοσοκομεία των ΗΠΑ. Μεταξύ 108.986 ενηλίκων και 409 παιδιών που νοσηλεύτηκαν για COVID-19, ο επιπολασμός της παχυσαρκίας ήταν 53,4% και 45,0%, αντίστοιχα. Μεταξύ των ενηλίκων, το υπέρβαρο και η παχυσαρκία συσχετίστηκαν με υψηλότερο κόστος περίθαλψης και η παχυσαρκία με μεγαλύτερη παραμονή στο νοσοκομείο. Τα παιδιά με σοβαρή παχυσαρκία είχαν 3,7 φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν επεμβατικό μηχανικό αερισμό και 62% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν οξεία επιπλοκή σε σύγκριση με παιδιά με υγιές βάρος.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

• Αυτή είναι η πρώτη αναφορά που καταγράφει τις επιπτώσεις του COVID-19 στις αγορές εμβολίων.
• Παρά την πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, η δυναμική των εμβολίων στην παγκόσμια αγορά δεν ευνοεί πλήρως την ανάπτυξη, την προμήθεια και την πρόσβαση σε ζωτικά εμβόλια για τη δημόσια υγεία.
• Τα εμβόλια που έχουν προτεραιότητα από τον ΠΟΥ δεν αναπτύσσονται ή δεν επενδύονται πλήρως λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων κέρδους.
• Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος έχουν δυσκολευτεί να αποκτήσουν πρόσβαση σε κρίσιμα εμβόλια – όπως κατά του COVID-19 το 2021 και το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας – που είναι περιζήτητα από τις πιο πλούσιες χώρες.
• Ορισμένες περιοχές εξαρτώνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από άλλες για την προμήθεια εμβολίων.
• Ο ΠΟΥ καλεί τις κυβερνήσεις, τους κατασκευαστές και τους εταίρους να αναλάβουν φιλόδοξα μέτρα για να εγγυηθούν δίκαιη πρόσβαση στα εμβόλια και να βελτιώσουν τις αντιδράσεις σε μελλοντικές πανδημίες.

Η Έκθεση Παγκόσμιας Αγοράς Εμβολίων του ΠΟΥ για το 2022 , που δημοσιεύτηκε σήμερα, δείχνει ότι η άνιση διανομή δεν είναι μοναδική στα εμβόλια για τον COVID-19, με τις φτωχότερες χώρες να αγωνίζονται συνεχώς για πρόσβαση σε εμβόλια που έχουν ζήτηση από τις πιο πλούσιες χώρες.

Η περιορισμένη προσφορά εμβολίων και η άνιση διανομή οδηγούν τις παγκόσμιες ανισότητες. Το εμβόλιο για τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας έχει εισαχθεί μόνο στο 41% ​​των χωρών χαμηλού εισοδήματος, παρόλο που αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος της επιβάρυνσης της νόσου, σε σύγκριση με το 83% των χωρών υψηλού εισοδήματος.

Η οικονομική προσιτότητα αποτελεί επίσης εμπόδιο στην πρόσβαση στα εμβόλια. Ενώ οι τιμές τείνουν να κλιμακώνονται ανάλογα με το εισόδημα, οι ανισότητες τιμών βλέπουν τις χώρες μεσαίου εισοδήματος να πληρώνουν τόσο πολύ – ή και περισσότερο – από τις πιο πλούσιες για πολλά προϊόντα εμβολίων.

«Το δικαίωμα στην υγεία περιλαμβάνει το δικαίωμα στα εμβόλια», δήλωσε ο Δρ Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. “Και όμως αυτή η νέα έκθεση δείχνει ότι η δυναμική της ελεύθερης αγοράς στερεί αυτό το δικαίωμα από μερικούς από τους φτωχότερους και πιο ευάλωτους ανθρώπους του κόσμου. Ο ΠΟΥ ζητά τις πολύ αναγκαίες αλλαγές στην παγκόσμια αγορά εμβολίων για να σωθούν ζωές, να προληφθούν ασθένειες και να προετοιμαστούν για το μέλλον κρίσεις».

Περίπου 16 δισεκατομμύρια δόσεις εμβολίων, αξίας 141 δισεκατομμυρίων δολαρίων, παρασχέθηκαν το 2021, σχεδόν τρεις φορές τον όγκο της αγοράς του 2019 (5,8 δισεκατομμύρια) και σχεδόν τρεισήμισι φορές την αξία της αγοράς του 2019 (38 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Η αύξηση προήλθε κυρίως από τα εμβόλια για τον COVID-19, δείχνοντας τις απίστευτες δυνατότητες του τρόπου με τον οποίο μπορεί να κλιμακωθεί η παραγωγή εμβολίων ανάλογα με τις ανάγκες υγείας.

Αν και η παραγωγική ικανότητα παγκοσμίως έχει αυξηθεί, παραμένει ιδιαίτερα συγκεντρωμένη. Μόνο δέκα κατασκευαστές παρέχουν το 70% των δόσεων εμβολίων (εξαιρουμένου του COVID-19). Αρκετά από τα κορυφαία 20 πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα εμβόλια (όπως τα εμβόλια PCV, HPV, ιλαράς και ερυθράς) το καθένα βασίζεται επί του παρόντος κυρίως σε δύο προμηθευτές.

Αυτή η συγκεντρωμένη βάση παραγωγής οδηγεί σε κίνδυνο ελλείψεων καθώς και περιφερειακή ανασφάλεια εφοδιασμού. Το 2021, οι περιοχές της Αφρικής και της Ανατολικής Μεσογείου εξαρτώνταν από κατασκευαστές που είχαν την έδρα τους αλλού για το 90% των εμβολίων που προμηθεύτηκαν. Τα εδραιωμένα μονοπώλια πνευματικής ιδιοκτησίας και η περιορισμένη μεταφορά τεχνολογίας περιορίζουν περαιτέρω την ικανότητα δημιουργίας και χρήσης τοπικής παραγωγικής ικανότητας.

Η υγεία των αγορών είναι επίσης ανησυχητική για αρκετά από τα εμβόλια που απαιτούνται συνήθως για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως κατά της χολέρας, του τύφου, της ευλογιάς/ευλογιάς των πιθήκων, του Έμπολα, της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου, όπου η ζήτηση αυξάνεται με κρούσματα και ως εκ τούτου είναι λιγότερο προβλέψιμη. Η συνεχιζόμενη περιορισμένη επένδυση σε αυτά τα εμβόλια θα μπορούσε να είναι καταστροφική για τις ζωές των ανθρώπων.

Η έκθεση υπογραμμίζει τις ευκαιρίες για μεγαλύτερη ευθυγράμμιση της ανάπτυξης, παραγωγής και διανομής εμβολίων με μια ατζέντα για τη δημόσια υγεία, προς την επίτευξη των στόχων της Ατζέντας Ανοσοποίησης 2030 (IA2030) και την ενημέρωση των προσπαθειών πρόληψης, ετοιμότητας και ανταπόκρισης της πανδημίας.

Ο COVID-19 απέδειξε ότι τα εμβόλια μπορούν να αναπτυχθούν και να διανεμηθούν γρήγορα, με μια διαδικασία που διαρκεί κατά μέσο όρο δέκα χρόνια αλλά ποτέ λιγότερο από τέσσερα χρόνια, συμπιεσμένη σε 11 μήνες. Η πανδημία εξέθεσε επίσης τη μακροχρόνια ανάγκη αναγνώρισης των εμβολίων ως θεμελιώδους και οικονομικά αποδοτικού δημόσιου αγαθού και όχι ως εμπόρευμα.

Για να προωθηθεί μια φιλόδοξη δράση για την παροχή δίκαιης πρόσβασης στα εμβόλια, η έκθεση καλεί τις κυβερνήσεις να ενεργήσουν: σαφή σχέδια ανοσοποίησης και πιο επιθετικές επενδύσεις και ισχυρότερη εποπτεία της ανάπτυξης, παραγωγής και διανομής εμβολίων. περιφερειακοί κόμβοι έρευνας και παραγωγής· και προσυμφωνία κανόνων για κυβερνητική συνεργασία σε περιόδους σπανιότητας σε θέματα όπως η διανομή εμβολίων, η πνευματική ιδιοκτησία και η κυκλοφορία εισροών και αγαθών.

Οι συνιστώμενες ενέργειες για τη βιομηχανία περιλαμβάνουν: εστίαση των ερευνητικών προσπαθειών σε παθογόνους παράγοντες προτεραιότητας της ΠΟΥ, διασφάλιση της διαφάνειας, διευκόλυνση της μεταφοράς τεχνολογίας και δέσμευση για συγκεκριμένα μέτρα κατανομής με γνώμονα τη δικαιοσύνη. Οι διεθνείς οργανισμοί και οι εταίροι θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στους στόχους της Ατζέντας Εμβολιασμού 2030, να υποστηρίξουν πρωτοβουλίες με γνώμονα τη χώρα και να πιέσουν για την εφαρμογή ψηφισμάτων σχετικά με τη διαφάνεια της αγοράς.

Πηγη: https://healthmag.gr/

«Το πραγματικό μέτρο για την καινοτομία είναι πως μεταμορφώνει τις ζωές των ανθρώπων», ανέφερε χαρακτηριστικά κατά την ομιλία της η Dr Virginia Acha, δίνοντας απάντηση, με μια φράση, στη συζήτηση που φαίνεται να εξελίσσεται σε όλη την Ευρώπη γύρω από την πολιτική που ακολουθείται στο φάρμακο και τις επιπτώσεις της για τους κατοίκους της Γηραιάς Ηπείρου.

Η επικεφαλής του διεθνούς τμήματος Ρυθμιστικών Πολιτικών και Αναπληρώτρια Πρόεδρος (Associated Vice President) της MSD (όπως είναι γνωστή η εταιρεία Merck & Co εκτός ΗΠΑ και Καναδά), μιλώντας σε δημοσιογράφους στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Haarlem της Ολλανδίας, μετέφερε τους προβληματισμούς της για τις στρατηγικές επιλογές στη φαρμακευτική πολιτική που ακολουθείτε στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.

Ήταν η ανάπτυξη καινοτόμων ογκολογικών θεραπειών που άλλαξε την πορεία της μάχης κατά πολλών μορφών καρκίνου. Συνολικά, το ποσοστό της 5ετούς επιβίωσης από το 48% την περίοδο 1991-2000 ανέβηκε 57% την περίοδο 2001-2010 και στο 66% την περίοδο 2011-2017. Αυτό πρακτικά σημαίνει χιλιάδες καρκινοπαθείς που κατάφεραν να ζήσουν χωρίς υποτροπή ή μετάσταση της νόσους τους άλλα 5 (ή και παραπάνω) χρόνια από τη διάγνωση της. Πέντε -και για κάποιους πολλά περισσότερα- κερδισμένα χρόνια ζωής.

Άλλωστε, όπως εξήγησε η Dr Acha τα φάρμακα και τα εμβόλια είναι τα μέσα που μας οδηγούν στην επίτευξη του στόχου, δεν είναι τα ίδια ο στόχος. Επιδίωξη είναι η σταθερή αύξηση στην ποιότητα ζωής και στην επιβίωση των ασθενών με σοβαρές και επικίνδυνες ασθένειες και αυτό δεν προκύπτει αυτόματα. Αντιθέτως, κάθε νέα καινοτομία έχει στηριχθεί στις επιτυχίες και τις αποτυχίες που έχουν προηγηθεί.

Στην MSD, η έρευνα και ανάπτυξη, το γνωστό και ως R&D, καινοτόμων θεραπειών είναι μονόδρομος. Η εταιρεία επένδυσε 12,245 δισ. δολάρια το 2021, περίπου το 25% των εσόδων της σε R&D. Πάνω από 15.600 άτομα απασχολούνται στις ερευνητικές δραστηριότητες της, ενώ οι επιστήμονες της δημοσιεύουν περίπου 1300 επιστημονικά άρθρα ετησίως.

«Με όλα όσα χρειάζεται να κάνουμε ακόμη για να σώσουμε και να βελτιώσουμε τις ζωές των ανθρώπων, η καινοτομία συνεχίζει να αποτελεί την υψηλότερη προτεραιότητα μας», επεσήμανε.

Σε ό,τι αφορά, όμως, τις καινοτόμες θεραπείες φαίνεται να ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια, στην Ευρώπη και αλλού, πολιτικές που διαπνέονται από μια αντίληψη πως «καλό θα ήταν να τις έχουμε». Το πραγματικό μέτρο, η πραγματική βάση αξιολόγησης θα πρέπει να είναι πως «μεταμορφώνει» τις ζωές των ανθρώπων, τις σώζει, τις βελτιώνει κλπ. Με αυτό το κριτήριο λοιπόν θα πρέπει να αναπτύξουμε σαφείς πολιτικές, που δίνουν το σήμα πως η προαγωγή της καινοτομίας αποτελεί προτεραιότητα.

Ερωτηθείσα από το News4Health, που βρέθηκε στο Harleem της Ολλανδίας για τις αντικειμενικές δυσκολίες που συναντούν κράτη, όπως η Ελλάδα, στην αποζημίωση των καινοτόμων θεραπειών, η Dr Acha έκανε λόγο για μια στρατηγική απόφαση.

«Χρειαζόμαστε συνεργασίες και διαρκή διάλογο»

«Η Ευρώπη έχει χάσει τη δυναμική της στην προώθηση της καινοτομίας συγκριτικά με άλλες περιοχές. Αυτό που θα ήταν θετικό θα ήταν να αποτυπωθεί στην επερχόμενη νομοθεσία και στην εξελισσόμενη φαρμακευτική στρατηγική μέρος της φιλοδοξίας που είχαμε δει στο παρελθόν, ώστε να δοθεί πραγματική προτεραιότητα στις καινοτόμες τεχνολογίες και φάρμακα», τόνισε η Dr Acha και πρόεσθεσε:

«Δεν μπορούμε να έχουμε μόνο δημόσια χρηματοδότηση, χρειαζόμαστε συνεργασίες. Το πρόγραμμα IMI, το Innovative Medicines Initiative (Πρωτοβουλία Καινοτόμων Φαρμάκων), ήταν πολύ καλό παράδειγμα της δέσμευσης της Ευρώπης να συνεργαστεί με τη βιομηχανία. Το νεότερο πρόγραμμα είναι λιγότερο ανοικτό στην πλήρη συνεργασία. Αλλά υπάρχουν ευκαιρίες που πρέπει να αξιοποιήσουμε, όπως να αναπτύξουμε κατάλληλες σχέσεις με τα πανεπιστήμια, να καταστήσουμε σαφές ότι η βιομηχανία είναι ένας καλός συνεργάτης. Στόχος θα πρέπει να είναι η συνεργασία και όχι να λειτουργούμε ανταγωνιστικά.

Αν, εν τέλει, χρησιμοποιήσουμε τα φάρμακα εκεί που έχει σημασία και αποδείξουμε ότι έχουν αποτέλεσμα, παρέχουν αξία και συνιστούν καινοτόμα προϊόντα τότε έχουμε αποδείξει και τα οφέλη τους».

Ποιες πολιτικές, ποια κίνητρα θα έπρεπε να τεθούν σε εφαρμογή πρώτα για μια αποτελεσματική στρατηγική αξιοποίησης της καινοτομίας;

«Κατά την προσωπική μου γνώμη, είναι πολύ σπάνιο να έχεις ουσιαστική καινοτομία στα φάρμακα χωρίς καλό ρυθμιστικό φορέα. Στην Ευρώπη είμαστε τυχεροί γιατί διαθέτουμε τους αντίστοιχους κρατικούς φορείς και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, που συνεργάζονται. Αλλά, στο πλαίσιο του νέου φαρμακευτικού κανονισμού, θα πρέπει να μπορούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα που φέρνει το μέλλον, να μπορούν να εργαστούν στο πλαίσιο μιας δυναμικής διαδικασίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε ο τρόπος διαχείρισης της κατάστασης εν μέσω της πανδημίας της COVID-19, όπου αντί να εμπλακεί ο ρυθμιστικός φορέας μία φορά, στην αρχή για να γνωμοδοτήσει και να επιστρέψει στο τέλος της διαδικασίας, ακολούθησε μια μέθοδο διαρκούς συνδιαλλαγής, συνεχούς συζήτησης.

Αυτό ήταν ιδιαιτέρως χρήσιμο. Κατανοώ ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με κάθε φαρμακευτικό προϊόν, αλλά με εκείνα που έχουν σημασία, που έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα θα πρέπει να ακολουθούμε μία τέτοια δυναμική διαδικασία ελέγχου, αυτή τη «συζήτηση».

Επιπροσθέτως, θα πρέπει να αξιολογήσουμε πως μπορούμε να αξιοποιήσουμε πιο αποτελεσματικά τους πόρους των ρυθμιστικών αρχών. Κάποιες προδιαγραφές του παρελθόντος, στο παράδειγμα της πανδημίας και πάλι, προωθήθηκαν με κάποιες τροποποιήσεις.

Υπάρχουν τρόποι βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου, που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν. Παράλληλα, θα πρέπει να στηριχθούν επαρκώς με πόρους και κατανοώ ότι το ζήτημα των πόρων είναι ευρύτερο, αλλά οι ρυθμιστικές αρχές διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο, όπως έδειξε η πανδημία.

Ανησυχώ, όμως, πως στην εποχή μετά την πανδημία, καθώς αρχίζουμε να απομακρυνόμαστε από την Covid-19, οι πόροι θα σταματήσουν να ενισχύονται. Χωρίς πόρους όμως πως θα προσελκύσουν τους κατάλληλους ανθρώπους με τις κατάλληλες ικανότητες, τους στατιστικολόγους, τους πληροφοριακούς, τους διαχειριστές δεδομένων, για να στελεχώσουν τους φορείς;»

Μιλήσατε για «θέληση χρηματοδότησης της καινοτομίας». Για να χρηματοδοτήσει, όμως, ένα σύστημα υγείας, ένα κράτος οποιαδήποτε καινοτομία θα πρέπει και να μπορεί. Δεδομένης και της ενεργειακής κρίσης τα πράγματα δυσκολεύουν περισσότερο. Το εμπόδιο της περιστολής των προϋπολογισμών είναι αντικειμενικό, λοιπόν. Πως μπορεί να ξεπεραστεί;

«Ο τρόπος με τον οποίο επιχειρούμε εταιρείες όπως η MSD, να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο είναι μέσω ενεργών διαπραγματεύσεων με το σύστημα υγείας. Αυτό που με προβληματίζει είναι πως αν εμποδίσουμε τις συζητήσεις γύρω από την τιμολόγηση και την αποζημίωση σε τοπικό επίπεδο, θα χάσουμε το πλεονέκτημα που διαθέτουν οι συνεργάτες μας στην Ελλάδα ή και εδώ στην Ολλανδία, που συμμετέχουν σε πολλές διαπραγματεύσεις, να αναγνωρίζουν το πλαίσιο στο οποίο γίνονται και τις συνθήκες που αφορούν.

Από την άλλη πρέπει να αναδείξουμε την αξία των προϊόντων που παρέχουμε γιατί πιστεύουμε ότι, σε πολλές περιπτώσεις, αυτή η αξία έχει όφελος για τα συστήματα υγείας, οδηγώντας σε εξοικονομήσεις σε άλλα σημεία.

Σε αντιδιαστολή με άλλες τεχνολογικές καινοτομίες, για παράδειγμα στα νέα κινητά τηλέφωνα ή υπολογιστές, όπου η ικανοποίηση από την αγορά ή η αξία της τεχνολογίας γίνεται άμεσα εμφανής στο χρήστη, στην περίπτωση της φαρμακευτικής καινοτομίας συχνά δεν αποδεικνύεται άμεσα, όπως είπατε. Θέλει χρόνο και ευρύτερη ματιά. Πως μπορεί αυτό να ξεπεραστεί;

«Η δουλειά που κάνουμε στις κλινικές μας έρευνες σε αυτό στοχεύει. Αξιοποιούμε τις καλύτερες δυνατές πληροφορίες για να δείξουμε πως αυτή η θεραπεία θα λειτουργήσει πρακτικά, με τους ασθενείς που θα επωφεληθούν περισσότερο από τη χρήση της.

Επιπροσθέτως, ως εταιρεία εστιάζουμε πολύ στα Real World Data, στα δεδομένα του πραγματικού κόσμου, όπως λέγονται, στην παραγωγή τους και πως μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε καλύτερα σε βάθος χρόνου. Τα κλινικά προγράμματα υπάρχουν αλλά χρειάζονται και περισσότερα δεδομένα. Νομίζω ότι αυτή είναι η διαδικασία που απαιτείται για να απαντηθεί η ερώτηση καλύτερα.]

Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε, κάτι τέτοιο θα απαιτεί πάντα συνεργασία μεταξύ της εταιρείας και του συστήματος υγείας για να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις».

«Οπότε πρέπει να ακολουθείται η διαδικασία και να μην αντιμετωπίζει η μια πλευρά την άλλη ως εχθρό;

«Ακριβώς. Γιατί αν γίνει σωστά τότε θα οδηγηθούμε και στη σωστή απόφαση, θα καταλήξουμε σε συμφωνία. Η κατάσταση γίνεται προβληματική όταν κάθε πλευρά οχυρώνεται πίσω από τις θέσεις της και να εκσφενδονίζονται εκατέρωθεν απλά απαιτήσεις. Ο διάλογος είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα».

«Στην παρουσίαση σας κάνατε λόγο για μια αντίληψη, ακόμη και μεταξύ εκείνων που χαράσσουν πολιτικές, που αντιμετωπίζει την καινοτομία ως αυτό που «καλό θα ήταν να έχουμε». Που εντοπίζετε την παγίδα σε αυτή την λογική;

«Ο πατέρας μου πέθανε από καρκίνο του θυρεοειδούς, το 1998. Αν ζούσε σήμερα και εμφάνιζε καρκίνο του θυρεοειδούς το πιθανότερο ήταν πως θα επιβίωνε. Οπότε, αν με ρωτάτε προσωπικά, αν θα ήταν καλό να έχουμε καινοτόμες θεραπείες, η απάντηση είναι «όχι! Θα ήταν απαραίτητο να την έχουμε». Θα έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να έχει ο πατέρας μου πρόσβαση στην καινοτόμα θεραπεία.

Αυτό είναι όμως το ζήτημα, δεν μπορούμε να μείνουμε στάσιμοι. Φέρουμε ευθύνη ειδικά για τις γενιές που θα μας ακολουθήσουν. Δεν είναι καλό να την έχουμε. Πρέπει να την έχουμε. Πρέπει να βρούμε τρόπο να την έχουμε. Αυτό είναι το μήνυμα μου για την Ευρώπη. Δεν θα πρέπει να είναι κάτι που έχουμε ως εναλλακτική επιλογή για τους ανθρώπους, θα πρέπει όλοι να επωφελούνται από την καινοτομία».

«Μήπως όμως η συζήτηση θα έπρεπε να είχε ήδη αρχίσει;

«Ναι. Πιστεύω πως εκδηλώσεις, όπως αυτή που πραγματοποιούμε εδώ στην MSD, να προωθούν τη συζήτηση, να βοηθούν να επιστρέψει το θέμα στο τραπέζι. Να γίνει αντιληπτό ότι είναι κάτι που χρειαζόμαστε και όχι κάτι που μπορούμε να αφήσουμε για μια άλλη μέρα, γιατί η ζωή φαίνεται καλή.

«Η ζωή είναι αυτό που συμβαίνει όταν είσαι απασχολημένος κάνοντας άλλα σχέδια», είπε ο John Lennon.  Η καινοτομία, λοιπόν, γίνεται όταν είσαι απασχολημένος κάνοντας άλλα σχέδια. Το ζητούμενο είναι να γίνεται και στην Ευρώπη».

Η συζήτηση στην Ελλάδα διαμορφώνεται γύρω από τον περιορισμό των προϋπολογισμών, αποτέλεσμα του οποίου είναι για πολλούς μια δυσανάλογη πίεση στην φαρμακοβιομηχανία της καινοτομίας, ενώ ενισχύεται η εγχώρια παραγωγή, γενόσημων φαρμάκων. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

«Το θέμα είναι να βρεθεί η σωστή ισορροπία. Πιστεύω ότι ο ρόλος των γενοσήμων είναι πολύ σημαντικός, αλλά αν κινηθείς πολύ προς τη μια κατεύθυνση, ποιος θα καινοτομεί και που θα βρεις τα νέα γενόσημα αν κανείς δεν παράγει καινοτόμα φάρμακα.

Ακόμα και τα κράτη νοτιοανατολικής Ασίας, που κυριαρχούσαν στη βιομηχανία γενοσήμων τα τελευταία χρόνια επενδύουν σοβαρά στην καινοτομία. Η συζήτηση αυτή τη στιγμή είναι γύρω από τη θέσπιση ενός καλού ρυθμιστικού πλαισίου με κίνητρα για την καινοτομία. Είναι κορυφαίο θέμα στην ατζέντα τους. Κοιτούν τι γίνεται στην Ευρώπη και λένε «τι μπορούμε για να το ξεπεράσουμε». Μαθαίνουν γρήγορα».

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Με μεγάλη επιτυχία διεξήχθη το 3ο επιστημονικό συμπόσιο που διοργάνωσε το Ολοκληρωμένο Κέντρο Έρευνας Καρκίνου στην Αθήνα (ΑCCC – Athens Comprehensive Cancer Center) στις 3 και 4 Νοεμβρίου 2022, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), με κεντρικό θέμα συζήτησης την ολιστική προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου.

Το διήμερο επιστημονικό συμπόσιο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ του Γερμανικού Κέντρου Έρευνας Καρκίνου (DKFZ) και του ACCC που έχει ως απώτερο στόχο να αναδείξει την ουσιαστική συμβολή ενός καινοτόμου κέντρου έρευνας αφιερωμένου στην ογκολογία ακριβείας στην παγκόσμια ιατρική σκηνή για τη θεραπεία του καρκίνου. Είναι χαρακτηριστικό πως από την έναρξη της λειτουργίας ερευνητικών κέντρων με εξειδίκευση στην ογκολογία έχουν αυξηθεί τα φάρμακα για την αντιμετώπισή του καρκίνου, καθώς μέσα από την εστιασμένη κλινική έρευνα, οδηγούμαστε στην επιτυχημένη πρόληψη της κακοήθειας. Αξιοσημείωτο δε είναι το γεγονός πως ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο αυτή τη στιγμή λειτουργούν πάνω από 80 αντίστοιχα κέντρα Έρευνας, στην Ελλάδα δεν λειτουργεί κανένα μέχρι και σήμερα.

Κατά τη διάρκεια της επιστημονικής διημερίδας διακεκριμένοι επιστήμονες-ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό,  παρουσίασαν τις τελευταίες εξελίξεις για την αντιμετώπιση του καρκίνου καθώς και τα μέχρι τώρα επιτεύγματα του ACCC, τα οποία βασίζονται σε σημαντικές συνεργασίες ερευνητών και κλινικών ιατρών του ΕΙΕ, του ΕΚΠΑ και του DKFZ και επιβεβαιώνουν την πολλαπλασιαστική αξία που δημιουργεί η λειτουργία ενός εξιδεικευμένου κέντρου έρευνας στην Αθήνα. Ενδεικτικά, συμμετέχοντες ομιλητές ήταν  ο Δρ. Α. Πίντζας, Διευθυντής Ινστιτούτου Χημικής Βιολογίας και Αντιπρόεδρος Δ.Σ Ε.Ι.Ε, ο Δρ. Α. Μπάμιας, Καθηγητής Παθολογικής Ογκολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών & Δ/ντης Β’ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής Π.Γ.Ν. «Αττικόν», ο  Δρ. Α. Καττάμης, Καθηγητής Παιδιατρικής Αιματολογίας-Ογκολογίας Ιατρικής Σχολής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, o Δρ. Β. Κουτουλίδης, Καθηγητής 1ου Τμήματος Ακτινολογίας, Ιατρική Σχολή, Αρεταίειο Νοσοκομείο, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, ο Δρ. Α. Στρατηγός, Καθηγητής, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος, Διευθυντής Α΄ Κλινικής Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», η Δρ. Α. Ψυρρή, Καθηγήτρια, Τμήμα Εσωτερικής Ιατρικής, Τομέας Ιατρικής Ογκολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν και η Δρ. A. Δημητρακοπούλου-Strauss, Καθηγήτρια Πυρηνικής Ιατρικής του Πανεπιστήμιου Χαϊδελβέργης. Η πλήρης λίστα των συμμετεχόντων – ομιλητών βρίσκεται εδώ.

Στο πλαίσιο του συμποσίου, ο Διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ) και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΙΕ,  Δρ. Βασίλειος Γρηγορίου δήλωσε σχετικά «Από την έναρξη του ACCC το 2017, έχουν γίνει πολλά βήματα. Είμαι σίγουρος ότι μέσα από τα επιτεύγματα που έχει καταφέρει η εξειδικευμένη ομάδα ερευνητών του ΑCCC έχουν μπει τα θεμέλια ώστε να γίνει το όραμά μας πραγματικότητα και να δημιουργηθεί ένα πλήρως εξοπλισμένο κτήριο στην πρωτεύουσα στο οποίο θα συστεγάζονται κλινικοί γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων, όπως ογκολόγοι, χειρουργοί, ακτινοθεραπευτές, απεικονιστές καθώς επίσης και βιοεπιστήμονες για τη μοριακή διάγνωση και τη συνακόλουθη ουσιαστική αξιοποίηση των μοριακών αναλύσεων με κατάλληλα εργαλεία για την κατανόηση των μοριακών μηχανισμών του καρκίνου και πολλοί άλλοι επιστήμονες πάνω στον καρκίνο. Ένας ακόμη στόχος είναι η δημιουργία μοριακών ογκολογικών συμβουλίων. Σκοπός μας είναι να μπορούμε να μιλάμε για ένα κέντρο το οποίο θα έχει αντίκτυπο σε όλη την Ελληνική επικράτεια.»

Επιπρόσθετα, ο κ. Γρηγορίου ενημέρωσε σχετικά με τη χρηματοδότηση των 30.263.837,39 € από το Ταμείο Ανάκαμψης και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τη δημιουργία του νέου Κέντρου Αριστείας στο ΕΙΕ το οποίο θα έχει στο επίκεντρο την έρευνα για την ανάπτυξη προηγμένων οργανικών υλικών και καινοτόμων προσεγγίσεων για τη διάγνωση και θεραπεία (θεραγνωστική) του καρκίνου καθώς και για βιοηλεκτρονικές εφαρμογές. Το Κέντρο Αριστείας αναμένεται να εκπληρώσει την παραπάνω αποστολή, κυρίως, μέσα από την αναβάθμιση των υποδομών του ΕΙΕ με την αγορά και εγκατάσταση υπερσύγχρονου εργαστηριακού εξοπλισμού μοναδικού για τα Ελληνικά δεδομένα που θα χρησιμοποιηθεί και για τις βασικές προκλινικές ερευνητικές δραστηριότητες του ACCC.

Παράλληλα, η Αναπληρωτής Επικεφαλής Πυρηνικής Ιατρικής του DKFZ, καθηγήτρια Αντωνία Δημητρακοπούλου-Strauss, τόνισε σχετικά με το επιστημονικό συμπόσιο ότι «Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κομβικό σημείο. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, η κλινική έρευνα και η θεραπευτική αντιμετώπιση για τον καρκίνο είναι διασπασμένη ανάμεσα σε πανεπιστήμια, σε δημόσια νοσοκομεία, ιδιωτικές κλινικές και ερευνητικά κέντρα. Στόχος μας, είναι να δημιουργήσουμε ένα κέντρο για την θεραπεία του καρκίνου, το οποίο σαν ομπρέλα θα συγκεντρώνει όλη αυτήν την έρευνα και θα αξιοποιεί τις εξιδεικευμένες γνώσεις των μελών ερευνητών μας με σκοπό την αποτελεσματικότερη και εξατομικευμένη θεραπεία της νόσου και τη βελτίωση της ζωής των ασθενών.»

Τέλος, με την ολοκλήρωση της δεύτερης μέρας των εργασιών, εκπρόσωποι του ΕΙΕ, του DKFZ και του ACCC  τίμησαν τον Δρ. Βασίλειο Γρηγορίου, Διευθυντή του ΕΙΕ, για την πολύτιμη συνεισφορά  στην αναβάθμιση του ρόλου του ΕΙΕ στην Ελλάδα και διεθνώς κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγη: https://healthmag.gr/