Συντάκτης: grammateia

Σύμφωνα με απόψεις μερικών γιατρών, τα μοσχεύματα ήπατος από νεότερους δότες λειτουργούν καλύτερα από αυτά των ηλικιωμένων, επειδή είναι λιγότερο πιθανό να έχουν χρόνιες παθήσεις.

Ωστόσο, οι επιστήμονες από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Τέξας και της εταιρείας ιατρικών συσκευών TransMedics στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρχονται να αλλάξουν αυτό το σκεπτικό, στηριζόμενοι στα νέα ευρήματα, ισχυρίζονται πως τα μοσχεύματα ήπατος από ηλικιωμένους δότες μπορούν να λειτουργήσουν αρκετά καλά.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα μεταμοσχεύσεων από το United Network for Organ Sharing των Ηνωμένων Πολιτειών για να εξετάσουν τι κάνει αυτά τα μοσχεύματα τόσο ανθεκτικά. Από τα 253.406 μοσχεύματα ήπατος που μεταμοσχεύθηκαν μεταξύ 1990 και 2022, εντόπισαν 25 που πληρούσαν τα κριτήρια των centurion livers, εκείνα με αθροιστική ηλικία άνω των 100 ετών.

Όπως δήλωσε και ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Γιας Καντακιά, φοιτητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τέξας: «Εξετάσαμε τα ποσοστά επιβίωσης πριν από τη μεταμόσχευση: την ηλικία του δότη καθώς και το πόσο καιρό επέζησε το ήπαρ στον λήπτη».

Τα αποτελέσματα που λήφθηκαν από την έρευνα δεν φανέρωσαν κάποια σημαντική διαφορά στα ποσοστά απόρριψης στους 12 μήνες μεταξύ της ομάδας centurion και της ομάδας ελέγχου. Η επιτυχία αυτή αποδόθηκε από τους ερευνητές σε μια σειρά ευνοϊκών παραγόντων.

Ειδικότερα, οι δότες από την ομάδα των centurion είχαν χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης διαβήτη και λιγότερες λοιμώξεις. Ακόμη, εμφάνισαν χαμηλότερες τρανσαμινάσες και ένζυμα, γεγονός το οποίο παίζει καθοριστικό ρόλο στο ήπαρ.

Οι αυξημένες τρανσαμινάσες ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα στη μεταμόσχευση ήπατος. Ενώ, ακόμη οι λήπτες των centurion είχαν σημαντικά χαμηλότερη βαθμολογία MELD, γεγονός που αποδεικνύει πως η ανάγκη για μεταμόσχευση ήταν λιγότερο επείγουσα.

Το μοντέλο για τη νόσο του ήπατος τελικού σταδίου (MELD), είναι ένα σύστημα βαθμολόγησης για την αξιολόγηση της σοβαρότητας της χρόνιας ηπατικής νόσου. Αυτή η βαθμολογία χρησιμοποιείται από το United Network for Organ Sharing και το Eurotransplant για να δοθεί προτεραιότητα στην κατανομή των μοσχευμάτων ήπατος. Μια υψηλότερη βαθμολογία MELD υποδηλώνει ότι ένας ασθενής χρειάζεται επειγόντως μεταμόσχευση.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα ευρήματά τους θα ανοίξουν το δρόμο για περισσότερα διαθέσιμα όργανα προς μεταμόσχευση στο μέλλον.

«Παλαιότερα είχαμε την τάση να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε ήπαρ από ηλικιωμένους δότες», δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Κριστίν Χουάνγκ, αναπληρώτρια καθηγήτρια χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας.

«Ωστόσο, το ήπαρ είναι ένα απίστευτα ανθεκτικό όργανο», πρόσθεσε ο Καντακιά.

«Σήμερα έχουμε πιο ηλικιωμένους δότες, καλύτερες χειρουργικές τεχνικές, εξελίξεις στο πεδίο της ανοσοκαταστολής και καλύτερη αντιστοίχιση των παραγόντων δότη και λήπτη. Όλοι αυτοί οι παράγοντες μας επιτρέπουν να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα», κατέληξε ο ερευνητής.

Τα ευρήματα αυτής της έρευνας, πιθανότατα να ανοίξουν το δρόμο σε πολλούς δωρητές και γιατρούς, δίνοντας με αυτό τον τρόπο νέες ελπίδες σε μελλοντικούς ασθενείς.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η τεταμένη παγκόσμια προσφορά εμβολίων κατά της χολέρας υποχρέωσε τη Διεθνή Συντονιστική Ομάδα (ICG) – το όργανο που διαχειρίζεται τις προμήθειες έκτακτης ανάγκης εμβολίων – να αναστείλει προσωρινά το τυπικό σχήμα εμβολιασμού δύο δόσεων στις εκστρατείες αντιμετώπισης της επιδημίας χολέρας, χρησιμοποιώντας αντ ‘αυτού μια προσέγγιση μιας δόσης.

Ο άξονας της στρατηγικής θα επιτρέψει τη χρήση των δόσεων σε περισσότερες χώρες, σε μια περίοδο άνευ προηγουμένου αύξησης των επιδημιών χολέρας παγκοσμίως.

Αυξάνονται σημαντικά τα κρούσματα χολέρας

Από τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, 29 χώρες έχουν αναφέρει κρούσματα χολέρας, συμπεριλαμβανομένης της Αϊτής, του Μαλάουι και της Συρίας που αντιμετωπίζουν μεγάλα κρούσματα. Συγκριτικά, τα προηγούμενα 5 χρόνια, λιγότερες από 20 χώρες ανέφεραν κατά μέσο όρο κρούσματα. Η παγκόσμια τάση κινείται προς πιο πολυάριθμες, πιο εκτεταμένες και πιο σοβαρές εστίες, λόγω πλημμυρών, ξηρασιών, συγκρούσεων, μετακινήσεων πληθυσμών και άλλων παραγόντων που περιορίζουν την πρόσβαση σε καθαρό νερό και αυξάνουν τον κίνδυνο εστιών χολέρας.

Η στρατηγική της μίας δόσης έχει αποδειχθεί αποτελεσματική για την ανταπόκριση σε κρούσματα, παρόλο που τα στοιχεία σχετικά με την ακριβή διάρκεια προστασίας είναι περιορισμένα και η προστασία φαίνεται να είναι πολύ χαμηλότερη στα παιδιά. Με ένα σχήμα δύο δόσεων, όταν η δεύτερη δόση χορηγείται εντός 6 μηνών από την πρώτη, η ανοσία έναντι της μόλυνσης διαρκεί για 3 χρόνια.

Το όφελος από την παροχή μιας δόσης εξακολουθεί να υπερτερεί της μηδενικής δόσης: αν και η προσωρινή διακοπή της στρατηγικής των δύο δόσεων θα οδηγήσει σε μείωση και μείωση της ανοσίας, αυτή η απόφαση θα επιτρέψει σε περισσότερα άτομα να εμβολιαστούν και να τους παράσχει προστασία βραχυπρόθεσμα καθώς η παγκόσμια κατάσταση της χολέρας συνεχίζει να επιδεινώνεται.

Εξαιρετικά περιοριμένος ο αριθμός εμβολίων για την χολέρα

Η τρέχουσα προσφορά εμβολίων κατά της χολέρας είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Η χρήση του για αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης συντονίζεται από το ICG που διαχειρίζεται το παγκόσμιο απόθεμα εμβολίων χολέρας από το στόμα. Από τα συνολικά 36 εκατομμύρια δόσεις που προβλέπονται να παραχθούν το 2022, 24 εκατομμύρια έχουν ήδη αποσταλεί για προληπτικές (17%) και αντιδραστικές (83%) εκστρατείες και επιπλέον 8 εκατομμύρια δόσεις έχουν εγκριθεί από την ICG για τον δεύτερο γύρο για επείγοντα εμβολιασμό σε 4 χώρες, καταδεικνύοντας τη φοβερή έλλειψη του εμβολίου. Καθώς οι κατασκευαστές εμβολίων παράγουν με τη μέγιστη τρέχουσα δυναμικότητά τους, δεν υπάρχει βραχυπρόθεσμη λύση για την αύξηση της παραγωγής. Η προσωρινή αναστολή της στρατηγικής των δύο δόσεων θα επιτρέψει στις υπόλοιπες δόσεις να ανακατευθυνθούν για τυχόν ανάγκες για το υπόλοιπο του έτους.

Αυτή είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση, αλλά για να διευκολυνθεί το πρόβλημα μακροπρόθεσμα, απαιτείται επείγουσα δράση για την αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής εμβολίων.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η πρόληψη από τα καρδιαγγειακά νοσήματα, το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, τα νεότερα δεδομένα στον τομέα της απεικόνισης, όπως επίσης οι βαλβιδοπάθειες και οι σύγχρονες επεμβατικές (μη χειρουργικές) τεχνικές αντιμετώπισης, οι νεότερες εξελίξεις στο πεδίο των αρρυθμιών, η σημασία της ψηφιακής ιατρικής και όλες οι νεότερες φαρμακευτικές εξελίξεις για την καρδιακή ανεπάρκεια είναι τα πεδία που θα αναπτυχθούν στο Διεθνές Καρδιολογικό Συνέδριο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας (20-22 Οκτωβρίου) στην Αθήνα.

Η συμμετοχή καρδιολόγων από την Ελλάδα και το εξωτερικό είναι σημαντική και θα συνεισφέρει στην ανταλλαγή απόψεων για τη διάγνωση και αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων, ανέφερε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Ιωάννης Κανακάκης, πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

Τις αδυναμίες στην πρόληψη και θεραπεία των καρδιαγγειακών παθήσεων, που πρέπει να αντιμετωπίζονται νωρίς, ανέλυσε ο Ιωάννης Γουδέβενος, τέως τρόεδρος ΕΚΕ, ομότιμος καθηγητής Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων.

“Η πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων (στεφανιαία νόσος, εγκεφαλικά, νόσος περιφερικών αρτηριών, καρδιακή ανεπάρκεια) είναι μια δια βίου υπόθεση επικεντρωμένη σε τέσσερις παράγοντες συμπεριφοράς (Lifestyle): κάπνισμα, κακή διατροφή, παχυσαρκία, καθιστικός τρόπος ζωής και σε τρεις κύριους παράγοντες κινδύνου: δυσλιπιδαιμία, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης. Παρ’ όλα αυτά οι καρδιαγγειακές παθήσεις συνεχίζουν να είναι η κύρια αιτία θανάτου στη χώρα μας και παγκοσμίως και τούτο παρότι πρόκειται για παθήσεις που προλαμβάνονται”, υπογράμμισε.

Για τις καινούργιες τεχνολογίες για την πρόβλεψη του καρδιαγγειακού κινδύνου μίλησε ο Χάρης Αντωνιάδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Σημαντικό σημείο της ομιλίας του κ. Αντωνιάδη ήταν η αξία που έχει η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης “όπου μπορούμε σήμερα να ερμηνεύσουμε όλα τα δεδομένα (εκεί όπου ο ανθρώπινος εγκέφαλος αδυνατεί) και να εξαγάγουμε πληροφορίες που το ανθρώπινο μάτι αδυνατεί να δει”.

 

«Μην Γίνεσαι Γιατρός του Εαυτού σου»

 

Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί εκστρατεία ευαισθητοποίησης για την ορθή χρήση φαρμάκων με τίτλο «Μη γίνεσαι γιατρός του εαυτού σου!».

Στόχος της εκστρατείας είναι να ενημερώσει τους ασθενείς με χρόνια νοσήματα, αλλά και το ευρύ κοινό, για την αναγκαιότητα της απαρέγκλιτης τήρησης της αγωγής που έχει συστήσει ο θεράπων ιατρός. Ταυτόχρονα, η εκστρατεία επιδιώκει να παρακινήσει τους ασθενείς να συμβουλεύονται τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό τους εάν έχουν οποιαδήποτε απορία ή προβληματισμό σχετικά με τη λήψη της αγωγής τους.

Πολλοί ασθενείς είτε τροποποιούν τη δόση και τη συχνότητα λήψης των φαρμάκων τους, είτε διακόπτουν την αγωγή τους, χωρίς προηγουμένως να έχουν συμβουλευτεί τον γιατρό τους. Η συμπεριφορά αυτή, που ορίζεται ως «χαμηλή προσήλωση στη θεραπεία», αυξάνει τον κίνδυνο υποτροπής ή επιπλοκών του νοσήματος από το οποίο πάσχουν, με συνέπεια να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας, ακόμη και θανάτου.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια δερματική βλάβη που χαρακτηρίζεται από ερύθημα και καλύπτεται από αργυρόχροες φολίδες και συνοδεύεται από σοβαρή φαγούρα και ερεθισμό, μπορεί να εμφανιστεί αιφνίδια σε κάποιο μέρος ή και μέρη του σώματός μας. Η βλάβη αυτή αποτελεί συνήθως το βασικό σύμπτωμα ψωρίασης. Η ψωρίαση είναι μία χρόνια δερματική νόσος, η οποία αφορά στο 2-3% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η ψωρίαση, είναι πολλά περισσότερα από το δερματικό αυτό αποτύπωμα, το οποίο έχει σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα και την ψυχολογική κατάσταση του πάσχοντα. Το κύριο συναίσθημα που βιώνουν οι ασθενείς με ψωρίαση είναι η  απογοήτευση καθώς στους ανθρώπους αυτούς είναι αυξημένο το αίσθημα της μοναξιάς.. Όμως στην πραγματικότητα, όπως ακριβώς και σε κάθε άλλη ασθένεια, δεν είναι μόνοι.

Η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο και πλέον υπάρχουν διαθέσιμες πολλές και διαφορετικές θεραπείες.. Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση της ψωρίασης αποτελεί η επικοινωνία με τον δερματολόγο. Ασθενείς και γιατρός θα βρουν μαζί τη θεραπεία που ταιριάζει περισσότερο στον τύπο και τη σοβαρότητα της  ψωρίασης που έχει ο κάθε ασθενής. Εκείνο που θα πρέπει να γνωρίζει ο πάσχων είναι ότι το βέλτιστο αποτέλεσμα, το οποίο πλέον μπορεί να φτάσει και στο 100% της δερματικής κάθαρσης, είναι να ακολουθεί πιστά τις οδηγίες του θεράποντα γιατρού και φυσικά να μην διακόπτει τη θεραπεία του, ειδικά κατά βούληση χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού.

Οι ασθενείς που πάσχουν από  μέτρια – σοβαρή ψωρίαση, μπορούν να βρουν αποτελεσματική λύση μόνο με συστηματικές θεραπείες. Μάλιστα, χάρη στην ανάπτυξη των βιολογικών θεραπειών, που διαθέτουν καινοτόμο μηχανισμό δράσης, δεν επιτυγχάνεται μόνο βελτίωση της εικόνας και ύφεση των συμπτωμάτων αλλά μπορεί πλέον να είναι εφικτή και η πλήρης δερματική κάθαρση.

Οι θεραπείες αυτές μπορούν να ανακουφίσουν τον ασθενή εξαιρετικά γρήγορα, καθώς επιτυγχάνουν ταχεία βελτίωση της σοβαρότητας της νόσου, σε διάστημα λίγων εβδομάδων από την έναρξη χορήγησής τους, βελτιώνοντας τόσο τα άμεσα συμπτώματα όσο και το συναισθηματικό και ψυχολογικό φορτίο που τα συνοδεύουν.
Μελέτες δείχνουν ότι οι ασθενείς με ψωρίαση που λαμβάνουν θεραπεία που δεν τους έχει όμως οδηγήσει σε πλήρη δερματική κάθαρση, μπορεί να συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα που σχετίζονται με τη νόσο και τις επιπτώσεις της στην ποιότητα της ζωής τους.

Συμμόρφωση στη θεραπεία
Εμπόδιο στην ποιοτική φροντίδα των ανθρώπων με ψωρίαση, αποτελεί η μη συμμόρφωση στη θεραπεία. Πιθανές υποτροπές μπορεί να αποθαρρύνουν τους ασθενείς. Αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε μη συμμόρφωση με τη θεραπεία και να εμποδίσει τους ασθενείς να πετύχουν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα ή ακόμα και την πλήρη δερματική κάθαρση.
Η μη συμμόρφωση παρουσιάζεται συχνότερα σε τοπικές θεραπείες, όμως παρουσιάζεται και κατά ένα ποσοστό και στη συστηματική θεραπεία που περιλαμβάνει τους βιολογικούς παράγοντες.

Καλαποθάκου Κανέλλα MSc,
Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Επιμελήτρια Α΄ Ε.Σ.Υ., Γ.Ν.Δ.Α. «Η Αγία Βαρβάρα» – Γ.Ν.Ν.Π. «Άγιος Παντελεήμων»

 

 

Πηγη: https://www.amna.gr/

Μπορεί το ρινικό εμβόλιο να δώσει τέλος στην πανδημία του κορωνοϊού; Ένα βασικό πλεονέκτημα του ρινικού εμβολίου επισημαίνεται από τους ερευνητές, παρά τα πρόσφατα απογοητευτικά αποτελέσματα μελέτης

Αν και οι αρχικές δοκιμές ενός ρινικού εμβολίου κατά του κορωνοϊού που ανέπτυξε το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δε στέφθηκαν με επιτυχία, οι επιστήμονες ακόμα ελπίζουν στη μελλοντική τους χρήση ως αποτελεσματικό όπλο στη μάχη κατά του κορωνοϊού.

Οι ελπίδες βέβαια των ερευνητών δεν στηρίζονται μόνο στην εμπιστοσύνη στην επιστήμη, αλλά και στη δράση των συγκεκριμένων ρινικών εμβολίων. Εισχωρώντας στον ανθρώπινο οργανισμό με τον ίδιο τρόπο όπως ο ιός, τα ρινικά εμβόλια στοχεύουν στη δημιουργία ανοσίας στη μεμβράνη του βλεννογόνου που καλύπτει τη μύτη και το στόμα. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούσε να αποφευχθεί η αρχική μόλυνση αλλά και η περαιτέρω μετάδοση του ιού από τους ασθενείς με κορωνοϊό.

Με λίγα λόγια, το προβάδισμα του ρινικού εμβολίου, σε σύγκριση με το ενέσιμο, είναι και ο φραγμός στη μετάδοση του ιού, σε συνδυασμό με την πρόληψη της σοβαρής νόσησης.

Τι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα 

Όσον αφορά τη μικρή αποτελεσματικότητα της δοκιμής φάσης 1 ενός απλού ρινικού σπρέι που χρησιμοποιεί το εμβόλιο της AstraZeneca, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης επισημαίνουν ότι η ανοσολογική απόκριση ήταν ασθενέστερη, σε σύγκριση με εκείνες των παραδοσιακών εμβολίων, σύμφωνα και με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό eBioMedicine.

«Το ρινικό σπρέι δεν απέδωσε τόσο καλά σε αυτή τη μελέτη όσο ελπίζαμε και έρχεται σε αντίθεση με τα ενθαρρυντικά πρόσφατα δεδομένα από την Κίνα, σχετικά με τη χορήγηση ενός παρόμοιου εμβολίου βαθιά στους πνεύμονες, χρησιμοποιώντας μια πιο σύνθετη συσκευή εκνέφωσης» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, Sandy Douglas του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Ακόμα όμως κι αυτή η πρόσφατη αποτυχία της δοκιμής, θα μπορούσε να οδηγήσει τους επιστήμονες να διαπιστώσουν τους αποτρεπτικούς παράγοντες και να δημιουργήσουν μια μελλοντική αποτελεσματική φόρμουλα, επισημαίνει ο Connor Bamford, ιολόγος στο Πανεπιστήμιο Queen’s του Μπέλφαστ σε δηλώσεις του.

Όπως εξηγεί, τα επιτυχημένα ρινικά εμβόλια που χρησιμοποιούνται για άλλες ασθένειες όπως η πολιομυελίτιδα, ο ροταϊός και η γρίπη είναι όλα ζωντανά εμβόλια, πράγμα που σημαίνει ότι αναπαράγονται μέσα στη μύτη.

Θετικό είναι επίσης και το γεγονός ότι περίπου 100 διαφορετικά ενδορινικά εμβόλια για τη λοίμωξη COVID-19 βρίσκονται υπό ανάπτυξη παγκοσμίως, ενώ ήδη χρησιμοποιείται ένα εισπνεόμενο εμβόλιο στην Κίνα, με τη Ρωσία, το Ιράν και την Ινδία να έχουν επίσης εγκρίνει τα ρινικά εμβόλια. Παρόλα αυτά, η Κίνα και η Ινδία δεν έχουν δημοσιεύσει σε επιστημονικό περιοδικό δεδομένα δοκιμών που να αποδεικνύουν ότι τα εμβόλιά τους σταματούν τη μετάδοση του ιού.

Υπάρχει ενδιαφέρον για την ανάπτυξή τους;

Αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας έχει ήδη αναπτύξει ένα ρινικό εμβόλιο, που αποδείχθηκε ότι προάγει την ανοσολογική απόκριση σε δοκιμές φάσης 1 σε ανθρώπους. Σε πόσο καιρό θα μπορούσε λοιπόν να εγκριθεί ένα τέτοιο ρινικό εμβόλιο για να διατεθεί στο κοινό; Για τις εταιρίες βιοτεχνολογίας που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα αυτό είναι δυνατό να συμβεί εφόσον διατεθούν πόροι για τη δημιουργία ενός ρινικού εμβολίου, με την ίδια ένταση όπως και στον «πρώτο γύρο» των εμβολίων της COVID-19.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Περισσότερα από 1 εκατομμύριο άτομα μη ευρωπαϊκής καταγωγής χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυσή τους, αν και η πλειονότητα των δειγμάτων εξακολουθούσε να κλίνει προς την ευρωπαϊκή καταγωγή.

Αυστραλιανή Μελέτη: Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν γενετικά δείγματα από 5 εκατομμύρια ανθρώπους για να γράψουν τη μελέτη τους Ερευνητές σε μια πρόσφατη μελέτη εντόπισαν πάνω από 12.000 γενετικές παραλλαγές που βοηθούν στον καθορισμό του ύψους ενός ατόμου. Μια αυστραλιανή μελέτη από ερευνητές του Ινστιτούτου Μοριακής Βιοεπιστήμης του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ δημοσίευσε τα ευρήματά της την Τετάρτη στο περιοδικό Nature. Οι ερευνητές ανέλυσαν DNA από περισσότερα από 5 εκατομμύρια άτομα στη μεγαλύτερη μελέτη συσχέτισης σε επίπεδο γονιδιώματος που έχει διεξαχθεί ποτέ.

Στη μελέτη συμμετείχαν περίπου 600 ερευνητές και η ομάδα πιστεύει ότι το έργο θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόσθετες έρευνες που διερευνούν άλλα χαρακτηριστικά και ασθένειες που καθορίζονται από τη γενετική.

“Το ογδόντα τοις εκατό των διαφορών στο ύψος μεταξύ των ανθρώπων καθορίζεται από γενετικούς παράγοντες”, δήλωσε ο Loic Yengo σε μια δήλωση που δημοσιεύτηκε σε δελτίο τύπου.

“Οι 12.000 παραλλαγές που βρήκαμε εξηγούν το 40% των διαφορών ύψους, πράγμα που σημαίνει ότι ανοίξαμε την πόρτα για να χρησιμοποιηθεί το DNA για την πρόβλεψη του ύψους με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ άλλοτε”.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δείγματα DNA από περισσότερα από 5 εκατομμύρια άτομα για τη μελέτη.

Ο Yengo πρόσθεσε: “Σε μικρότερες μελέτες, τα ευρήματα εμφανίζονταν διάσπαρτα στο γονιδίωμα, αλλά το τεράστιο μέγεθος του δείγματος σε αυτή τη μελέτη σημαίνει ότι, για πρώτη φορά, είδαμε παραλλαγές που σχετίζονται με το ύψος να συγκεντρώνονται, ιδιαίτερα κοντά σε γονίδια που εμπλέκονται σε διαταραχές της σκελετικής ανάπτυξης”.

Οι ερευνητές πρότειναν ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν ενδεχομένως να βοηθήσουν στη διάγνωση προβλημάτων υγείας στα παιδιά ή να επιτρέψουν στην αστυνομία να αναγνωρίσει ένα άτομο ύποπτο για έγκλημα χρησιμοποιώντας το DNA του.

Η ομάδα σχεδιάζει να συνεχίσει την έρευνά της εντοπίζοντας τους άλλους γενετικούς παράγοντες στον καθορισμό του ύψους.

Περισσότερα από 1 εκατομμύριο άτομα μη ευρωπαϊκής καταγωγής χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυσή τους, αν και η πλειονότητα των δειγμάτων εξακολουθούσε να κλίνει προς την ευρωπαϊκή καταγωγή.

“Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός παγκόσμιων πρωτοβουλιών για τη συλλογή πιο ποικιλόμορφων γενετικών δεδομένων, επειδή είναι κρίσιμο να διευρυνθεί το όφελος των γενετικών μελετών σε όλους τους πληθυσμούς”, δήλωσε ο Yengo. “Αυτοί οι άλλοι παράγοντες θα είναι πιο δύσκολο να βρεθούν, καθώς ο καθένας έχει μικρότερη επίδραση, και μπορεί να χρειαστούμε τουλάχιστον 20 εκατομμύρια δείγματα για να ολοκληρώσουμε αυτό το ηράκλειο έργο”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η παγκόσμια πρωτοβουλία για την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας θα απαιτήσει χρηματοδότηση 4,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2026 με στόχο τον εμβολιασμό 370 εκατομμυρίων παιδιών.

Ίδρυμα Gates:  Ένας 20χρονος άνδρας από τη Νέα Υόρκη που προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα έμεινε παράλυτος φέτος Το κρούσμα πολιομυελίτιδας στη Νέα Υόρκη μπορεί να μολύνει εκατοντάδες άτομα. Ο ιατρικός συνεργάτης του Fox News Dr. Marc Siegel αναλύει τι είναι σημαντικό να γνωρίζετε και να προσέχετε. Το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates ανακοίνωσε την Κυριακή 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια για τις προσπάθειες εξάλειψης της πολιομυελίτιδας παγκοσμίως.

Η πολιομυελίτιδα παρέλυε δεκάδες χιλιάδες παιδιά ετησίως σε δεκάδες χώρες σε όλον τον κόσμο μόλις πριν από μερικές δεκαετίες, αλλά ο ιός ενδημεί πλέον μόνο στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Μέρος της επιτυχίας στην εξάλειψη του ιού οφείλεται στα σχεδόν 5 δισεκατομμύρια δολάρια που έχει συνεισφέρει το Ίδρυμα Γκέιτς στην Παγκόσμια Πρωτοβουλία Εξάλειψης της Πολιομυελίτιδας.

“Η εξάλειψη της πολιομυελίτιδας είναι εφικτή.

Αλλά όσο μακριά κι αν έχουμε φτάσει, η ασθένεια παραμένει μια απειλή. Δουλεύοντας μαζί, ο κόσμος μπορεί να τερματίσει αυτή την ασθένεια”, ανέφερε ο Bill Gates σε δήλωσή του.

Παρά τις επιτυχίες στην καταπολέμηση του ιού, δείγματα του ιού της πολιομυελίτιδας ανιχνεύθηκαν φέτος σε λύματα, στη Νέα Υόρκη.

Ένας 20χρονος άνδρας από την κομητεία Ρόκλαντ έμεινε παράλυτος μετά την προσβολή από τον ιό αυτό το καλοκαίρι.

Η κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Kathy Hochul κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τον περασμένο μήνα, προτρέποντας τους κατοίκους να εμβολιαστούν.

Η πολιομυελίτιδα ανιχνεύθηκε, επίσης, σε λύματα στο Λονδίνο νωρίτερα φέτος.

Η παγκόσμια πρωτοβουλία για την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας θα απαιτήσει χρηματοδότηση 4,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2026 με στόχο τον εμβολιασμό 370 εκατομμυρίων παιδιών.

“Ο αγώνας κατά της πολιομυελίτιδας έχει κάνει πολύ περισσότερα από την προστασία των παιδιών από την πολιομυελίτιδα.

Έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση των συστημάτων υγείας”, ανέφερε σε δήλωσή της η Μελίντα Φρεντς Γκέιτς.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Η κοινωνική απομόνωση που σχετίζεται με την πανδημία φαίνεται ότι επηρέασε τις δεξιότητες κοινωνικής επικοινωνίας στα μωρά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε σύγκριση με μια ιστορική ομάδα”, αναφέρει η μελέτη.

COVID Βλάβη: Η Δρ Nicole Saphier, μιλώντας στο “Fox & Friends Weekend”, δήλωσε επίσης ότι δύο βασικές ομάδες “είπαν ψέματα” στους Αμερικανούς σχετικά με την υγεία των παιδιών. Μελέτη αποκαλύπτει ότι τα μωρά χάνουν αναπτυξιακά ορόσημα λόγω της πανδημίας. Η ιατρική συνεργάτης του Fox News Dr. Nicole Saphier αναλύει τη νέα μελέτη που δείχνει ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν πριν και μετά τους μήνες κορύφωσης της πανδημίας είχαν έντονες διαφορές στην ανάπτυξη και την επικοινωνία.

Τα μωρά που γεννήθηκαν ακριβώς πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού έχασαν βασικά ορόσημα στην ανάπτυξή τους λόγω της πανδημίας COVID και των αποκλεισμών που εφαρμόστηκαν ως αποτέλεσμα, αποκάλυψε μια νέα μελέτη.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στο ιατρικό περιοδικό BMJ, το οποίο εκδίδεται με κριτές, από ερευνητές του Βασιλικού Κολλεγίου Χειρουργών στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, έδειξε ότι τα μωρά που γεννήθηκαν μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 2020 δυσκολεύονταν να επικοινωνήσουν σε ηλικία ενός έτους, σε σύγκριση με τα μωρά που γεννήθηκαν μεταξύ 2008 και 2011, πολύ πριν από την πανδημία.

Δήλωσε το πρωί του Σαββάτου η δρ Νικόλ Σαφιέ, μιλώντας στην εκπομπή “Fox & Friends Weekend” σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης:

“Είναι ενδιαφέρον – πρώτα απ’ όλα, τα παιδιά έχουν πάντα αναπτυξιακά ορόσημα, ειδικά [κατά τη διάρκεια] αυτής της περιόδου 0-12 μηνών”

Και πρόσθεσε: “Κάποια από αυτά είναι εγγενή – έρχονται φυσικά καθώς μεγαλώνουν – αλλά πολλά από αυτά είναι εξωγενή, που σημαίνει ότι πρέπει να τα διεγείρουν για να έχουν κάποια από αυτά τα αναπτυξιακά ορόσημα”.

Η ικανότητα των μωρών να “λένε μια ουσιαστική λέξη μέχρι την ηλικία των 12 μηνών ήταν μειωμένη”, όπως έδειξε η νέα μελέτη, είπε.

Κατά τη διάρκεια του κλειδώματος της COVID, πολλά μωρά δεν είχαν την ευκαιρία να δουν άλλα παιδιά ή ανθρώπους πέρα από τις άμεσες οικογένειές τους.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι έχασαν αναπτυξιακά ορόσημα ως αποτέλεσμα των περιορισμών λόγω του κορωνοϊού.

Κατά τη διάρκεια των αποκλεισμών COVID, πολλά μωρά δεν είχαν την ευκαιρία να δουν άλλα παιδιά ή ανθρώπους πέρα από τις άμεσες οικογένειές τους.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι έχασαν αναπτυξιακά ορόσημα ως αποτέλεσμα των περιορισμών λόγω του κορωνοϊού.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) και το CDC – “είπαν ψέματα”, δήλωσε ο Dr. Saphier, “όταν είπαν ότι τα παιδιά δεν χρειάζεται να βλέπουν τα πρόσωπα των φροντιστών τους και ότι ήταν εντάξει να είναι σωματικά αποστασιοποιημένα”Πρόσθεσε ευθέως: “Αυτό ήταν ψευδές”.

“Εάν τα πρόσωπα των φροντιστών είναι καλυμμένα, τα [μωρά] δεν πρόκειται να είναι σε θέση να αποκρυπτογραφήσουν αυτές τις λέξεις”.

Η Dr. Saphier, ιατρική συνεργάτης του Fox News, δήλωσε επίσης:

“Τα παιδιά πρέπει να είναι σε θέση να αλληλεπιδρούν με άλλους ανθρώπους – έτσι μαθαίνουν τις λέξεις”, είπε επίσης.

“Αν τα πρόσωπα των φροντιστών τους είναι καλυμμένα, δεν θα μπορέσουν να αποκρυπτογραφήσουν αυτές τις λέξεις”.

Εν μέσω της πανδημίας, τα μικρά παιδιά ήταν πολύ λιγότερο κοινωνικοποιημένα από ό,τι συνήθως. Δεν έβγαιναν από τα σπίτια τους και δεν εκτίθεντο σε νέα πράγματα.

Τώρα, μια νέα μελέτη αποκάλυψε τους συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους τα μικρά παιδιά ζημιώθηκαν από αυτό.

Εν μέσω της πανδημίας, τα μικρά παιδιά ήταν πολύ λιγότερο κοινωνικοποιημένα από ό,τι συνήθως. Δεν έβγαιναν από τα σπίτια τους και δεν εκτίθεντο σε νέα πράγματα.

Τώρα, μια νέα μελέτη αποκάλυψε τους συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους τα μικρά παιδιά ζημιώθηκαν από αυτό.

Επιπλέον, ανέφερε ο Dr. Saphier, τα μικρά παιδιά δεν έβγαιναν τόσο πολύ έξω.

Δεν έβγαιναν σε παιδικές χαρές ή σε άλλες καταστάσεις όπου μπορούσαν να δουν ακόμη και άλλα παιδιά ή άλλους ανθρώπους.

Και ακόμη και αν δεν αλληλεπιδρούσαν άμεσα με άλλα παιδιά, δεν μπορούσαν καν να τα παρατηρήσουν από απόσταση.

“Η κοινωνική απομόνωση που σχετίζεται με την πανδημία φαίνεται ότι επηρέασε τις δεξιότητες κοινωνικής επικοινωνίας στα μωρά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε σύγκριση με μια ιστορική κοόρτη”.

Ήταν πολύ λιγότερο κοινωνικοποιημένα από ό,τι πριν από την πανδημία.

Δεν έβγαιναν από τα σπίτια τους, δεν εκτίθεντο σε νέα πράγματα – οπότε “η φυσική τους περιέργεια δεν υπάρχει πια”, είπε.

Η πανδημία “ήταν πραγματικά επιζήμια για την υγεία τους”, είπε.

Αναφέρθηκε επίσης στις κρίσεις ψυχικής υγείας μεταξύ των ενηλίκων που εμφανίστηκαν λόγω και κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι τα μωρά υστερούσαν στο να λένε την πρώτη τους λέξη, να δείχνουν και να χαιρετούν – πιθανότατα λόγω της απομόνωσης από τους άλλους που βίωσαν κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους.

“Τα παιδιά πρέπει να είναι σε θέση να αλληλεπιδρούν με άλλους ανθρώπους – έτσι μαθαίνουν λέξεις”, δήλωσε η Δρ Nicole Saphier στην εκπομπή “Fox and Friends Weekend”. Η μελέτη βασίστηκε στα αποτελέσματα ενός ερωτηματολογίου από 309 γονείς μωρών κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Οι γονείς ρωτήθηκαν σχετικά με τις διάφορες εργασίες που μπορούσαν να εκτελέσουν τα παιδιά τους κατά τα πρώτα τους γενέθλια.

Τα αποτελέσματα αυτά συγκρίθηκαν στη συνέχεια με μια διαχρονική μελέτη που εξέτασε τις ίδιες δεξιότητες μεταξύ 2008 και 2021.

Υπάρχει η ελπίδα ότι τα παιδιά που υπέφεραν από το κλείδωμα της COVID-19 θα ανακάμψουν το ίδιο καλά στο μέλλον.

“Η κοινωνική απομόνωση που σχετίζεται με την πανδημία φαίνεται ότι επηρέασε τις δεξιότητες κοινωνικής επικοινωνίας στα μωρά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε σύγκριση με μια ιστορική ομάδα”, αναφέρει η μελέτη.

“Τα μωρά είναι από τη φύση τους ανθεκτικά και περίεργα και είναι πολύ πιθανό ότι με την κοινωνική επανεμφάνιση και την αύξηση των κοινωνικών κύκλων οι δεξιότητες κοινωνικής επικοινωνίας τους θα βελτιωθούν.

Ωστόσο, αυτή η κοόρτη και άλλες θα πρέπει να παρακολουθούνται μέχρι τη σχολική ηλικία για να διασφαλιστεί ότι αυτό συμβαίνει”.

Η Dr. Saphier σημείωσε επίσης ότι τα παιδιά είναι ανθεκτικά.

Ενώ μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να ανακάμψουν κάποιοι άνθρωποι από τις επιπτώσεις της πανδημίας, υπάρχει ελπίδα ότι τα παιδιά που υπέφεραν από τα λουκέτα της COVID-19 θα ανακάμψουν εξίσου καλά στο μέλλον.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Η έλλειψη εμβολίων για τη χολέρα ανάγκασε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) να προτείνει τη χρσιμοποίηση μόνο μίας δόσης, αντί για τις δύο που συστήνονταν μέχρι σήμερα.

Καθώς έχει αυξηθεί η ζήτηση του εμβολίου και καταγράφονται πλέον πολλές εστίες της χολέρας σε όλον τον κόσμο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προχώρησε σε αλλαγή της στρατηγικής του.

«Αυτή η αλλαγή στρατηγικής θα επιτρέψει να χορηγούμε δόσεις σε περισσότερες χώρες, τη στιγμή που παρατηρείται άνευ προηγουμένου αύξηση των εστιών στον κόσμο», ανέφερε ο ΠΟΥ, που συμμετέχει στην Ομάδα Διεθνούς Συντονισμού (ICG), η οποία είναι αρμόδια για την κατεπείγουσα αποστολή εμβολίων.

Από τον Ιανουάριο φέτος, 29 χώρες έχουν αναφέρει κρούσματα χολέρας. Μεταξύ αυτών η Αϊτή, το Μαλάουι και η Συρία, που αντιμετωπίζουν σοβαρές επιδημίες. Η κατάσταση αυτή είναι ασυνήθιστη, δεδομένου ότι την τελευταία πενταετία λιγότερες από 20 χώρες ανέφεραν σημαντικές επιδημίες στο έδαφός τους.

Ο υπουργός Υγείας του Λιβάνου, Φιράς Αμπιάντ, ανακοίνωσε την Τετάρτη (19/10) ότι έχουν καταγραφεί 169 κρούσματα χολέρας και πέντε άνθρωποι πέθαναν. Οι περισσότεροι από τους ασθενείς είναι Σύροι πρόσφυγες. «Αρχίσαμε ωστόσο να παρατηρούμε αύξηση των κρουσμάτων και μεταξύ των Λιβανέζων» είπε.

Μόνο το τελευταίο 48ωρο, καταγράφηκαν 80 κρούσματα. «Το μολυσμένο νερό, που χρησιμοποιείται για άρδευση, είναι μια από τις κυριότερες αιτίες» της εξάπλωσης της χολέρας, μαζί με την κατανάλωση μολυσμένων φρούτων και λαχανικών, εξήγησε ο υπουργός.

ΠΟΥ: Οι επιδημίες χολέρας αυξάνονται και γίνονται σοβαρότερες

Η χολέρα επανεμφανίστηκε στη Συρία στα τέλη Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά από το 2009.

Ο ΠΟΥ θεωρεί ότι οι επιδημίες χολέρας αυξάνονται και γίνονται σοβαρότερες λόγω των πλημμυρών, της ξηρασίας, των συγκρούσεων, των μετακινήσεων του πληθυσμού και άλλων παραγόντων που περιορίζουν την πρόσβαση στο πόσιμο νερό και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών.

Η χολέρα προκαλείται κατά κύριο λόγο από μολυσμένα τρόφιμα ή νερό και τα κυριότερα συμπτώματά της είναι η διάρροια και ο εμετός. Η απολύμανση και η πρόσβαση σε καθαρό νερό είναι βασικές προϋποθέσεις για να ελεγχθεί η ασθένεια και να προληφθεί η μετάδοσή της.

Ο ΠΟΥ πιστεύει ότι «η στρατηγική της μιας δόσης αποδείχθηκε αποτελεσματική», αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι δεν υπάρχουν δεδομένα που να δείχνουν πόσο διαρκεί η προστασία. Επίσης, η προστασία που προσφέρει η μία δόση είναι λιγότερο αποτελεσματική στα παιδιά.

«Όταν η δεύτερη δόση χορηγείται εντός έξι μηνών από την πρώτη, η ανοσία διαρκεί 3 χρόνια», υπογράμμισε ο Οργανισμός σύμφωνα με το Reuters. Όμως, είναι προτιμότερο να χορηγείται μία δόση αντί για καμία. Η προσωρινή αλλαγή της στρατηγικής θα επιτρέψει να εμβολιαστούν περισσότεροι άνθρωποι που θα προστατεύονται για μικρότερο χρονικό διάστημα.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχει επάρκεια εμβολίων για τη χολέρα.

Από τα 36 εκατομμύρια δόσεις που επρόκειτο, συνολικά, να παραχθούν εντός του 2022, τα 24 εκατομμύρια έχουν ήδη χορηγηθεί σε εκστρατείες εμβολιασμού και άλλα 8 εκατομμύρια δόσεις εγκρίθηκαν από την ICG για τον δεύτερο κύκλο κατεπείγοντος εμβολιασμού σε τέσσερις χώρες. Καθώς οι εταιρείες «παρασκευάζουν στη μέγιστη δυνατότητά τους, δεν υπάρχει βραχυπρόθεσμη λύση για να αυξηθεί η παραγωγή», εξήγησε ο ΠΟΥ.

Ένας από τους λόγους της έλλειψης εμβολίων, αλλά όχι και ο μοναδικός, είναι η απόφαση μιας ινδικής θυγατρικής της εταιρείας Sanofi να σταματήσει την παραγωγή μέχρι τα τέλη του έτους.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Όλες οι διεθνείς συστάσεις για τη διαχείριση των ασθενών με παχυσαρκία επικεντρώνονται και θέτουν ως απαραίτητη προϋπόθεση την αλλαγή του τρόπου ζωής για την επιτυχή έκβαση τόσο της απώλειας σωματικού βάρους, όσο και για τη διατήρηση του αποτελέσματος.

Οι αλλαγές του τρόπου ζωής επικεντρώνονται στις διατροφικές συνήθειες και τις συνήθειες σωματικής δραστηριότητας. Το γιατί αυτές οι δύο παράμετροι πάνε πάντα «μαζί» είναι εύκολο να απαντηθεί καθώς είναι οι δύο περισσότερο μεταβλητοί και τροποποιήσιμοι παράγοντες του ενεργειακού ισοζυγίου. Του ισοζυγίου δηλαδή μεταξύ των θερμίδων που προσλαμβάνουμε καθημερινά και των θερμίδων που δαπανάμε. Βελτιώνοντας λοιπόν τις διατροφικές μας συνήθειες ή ακολουθώντας ένα υποθερμιδικό διατροφικό πρόγραμμα μειώνουμε τις θερμίδες που προσλαμβάνουμε και αντίστοιχα αυξάνοντας τα επίπεδα άσκησης, αυξάνουν και τις ημερήσιες θερμιδικές δαπάνες, καταφέρνοντας έτσι να μειώσουμε το σωματικό βάρος και λίπος.

Τεχνικές αλλαγής της συμπεριφοράς

Οι πρόσφατες έρευνες στο χώρο της διατροφής τονίζουν όμως ότι για την επιτυχή διαχείριση της παχυσαρκίας, πρέπει να εφαρμόζονται παράλληλα και τεχνικές αλλαγής της συμπεριφοράς. Στόχος είναι να φτάνει ο ασθενής στον στόχο που έχει τεθεί μαζί με το ειδικό, αλλά και να έχει αυξημένες πιθανότητες διατήρησης. Δεν αρκεί λοιπόν μόνο το να δίνονται οι σωστές οδηγίες, αλλά πρέπει η όλη προσπάθεια να συνοδεύεται από ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης του ασθενή.

Το πρώτο βήμα είναι η αξιολόγηση των βασικών διατροφικών αιτιών που έχουν οδηγήσει στην παχυσαρκία. Φταίει το μέγεθος της μερίδας των γευμάτων, το επιβαρυντικό τσιμπολόγημα, η υπερβολική πρόσληψη γλυκών και αλκοόλ, οι «υγρές θερμίδες», η μειωμένη πρόσληψη φρούτων και λαχανικών; Ο εντοπισμός των βασικών αιτίων θα καθορίσει και το που θα επικεντρωθεί η συμπεριφορική παρέμβαση για να επιτευχθεί η αλλαγή. Αντίστοιχα για την αύξηση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας, το πρώτο βήμα είναι να βρεθούν τα κύρια εμπόδια και τα κίνητρα για άσκηση. Επίσης η συζήτηση για το ποια μορφή άσκησης είναι εφικτή και ελκυστική για τον ασθενή είναι πολύ σημαντική.

Οι συμπεριφορικές παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται είναι τεχνικές που δανειζόμαστε από την επιστήμη της ψυχολογίας προσαρμοσμένες σε δομημένες συνεδρίες. Ας δούμε κάποιες από αυτές:

Η στοχοθεσία: Η θέσπιση ρεαλιστικών και επιτεύξιμων στόχων για διαφορετικές διατροφικές παραμέτρους και στόχους σωματικής δραστηριότητας. Για παράδειγμα το πόσα φρούτα και λαχανικά θα καταναλώνονται, το πόσο συχνά την εβδομάδα θα καταναλώνεται πρωινό, πόσα γλυκό θα καταναλώνεται, πόσο συχνά θα πηγαίνει κάποιος στο γυμναστήριο κ.α.

Αυτό-παρακολούθηση: Οδηγίες και συμβουλές για το πόσο συχνά πρέπει να ζυγίζεται ο ασθενής, πως και με ποιες τεχνικές μπορεί να παρακολουθεί το τι και πόσο έφαγε ή το πόσο γυμνάστηκε κ.α.

Αυτό-αξιολόγηση: Ο ορισμός κάποιων στόχων και η αξιολόγηση από τον ασθενή του κατά πόσο επιτεύχθηκε ο στόχος.

Ο έλεγχος υποτροπής: Η εκπαίδευση και καθοδήγηση του ασθενή για το πως θα αποφύγει τις υποτροπές, αλλά κυριότερα όταν γίνουν το πως θα διαχειριστεί την κατάσταση.

Ο έλεγχος του ερεθίσματος: Η εκπαίδευση για το πως θα μπορέσει να μειώσει τους διατροφικούς πειρασμούς και να διαχειριστεί ιδιαίτερες περιστάσεις που μπορεί να τον οδηγήσουν σε υπερφαγία.

Αναγνωρίζοντας λοιπόν πως δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις για τη λύση της νόσου της παχυσαρκίας, οι συμπεριφορικές παρεμβάσεις είναι το σύγχρονο εργαλείο για την επίτευξη των στόχων και το κυριότερο, για τη διατήρησή τους.

Dr. Πωλ Φαρατζιάν
Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος
Ταμίας Δ.Σ. Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Παχυσαρκίας
www.paulfaratzian.gr

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/