Συντάκτης: grammateia

Τον τρόπο να απαντήσουμε στη «σιωπηλή επιδημία» της μικροβιακής αντοχής και των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων αναλύει ο κ. Θεοκλής Ζαούτης, Καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας MD, MSCE, PhD στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Τα τελευταία –αρκετά– χρόνια, οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις και η μικροβιακή αντοχή έχουν εξελιχθεί σε «σιωπηλή επιδημία» για την Ελλάδα. «Επιδημία» γιατί η επίπτωση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στη χώρα μας είναι σχεδόν διπλάσια από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Και «σιωπηλή» γιατί αποφεύγουμε να αναφερθούμε σε αυτήν ή, σε κάθε περίπτωση, μιλάμε ελάχιστα για ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα.

Η αφορμή για αυτόν τον «συναγερμό» κάθε άλλο παρά ασήμαντη είναι: Σύμφωνα με τα στοιχεία του ECDC, η Ελλάδα είναι εδώ και χρόνια η πρώτη χώρα στην Ε.Ε. στη μικροβιακή αντοχή και, ταυτόχρονα, η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, οι οποίες εξαιτίας της ανθεκτικότητας των μικροβίων είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν με τα υπάρχοντα αντιβιοτικά. Σύμφωνα με τη μελέτη σημειακού επιπολασμού 2022-2023 του ECDC, η επίπτωση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στην Ελλάδα ήταν σχεδόν διπλάσια από τον μέσο όρο των υπόλοιπων χωρών της Ευρώπης – 12,2% στη χώρα μας, έναντι μέσου όρου 6,8% στην Ε.Ε. Τα παραπάνω οδηγούν σε αυξημένη θνητότητα των ασθενών στην Ελλάδα.

Είναι ενδεικτικό –και χαρακτηριστικό– ότι εάν ένα νοσοκομείο καταφέρει μειώνοντας τις λοιμώξεις να εξοικονομήσει χρήματα, το οικονομικό όφελος δεν επιστρέφει στο νοσοκομείο για να χρησιμοποιηθεί με άλλους τρόπους για την υποστήριξη της λειτουργίας του!

Αναμφίβολα, το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει εξέλθει από μια περίοδο ακραίας οικονομικής αστάθειας, επιτείνει προκλήσεις όπως:

• η ανεπάρκεια οικονομικών πόρων για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης,
• η ανεπάρκεια νοσηλευτών και γιατρών,
• οι μη ανταγωνιστικές αμοιβές των επαγγελματιών υγείας, που σε πολλές περιπτώσεις συνέβαλαν στο «brain drain»,
• η έλλειψη πόρων για δραστηριότητες πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων,
• η έλλειψη εργαστηριακών υποδομών και εξοπλισμού για την υποστήριξη του κλινικού έργου, και ιδίως της ανίχνευσης της μικροβιακής αντοχής,
• το «ψηφιακό έλλειμμα», με πολύ περιορισμένη χρήση ηλεκτρονικών αρχείων υγείας, κ.ά.

Τα παραπάνω προβλήματα, σε συνδυασμό με τον τεράστιο φόρτο εργασίας, έχουν οδηγήσει σε φαινόμενα επαγγελματικής εξουθένωσης των επαγγελματιών υγείας – ιδιαίτερα των νοσηλευτών. Τα φαινόμενα αυτά ενισχύονται και από την έλλειψη σχετικής εμπειρίας και εξειδίκευσης σε επίπεδο διοίκησης κάποιων δομών δημόσιας υγείας, που καθιστά πιο δύσκολη την κατανόηση των επιπτώσεων των νοσοκομειακών λοιμώξεων στη λειτουργία αυτών των δομών.

Δεδομένου ότι οι μισθοί των ιατρών δεν καλύπτουν τις δραστηριότητες πρόληψης λοιμώξεων ή μικροβιακής αντοχής και ότι υπάρχει έλλειψη εκπαίδευσης στους επίμαχους τομείς, ο αριθμός των εκπαιδευμένων ιατρών με εμπειρία στον έλεγχο λοιμώξεων είναι περιορισμένος (0,00/250 κλίνες έναντι μέσου όρου Ε.Ε. 0,30). Αυτό επιδεινώνεται από τον ανεπαρκή αριθμό εκπαιδευμένων νοσηλευτών ελέγχου λοιμώξεων.

Με απλά λόγια: Οι περιορισμένοι πόροι –οικονομικοί και ανθρώπινοι– αλλά και η περιορισμένη οργάνωση για θεσμική και ατομική λογοδοσία και για διαφάνεια, δεν επιτρέπουν στο σύστημα δημόσιας υγείας να βελτιώσει τις επιδόσεις του στην ασφάλεια των ασθενών.

Όσο νοσηλευτές, τεχνικοί και προσωπικό υποστήριξης δεν έχουν ρόλο στον εντοπισμό πρακτικών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών και όσο δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που να διευκολύνει τη λογοδοσία και τη διαφάνεια των δεδομένων, τα εμπόδια για τις απαραίτητες αλλαγές στις πρακτικές που διευκολύνουν την καλή πρόληψη των λοιμώξεων και της μικροβιακής αντοχής, θα παραμένουν.

Πρόσφατα ευρήματα από τον Εθνικό Οργανισμό Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (Ο.ΔΙ.Π.Υ.) αποκαλύπτουν την έλλειψη θεσμικής δέσμευσης για την πρόληψη των λοιμώξεων, καθώς δείχνουν ότι από τα 40 δημόσια νοσοκομεία που επισκέφθηκε ο Οργανισμός, πολλά λειτουργούσαν με ανενεργές Επιτροπές Λοιμώξεων, δεν είχαν διατυπωμένους στόχους (παρά μόνο «επιθυμίες»), δεν είχαν συμμόρφωση με συγκεκριμένες διαδικασίες και πολιτικές, ούτε τυποποίηση πρακτικών.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και της μικροβιακής αντοχής είναι πολυεπίπεδο και, ως εκ τούτου, απαιτεί και πολυεπίπεδη λύση – δηλαδή, μια επείγουσα, εθνικά συντονισμένη προσπάθεια, που θα κινητοποιεί όλους τους εμπλεκόμενους με ισχυρή πολιτική δέσμευση, συντονισμό και συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο.

Αυτή η προσέγγιση, που πρέπει να υποστηρίζεται από την ταχεία εφαρμογή μέτρων ελέγχου και χρηματοδότησης αντίστοιχης με το επίπεδο της τρέχουσας κρίσης δημόσιας υγείας που προκαλείται από την AMR στα νοσοκομεία, θα μπορούσε να ανακόψει τη μετάδοση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και τις σημαντικές αρνητικές συνέπειές τους για τους ασθενείς και το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στην Ελλάδα.

Η γνώση για να το πετύχουμε αυτό, υπάρχει! Το παράδειγμα του Προγράμματος GRIPP – SNF, που υλοποιείται από το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Έκβασης Νοσημάτων – CLEO, σε συνεργασία με τον ΕΟΔΥ και τον Ο.ΔΙ.ΠΥ, έχει δείξει τον δρόμο, αφού στα 10 δημόσια νοσοκομεία όπου εφαρμόζεται, το Πρόγραμμα παρείχε κατευθυντήριες οδηγίες που οδήγησαν, μεταξύ άλλων, σε αύξηση από 20% έως και 50% των ποσοστών συμμόρφωσης με την υγιεινή των χεριών, καθώς και σε εντυπωσιακή μείωση κατά 50%-80% των μικροβιαιμιών. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει και η πολιτική βούληση. Άρα αυτό που μένει είναι η συνεργασία.

Σπάζοντας τη σιωπή, μπορούμε να «σπάσουμε» και την επιδημία. Είναι στο χέρι μας πια…

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Υπάρχει ελπίδα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του λήπτη θα ανεχθεί τη σταδιακή εμφάνιση του αντιγόνου της ομάδας αίματος.

Κινέζοι γιατροί πραγματοποίησαν για πρώτη φορά μεταμόσχευση νεφρού, από τον οποίο είχε προηγουμένως αφαιρεθεί με ένζυμα το αντιγόνο της ομάδας αίματος Α.

Το όργανο παρήγαγε ούρα για 6 ημέρες στον AB0-ασύμβατο λήπτη με εγκεφαλική νεκρότητα, προτού αφαιρεθεί ξανά. Οι ερευνητές περιγράφουν την περίπτωση στο “Nature Biomedical Engineering”.

Η απαραίτητη συμβατότητα μειώνει τις πιθανότητες εύρεσης ενός κατάλληλου οργάνου σε άτομα με ομάδα αίματος 0, τα οποία συχνά έχουν αντισώματα κατά των αντιγόνων Α και/ή Β.

Αυτοί οι ασθενείς χρειάζονται καθολικούς δότες με την ίδια ομάδα αίματος 0, οι οποίοι όμως είναι κατάλληλοι και για άτομα με ομάδες αίματος Α ή Β. Οι ασθενείς με ομάδα αίματος 0 συχνά πρέπει να περιμένουν περισσότερα χρόνια για ένα όργανο.

Η δυνατότητα απομάκρυνσης των αντισωμάτων από το αίμα μέσω αφαιρέσεως χρησιμοποιείται σπάνια, επειδή έτσι χάνονται και χρήσιμα αντισώματα και αυξάνεται ο κίνδυνος μόλυνσης.

Ο χημικός Stephen Withers από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικού Columbia στο Βανκούβερ βρήκε μια νέα λύση. Πριν από μερικά χρόνια, ανακάλυψε ένα ένζυμο στα βακτήρια του εντέρου που μπορεί να αφαιρέσει τα αντιγόνα της ομάδας αίματος από την επιφάνεια των κυττάρων.

Η αρχική ιδέα ήταν η ανάπτυξη καθολικών αιμοδοσιών. Ωστόσο, η ανάγκη στην μεταμοσχευτική ιατρική είναι ακόμη μεγαλύτερη από ό,τι στις τράπεζες αίματος. Ακόμα πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν στην λίστα αναμονής, επειδή δεν βρίσκονται δότες με την κατάλληλη ομάδα αίματος.

Πριν από 3 χρόνια, ο Withers, σε συνεργασία με γιατρούς μεταμοσχεύσεων, μπόρεσε να αποδείξει σε μια μελέτη ότι τα αντιγόνα των ομάδων αίματος του οργάνου του δότη μπορούν να αφαιρεθούν σε έναν ειδικό περιφερικό. Η καναδική ερευνητική ομάδα δεν τόλμησε τότε να μεταμοσχεύσει το όργανο.

Πείραμα στην Κίνα

Τώρα, γιατροί της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Τσονγκίνγκ στην Κίνα τόλμησαν να κάνουν αυτό το βήμα σε έναν 68χρονο άνδρα με εγκεφαλική νέκρωση.

Ο ασθενής είχε ομάδα αίματος 0 ρέζους και υψηλό τίτλο αντισωμάτων κατά του αντιγόνου Α στο αίμα. Κανονικά, το όργανο του δότη, ένα νεφρό από δότη με ομάδα αίματος Α, θα είχε καταστραφεί από μια υπεροξεία αντίδραση απόρριψης από το ανοσοποιητικό σύστημα του δέκτη.

Αυτό αποτράπηκε με την προεπεξεργασία του οργάνου σε έναν περιφερικό. Όπως αναφέρει η ομάδα του Turun Song από το Πανεπιστήμιο Chengdu, κατά τη διάρκεια της συνήθους ανοσοκαταστολής για μεταμοσχεύσεις νεφρού, δεν εμφανίστηκε τις πρώτες δύο ημέρες κανένα σημάδι απόρριψης.

Μόνο την 3η ημέρα εντοπίστηκαν στις βιοψίες βλάβες που προκαλούνται από αντισώματα και εναποθέσεις συμπληρωματικών παραγόντων, τα οποία η ομάδα αποδίδει στη νέα δημιουργία αντιγόνων Α. Τα όργανα των δοτών εξακολουθούν να διαθέτουν τα γονίδια για τη δημιουργία τους και με την πάροδο του χρόνου η αντιγονικότητα των νεφρών αναμένεται να αυξηθεί.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του πειράματος, που είχε προγραμματιστεί να διαρκέσει 10 ημέρες, αυτό δεν οδήγησε σε σημαντικές διαταραχές της λειτουργίας του οργάνου, όπως αναφέρει η ερευνητική ομάδα. Ελπίζουν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του λήπτη θα ανεχθεί τη σταδιακή εμφάνιση του αντιγόνου της ομάδας αίματος.

Εν τω μεταξύ, οι Καναδοί ερευνητές ίδρυσαν μια εταιρεία, την “Avivo Biomedical”, η οποία θα οργανώσει τις κλινικές μελέτες που απαιτούνται για την έγκριση.

Πηγές:
Nature Biomedical Engineering

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η εθνική στρατηγική για τη Δημόσια Υγεία και η πρόοδος στην πρόληψη βρέθηκαν στο επίκεντρο της ομιλίας της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας Ειρήνης Αγαπηδάκη στο 16ο Pharma & Health Conference. Με έμφαση στις εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και την κοινωνική ευαισθησία, η κ. Αγαπηδάκη παρουσίασε τις δράσεις που έχουν ήδη αλλάξει την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών και ανακοίνωσε δυο νέες πρωτοβουλίες.

Η αναπληρώτρια υπουργός συμμετείχε σε συζήτηση πάνελ με θέμα «Εμβληματικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας», που ανέλυσε την πρόοδο του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ». Όπως τόνισε η κ. Αγαπηδάκη, η Ελλάδα κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να γεφυρώσει ένα χάσμα 40 ετών στον τομέα της πρόληψης, με περισσότερους από τέσσερα εκατομμύρια πολίτες να έχουν ήδη πραγματοποιήσει δωρεάν εξετάσεις. Οι επαγγελματίες υγείας έχουν αγκαλιάσει το πρόγραμμα, ενημερώνοντας και ενθαρρύνοντας τους πολίτες να συμμετάσχουν, ενώ η πρόληψη δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη αλλά να διαφυλάσσεται και να εξελίσσεται.

Η κ. Αγαπηδάκη αναφέρθηκε στη διεθνή αναγνώριση των προσπαθειών της χώρας, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα βραβεύτηκε για πρώτη φορά από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για την πρόοδο στην πρόληψη των χρόνιων νοσημάτων και της παιδικής παχυσαρκίας. Το βραβείο αυτό, όπως είπε, ανήκει στους επαγγελματίες υγείας, στους επιστήμονες και στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Παράλληλα, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας υπογράμμισε στα λεργόμενά της ότι στο Υπουργείο Υγείας έχει συγκροτηθεί μια ομάδα με βαθιά γνώση και εμπειρία στα θέματα της Υγείας, με κοινό στόχο τη μεταρρύθμιση του συστήματος.

Επέκταση του προγράμματος

Η κ. Αγαπηδάκη ανακοίνωσε δύο νέες πρωτοβουλίες: Το πρόγραμμα για την παχυσαρκία ενηλίκων, που προβλέπει δωρεάν φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με διατροφική υποστήριξη για πολίτες με υψηλό δείκτη μάζας σώματος, και το πρόγραμμα πρόληψης νεφρικής δυσλειτουργίας, με δωρεάν εξειδικευμένες εξετάσεις για την έγκαιρη διάγνωση πρώιμων βλαβών στα νεφρά. Τόνισε ότι η χορήγηση φαρμάκου εξαρτάται από τη συνέχιση της διατροφικής υποστήριξης.

Η κ. Αγαπηδάκη διαβεβαίωσε ότι τα προγράμματα αυτά δεν σταματούν με τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά συνεχίζονται με βιώσιμη προοπτική και μετρήσιμα αποτελέσματα. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η αποτίμηση κόστους–αποτελεσματικότητας των δράσεων, ενώ έχουν επιτευχθεί σημαντικές εξοικονομήσεις για τον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία.

Η συμβολή των ΚΟΜΥ

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις Κινητές Ομάδες Υγείας, οι οποίες έχουν επισκεφθεί περισσότερα από 500 σημεία σε όλη τη χώρα, εξετάζοντας χιλιάδες πολίτες. «Φέρνουμε τον γιατρό, τον νοσηλευτή και τον κοινωνικό λειτουργό στην πόρτα του πολίτη. Στόχος μας είναι η καθολική κάλυψη της χώρας — κανείς να μη μένει χωρίς φροντίδα», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, η αναπληρώτρια υπουργός ευχαρίστησε τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη για τη συνεργασία, επισημαίνοντας ότι εργάζεται με κοινωνική ευαισθησία και αποφασιστικότητα. «Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις στην υγεία δεν είναι θεωρητικές, αλλά έχουν απτό αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών», κατέληξε η κ. Αγαπηδάκη.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Πηγη: https://eportal.gr/

Πολιτεία, ακαδημαϊκή και επιστημονική κοινότητα, κοινότητα των ασθενών και ιδιωτική πρωτοβουλία συμμαχούν για την πανελλαδική επέκταση των Κλινικών Επιζώντων Καρκίνου.

Πηγη: https://eportal.gr

Η φυματίωση είναι μια από τις πιο παλιές, αλλά και πιο επίμονες μολυσματικές ασθένειες στον κόσμο.

Η φυματίωση ροκαλείται από το βακτήριο Mycobacterium tuberculosis και εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία, ειδικά σε χώρες με περιορισμένους πόρους. Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), ο τρόπος μετάδοσης και πρόληψής της εξαρτάται κυρίως από τη φάση στην οποία βρίσκεται η λοίμωξη.

Δείτε επίσης:  Φυματίωση: Θετικός ένας άνδρας στην Καστοριά – Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων

Πώς μεταδίδεται

Τα μικρόβια της φυματίωσης μεταδίδονται μέσω του αέρα, όταν ένα άτομο με ενεργό φυματίωση στους πνεύμονες ή τον λαιμό βήχει, μιλάει ή τραγουδάει. Μικροσκοπικά σταγονίδια που περιέχουν τα βακτήρια μένουν αιωρούμενα στον αέρα για ώρες, ιδιαίτερα σε χώρους κλειστούς και χωρίς καλό αερισμό — όπως ένα μικρό δωμάτιο ή ένα αυτοκίνητο με τα παράθυρα κλειστά. Όταν κάποιος άλλος αναπνεύσει αυτά τα σταγονίδια, μπορεί να μολυνθεί.

Η φυματίωση δεν μεταδίδεται μέσω χειραψίας, κοινής χρήσης φαγητού ή ποτού, επαφής με ρούχα, σεντόνια ή τουαλέτες, ούτε μέσω φιλιού. Αυτό σημαίνει ότι η μετάδοση απαιτεί στενή και παρατεταμένη επαφή με το άτομο που νοσεί ενεργά.

 

Πηγή: CDC

Ενεργή και λανθάνουσα φυματίωση

Υπάρχουν δύο μορφές της νόσου: η λανθάνουσα και η ενεργή φυματίωση.

Στην λανθάνουσα μορφή, το άτομο έχει μολυνθεί από το βακτήριο, αλλά δεν παρουσιάζει συμπτώματα και δεν είναι μεταδοτικό. Τα βακτήρια παραμένουν «κοιμισμένα» στο σώμα. Ωστόσο, αν το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενήσει —για παράδειγμα λόγω HIV, καρκίνου ή λήψης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων— η λανθάνουσα φυματίωση μπορεί να «ξυπνήσει» και να εξελιχθεί σε ενεργή νόσο.

Στην ενεργή φυματίωση, τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται, προκαλώντας συμπτώματα όπως παρατεταμένο βήχα, πυρετό, απώλεια βάρους, νυχτερινούς ιδρώτες και κόπωση. Τότε το άτομο μπορεί να μεταδώσει τη νόσο σε άλλους. Χωρίς θεραπεία, η ενεργή φυματίωση μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Κάποιος κινδυνεύει να εκτεθεί στη φυματίωση αν έχει περάσει χρόνο κοντά σε άτομο με ενεργή νόσο ή αν ζει σε περιοχές όπου η φυματίωση είναι συχνή —κυρίως σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.

Επίσης, υψηλό κίνδυνο έχουν όσοι ζουν ή εργάζονται σε κλειστά περιβάλλοντα, όπως φυλακές, γηροκομεία ή καταφύγια αστέγων.

Η πιθανότητα να αναπτυχθεί ενεργή φυματίωση αυξάνεται αν κάποιος έχει ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα, πάσχει από διαβήτη, καρκίνο ή HIV, ή αν έχει μολυνθεί πρόσφατα.

Πώς να την προλάβετε

Η πιο αποτελεσματική μορφή πρόληψης είναι η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της λανθάνουσας φυματίωσης, πριν εξελιχθεί σε ενεργή.

Άτομα με λανθάνουσα φυματίωση χρειάζεται να λάβουν φαρμακευτική αγωγή, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού, ώστε να αποφύγουν την ενεργοποίηση των βακτηρίων.

Αν κάποιος έχει ενεργή φυματίωση στους πνεύμονες ή τον λαιμό, πρέπει να μείνει στο σπίτι, να καλύπτει το στόμα του όταν βήχει ή φτερνίζεται, και να λαμβάνει πιστά την αγωγή του.

Συνήθως, μετά από λίγες εβδομάδες θεραπείας, παύει να είναι μεταδοτικός.

Εξίσου σημαντικός είναι ο καλός αερισμός των χώρων, ειδικά εκεί όπου υπάρχει συνωστισμός. Ο καθαρός αέρας διασκορπίζει τα μικρόβια, μειώνοντας την πιθανότητα μόλυνσης.

Πότε να κάνετε έλεγχο

Όσοι πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν εκτεθεί σε άτομο με ενεργή φυματίωση πρέπει να επικοινωνήσουν με τον γιατρό τους ή με το τοπικό κέντρο υγείας για έλεγχο με δερματικό ή αιματολογικό τεστ φυματίωσης. Η έγκαιρη ανίχνευση σώζει ζωές και εμποδίζει τη μετάδοση.

Η φυματίωση δεν είναι ασθένεια του παρελθόντος· εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσά μας. Όμως με σωστή ενημέρωση, πρόληψη και θεραπεία, είναι απολύτως ιάσιμη και —το κυριότερο— προλήψιμη.

Πηγή: CDC

Πηγη: https://eportal.gr

Ενισχύονται οι ανησυχητικές ενδείξεις για την ψυχική υγεία και την ευεξία (wellbeing) των εργαζόμενων στην Ελλάδα, καθώς εντείνονται τα συμπτώματα κατάθλιψης, άγχους και θυμού. Την ίδια στιγμή, όμως, φαίνεται πως η ευαισθητοποίηση αυξάνεται με την ψυχική υγεία να γίνεται προτεραιότητα για τους εργαζόμενους. Αυτό προκύπτει από έρευνα της ΕΥ Ελλάδος, της Hellas EAP και του Εργαστηρίου Πειραματικής Ψυχολογίας του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε μεταξύ 22 Μαΐου και 20 Ιουνίου 2025, σε διευρυμένο δείγμα 4.457 εργαζόμενων όλων των ηλικιών, από μικρούς και μεγάλους οργανισμούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Διερεύνησε εννέα παραμέτρους: Άγχος, κατάθλιψη, σωματοποίηση, θυμός, μοναξιά, ποιότητα ζωής εργαζόμενου (wellbeing), εργασιακή ποιότητα ζωής, στάσεις απέναντι στην απομακρυσμένη εργασία και στάσεις απέναντι στην ψυχική υγεία.

Πρόκειται για την τρίτη έκδοση της έρευνας που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2021, την περίοδο της πανδημίας, ενώ ακολούθησε η δεύτερη έκδοσή της το 2023.

Το πιο ενθαρρυντικό εύρημα -και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας- αποτελεί η ένδειξη ότι, σύμφωνα με τους εργαζόμενους, τα ζητήματα της ψυχικής υγείας και του wellbeing αποτελούν, πλέον, για αυτούς, υψηλή προτεραιότητα. Ποσοστό 79% δηλώνει ότι νοιάζεται τώρα περισσότερο για την ψυχική υγεία, τόσο τη δική τους όσο και των άλλων, ενώ 69% δηλώνουν διατεθειμένοι να αναζητήσουν βοήθεια από ειδικό ψυχικής υγείας όταν αντιμετωπίζουν αυξημένο άγχος. Συγχρόνως, είναι ενθαρρυντικό ότι 45%, από 38% το 2023, θεωρούν ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχουν γίνει ενέργειες που έχουν συμβάλει στη μείωση του στίγματος σε σχέση με την ψυχική υγεία.

Aυξημένη η θλίψη και η κατάθλιψη
Παρ’ όλα αυτά, η έρευνα κατέγραψε αυξημένα ποσοστά για μία σειρά από συμπτώματα που σχετίζονται με την κατάθλιψη. Έτσι, 44% των συμμετεχόντων (από 35% το 2021) αισθάνονται μελαγχολία, και 47% (από 35% το 2021) απαισιοδοξία για το μέλλον, ενώ 4% (από 2% το 2023) έχουν σκεφτεί έντονα να δώσουν τέλος στη ζωή τους.

Αυξημένα παρουσιάζονται και τα συμπτώματα που σχετίζονται με το άγχος: Σε ποσοστό 80% των ερωτώμενων (από 75% το 2023) αισθάνονται νευρικότητα ή εσωτερική ταραχή, 50% (από 44% δύο χρόνια πριν) βρίσκονται σε υπερένταση, ενώ 13% (από 10%) βιώνουν κρίσεις πανικού.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και τα συμπτώματα θυμού: Σε ποσοστό 80% (από 75% το 2023) αισθάνονται εκνευρισμό, 32% (από 28%) έχουν ξεσπάσματα θυμού που δεν μπορούν να ελέγξουν, και 14% (από 10%) έχουν την επιθυμία ή να χτυπήσουν ή να τραυματίσουν ή να βλάψουν κάποιον.

Η μοναξιά; Που βρίσκεται;
Μικτά είναι τα ευρήματα ως προς τα συμπτώματα μοναξιάς: Το ποσοστό όσων αισθάνονται μοναξιά εμφανίζεται μειωμένο στο 35%, από 46% το 2023. Η σχετική βελτίωση αυτού του δείκτη θα μπορούσε να αποδοθεί στην αυξημένη φυσική παρουσία στο γραφείο, καθώς το ποσοστό των ερωτηθέντων του δείγματος που εργάζονταν διά ζώσης έφτασε στο 61%, από 52% το 2023 και 30% το 2021. Ωστόσο, 25%, από 19% το 2023, αισθάνονται ότι τους λείπει μόα συντροφιά, και 21%, από 14%, ότι νιώθουν απομονωμένοι.

Αυτά τα προβλήματα οδηγούν σε αυξημένα φαινόμενα σωματοποίησης, δηλαδή έκφρασης των ψυχολογικών ή συναισθηματικών προβλημάτων ως σωματικών συμπτωμάτων, όπως η κεφαλαλγία κατά το έντονο στρες. Συνολικά, 47% των συμμετεχόντων εμφάνισαν αδυναμία και ζαλάδα (από 41% το 2023), 24% (από 19%) έχουν ναυτία ή στομαχικές διαταραχές, και 33% (από 28%) αισθάνονται αδυναμία σε διάφορα μέρη του σώματος.

Σημειώνεται ότι οι γυναίκες και οι νεότεροι ηλικιακά εργαζόμενοι εξακολουθούν, όπως και στις δύο προηγούμενες έρευνες, να είναι πιο επιβαρυμένοι. Συγχρόνως, οι εργαζόμενοι σε μεγάλες εταιρείες (με περισσότερους από 700 εργαζόμενους) έχουν στατιστικά σημαντικά καλύτερες τιμές σε όλες τις μεταβλητές, με τους ελεύθερους επαγγελματίες να έχουν τις καλύτερες σε όλες τις μεταβλητές.

Τέλος, οι εργαζόμενοι σε διοικητικές θέσεις έχουν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερες τιμές άγχους, κατάθλιψης, σωματοποίησης, θυμού και μοναξιάς από τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Ο αντίκτυπος της βεβαρημένης ψυχολογίας στην εργασιακή ποιότητα ζωής και γενικότερα στην ευεξία (wellbeing) των εργαζόμενων είναι εμφανής. Μόλις το 48% (από 52% το 2023) δηλώνουν ότι μπορούν να διαχειριστούν τα επίπεδα του στρες που έχουν, ενώ 66% (από 64%) αισθάνονται ότι το στρες από την εργασία τους επηρεάζει την προσωπική ζωή τους. Επιπλέον, 55% αισθάνονται ότι βιώνουν επαγγελματική εξουθένωση (burnout).

Η πίεση που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι δεν προέρχεται μόνο από την εργασία τους: Σε ποσοστό 55% αισθάνονται έντονη ανησυχία και στρες σε σχέση με το μέλλον (γεωπολιτικές αναταραχές, κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις, κλιματική αλλαγή, κ.λπ.). Συγχρόνως, 37% αισθάνονται έντονη ανησυχία για την επίδραση που έχουν ή θα έχουν στην εργασία τους οι ψηφιακές τεχνολογίες, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), η αυτοματοποίηση, κ.λπ. Την ίδια ώρα, ένας στους τρεις (32%) έχει βιώσει τα τελευταία δύο χρόνια κάποιας μορφής παρενόχληση (λεκτική, σεξουαλική, κ.λπ.) στον εργασιακό χώρο, και αυτό επηρεάζει την ψυχική υγεία του.

Παρά τα προβλήματα αυτά, 61% αισθάνονται ότι εύκολα προσαρμόζονται στις καθημερινές αλλαγές και διαχειρίζονται τις υποχρεώσεις τους αποτελεσματικά, ενώ 79% αισθάνονται ικανοί να παίρνουν αποφάσεις.

Η ψυχολογική καταπόνηση των εργαζόμενων έχει αρνητικές επιπτώσεις και στην απόδοση/παραγωγικότητά τους: Ποσοσοτό 61%, από 53% το 2023, δηλώνουν ότι νιώθουν κουρασμένοι όταν ξεκινάει η ημέρα τους, και τέσσερις στους δέκα αισθάνονται συχνά ότι δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στη δουλειά τους, ενώ μόλις 30% -από 37% πριν δύο χρόνια- αισθάνονται κινητοποιημένοι και χαρούμενοι στην εργασία τους.

Απογοητευμένοι οι Έλληνες και από τις εταιρείες όπου δουλεύουν
Η ανταπόκριση των οργανισμών στην ψυχολογική πίεση που βιώνουν οι εργαζόμενοί τους δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των τελευταίων. Μόλις 21% πιστεύουν ότι ο οργανισμός στον οποίο εργάζονται φροντίζει για την ψυχική υγεία και ευεξία τους, 33% γνωρίζουν πού πρέπει να απευθυνθούν για να λάβουν υποστήριξη μέσα στον οργανισμό τους και 23% δηλώνουν ότι ο οργανισμός τους δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους εργαζόμενους να μιλούν ανοιχτά για τα θέματα ψυχικής υγείας.
Η νομιμοποίηση του εργατικού μεσαίωνα με τα 13ωρα, τις ελλείψεις στο ΕΣΥ και τις εξευτελιστικές συνθήκες εργασίας που έχουν κανονικοποιηθεί στην Ελλάδα, δεν βοηθούν το κλίμα.
Όταν η Ολλανδία έχει θεσπίσει 36ωρο και όταν αρρωστήσεις σου λένε ¨μην τολμήσεις και έρθεις στη δουλειά” ενώ στην Ελλάδα ” φέρε χαρτί γιατρού, αλλιώς πάρε ντεπόν και έλα” οι συγκρίσεις είναι ατυχείς.

Ο δυτικός κόσμος οδεύει προς μία κοινωνία πιο δίκαιη για τους πολίτες, με ελαφρύτερα ωράρια. Δεν ήρθαμε άλλωστε, σε αυτή τη ζωή για να δουλεύουμε, καθώς είναι εκ των πραγμάτων όλα επίπλαστα. Στην Ελλάδα όμως, κινούμαστε με δικές μας ταχύτητες και πολιτικές που εξυπηρετούν όλους τους άλλους, πλην των εργαζομένων.

Η γνώμη των Ελλήνων για τον προϊστάμενό τους
Και ενώ για τέσσερις στους πέντε (79%) είναι σημαντικό να είναι καλά εκπαιδευμένος ο προϊστάμενός τους, ώστε να μπορεί να τους υποστηρίξει σε πρώτο στάδιο σε θέματα ψυχικής υγείας, μόλις 28% δηλώνουν ότι ο προϊστάμενός τους επικοινωνεί συχνά μαζί τους για να δει πώς είναι, και μόλις 29% αισθάνονται άνετα να μιλούν στον προϊστάμενό τους για κάποιο θέμα ψυχικής υγείας που μπορεί να αντιμετωπίζουν (π.χ. στρες, άγχος, κ.λπ.).

Σε ερώτηση σχετικά με τις δράσεις που θα πρέπει να αναλάβουν οι οργανισμοί τους για τα ζητήματα ψυχικής υγείας και ευεξίας, οι απαντήσεις των συμμετεχόντων μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε τέσσερις κύριες κατηγορίες: 1) Ψυχική υγεία και ευεξία, 2) ανάπτυξη ηγεσίας και κουλτούρας, 3) εργασιακό περιβάλλον και αρμονία προσωπικής-επαγγελματικής ζωής και 4) ολοκληρωμένο πλαίσιο υποστήριξης ηγεσίας και ευημερίας προσωπικού.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά τις δράσεις που συγκέντρωσαν τις περισσότερες απαντήσεις, 48% ανέφεραν την καταλληλότερη επιλογή προϊσταμένων, 47% ζητούν εκπαιδεύσεις των στελεχών στη φροντίδα της ψυχικής ευεξίας των εργαζόμενων και εκπαιδεύσεις σε θέματα διαχείρισης στρες και αυτοφροντίδας, 46% καλλιέργεια κουλτούρας σεβασμού του χρόνου μέσα από νέους τρόπους εργασίας (θεσμοθέτηση κανόνων διεξαγωγής συναντήσεων ή συνεργασίας, ανθρωποκεντρικές διαδικασίες με την υποστήριξη της τεχνολογίας, περιορισμός της γραφειοκρατίας) και 42% την παρουσία ψυχολόγου στον χώρο εργασίας.

Η ποιότητα ζωής είναι και παραμένει στο κέντρο του ενδιαφέροντος κάθε εργαζόμενου
Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η μεγάλη πλειονότητα των εργαζόμενων αντιμετωπίζουν θετικά την απομακρυσμένη εργασία. Σχεδόν εννέα στους δέκα (88%, όπως και το 2023) θεωρούν σημαντικό να τους δίνει η δουλειά τους τη δυνατότητα να εργάζονται από απόσταση, ενώ 60% δηλώνουν πιο αποτελεσματικοί ενώ εργάζονται από απόσταση. Συγχρόνως, το ποσοστό όσων αισθάνονται αυξημένο στρες όταν εργάζονται εξ αποστάσεως έχει μειωθεί στο 8%, από 10% το 2023 και 23% την περίοδο της πανδημίας, το 2021. Ωστόσο, διαπιστώνεται μία ανησυχία για τον αντίκτυπο της τηλεργασίας στην επαγγελματική εξέλιξή τους, καθώς μόνο 45% αισθάνονται σιγουριά ότι μπορούν να εξελιχθούν στην καριέρα τους ενώ εργάζονται απομακρυσμένα.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Πηγη: https://medicalmanage.gr

Σε μια ιστορική στιγμή για την ιατρική έρευνα και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η Affidea και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας στο πλαίσιο λειτουργίας του Affidea neuraCare, του πρώτου Κέντρου Αριστείας Νευρολογίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η παρουσίαση του Μνημονίου πραγματοποιήθηκε από τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ, Καθηγητή Γεράσιμο Σιάσο, κατά την εναρκτήρια εκδήλωση του Affidea neuraCare, παρουσία θεσμικών εκπροσώπων, μελών της επιστημονικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, συλλόγων ασθενών και εκπροσώπων των ΜΜΕ. Ο Πρύτανης ανέδειξε τη στρατηγική σημασία της συνεργασίας, επισημαίνοντας πως αποτελεί πρότυπο συνέργειας μεταξύ δημόσιου πανεπιστημίου και ιδιωτικού φορέα υγείας.

Το Μνημόνιο Συνεργασίας προβλέπει, μεταξύ άλλων, ανάπτυξη Κέντρου Αριστείας στη Νευρολογία και Νευροαπεικόνιση, εστίαση σε νευρολογικές παθήσεις όπως Αλτχάιμερ, Πάρκισον, Πολλαπλή Σκλήρυνση, Επιληψία και Ημικρανίες, πλήρη αξιοποίηση τεχνολογιών αιχμής PET/CT, MRI, fMRI, AI και νευροδιέγερση, χρηματοδότηση υποτροφιών διδακτορικών/μεταδιδακτορικών, υποστήριξη του Αγγλόφωνου Τμήματος Ιατρικής, καθώς και ανακαίνιση του Μουσείου Φυσιολογίας.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον Καθηγητή Μάριο Πολίτη, European Director του Affidea neuraCare, του οποίου το όραμα και η διεθνής εμπειρία αποτέλεσαν κινητήρια δύναμη για την υλοποίηση του έργου.

Όπως τόνισε ο Πρύτανης κ. Σιάσος: «Το Μνημόνιο Συνεργασίας αυτό αποτελεί πρότυπο συνεργασίας δημόσιου Πανεπιστημίου με κορυφαίο ιδιωτικό πάροχο υγείας όπως η Affidea. Είναι ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς η συνέργεια δημόσιου και ιδιωτικού τομέα μπορεί να φέρει ουσιαστικό όφελος στην κοινωνία. Είμαι υπερήφανος που η Αθήνα αποτελεί την αφετηρία ενός πανευρωπαϊκού δικτύου Κέντρων Αριστείας που θα επεκταθεί σύντομα σε Λονδίνο και Βαρσοβία».

Μέσα από αυτή τη συνεργασία, το ΕΚΠΑ ενισχύει τον διεθνή του ρόλο στις νευροεπιστήμες, δημιουργώντας νέες ευκαιρίες για φοιτητές και νέους ερευνητές να αποκτήσουν πρόσβαση σε τεχνολογίες αιχμής, διεθνή ερευνητικά προγράμματα και κλινικές δοκιμές. Παράλληλα, η πρωτοβουλία αυτή προσφέρει προηγμένες δυνατότητες διάγνωσης και θεραπείας στους Έλληνες ασθενείς, ενώ συμβάλλει στον περιορισμό του brain drain μέσα από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ερευνητικών ευκαιριών.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο κοινό όραμα των δύο φορέων: «Στόχος μας είναι να ενώσουμε δυνάμεις ώστε να προσφέρουμε καλύτερη επιστήμη, καλύτερη εκπαίδευση και – κυρίως – καλύτερη ζωή για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους».

Πηγη: https://eportal.gr/

Αγαπητές/οί,

Το Ινστιτούτο Ψυχοκοινωνικής Ανάπτυξης (Ι.Ψ.Α.) διοργανώνει ένα τριήμερο εισαγωγικό retreat με τίτλο «Ενσυνειδητότητα (Mindfulness): Ανακαλύψτε την Ηρεμία Μέσα Σας» στις 21 – 23 Νοεμβρίου 2025 στην Αίγινα, «Οικία Καραπάνου». Απευθύνεται σε όσους επιθυμούν να γνωρίσουν την ενσυνειδητότητα (mindfulness) και να διερευνήσουν πώς μπορεί να εφαρμοστεί στην καθημερινή ζωή. Mε την καθοδήγηση έμπειρων εκπαιδευτών από τον χώρο της ψυχικής υγείας, βασισμένο στις αρχές του Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR), περιλαμβάνει καθοδηγούμενο διαλογισμό, τεχνικές διαχείρισης του στρες, και πρακτικές αυτοσυμπόνιας σε ένα υποστηρικτικό και φιλόξενο περιβάλλον. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όσους κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην ενσυνειδητότητα και δεν απαιτείται προηγούμενη εμπειρία.

Εισηγητές:

Μιχαήλ Χατζούλης, MD, MRCPsych, είναι Ψυχίατρος, Αναπλ. Καθηγητής Ψυχιατρικής στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει εκπαιδευτεί σε τεχνικές Mindfulness (MBSR, Mindful Self Compassion) στο University of Bangor και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και retreats Διαλογισμού τύπου Mindfulness στην Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία και την Νέα Υόρκη.

Σίλια Μπατρακούλη, MSc., είναι Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια Ενηλίκων, Ζεύγους και Οικογένειας. Έχει παρακολουθήσει οχτώ (8) εβδομάδων πρόγραμμα στις τεχνικές Mindfulness (MBSR). Είναι πιστοποιημένη Θεραπεύτρια στη Γνωστική Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία και στη Συστημική Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας.

Κόστος συμμετοχής:  300€/άτομο

Συνολικό κόστος διαμονής: 145€ το άτομο (περιλαμβάνει δύο διανυκτερεύσεις, το πρωινό, το μεσημεριανό γεύμα και το δείπνο).

Περιορισμένος αριθμός θέσεων. Αιτήσεις συμμετοχής μέχρι 17 Οκτωβρίου 2025.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Γραμματεία του Ι.Ψ.Α.

τηλ. 2410 258040, e-mail: [email protected] – [email protected]

Με εκτίμηση,

εκ της Γραμματείας του Ι.Ψ.Α.

Τράντου Φανή

—

_________________________________________

Ινστιτούτο Ψυχοκοινωνικής Ανάπτυξης (Ι.Ψ.Α.)

Μ. Αλεξάνδρου 21, Λάρισα, 41222

21. Μ. Alexandrou Str, 41222, Larissa, Greece

tel/ fax: (+30) 2410 258040

e-mail:[email protected]

www.ipsa.gr