Δημοσιεύτηκε ΠΔ για τις ειδικότητες που μπορούν να εκτελούν υπερηχογραφήματα. Με το νέο ΠΔ τροποποιείται προγενέστερο που ίσχυε από το 2000 (κλικ εδώ το ΠΔ του 2000).
Το ΠΔ επιχειρεί να επιλύσει προβλήματα που ανέκυπταν για την αρμοδιότητα γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων να εκτελούν υπερηχογραφήματα στα πλαίσια της ειδικότητάς τους, τα οποία πολλές φορές καταστρατηγούσαν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν καταγγελίες από ακτινολόγους και την Ακτινολογική Εταιρεία.
Σημειώνουμε πως η Ακτινολογική Εταιρεία με Δελτίο Τύπου που εξέδωσε εκφράζει έντονο προβληματισμό για το ΠΔ, αλλά και τις Υπουργικές Αποφάσεις που είχαν προηγηθεί (κλικ εδώ).
Παραθέτουμε το πρόσφατο ΠΔ για τις ειδικότητες που μπορούν να εκτελούν υπερηχογραφήματα:
Την αντίδραση της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας προκάλεσαν δύο νομοθετικές παρεμβάσεις του Υφυπουργού Μάριου Θεμιστοκλέους.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΕΑΕ με την πρώτη απόφαση δίδεται η δυνατότητα σε Νευρολόγους να τελούν ιατρικές πράξεις Επεμβατικής Νευροακτινολογίας και με εισήγηση του Υφυπουργού εκδόθηκε νέο Προεδρικό Διάταγμα, το 66/2025, το οποίο τροποποιεί διατάξεις παλαιότερου Προεδρικού Διατάγματος (σ.σ.: 228/2000) σχετικά με το ποιοί γιατροί μπορούν να τελούν την ιατρική πράξη του υπερηχογραφήματος.
Η ΕΑΕ επισημαίνει, επιπλέον, ότι δεν έχει λάβει απαντήσεις από το ΚΕΣΥ στα έγγραφα αιτήματα που έχει υποβάλει ώστε να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΑΕ έχει ως εξής:
«Μέσα στον Ιούλιο, χωρίς καμία προειδοποίηση, ή συνεννόηση, ή διαβούλευση, ο Υφυπουργός Υγείας προχώρησε σε έκδοση της Απόφασης Γ5α/Γ.Π.οικ.30620 με θέμα «Εκπαίδευση στην ιατρική εξειδίκευση της Επεμβατικής Νευροακτινολογίας» (ΦΕΚ Β’ 3869/9.7.2025, συνημμένο) και επίσης εισηγήθηκε και εκδόθηκε το Προεδρικό Διάταγμα 66/2025 με θέμα «Τροποποίηση του π.δ. 228/2000 «Άδεια εκτέλεσης Υπερηχογραφημάτων» (Α’ 197)» (ΦΕΚ Α’ 132/25.7.2025, συνημμένο). Με την πρώτη απόφαση έδωσε τη δυνατότητα στους Νευρολόγους με μια υποτυπώδη εκπαίδευση να τελούν ιατρικές πράξεις Επεμβατικής Νευροακτινολογίας, που μέχρι σήμερα μπορούσαν να τελούνται μόνο από ιατρούς Ακτινολόγους, ή Νευροχειρουργούς, ενώ με το δεύτερο τροποποίησε τις συστηματικές διατάξεις του ΠΔ 228/2000 σχετικά με την ιατρική πράξη του υπερηχογραφήματος, την οποία πλέον θα μπορούν ευρέως επίσης να τελούν οι Ιατροί που στο πρόγραμμα εκπαίδευσης της ειδικότητά τους συμπεριλαμβάνεται η μέθοδος, αλλά και οι Νευρολόγοι και οι Δερματολόγοι.
Η Ελληνική Ακτινολογική Εταιρεία ζήτησε ήδη από την 29.7.2025 εγγράφως με αιτήσεις της από το ΚΕΣΥ να μας κοινοποιήσει άμεσα εντός δύο ημερών τις αποφάσεις της Διοικούσας Επιτροπής του και της Μόνιμης Επιτροπής Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης και για τα δύο θέματα, οι οποίες υποχρεωτικά θα πρέπει να έχουν προηγηθεί των παραπάνω πράξεων του Υφυπουργού για να κρίνουμε υπεύθυνα το περιεχόμενό τους και να ασκήσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας.
Μέχρι 06/08/2025 όμως, προς μεγάλη μας έκπληξη, το ΚΕΣΥ δεν μας έχει απαντήσει, ούτε καν αρνητικά, και επειδή ο χρόνος είναι πολύτιμος το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΑΕ με Έκτακτο ΔΣ, αποφάσισε την αποστολή δύο εξωδίκων προς το ΚΕΣΥ ζητώντας για μια ακόμη φορά τα παραπάνω, τα οποία πρέπει να πάρουμε το ταχύτερο στα χέρια μας για να κρίνουμε υπεύθυνα το περιεχόμενό τους ώστε να ασκήσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΑΕ θα σας ενημερώνει συνεχώς και άμεσα για τις εξελίξεις και για τις ενέργειές μας για την προστασία της ειδικότητας της Ακτινολογίας και του αγαθού της Δημόσιας Υγείας».
Ο Οργανισμός EUDA και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) δημιούργησαν από κοινού ένα κανονιστικό εργαλείο για την εξάλειψη της ιογενούς ηπατίτιδας στις φυλακές.
Αυτός ο νέος πρακτικός διαδικτυακός πόρος, ο οποίος παρουσιάστηκε πριν από την Ημέρα Δικαιοσύνης για τους Φυλακισμένους στις 10 Αυγούστου, έχει ως στόχο να υποστηρίξει τις τοπικές προσπάθειες για την εξάλειψη της ιογενούς ηπατίτιδας στις φυλακές, σύμφωνα με τον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών για την Καλή Υγεία και την Ευημερία.
Η αρχή της «ισοδυναμίας της περίθαλψης»
Η νέα εργαλειοθήκη έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίξει την εφαρμογή και την επέκταση των παρεμβάσεων για την ηπατίτιδα Β και C στις φυλακές σε όλη την Ευρώπη. Ενισχύει επίσης την αρχή της «ισοδυναμίας της περίθαλψης», διασφαλίζοντας ότι τα άτομα που βρίσκονται στη φυλακή λαμβάνουν υγειονομική περίθαλψη συγκρίσιμη με εκείνη που παρέχεται στην κοινότητα.
Τα άτομα που βρίσκονται στη φυλακή παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα ιογενούς ηπατίτιδας σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, γεγονός που τα καθιστά μια βασική ομάδα για στοχευμένη πρόληψη και θεραπεία. Στην Ευρώπη, τα άτομα που εισέρχονται στη φυλακή είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν ιστορικό χρήσης ενδοφλέβιων ναρκωτικών -ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για τη μετάδοση του ιού της ηπατίτιδας Β και Γ. Η κοινή χρήση ενδοφλέβιου εξοπλισμού και άλλοι παράγοντες κινδύνου -όπως οι μη ασφαλείς πρακτικές τατουάζ ή piercing, η κοινή χρήση ξυραφιών και το σεξ χωρίς προστασία- καθιστούν τις φυλακές ένα περιβάλλον προτεραιότητας για στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης και θεραπείας της ιογενούς ηπατίτιδας.
Συχνές μετακινήσεις
Οι σύντομες ποινές και οι επαναλαμβανόμενες φυλακίσεις και αποφυλακίσεις σημαίνουν ότι η ίδια ομάδα ατόμων μετακινείται συχνά μεταξύ της φυλακής και της κοινότητας. Για τον λόγο αυτό, η αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας όπως η ιογενής ηπατίτιδα στις φυλακές μπορεί επίσης να αποφέρει οφέλη για την υγεία της ευρύτερης κοινότητας, μειώνοντας το συνολικό βάρος της νόσου και προλαμβάνοντας τη μελλοντική μετάδοση λοιμώξεων.
Το εργαλείο αποτελείται από τέσσερα βασικά τμήματα: ιστορικό, ανάπτυξη στρατηγικής, εφαρμογή στρατηγικής και παρακολούθηση και αξιολόγηση. Περιλαμβάνει συνδέσμους προς σχετικές οδηγίες δημόσιας υγείας και πρακτικά εργαλεία για την κατανόηση του πλαισίου, καθώς και για τον καθορισμό και την εφαρμογή μιας στρατηγικής εξάλειψης εντός των φυλακών. Παρέχονται παραδείγματα από φυλακές στη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και το Λουξεμβούργο, τα οποία απεικονίζουν μοντέλα φροντίδας.
Πρακτικές και τεκμηριωμένες πληροφορίες
Στο εργαλείο αυτό, η EUDA και το ECDC παρέχουν πρακτικές, τεκμηριωμένες πληροφορίες για όσους εργάζονται στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στις φυλακές σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης παρεμβάσεων για την πρόληψη και τον έλεγχο της ιογενούς ηπατίτιδας σε αυτά τα περιβάλλοντα.
Οι πληροφορίες είναι επίσης πιθανό να είναι σχετικές για άλλα ακροατήρια, όπως υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, προσωπικό ασφαλείας, άτομα που ζουν σε φυλακές, εργαζόμενοι στον τομέα της αλληλοβοήθειας και εθελοντές. Περαιτέρω υποστήριξη για όσους εργάζονται στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στις φυλακές θα είναι διαθέσιμη με τη μορφή ειδικών εκπαιδευτικών σεμιναρίων που θα παρέχονται από την EUDA και το ECDC τους επόμενους μήνες, με σκοπό να διευκολυνθεί η αποτελεσματική εφαρμογή του εργαλείου και η επέκταση των υπηρεσιών.
Επιστήμονες του MIT ανέπτυξαν μικρή εμφυτεύσιμη συσκευή που θα μπορούσε να προστατεύσει άτομα με διαβήτη τύπου 1 από υπογλυκαιμία. Η υπογλυκαιμία μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να προκαλέσει σύγχυση, σπασμούς ή ακόμη και θάνατο, στην περίπτωση που δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Πώς λειτουργεί το πρωτοποριακό ιατροτεχνολογικό προϊόν;
Διαβήτης τύπου 1: Νέα συσκευή εμφυτεύεται κάτω από το δέρμα και σώζει από επεισόδια με υπογλυκαιμία
Για τα άτομα που ζουν με διαβήτη τύπου 1, η υπογλυκαιμία – επικίνδυνα χαμηλό σάκχαρο αίματος – αποτελεί έναν διαρκή κίνδυνο. Όταν η γλυκόζη πέσει υπερβολικά, μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή και συνήθως απαιτεί γρήγορη ένεση γλυκαγόνης, της ορμόνης που ανεβάζει το σάκχαρο.
Αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα πολύτιμη τη νύχτα ή για μικρά παιδιά, τα οποία μπορεί να μην καταλάβουν ή να μην αντιδράσουν έγκαιρα σε ένα υπογλυκαιμικό επεισόδιο.
Γιατί οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 1 παθαίνουν πτώσεις σακχάρου
Εκείνοι που ζουν με διαβήτη τύπου 1 μπορεί να παρουσιάσουν πτώσεις σακχάρου (υπογλυκαιμία), επειδή το σώμα τους δεν παράγει πλέον ινσουλίνη και δεν μπορεί να διορθώσει αυτόματα τις πτώσεις γλυκόζης. Όταν το σάκχαρο πέφτει πολύ χαμηλά, τα εφεδρικά συστήματα του οργανισμού δεν λειτουργούν πάντα σωστά.
Σύμφωνα με έρευνα του 2024 με τίτλο «Loss of electrical β-cell to δ‑cell coupling underlies impaired hypoglycaemia‑induced glucagon secretion in type‑1 diabetes», οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι στον διαβήτη τύπου 1 το πάγκρεας σταματά να στέλνει τα σωστά σήματα ανάμεσα στα κύτταρά του, γεγονός που οδηγεί στην υπερβολική έκκριση μίας ορμόνης που μπλοκάρει την αντίδραση του οργανισμού και δεν του επιτρέπει να ανεβάσει το σάκχαρο κατά τη διάρκεια μίας πτώσης.
Όταν οι ερευνητές μπλόκαραν αυτή την ορμόνη σε διαβητικά ποντίκια, το πάγκρεας μπόρεσε ξανά να απελευθερώσει γλυκαγόνη, βοηθώντας στην προστασία από σοβαρή υπογλυκαιμία.
Άλλες πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι πτώσεις σακχάρου συμβαίνουν συνήθως για τους εξής λόγους:
Υπερβολική χορήγηση ινσουλίνης ή χορήγηση σε λάθος ώρα → ρίχνει υπερβολικά το σάκχαρο.
Αδύναμες εφεδρικές ορμόνες → το σώμα δεν απελευθερώνει αρκετή γλυκαγόνη ή αδρεναλίνη για να ανεβάσει το σάκχαρο.
Λιγότερα προειδοποιητικά σημάδια → μετά από πολλές υπογλυκαιμίες, ο εγκέφαλος «συνηθίζει» τα χαμηλά επίεδα γλυκόζης και σταματά να εμφανίζει πρώιμα συμπτώματα.
Απότομες διακυμάνσεις σακχάρου (γλυκαιμική μεταβλητότητα) → τα ασταθή επίπεδα πριν ή μετά από μία πτώση αυξάνουν τον κίνδυνο νέου υπογλυκαιμικού επεισοδίου.
Αλλαγές στις εντερικές ορμόνες (GLP‑1) → νέες μελέτες δείχνουν ότι μπορεί επίσης να δυσκολεύουν την ανάρρωση από χαμηλά επίπεδα γλυκόζης.
Η εμφυτεύσιμη συσκευή προσφέρει γρήγορη προστασία από επικίνδυνες πτώσεις σακχάρου
«Πρόκειται για μία μικρή συσκευή έκτακτης ανάγκης που μπορεί να τοποθετηθεί κάτω από το δέρμα, όπου είναι έτοιμη να δράσει αν το σάκχαρο του ασθενούς πέσει υπερβολικά», λέει ο Daniel Anderson του MIT, σύμφωνα με το SciTech Daily.
«Στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε μία συσκευή που είναι πάντα έτοιμη να προστατεύει τους ασθενείς από την υπογλυκαιμία. Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ανακούφιση του φόβου της υπογλυκαιμίας, από τον οποίο υποφέρουν πολλοί ασθενείς και οι γονείς τους».
Η ομάδα έδειξε επίσης ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να χορηγήσει δόσεις έκτακτης ανάγκης επινεφρίνης για καρδιακές προσβολές ή σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Η μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Siddharth Krishnan, δημοσιεύτηκε στις 9 Ιουλίου 2025 στο Nature Biomedical Engineering.
Αντίδραση έκτακτης ανάγκης
«Μερικοί ασθενείς μπορούν να καταλάβουν πότε πέφτει το σάκχαρό τους και να φάνε κάτι ή να χορηγήσουν γλυκαγόνη», λέει ο Daniel Anderson του MIT. «Αλλά μερικοί δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν υπογλυκαιμία και μπορεί απλώς να πέσουν σε σύγχυση και κώμα. Αυτό είναι επίσης πρόβλημα όταν οι ασθενείς κοιμούνται, καθώς βασίζονται σε συναγερμούς από αισθητήρες γλυκόζης για να τους ξυπνήσουν όταν το σάκχαρο πέφτει επικίνδυνα χαμηλά».
Για να αντιμετωπιστεί αυτό, οι μηχανικοί του MIT ανέπτυξαν μία εμφυτεύσιμη συσκευή στο μέγεθος ενός μικρού κέρματος που αποθηκεύει γλυκαγόνη σε μορφή σκόνης και μπορεί να την απελευθερώνει χειροκίνητα ή αυτόματα όταν το σάκχαρο πέσει πολύ χαμηλά. Η συσκευή χρησιμοποιεί δεξαμενή τρισδιάστατης εκτύπωσης, σφραγισμένη με κράμα μνήμης σχήματος που λυγίζει για να απελευθερώσει το φάρμακο όταν θερμανθεί, και μπορεί να επικοινωνεί ασύρματα με αισθητήρες γλυκόζης για αυτοματοποιημένη προστασία.
«Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του τύπου ψηφιακής χορήγησης φαρμάκου είναι ότι μπορεί να συνδεθεί με αισθητήρες», προσθέτει ο Siddharth Krishnan.
Αναστροφή της υπογλυκαιμίας
Όταν εμφυτεύτηκε σε ποντίκια με διαβήτη, η συσκευή απελευθέρωσε γλυκαγόνη μέσα σε 10 λεπτά, σταθεροποιώντας το σάκχαρο και αποτρέποντας την υπογλυκαιμία. Η ομάδα δοκίμασε επίσης επινεφρίνη σε μορφή σκόνης, η οποία ανέβασε τα επίπεδα στο αίμα και τον καρδιακό ρυθμό μέσα σε 10 λεπτά. Οι συσκευές παρέμειναν στη θέση τους έως και τέσσερις εβδομάδες και, παρά τον σχηματισμό ουλώδους ιστού, η απελευθέρωση του φαρμάκου συνέχισε να λειτουργεί.
«Η ιδέα είναι να υπάρχουν αρκετές δόσεις για να προσφέρουν αυτό το θεραπευτικό σωσίβιο γεγονός για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα», λέει ο Siddharth Krishnan, προσθέτοντας ότι η συσκευή θα χρειάζεται αντικατάσταση. Οι ερευνητές σχεδιάζουν μακρύτερες μελέτες σε ζώα και στοχεύουν να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους μέσα σε τρία χρόνια.
«Είναι πραγματικά συναρπαστικό να βλέπουμε την ομάδα μας να πετυχαίνει αυτό, κάτι που ελπίζω ότι μια μέρα θα βοηθήσει τους διαβητικούς ασθενείς και θα μπορούσε γενικότερα να προσφέρει ένα νέο παράδειγμα για τη χορήγηση οποιουδήποτε φαρμάκου έκτακτης ανάγκης», λέει ο Αμερικανός βιοτεχνολόγος Robert Langer.
Πριν από (σχεδόν) 5 χρόνια, η Κορίνα Πατέλη-Bell ίδρυσε την Οργάνωση FairLife LCC, μετατρέποντας τον πόνο από την απώλεια του συζύγου της από καρκίνο του πνεύμονα, σε ελπίδα για τους ογκολογικούς ασθενείς. Στο διάστημα αυτό πρωτοστάτησε στην προσπάθεια να δημιουργηθεί πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα-που η χώρα μας ακόμα δεν διαθέτει-αλλά και στην ψυχική στήριξη των πασχόντων. Έχοντας πετύχει πολλά, τοποθετεί τον πήχη ακόμα ψηλότερα με στόχο να μειωθεί το φορτίο νοσηρότητας και θνητότητας του πιο φονικού καρκίνου στην Ελλάδα και όλοι οι ασθενείς να έχουν ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία και την ολιστική φροντίδα, εξασφαλίζοντας δικαιότερη ζωή (fair life).
Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πρώτη αιτία θανάτου από ογκολογικό νόσημα στην Ελλάδα. Ποια είναι η σημερινή εικόνα και πού εντοπίζονται τα σοβαρότερα κενά;
Δυστυχώς, ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο θανατηφόρα μορφή καρκίνου στη χώρα μας. Με περισσότερες από 9.000 νέες διαγνώσεις και περίπου 7.500 θανάτους κάθε χρόνο, η νόσος στερεί μία ζωή σχεδόν κάθε ώρα. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι πάνω από το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε στάδιο IV, γεγονός που μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες επιβίωσης, παρά την πρόοδο της επιστήμης. Αυτή η κατάσταση δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα της απουσίας εθνικού σχεδιασμού. Παρά την μεγάλη πρόοδο που έχει συντελεστεί στην πρόληψη άλλων καρκίνων (μαστού, τραχήλου μήτρας και παχέος εντέρου), ο 1ος σε θνησιμότητα για άνδρες και γυναίκες δεν έχει ακόμα ενταχθεί στο ΕΣΥ, η διαδρομή του ασθενούς είναι ασύνδετη και η ψυχολογική επιβάρυνση τεράστια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της 9ης έκθεσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (LuCE) που κοινοποιήσαμε πρόσφατα στην Ελλάδα, οι Έλληνες ασθενείς αντιμετωπίζουν σημαντικά ελλείμματα: το 33,8% δεν έλαβε επαρκή ενημέρωση για τη διάγνωση και τη θεραπεία του, ενώ το 90,3% δεν είχε πρόσβαση σε υποστήριξη ή πληροφόρηση, ιδιαίτερα σε ψυχολογική υποστήριξη (55,2%,), ενημέρωση για κοινωνικές παροχές και δικαιώματα (45,5%) και διαχείριση παρενεργειών από τις θεραπείες(42,2%). Αυτά τα ποσοστά δείχνουν ξεκάθαρα το μέγεθος της ανάγκης για ένα νέο μοντέλο φροντίδας, που να ξεκινά από την πρόληψη και να περιλαμβάνει ολιστική υποστήριξη.
Ποιο θα έπρεπε να είναι το μοντέλο πρόληψης και πρώιμης διάγνωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα στην πατρίδα μας;
Η FairLife L.C.C. έχει συνδέσει το όνομα της με την πρόληψη για τη νόσο. Υποστήριξε από την πρώτη στιγμή όποια δράση στη χώρα ξεκινούσε και ξεκινά για την εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου στο Εθνικό Σχέδιο Πρόληψης.
Γιατί η έγκαιρη διάγνωση δεν είναι σύνθημα – είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι σώζει ζωές. Η χρήση της χαμηλής δόσης αξονικής τομογραφίας (LDCT) μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα έως και 33%. Παρά την κατάθεση του ΠΕΚΠ, (προτεινόμενη Διαδικασία Προσυμπτωματικού Ελέγχου του Καρκίνου του Πνεύμονα), ως αποτέλεσμα διεπιστημονικής συνεργασίας και με τη συμβολή της FairLife L.C.C., η Ελλάδα παραμένει δυόμισι χρόνια μετά χωρίς προσυμπτωματικό έλεγχο.
Όταν καταφέρουμε να έχουμε ένα στοχευμένο, εθνικό πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου, με κριτήρια κινδύνου προσαρμοσμένα στις ελληνικές συνθήκες, διασύνδεση με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ένταξη ευάλωτων ομάδων και βέβαια Ψηφιακό Μητρώο και παρακολούθηση για τυχαία ευρήματα (IPNs), θα μπορούμε να ελπίζουμε σε μια καλύτερη επιδημιολογική εικόνα για τη χώρα μας.
Ήδη μέσα από το πρόγραμμα “Υγεία Πνευμόνων”, προσφέραμε δωρεάν LDCT εξετάσεις σε 475 πολίτες – με 1 στους 3 να χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, ενώ το 85% δεν αναγνώριζε βασικά συμπτώματα της νόσου. Διότι η πρόληψη ξεκινά από την ενημέρωση. Από το 2024, ταξιδεύουμε σε όλη την Ελλάδα – Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Πάτρα και στις 17/9 στην Αθήνα – για να μιλήσουμε στους συμπολίτες μας για τις πνευμονικές παθήσεις, τα χαρακτηριστικά και τη σχέση τους με τον καρκίνο του πνεύμονα, την πρόληψη αλλά και τη σημασία της ολιστικής προσέγγισης των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο. Η Πολιτεία πρέπει να κατανοήσει πως η πρόληψη δεν είναι δαπάνη, αλλά επένδυση.
Σχετικά με την εμπειρία του ασθενή, τι είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο στη σημερινή εικόνα της φροντίδας;
Κοιτάξτε, η φροντίδα των ανθρώπων που νοσούν είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο. Δεν ξεκινά και σταματά στη θεραπεία. Είναι θέμα σεβασμού, δικαιοσύνης και ανθρωπιάς. Και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τόσο την έκβαση της νόσου όσο και την ποιότητα ζωής αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους.
Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι η διαδρομή του ασθενή στη χώρα μας είναι αποσπασματική. Αρχικά, ως ασθενείς, πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι και να συμμετέχουμε στη θεραπευτική μας πορεία.
Στην Ελλάδα, ενώ το 92,3% πιστεύει ότι η άποψη τους πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, μόλις το 18,3% θεωρεί ότι αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό (έναντι 29,0% του μέσου όρου των Ευρωπαίων συμμετεχόντων).
Βλέπουμε και μια δυσκολία επικοινωνίας με την ιατρική ομάδα, λόγω έλλειψης χρόνου ή σύνθετης πληροφορίας. Εδώ έρχεται και η σημασία του νοσηλευτή ως πλοηγός (navigator), είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και γίνονται γέφυρα ανάμεσα σε ασθενείς και γιατρούς. Η FairLife L.C.C. έρχεται τώρα να επενδύσει στους νοσηλευτές ογκολογικών ασθενών με το νέο πρόγραμμα “ΟγκοΝόησις” – καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για νοσηλευτές, με στόχο τη βελτίωση της φροντίδας ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα στην Ελλάδα. Σε συνεργασία με τον Εθνικό Σύνδεσμο Νοσηλευτών Ελλάδος (ΕΣΝΕ), προσφέρουμε στους συμμετέχοντες νέες γνώσεις, δεξιότητες και πιστοποίηση που θα τους βοηθήσουν στην καθημερινή κλινική πρακτική και στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Είναι μεγάλο το ενδιαφέρον για το Ογκονόησις, καθώς παρακολούθησαν διαδικτυακά το 1ο webinar που διοργανώσαμε για το πρόγραμμα 1.674 άτομα.
Κι επειδή ο καρκίνος δε αφορά μόνο το σώμα, κυρίως επηρεάζει την ψυχή, ανησυχώ για το μεγάλο κενό στη ψυχοκοινωνική φροντίδα που υπάρχει στην Ελλάδα. Ένα κενό που προσπαθεί να καλύψει η FairLife L.C.C. μέσα από το δωρεάν πολυβραβευμένο πρόγραμμα BREATH. Είμαστε περήφανοι, διότι έχουμε ήδη στηρίξει πάνω από 1.100 ασθενείς και φροντιστές με πάνω από 6.100 ώρες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, πανελλαδικά. Και συνεχίζουμε.
Αλλά θα πρέπει παράλληλα η Πολιτεία να επενδύσει στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα, να εξασφαλίσει ψηφιακή διαλειτουργικότητα και να εντάξει οργανικά την ψυχολογική και ανακουφιστική φροντίδα στη συνολική πορεία του ασθενή.
Μπορεί η ολιστική προσέγγιση στη φροντίδα να ενισχύσει τις αρχές της Διαφορετικότητας, Ισοτιμίας και Συμπερίληψης (DEI) στο χώρο της υγείας;
Φυσικά. Το DEI ουσιαστικά αφορά την προώθηση ενός δίκαιου και προσβάσιμου συστήματος υγείας για όλους. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Για να έχουμε ένα πραγματικά δίκαιο σύστημα υγείας, πρέπει να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα των ασθενών και να σεβόμαστε ότι κουβαλούν μαζί τους στη διαδρομή της υγείας τους. Επίσης, όλοι πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες για την υγεία τους, πέρα από κοινωνικούς, οικονομικούς ή δημογραφικούς παράγοντες, χρειαζόμαστε ισοτιμία. Πώς θα γίνει αυτό; Μέσω της συμπερίληψης στην υγειονομική φροντίδα. Συμπερίληψη σημαίνει ότι όλοι αισθάνονται ότι έχουν φωνή και ανήκουν στο σύστημα υγείας, χωρίς αποκλεισμούς ή διακρίσεις.
Αυτές τις αρχές προσπαθούμε κι εμείς να εφαρμόσουμε. Με καμπάνιες και δράσεις, η FairLife L.C.C. ευαισθητοποιεί για την ισότητα πρόσβασης στις νέες θεραπείες, για την καταπολέμηση του στίγματος που σχετίζεται με το κάπνισμα, για την αποζημίωση του ολοκληρωμένου μοριακού ελέγχου, για την αξία των κλινικών μελετών, για τη φωνή των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο.
Μιλήστε μας λίγο και για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ). Σε ποιο βαθμό μπορεί να υπηρετήσει την Ογκολογία;
Πιστεύω ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει καταλύτη θετικής αλλαγής στην υγεία. Βλέπουμε ήδη πώς το AI μπορεί να επεξεργάζεται τεράστιους όγκους ιατρικών δεδομένων και να εντοπίζει έγκαιρα ύποπτες βλάβες – για παράδειγμα, στον καρκίνο του πνεύμονα μέσω απεικονιστικών εξετάσεων όπως αξονικές χαμηλής δόσης ή PET-scan. Αυτή η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης μπορεί να δώσει στους ασθενείς ένα πολύτιμο προβάδισμα στη μάχη με την ασθένεια. Βοηθά ακόμη και στον σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπειών, με βάση το γενετικό προφίλ του ασθενή και πιθανούς βιοδείκτες. Αυτό σημαίνει στοχευμένες παρεμβάσεις με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και λιγότερες παρενέργειες.
Έχοντας ζήσει την απώλεια του Simon (του συζύγου μου), σκέφτομαι συχνά ότι αν τότε υπήρχε ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που να αξιολογούσε εγκαίρως τις εξετάσεις του ή να πρότεινε εξατομικευμένες θεραπείες, ίσως να είχε άλλη πορεία, ίσως να ζούσε περισσότερο. Όμως, η διάγνωση του καθυστέρησε, οι θεραπευτικές επιλογές περιορίστηκαν και η πρόσβαση σε μια καινοτόμα θεραπεία ήρθε πολύ αργά. Άρα, το πιο σημαντικό είναι ότι η τεχνολογία δεν έχει νόημα αν δεν υπηρετεί τον άνθρωπο.
Η FairLife L.C.C. κλείνει φέτος τα 5 χρόνια δράσης. Θεωρείτε ότι έχετε εκπληρώσει ένα σημαντικό μέρος της αποστολής σας;
Σε αυτά τα 5 χρόνια δουλέψαμε σκληρά και σταθήκαμε δίπλα σε ανθρώπους που το είχαν πραγματικά ανάγκη. Οι 14 διακρίσεις, ανάμεσά τους και «Οργάνωση της Χρονιάς» για το 2024, στα Patient Partnership Awards, είναι αναγνώριση και τιμή. Όμως η μεγαλύτερη επιβεβαίωση για την FairLife L.C.C. είναι τα λόγια ευγνωμοσύνης από ασθενείς και οικογένειες.
Οι προκλήσεις αναφορικά με τον καρκίνο του πνεύμονα στην Ελλάδα παραμένουν μεγάλες. Αλλά θα συνεχίσουμε να ευαισθητοποιούμε για ένα σύστημα όπου ο ασθενής δεν θα νιώθει μόνος – ούτε στη διάγνωση, ούτε στη θεραπεία, ούτε στην ψυχολογική του διαδρομή.
*Info:
Η «FairLife-Φροντίδα και Πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα» είναι ο πρώτος μη κερδοσκοπικός κοινωνικός φορέας στην Ελλάδα – μέλος των ΕΛΛΟΚ, Ένωση Ασθενών Ελλάδος, LUCE, ELF, GLCC, LCAM και IASLC – που ασχολείται αποκλειστικά με τον καρκίνο του πνεύμονα και δημιουργήθηκε στη μνήμη του Simon Bell που έχασε τη μάχη με τη νόσο. Τον προσεχή Οκτώβρη κλείνει 5 χρόνια δράσεων.
Are you a student or professional eager to explore contemporary challenges in medicine, research, and health policy, and to strengthen your understanding of bioethics?
We invite you to apply for the Stavros Niarchos Foundation Bioethics Academy’s Foundations in Bioethics Course, a two-day intensive program held in Athens, Greece.
Participation in the SNFBA’s Foundations in Bioethics Course is free of charge for all accepted applicants. The course is fully supported through the generosity of the Stavros Niarchos Foundation (SNF).
To preserve the quality of the learning experience, the total number of participants is limited to 50.
Read below for details on which session is right for you!
SESSION A
For students, trainees, and early-career professionals
Provide high-quality bioethics education for university students, professionals, educators, and policymakers.
Foster a network of bioethics scholars and practitioners in Greece and internationally.
Support ethical decision-making in medicine, healthcare, research, and emerging technologies.
Equip professionals with bioethics knowledge and tools to navigate ethical challenges in biomedical and clinical research.
The SNFBA is co-directed by:
Prof. Jeffrey Kahn, the Andreas C. Dracopoulos Director of the Johns Hopkins Berman Institute of Bioethics (JHU)
Prof. Effy Vayena, Associate Vice President for Digital Transformation & Governance, and Chair of Bioethics at the Swiss Federal Institute of Technology in Zurich (ETH Zurich)
Αύξηση των περιστατικών κορονοϊού παρατηρείται το τελευταίο διάστημα, με τη θερινή περίοδο να συνοδεύεται, όπως κάθε χρόνο, από «μικρή άνοδο» των κρουσμάτων, σύμφωνα με τον καθηγητή Πνευμονολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και πρόεδρο της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, Στέλιο Λουκίδη. Μιλώντας στο ΕΡΤNews, τόνισε ότι ο ιός δεν εμφανίζει εποχικότητα και «όλος ο χρόνος είναι δικός του». Όπως εξήγησε, το καλοκαίρι «τσιμπάνε λίγο τα περιστατικά», ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για έξαρση που πρέπει να προκαλέσει ανησυχία.
«Μέχρι πριν από ένα μήνα εγκρίνονταν περίπου 40 αντιικά φάρμακα την ημέρα. Τώρα είμαστε στα 80-85, ίσως και στα 100», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι αριθμοί αυτοί παραμένουν πολύ μικροί σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, όταν οι εγκρίσεις ξεπερνούσαν και τις 2.000 ημερησίως.
Ο καθηγητής υπογράμμισε πως η μικρή αυτή αύξηση αφορά κυρίως άτομα με υποκείμενα νοσήματα ή μεγαλύτερης ηλικίας, τα οποία χρειάζονται φαρμακευτική παρέμβαση. Παρόλα αυτά, σημείωσε πως: «Η αύξηση είναι αναμενόμενη, λόγω της κυκλοφορίας του πληθυσμού, των διακοπών και του συνωστισμού. Η ζωή συνεχίζεται».
Έκανε δε ιδιαίτερη μνεία στη στάση των νεότερων ηλικιών απέναντι στα ήπια συμπτώματα: «Οποιαδήποτε ήπια συμπτωματολογία δεν σταματάει και δεν δημιουργεί κανένα ίχνος απομόνωσης ή προσπάθειας μετριασμού της μικρής αυτής έξαρσης».
Ο κ. Λουκίδης απηύθυνε σύσταση για προσοχή, ιδίως στις επαφές με ευάλωτους ανθρώπους: «Σε οποιοδήποτε ήπιο σύμπτωμα, ας προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε ανθρώπους μεγάλης ηλικίας ή με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα».
Παράλληλα, σημείωσε πως η πλατφόρμα για τα αντιικά φάρμακα λειτουργεί ομαλά και είναι φιλική, με στόχο την άμεση εξυπηρέτηση των ευπαθών ομάδων, ώστε να αποφεύγεται η επαφή με τις δομές υγείας και η ανάγκη για νοσηλεία.
Σε ερώτηση για την ήπια κλινική εικόνα των νέων περιστατικών, ο καθηγητής επισήμανε ότι: «Η συμπτωματολογία εντοπίζεται κυρίως στο ανώτερο αναπνευστικό ή εμφανίζεται ως γενική καταβολή και εξάντληση. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν καν ότι πέρασαν κορονοϊό»
Ο μητρικός θηλασμός είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους διασφάλισης της υγείας, της ανάπτυξης και της επιβίωσης του μωρού στα πρώτα στάδια της ζωής του. Λειτουργεί ως το πρώτο του εμβόλιο, παρέχοντας προστασία από ασθένειες όπως η διάρροια και η πνευμονία.
Ηεπένδυση στον μητρικό θηλασμό είναι μια επένδυση στο μέλλον, ωστόσο μόνο το 48% των βρεφών κάτω των έξι μηνών θηλάζουν αποκλειστικά – πολύ κάτω από τον στόχο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας για 60% έως το 2030. Αυτό οφείλεται στις αλληλεπικαλυπτόμενες προκλήσεις για τις νέες μητέρες, τους επαγγελματίες υγείας και τα συστήματα υγείας.
Εκατομμύρια μητέρες σε όλο τον κόσμο δεν λαμβάνουν έγκαιρη και εξειδικευμένη υποστήριξη σε ένα περιβάλλον υγειονομικής περίθαλψης όταν τη χρειάζονται περισσότερο.
Μόνο το ένα πέμπτο των χωρών περιλαμβάνει εκπαίδευση στη διατροφή βρεφών και μικρών παιδιών για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που φροντίζουν τις νέες μητέρες. Αυτό σημαίνει ότι η πλειονότητα των μητέρων στον κόσμο φεύγει από τα νοσοκομεία χωρίς την κατάλληλη καθοδήγηση σχετικά με το πώς να θηλάζουν τα μωρά τους και πότε να εισάγουν συμπληρωματική διατροφή.
Σε πολλές χώρες, τα συστήματα υγείας πολύ συχνά δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, είναι κατακερματισμένα ή ανεπαρκώς εξοπλισμένα για την παροχή ποιοτικής, συνεπούς και τεκμηριωμένης υποστήριξης του μητρικού θηλασμού.
Οι επενδύσεις στην υποστήριξη του μητρικού θηλασμού παραμένουν εξαιρετικά χαμηλές, παρόλο που κάθε δολάριο που επενδύεται παράγει 35 δολάρια ΗΠΑ σε οικονομικές αποδόσεις.
«Βιώσιμη υποστήριξη»
Καθώς γιορτάζουμε την Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού με θέμα: «Δώστε προτεραιότητα στο μητρικό θηλασμό: Δημιουργία βιώσιμων συστημάτων υποστήριξης», ο ΠΟΥ και η UNICEF καλούν τις κυβερνήσεις, τους διαχειριστές της υγείας και τους εταίρους να επενδύσουν σε υψηλής ποιότητας υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, με:
εξασφάλιση επαρκών επενδύσεων σε δίκαιη, ποιοτική φροντίδα μητέρων και νεογνών, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών υποστήριξης του μητρικού θηλασμού,
αύξηση των κονδυλίων του εθνικού προϋπολογισμού για προγράμματα μητρικού θηλασμού,
ενσωμάτωση της συμβουλευτικής και της υποστήριξης του μητρικού θηλασμού στις συνήθεις υπηρεσίες υγείας μητέρας και παιδιού, συμπεριλαμβανομένης της προγεννητικής, του τοκετού και της μεταγεννητικής φροντίδας,
διασφάλιση ότι όλοι οι πάροχοι υπηρεσιών υγείας είναι εξοπλισμένοι με τις δεξιότητες και τις γνώσεις που απαιτούνται για την υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, μεταξύ άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και ανθρωπιστικής βοήθειας,
ενίσχυση των κοινοτικών συστημάτων υγείας ώστε να παρέχεται σε κάθε νέα μητέρα συνεχής, προσιτή υποστήριξη του μητρικού θηλασμού για διάστημα έως και δύο ετών και πέραν αυτού και
προστασία του μητρικού θηλασμού με τη διασφάλιση της εφαρμογής του Διεθνούς Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος σε όλες τις εγκαταστάσεις και τα συστήματα υγείας.
Η ενίσχυση των συστημάτων υγείας για την υποστήριξη του μητρικού θηλασμού δεν είναι απλώς μια υγειονομική επιταγή, είναι μια ηθική και οικονομική επιταγή. Ο ΠΟΥ και η UNICEF παραμένουν προσηλωμένοι στην υποστήριξη των χωρών για την οικοδόμηση ανθεκτικών συστημάτων υγείας που δεν αφήνουν καμία μητέρα και κανένα παιδί πίσω.
Καθώς καταγράφεται ραγδαία αύξηση των συνθετικών ναρκωτικών και της χρήσης κοκαΐνης, η Ελλάδα ανταποκρίνεται με τη σύσταση του ΕΟΠΑΕ και τη διαμόρφωση ενιαίας Εθνικής Στρατηγικής, εξηγεί ο κ. Αθανάσιος Θεοχάρης, Εθνικός Συντονιστής για την Αντιμετώπιση των Εξαρτήσεων στην Ελλάδα, Πρόεδρος ΕΟΠΑΕ
Η πρόσφατη Ευρωπαϊκή Έκθεση για τα Ναρκωτικά 2025, που δημοσιεύτηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για τα Ναρκωτικά (EUDA), περιγράφει ένα ταχύτατα μεταβαλλόμενο τοπίο στο πεδίο των ναρκωτικών ουσιών σε όλη την Ευρώπη, που οφείλεται στην παγκόσμια αστάθεια, την αλλαγή των ουσιών και του τρόπου χρήσης, αλλά και τα ανεπτυγμένα δίκτυα διακίνησης. Στη βάση δεδομένων από 29 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, η έκθεση αναδεικνύει μία νέα πραγματικότητα, όπου κυριαρχούν νέες ουσίες και απαιτούνται νέες προσεγγίσεις και στρατηγικός σχεδιασμός.
Τα τελευταία χρόνια, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια αύξηση στα συνθετικά ναρκωτικά, όπως οι συνθετικές καθινόνες, τα νιταζένια και τα κανναβινοειδή. Τα νιταζένια έχουν συσχετιστεί με αυξημένα περιστατικά υπερδοσολογίας και ανιχνεύονται συχνά σε νοθευμένα φάρμακα. Παράλληλα, η έλλειψη ηρωίνης λόγω της απαγόρευσης καλλιέργειας οπίου στο Αφγανιστάν προκαλεί ανησυχίες για μετατόπιση της ζήτησης σε πιο επικίνδυνα εναλλακτικά συνθετικά ναρκωτικά. Η έκθεση επισημαίνει επίσης την ανησυχία για την αυξανόμενη χρήση κάνναβης και κοκαΐνης. Η χρήση κοκαΐνης συνεχίζει να αυξάνεται, όπως αποδεικνύεται και από τις κατασχέσεις ρεκόρ των 419 τόνων το έτος 2023. Αυτή η αύξηση αλλάζει τον τρόπο και τις διαδρομές διακίνησης ουσιών, ενώ παράλληλα τροφοδοτεί τη βία που σχετίζεται με τα ναρκωτικά σε όλη την ΕΕ.
Η χώρα μας αποτελεί κόμβο διέλευσης των ναρκωτικών ουσιών από την Ασία και Αφρική στην ΕΕ, ενώ παρουσιάζεται και πολυπλοκότητα στο μοτίβο χρήσης, με τα άτομα να κάνουν συχνά χρήση συνδυασμού οπιοειδών, διεγερτικών και συνταγογραφούμενων φαρμάκων, αυξάνοντας τον κίνδυνο υπερδοσολογίας και δυσκολεύοντας τη θεραπεία τους. Όλα τα παραπάνω, καθιστούν την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων ακόμα πιο σύνθετη και πολύπλοκη.
Η Ελλάδα δεν μένει θεατής στο μεταβαλλόμενο τοπίο των εξαρτήσεων, αντιθέτως, απαντά με έναν ριζικό και σύγχρονο μετασχηματισμό, τη θέσπιση του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) – ενός ενιαίου δημόσιου φορέα, στον οποίο εντάσσονται όλοι οι μέχρι πρότινος εγκεκριμένοι φορείς απεξάρτησης, αναδιαρθρώνει το τοπίο των υπηρεσιών και επανακαθορίζει τη στρατηγική της χώρας μας. Πρόκειται για μία τομή, που σηματοδοτεί για πρώτη φορά τον σχεδιασμό και υλοποίηση μίας ενιαίας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαρτήσεις.
Ο ΕΟΠΑΕ, λειτουργώντας από τον Φεβρουάριο του 2025, θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο – αντιμετωπίζοντας την εξάρτηση ως ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο και παράλληλα χρόνια νόσο, που απαιτεί συνεχή φροντίδα, διασύνδεση και αποστιγματισμό.
Η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων δεν περιορίζεται μόνο στη θεραπεία. Η πρόληψη, η έγκαιρη παρέμβαση, η αποτοξίνωση, η κοινωνική επανένταξη, η εκπαίδευση και ενίσχυση δεξιοτήτων, η ενδυνάμωση του γονεϊκού ρόλου, η υποστήριξη στη μετάβαση σε αυτόνομες μορφές διαβίωσης και η προώθηση στην απασχόληση, αλλά και η υποστήριξη σε συνθήκες κρίσης, ακόμα και η αντιμετώπιση της αστεγίας, δημιουργούν σήμερα, ένα ολιστικό και ανθρωποκεντρικό μοντέλο θεραπείας.
Η εθνική στρατηγική στηρίζεται στον θεραπευτικό πλουραλισμό, τη θεραπευτική συνέχεια και την καθολική πρόσβαση χωρίς περιορισμούς, καλύπτοντας κάθε ανάγκη: από τη θεραπεία, με εύρος επιλογών ακόμη και μέσα σε σωφρονιστικά καταστήματα, μέχρι την κοινωνική και επαγγελματική επανένταξη του εξαρτημένου ατόμου. Με τον ΕΟΠΑΕ, για πρώτη φορά, η Ελλάδα αποκτά έναν ενιαίο σχεδιασμό και υλοποίηση πολιτικής για το σύνολο των εξαρτήσεων, από νόμιμες ή παράνομες ουσίες, και εθισμών (αλκοόλ, τζόγο, τυχερά παιχνίδια, διαδίκτυο), οι οποίοι μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά, όπως η απώλεια ελέγχου, η μείωση της λειτουργικότητας και η ακατανίκητη παρόρμηση για συνέχιση της συμπεριφοράς παρά τις αρνητικές συνέπειες.
Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των ατόμων που πλήττονται από συμπεριφορικές εξαρτήσεις αυξάνεται συνεχώς. Εμφανίζονται συνεχώς νέες μορφές εθισμού τόσο στους εφήβους και νεαρούς ενήλικες, όσο και στους ενήλικες, που επηρεάζουν σοβαρά την κοινωνική, ακαδημαϊκή και επαγγελματική ζωή, μειώνοντας την ευημερία και την ποιότητα ζωής. Οι συμπεριφορικές εξαρτήσεις και εθισμοί αποτελούν πλέον βασική στόχευση της στρατηγικής του ΕΟΠΑΕ.
Ο ΕΟΠΑΕ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη και την έγκυρη ενημέρωση της κοινότητας, αναπτύσσοντας μονάδες και υπηρεσίες πρόληψης σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα, έχοντας ως πρωτεύοντα ρόλο την υλοποίηση στοχευμένων δράσεων σε σχολεία σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, σε γονείς και μαθητικές κοινότητες για θέματα εξαρτήσεων. Παράλληλα, αξιοποιούνται σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία και διαδικτυακές πλατφόρμες για την ενημέρωση, συμβουλευτική υποστήριξη αλλά και ευαισθητοποίηση του κοινού. Με το Εθνικό Παρατηρητήριο για την πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση του ψηφιακού εθισμού, ένα έργο τομή στον τομέα των εξαρτήσεων, ο ΕΟΠΑΕ εστιάζει στην αντιμετώπιση του ψηφιακού εθισμού, με την ενσωμάτωση θεσμικών μέτρων, την ανάπτυξη σύγχρονων πρωτοκόλλων κι ενός οργανωμένου συστήματος έγκαιρης ανίχνευσης και παρατήρησης με δυνατότητα παραπομπής για συνεχή υποστήριξη.
Κοιτάζοντας μπροστά, η αληθινή καινοτομία δεν είναι μόνο στις υποδομές και τα εργαλεία, είναι στη συλλογική αλλαγή κουλτούρας. Στόχος μας είναι να χτίσουμε μια κοινωνία όπου η αποδοχή, η ισότητα και η στήριξη είναι αυτονόητες. Η Ελλάδα, με τον ΕΟΠΑΕ, πραγματοποιεί ένα τολμηρό μα συνάμα και απαραίτητο βήμα. Δημιουργεί ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και διαλειτουργικό δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης, απαντώντας στις προκλήσεις του μεταβαλλόμενου τοπίου των εξαρτήσεων. Οφείλουμε ως χώρα μας να μην έχουμε αποκλεισμούς, γιατί κανένας άνθρωπος που δίνει τη μάχη του με την εξάρτηση δεν πρέπει να μένει μόνος του.
