Συντάκτης: grammateia

Βραχνάς για τους περισσότερους παρόχους στον τομέα της υγείας αποτελεί το clawback το οποίο οφείλουν οι περισσότεροι πάροχοι του ΕΟΠΥΥ ακόμα και για τα προηγούμενα έτη.

Πρόκειται για τις υποχρεωτικές επιστροφές με την υπέρβαση της προϋπολογισθείσας δαπάνης ανά τομέα, ένα σύστημα που προκαλεί σοβαρές στρεβλώσεις στην αγορά υγείας.

Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και σήμερα οι περισσότερες εταιρείες που συνεργάζονται με τον ΕΟΠΥΥ και παρέχουν είτε προϊόντα είτε υπηρεσίες, οφείλουν ακόμα χρήματα από το 2022. Υπό το πρίσμα αυτό ο Οργανισμός προχωρά σε νέα ρύθμιση ώστε τα οφειλόμενα να καταβληθούν σε 12 δόσεις.

Βέβαια στις δόσεις αυτές προστίθενται και τα ποσά από τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα οι οφειλές να είναι δυσβάστακτες.

Δείτε παρακάτω την ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ

Σε συνέχεια της παρ.3 του άρθρ.100 του Ν.4172/2013 (Α’ 167) όπως τροποποιήθηκε και ισχύει και της αρ.215/05-09-2024 απόφασης του Δ.Σ του ΕΟΠΥΥ (ΦΕΚ 5300 Β΄), γίνεται γνωστό ότι τέθηκε σε παραγωγική λειτουργία η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την ένταξη των παρόχων – προμηθευτών υπηρεσιών υγείας στη ρύθμιση των οφειλών από clawback έτους 2022.

Η αποδοχή ένταξης στη ρύθμιση των δώδεκα (12) δόσεων πραγματοποιείται από την πλατφόρμα «Ενημέρωση Συναλλασσόμενων» https://eservices.eopyy.gov.gr/eHealthInbox

Σε περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι δυνατή η ηλεκτρονική υποβολή της αίτησης, ο ενδιαφερόμενος δύναται να υποβάλλει τη σχετική αίτηση στην Περιφερειακή Διεύθυνση (ΠΕ.ΔΙ) στην χωρική αρμοδιότητα της οποίας ανήκει.

Σημειώνεται ότι, καταληκτική ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων ορίζεται η Παρασκευή 27η Ιουνίου 2025.
Μετά το πέρας της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής των αιτήσεων, θα σας γνωστοποιηθεί η σχετική πράξη προσδιορισμού του ύψους και του πλήθους των δόσεων.

Η έναρξη εφαρμογής της εν λόγω ρύθμισης θα πραγματοποιηθεί κατά την πληρωμή μηνός Ιουλίου 2025 που αφορά σε υποβολές δαπανών Απριλίου 2025.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Ο καρκίνος τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι αυξάνεται δραματικά και οι επιστήμονες φαίνεται πώς τον αντιμετωπίζουν με άλλη ματιά. Από τη μοριακή βιολογία και τη γενετική μέχρι την ανοσοθεραπεία, η επιστήμη έχει μετατοπίσει το ενδιαφέρον της σε πιο σύνθετες και πολυπαραγοντικές εξηγήσεις.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια νέα και πολλά υποσχόμενη περιοχή ερευνών έχει αναδυθεί: η μελέτη του ανθρώπινου μικροβιώματος, δηλαδή του συνόλου των μικροβίων που ζουν στο σώμα μας.

Όπως αναφέρει η Ιατρός της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος), σήμερα γνωρίζουμε ότι τα μικρόβια που φιλοξενούνται στο έντερο και σε άλλα ανατομικά σημεία – όπως οι πνεύμονες, το στόμα, το δέρμα, και ακόμα και μέσα στους όγκους – μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ανάπτυξη, την πρόγνωση και την αντιμετώπιση διαφόρων μορφών καρκίνου, όπως αναφέρεται και στο πολύ πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο διεθνές περιοδικό “JAMA”.

Καρκίνος: Ο ρόλος που παίζει το μικροβίωμα

Προηγούμενες αντιλήψεις που ήθελαν τα μικρόβια απλώς να “συνοδεύουν” τον άνθρωπο χωρίς μεγάλη σημασία για την υγεία, έχουν πλέον ανατραπεί. Σήμερα, έχει αποδειχθεί ότι το μικροβίωμα ρυθμίζει την ανοσολογική απάντηση, επηρεάζει τη φλεγμονή και αλληλεπιδρά με τα καρκινικά κύτταρα. Μικροβιακά παράγωγα όπως τα λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας μπορούν να τροποποιήσουν το ανοσολογικό τοπίο στον καρκινικό ιστό, άλλοτε ευνοώντας την ανάπτυξη του όγκου και άλλοτε ενισχύοντας την ανοσολογική άμυνα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόσφατη ανακάλυψη ότι βακτήρια και μύκητες υπάρχουν εντός των όγκων σε διάφορους καρκίνους, όπως του παγκρέατος, του πνεύμονα και του μαστού. Παρότι σε μικρή αναλογία σε σχέση με τα καρκινικά κύτταρα, ενδέχεται να επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των θεραπειών και την ανοσολογική διείσδυση στον όγκο.

Τα μικρόβια μπορούν να δρουν είτε υποστηρικτικά είτε ανασταλτικά στην αντικαρκινική θεραπεία. Για παράδειγμα, η παρουσία ωφέλιμων εντερικών βακτηρίων έχει συνδεθεί με αυξημένη αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας με αναστολείς του PD-1, ενός βασικού ανοσολογικού φρένου.

Αντιθέτως, η διαταραχή του μικροβιώματος του εντέρου μέσω χορήγησης ευρέος φάσματος αντιβιοτικών πριν από την ανοσοθεραπεία έχει συσχετιστεί με χειρότερη συνολική επιβίωση και αυξημένα ποσοστά παρενεργειών σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου για συμπαγείς όγκους, καθώς και με θεραπεία με τροποποιημένα CAR-T λεμφοκύτταρα για αιματολογικές κακοήθειες.

Η τροποποίηση του μικροβιώματος έχει ήδη δείξει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε μικρές κλινικές μελέτες. Η σχέση μεταξύ μικροβίων και καρκίνου δεν είναι νέα. Ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, ο γιατρός William Coley χορηγούσε σε ασθενείς με ανεγχείρητους όγκους ένα «κοκτέιλ» από ζωντανά ή νεκρά βακτήρια, επιδιώκοντας να προκαλέσει ανοσολογική απόκριση. Αν και η μέθοδος αυτή τότε δεν έγινε αποδεκτή, σήμερα αναγνωρίζεται ως η πρώτη μορφή ανοσοθεραπείας.

Σήμερα, χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και τη δυνατότητα αλληλούχισης του DNA, μπορούμε πλέον να ταυτοποιήσουμε με ακρίβεια τα μικρόβια μέσα σε δείγματα όγκων και αίματος. Μελλοντικά, τέτοια ευρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την πρόγνωση, ακόμη και τη διάγνωση του καρκίνου μέσω ανάλυσης μικροβιακού DNA στο αίμα.

Το μικροβίωμα δεν αποτελεί απλώς ένα νέο βιολογικό εύρημα αλλά ένα πιθανό θεραπευτικό εργαλείο. Ήδη δοκιμάζονται “έξυπνα” βακτήρια που εισάγονται μέσα στον όγκο και εκκρίνουν ουσίες που ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό, με στόχο να κάνουν το περιβάλλον του όγκου πιο δεκτικό στη θεραπεία. Τέτοιες παρεμβάσεις βασίζονται στην τεχνολογία της συνθετικής βιολογίας και μπορεί να ανοίξουν νέους δρόμους στην αντικαρκινική θεραπευτική.

Συμπερασματικά, οι μικροοργανισμοί στο έντερο και σε άλλα σημεία του σώματος ενδέχεται να επηρεάζουν την ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου, καθώς και την ανταπόκριση και τις παρενέργειες της θεραπείας. Μελλοντικές θεραπείες που στοχεύουν στους μικροοργανισμούς του εντέρου και άλλων περιοχών του σώματος θα μπορούσαν ενδεχομένως να βελτιώσουν την πρόγνωση των ασθενών με καρκίνο.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Αλλαγές στον τρόπο χρήσης του αντιβιοτικού αζιθρομυκίνη στην ΕΕ συνέστησε η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) αποσκοπώντας στην ελαχιστοποίηση της ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ένα αρκετά κοινό μικρόβιο είναι ο στρεπτόκοκκος και σύμφωνα με τον Γκίκα Μαγιορκίνη το 5 -10% το έχει στο λαιμό του χωρίς να του προκαλεί πρόβλημα.

«Οταν προκαλέσει πρόβλημα αυτό είναι η κλασσική αμυγδαλίτιδα», λέει ο καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνέντευξή του.

«Δεν πρόκειται για ένα τόσο επικίνδυνο μικρόβιο», υπογράμμισε ο καθηγητής μιλώντας στο ΕΡΤNews αναφερόμενος στον πανικό που τείνει να επικρατήσει αυτή την περίοδο με τον στρεπτόκοκκο. Σημείωσε μάλιστα πως μόνο «σε ένα μικρό ποσοστό μπορεί να κάνει τη διεισδυτική λοίμωξη και το 10% που θα κάνουν διεισδυτική λοίμωξη είναι πιθανό να καταλήξουν».

«Πονόλαιμος χωρίς συνάχι ή καταρροή αλλά με πυρετό είναι εικόνα στρεπτοκοκκικής λοίμωξης» πρόσθεσε ο κ. Μαγιορκίνης αναφερόμενος στα συμπτώματα και τόνισε πως «η αξιολόγηση ενός παιδιού που έχει στρεπτόκοκκο είναι κατά πόσο έχει πρησμένες αμυγδαλές ή έχει κάποιο άλλο σύμπτωμα, όπως είναι για παράδειγμα η οστρακιά, γιατί προκαλεί οστρακιά». «Πυρετός είναι το βασικό στοιχείο και πρησμένες αμυγδαλές» επεσήμανε, ενώ πρόσθεσε πως ένα παιδί το οποίο θα κάνει τη διεισδυτική λοίμωξη δεν μπορούμε να το προβλέψουμε, γεγονός μάλιστα που μπορεί να εξελιχθεί και μέσα σε λίγες ώρες.

Επιπλέον πρόσθεσε πως «το παιδί όταν έχει διεισδυτική λοίμωξη φαίνεται. Είναι μια βαριά κατάσταση. Ούτε ξέρεις αν θα εξελιχθεί, αλλά οι πιθανότητες να εξελιχθεί, κάτι το οποίο όπως σας είπα 5 10% του πληθυσμού το κουβαλάει» προσθέτοντας πως «δεν είναι κάτι το οποίο είναι σπάνιο και δεν κυκλοφορεί… από το 5 -10% ένα πολύ μικρό ποσοστό θα την κάνει την διεισδυτική».

Τα τεστ για τον στρεπτόκοκκο

Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Μαγιορκίνης τόνισε πως «τα τεστ γίνονται μόνο από επαγγελματίες. Δεν θα έπρεπε κάποιος να πάρει ένα τεστ από το φαρμακείο να το κάνει μόνος του γιατί δεν μπορεί να το αξιολογήσει» σημειώνοντας επιπλέον πως και αυτό να κάνει κάποιος «πολλά από αυτά βγαίνουν και ψευδώς θετικά και ψευδώς αρνητικά» καταλήγοντας πως «θα πρέπει να αποφεύγουν τη χρήση αυτών των τεστ στα σπίτια μόνο από μικροβιολόγο ή από κάποιον παθολόγο ή στην περίπτωση των παιδιών από έναν παιδίατρο».

«Επειδή όλοι περνάμε στρεπτόκοκκο και μπορεί να τον έχουμε και 2 και 3 φορές το χρόνο χωρίς να μας προκαλεί κάποιο πρόβλημα, δεν υπάρχει λόγος να αρχίσουμε όλους τους ασυμπτωματικούς φορείς να τους κάνουμε επιτρεπτές και να τους αναφέρουμε σαν κρούσματα γιατί δεν είναι κρούσματα» τόνισε, ενώ απαντώντας στις «φωνές» που ζητούν κλείσιμο των σχολείων μπροστά σε κρούστα σημείωσε πως δεν έχουν κάποιο αποτέλεσμα αυτά τα μέτρα τα οποία χαρακτήρισε υπερβολικά ενώ δεν αναφέρονται κιόλας ούτε από τις οδηγίες που δίνουν οι παγκόσμιοι οργανισμοί.

Τέλος, στο κομμάτι της αντιμετώπισης ο κ. Μαγιορκίνης τόνισε πως η ένδειξη είναι να πάρει αντιβίωση προτείνοντας μάλιστα «την πιο απλή, την πιο απλή πενικιλίνη που μπορούμε να φανταστούμε».

Πηγη: https://healthpharma.gr

20250202504 ΦΕΚ

..

Δεν απαιτείται μαζική απολύμανση των σχολείων με εξειδικευμένα συνεργεία. Συνιστάται αυστηρή τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής αναφέρουν οι Παιδίατροι.

Τις τελευταίες εβδομάδες καταγράφεται αυξημένος αριθμός περιστατικών στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας, κυρίως σε σχολικές μονάδες της Βόρειας Ελλάδας και αλλού στην χώρα.
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων θεωρεί απαραίτητο να αποσαφηνιστούν, με επιστημονική ακρίβεια και ψύχραιμο λόγο, τα δεδομένα που αφορούν τη μετάδοση, την πρόληψη και τη διαχείριση των περιστατικών σε σχολικό περιβάλλον.

Ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α (Streptococcus pyogenes) μεταδίδεται κυρίως μέσω σταγονιδίων από το φάρυγγα και τη ρινική κοιλότητα μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση γίνεται είτε με άμεση επαφή (π.χ. φτέρνισμα, βήχας, φιλιά), είτε με έμμεση επαφή, δηλαδή μέσω αντικειμένων ή επιφανειών που έχουν μολυνθεί από βλέννες ή σάλιο.
Αν και ο μικροοργανισμός δεν επιβιώνει για μακρό χρονικό διάστημα στο περιβάλλον, η επιβίωσή του σε υγρές επιφάνειες και αντικείμενα (π.χ. παιχνίδια, μολύβια, θρανία) είναι δυνατό να διαρκέσει ώρες ή και ημέρες, και μπορεί να οδηγήσει σε δευτερογενή μετάδοση, ιδιαίτερα σε συνθήκες συγχρωτισμού και κακής υγιεινής.

Μέτρα καθαρισμού και υγιεινής

Δεν απαιτείται μαζική απολύμανση των σχολείων με εξειδικευμένα συνεργεία. Ωστόσο, συνιστάται αυξημένη φροντίδα για την τακτική και επιμελή καθαριότητα των επιφανειών που αγγίζονται συχνά (όπως θρανία, πόμολα, βρύσες, τουαλέτες και παιχνίδια). Ο καθαρισμός με κοινά απορρυπαντικά ή οικιακά απολυμαντικά είναι επαρκής, εφόσον γίνεται καθημερινά, ιδιαίτερα σε περιόδους έξαρσης.

Η υπερβολική χρήση απολυμαντικών ή η «συμβολική» απολύμανση χωρίς ταυτόχρονα μέτρα πρόληψης και ενημέρωσης δεν προσφέρει ουσιαστικό όφελος.

Κλείσιμο σχολείων – Πότε συνιστάται

Το κλείσιμο σχολείων δεν συνιστάται ως γενικό μέτρο πρόληψης. Μπορεί να εξεταστεί μόνο σε περιπτώσεις επιβεβαιωμένης εκτεταμένης διασποράς, με σημαντικό αριθμό νοσηλειών ή σοβαρών περιστατικών, και αποκλειστικά έπειτα από τεκμηριωμένη εισήγηση των υγειονομικών αρχών.

Η εμπειρία από τη διαχείριση επιδημιών σε σχολικές μονάδες δείχνει ότι η διακοπή λειτουργίας χωρίς συνδυασμό με έλεγχο κρουσμάτων, ενημέρωση, και τήρηση κανόνων υγιεινής, έχει περιορισμένη επιδημιολογική αξία.

Συστάσεις προς γονείς και σχολεία

Παιδιά με συμπτώματα όπως πυρετός, πονόλαιμος ή εξάνθημα δεν πρέπει να προσέρχονται στο σχολείο.
Ο παιδίατρος είναι υπεύθυνος για τη διάγνωση και την εκτίμηση της αναγκαιότητας θεραπείας. Η επιβεβαίωση της στρεπτοκοκκικής λοίμωξης γίνεται με ταχέα τεστ ανίχνευσης αντιγόνου από τον παιδίατρο ή καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος από το εργαστήριο.
Μετά την έναρξη κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής, το παιδί παύει να είναι μεταδοτικό εντός 24 ωρών και μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο εφόσον έχει καλή γενική κατάσταση.
Το προσωπικό των σχολείων θα πρέπει να υπενθυμίζει και να ενισχύει τη σωστή υγιεινή χεριών,την αναπνευστική υγιεινή (κάλυψη στόματος – μύτης κατά τον βήχα) και την αποφυγή κοινής χρήσης αντικειμένων.

Σχετικά με τη χρήση των ταχέων διαγνωστικών δοκιμασιών (στρεπ-τεστ)

Οι ταχείες διαγνωστικές δοκιμασίες για στρεπτοκοκκική λοίμωξη (rapid strep tests) πρέπει να διενεργούνται αποκλειστικά σε παιδιά που παρουσιάζουν σαφή κλινική εικόνα συμβατή με στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα. Η σωστή ερμηνεία των αποτελεσμάτων προϋποθέτει κατάλληλη κλινική αξιολόγηση, καθώς και σωστή τεχνική λήψης φαρυγγικού επιχρίσματος, η οποία δεν είναι εφικτή εκτός ιατρικού περιβάλλοντος.
Η χρήση αυτών των τεστ από γονείς στο σπίτι ή η διενέργειά τους σε φαρμακεία, χωρίς ιατρική καθοδήγηση, ενέχει υψηλό κίνδυνο εσφαλμένων αποτελεσμάτων και λανθασμένων συμπερασμάτων, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ασυμπτωματικά παιδιά. Η αδικαιολόγητη χρήση τους, υπό το βάρος ανησυχίας ή φόβου, δεν συμβάλλει στη δημόσια υγεία και ενδέχεται να οδηγήσει σε αχρείαστες θεραπείες ή σε εφησυχασμό έναντι πραγματικής λοίμωξης.
Συστήνεται στους γονείς για μεγαλύτερη ασφάλεια των παιδιών τους να επαγρυπνούν για την εμφάνιση συμπτωμάτων και να απευθύνονται στον παιδίατρο εγκαίρως για διάγνωση και λήψη θεραπείας όπου ενδείκνυται.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης 14 τύπων καρκίνου που σχετίζονται με την παχυσαρκία σε ασθενείς με παχυσαρκία και διαβήτη.

Ομάδα ερευνητών από ιδρύματα σε όλη την Αμερική διαπίστωσε ότι αυτά τα ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα που κάνουν θραύση τον τελευταίο καιρό ως ενέσιμα για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας, μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία. Αυτή η συναρπαστική ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο Ετήσιο Συνέδριο της ASCO 2025 (30 Μαΐου – 3 Ιουνίου, Ιλινόις, ΗΠΑ), αποτελεί ένα κρίσιμο πρώτο βήμα προς την ανακάλυψη θεραπειών που μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνων που προκαλούνται από την παχυσαρκία, για τους οποίους δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία θεραπεία.

Η παχυσαρκία αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στην ανάπτυξη του καρκίνου σε όλο τον κόσμο, με 14 τύπους καρκίνου να συνδέονται άμεσα με την παχυσαρκία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επί του παρόντος θεραπείες που να έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο αυτών των καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 είναι ένας σχετικά νέος τύπος φαρμάκων που έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς και ευρέως την τελευταία δεκαετία. Χρησιμοποιούνται κυρίως για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 και διευκολύνουν τη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα μιμούμενοι την ορμόνη GLP-1. Ορισμένοι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 έχουν επίσης εγκριθεί για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Παρά την ευρεία χρήση τους, δεν είναι γνωστά πολλά για τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα φάρμακα επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία.

«Βλέπω πολλούς ασθενείς με παχυσαρκία και, δεδομένης της σαφούς σχέσης μεταξύ καρκίνου και παχυσαρκίας, είναι σημαντικό να καθοριστεί ο κλινικός ρόλος των φαρμάκων GLP-1 στην πρόληψη του καρκίνου», σχολίασε ο πρόεδρος της ASCO, Robin Zon.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια μελέτη προσομοίωσης στοχευμένης δοκιμής μεταξύ 2013 και 2023, παρατηρώντας 170.030 ενήλικες με διαβήτη σε 43 συστήματα υγείας στις ΗΠΑ. Οι μισοί από τους ασθενείς έλαβαν θεραπεία με αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1, ενώ οι άλλοι μισοί έλαβαν θεραπεία με αναστολείς DPP-4, οι οποίοι δρουν αναστέλλοντας το ένζυμο DPP-4, αλλά δεν έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν στην απώλεια βάρους. Δεδομένου ότι η μελέτη ήταν απλώς παρατηρητική, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της αντιστοίχισης της βαθμολογίας προδιάθεσης για να μειωθεί η μεροληψία, διασφαλίζοντας ότι οι δύο ομάδες που συγκρίθηκαν είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Το αποτέλεσμα έδειξε ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου σχετιζόμενου με την παχυσαρκία μειώθηκε κατά 7% στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν αναστολείς DPP-4, ενώ οι πιθανότητες θανάτου ήταν επίσης 8% χαμηλότερες στην πρώτη ομάδα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρχαν 16% λιγότερα κρούσματα καρκίνου του παχέος εντέρου και 28% λιγότερα κρούσματα καρκίνου του ορθού στην ομάδα των αγωνιστών GLP-1, ενώ ο κίνδυνος ανάπτυξης οποιουδήποτε από τους δεκατέσσερις καρκίνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία δεν ήταν αυξημένος.

Με τον καρκίνο που σχετίζεται με την παχυσαρκία να αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα, η μελέτη αυτή είναι καθοριστική για την έναρξη της αναζήτησης φαρμάκων που μπορούν να στοχεύσουν και να προλάβουν την ανάπτυξη αυτών των καρκίνων. Τα επόμενα βήματα θα περιλαμβάνουν την παρακολούθηση ασθενών που λαμβάνουν αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, καθώς και τη διερεύνηση των επιδράσεων αυτών των φαρμάκων στην πιθανή μείωση του κινδύνου καρκίνου σε ασθενείς που δεν πάσχουν από διαβήτη.

«Αυτά τα δεδομένα είναι ενθαρρυντικά, αλλά απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να αποδειχθεί η αιτιώδης συνάφεια», σχολίασε ο κύριος συγγραφέας Lucas A Mavromatis (NYU Grossman School of Medicine, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη).

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η δομική παραλλαγή αναφέρεται σε μεγάλες διαφορές στην αλληλουχία DNA μεταξύ ατόμων που αφορούν ελλείποντα, διπλά ή αλλαγμένα τμήματα DNA.

Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμη μια ολοκληρωμένη εικόνα των παραγόντων που επηρεάζουν την έκφραση γονιδίων στους ανθρώπινους καρκίνους. Η κατανόηση της γονιδιακής έκφρασης στον καρκίνο είναι σημαντική επειδή μπορεί να αποκαλύψει πώς ξεκινά, αναπτύσσεται η ασθένεια και ενδεχομένως πώς να την ελέγξουμε ή να την εξαλείψουμε.

Επιδιώκοντας να βελτιώσουμε την κατανόησή μας σε αυτόν τον τομέα, ερευνητές στο Baylor College of Medicine και συνεργαζόμενα ιδρύματα διερεύνησαν για πρώτη φορά στον καρκίνο τη συσχέτιση μεταξύ δύο πηγών γενετικής ποικιλομορφίας: της βλαστικής ή κληρονομικής δομικής ποικιλομορφίας (SV), η οποία αναφέρεται σε μεγάλες διαφορές στην αλληλουχία του DNA, και της μεθυλίωσης του DNA, η οποία συμβαίνει όταν τα γονίδια ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται χωρίς να αλλοιώνεται ο κώδικας του DNA.

Διαπίστωσαν ότι τα SV της βλαστικής σειράς επηρεάζουν τη μεθυλίωση του DNA σε διάφορους τύπους όγκων του εγκεφάλου, γεγονός που άλλαξε την έκφραση πολλών γονιδίων. Η ομάδα δημιούργησε έναν κατάλογο των γονιδίων που επηρεάζονται. Αν και πολλές από αυτές τις αλλαγές γονιδίων μπορεί να μην παίζουν ρόλο στον καρκίνο, ορισμένες φαίνεται να εμπλέκονται σε ρόλους που σχετίζονται με τον καρκίνο, συμπεριλαμβανομένης της προδιάθεσης για την ασθένεια και της επιβίωσης των ασθενών. Η μελέτη δημοσιεύεται στο Nature Communications.

«Οι επιστήμονες έχουν μάθει πολλά για το πώς εμφανίζεται και αναπτύσσεται ο καρκίνος μελετώντας αλλαγές ή μεταλλάξεις σε μεμονωμένα «γράμματα» του γενετικού κώδικα. Έχουμε υιοθετήσει μια διαφορετική προσέγγιση μελετώντας πώς οι μεγαλύτερες παραλλαγές στον γενετικό κώδικα, γνωστές ως βλαστική ή κληρονομική δομική παραλλαγή, επηρεάζουν την γονιδιακή έκφραση στους ανθρώπινους καρκίνους», δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας Δρ. Τσαντ Κρέιτον, καθηγητής ιατρικής και συν-διευθυντής βιοπληροφορικής καρκίνου στο Ολοκληρωμένο Κέντρο Καρκίνου Dan L Duncan στο Baylor.

«Η δομική παραλλαγή αναφέρεται σε μεγάλες διαφορές στην αλληλουχία DNA μεταξύ ατόμων που αφορούν ελλείποντα, διπλά ή αλλαγμένα τμήματα DNA. Αυτές οι μεγαλύτερες παραλλαγές μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο τα γονίδια ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται, ειδικά όταν εμφανίζονται κοντά σε σημαντικές περιοχές ελέγχου του γονιδιώματος».

Η μεθυλίωση του DNA είναι ένας άλλος τρόπος με τον οποίο τα κύτταρα ρυθμίζουν την φυσιολογική γενετική παραλλαγή μεταξύ ατόμων. Σε αυτήν την περίπτωση, τα κύτταρα ρυθμίζουν τη γονιδιακή τους δραστηριότητα χωρίς να αλλάζουν τον γενετικό κώδικα. Γνωστός ως επιγενετική, ο μηχανισμός λειτουργεί προσθέτοντας χημικές ετικέτες όπως μεθυλομάδες στο DNA. Οι ετικέτες λειτουργούν σαν ένας διακόπτης που μπορεί να ενεργοποιήσει ή να απενεργοποιήσει ένα γονίδιο. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τόσο οι SV όσο και οι αλλοιώσεις μεθυλίωσης του DNA σχετίζονται με τον καρκίνο.

«Αναλύσαμε τα SV της βλαστικής σειράς και τη μεθυλίωση του DNA του όγκου σε 1.292 δείγματα από παιδιά με όγκους εγκεφάλου, όπως παρέχονται από το Δίκτυο Όγκων Εγκεφάλου Παιδιών (CBTN)», δήλωσε ο Creighton. «Διαπιστώσαμε ότι χιλιάδες SV συνδέονταν με διαφορετικά επίπεδα μεθυλίωσης του DNA στους όγκους. Ορισμένες από τις διαφορές επηρέαζαν τους ενισχυτές γονιδίων, οι οποίοι ρυθμίζουν την έκφραση άλλων γονιδίων.

«Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι γενετικές παραλλαγές εμφανίζονται κοντά σε γονίδια που είναι γνωστό ότι εμπλέκονται στην προδιάθεση για καρκίνο, όπως τα MSH2, RSPA και PALB2. Άλλα γονίδια με SV και αλλαγές μεθυλίωσης συσχετίστηκαν με την επιβίωση των ασθενών, συμπεριλαμβανομένου του γονιδίου POLD4».

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα ευρήματά τους θα καθοδηγήσουν μελλοντικές μελέτες για την καλύτερη κατανόηση του τοπίου των γενετικών και επιγενετικών επιρροών στον καρκίνο και τελικά θα οδηγήσουν σε βελτιωμένα εργαλεία για την αναγνώριση παιδιών που διατρέχουν κίνδυνο ή την προσαρμογή των θεραπειών σε μεμονωμένα γενετικά προφίλ.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη:https://www.iatropedia.gr/