Το εγκεφαλικό επεισόδιο στους νέους δεν είναι τόσο σπάνιο

Οι άνθρωποι συνήθως θεωρούν το εγκεφαλικό επεισόδιο ως πάθηση τη προχωρημένη ηλικίας. Ο κίνδυνος εγκεφαλικού αυξάνεται με την ηλικία, αλλά και οι νεότεροι (ηλικίας 18-55 ετών) μπορούν επίσης να υποστούν εγκεφαλικά επεισόδια. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό των εγκεφαλικών επεισοδίων που επηρεάζουν τους νέους ενήλικες στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξάνεται τις τελευταίες δεκαετίες.

Στο Πρόγραμμα Εγκεφαλικού Επεισοδίου και Νέων Ενηλίκων (SAYA) του Ιατρικού Κέντρου Tufts, ο Lester Leung, αγγειακός νευρολόγος, ειδικός στα εγκεφαλικά επεισόδια και αναπληρωτής καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts, εργάζεται για τη βελτίωση της ανάρρωσης από εγκεφαλικό επεισόδιο για τους νεότερους ασθενείς. Κάθε μέρα βλέπει από πρώτο χέρι πώς οι νέοι ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο αντιμετωπίζουν μια μοναδική πρόκληση. «Το εγκεφαλικό επεισόδιο στους νέους δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο σπάνιο, αλλά οι νέοι ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο συχνά καταλήγουν να είναι κάπως αόρατοι», είπε ο Leung.

Παγκοσμίως, το εγκεφαλικό επεισόδιο σε νεότερους ενήλικες αντιπροσωπεύει πλέον περίπου το 10% των νέων περιπτώσεων εγκεφαλικού επεισοδίου κάθε χρόνο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου αυξήθηκαν κατά περίπου 64% μεταξύ 1993 και 2015, και μια πανεθνική μελέτη διαπίστωσε ότι τα ποσοστά αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου -του δεύτερου πιο συνηθισμένου τύπου εγκεφαλικού επεισοδίου- μεταξύ ατόμων ηλικίας 18-44 ετών αυξήθηκαν κατά 38% μεταξύ 2004 και 2018.

Το εγκεφαλικό επεισόδιο συνήθως δεν είναι θανατηφόρα ασθένεια, επομένως οι νέοι που έχουν επιβιώσει από εγκεφαλικό επεισόδιο πρέπει να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες του εγκεφαλικού επεισοδίου για δεκαετίες και πιθανότατα αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερο ποσοστό των επιζώντων από εγκεφαλικό επεισόδιο από ό,τι υποδηλώνει η στατιστική του 10%.

Οι επιστήμονες εξακολουθούν να μελετούν γιατί τα εγκεφαλικά επεισόδια μπορεί να αυξάνονται μεταξύ των νέων. Γενικά, η αύξηση δείχνει ότι οι νέοι Αμερικανοί δεν διαχειρίζονται καλά τους κοινούς παράγοντες κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, η υψηλή αρτηριακή πίεση και ο διαβήτης. Ωστόσο, ορισμένοι παράγοντες που είναι πιο συγκεκριμένοι για τους νέους, όπως η χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών, η εγκυμοσύνη, η ημικρανία και η χρήση ψυχαγωγικών ναρκωτικών, μπορούν επίσης να συμβάλουν στον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

Συνολικά, οι νέοι ενήλικες τείνουν να έχουν λιγότερο σοβαρά εγκεφαλικά επεισόδια, με λιγότερο έντονη απώλεια λειτουργίας. «Τα κύρια ελλείμματα του εγκεφαλικού επεισοδίου μπορεί να μην είναι τόσο σοβαρά», είπε ο Leung, προσθέτοντας ότι εξωτερικά, μπορεί να μην φαίνεται ότι ένας νεαρός ασθενής με εγκεφαλικό επεισόδιο δυσκολεύεται τόσο πολύ όσο ένας ηλικιωμένος με τη γλώσσα ή την κίνηση. Αλλά τα εγκεφαλικά επεισόδια μπορούν να προκαλέσουν άλλες αναπηρίες σε νέους ανθρώπους που μπορεί να παρεξηγηθούν.

Για παράδειγμα, οι επιληπτικές κρίσεις είναι μια ανησυχητική επιπλοκή του εγκεφαλικού επεισοδίου που σπάνια εμφανίζεται σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο άνω των 70 ετών. Αλλά για τους νέους ενήλικες, ο κίνδυνος εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων εντός πέντε ετών μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο είναι πολύ υψηλότερος, περίπου 20%, είπε ο Leung. Η κόπωση, η κατάθλιψη, το άγχος και ο χρόνιος πόνος είναι επίσης συχνές αλλά αόρατες όψιμες επιπλοκές μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο μεταξύ των νέων.

Και οι νέοι ενήλικες συχνά υποφέρουν από αυτές τις επιπλοκές εν μέσω απαιτητικών ρόλων ζωής -μπορεί να βρίσκονται στο απόγειο της καριέρας τους, να μεγαλώνουν παιδιά, να πηγαίνουν στο σχολείο ή να εργάζονται για αθλητικούς στόχους. Αυτό μπορεί να κάνει την ανάρρωση από εγκεφαλικό επεισόδιο πολύ πιο απογοητευτική, ειδικά εάν οι εργοδότες ή τα σχολεία δεν είναι πρόθυμα να παράσχουν διευκολύνσεις.

«Η εμπειρία για πολλούς νέους επιζώντες εγκεφαλικού επεισοδίου είναι πολύ δύσκολη», είπε ο Leung. «Οι στόχοι έχουν τεθεί υψηλότερα -έχω ασθενείς που είναι χειρουργοί ή προγραμματιστές υπολογιστών ή έχουν χόμπι που είναι πολύ σημαντικά για αυτούς και περιλαμβάνουν σωματική ικανότητα».

 

 

Πηγη: https://eportal.gr

Μελέτη: Μαγνητικά κύματα επιβραδύνουν την εξέλιξη του Alzheimer

Η διακρανιακή μαγνητική διέγερση αποδεικνύεται, μέσω μελέτης ως ένα πιθανό αποτελεσματικό όπλο για τη διαχείριση της νόσου

Μια μέθοδος που ήδη χρησιμοποιείται για τη διαχείριση άλλων ψυχικών νόσων, φαίνεται ότι μπορεί να δώσει σημαντικά αποτελέσματα και στην περίπτωση της νόσου Alzheimer.

Πρόκειται για την διαρκανιακή μαγνητική διέγερση η οποία, όπως διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια μελέτης, μπορεί να επιβραδύνει σε πολύ σημαντικό βαθμό την εξέλιξη της νόσου σε άτομα με ήπια εως μέτρια μορφή του Alzheimer.

Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Alzheimer’s Research & Therapy, έχουν ήδη χαρακτηριστεί ως «ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά» από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα αφού η επιβράδυνση της διαδικασίας απώλειας μνήμης και καθημερινής λειτουργικότητας θεωρείται ως ένα σημαντικό βήμα για την διαχείριση της νόσου.

Στη μελέτη συμμετείχαν 48 ασθενείς, ηλικίας περίπου 73 ετών, και περιλάμβανε:

•     2 εβδομάδες εντατικής θεραπείας (καθημερινά)

•     και 50 εβδομάδες συντήρησης (μια φορά την εβδομάδα).

Ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι σε κάποιους ασθενείς εφαρμόστηκε η πραγματική θεραπεία και σε κάποιους άλλος «εικονική», γεγονός που έδωσε στη συνέχεια στους επιστήμονες την ευκαιρία να προχωρήσουν σε αξιόπιστη σύγκριση.

Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα της μελέτης, οι ασθενείς  που έλαβαν την πραγματική θεραπεία είχαν πολύ πιο αργή επιδείνωση της μνήμης και της καθημερινής τους λειτουργικότητας. Παρουσίασαν επίσης λιγότερα συμπτώματα σύγχυσης, άγχους και αλλαγών στη διάθεση. Η ανταπόκριση ήταν μάλιστα καλύτερη στους ασθενείς που βρίσκονταν σε πιο ήπιας μορφής φάση της νόσου.

Η μη επεμβατική αυτή θεραπεία θα μπορούσε, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, να βοηθήσει στην έγκαιρη παρέμβαση, χωρίς φάρμακα στους ασθενείς και να επιβραδύνει την πορεία της νόσου Alzheimer.

 

Πηγη: https://ygeia-news.com

Στρες και καρκίνος: Αλλαγές στο ανοσοποιητικό δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης όγκων

Σύμφωνα με τους μελετητές, τα αυξημένα επίπεδα στρες καταστρέφουν το ανοσοποιητικό σύστημα με τρόπους που βελτιώνουν δραστικά το περιβάλλον για τα καρκινικά κύτταρα.

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA, διερεύνησε σειρά από στρεσογόνους παράγοντες τους οποίους σύγκρινε με τους αντίστοιχους βιοδείκτες και κατάληξε στο συμπέρασμα ότι η επίδραση του άγχους στο ανοσοποιητικό σύστημα ευνοεί την ανάπτυξη όγκων.

Στο πλαίσιο της μελέτης, διερευνήθηκαν συνολικά 92 βιοδείκτες. Οι βιοδείκτες αυτοί αφορούσαν τις επιδράσεις του άγχους σε τέσσερις τομείς: καθημερινό στρες, τις φυλετικές διακρίσεις, την κοινωνική απομόνωση και την έλλειψη κοινωνικών σχέσεων.

Οι τέσσερις δείκτες συνδέθηκαν στη συνέχεια με τρείς επιδράσεις στον οργανισμό: την ανοσολογική λειτουργία, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού στην περιοχή γύρω από τον όγκο και τη βιολογία του ίδιου του όγκου.

Σύμφωνα με τους μελετητές, τα αυξημένα επίπεδα στρες καταστρέφουν το ανοσοποιητικό σύστημα με τρόπους που βελτιώνουν δραστικά το περιβάλλον για τα καρκινικά κύτταρα.

Το άγχος δηλαδή, αυξάνει τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, γεγονός που σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να χαρακτηριστεί θετικό. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο το άγχος αυξάνει τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, δεν βοηθά στην πρόληψη του καρκίνου αφού το άγχος οδηγεί σε υψηλότερα επίπεδα παραγόντων όπως οι αγγειοποιητίνες, οι οποίες είναι ουσίες που προάγουν την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων στους ιστούς.

Σε ό,τι αφορά τους ίδιους τους όγκους, διαπιστώθηκε ότι τα υψηλότερα επίπεδα στρες οδηγούν σε μετάλλαξη.

Τέλος, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως παρότι οι φυλετικές διακρίσεις, η κοινωνική απομόνωση και η έλλειψη κοινωνικού  κύκλου, είχαν σημαντική σύνδεση με ορισμένους προκαρκινικούς δείκτες, το απλό παρατεταμένο καθημερινό άγχος είχε την πιο σταθερή σχέση σε όλους τους τομείς.

 

Πηγη: https://ygeia-news.com

Τι είναι ο διαβήτης τύπου 5 που μόλις αναγνωρίστηκε

Η αναγνώρισή του σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην κατανόηση του διαβήτη σε πληθυσμούς που πλήττονται από υποσιτισμό.

Μια νέα μορφή διαβήτη που διαφέρει από τον τύπο 1 και 2 της χρόνιας πάθησης και σχετίζεται με τον υποσιτισμό, μόλις αναγνωρίστηκε επίσημα από την Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη. Η αναγνώριση του διαβήτη τύπου 5, όπως ονομάστηκε, σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην κατανόηση του διαβήτη σε πληθυσμούς που πλήττονται από υποσιτισμό.

Η αναγώριση αυτής της κατηγορίας ανακοινώθηκε στις 8 Απριλίου κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Συνεδρίου Διαβήτη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη (IDF), το οποίο έλαβε χώρα στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης. Τον Ιανουάριο του 2025, μια ομάδα ειδικών συναντήθηκε στην Ινδία για να καταρτίσει μια κοινή δήλωση για την μορφή αυτή της πάθησης, η οποία αναμένεται να δημοσιευθεί σύντομα, όπως ανέφερε, στο Medscape Medical News η Μέρεντιθ Χόκινς, καθηγήτρια Ιατρικής στο Albert Einstein College of Medicine, στη Νέα Υόρκη.

«Ο διαβήτης που σχετίζεται με τον υποσιτισμό ήταν ιστορικά εξαιρετικά υποδιαγνωσμένος και ανεπαρκώς κατανοητός… Η αναγνώρισή του ως “διαβήτης τύπου 5” είναι ένα σημαντικό βήμα για την αύξηση της ευαισθητοποίησης γύρω από ένα πρόβλημα υγείας που επηρεάζει τόσο πολλούς ανθρώπους», δήλωσε η Χόκινς.

Ο διαβήτης που σχετίζεται με τον υποσιτισμό περιγράφηκε για πρώτη φορά στην Τζαμάικα το 1955. Εμφανίζεται κυρίως σε νέους άνδρες σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα (LMICs) με Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) λιγότερο από 19, που σημαίνει ότι είναι λιποβαρείς. Συχνά διαγιγνώσκονται λανθασμένα ως διαβήτης τύπου 1, αλλά δεν αναπτύσσουν κετονουρία ή κέτωση, παρά τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και τις υψηλές ανάγκες σε ινσουλίνη.

Το 1985, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέταξε επίσημα τον «σακχαρώδη διαβήτη που σχετίζεται με τον υποσιτισμό» ως ξεχωριστό τύπο διαβήτη, αλλά στη συνέχεια, το 1999, κατήργησε την ταξινόμηση, επικαλούμενος την έλλειψη αποδείξεων ότι ο υποσιτισμός ή η ανεπάρκεια πρωτεϊνών προκαλεί διαβήτη.

Τα σημαντικά ευρήματα της μελέτης

Το 2010, η Χόκινς ίδρυσε το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Διαβήτη (Global Diabetes Institute) στο Albert Einstein College of Medicine, στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να μελετήσει το προφίλ αυτής της πάθησης. Σε μια σημαντική μελέτη του 2022 σε 73 Ινδούς άνδρες, η ομάδα της εντόπισε μια ξεχωριστή μορφή διαβήτη – πλέον ταξινομημένη ως «τύπος 5» – μέσω προηγμένων μεταβολικών και ανοσογενετικών εξετάσεων.

Η έρευνα αποκάλυψε ότι αυτοί οι ασθενείς, σε αντίθεση με εκείνους με διαβήτη τύπου 2, πάσχουν πρωτίστως από σοβαρή έλλειψη ινσουλίνης και όχι από αντίσταση σε αυτή. Συγκεκριμένα, τα άτομα αυτά έχουν σημαντικά μειωμένη έκκριση ινσουλίνης, μειωμένη παραγωγή γλυκόζης και λιγότερο λιπώδη ιστό. Τα ευρήματα αυτά αναιρούν προηγούμενες θεωρίες για τον συγκεκριμένο τύπο διαβήτη και επαναπροσδιορίζουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις, τονίζοντας την ανάγκη για θεραπείες που στοχεύουν στην έλλειψη ινσουλίνης.

Η Χόκινς σημείωσε πως είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τον τύπο 5 από τον τύπο 1, καθώς η χορήγηση υπερβολικής ινσουλίνης μπορεί να αποβεί μοιραία πολύ γρήγορα. Αν και δεν υπάρχουν ακόμη σαφείς οδηγίες για τη θεραπεία του τύπου 5, κάποια δεδομένα υποδηλώνουν ότι πολύ μικρές ποσότητες ινσουλίνης σε συνδυασμό με από του στόματος φάρμακα μπορεί να είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία.

«Πιστεύω ότι η διατροφή τους θα πρέπει να περιλαμβάνει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες πρωτεΐνης, λιγότερες ποσότητες υδατανθράκων, καθώς και μικροθρεπτικά συστατικά… αλλά αυτό πρέπει να μελετηθεί προσεκτικά τώρα που υπάρχει παγκόσμια βούληση και επίσημη εντολή από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη για κάτι τέτοιο» κατέληξε η Χόκινς.

Μια ομάδα εργασίας έχει αναλάβει να αναπτύξει επίσημες διαγνωστικές και θεραπευτικές κατευθυντήριες γραμμές για τον διαβήτη τύπου 5 τα επόμενα 2 χρόνια.

ΠΗΓΗ: ertnews.gr Medscape

 

Πηγη: https://ygeia-news.com/

Το σημείο εμβολιασμού παίζει ρόλο στην ανοσολογική απόκριση του οργανισμού

«Πρόκειται για μια θεμελιώδη ανακάλυψη σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα οργανώνεται για να ανταποκριθεί καλύτερα σε εξωτερικές απειλές. Η φύση έχει επινοήσει αυτό το λαμπρό σύστημα και εμείς μόλις τώρα αρχίζουμε να το κατανοούμε»

Η λήψη αναμνηστικής δόσης εμβολίου στο ίδιο μπράτσο με την πρώτη δόση μπορεί να δημιουργήσει πιο γρήγορα μια πιο αποτελεσματική ανοσολογική απόκριση, όπως διαπίστωσαν ερευνητές, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell, προσφέρει νέα στοιχεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη βελτίωση των μελλοντικών στρατηγικών εμβολιασμού. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν χορηγείται ένα εμβόλιο, εξειδικευμένα ανοσοποιητικά κύτταρα που ονομάζονται μακροφάγα «προετοιμάζονται» μέσα στους λεμφαδένες και στη συνέχεια κατευθύνουν την τοποθέτηση των ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία αντισωμάτων Β-κυττάρων μνήμης ώστε να ανταποκριθούν πιο αποτελεσματικά στην αναμνηστική δόση, όταν αυτή χορηγείται στο ίδιο μπράτσο.

«Πρόκειται για μια θεμελιώδη ανακάλυψη σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα οργανώνεται για να ανταποκριθεί καλύτερα σε εξωτερικές απειλές. Η φύση έχει επινοήσει αυτό το λαμπρό σύστημα και εμείς μόλις τώρα αρχίζουμε να το κατανοούμε», λέει ο καθηγητής Τράι Φαν, διευθυντής του Προγράμματος Ανοσολογίας Ακριβείας στο Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών Garvan και ένας από τους κύριους συγγραφείς της μελέτης.

Η έρευνα έγινε σε ποντίκια και τα αποτελέσματά της επικυρώθηκαν σε κλινική μελέτη με 30 συμμετέχοντες, οι οποίοι έλαβαν το εμβόλιο mRNA Covid-19 της Pfizer-BioNTech. Είκοσι συμμετέχοντες έλαβαν την αναμνηστική δόση στο ίδιο μπράτσο με την πρώτη δόση, ενώ δέκα στο αντίθετο μπράτσο. Όσοι έλαβαν και τις δύο δόσεις στο ίδιο χέρι παρήγαγαν αντισώματα κατά του SARS-CoV-2 σημαντικά ταχύτερα, εντός της πρώτης εβδομάδας μετά τη δεύτερη δόση. Αυτά τα αντισώματα ήταν επίσης πιο αποτελεσματικά έναντι παραλλαγών, όπως η Δέλτα και η Όμικρον.

Πάντως, περίπου στις τέσσερις εβδομάδες και οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια επίπεδα αντισωμάτων, «αλλά αυτή η πρώιμη προστασία θα μπορούσε να είναι ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας», σημειώνει η Μι Λινγκ Μουνιέ, επικεφαλής της ομάδας Ανοσογονιδιωματικής Εμβολίων στο Ινστιτούτο Kirby του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας και μία από τους συγγραφείς της μελέτης.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://ygeia-news.com

Το υψηλό σάκχαρο στην εφηβεία τριπλασιάζει τον κίνδυνο πρόωρης καρδιακής βλάβης

«Η πενταπλάσια αύξηση της συχνότητας εμφάνισης προδιαβήτη εντός επτά ετών ανάπτυξης από την εφηβεία στη νεαρή ενήλικη ζωή υπογραμμίζει την κρίσιμη σημασία της συμπεριφοράς του τρόπου ζωής και των διατροφικών συνηθειών, ειδικά μετά την ανεξαρτητοποίηση των εφήβων από την οικογένειά τους»

Το επίμονα υψηλό σάκχαρο στο αίμα και η αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο λειτουργικής και δομικής καρδιακής βλάβης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης από την εφηβεία στη νεαρή ενήλικη ζωή. Αυτό διαπιστώνει μελέτη επιστημόνων από τις ΗΠΑ, την Ελβετία, την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Φινλανδία, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Diabetes Care».

Στη μελέτη παρακολουθήθηκαν 1.595 έφηβοι από την ηλικία των 17 έως 24 ετών. Για την αξιολόγηση της συχνότητας εμφάνισης προδιαβήτη, που αναφέρεται σε υψηλά επίπεδα γλυκόζης νηστείας στο αίμα, χρησιμοποιήθηκαν δύο εναλλακτικά όρια, ένα αυστηρότερο όριο τιμής μεγαλύτερης ή ίσης με 5,6 mmol/L που συνιστάται από την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία, και το όριο πάνω από 6,1 mmol/L, το οποίο είναι η τρέχουσα σύσταση σε πολλές χώρες.

Συνολικά, το 6,2% των 17χρονων εφήβων είχαν σάκχαρο νηστείας πάνω από 5,6 mmol/L, το οποίο αυξήθηκε σχεδόν πενταπλάσια σε 26,9% έως την ηλικία των 24 ετών. Μόνο το 1,1% των εφήβων είχαν επίπεδο πάνω από 6,1 mmol/L, αλλά η συχνότητα εμφάνισης αυξήθηκε πενταπλάσια σε 5,6% έως την ηλικία των 24 ετών.

Η συχνότητα εμφάνισης υπερβολικής αύξησης των τοιχωμάτων της καρδιάς (υπερτροφία αριστερής κοιλίας) αυξήθηκε τριπλάσια από 2,4% στην ηλικία των 17 ετών σε 7,1% στην ηλικία των 24 ετών, ενώ η συχνότητα εμφάνισης καρδιακής δυσλειτουργίας αυξήθηκε από 9,2% στην εφηβεία σε 15,8% στη νεαρή ενήλικη ζωή.

Το επίμονα υψηλό σάκχαρο νηστείας πάνω από 5,6 mmol/L από την ηλικία των 17 έως τα 24 έτη συσχετίστηκε με 46% αυξημένο κίνδυνο υπερτροφίας αριστερής κοιλίας. Ο κίνδυνος ήταν τριπλάσιος εάν το σάκχαρο νηστείας ήταν επίμονα πάνω από 6,1 mmol/L. Το υψηλό σάκχαρο στο αίμα μείωσε επίσης τη χαλάρωση του καρδιακού μυός, αλλοίωσε τη φυσιολογική καρδιακή λειτουργία και αύξησε υπερβολικά την πίεση της ροής του αίματος που επέστρεφε στην καρδιά. Η επίμονη αντίσταση στην ινσουλίνη συσχετίστηκε με 10% αυξημένο κίνδυνο πρόωρης και επιδεινούμενης καρδιακής βλάβης, περισσότερο στις γυναίκες.

«Η πενταπλάσια αύξηση της συχνότητας εμφάνισης προδιαβήτη εντός επτά ετών ανάπτυξης από την εφηβεία στη νεαρή ενήλικη ζωή υπογραμμίζει την κρίσιμη σημασία της συμπεριφοράς του τρόπου ζωής και των διατροφικών συνηθειών, ειδικά μετά την ανεξαρτητοποίηση των εφήβων από την οικογένειά τους», λέει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, Άντριου Άγκμπατζε, αναπληρωτής καθηγητής Κλινικής Επιδημιολογίας και Παιδικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://ygeia-news.com/

Ιλαρά: Γιατί βρίσκεται σε έξαρση στην Ευρώπη – Αναλυτικός οδηγός για τους πολίτες

Ανησυχία έχει προκαλέσει στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα η μεγάλη έξαρση της ιλαράς σε Ευρώπη και ΗΠΑ, με την τελευταία έκθεση του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών να αποκαλύπτει ότι τα κρούσματα δεκαπλασιάστηκαν στη Γηραιά Ήπειρο πέρυσι.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα παιδιά κάτω των 5 ετών αντιπροσώπευαν το 43% όλων των καταγεγραμμένων κρουσμάτων στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία το 2024. Ειδικότερα, τα βρέφη κάτω του ενός έτους ήταν η ομάδα που επλήγη περισσότερο, με 1.175,4 κρούσματα ανά 1.000.000 κατοίκους, ακολουθούμενα από παιδιά ηλικίας 1-4 ετών (688,7 κρούσματα ανά 1.000.000).

Στην Ελλάδα, αξίζει να σημειωθεί ότι το 2020 αναφέρθηκαν μόλις δύο κρούσματα ιλαράς, ενώ το 2024, 36 με το καταγεγραμμένο ποσοστό να ισοδυναμεί με 3,5 κρούσματα ανά 1.000.000 κατοίκους.

Τι είναι η ιλαρά

Η ιλαρά είναι μια λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από τον ιό της ιλαράς (τον παραμυξοϊό του γένους morbillivirus). Προσβάλει άτομα κάθε ηλικίας και μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα σοβαρές επιπλοκές, ιδίως σε άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, ενώ μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό της ιλαράς είναι ότι μπορεί να μεταδοθεί πολύ εύκολα και γρήγορα από το ένα άτομο στο άλλο. Έτσι, η νόσος αυτή μπορεί να εξαπλωθεί ευρέως στην κοινότητα μέσα σε αρκετά σύντομα χρονικά διαστήματα, όταν τα μέλη της κοινότητας αυτής δεν έχουν επαρκή αντισώματα.

Κάθε άτομο που δεν είναι εμβολιασμένο ή που δεν έχει ήδη νοσήσει από ιλαρά διατρέχει κίνδυνο να μολυνθεί σε οποιαδήποτε ηλικία.

Τα συμπτώματα της ιλαράς

Τα συμπτώματα της ιλαράς εμφανίζονται συνήθως 10 έως 12 ημέρες μετά τη μόλυνση:

  • Στα αρχικά στάδια, εκδηλώνονται συμπτώματα που μοιάζουν με κρυολόγημα: καταρροή, βήχας και ήπιος πυρετός.
  • Τα μάτια κοκκινίζουν και γίνονται πιο ευαίσθητα στο φως.
  • Από την τρίτη έως την έβδομη ημέρα, ο πυρετός μπορεί να φτάσει τους 41⁰C.
  • Εμφανίζεται ερυθρό εξάνθημα, το οποίο διαρκεί από τέσσερις έως επτά ημέρες. Ξεκινά από το πρόσωπο και στη συνέχεια εξαπλώνεται σε όλο το σώμα.
  • Μικρές λευκές κηλίδες μπορεί να εμφανιστούν στα ούλα και στο εσωτερικό μέρος των μάγουλων.

Ποιες είναι οι επιπλοκές της ιλαράς

Περίπου το 30% των παιδιών και των ενηλίκων που προσβάλλονται από τον ιό της ιλαράς ενδέχεται να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως ωτίτιδα και διάρροια.

Η πιο σοβαρή επιπλοκή -και η συχνότερη αιτία θανάτου που σχετίζεται με την ιλαρά- είναι η πνευμονία, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί θανατηφόρα.

Το ποσοστό θνησιμότητας της ιλαράς εκτιμάται σε 1 έως 3 άτομα ανά 1.000 κρούσματα και είναι υψηλότερο σε παιδιά κάτω των πέντε ετών και σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Περίπου 1 στους 1.000 ασθενείς αναπτύσσει εγκεφαλίτιδα, μια φλεγμονή του εγκεφαλικού ιστού που μπορεί να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη στο 25% των περιπτώσεων.

Σπανίως, μια επίμονη λοίμωξη από τον ιό της ιλαράς μπορεί να οδηγήσει σε υποξεία σκληρυντική πανεγκεφαλίτιδα (SSPE), μια εκφυλιστική νόσο του εγκεφάλου, που εκδηλώνεται συνήθως 7 έως 10 χρόνια μετά την αρχική λοίμωξη. Η SSPE είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε παιδιά που νόσησαν σε μικρή ηλικία. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αλλαγές στην προσωπικότητα, προοδευτική διανοητική έκπτωση, μυϊκούς σπασμούς και άλλα νευρομυϊκά προβλήματα. Δεν υπάρχει θεραπεία και η νόσος είναι πάντοτε θανατηφόρα.

Πώς μεταδίδεται η ιλαρά

Η ιλαρά μεταδίδεται αερογενώς, μέσω σταγονιδίων που εκπέμπονται από το μολυσμένο άτομο όταν βήχει ή φτερνίζεται. Ο ιός μπορεί να παραμείνει στον αέρα για αρκετές ώρες και να επιβιώσει σε μολυσμένες επιφάνειες έως και δύο ώρες.

Ένα άτομο είναι μεταδοτικό ήδη 4 ημέρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος και μέχρι 4 ημέρες μετά.

Η ιλαρά είναι εξαιρετικά μεταδοτική στους μη εμβολιασμένους. Υπολογίζεται ότι ένας μόνο ασθενής μπορεί να μεταδώσει τον ιό σε 12 έως 18 άτομα που δεν έχουν ανοσία.

Πώς μπορεί να προληφθεί η ιλαρά

Η μόνη αποτελεσματική πρόληψη είναι ο εμβολιασμός. Το συνδυασμένο εμβόλιο MMR προστατεύει από την ιλαρά, την παρωτίτιδα και την ερυθρά. Είναι ασφαλές, αποτελεσματικό και έχει ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι συχνότερες είναι ήπιος πυρετός και τοπική αντίδραση στο σημείο της ένεσης. Κάποιοι μπορεί να εμφανίσουν ήπιο εξάνθημα, παρόμοιο με της ιλαράς, που δεν είναι μεταδοτικό και υποχωρεί μέσα σε 1 έως 3 ημέρες.

Για τη μέγιστη προστασία απαιτούνται δύο δόσεις του εμβολίου. Στην Ευρώπη, η πρώτη δόση χορηγείται μεταξύ 10 και 18 μηνών, ενώ η δεύτερη χορηγείται τουλάχιστον έναν μήνα μετά την πρώτη.

Σε περιόδους επιδημίας, το εμβόλιο μπορεί να χορηγηθεί και σε μικρότερα παιδιά. Βρέφη 6 έως 9 μηνών που ζουν ή πρόκειται να ταξιδέψουν σε περιοχές με υψηλό κίνδυνο ιλαράς, πρέπει να λάβουν μια επιπλέον, προληπτική δόση. Αυτή δεν αντικαθιστά τις δύο δόσεις του εθνικού προγράμματος, αλλά τις συμπληρώνει για πληρέστερη προστασία.

Γιατί επέστρεψε η ιλαρά

Παρόλο που πολυάριθμες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου MMR, και έχουν απορρίψει οποιαδήποτε σχέση με τον αυτισμό, παρατηρείται διστακτικότητα απέναντι στον εμβολιασμό. Το φαινόμενο αυτό έχει συμβάλει στην επιστροφή της ιλαράς, με τους παγκόσμιους θανάτους να φτάνουν τους 130.000 το 2022.

Η ιλαρά είναι ιδιαίτερα μεταδοτική, με δείκτη αναπαραγωγής (R) που ξεπερνά το 15. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και μικρές μειώσεις στην κάλυψη του εμβολίου οδηγούν σε απότομη αύξηση των κρουσμάτων. Σε περιοχές όπου η εμβολιαστική κάλυψη είναι τοπικά χαμηλή, μπορούν να ξεσπάσουν σοβαρές επιδημίες.

Πολλές χώρες έχουν πλέον χάσει την πιστοποίηση ότι έχουν εξαλείψει την ιλαρά, μεταξύ αυτών και ευρωπαϊκά κράτη όπως η Αλβανία, η Τσεχία, η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο ρόλος του εμβολιασμού MMR στους ενήλικες

Ο εμβολιασμός δεν αφορά μόνο τα παιδιά. Ακόμη και ενήλικες που έχουν λάβει μία δόση εμβολίου στην παιδική ηλικία ή έχουν νοσήσει, μπορεί με τα χρόνια να χάσουν την ανοσία τους.

Αν και η επαναμόλυνση είναι σπάνια, ο εμβολιασμός ενηλίκων με MMR είναι σημαντικός, καθώς ενισχύει την ατομική ανοσία και συμβάλλει στη συλλογική προστασία. Η ενίσχυση της ανοσίας μειώνει τις πιθανότητες ασυμπτωματικής λοίμωξης και την περαιτέρω μετάδοση του ιού.

Η επανενίσχυση της ανοσίας στους ενήλικες μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ανοσίας της αγέλης, η οποία έχει πληγεί από την αυξανόμενη διστακτικότητα στον εμβολιασμό.

Πώς αντιμετωπίζεται η ιλαρά

Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την ιλαρά. Η αντιμετώπιση είναι υποστηρικτική και περιλαμβάνει ενυδάτωση και χρήση αντιπυρετικών.

Για τον περιορισμό της μετάδοσης, συνιστάται απομόνωση του ασθενούς από το σχολείο ή την εργασία, όπως και όσων έχουν αβέβαιο ιστορικό εμβολιασμού και έχουν έρθει σε επαφή με τον ιό.

Αντιβιοτικά δεν χορηγούνται για την ίδια την ιλαρά, καθώς πρόκειται για ιογενή λοίμωξη. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση βακτηριακών επιπλοκών, όπως η πνευμονία και η ωτίτιδα.

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Αναιμία και βρέφη – Νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης

Η αναιμία μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας στα νεογνά. Τι αναφέρει νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Τα παιδιά φαίνεται να κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιοπάθειες αν η μητέρα τους έχει αναιμία κατά την εγκυμοσύνη. Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ανέλυσαν δεδομένα από 16.500 μητέρες στο πλαίσιο μελέτης που χρηματοδοτήθηκε από το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιολογίας.

Διαπίστωσαν ότι όταν μια μητέρα είχε αναιμία μέσα στους πρώτους 100 μέρες της εγκυμοσύνης, η πιθανότητα το παιδί να εμφανίσει συγγενή καρδιοπάθεια ήταν αυξημένη κατά 47%. Υπολογίζεται ότι σχεδόν το ένα τέταρτο των εγκύων στο Ηνωμένο Βασίλειο, και πάνω από το ένα τρίτο παγκοσμίως, έχουν αναιμία, η οποία συνήθως οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου.

Η αναιμία είναι μια συχνή πάθηση κατά την οποία ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων ή η ποσότητα αιμοσφαιρίνης στο αίμα είναι χαμηλότερη από το φυσιολογικό, σύμφωνα με το βρετανικό σύστημα υγείας NHS.

Η μελέτη έδειξε ότι σοβαρή αναιμία στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα όπως χαμηλό βάρος γέννησης και πρόωρο τοκετό.

Μέχρι σήμερα, ωστόσο, λίγα ήταν γνωστά για τις επιπτώσεις της αναιμίας στα αρχικά στάδια της κύησης. Ο καθηγητής Duncan Sparrow, επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε: «Ξέραμε ήδη ότι διάφοροι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο συγγενών καρδιοπαθειών, αλλά τα αποτελέσματα αυτά μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τον ρόλο της αναιμίας και να περάσουμε από τα εργαστηριακά πειράματα στην κλινική πράξη».

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι το γεγονός πως η αναιμία στην αρχή της εγκυμοσύνης μπορεί να είναι τόσο επιβαρυντική «θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο».

«Επειδή η έλλειψη σιδήρου είναι η κύρια αιτία πολλών περιπτώσεων αναιμίας, η ευρεία χορήγηση συμπληρωμάτων σιδήρου στις γυναίκες, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα μπορούσε να συμβάλει στην πρόληψη των συγγενών καρδιοπαθειών σε πολλά νεογνά πριν ακόμη αναπτυχθούν», σημείωσε.

Η συγγενής καρδιοπάθεια είναι η πιο συχνή μορφή γενετικής ανωμαλίας και αποτελεί βασική αιτία θανάτου στα βρέφη.

Προηγούμενες μελέτες είχαν εντοπίσει τη σχέση της αναιμίας λόγω έλλειψης σιδήρου με τη συγγενή καρδιοπάθεια σε πειράματα σε ποντίκια, και τώρα οι επιστήμονες επιδιώκουν να επιβεβαιώσουν τη σύνδεση αυτή και στους ανθρώπους.

Ελπίζουν ότι αυτό θα οδηγήσει σε δοκιμές με συμπληρώματα σιδήρου ως τρόπο μείωσης των περιπτώσεων συγγενών καρδιοπαθειών στο μέλλον.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr

56 παράγοντες του τρόπου ζωής συνδέονται ισχυρά με την ανακοπή [μελέτη]

Σχεδόν τα δυο τρίτα των περιστατικών αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής θα μπορούσαν να αποφευχθούν με τον έλεγχο παραγόντων κινδύνου του τρόπου ζωής, περιβαλλοντικών παραγόντων και  προσωπικών κινδύνων υγείας, αναφέρει νέα έρευνα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η αντιμετώπιση 56 παραγόντων κινδύνου της καθημερινής ζωής για ανακοπή θα μπορούσε να προλαμβάνει έως το 63% των περιστατικών.

Ερευνητές του Fudan University School of Public Health στη Σαγκάη, ανέλυσαν στοιχεία 502.000 ανθρώπων που συμμετείχαν στη UK Biobank. Από αυτούς 3.147 υπέστησαν ανακοπή κατά τη διάρκεια παρακολούθησης (14 χρόνια).

Οι ερευνητές συνέκριναν τα θύματα ανακοπής με υγιείς ανθρώπους χρησιμοποιώντας 125 πιθανόν τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου που περιλάμβαναν διατροφή και άσκηση, κάπνισμα και αλκοόλ, κατάθλιψη και μοναξιά, έκθεση σε ρύπανση, απασχόληση και οικονομικά και υπερβάλλον σωματικό βάρος και αρτηριακή πίεση.

Η ανάλυση αποκάλυψε 56 παράγοντες κινδύνου που συνδέονταν ισχυρά με καρδιακή ανακοπή περιλαμβανόμενων 25 που είχαν επίπτωση στο 10% έως 17% των περιστατικών.

Σε αυτούς περιλαμβάνονταν το κάπνισμα, η άσκηση, ο χρόνος παρακολούθησης τηλεόρασης, η παχυσαρκία,ο ύπνος, η δυσκολία στην αναπνοή, η δύναμη χειραψίας και το επίπεδο εκπαίδευσης.

Οι συνήθειες του τρόπου ζωής είχαν τη μεγαλύτερη επίπτωση στον κίνδυνο ανακοπής, με πιθανά περιστατικά να μειώνονται έως 18%, αν οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν προβλήματα όπως να τρώνε σωστά, να ασκούνται, να μην καπνίζουν και να μην πίνουν αλκοόλ.

Ο Huihuan Luo, του  University School of Public Health, δήλωσε ότι η μελέτη ανακάλυψε σημαντικές σχέσεις μεταξύ τροποποιήσιμων παραγόντων και καρδιακής ανακοπής, με τις αλλαγές τρόπου ζωής να έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στην πρόληψη περιστατικών.

Γενικά, περιστατικά θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 40-63% αν οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν ή εξουδετέρωναν εντελώς τους πιο ισχυρούς παράγοντες κινδύνου.

Οι ερευνητές δήλωσαν έκπληξη που ανακάλυψαν ότι ο χρόνος που περνά κάποιος στον υπολογιστή φάνηκε να έχει προστατευτική επίδραση. Θα μπορούσε να οφείλεται στο υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο παρά σε απευθείας προστατευτική επίδραση.

Η ομάδα επίσης εντόπισε παράγοντες που θα μπορούσαν να μειώνουν τον κίνδυνο ανακοπής, όπως υψηλότερη κατανάλωση σαμπάνιας ή λευκού κρασιού, θετική διάθεση, μείωση υπερβάλλοντος βάρους, έλεγχο πίεσης και περισσότερη μόρφωση.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Canadian Journal of Cardiology.

Πηγές:
Canadian Journal of Cardiology.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανοικτή επιστολή ΠΟΕΡΓΙ σε Πιερρακάκη – Ζητεί αύξηση χρηματοδότησης για διαγνωστικές εξετάσεις

Όπως αναφέρεται, ασφυκτική πίεση που δέχονται σήμερα περίπου 2.500 εργαστηριακά ιατρεία και 50.000 εργαζόμενοι.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαστηριακών Ιατρών (Π.Ο.ΕΡΓ.Ι.) απευθύνει σήμερα ανοιχτή επιστολή προς τον υπουργό Οικονομικών κ. Κυριάκο Πιερρακάκη, ζητώντας την άμεση αύξηση της χρηματοδότησης για τις διαγνωστικές εξετάσεις και συνολικά για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η επιστολή αυτή δεν αποτελεί μία ακόμη συντεχνιακή διεκδίκηση, αλλά φέρνει στο φως ένα μείζον κοινωνικό και αναπτυξιακό ζήτημα: την ανάγκη άρσης των χρόνιων στρεβλώσεων στον προϋπολογισμό της υγείας και την υποστήριξη ενός βασικού πυλώνα της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης.

Στην επιστολή τεκμηριώνεται με στοιχεία η ασφυκτική πίεση που δέχονται σήμερα περίπου 2.500 εργαστηριακά ιατρεία και 50.000 εργαζόμενοι, ενώ αποτυπώνεται ο κίνδυνος υποβάθμισης των υπηρεσιών στην ελληνική Περιφέρεια, ειδικά για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Παράλληλα, κατατίθεται πρόταση για ουσιαστική μεταρρύθμιση με την εφαρμογή διαγνωστικών πρωτοκόλλων και σταδιακή κατάργηση του clawback.

Η επιστολή έχει ήδη αποσταλεί και περιέλθει στα χέρια του υπουργού Οικονομικών και παρατίθεται πιο κάτω.

 

Επιπλέον Πληροφορίες

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/