Συντάκτης: grammateia

Τα πρόσφατα αποτελέσματα από την κλινική μελέτη DESTINY-Breast07 αναδεικνύουν τη σημαντική κλινική αποτελεσματικότητα του Enhertu (trastuzumab deruxtecan), τόσο ως μονοθεραπεία όσο και σε συνδυασμό με pertuzumab, ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με HER2-θετικό μεταστατικό καρκίνο του μαστού.

Οι εντυπωσιακές αυτές εξελίξεις παρουσιάστηκαν στο συνέδριο ASCO 2024 και επιβεβαιώθηκαν και από τη φαρμακευτική εταιρεία AstraZeneca, που σε συνεργασία με την Daiichi Sankyo αναπτύσσουν το συγκεκριμένο φάρμακο.

Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ αναφέρουν ότι η μελέτη DESTINY-Breast07 είναι μια φάσης 1b/2 δοκιμή που αξιολόγησε την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του Enhertu είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες, σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία για μεταστατική νόσο.

Στην υποομάδα των ασθενών που έλαβαν μόνο Enhertu, το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) έφτασε το 76,2%, ενώ στην ομάδα του συνδυασμού με pertuzumab το ποσοστό αυξήθηκε στο 84,3%. Επιπλέον, η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) στους 12 μήνες ήταν 80,8% και 89,4% αντίστοιχα, αναδεικνύοντας τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το προφίλ ασφάλειας του Enhertu. Οι πιο συχνές παρενέργειες ήταν διαχειρίσιμες και περιλάμβαναν κυρίως γαστρεντερικά συμπτώματα και καταστολή του μυελού των οστών. Αν και παρατηρήθηκαν περιπτώσεις διηθητικής πνευμονικής νόσου (ILD), αυτές ήταν κυρίως ήπιας έως μέτριας έντασης, κάτι που υπογραμμίζει την ανάγκη για στενή παρακολούθηση των ασθενών.
Η AstraZeneca, μέσω της επίσημης ανακοίνωσης τύπου, επανέλαβε την κλινική αξία του Enhertu στην πρώτη γραμμή θεραπείας, τονίζοντας ότι το φάρμακο πέτυχε τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία της μελέτης, με ενισχυμένη δραστικότητα σε σύγκριση με υπάρχουσες θεραπείες. Ο συνδυασμός του με pertuzumab φαίνεται να προσφέρει μεγαλύτερη διάρκεια απόκρισης, και ενδεχομένως να επαναπροσδιορίσει το θεραπευτικό πρωτόκολλο για τον HER2-θετικό MBC.

Η κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων είναι μεγάλη, καθώς μέχρι πρόσφατα η βασική θεραπευτική επιλογή για αυτούς τους ασθενείς περιλάμβανε τον συνδυασμό trastuzumab, pertuzumab και χημειοθεραπείας. Το Enhertu, με τον τρόπο δράσης του ως σύζευγμα αντισώματος-φαρμάκου (ADC), προσφέρει στοχευμένη θεραπεία με αυξημένη ισχύ και μειωμένη τοξικότητα, προσφέροντας σημαντικό όφελος ποιότητας ζωής.

Συμπερασματικά, το Enhertu επιβεβαιώνει τη θέση του ως νέα δυνητική θεραπεία πρώτης γραμμής για τον HER2-θετικό μεταστατικό καρκίνο του μαστού, με ισχυρά κλινικά δεδομένα που υποστηρίζουν την ευρεία κλινική εφαρμογή του. Οι μελέτες συνεχίζονται ώστε να εδραιωθεί περαιτέρω η θέση του στην κλινική πράξη και να εξεταστεί η χρήση του και σε άλλες μορφές καρκίνου.

Πηγη: https://eportal.gr/

Καθώς συνεχίζουν να εντοπίζονται κρούσματα και σε νέες περιοχές
Το CDC της Αφρικής και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επικαιροποίησαν το κοινό τους Σχέδιο Αντιμετώπισης του Mpox στην Αφρική καθώς συνεχίζουν να εμφανίζονται κρούσματα και σε νέες περιοχές. Η αναθεωρημένη στρατηγική επικεντρώνεται στον έλεγχο των εστιών, ενώ επεκτείνει την εμβολιαστική κάλυψη και τη μετάβαση σε μια πιο μακροπρόθεσμη, βιώσιμη απόκριση. Το Mpox είναι μια ιογενής ασθένεια που μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων, κυρίως μέσω στενής επαφής. Προκαλεί επώδυνες βλάβες στο δέρμα και τους βλεννογόνους, που συχνά συνοδεύονται από πυρετό, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους, πόνο στην πλάτη, κόπωση και διόγκωση των λεμφαδένων. Η ασθένεια μπορεί να είναι εξουθενωτική και παραμορφωτική. Ιστορικά ως ζωονοσογόνος νόσος που μεταδίδεται από μολυσμένα ζώα, το mpox έχει δείξει όλο και περισσότερο την τάση να εξαπλώνεται μεταξύ των ανθρώπων. Το 2022, μια παραλλαγή του ιού, το clade IIb, άρχισε να εξαπλώνεται παγκοσμίως μέσω της σεξουαλικής επαφής. Από τα τέλη του 2023, ένα ακόμη στέλεχος, το clade Ib, άρχισε να εξαπλώνεται μέσω σεξουαλικών επαφών. Αυτό ώθησε το CDC της Αφρικής να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία στην Αφρική και τον Γενικό Διευθυντή του ΠΟΥ να κηρύξει κατάσταση έκτατης ανάγκης για την Υγεία διεθνώς τον Αύγουστο του 2024. Μέχρι τον Αύγουστο του 2024, ο ιός είχε αρχίσει να εξαπλώνεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό σε 4 γειτονικές χώρες. Έκτοτε, 28 χώρες σε όλο τον κόσμο έχουν αναφέρει κρούσματα mpox λόγω του clade Ib. Εκτός Αφρικής, τα κρούσματα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό σχετιζόμενα με ταξίδια. Ωστόσο, εντός της Αφρικής, εκτός από τη μετάδοση στο Μπουρούντι, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Κένυα, τη Ρουάντα και την Ουγκάντα, η τοπική μετάδοση έχει πλέον τεκμηριωθεί σε επιπλέον χώρες, όπως η Δημοκρατία του Κονγκό, η Νότια Αφρική, το Νότιο Σουδάν, η Ενωμένη Δημοκρατία της Τανζανίας και η Ζάμπια. Από την κήρυξη της έκτακτης ανάγκης, τόσο η περιφερειακή όσο και η παγκόσμια υποστήριξη έχει αυξηθεί, ιδιαίτερα για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, που αποτελεί το επίκεντρο της επιδημίας. Το κοινό Σχέδιο Αντιμετώπισης του Mpox έχει καθοδηγήσει αυτές τις προσπάθειες, εστιάζοντας σε δέκα βασικούς πυλώνες: συντονισμός, επικοινωνία κινδύνου και εμπλοκή της κοινότητας, επιτήρηση της ασθένειας, εργαστηριακή ικανότητα, κλινική διαχείριση, πρόληψη και έλεγχος λοιμώξεων, εμβολιασμός, έρευνα, επιμελητεία και διατήρηση βασικών υπηρεσιών υγείας. Οι προσπάθειες εμβολιασμού βρίσκονται σε εξέλιξη, με περισσότερες από 650.000 δόσεις να έχουν χορηγηθεί σε 6 χώρες, το 90% εκ των οποίων έχει χορηγηθεί στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Συνολικά, πάνω από ένα εκατομμύριο δόσεις έχουν παραδοθεί σε 10 χώρες, ενώ συνεχίζονται οι προσπάθειες για την εξασφάλιση πρόσθετων προμηθειών εμβολίων. Η ικανότητα διαγνωστικών δοκιμών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό έχει αυξηθεί σημαντικά, λόγω της επέκτασης της εργαστηριακής υποδομής – από 2 εργαστήρια στα τέλη του 2023 σε 23 εργαστήρια σε 12 επαρχίες σήμερα. Με νέα διαγνωστικά τέστ που μπορούν να γίνονται κοντά στο σημείο φροντίδας που κυκλοφορούν επί του παρόντος στη χώρα, η διαγνωστική δυνατότητα αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο.

Πηγη:HealthDaily

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη
Κρίσιμης σημασίας στη μείωση του κινδύνου άνοιας είναι η χαμηλή LDL χοληστερόλη (LDL-C). Ειδικότερα, εάν η LDL βρίσκεται κάτω από 70 mg/dL, υπάρχει κατά 26% μειωμένος κίνδυνος ανάπτυξης άνοιας κάθε αιτίας και 28% χαμηλότερος κίνδυνος άνοιας που σχετίζεται με τη νόσο του Alzheimer (ADRD), με τη χρήση στατινών να μειώνει περαιτέρω αυτόν τον κίνδυνο, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry. Ενώ προηγούμενες έρευνες είχαν υποδείξει ότι τα χαμηλότερα επίπεδα LDL μπορεί να προσφέρουν ένα προστατευτικό πλεονέκτημα κατά της άνοιας, τα νέα ευρήματα παρέχουν έναν συγκεκριμένο αριθμό-στόχο, ο οποίος σύμφωνα με τους ερευνητές θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμος στην κλινική πράξη. «Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της στοχευμένης διαχείρισης της LDL-C ως μέρος των στρατηγικών πρόληψης της άνοιας, με πιθανή ενσωμάτωση στις κλινικές οδηγίες», έγραψε ο επικεφαλής ερευνητής Yerim Kim, MD, PhD, Τμήμα Νευρολογίας, Kangdong Sacred Heart Hospital, Hallym University College of Medicine, Νότια Κορέα. Μέχρι σήμερα η σχέση μεταξύ των επιπέδων της LDL-C και των
γνωστικών αποτελεσμάτων δεν ήταν απόλυτα κατανοητή. Οι πρώτες μελέτες έθεσαν ανησυχίες ότι πολύ χαμηλά επίπεδα της LDL-C συνδέονταν με γνωστική έκπτωση, αλλά τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δείχνουν ότι η σημαντική μείωση της LDL-C δεν αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας. Οι διακυμάνσεις των επιπέδων έχουν επίσης αποδειχθεί ότι ενέχουν αυξημένο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης και η Επιτροπή Lancet για την πρόληψη, την παρέμβαση και τη φροντίδα της άνοιας πρόσθεσε πρόσφατα την υψηλή χοληστερόλη στη λίστα με τους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την άνοια.

Πηγη: HealthDaily

Νέα έρευνα για τη μοναξιά, αξιολόγησε χιλιάδες ανθρώπους 50-90 ετών σε 29 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε  στο Aging & Mental Health, δείχνει ότι η μοναξιά, γενικά αυξάνει με την ηλικία. Μόνο στις ΗΠΑ και στην Ολλανδία οι μεσήλικες αισθάνονται περισσότερη μοναξιά από παλαιότερες γενιές.

Ενήλικες 50–90 ετών στην Ελλάδα και την Κύπρο είχαν την υψηλότερη εμφάνιση μοναξιάς.

Οι χώρες που περιελήφθησαν στη μελέτη ήταν: Aυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Δημοκρατία της Τσεχίας, Δανία, Ελλάδα, Εσθονία, Ελβετία, ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος, Κροατία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Μεξικό, Ουγγαρία, Ολλανδία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Σουηδία και Φινλανδία.

Η μοναξιά είναι σημαντικός παράγοντας ανησυχίας για τη  δημόσια υγεία και υπεύθυνη για ευρείας κλίμακας σωματικές, νοητικές, ψυχικές και συμπεριφορικές επιπτώσεις στην υγεία, που μειώνουν την ποιότητα ζωής και αυξάνουν τον κίνδυνο νόσων.

Ο Robin Richardson, του Emory University δήλωσε ότι υπάρχει γενικά η αντίληψη ότι οι άνθρωποι είναι πιο μόνοι καθώς γερνούν, αλλά στις ΗΠΑ το αντίθετο ισχύει, καθώς οι μεσήλικες είναι πιο μοναχικοί από τους παλαιότερους. Οι μεσήλικες στις ΗΠΑ έδειξαν από τα υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς.

Με στοιχεία 64.324 ηλικιωμένων σε χώρες της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αμερικής, ο Richardson συνεργάστηκε με επιστήμονες του Columbia University, McGill University και Universidad Mayor στο Σαντιάγο.

Οι ερευνητές εξέτασαν την εμφάνιση μοναξιάς που συνδέεται με δημογραφικούς παράγοντες και παράγοντες υγείας για να ερευνήσουν αυτούς που συμβάλλουν στη δια βίου μοναξιά.

Το να είναι κάποιος ανύπαντρος, άνεργος, να έχει κατάθλιψη και καλή υγεία είναι κύριες αιτίες που η μοναξιά ποικίλλει με την ηλικία, αλλά η σημασία αυτών των παραγόντων και ο συνδυασμός τους είναι διαφορετικός σε κάθε χώρα.

Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, το να μην εργάζεται κάποιος ήταν η κύρια αίτια για υψηλότερο επίπεδο μοναξιάς σε μεσήλικες, ενώ σε άλλες χώρες οδηγούσε σε περισσότερή μοναξιά τους ηλικιωμένους.

Η μοναξιά ποίκιλλε σημαντικά μεταξύ των χωρών. Από σκορ με εύρος από  0 έως 6, ενήλικες στη Δανία ανέφεραν τα χαμηλότερα επίπεδα μοναξιάς (0.4) και στην Ελλάδα και την Κύπρο τα υψηλότερα (1.7). 

Σχετικά με την ηλικία και τη μοναξιά, το Βέλγιο, το μέσο σκορ μοναξιάς ήταν περίπου το ίδιο σε όλες τις ηλικίες- κάτι που δεν δείχνει ισχυρή σχέση ηλικίας και μοναξιάς.

Όμως σε άλλες χώρες όπως η Ελλάδα και η Σλοβακία, το μέσο σκορ μοναξιάς ήταν υψηλότερο στους ηλικιωμένους- που δείχνει θετική σχέση μεταξύ ηλικίας και μοναξιάς, ενώ σε άλλες χώρες όπως ΗΠΑ και Λουξεμβούργο το μέσο σκορ μοναξιάς ήταν χαμηλότερο στους ηλικιωμένους, δείχνοντας αρνητική σχέση.

Περίπου το ένα πέμπτο παραγόντων που συμβάλλουν στη μοναξιά παρέμενε ανεξήγητο σε διάφορες χώρες και αυτό το ανεξήγητο 20% συγκεντρωνόταν σε μεσήλικες.

Οι ερευνητές υποδεικνύουν ότι θα μπορούσε να οφείλεται στις μοναδικές κοινωνικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι μεσήλικες, όπως περιορισμένος ελεύθερος χρόνος για κοινωνική ζωή λόγω εργασίας και φοντίδας παιδιών και γονέων.

Μεσήλικες έχουν μοναδικές εμπειρίες, που ενδεχομένως διαφέρουν ουσιαστικά από άλλες ηλικιακές ομάδες και ενδεχομένως συμβάλλουν στη μοναξιά.

Η μελέτη δείχνει ότι η μοναξιά ποικίλλει πολύ ανάλογα με τη χώρα και την ηλικία και δεν είναι αμετάβλητη συνέπεια της ηλικίας ή του περιβάλλοντος. Υποδεικνύει ότι η μοναξιά ενδεχομένως είναι πολύ ευαίσθητη σε αλλαγές στις συνθήκες τις ζωής.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η μοναξιά δεν αποτελεί θέμα μόνο σε μεγάλη ηλικία.

Πολλοί  μεσήλικες είναι ευάλωτοι –συχνά με προβλήματα εργασίας, φροντίδας και απομόνωσης- και χρειάζονται στοχευμένες παρεμβάσεις όπως πολλοί ηλικιωμένοι.

Παγκοσμίως, θα πρέπει να επεκταθεί η εξέταση για κατάθλιψη σε ομάδες μεσηλίκων, να βελτιωθεί η στήριξη για όσιους δεν δουλεύουν ή δεν είναι παντρεμένοι και να προσαρμοσθούν  αυτές οι προσπάθειες στο πλαίσιο κάθε χώρας, αναφέρουν οι ερευνητές.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τελικός στόχος των ερευνητών είναι να παράσχουν πρακτικό, προσβάσιμο εργαλείο για την ευρεία εξέταση του διαβήτη.

Ερευνητές του University of Tokyo εντόπισαν απλή, μη επεμβατική μέθοδο αξιολόγησης της ρύθμισης της γλυκόζης στο αίμα. Η μέθοδος βασίζεται σε στοιχεία συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM) και θα μπορούσε να βελτιώνει τον έγκαιρο εντοπισμό και την αξιολόγηση του κινδύνου για διαβήτη χωρίς να βασίζεται σε δείγματα αίματος και ακριβές ή πολύπλοκες μεθόδους.

Η ομάδα στράφηκε σε CGM, φορετή τεχνολογία που παρακολουθεί συνεχώς επίπεδα γλυκόζης σε πραγματικό χρόνο, δίνοντας πιο σαφή εικόνα για τις διακυμάνσεις γλυκόζης στην καθημερινή ζωή.

Αναλύθηκαν 64 άνθρωποι χωρίς προηγούμενο ιστορικό διάγνωσης διαβήτη με συσκευή  CGM, δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη και clamp test, που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και τον μεταβολισμό γλυκόζης.

Στη συνέχεια επικύρωσαν τα αποτελέσματα με ανεξάρτητα δεδομένα και μαθηματικές προσομοιώσεις.

Η ανάλυση έδειξε ότι η AC_Var, μέτρηση διακυμάνσεων επιπέδων γλυκόζης, συσχετίζεται ισχυρά με τον δείκτη προδιάθεσης, γνωστό προγνωστικό παράγοντα μελλοντικού κινδύνου για διαβήτη.

Επιπλέον, το μοντέλο των ερευνητών που συνδυάζει AC_Var με τυπική απόκλιση γλυκόζης είχε καλύτερη επίδοση από παραδοσιακούς δείκτες διαβήτη (όπως τα αποτελέσματα γλυκόζης αίματος νηστείας και HbA1c) όσον αφορά την πρόγνωση δείκτη προδιάθεσης.

Αναλύοντας στοιχεία CGM με τον νέο αλγόριθμο, οι ερευνητές εντόπισαν ανθρώπους με βλάβη στον γλυκαιμικό έλεγχο, ακόμα και όταν τα standard διαγνωστικά τεστ τους κατηγοριοποιούσαν ως φυσιολογικούς.

Η ομάδα επίσης έδειξε ότι η μέθοδος ήταν περισσότερο ακριβής από τους συμβατικούς διαγνωστικούς δείκτες στην πρόβλεψη επιπλοκών διαβήτη, όπως η στεφανιαία νόσος.

Για να διευκολύνουν πιο ευρεία πρόσβαση στη μέθοδο, οι ερευνητές ανέπτυξαν εφαρμογή στο διαδίκτυο που επιτρέπει σε ανθρώπους και γιατρούς να υπολογίζουν εύκολα αυτούς τους δείκτες που βασίζονται σε CGM.

Τελικός στόχος των ερευνητών είναι να παράσχουν πρακτικό, προσβάσιμο εργαλείο για την ευρεία εξέταση του διαβήτη. Καθιστώντας εφικτό τον έγκαιρο εντοπισμό ανωμαλιών ρύθμισης γλυκόζης, οι ερευνητές ελπίζουν να προλαμβάνουν ή να καθυστερούν την έναρξη της νόσου και να μειώνουν τις μακροπρόθεσμες επιπλοκές.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Communications Medicine.

Πηγές:
Communications Medicine

Πηγη:  https://www.iatronet.gr/

Το γερασμένο ανοσοποιητικό σύστημα των ηλικιωμένων δεν φαίνεται να εμποδίζει την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο.

Είναι γνωστό πως το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ανθρώπου εξασθενεί με τον καιρό και γίνεται λιγότερο αποτελεσματικό όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν από τη μέση ηλικία στο να είναι  ηλικιωμένοι.

Όμως αυτό δεν φαίνεται να εμποδίζει την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο στους ηλικιωμένους, αναφέρει νέα έρευνα.

Ο Dr. Daniel Zabransky, του Johns Hopkins University School of Medicine, δήλωσε οτι ηλικιωμένοι τα πάνε το ίδιο καλά- ορισμένες φορές καλύτερα από νεότερους ασθενείς, με την ανοσοθεραπεία.

Πρόσθεσε ότι η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε στοιχεία για σημαντικές οδούς που ρυθμίζουν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στην ανοσοθεραπεία, σε νεότερους έναντι ηλικιωμένων ασθενών.

Τα περισσότερα νέα περιστατικά καρκίνου εμφανίζονται σε ανθρώπους 65 ετών και άνω και γενικά αυτοί έχουν χειρότερο αποτέλεσμα από τη θεραπεία κατά του καρκίνου.

Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι το γερασμένο ανοσοποιητικό τους σύστημα καθιστά πιο δύσκολο για το σώμα τους να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα, δήλωσαν οι ερευνητές.

Όμως, δεν είναι σαφές αν η ανοσοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους να ξεπεράσουν τις επιπτώσεις της γήρανσης.

Για τις ανάγκες της νέας έρευνας επιστήμονες εξέτασαν την ανοσιακή απόκριση στο αίμα 100 ασθενών με καρκίνο που αντιμετωπίστηκαν με Αναστολείς Σημείων Ελέγχου (ΑΣΕ) του ανοσοποιητικού συστήματος. Περίπου οι μισοί ήταν 65 ετών και άνω.

Και οι 2 ομάδες ωφελήθηκαν ισοδύναμα από την ανοσοθεραπεία, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Υπήρχαν όμως σημαντικές διαφορές στις ανοσιακές τους αποκρίσεις, έδειξαν τα αποτελέσματα.

Για παράδειγμα, τα Τ λεμφοκύτταρα στους ηλικιωμένους φάνηκαν λιγότερο έτοιμα να ανταποκριθούν σε απειλές όπως ο καρκίνος, χωρίς την ενίσχυση από Αναστολείς Σημείων Ελέγχου (ΑΣΕ) του ανοσοποιητικού συστήματος, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Αυτές οι διαφορές θα μπορούσαν να κάνουν φάρμακα ανοσοθεραπείας ακόμα πιο ωφέλιμα για τους ηλικιωμένους ασθενείς.

Πηγές:
Nature Communications.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ανακάλυψη αποτελεί ιδιαίτερα κομμάτι στο παζλ του αυτισμού.

Πρόσφατη ανακάλυψη μοριακής σχέσης μεταξύ αυτισμού και μυοτονικής δυστροφίας μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί μεγάλη εξέλιξη στον τρόπο που οι γιατροί προσεγγίζουν τη διαταραχή φάσματος αυτισμού.

Η νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Neuroscience, χρησιμοποίησε τη μυοτονική δυστροφία ως εργαλείο για την καλύτερη γνώση του αυτισμού.

Οι ερευνητές εστίασαν σε δεκάδες βάσεις δεδομένων που συνδέονται με τον αυτισμό. Σε δείγματα εγκεφάλου ανθρώπων και ποντικών, κυτταρικές γραμμές και δοκιμές συμπεριφοράς, σε ποντικούς.

Ξεχώρισαν μια μετάλλαξη που παρατηρείται σε νευρομυικές νόσους. Ετσι άρχισαν να ‘’ενώνουν τις τελείες’’ οι ερευνητές. Ανακάλυψαν μοριακή σχέση ή αλληλοεπικάλυψη που πιστεύουν οτι είναι το επίκεντρο της πρόκλησης συμπτωμάτων αυτισμού σε παιδιά με μυοτονική δυστροφία.

Το γονίδιο DMPK, που τελικά ρυθμίζει τα μυϊκά και εγκεφαλικά κύτταρα φέρει τη μετάλλαξη που προκαλεί τη μυοτονική δυστροφία. Αυτά τα γονίδια τελικά σχηματίζονται σε RNA και στη συνέχεια σε πρωτεΐνες.

Όταν μεταλλάσσεται το DMPK δημιουργούνται RNA τα οποία δρουν ως σπόγγος και απορροφούν υγιείς κατά τα άλλα πρωτεΐνες από την οικογένεια γονιδίων  MBNL διαταράσσοντας την ανάπτυξη μυών και εγκεφάλου.

Πρωτεΐνες MBNL ρυθμίζουν μια διαδικασία που επεξεργάζεται άλλα RNA για να διατηρήσει τις οδηγίες ή σημαντικά μέρη άθικτα. Η έρευνα δείχνει ότι γονίδια που συνδέονται με κίνδυνο αυτισμού δεν μεταλλάσσονται στη μυοτονική δυστροφία αλλά επηρεάζονται σε κάποιο σημείο της διαδικασίας ματίσματος οδηγώντας σε χαρακτηριστικά στοιχεία του αυτισμού, δήλωσε η Rochelle Hines.

Επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, περιορισμένα ενδιαφέροντα και προβλήματα με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι μεταξύ των κυρίων κριτηρίων για αυτισμό.

Ο Sznajder δήλωσε ότι περίπου το 95% των παιδιών με αυτισμό έχουν επιπλέον σύμπτωμα και ότι υπάρχει συννοσηρότητα μεταξύ αυτού και περισσότερων από 100 νόσων, όπως μυοτονική δυστροφία

Η ανακάλυψη αποτελεί ιδιαίτερα κομμάτι στο παζλ του αυτισμού.

Πηγές:
Nature Neuroscience

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το Pyrvinium pamoate, φάρμακο για την αντιμετώπιση των οξύουρων, έχει φανεί πως διαθέτει αντινεοπλασματικές ιδιότητες σε αρκετά είδη καρκίνου.

Κοινό φάρμακο για τους οξύουρους-παράσιτα των εντέρων- μπορεί ενδεχομένως να σταματήσει και να αναστρέψει την καρκινική ανάπτυξη, στο καρκίνωμα των κυττάρων Merkel, αναφέρει έρευνα του University of Arizona Cancer Center.

Η Megha Padi, δήλωσε ότι η εμφάνιση του καρκινώματος των κυττάρων Merkel- επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος- αυξάνει και ότι αν και είναι σπάνιο είδος καρκίνου μιμείται πολλές ιδιότητες που έχουν άλλοι καρκίνοι.

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι σε μοντέλα με καρκίνωμα των κυττάρων Merkel στο εργαστήριο, το  pyrvinium pamoate κατέστειλε την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων και ανέστρεψε τα νευροενδοκρινικά χαρακτηριστικά του καρκίνου.

Σε ποντικούς με καρκίνωμα των κυττάρων Merkel, μείωσε την ανάπτυξη όγκων.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of clinical investigation.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/